ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

chapter 10

သူ၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအားနည်းမှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ရောက်ရှိနေမှုကို အသရေဖျက်သော မမှန်ကန်သောတမန်တော်များကို ဆန့်ကျင်၍၊ သူသည် ရန်သူအင်အားစုများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသည့် ဝိညာဉ်ရေးရာအင်အားနှင့် အခွင့်အာဏာကို ဖော်ပြသည်။ ၇ သူရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ယခုမရှိနေချိန်တွင် စာဖြင့်ရေးသားသည့်အတိုင်း စကားဖြင့်လည်း တန်ဖိုးရှိမှန်ကန်ကြောင်း သူတို့အား အာမခံသည်။ ၁၂ ထို့ပြင် သူတို့သည် ၎င်းတို့၏အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်၍ မိမိကိုယ်ကို ချဲ့ကားပြီး၊ အခြားသူများ၏လုပ်ဆောင်မှုများထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိကိုယ်ကို ဝါကြွားနေသည်ဟု သူတို့ကို အပြစ်တင်သည်။

Against the false apostles, who disgraced the weakness of his person and bodily presence, he setteth out the spiritual might and authority, with which he is armed against all adversary powers, 7 assuring them that at his coming he will be found as mighty in word, as he is now in writing being absent, 12 and withal taxing them for reaching out themselves beyond their compass, and vaunting themselves into other men’s labours.

 

၁. တောင်းပန်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “parakaleō”၊ “တောင်းပန်ရန်”၊ “ဆုံးမရန်” ၊ “တိုက်တွန်းရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤအခန်းသည် စာတစ်စောင်၏ တတိယအဓိကအပိုင်းဖြစ်သော အခန်း ၁၀–၁၃ ကို စတင်သည်။ အခန်း ၁–၇ တွင် ပေါလုသည် တမန်တော်ဝန်ဆောင်မှု၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေကို ဖော်ပြထားပြီး၊ အခန်း ၈ နှင့် ၉ တွင် ယေရုဆလင်မြို့ရှိ ဆင်းရဲသောသူများအတွက် စုဆောင်းမှု၊ အခန်း ၁၀:၁ မှ ၁၃:၁၀ တွင် ပေါလုကိုယ်တိုင် တမန်တော်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ၎င်း၏တမန်တော်အခွင့်အာဏာကို ခိုင်လုံစွာ သက်သေပြပြီး ၎င်း၏ဆန့်ကျင်သူများဖြစ်သော “လူလိမ်တမန်တော်များ” (အခန်း ၁၁:၁၃) နှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်ကို ဒုက္ခပေးနေသူများဖြစ်သည်။ အခန်း ၁၁:၂၂ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ။

1. Beseech. Gr. parakaleō, “to entreat,” “to admonish,” “to exhort.” This chapter begins the third major section of the epistle, consisting of chs. 10–13. In chs. 1–7 Paul dwells on the power and glory of the apostolic ministry; in chs. 8; 9 the collection for the poor at Jerusalem; in chs. 10:1 to 13:10 Paul himself as an apostle. Here Paul vindicates his apostolic authority and contrasts it with that of his opponents, the “false apostles” (ch. 11:13) who were troubling the church at Corinth. See on v. 22.

 

ပထမ အခန်း ၉ ခုတွင် ပေါလုသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့် အများစုကို ဦးတည်ပြီး၊ လူလိမ်ခေါင်းဆောင်များနှင့် ၎င်းတို့၏လွှမ်းမိုးမှုခံရသူများကို အနည်းငယ်သာ ရည်ညွှန်းထားသည် (အခန်း ၂:၁၇; ၃:၁; ၅:၁၂)။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် ကောရိန္တုမြို့သားများကို ၎င်းတို့အလယ်ရှိ “လူလိမ်တမန်တော်များ” အား သတိပေးသည်။ ၎င်းသည် အသင်းတော်အတွင်း ၎င်းတို့၏ မကောင်းသောသြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အပြည့်အဝသိရှိထားပြီး၊ တိတုကလည်း ၎င်းတို့၏ မကောင်းသောလုပ်ရပ်များအကြောင်း နောက်ထပ်သတင်းပို့ခဲ့ပေမည်။ အများစုအတွက် ၎င်းသည် ချစ်ခင်မှု၊ တိုက်တွန်းမှု၊ နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးစကားများသာရှိသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ညွှန်ကြားချက်များရှိသော်လည်း ယုဒဘာသာသို့ ယိမ်းယိုင်သူများ (အခန်း ၁၁:၂၂ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ) ကို မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။

In the first nine chapters Paul addresses the cooperative majority, and there is only passing reference to the false leaders and any who may have been influenced by them (chs. 2:17; 3:1; 5:12). Here he warns the Corinthians against these “false apostles” in their midst. He was already fully aware of their baleful influence in the church, but Titus had no doubt brought him a further report of their evil work. For the majority he had nothing but words of affection, exhortation, and reconciliation. But in spite of his instruction the Judaizing element (see on ch. 11:22) had not been won over.

 

ရာစုနှစ်နီးပါးတွင် ကောရိန္တုအသင်းတော်သို့ ရေးသားခဲ့သော ရောမမြို့မှ ကလီမန့်သည် ထိုဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားများ လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ပေါလု၏ ဤမနာခံသူအုပ်စုကို ဆုံးမခြင်းသည် အနည်းဆုံး တစ်ချိန်က အသင်းတော်ကို ၎င်းတို့ဖြစ်ပေါ်စေသော သဘောထားကွဲလွဲမှုမှ လွတ်မြောက်စေပုံရသည်။ ၎င်း၏ အခြေအနေကို ခိုင်မာစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှုသည် ကောရိန္တုယုံကြည်သူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ၎င်း၏ တမန်တော်အခွင့်အာဏာနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းမရှိစေခဲ့ပါ။ ၂ ကောရိန္တု၏ နောက်ဆုံးအခန်းများသည် ယနေ့ခေတ်တွင် အလားတူသဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ရင်ဆိုင်ရသူများအတွက် အကြံဉာဏ်များဖြင့် ကြွယ်ဝသည်။

Writing to the Corinthian church near the close of the century, Clement of Rome found the same antagonistic elements at work. Nevertheless, Paul’s rebuke of this insubordinate group seems, for a time at least, to have freed the church from the dissension stirred up by it. His firm dealing with the situation left no question in the minds of the Corinthian believers as to his authority as an apostle. The closing chapters of 2 Corinthians are rich with counsel for those who have to meet similar discordant elements today.

 

ဤစာတစ်စောင်၏ ဤအချက်တွင် ပြောင်းလဲမှု၏ သဘောသဘာဝကို နားလည်မှုသည် နောက်ဆက်တွဲအနက်ဖွင့်ဆိုရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ပထမပုဂ္ဂိုလ်အများကိန်း “ကျွန်ုပ်တို့” သည် ပထမပုဂ္ဂိုလ်အကျယ်ကိန်း “ကျွန်ုပ်” သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂရိဘာသာတွင် ပထမစကားလုံးများသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရနှင့် အလေးပေးဖော်ပြထားပြီး “ကျွန်ုပ် ပေါလုကိုယ်တိုင်” (ဂလာတိ ၅:၂; ဧဖက် ၃:၁; ဖိလေမုန် ၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တမန်တော်သည် ယခုအခါ ၎င်း၏အခွင့်အာဏာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးစရိုက်လက္ခဏာ၏ အပြည့်အဝအလေးချိန်ကို လူလိမ်များနှင့် ယုဒဘာသာသို့ ယိမ်းယိုင်သူခေါင်းဆောင်များ (၂ ကောရိန္တု ၁၁:၂၂ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ) ဆန့်ကျင်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းအား သတ္တိမရှိသူ၊ တွန့်ဆုတ်သူ (အခန်း ၁၀:၁, ၂)၊ စကားပြောမတော်သူ (အခန်း ၁၁:၆)၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် သံသယရှိသူ (အခန်း ၁၀:၁၆–၁၉) ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မမှန်ကန်သောသွန်သင်ချက်များနှင့် “အခြားဧဝံဂေလိတရား” (အခန်း ၁၁:၄) ကို ယူဆောင်လာသော လူလိမ်လမ်းပြများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မာန်ထောင်လွှားသူများ (အခန်း ၁၁:၂၀, ၂၁)၊ အဆင်မပြေသော ကျူးကျော်သူများ (အခန်း ၁၀:၁၅)၊ ယုံကြည်သူများအပေါ် မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ချထားသူများ (အခန်း ၁၁:၂၀) ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ စီရင်ဆုံးဖြတ်ချိန်ရောက်လာပြီ။ ၎င်းတို့သည် ယခု ပေါလုနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ရင်ဆိုင်ရမည်။ ဤအခန်းများတွင် ၎င်း၏ ယေဘုယျလေသံသည် ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဆုံးမခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းသည် ပြောရမည့်အရာ၏ ပြင်းထန်မှုအတွက် တောင်းပန်သလို ပြောဆိုသည်။ ပေါလု၏ အခြားရေးသားချက်များတွင် အခန်း ၁၀–၁၃ တွင်ဖော်ပြထားသော စိတ်ဓာတ်နှင့် နည်းလမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မည်သည့်အရာမှ မရှိပါ။

An understanding of the nature of the change at this point in the epistle is essential to a correct interpretation of what follows. The first person plural “we” gives way to the first person singular “I.” The first words in the Greek are intensely personal and emphatic, “I Paul myself” (cf. Gal. 5:2; Eph. 3:1; Philemon 19). The apostle now poses the full weight of his authority and personality against the false, Judaizing (see on 2 Cor. 11:22) leaders. They have charged him with cowardice and timidity (ch. 10:1, 2), contemptible speech (ch. 11:6), doubtful intelligence and judgment (vs. 16–19). But they are false guides with erroneous teachings and “another gospel” (v. 4). They are insolent braggarts (vs. 20, 21), impertinent intruders (ch. 10:15), and guilty of imposing themselves upon the believers (ch. 11:20). But at last a time of reckoning has come. They will now have to deal with Paul personally. In these chapters his general tone is one of indignation and stinging rebuke. At times he speaks almost apologetically for the severity of what he feels must be said. Nowhere else in Paul’s writings is there anything comparable in spirit and method to what appears in chs. 10–13.

 

နှိမ့်ချခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “praotēs”၊ “နူးညံ့ခြင်း”၊ “ယဉ်ကျေးခြင်း”၊ “နှိမ့်ချခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဆက်စပ်စကားလုံး “praüs” ကို လေ့လာရန် မဿဲ ၅:၅ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ။

Meekness. Gr. praotēs, “gentleness,” “mildness,” “meekness.” For a study of the related word praüs see on Matt. 5:5.

 

နူးညံ့ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “epieikeia”၊ “ယဉ်ကျေးခြင်း”၊ “နူးညံ့ခြင်း”၊ “တရားမျှတခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “နူးညံ့ခြင်း” သည် “epieikeia” ၏ အဓိပ္ပာယ်အရိပ်အမြွက်ကို အကောင်းဆုံးဖော်ပြပေမည်၊ သို့သော် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဆက်ကပ်မှုဖြင့် လှုံ့ဆော်သော တရားမျှတမှုနှင့် မျှတမှုဆိုင်ရာ အယူအဆများပါဝင်သည်။

Gentleness. Gr. epieikeia, “mildness,” “gentleness,” “fairness.” Perhaps “gentleness” best expresses the shade of meaning conveyed by epieikeia, but with the added ideas of equity and fairness prompted by sincere love and devotion.

 

ပေါလုသည် လူသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ခရစ်တော်၏ နှိမ့်ချပြီး နူးညံ့သော စိတ်ဓာတ်ကို အတုယူရန် နှစ်သက်ပြီး၊ ပြင်းထန်မှုတွင် မပျော်မွေ့ပါ။ သို့သော် ၎င်း၏ ပြင်းထန်မှုပင်လျှင် နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် ထင်ရှားသည်။ အခန်း ၁၀:၁–၆ တွင် ပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့သားများအား ၎င်းတို့အား ပြင်းထန်သော အစီအမံများနှင့် စကားလုံးများကို အသုံးပြုရန် မဖိတ်ခေါ်ရန် တောင်းပန်သည်။ ထိုသို့သော လက်နက်များသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ “နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နူးညံ့ခြင်း” မအောင်မြင်သည့်အခါသာ ၎င်းတို့၏ အသုံးပြုမှုကို တရားမျှတစွာ အကြောင်းပြပြီးသုံးနိုင်သည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့သို့ လာနေပြီး၊ မကြာမီ ၎င်း၏ဆန့်ကျင်သူများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ပြင်းထန်သော ဆုံးမမှုကို ၎င်းတို့လိုချင်ပါက၊ ၎င်းသည် ၎င်းကို စီမံပေးရန် အပြည့်အဝပြင်ဆင်ထားသည်။ ၎င်း၏ ယခုလက်ရှိ တောင်းပန်မှုသည် လေသံပြင်းထန်သော်လည်း၊ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိလာသောအခါ ပိုမိုပြင်းထန်သော စကားလုံးများလိုအပ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးရန် မျှော်လင့်သည်။

Paul prefers to imitate the meek and gentle spirit of Christ in his dealings with men, and takes no pleasure in severity. But even his severity is marked with humility. In vs. 1–6 Paul pleads with the Corinthians not to compel him to use stern measures and words against them. Such weapons are seldom the most effective, and their use can be justified only when “meekness and gentleness” fail. Paul is on his way to Corinth, and will soon confront his opponents face to face. If it is stern discipline they want, he is quite prepared to administer it. His present appeal, severe in tone though it is, will, he hopes, obviate the need for even more severe words when he appears in person.

 

ပေါလု၏ ဆန့်ကျင်သူများသည် မာန်ထောင်လွှားသူ၊ ဆန္ဒပြင်းထန်သူ၊ မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်သူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ နှိမ့်ချခြင်းကို အားနည်းခြင်းအဖြစ်၊ ၎င်း၏ နူးညံ့ခြင်းကို သတ္တိမရှိခြင်းအဖြစ် အထင်မှားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အခန်း ၁–၇ တွင်ဖော်ပြထားသော ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်းပန်မှုများနှင့် ကြင်နာသော တိုက်တွန်းမှုများကို လက်လွှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်မှုကို ထိုးဖောက်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ အခန်း ၁၀–၁၃ တွင် ဆုံးမခြင်း၊ ရှုတ်ချခြင်း၊ နှင့် ဖော်ထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို အရေးကြီးသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သီလများကို မထိခိုက်စေပါ။ ၎င်းတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နူးညံ့ခြင်း၏ ပိုမိုသိမ်မွေ့သော အရည်အသွေးများကို ပိုင်ဆိုင်သူများကို မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်သည်။ ၎င်းတို့အတွက်၊ အခြားသူများကို လွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသော ရာထူးနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုသည် အောင်မြင်မှု၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် ၎င်းတို့အား နူးညံ့သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဦးတည်ပြောဆိုရန် နှစ်သက်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ သဘောထားက ၎င်းအား ပိုမိုပြင်းထန်သော အစီအမံများကို အသုံးပြုရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်ဟု ရှင်းပြသည်။

Paul’s opponents were arrogant, willful, and self-conceited. They misconstrued his meekness for weakness, his gentleness for cowardice. Accordingly they were beyond the reach of conciliatory appeals and kind exhortation such as that of chs. 1–7. The only way to penetrate their callous self-satisfaction was by the rebuke, denunciation, and exposure of chs. 10–13. Those who suffer from an inflated idea of their own importance are usually unimpressed by the gentler virtues. They even disdain those who possess the finer qualities of humility and gentleness. To them, position and leadership maintained by dominating others is the mark of success. Paul therefore explains that although he would have preferred to address himself to them in the spirit of mildness, their own attitude has compelled him to use sterner measures.

 

နိမ့်ကျခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “tapeinos”၊ “နှိမ့်ချခြင်း” သို့မဟုတ် “ရိုးသားခြင်း”၊ ဤနေရာတွင် မနှစ်သက်ဖွယ်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် သုံးသည်။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ဆန့်ကျင်သူများ၏ လှောင်ပြောင်မှုများကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၁၀:၁၀; အခန်း ၁၂:၅, ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းအား အားနည်းသူ၊ သတ္တိမရှိသူဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းသည် ကောရိန္တုမြို့သို့ လာရောက်ရန် တစ်ချိနလုံး မကြောက်ရွံ့ခဲ့သောကြောင့် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လာရောက်မှုကို နှောင့်နှေးခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ ဤတွန့်ဆုတ်မှုကို လျော်ကြေးပေးရန် ပြင်းထန်သောစာများ ရေးသားခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

Base. Gr. tapeinos, “lowly” or “humble,” here in an uncomplimentary sense. Paul alludes to the taunts of his opponents (v. 10; cf. ch. 12:5, 7). They had ridiculed him, insinuating he was a weakling and a coward. Furthermore, had he not been afraid all along to come to Corinth? Had he not delayed coming because he dreaded facing them? Had he not compensated for this timidity by writing severe letters?

 

ရဲရင့်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “tharreō”၊ “သတ္တိရှိခြင်း”၊ “မျှော်လင့်ချက်ရှိခြင်း”၊ “ရဲရင့်ခြင်း” (အခန်း ၁၀:၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Bold. Gr. tharreō, “to be of good courage,” “to be hopeful,” “to be bold” (see v. 10).

 

၂. တောင်းပန်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “deomai”၊ “တောင်းပန်ရန်”၊ “အလျင်စလိုတောင်းဆိုရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “Deomai” သည် “parakaleō” (၂ ကောရိန္တု ၁၀:၁; မဿဲ ၉:၃၈; လုကာ ၈:၂၈; ၉:၄၀; တမန်တော် ၂၁:၃၉; ၂ ကောရိန္တု ၅:၂၀ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ) ထက် ပိုမိုအရေးတကြီးဖော်ပြသည်။ ပေါလုသည် ၎င်း၏အခွင့်အာဏာကို ပြတ်သားစွာ ပြသရန် လိုအပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆန္ဒပြုပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အား ရှက်ကြောက်မှုနှင့် နှိမ့်ချမှုကို မလွှဲမရှောင်ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အား ဤအခြေအနေသို့ မရောက်စေရန် တောင်းပန်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ စိတ်ဓာတ်သည် မည်သူမဆို နာကျင်မှု သို့မဟုတ် နှိမ့်ချမှုကို ခံစားရစေရန် ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်မိတ်သဟာယဖွဲ့မှု၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အရာများကို မဖြစ်မနေ ပြန်လည်မဖြစ်ပေါ်စေရန် စိတ်ရှည်သည်းခံပြီး သိသာထင်ရှားမှုမရှိသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အခွင့်အာဏာနှင့် ဆုံးမမှုကို လူသိရှင်ကြား ပြသခြင်းထက် အမြဲပိုမိုနှစ်လိုဖွယ်ဖြစ်သည်။

2. Beseech. Gr. deomai, “to beg,” “to plead.” Deomai expresses more urgency than parakaleō (2 Cor. 10:1; see Matt. 9:38; Luke 8:28; 9:40; Acts 21:39; 2 Cor. 5:20; etc.; see on 2 Cor. 10:1). Paul earnestly desires to be spared the necessity of a decisive show of his authority, which would inevitably embarrass and humiliate them. He pleads with them not to let it come to this. It is characteristic of the spirit of love to shrink from inflicting pain or humiliation on anyone. Patient, earnest, and unobtrusive endeavor to make things right in the spirit of Christian fellowship is always preferable to a public demonstration of authority and administration of discipline.

 

ရဲရင့်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောရိန္တုမြို့ရှိ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ရဲရင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် အချည်းနှီးသော ဝါကြွားမှုမပြုပါ။ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရဲရင့်ခြင်းသည် ၎င်းအတွက် ကာလကြာရှည် တည်ရှိခဲ့သော အကျင့်ဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၈–၁၀; ၁၁:၂၃–၂၇ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။ လိုအပ်ပါက၊ ကောရိန္တုမြို့ရှိ ခေါင်းမာသော လူနည်းစုသည် ပေါလု၏ နှိမ့်ချပြီး စိတ်ရှည်သည်းခံသော စရိုက်လက္ခဏာ၏ ဤဘက်ခြမ်းကို မြင်တွေ့ရန် အခွင့်အလမ်းရရှိလိမ့်မည်။ မည်သူ့ကိုမှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ လုပ်ဆောင်ရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပါ။ တစ်ကြိမ်အတွက် ၎င်းသည် ၎င်းတို့နှင့် ရဲရင့်စွာ ကိုင်တွယ်လိမ့်မည် (အခန်း ၁၁:၂၁)၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ သဘောထားနှင့် အပြုအမူပြောင်းလဲမှုက ၎င်းကို မလိုအပ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဆုံးဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ဝေဖန်သူများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်ရန် အပြည့်အဝပြင်ဆင်ထားသည်။

Bold. That is, in dealing with matters at Corinth. Paul is not here making a hollow boast. Boldness in the face of danger has long been a fixed habit with him (see on chs. 4:8–10; 11:23–27). If need be, the obdurate minority at Corinth will have an opportunity to see this side of Paul’s otherwise humble, patient, meek character. There will be no fear of any man, no hesitancy to act. For once, he will deal boldly with them (ch. 11:21) unless a change in their attitude and conduct makes it unnecessary for him to do so. It is entirely for them to decide. He is fully prepared to confront his critics personally and to deal effectively with them.

 

သာမန်လမ်းလျှောက်သကဲ့သို့။ သို့မဟုတ် “သာမန်လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့”။

As if we walked. Or, “as if we acted.”

 

ဇာတိသားအား။ ဤနေရာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုမခံရသော၊ မပြန်လည်မွေးဖွားသေးသူ၊ ဇာတိသားအား၊ သဘာဝအတိုင်း၊ လောကီသော လူသား၏ဘက်ခြမ်းကို ဆိုလိုသည် (ရောမ ၇:၂၄; ၁ ကောရိန္တု ၉:၂၇ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူသား၏ သဘာဝဆန္ဒများကို “ဇာတိသားအား၏ တပ်မက်မှု” (၁ ယောဟန် ၂:၁၆) ဟု ခေါ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ထိန်းချုပ်လမ်းပြခံရသူများသည် “ဇာတိသားအား၏ တပ်မက်မှုကို ဖြည့်ဆည်းမပေးပါ” (ဂလာတိ ၅:၁၆; ဧဖက် ၂:၃; ၂ ပေတရု ၂:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကျမ်းစာသည် “ဇာတိသားအား၏ ဉာဏ်ပညာ” (၂ ကောရိန္တု ၁:၁၂) အကြောင်း ပြောဆိုသည်။ ဇာတိသားအားကို စွဲလမ်းသူသည် “ဇာတိသားအား၏ အရာများကို စိတ်ထဲထားသည်” (ရောမ ၈:၅; ကောလောသဲ ၂:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “ဇာတိသားအား၌ မည်သည့်ကောင်းသောအရာမျှ မရှိ” (ရောမ ၇:၁၈)၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် “ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း” (ရောမ ၈:၇) ဖြစ်သည်။

The flesh. Here, the unregenerate person, the carnal, natural, worldly side of man uninfluenced by the Holy Spirit (see on Rom. 7:24; cf. on 1 Cor. 9:27). Man’s natural impulses are called “the lust of the flesh” (1 John 2:16). Those who are controlled and guided by the Spirit do not “fulfil the lust of the flesh” (Gal. 5:16; cf. Eph. 2:3; 2 Peter 2:18). The Bible speaks of “fleshly wisdom” (2 Cor. 1:12). A carnal person is said to “mind the things of the flesh” (Rom. 8:5; cf. Col. 2:18). “No good thing” resides in the “flesh” (Rom. 7:18), for it is “enmity against” God (ch. 8:7).

 

ကောရိန္တုမြို့ရှိ ပေါလု၏ ရန်သူများသည် ၎င်းအား မိမိကိုယ်ကို ကျိုးစားရန်၊ လောကီရည်မှန်းချက်များဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည်ဟု စွပ်စွဲပုံရသည် (၂ ကောရိန္တု ၁:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့သော လူများ၏ သဘာဝသည် အခြားသူများ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အပြုအမူကို ၎င်းတို့၏ အဆင့်ဖြင့် အကဲဖြတ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပေါလု၏ သန့်ရှင်းသော ရဲရင့်ခြင်းနှင့် သတ္တိကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင်နှိမ့်ချမှုဖြင့် ခိုလှုံကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော၊ သေးငယ်သော အဆင့်သို့ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။

Judging him by themselves, the enemies of Paul at Corinth seem to have accused him of being motivated by selfish, worldly aims (cf. 2 Cor. 1:17). It is always the character of such men to judge the motives and conduct of others by the level of their own. But when confronted by a man of Paul’s sanctified boldness and courage they take refuge either in flight or in affected servility. They shrink to their true, small stature.

 

၃. ဇာတိသားအားဖြင့် လျှောက်လှမ်းခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလောကတွင် နေထိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

3. Walk in the flesh. That is, live in this world as a human being.

 

ဇာတိသားအားဖြင့် စစ်တိုက်ခြင်း။ လောကီသောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသော လူများအနက်တွင် နေထိုင်သော်လည်း၊ ပေါလုသည် ထိုသို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုရန် နှိမ့်ချမှုမရှိပါ။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် “ဤလောကတွင် ရှိသော်လည်း ဤလောကမှ မဟုတ်” ဟူသော ခရစ်တော်၏ စကားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ယောဟန် ၁၇:၁၁, ၁၄)။ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသူသည် လုံးဝအသစ်ပြီး ကွဲပြားသော သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ စံပြများနှင့် သဟဇာတဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၃, ၅; ရောမ ၈:၅–၁၄; ၁ ကောရိန္တု ၂:၁၂–၁၆; ၂ ကောရိန္တု ၅:၁၄)။ ၎င်းသည် လောက၊ ဇာတိသားအား၊ နှင့် မာရ်နတ်အပေါ် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည် (၁ ယောဟန် ၂:၁၅, ၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနှင့် အသစ်မွေးဖွားခြင်း၏ အတွေ့အကြုံဖြင့်၊ ဇာတိသားအားနှင့် ဝိညာဉ်အကြား တက်ကြွပြီး ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုနှင့် စစ်ပွဲသည် တစ်ပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်သည် (ရောမ ၈:၃–၁၄; ဂလာတိ ၅:၁၆–၂၃)။ ဤနှစ်ခုသည် ဘယ်သောအခါမှ ပေါင်းစည်းမရနိုင်ပါ။ ဇာတိသားအားသည် ဘယ်သောအခါမှ ဝိညာဉ်ရေးရာဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတွင် “မည်သည့်ကောင်းသောအရာမျှ မရှိ” (ရောမ ၇:၁၈)။ ခရစ်ယာန်သည် ဤလောကတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝသည် နိမ့်ကျသော ဇာတိသားအားသဘာဝကို လွှမ်းမိုးထားသည် (ရောမ ၁:၁၈ မှ ၂:၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် လောကီလက်နက်များဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ရေးလက်နက်များဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ ကောင်းသောစစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲသည် (ဧဖက် ၆:၁၂–၂၀)။ ပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အခြေအနေသဘာဝကို နားလည်ပြီး၊ လိုအပ်သလို ဤလက်နက်များကို အသုံးပြုရန် တွန့်ဆုတ်မည်မဟုတ်ပါ။

War after the flesh. Though living among men who resort to worldly methods, Paul does not condescend to do so. Compare Christ’s words about His followers being “in the world” but “not of the world” (John 17:11, 14). The converted man possesses an entirely new and different nature, and is motivated by the above love of Christ and the Spirit of God, in harmony with divine ideals (John 3:3, 5; Rom. 8:5–14; 1 Cor. 2:12–16; 2 Cor. 5:14). He has gained the victory over the world, the flesh, and the devil (see 1 John 2:15, 16). With the experience of regeneration and the new birth, there exists at once an active and inveterate hostility and war between flesh and spirit (Rom. 8:3–14; Gal. 5:16–23). The two cannot be united. The flesh can never become spiritual. In it “dwelleth no good thing” (Rom. 7:18). The Christian is still in the world, but his spiritual nature predominates over the lower, fleshly nature (see Rom. 1:18 to 2:4). Paul fights the good fight of faith with spiritual weapons, not those of the world (Eph. 6:12–20). Paul understands the true nature of the situation at Corinth, and will not hesitate to use these weapons as the situation may require.

 

၄. ကျွန်ုပ်တို့၏စစ်ပွဲ၏လက်နက်များ။ ဧဖက် ၆:၁၀–၂၀; ၁ တိမောသေ ၁:၁၈; ၂ တိမောသေ ၂:၃–၅; ၄:၇ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ လောက၏လက်နက်များမှာ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ စွမ်းရည်၊ ပညာရပ်၊ ဂုဏ်သတင်း၊ အဆင့်အတန်း၊ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု၊ ဆင်ခြင်တုံတရား၊ အမှန်တရားကို ပုံပျက်ပန်းပျက်ပြုလုပ်ခြင်း၊ အင်အားသုံးခြင်း၊ နှင့် လူသားအစီအမံများဖြစ်သည်။ ကောရိန္တုမြို့ရှိ ပေါလု၏ ရန်သူများသည် ဤလက်နက်များဖြင့် ၎င်းအား တိုက်ခိုက်နေသည် (၂ ကောရိန္တု ၃:၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ပေါလုသည် ဤသံချပ်ကာဖြင့် သို့မဟုတ် ဤလက်နက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ငြင်းဆိုသည်၊ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ မူများသည် ထိုသို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် ခွင့်မပြုပါ (ယောဟန် ၁၈:၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အကယ်၍ လူသားများကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ကို ချဲ့ထွင်ခြင်းသည် လူသားစွမ်းရည်၊ ဉာဏ်ရည်၊ နှင့် တန်ခိုးပေါ်တွင် မူတည်နေပါက၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လုံးဝလူသားဘာသာတရားတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ရေးအရည်အသွေးများကို ပြင်ပမှ လူသားများအပေါ် ဘယ်သောအခါမှ ချမှတ်မရနိုင်ပါ။

4. Weapons of our warfare. See on Eph. 6:10–20; cf. 1 Tim. 1:18; 2 Tim. 2:3–5; 4:7. The weapons of the world are wealth, talent, learning, prestige, rank, influence, reason, perversion of truth, force, and human schemes. Paul’s foes at Corinth were fighting him with these weapons (see on 2 Cor. 3:1). But Paul refused to fight in this armor or with these weapons, for the principles of heaven do not permit the use of such methods (cf. John 18:36). If the saving of souls and the extension of Christ’s kingdom were dependent upon human talent, intellect, and power, Christianity would be a purely human religion. But spiritual qualities can never be imposed upon men from without.

 

ဘုရားသခင်အားဖြင့် တန်ခိုးကြီးသည်။ ခရစ်ယာန်၏ လက်နက်များသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ လက်နက်သိုက်တွင် ဖွဲ့လုပ်ထားပြီး၊ ကောင်းကင်တမန်များ၏ ဝန်ဆောင်မှုမှတစ်ဆင့် ၎င်းအား ရရှိနိုင်သည် (၂ ကောရိန္တု ၁:၁၂; ဧဖက် ၆:၁၀–၂၀; DA ၈၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤလက်နက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဖော်ပြထားသော အမှန်တရား (ဟေဗြဲ ၄:၁၂)၊ နှင့် ခရစ်တော်နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှ ပေးအပ်သော တန်ခိုး (၁ ကောရိန္တု ၂:၄) တို့ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများကို ဤပဋိပက္ခသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး၊ စစ်တိုက်ရန် တပ်ဆင်ပေးကာ၊ အောင်မြင်မှုကို အာမခံသည်။ ၎င်းသည် လူသားအား တန်ခိုးအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးသည် (၂ ကောရိန္တု ၂:၁၄)။

Mighty through God. The weapons of the Christian are forged in the arsenal of heaven, and are made available to him through the ministry of angels (2 Cor. 1:12; Eph. 6:10–20; cf. DA 827). These weapons include truth as set forth in the Word of God (Heb. 4:12), and the imparted power of Christ and the Holy Spirit (1 Cor. 2:4). God calls men to this conflict, equips them for battle, and assures them of victory. He supplies man with all the power (2 Cor. 2:14).

 

ဖြိုဖျက်ခြင်း။ သို့မဟုတ် “ဖျက်ဆီးခြင်း”။ လူသားဖန်တီးထားသော မည်သည့်ခံတပ်မျှ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ လက်နက်များကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

Pulling down of. Or, “demolition of.” No fortress of human devising can withstand the weapons of heaven.

 

ခံတပ်များ။ သို့မဟုတ် “ရဲတိုက်များ”၊ “ခံတပ်များ”။ ပေါလုသည် စာတန်၏ နိုင်ငံတော်ကို အများအပြား ခံတပ်များဖြင့် ခုခံကာကွယ်ထားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ခရစ်ယာန်နှင့် အသင်းတော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရန်သူကို ဝိုင်းထားရန်၊ ၎င်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုများကို ဖျက်ဆီးရန်၊ နှင့် ၎င်းကို အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် လူသားများ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အတွင်းခံတပ်များ၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲရှိ မကောင်းသော ခံတပ်များ၊ အပြစ်နှင့် မိမိကိုယ်ကို စွဲလမ်းသော အကျင့်များကို စဉ်းစားနေပေမည်။ ဤစစ်ပွဲသည် အမှန်တရားနှင့် အမှားဆန့်ကျင်ဘက်၊ ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာနှင့် အဝိဇ္ဇာနှင့် အယူသည်းမှုဆန့်ကျင်ဘက်၊ စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ပုံစံအားလုံးဆန့်ကျင်ဘက်၊ ခရစ်တော်ထဲရှိ လွတ်လပ်မှုနှင့် အပြစ်၏ ကျွန်ခံမှုဆန့်ကျင်ဘက်၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ယုတ်မာမှုဆန့်ကျင်ဘက်၊ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် မဖြောင့်မတ်မှုဆန့်ကျင်ဘက်၊ ခရစ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

Strong holds. Or, “castles,” “fortresses.” Paul represents the kingdom of Satan as being defended by numerous fortifications. It is the work of the Christian and the church to lay siege to the foe, destroy his defenses, and drive him out into the open. Paul doubtless thinks of the inner citadels of men’s hearts, the evil fortifications of their minds, the entrenched habits of sin and self. The battle is one of truth against error, the knowledge of God against ignorance and superstition, true worship against all forms of idolatry, liberty in Christ against the bondage of sin, holiness against wickedness, righteousness against unrighteousness, Christ’s control against that of Satan.

 

အခန်း ၄, ၅ ၏ ပုံဆောင်ဘာသာစကားသည် ပေါလု၏ မွေးရပ်မြေမတိုင်မီ တစ်မျိုးဆက်ခန့်တွင် ရောမသင်္ဘောများဖြင့် ပင်လယ်မှ မောင်းထုတ်ခံရမီ တာဆပ်စ်မြို့အနီးရှိ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းတွင် ကျူးကျော်နှောင့်ယှက်သော ပင်လယ်ဓားပြများကို ပေါလု၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံပေးခဲ့ပေမည်။ ဤပင်လယ်ဓားပြများသည် ကမ်းရိုးတန်းရှိ လျှို့ဝှက်အငူများမှ ထွက်လာပြီး၊ အနီးရှိ ဆိပ်ကမ်းများတွင် ကုန်သွယ်နေသော သင်္ဘောများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းကာ၊ ၎င်းတို့၏ လုယူသိမ်းဆည်းမှုများဖြင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရောမဗိုလ်ချုပ် ပေါမ်ပေးသည် ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်သော စစ်ဆင်ရေးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ “ခံတပ်များ” ကို အပျက်အစီးအဖြစ် လျှော့ချကာ၊ အကျဉ်းသား ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

The figurative language of vs. 4, 5 may have been suggested to Paul’s mind by pirates that infested the seacoast in the vicinity of Tarsus before they were driven from the seas by Roman galleys a generation before his birth. These marauders of the sea sallied forth from many hidden coves on the coast, raided ships trading at nearby ports, and then retired with their booty. Finally the Roman general Pompey led a campaign against them, reduced more than 100 of their “strong holds” to ruins, and captured more than 10,000 prisoners.

 

၅. စိတ်ကူးယဉ်မှုများ။ ဂရိစကားလုံး “logismous”၊ “ဆင်ခြင်တုံတရားများ”၊ “အတွေးများ” (ရောမ ၂:၃, ၁၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် ဖော်ထုတ်ထားသော အမှန်တရားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော လူသားသီအိုရီများကို ရည်ညွှန်းသည်။ မိမိကိုယ်ကို မာန်ထောင်လွှားသူများ၏ ထင်မှတ်ယူဆချက်များထက် ပို၍မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားသည့်အရာ မရှိပါ၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ မွေးရာပါ ဉာဏ်ပညာတွင် အကန့်အသတ်မရှိ ယုံကြည်မှုရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းသာရှိသည်။ ပေါလုသည် မကောင်းသော ခံတပ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် အဆိုပြုသည်။

5. Imaginations. Gr. logismous, “reasonings,” “thoughts” (see Rom. 2:3, 15). Paul refers to human theories in contrast with revealed truth. There is nothing more self-deceptive than the speculative reasoning of conceited men who have boundless confidence in their own inherent wisdom and nothing but scorn for God and His Word. Paul proposes to assault the very citadels of evil.

 

မြင့်သောအရာအားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ပုန်ကန်သောမြို့ရိုးနှင့် မျှော်စင်များဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ ပေါလုသည် လူသားတို့၏ မာန်မာနထောင်လွှားသော အတွေးအမြင်များကို မြင့်သောတောင်ကုန်းများပေါ်ရှိ ခံတပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ကောင်းကင်ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခြင်းသည် မကောင်းမှုနှင့် ပုန်ကန်သောအင်အားစုများ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၁၄:၁၃–၁၅; ဒံယေလ ၇:၂၅; ၈:၁၁; ၁၁:၃၆; ၂သက်သာလောနိတ် ၂:၄; ဗျာဒိတ် ၁၃:၅–၈)။ တစ်ဦးချင်းအားဖြင့်၊ လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကို ဆန့်ကျင်ရန် ၎င်းတို့၏ သီးခြားခံတပ်များကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။ မကောင်းမှုအတွက် အပြင်းထန်ဆုံးသော ခံတပ်မှာ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ကျင့်သုံးသည်ဟု ကြွေးကြော်ထားသော်လည်း ခရစ်ယာန်အခြေခံမူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော နေ့စဉ်ဘဝပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။

Every high thing. That is, every defiant wall and tower. Paul here compares the proud speculations of men to forts atop high hills. Defiance of the God of heaven has ever been the mark of the forces of evil and rebellion (Isa. 14:13–15; Dan. 7:25; 8:11; 11:36; 2 Thess. 2:4; Rev. 13:5–8). Individually, men set up their own particular stronghold from which to resist the power of God. The strongest fortress for evil is a way of life that, while professedly Christian, actually goes contrary to Christian principles.

 

ဘုရားသခင်၏ အသိပညာ။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဘုရားသခင်ထံမှလာသော အသိပညာဖြစ်သည်။ လူသားဉာဏ်ပညာ၏ မြှင့်တင်မှုသည် ဘုရားသခင်ပေးသနားသော ထူးမြတ်သော ဝိညာဉ်ရေးအသိပညာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၇:၈; တမန်တော်များ ၁၇:၂၃; ၁ကောရိန္သု ၁:၂၄; ၂:၁၀; ကောလောသဲ ၁:၉)။ ဒဿနပညာရှင်၏ ဘုရားသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအမြင်ဖြစ်စဉ်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဘုရားဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်၏ ဘုရားသခင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်ပေးမှုမှလာသော ဘုရားဖြစ်သည်။ တစ်ခုသည် ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုသည် အကြောင်းအရာအရ ဖြစ်သည်။

The knowledge of God. That is, the knowledge that comes from God. The exaltation of human wisdom is in opposition to that superior, spiritual knowledge that God imparts (John 17:8; Acts 17:23; 1 Cor. 1:24; 2:10; Col. 1:9). The philosopher’s god is one created by his own thought processes. The Christian’s God is the God of divine revelation. The one is subjective, the other objective.

 

အကယ်၍ လက်ခံပါက၊ လူသားတို့၏ အပြစ်ရှိမှုနှင့် ခရစ်တော်၏ ဖြေရှင်းပေးသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ဧဝံဂေလိတရား၏ နှိမ့်ချသောအမှန်တရားများသည် အချည်းနှီးသော မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု၊ ဉာဏ်ရည်မာန၊ လောကီဉာဏ်ပညာ၏ မာန်နှင့် လူသားတို့၏ မာန်ထောင်လွှားမှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

If accepted, the humbling truths of the gospel, such as the sinfulness of man and the atoning righteousness of Christ, cast down vain self-confidence, intellectual conceit, the pride of worldly wisdom, and all human pretensions.

 

အကျဉ်းချုံခြင်း။ သို့မဟုတ် “ထိန်းချုပ်ခြင်း”၊ “ထိန်းသိမ်းခြင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။

Bringing into captivity. Or, “subjugating,” “bringing under control.”

 

အတွေး။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “နိုအီမာ” ဟုခေါ်ပြီး၊ ၂ကောရိန္သု ၃:၁၄; ၄:၄; ၁၁:၃; ဖိလိပ္ပု ၄:၇ တွင် “စိတ်နှလုံး” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး၊ ၂ကောရိန္သု ၂:၁၁ တွင် “အကြံအစည်များ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။ ဤနေရာ၌ ပေါလုသည် စာတန်၏ စိတ်နှလုံးမှဖြစ်ပေါ်လာသော “မမှန်ကန်သောတမန်တော်များ” (အခန်း ၁၁:၁၃) ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဘာသာရေးသီအိုရီကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

Thought. Gr. noēma, translated “minds” in 2 Cor. 3:14; 4:4; 11:3; Phil. 4:7, and “devices” in 2 Cor. 2:11. Paul may here refer to the fanciful theology of the “false apostles” (ch. 11:13) which originated in the mind of Satan.

 

ခရစ်တော်၏ နာခံမှု။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နာခံမှုမရှိဘဲ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံဟူ၍ မရှိနိုင်ပေ (မ Matthew ကြည့်ပါ။ ၇:၂၁–၂၇)။ ခရစ်တော်သည် စစ်မှန်သော နာခံမှု၏ သဘောသဘာဝကို လူသားများအား သံသယဖြစ်စရာမထားခဲ့ပေ (ယောဟန် ၁၄:၁၅, ၂၁, ၂၃, ၂၄; ၁၅:၁၀; ၁၇:၆, ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များအားလုံးသည် ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် အုပ်ချုပ်သော အခွင့်အာဏာကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ခရစ်တော်နှင့် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို လက်ခံရန် မာန်ထောင်လွှားသော နှလုံးနှင့် စိတ်နှလုံးများအတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင်နှင့် လူသားတို့၏ ဘဝများတွင် ပိုမိုတိုးတက်မှု မရှိခဲ့ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ခရစ်တော်ကို ဘဝ၏ အမှန်တကယ် သခင်အဖြစ် လက်ခံရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစ်ခုလုံး၏ အခွင့်အာဏာကို လက်ခံရန် မလိုလားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

Obedience of Christ. Without obedience born of love there can be no such thing as genuine Christian experience (see on Matt. 7:21–27). Christ has not left man in doubt as to the nature of true obedience (see John 14:15, 21, 23, 24; 15:10; 17:6, 17). All genuine Christians will gladly submit themselves to the loving authority of Christ. To bow to authority, especially that of Christ and His Word, is repugnant to proud hearts and minds. The principal reason why the gospel has not made more progress in the world and in the lives of men is unwillingness to make Christ truly Lord of the life and to accept the authority of the entire Word of God.

 

၅ (ကောလောသဲ ၃:၁၀)။ ဘုရားသခင်၏စိတ်နှလုံးကို ထင်ဟပ်စေသော စွမ်းရည်အားလုံး။—ဘုရားသခင်သည် လူကိုဖန်ဆင်းပြီး စိတ်နှလုံးကိုဖန်ဆင်းသည်မှာ အံ့ဖွယ်ကိစ္စဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်သည် လူကိုဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်းဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် သူ၏ရွေးနှုတ်ခြင်းတွင် ထင်ရှားပေါ်ထွက်လာမည်။ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးထက် တန်ဖိုးရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူ၏စွမ်းရည်အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏စိတ်နှလုံးကို ထင်ဟပ်စေရန် လူကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သခင်ယေရှုခရစ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖြစ်တည်မှု၏ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ရွေးနှုတ်ခြင်း၏ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သို့ဝင်ရောက်မည့်သူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏စရိုက်နှင့်တူညီသော စရိုက်ကိုဖြစ်ပေါ်စေရမည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တွင် နေထိုင်နိုင်သူများသည် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကိုဆောင်ထားသူများသာဖြစ်သည်။ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရမည့်သူများသည် အောင်နိုင်သူများဖြစ်ရမည်။ သူတို့သည် မြင့်မြတ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းပြီး၊ ခရစ်နှင့်တစ်သားတည်းဖြစ်ရမည် (စာလွှာ ၅၅၊ ၁၈၉၅)။

5 (Col. 3:10). Every Faculty to Reflect the Divine Mind.—It was a wonderful thing for God to create man, to make mind. The glory of God is to be revealed in the creation of man in God’s image and in his redemption. One soul is of more value than a world. God created man that every faculty might be the faculty of the divine mind. The Lord Jesus Christ is the author of our being, and He is also the author of our redemption, and everyone who will enter the kingdom of God will develop a character that is the counterpart of the character of God. None can dwell with God in the holy heaven but those who bear His likeness. Those who are to be redeemed are to be overcomes; they are to be elevated, pure, one with Christ (Letter 55, 1895).

 

ဘုရားသခင်သည် မြင့်မြတ်သောအတွေးတိုင်း၏ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သည်။—လူတို့သည် ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများကို ဘုရားသခင်မည်ကဲ့သို့ရှုမြင်သည်ကို စဉ်းစားကြမည်လော။ သူသည် လူ၏စိတ်နှလုံးကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မြင့်မြတ်သောအတွေးတစ်ခုကိုပင် သူမှမလွဲ၍ မတွေးနိုင်ပါ။ သူသည် လူ့စိတ်နှလုံး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးကို သိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ဘုရားသခင်သည် လူကိုအပြစ်ကြောင့် ယုတ်ညံ့ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း၊ သူ့ကိုသနားကရုဏာဖြင့် ကြည့်ရှုသည်။ အကြောင်းမှာ စာတန်သည် လူကိုသူ၏လက်အောက်တွင် ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို မြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (မူကြမ်း ၅၆၊ ၁၈၉၉)။

God the Author of Every Noble Thought.—Will men and women consider how God regards the creatures He has made? He formed man’s mind. We do not think one noble thought that does not come from Him. He knows all the mysterious workings of the human mind, for did He not make it? God sees that sin has debased and degraded man, but He looks upon him with pity and compassion; for He sees that Satan has him in his power (MS 56, 1899).

 

ဉာဏ်ပညာ၏စွမ်းအား။—မြင့်မြတ်စင်ကြယ်ပြီး ကောင်းကင်သို့ဦးတည်သော ဉာဏ်ပညာသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ဆောက်ရန် စကြဝဠာစွမ်းအားဖြစ်သည်။ ပြည့်စုံသောဉာဏ်ပညာသည် လူ့စွမ်းအားကို ယုံကြည်ထားသည့်အတိုင်း တိုးပွားစေရန် အားထုတ်လုပ်ကိုင်ရာတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား သူ့ကိုချစ်ပြီး သူ၏ပညတ်များကို နာခံသူများအား သခင်၏အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြတ်သားစွာနှင့် ကျေးဇူးတင်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်ရန် လုံလောက်သောစွမ်းရည်များကို ပေးထားသည် (မူကြမ်း ၆၃၊ ၁၉၀၀)။

The Power of Intellect.—Intellect ennobled, purified, heaven directed, is the universal power to build up the kingdom of God. Intellect perverted, has exactly the opposite influence; it is a corrupting of the human power given in trust to be multiplied in earnest labor for good. It deceives and destroys. God has given sufficient endowments to make men capable and wise to carry forward, and strongly and graciously to represent, the Lord’s wonderful works to all those who love Him and obey His commandments (MS 63, 1900).

 

မည်သူထံသို့အပ်နှံမည်နည်း။—ကျွန်ုပ်တို့က စိတ်နှလုံးနှင့်ဉာဏ်ကို စာတန်ထံအပ်နှံမထားလျှင် သူသည် ၎င်းကိုထိတွေ့၍မရပါ (မူကြမ်း ၁၇၊ ၁၈၉၃)။

Yielded to Whom?—Satan cannot touch the mind or intellect unless we yield it to him (MS 17, 1893).

 

သင်သည် စိတ်နှလုံးကို စာတန်ထံအပ်နှံပါက သူသည် ၎င်းကိုအသုံးပြုလိမ့်မည် (မူကြမ်း ၂၊ ၁၈၉၃)။

The devil will use your mind if you give it to him (MS 2, 1893).

 

 

၆။ အဆင်သင့်ရှိခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

6. Having in a readiness. That is, being ready.

 

အပြစ်ပေးရန်။ သို့မဟုတ် “ဒဏ်ခတ်ရန်”။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့ရှိ ပုန်ကန်သူအုပ်စုကို ဆုံးမတရားစီရင်ရန် သူ၏တမန်တော်အာဏာကို အသုံးပြုရန်အဆင်သင့်ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ဤသို့မပြုရန် ရှောင်ရှားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ကိစ္စရပ်များမပြတ်သားသေးသဖြင့် များစွာသောသူများသည် မမှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမိပေလိမ့်မည်။ ယခုမူ ကိစ္စရပ်များပြတ်သားလာပြီး၊ အများစုသည် ပေါလုနှင့်အတူ ရပ်တည်ကြပြီး သူ၏ဆန့်ကျင်သူများကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် သူ့ကိုထောက်ခံလိမ့်မည်။ အစောပိုင်းတွင် အချို့သည် ပုန်ကန်သူများနှင့် စာနာခဲ့ပြီး ပေါလုကို ဆန့်ကျင်ပင် ရပ်တည်ခဲ့ကြပေမည်။ ဤပုန်ကန်သူအနည်းငယ်က သူ၏သည်းခံမှုကို သတ္တိမရှိခြင်း သို့မဟုတ် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အခြားသူများကို ပြန်လည်ဆွဲဆောင်နိုင်ရန် သူအသုံးပြုခဲ့သော သည်းခံမှုသာဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏လှည့်ဖျားသောသွန်ပြချက်များနှင့် နည်းလမ်းများဖြင့် လမ်းမှားသို့ဦးတည်ခဲ့သူများကို ပြင်းထန်စွာ ဆက်ဆံရန် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသေးသူများဖြစ်ပြီး၊ မဖြစ်မနေ ပြန်လည်ဆွဲဆောင်နိုင်ဦးမည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့ထံ စာနှစ်စောင်၊ သို့မဟုတ် သုံးစောင်ပင် ရေးသားပြီး ကိစ္စရပ်များကို သည်းခံစွာ ရှင်းပြခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၈၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

To revenge. Or, “punish.” Paul is ready to exercise his apostolic authority to discipline and punish the rebellious group in the Corinthian church. Heretofore he has refrained from doing so because the issue was not yet clear, and many might have been led to make a wrong decision. Now the issue is clear, and the majority have taken their stand with Paul and will support him in his stand against the recalcitrant minority. Earlier, some of them might have symphatized with the rebels, possibly might even have sided with them against Paul. What these few rebels have interpreted as cowardice and timidity on his part was simply patience, which he exercised in the hope that others might be won over. He would avoid being severe toward anyone who has been led astray by their specious teachings and methods, who has as yet failed to see the issues clearly, and who might yet be won back to the right side. Paul has already written two, possibly three, letters to them, patiently explaining the issues (see p. 822).

 

သင်တို့၏နာခံမှု ပြည့်စုံလာပြီ။ ပေါလုသည် ယခုအခါ ပြင်းထန်သောအရေးယူမှုကို ပြုလုပ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သောလွှမ်းမိုးမှုကို ကျင့်သုံးခဲ့သူ အနည်းငယ်သို့ သူမည်သည့်ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည်ကို မဖော်ပြထားပါ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ၎င်းတို့အား လူသိရှင်ကြား ဆုံးမသွန်ပြမှုပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားနည်းလမ်းများအားလုံးမအောင်မြင်ပါက၊ ၎င်းတို့ကို အသင်းတော်မှထုတ်ပယ်မည် (၁ ကောရိန္သု ၅:၅; ၁ တိမောသေ ၅:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ မဆုံးဖြတ်ရသေးသူများရှိလျှင်၊ ယခုအခါ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန်ဖြစ်သည်။

Your obedience is fulfilled. Paul is now prepared to take drastic action. This is his final warning. What form of punishment he intends to inflict upon the few who have exercised such a strong and baleful influence, he does not say. Probably he will administer to them a public reprimand, and if all other means fail, expel them from the church (cf. 1 Cor. 5:5; 1 Tim. 5:20). If any are as yet undecided, let them make up their minds now.

 

၇။ သင်တို့သည် ကြည့်လျှင်။ ဂရိဘာသာစကားကို မေးခွန်းတစ်ခု၊ အမိန့်တစ်ခု၊ သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းသောဖော်ပြချက်အဖြစ် ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ မေးခွန်းအဖြစ်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကောရိန္သုလူများသည် ပြင်ပကြည့်ရှုမှုအပေါ်အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်နေကြသလား ဟူသော သဘောမတော်မှုဖြစ်လိမ့်မည်။ အမိန့်အဖြစ်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် သိသာထင်ရှားသောအချက်များကို မျက်စိဖွင့်ကြည့်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ရိုးရှင်းသောဖော်ပြချက်အဖြစ်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကောရိန္သုလူအချို့သည် ပြင်ပကြည့်ရှုမှုအပေါ်သာ မှီခိုနေကြသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ပေါလုရည်ရွယ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ ဤဖော်ပြချက်သည် ၎င်းတို့သည် သူ့အား စွပ်စွဲထားသော စွပ်စွဲချက်များကို သေချာစွာ စစ်ဆေးခြင်းမပြုခဲ့ကြဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ခံစားမှုအပေါ်အခြေခံပြီး၊ ပြင်ပကြည့်ရှုမှုများအပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (အခန်း ၅:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မျက်နှာပြင်ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် လူအများကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သက်သေအထောက်အထားအားလုံးကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်အရေးမရမချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုသူ အနည်းငယ်သာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

7. Do ye look? The Greek may be translated as a question, as an imperative, or as a simple statement. As a question it would be one of disapproval—Are the Corinthinians judging on the basis of outward appearance? As an imperative it would call upon them to open their eyes to the obvious facts. As a simple statement it would be a charge that some of the Corinthians are still looking on outward appearances. Whichever of these three Paul may have intended, the statement implies that they have not critically examined the charges brought against him. Their conclusions have been reached emotionally rather than logically, and on the basis of outward appearances (see on ch. 5:12). Surface judgments are popular because few people are willing to reserve judgment until they have had an opportunity to examine all the evidence.

 

အကယ်၍တစ်ဦးတစ်ယောက်သော။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ဆန့်ကျင်သူများ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို သို့မဟုတ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်ရှိသော်လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသူအချို့ကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ အကြောင်းအရာအရ ယခင်သူကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ အခန်း ၁၁:၄၊ ၂၀ ရှိ “အချို့” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

If any man. Paul here seems to refer either to one of the leaders of the opposition or to some who were sincere at heart but still confused in their thinking. The context seems to favor the former. Compare the “some” of v. 2 (cf. ch. 11:4, 20).

 

သူသည် ခရစ်၏လူဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်၏တရားဝင်ခန့်အပ်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ကြောင်း ကြွေးကြော်သည်။

He is Christ’s. That is, claims to be a duly appointed representative of Christ.

 

ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် သူ၏တမန်တော်အဖြစ် တရားဝင်ခန့်အပ်ခံရမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤအခန်းနှင့် နောက်နှစ်အခန်းတွင် သူသည် ခရစ်၏တမန်တော်အဖြစ် သူ၏အရည်အချင်းများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြသည်။ သူ၏အာဏာသည် တမန်တော်ဆယ်နှစ်ပါးနှင့် တူညီသည် (အခန်း ၁၁:၅; ၁၂:၁၁၊ ၁၂)။ သူသည် သခင်ဘုရားထံမှ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုခန့်အပ်ခံရသူဖြစ်သည် (တ.စ.ဉံ ၉:၃–၉; ၂၂:၁၇–၂၁; ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၈; ၂ ကောရိန္သု ၁၀:၁၄–၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ခရစ်၏ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် အတူမျှဝေခံစားခဲ့ရသည် (အခန်း ၁၁:၂၃–၃၃)။ သူသည် ခရစ်ထံမှ တိုက်ရိုက်ရူပါရုံများနှင့် ဗျာဒိတ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့သည် (အခန်း ၁၂:၁–၆)။

Even so are we. Paul here refers to his own official commission as an apostle. In this and the two following chapters he repeatedly refers to his qualifications as an ambassador of Christ. His authority is equal to that of the Twelve (chs. 11:5; 12:11, 12). He was called and commissioned directly by the Lord (Acts 9:3–9; 22:17–21; cf. 1 Cor. 15:8; 2 Cor. 10:14–18). He had experienced fellowship with Christ in His sufferings (ch. 11:23–33). He had received visions and revelations directly from Christ (ch. 12:1–6).

 

၈။ ဝါကြွားခြင်း။ ဂရိဘာသာစကား kauchaomai၊ “ဝါကြွားခြင်း”၊ “ဂုဏ်ယူခြင်း”။ ပေါလုသည် ဤစာတွင် ဤစကားလုံးကို ၂၁ ကြိမ်အသုံးပြုသည်။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သောခေါင်းဆောင်များသည် မိမိကိုယ်ကို အတ္တဂုဏ်ယူမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပုံရသည် (အခန်း ၅:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုမူ ပေါလု၏ဝါကြွားရန်အလှည့်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူသည် မလိုလားအပ်စွာ၊ သတိထားစွာ၊ ခရစ်၏တမန်တော်အဖြစ် သူ၏အာဏာကို အတည်ပြုရန်အလို့ငှာ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းသည် ရိုးသားစွာ ရှုပ်ထွေးနေသူများအတွက် အကျိုးရှိစေရန်ဖြစ်သည်။

8. Boast. Gr. kauchaomai, “to boast,” “to glory.” Paul uses the word 21 times in this epistle. Apparently the false leaders at Corinth had engaged in considerable egotistical boasting (see on ch. 5:12). It is now Paul’s turn to boast, but he does so reluctantly, in moderation, and with the sole purpose of confirming his authority as an apostle of Christ, for the benefit of any who might as yet honestly be confused in the matter.

 

ဤကိစ္စတွင် ပေါလုနှင့် မမှန်ကန်သောခေါင်းဆောင်များအကြား ကြီးမားသောကွာခြားချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားဆန်သောမူလအစနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာသောရည်မှန်းချက်များသာရှိသော အာဏာကို ဝါကြွားခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးအပ်ထားသော အာဏာကို ဝါကြွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏အာဏာသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သောကြောင့်၊ ကောရိန္သုလူများသည် ၎င်းကို အသိအမှတ်ပြုပြီး လေးစားရမည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကောရိန္သုအသင်းတော်သည် တည်ဆောက်ခံရမည်၊ ခွဲထွက်လှုပ်ရှားမှုများသည် အနိုင်ယူခံရမည်၊ ပြီးနောက် ပေါလုသည် ယေရှုခရစ်၏တမန်တော်အဖြစ် အတည်ပြုခံရမည်။

In this matter there was one great difference between Paul and the false leaders. They boasted of an authority that was, in fact, only of human origin and selfish in its aims. Paul boasted of an authority that was divinely bestowed and exercised for the edification of the church. Since his authority was from God, the Corinthians were to acknowledge and respect it. The result would be the edification of the church at Corinth, the defeat of the schismatic elements, and the vindication of Paul as an apostle of Jesus Christ.

 

တည်ဆောက်ခြင်း။ စကားလုံးအဓိပ္ပာယ်မှာ “တည်ဆောက်ခြင်း” ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ဤစကားလုံးအသုံးပြုမှုသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား ဘုရားသခင်နေထိုင်ရာ ဗိမာန်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည် (၁ ကောရိန္သု ၃:၉–၁၇; ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၆; ဧဖက် ၂:၂၀–၂၂; ၁ ပေတရု ၂:၄၊ ၅)။ ဧဝံဂေလိအာဏာသည် တည်ဆောက်ရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ဖြိုချရန်မဟုတ်ပါ။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သောခေါင်းဆောင်များ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ၎င်းတို့ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အသင်းတော်ကို ခွဲထွက်စေပြီး ဖြိုချသည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုအသင်းတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အာဏာကို ပြင်းထန်သောဆုံးမမှုတွင်ပင် အသုံးပြုခြင်းသည် ၎င်းကို တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

Edification. Literally, “building up.” Paul’s use of this word implies the figure of the Christian as a temple in which God dwells (1 Cor. 3:9–17; 2 Cor. 6:16; Eph. 2:20–22; 1 Peter 2:4, 5). Gospel authority is for the purpose of building up, and not of tearing down. The aim of the false leaders at Corinth was to exalt, or build up, themselves, and the effect was to divide and tear down the church. Paul had founded the church at Corinth, and his exercise of authority, even in severe discipline, was designed to build it up.

 

မရှက်ရ။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သောတမန်တော်များသည် ပေါလုကို တမန်တော်အဖြစ် ပြောင်လှောင်ရယ်မောခြင်းနှင့် သူ၏ဧဝံဂေလိကို အရေးမထားသည့်ပုံဖော်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို အရှက်ရစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် သူ၏တမန်တော်အဖြစ် “အာဏာ” ကို “အနည်းငယ်” ဝါကြွားခြင်းသည် သူ၏တမန်တော်အဖြစ်နှင့် သူ၏ဧဝံဂေလိကို ခုခံကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာသည်။ သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ရည်မှန်းချက်များ မရှိပါ။

Not be ashamed. The false apostles at Corinth had purposed to put Paul to shame by ridiculing him as an apostle and by making light of his gospel. Paul declares that his purpose in boasting “somewhat” of his “authority” as an apostle is in defense of his apostleship and of his gospel. He has no ulterior motives.

 

၉။ သင်တို့ကို ထိတ်လန့်စေရန်။ သို့မဟုတ် “သင်တို့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန်”။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ ရန်သူများသည် ပေါလုအား ထိုသို့သောရည်မှန်းချက်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြပြီး၊ သို့သော် သူ၏ရည်မှန်းချက်သည် ယုံကြည်သူများကို ထိတ်လန့်စေရန်မဟုတ်ကြောင်း သူသည် ငြင်းဆိုသည်။

9. Terrify you. Or, “frighten you.” The enemies at Corinth had doubtless attributed such a motive to Paul, but he denies that his purpose is to overawe the believers.

 

စာများ။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့သို့ အနည်းဆုံး စာနှစ်စောင်၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် သုံးစောင်ပင် ရေးသားခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၂:၃၊ ၄; စာမျက်နှာ ၈၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “စာများ” ဟူသော အများကိန်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့်၊ ပေါလုသည် ၁ ကောရိန္သု ၅:၉ တွင် ဖော်ပြထားသော ပျောက်ဆုံးသွားသော စာကိုပါ ထည့်သွင်းပုံရသည်။

Letters. Paul had already written at least two letters to Corinth, possibly more (see on ch. 2:3, 4; cf. p. 822). Using the plural, “letters,” Paul doubtless includes the lost letter mentioned in 1 Cor. 5:9.

 

၁၀။ အားကောင်းပြီး တင်းကြပ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် သူ၏ဝေဖန်သူများ၏ စကားလုံးများကို တိုက်ရိုက်ကိုးကားပုံရသည်။ သူ၏ရန်သူများပင်လျှင် သူသည် ထိရောက်သော စာရေးသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြသည်၊ ပြီးနောက် အချိန်ကာလက ၎င်းတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏စာများသည် ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်ယာန်ဓမ္မပညာရပ်၏ အခြေခံဖြစ်လာမည့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ မရေမတွက်နိုင်သော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာမည်ကို သူ၏ရန်သူများသည် မသိကြပါ။ သူ၏စာများသည် ယုံကြည်ခြင်းအတွက် မခံနိုင်သော အကျိုးဆက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ စွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သောဆုံးမခြင်း၊ ခရစ်ယာန်မေတ္တာနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ရွေးနှုတ်သူအဖြစ် ခရစ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း၊ ပျောက်ဆုံးနေသော လူသားများအား ကယ်တင်ခြင်း၏လမ်းကို လက်ခံရန် တောင်းဆိုခြင်း၊ ခရစ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုအတွက် လှုံ့ဆော်မှု၊ နှင့် သူ၏အံ့ဖွယ်သောပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံ၏ ပုဂ္ဂိုလိကသက်သေခံချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

10. Weighty and powerful. Here Paul evidently quotes the very words of his critics. Even his enemies admit that he is an effective letter writer, and time has confirmed their judgment. Little did his enemies know that his epistles were inspired, and that they would constitute no small part of what was eventually to become the NT, the basis of Christian theology. His epistles abound with irresistible arguments for the faith. They are filled with the power of the Holy Spirit manifested in stern rebuke, in Christian love and gentleness, in the exaltation of Christ as Redeemer, in appeals to lost men and women to accept the way of salvation, in inspiration to fellowship with Christ, and in personal testimony of his own miraculous conversion and Christian experience.

 

ပုံပန်းသွင်ပြင်။ ဂရိဘာသာစကား parousia (မဿဲ ၂၄:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် တမန်တော်များ၏ ပုဂ္ဂိုလိကပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ရည်ညွှန်းသည့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တစ်ခုတည်းသောဖော်ပြချက်ဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၂:၃၊ ၄; ၂ ကောရိန္သု ၁၂:၇–၁၀; ဂလာတိ ၄:၁၃၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ စတုတ္ထရာစုမတိုင်မီ စာရေးဆရာများက ပေါလုသည် အရပ်ပုပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ရိုက်နှက်ခံရခြင်းကြောင့် ကုန်းကောက်နေပြီး (၂ ကောရိန္သု ၁၁:၂၄၊ ၂၅)၊ ဆံပင်ပြောင်ပြီး၊ ခြေထောက်ကောက်နေပြီး၊ ကျေးဇူးတော်နှင့်ပြည့်နှက်နေကာ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ မြင့်မြတ်မှု၊ နှင့် ခရစ်အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် မျက်လုံးများ တောက်လောင်နေသည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ကြသည် (ပေါလုနှင့် သီကလာ ၁:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားစောစီးစွာရေးသားသူများကလည်း ဤဖော်ပြချက်ကို အတည်ပြုသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရိုးရာအစဉ်အလာသာဖြစ်သည်။ အခန်း ၁၀:၁ တွင် ပေါလုသည် သူ၏ပုံပန်းသွင်ပြင်သည် မထင်မရှားဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပုံရသည်။ သို့သော် ကောရိန္သုမြို့ရှိ သူ၏ဆန့်ကျင်သူများသည် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များနှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် အနည်းငယ်ပုံပျက်နေမှုကို ပြောင်လှောင်ရယ်မောရန် နိမ့်ကျသွားသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ရွံရှာဖွယ်စရိုက်ကို ဖော်ပြသည်။

Presence. Gr. parousia (see on Matt. 24:3). This is the only NT reference to the personal appearance of any of the apostles (cf. 1 Cor. 2:3, 4; 2 Cor. 12:7–10; Gal. 4:13, 14). Writers before the 4th century stated that Paul was short of stature, stooped—probably from repeated beatings (2 Cor. 11:24, 25)—bald, and had crooked thighs, but was full of grace, and had eyes burning with love, nobility, and zeal for Christ (see Paul and Thecla 1:7). Other early writers confirm this description, but of course it is only a tradition. In ch. 10:1 Paul apparently confirms the idea that in personal appearance he was anything but impressive. But that his opponents at Corinth should stoop to ridicule his physical weaknesses, and perhaps slight deformity, reveals their despicable character.

 

ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်ခြင်း။ သို့မဟုတ် “သိမ်ဖျင်းဖွယ်”။ ဤစွပ်စွဲချက်သည် အနည်းဆုံး အလွန်အမင်း ချဲ့ကားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မဟုတ်လျှင် လုံးဝလှည့်ဖျားမှုဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ထူးချောင်သောစကားပြောသူဖြစ်သည် (တ.စ.ဉံ ၁၄:၁၂; အခန်း ၂၄:၁–၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ အေသင်မြို့တွင် အတွေ့အကြုံရှိပြီးနောက် ပေါလုသည် ဂရိလူမျိုးများကို နှစ်သက်စေသော အတင်းအဖျင်းစကားနှင့် ဟောပြောနည်းကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်မှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၂:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ဧဝံဂေလိ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုနှင့် အားကောင်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ခွင့်မပြုခဲ့ပါ (၁ ကောရိန္သု ၂:၄၊ ၅)။

Contemptible. Or, “despicable.” This charge seems at least to have been a gross exaggeration, if not an outright slander. Paul was a superior speaker (Acts 14:12; cf. ch. 24:1–21). It is undoubtedly true that after the experience at Athens Paul avoided the rhetoric and oratory that delighted the Greeks (see 1 Cor. 2:2). He refused to make these the means of attracting men to Christ. Nothing must be permitted to detract from the clarity and forcefulness of the gospel (1 Cor. 2:4, 5).

 

၁၁။ ထိုသို့သောသူ။ အခန်းကြီး ၂၊ ၇ ကိုကြည့်ပါ။ ပေါလုသည် ပြဿနာအတွက် အဓိကတာဝန်ရှိသူတစ်ဦး သို့မဟုတ် သူများကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုသည်။ သူ၏ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် ကောရိန္သုမြို့သို့ရောက်ရှိလာသောအခါ သူလုပ်ဆောင်ရန်ရည်ရွယ်ထားသည့်အရာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမဟုတ်ဘဲ၊ သူမရှိသည့်အခါတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ရှိနေသည့်အခါ လုံးဝတစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို တုံ့ပြန်ငြင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ အခန်းကြီး ၁၀–၁၂ တွင်ဖော်ပြထားသော ထက်မြက်ပြတ်သားပြီး ယုတ္တိရှိသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များသည် သူ၏ဆန့်ကျင်သူများအား ၎င်းတို့၏မမှန်ကန်သော လှည့်ဖျားမှုများကြောင့် ရောက်ရှိခဲ့သော မတောင့်တင်းနိုင်သော အနေအထားကို ယုံကြည်စေခဲ့ပုံရသည်။ ပေါလုကဲ့သို့သောသူတစ်ဦးသည် ကောရိန္သုမြို့ရှိအသင်းတော်ကဲ့သို့ အသင်းတော်များကို တည်ထောင်နိုင်သည်ဟု သူတို့ဖော်ပြခဲ့သည့်ပုံစံဖြင့် ယူဆခြင်းသည် လုံးဝယုတ္တိမရှိပေ။ ပေါလုသွားရောက်သည့်နေရာတိုင်းတွင်၊ သူဟောပြောသော ဧဝံဂေလိ၏စွမ်းအားကို သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသော ဂျူးလူမျိုးများနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများ၏ လူအများကို ထားရစ်ခဲ့သည်။

11. Such an one. See on vs. 2, 7. Paul addresses the person or persons primarily to blame for the trouble. His statement is not so much a threat of what he intends to do upon arrival at Corinth, as a rebuttal of the charge that he is one thing when absent and quite another when present. It would seem that Paul’s trenchant, logical declarations in chs. 10–12 must have convinced his opponents that the position into which their malicious lies had put them was untenable. It was utterly illogical to think that a man such as they described Paul to be could raise up church after church like that at Corinth. Wherever Paul went, he left behind multitudes of Jews and Gentiles won to the Christian faith as evidence of the power of the gospel as preached by him.

 

၁၂။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မဝံ့မရဲဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၂–၁၈ တွင် ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိဓမ္မဆရာအဖြစ် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများကို ချီးမြှောက်သည်။ ဤစာတွင် သူသည် တမန်တော်တစ်ဦး၏ သမာဓိရှိမှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခုခံကာကွယ်သည် (အခန်းကြီး ၃:၁; ၄:၂; ၅:၁၂; ၁၂:၁၁)။ ယခုအခါ သူသည် ကောရိန္သုမြို့တွင် သူ၏သတိထားစွာ လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် သူ၏ဆန့်ကျင်သူများ၏ မာန်မာနထောင်လွှားပြီး အချည်းနှီးသော ဝါကြွားမှုများကို သိမ်မွေ့စွာ နှိုင်းယှဉ်သည်။ သူသည် egkrinō နှင့် sugkrinō ဟူသော စကားလုံးများကို လိမ္မာစွာ ကစားခြင်းဖြင့် သူ၏ဆန့်ကျင်သူများကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည် (အောက်တွင်ကြည့်ပါ)။

12. We dare not. In vs. 12–18 Paul exalts his labors as a gospel minister. In this epistle he repeatedly defends his integrity as an apostle (chs. 3:1; 4:2; 5:12; 12:11). Now he subtly compares his opponents’ conceited and vainglorious boasting with his own circumspect labors while at Corinth. He turns the tables on his opponents by a clever play on the words egkrinō and sugkrinō (see below).

 

ပေါလုသည် သူ့ကို သတ္တိမရှိသူဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ အကယ်၍ သူ၏ဆန့်ကျင်သူများက သူသည် မိမိကိုယ်ကို အခိုင်အမာဖော်ပြရန် သတ္တိမရှိသူ၊ လူကြိုက်များသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် စစ်မှန်သောခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရန် မစွမ်းနိုင်သူဟု ဆိုလိုပါက၊ သူသည် ထိုစွပ်စွဲချက်ကို လက်ခံသည်။ ထို့ပြင်၊ သူသည် လူတို့၏ချီးကျူးမှုကို ရယူရန် ဂရုမစိုက်သလို ဝံ့မဝဲလည်းဖြစ်သည်။ သူ၏ဆန့်ကျင်သူများပြသခဲ့သော မာန်ထောင်လွှားသော ရဲရင့်မှုသည် သူ့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုမရှိပါ။ သို့သော် သူတွင် မပိုင်ဆိုင်သော သတ္တိတစ်မျိုးရှိသည် (အခန်းကြီး ၁၁:၂၁–၃၀)၊ ဧဝံဂေလိကို နယ်မြေသစ်များသို့ တိုးချဲ့သယ်ဆောင်ရန် သတ္တိနှင့် ခရစ်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် သတ္တိဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၀:၁၅၊ ၁၆)။ သူသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် စံနှုန်းအတိုင်း မိမိကိုယ်ကိုနှင့် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုကို တိုင်းတာသည် (ရောမ ၁၂:၃; ဧဖက် ၄:၇)။ ဂလာတိလူများထံ ပေါလုကြေညာခဲ့သည်မှာ သူသည် “ကျွန်ုပ်တို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ကားယားတိုင်မှလွဲ၍” မည်သည့်အရာကိုမျှ ဝါကြွားရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၆:၁၄)။

Paul evidently refers to the charge of cowardice. If his opponents mean that he lacks the courage to assert himself and be a real leader in the popular sense, he readily admits the charge. Furthermore, he neither cares nor dares to seek the plaudits of men. The conceited boldness his opponents have shown has no appeal for him. But there is one kind of courage he does not lack (ch. 11:21–30), the courage to press into new lands with the gospel and the courage to suffer for Christ (ch. 10:15, 16). He measures himself and his work according to the will and standard of God (Rom. 12:3; Eph. 4:7). To the Galatians, Paul declared that he dared not do any boasting except in “the cross of our Lord Jesus Christ” (Gal. 6:14).

 

ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို အရေအတွက်ထဲသို့ထည့်သည်။ ဂရိဘာသာစကား egkrinō၊ “ထဲသို့ရေတွက်သည်”၊ “ရွေးချယ်ထားသော အသိုင်းအဝိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Make ourselves of the number. Gr. egkrinō, “to reckon among,” “to judge worthy of being admitted to,” a presumably select circle.

 

သို့မဟုတ် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ဂရိဘာသာစကား sugkrinō၊ “နှိုင်းယှဉ်သည်”၊ “တိုင်းတာသည်”။ ပေါလုသည် ဤကိုယ်ကိုကိုယ်ချီးမွမ်းသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သူတတ်နိုင်သမျှကို အဆမတန် ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Or compare. Gr. sugkrinō, “to compare,” “to measure.” Paul will not venture to compete with these masters of self-flattery; for in this respect they far surpass anything of which he is capable.

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းခြင်း။ ဤကောရိန္သုမြို့သား ဝါကြွားသူများသည် အပြန်အလှန် ချီးမွမ်းသည့် အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ပုံရသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ထူးချွန်မှု၏ စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့်နှင့် ၎င်းတို့ပါဝင်သော အုပ်စု၏ အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရန် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းရှိ အခြားအဖွဲ့ဝင်များကို ချီးမွမ်းသည်။ ၎င်းတို့၏ ယူဆထားသော သီလများကို နှိုင်းယှဉ်မှု၏ စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ စံပြဖြစ်လာသည်။

Commend themselves. These Corinthian braggarts were members, it would seem, of what might be called a mutual admiration society. Each man set himself up as his own standard of excellence, and praised other members of the society in order to advance his own interests as an individual and those of the group to which he belonged. Having set up their own supposed virtues as a standard of comparison, they became their own ideal.

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းခြင်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖျားခြင်း၏ အဆိုးဆုံးပုံစံဖြစ်သည်။ မာန်မာနသည် လူတို့အား ဘက်မလိုက်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို အကဲဖြတ်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ထူးချွန်မှု၏ ရည်မှန်းချက်စံနှုန်းကို မမြင်နိုင်စေပါ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အဆိုးရွားဆုံး စက်ဝိုင်းထဲတွင် လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တိုင်းတာမှုစံနှုန်းကို မမြင်နိုင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ မာန်မာနကို မမြင်နိုင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်သူများ၏ ထူးချွန်သော အရည်အသွေးများကို မမြင်နိုင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းလိုအပ်မှုကိုပင် မမြင်နိုင်ပါ။ ဤကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကဲဖြတ်နည်းသည် မိမိကိုယ်ကို အစပြုပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု သို့မဟုတ် ဉာဏ်အလင်းရသော ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို လုံးဝမရှိပါ။ ဤစံနှုန်းဖြင့် နေထိုင်ခြင်းသည် ခရစ်၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၅–၁၁)။

Self-praise is the worst form of self-deception. Conceit blinds men to an objective standard of excellence by which they can make an unbiased evaluation of themselves, and as a result they are forever pursuing themselves in a vicious circle. They become blind to God’s standard of measurement, blind to their own pride, blind to the excellent qualities of any who oppose them, blind even to their own need of salvation. This mode of self-appraisal, originating in self and ending with self, lacks insight or even enlightened self-interest. To live by this standard is completely contrary to the mind and spirit of Christ (Phil. 2:5–11).

 

ပညာမရှိကြပါ။ အပြစ်ရှိသောလူတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည်ဟု သို့မဟုတ် နီးပါးပြီးပြည့်စုံသည်ဟု ယူဆခြင်းသည် မာန်မာန၏ အဆုံးစွန်ဖြစ်သည် (ရောမ ၇:၁၈; ၁ ယောဟန် ၁:၁၀)။ မိမိ၏မပြည့်စုံမှုကို သိရှိခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအဖြစ် လက်ခံခံရမည့်သူများအတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Are not wise. It is the height of pride for a sinful man to consider himself as perfect, or nearly so (Rom. 7:18; 1 John 1:10). A sense of one’s own imperfection is the first requirement Heaven makes of all who would be accepted as the sons and daughters of God (see on Matt. 5:3).

 

၁၃။ ကျွန်ုပ်တို့၏တိုင်းတာမှုမပါဘဲ။ သို့မဟုတ် “အတိုင်းအဆထက်ကျော်လွန်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော မှန်ကန်မှုနှင့် သင့်လျော်မှု၏ အတိုင်းအဆ—ဘုရားသခင်ကျွန်ုပ်တို့အား ခွဲဝေပေးထားသော စည်းမျဉ်း၏ အတိုင်းအဆဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ဆန့်ကျင်သူများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို တိုင်းတာရန် စံနှုန်းမရှိခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှမရှိခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဖိနပ်ကြိုးဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်နိုင်သော နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပါ။ ဂရိဘာသာတွင် “ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသော စကားလုံးသည် အလေးပေးဖော်ပြထားပြီး၊ ပေါလုနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းသော ဂျူဒါယဇာများအကြား ကြီးမားသော ကွာခြားချက်ကို အလေးပေးသည်။ ပေါလုသည် သူ၏အာဏာ၊ လုပ်ဆောင်မှုနယ်ပယ်၊ နှင့် အပြုအမူ၏ အားထုတ်မှုတို့တွင် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုသည် (ဂလာတိ ၂:၇–၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်ထက်ကျော်လွန်၍ သူသည် မဝံ့မရဲဖြစ်သည်။

13. Without our measure. Or, “beyond the limit,” that is, the limit of right and propriety marked out by God—the measure of the rule which God has distributed to us. Paul’s opponents had no standard by which to measure themselves except themselves. They had, as it were, no way to lift themselves but by their own bootstraps. The word “we” is emphatic in the Greek, and stresses the great difference between Paul and his fellow workers on the one hand and the self-commending Judaizers on the other. Paul recognizes a fixed limit to his authority, sphere of activity, and vigor of conduct (see Gal. 2:7–9). Beyond this divinely appointed limit he does not dare to go.

 

ပေါလု၏ အထူးလုပ်ဆောင်မှုနယ်ပယ်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအကြားတွင်ဖြစ်သည် (တ.စ.ဉံ ၂၆:၁၇၊ ၁၈; ဂလာတိ ၂:၇–၉)။ သူသည် အန္တိအုတ်မြို့မှစတင်ကာ တစ်ပါးအမျိုးသားကမ္ဘာ၏ အဝေးဆုံးနယ်နမိတ်အထိ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူရေးသားသည့်အချိန်တွင်၊ ကောရိန္သုမြို့သည် သူ၏လုပ်ဆောင်မှု၏ အဝေးဆုံးအကျယ်အဝန်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သော တမန်တော်များသည် ၎င်းတို့၏လှုပ်ရှားမှုများတွင် မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်ကိုမျှ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပါ။ ၎င်းတို့၏ရှိနေမှုနှင့် အာဏာယူဆမှုသည် ၎င်းတို့ကို ပြစ်တင်ရန် လုံလောက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပေါလုကို ယေရုရှလင်မြို့မှ အန္တိအုတ်၊ ဂလာတိ၊ ယခုကောရိန္သုမြို့သို့ လိုက်လံပြီး၊ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများကို ဖျက်ဆီးရန်၊ သူပြုလုပ်ခဲ့သည်များအတွက် ဂုဏ်ပြုမှုကို ရယူရန်၊ သူ၏အောင်မြင်မှုများသည် ၎င်းတို့၏အောင်မြင်မှုများဖြစ်သည်ဟု ဝါကြွားခဲ့ကြသည်။

Paul’s special sphere of labor was among the Gentiles (Acts 26:17, 18; Gal. 2:7–9). He began at Antioch and reached out to the farthest bounds of the Gentile world. At the time he wrote, Corinth marked the farthest extent of his labors. The false apostles at Corinth recognized no limitation on their activities. Their very presence and assumption of authority was sufficient to condemn them. They had pursued Paul from Jerusalem to Antioch, to Galatia, and now to Corinth, seeking to undo his work, claiming credit for what he had done, and boasting as though his achievements were their own.

 

ပေါလုသည် ကောရိန္သုလူများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရယူပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ဤမမှန်ကန်သော တမန်တော်များတွင် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ကောရိန္သုမြို့ရှိ လုပ်ဆောင်မှုအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည် (တ.စ.ဉံ ၁၈:၈–၁၀)။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကောရိန္သုမြို့သို့ မစေလွှတ်ခဲ့ပါ၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို လက်ခံရရှိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်သာ ရှိသည် (၂ ကောရိန္သု ၁၁:၃)၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ တမန်တော်သည် အခြားသူများ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူမှုကို မယူခဲ့ပါ။

Paul had every right to the loyalty of the Corinthians; these false apostles had none. God had assigned him to the work at Corinth (Acts 18:8–10). God had not sent them to Corinth, and there was only one other source from which they could have received their commission (2 Cor. 11:3), yet here they were. The apostle did not take credit to himself for the success of other men.

 

၁၄။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ကို မဆန့်ကျယ်ပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ဆောင်မှုနယ်ပယ်၏ နယ်နမိတ်ကို မကျော်လွန်ပါ။

14. We stretch not ourselves. That is, we are not exceeding the bounds of our appointed sphere of labor.

 

သင်တို့ထံသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောရိန္သုမြို့သည် ပေါလု၏ သတ်မှတ်ထားသော နယ်မြေထက်ကျော်လွန်နေသည်ဟူသော သဘောဖြစ်သည်။ မက္ကဒိုးနီးယားနှင့် ဂရိနိုင်ငံသည် သူ၏သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ဆောင်မှုနယ်ပယ်အတွင်းတွင်ဖြစ်သည် (တ.စ.ဉံ ၁၆:၉၊ ၁၀)။ ထို့ကြောင့် ကောရိန္သုမြို့တွင် ဧဝံဂေလိကို ပထမဆုံးဟောပြောရန် ဘုရားသခင်၏ ခန့်အပ်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြင့်၊ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သော ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကို အခွင့်မရှိဘဲ အာဏာယူသူများ—တာဝန်မရှိသူ၊ အာဏာမရှိသူ၊ တရားဝင်အထောက်အထားမရှိသူများအဖြစ် သက်သေပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ကိရိယာသည် ၎င်းတို့၏ မာန်ထောင်လွှားသော ကြွေးကြော်မှုများသာဖြစ်သည်။

Reached not unto you. That is, as though Corinth were beyond Paul’s assigned territory. Macedonia and Greece were within his designated sphere of action (Acts 16:9, 10). Thus it was by divine appointment that he was first to preach the gospel at Corinth. In opposing him there, the false leaders at Corinth proved themselves to be usurpers—without commission, without authority, without valid credentials. Their only equipment consisted of their own conceited claims.

 

၁၅။ ဝါကြွားခြင်းမရှိပါ။ အခန်းကြီး ၈ ကိုကြည့်ပါ။

15. Not boasting. See on v. 8.

ကျွန်ုပ်တို့၏တိုင်းတာမှုမပါဘဲ။ အခန်းကြီး ၁၃ ကိုကြည့်ပါ။ ပေါလု၏ လမ်းညွှန်မူဝါဒသည် ဧဝံဂေလိကို မဖွံ့ဖြိုးသေးသော နယ်မြေတွင် စိုက်ပျိုးရန်၊ ရှေ့ဆောင်လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည် (ရောမ ၁၅:၂၀)၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ဝါကြွားရန် အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပါ။

Without our measure. See on v. 13. Paul’s guiding principle had ever been to plant the gospel in virgin soil, to do pioneer work (Rom. 15:20), and for this reason he ran no risk of boasting of other men’s labors.

 

သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း။ ကောရိန္သုယုံကြည်သူများ၏ တိုးတက်လာသော ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေသည် ပေါလုအား ထိုမြို့ရှိ အသင်းတော်သည် မကြာမီ ယုံကြည်ခြင်း၏ ခံတပ်တစ်ခုဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်စေခဲ့ပြီး၊ ဧဝံဂေလိ၏ နောက်ထပ်အောင်မြင်မှုများကို ရရှိနိုင်မည့် ထင်ရှားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်လာမည်။ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ ရင့်ကျက်မှုသည် သူၤ၏လုပ်ဆောင်မှုများကို နယ်မြေသစ်များသို့ တိုးချဲ့ရန် ဖြစ်နိုင်ချေဖြစ်စေမည်။ ယခုအချိန်အထိ၊ ကောရိန္သုမြို့ရှိ ခက်ခဲသောအခြေအနေကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း၊ သူသည် နယ်မြေသစ်များသို့ ဆက်လက်တိုးချဲ့ရန် အဟန့်အတားဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဧဝံဂေလိကို နယ်မြေသစ်များသို့ ဖွင့်လှစ်ရန် ဖော်ပြထားသော မျှော်လင့်ချက်များသည် ပြည့်စုံခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရန် အကြောင်းပြချက်များစွာရှိသည် (ရောမ ၁၅:၂၂–၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ပေါလု၏ တမန်တော်အဖြစ် ဂုဏ်သတင်းသည်လည်း မြှင့်တင်ခံရမည်။ ၎င်းတို့၏ ခရစ်ယာန်အဖြစ် ဝိညာဉ်ရေးရင့်ကျက်မှုသည် သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ သရဖူတစ်ခုဖြစ်လာမည်၊ ဆရာတစ်ဦးသည် သူၤ၏တပည့်များ၏ အောင်မြင်မှုများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသည့်နည်းတူဖြစ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၃:၁–၃ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်တစ်ခု၏ ရင့်ကျက်မှု၏ သက်သေတစ်ခုမှာ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရေးအရ ကလေးသူငယ်များလိုအပ်သော ပြုစုပျိုးထောင်မှုကို မလိုအပ်တော့ခြင်းဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၃:၁–၃)။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ယနေ့ခေတ်တွင်၊ တမန်တော်ခေတ်ကဲ့သို့ပင်၊ အချို့အသင်းတော်များသည် ဝိညာဉ်ရေးရင့်ကျက်သူများ မလိုအပ်ဟု ခံစားရသည့် ဝန်ဆောင်မှုများအတွက် ၎င်းတို့၏ဓမ္မဆရာ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ဆက်လက်လိုအပ်နေခြင်းဖြင့် ဓမ္မဆရာ၏လုပ်ငန်းကို ကန့်သတ်ထားသည်။ ဝိညာဉ်ရေးမရှိသော အသင်းတော်သည် ကျန်းမာသော သာသနာပြုလုပ်ငန်းကို မကြာရှည်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါ။

Your faith. The improved spiritual condition of the Corinthian believers gave Paul reason to believe that the church in that city would soon become a bastion of the faith, and a salient from which further triumphs of the gospel might be achieved. The maturity of their faith would make possible the extension of his labors in fields beyond. Thus far, he had been hindered, in part by the difficult situation at Corinth, from pressing on into new territory. There is every reason to believe that his expressed hope to open up new areas to the gospel were fulfilled (cf. Rom. 15:22–28). Also, as their faith grew, Paul’s own reputation as an apostle would be magnified. Their spiritual maturity as Christians would be to him a crown of glory, as a teacher is honored by the accomplishments of his students (see on 2 Cor. 3:1–3). One evidence of maturity in a church is that it no longer needs the nursing required by spiritual babes (1 Cor. 3:1–3). Unfortunately, today, as in apostolic times, some churches restrict the work of their pastor by continually requiring his attention for services of which spiritually mature people feel no need. An unspiritual church will not long sustain healthy mission work.

 

သင်တို့ဖြင့် ချဲ့ထွင်ခံရသည်။ ပေါလုသည် သူတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များတွင် သာသနာပြုစိတ်အားထက်သန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ကြီးမားသောမြို့များတွင် သူၤ၏လုပ်ငန်းကို ဝင်ရောက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ၊ တည်ရှိရာနေရာတွင် သာသနာပြုလုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူရန် မဟာဗျူဟာအရ တည်ရှိသော အသင်းတော်တစ်ခုစီကို ထားရစ်ခဲ့သည်။ ဤသာသနာပြုနည်းသည် အလွန်ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ တည်ထောင်ခဲ့သော ဗဟိုအသင်းတော်ကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာခရိုင်များအတွင်း အခြားအသင်းတော်များကို တည်ထောင်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ကြသည်။ ဥပမာ၊ လောဒိကိအသင်းတော်သည် ၎င်း၏အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အခြားအသင်းတော် ၁၆ ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အသင်းတော်တိုင်း၏ အခွင့်ထူးမှာ ၎င်း၏အဖွဲ့ဝင်များကို ခရစ်အတွက် စေလွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။

Enlarged by you. Paul sought to inspire with missionary zeal the churches he founded. He entered his own work in the great cities, moving from one to another, and leaving to each strategically located church the responsibility for evangelizing the district in which it was located. This method of evangelism proved most effective, for many of the large central churches founded and mothered other churches within their respective districts. The church of Laodicea, for example, is said to have founded 16 other churches in its immediate vicinity. It is the privilege of every church to send its members forth for Christ.

 

၁၆။ ထိုနယ်မြေများထက်ကျော်လွန်သော နယ်မြေများ။ ပေါလုစိတ်ထဲရှိသော နယ်မြေများကို ဖော်ပြသည့် တစ်ခုတည်းသော အရိပ်အမြွက်မှာ ရောမ ၁၅:၁၉–၂၄—အီလျရီကွမ်၊ အီတလီ၊ နှင့် စပိန်ဖြစ်သည်။ ရောမမြို့တွင် ခရစ်ယာန်များရှိပြီး အသင်းတော်တစ်ခုရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည် (ရောမ ၁:၇–၁၃)၊ သို့သော် တမန်တော်များ၏ လုပ်ဆောင်မှုမပါဘဲ ဖြစ်ပုံရသည်။

16. Regions beyond. The only indication of the regions Paul has in mind is in Rom. 15:19–24—Illyricum, Italy, and Spain. It is evident that there were already Christians at Rome and that a church existed there (Rom. 1:7–13), but apparently without the benefit of apostolic labors.

 

အခြားသူ၏ နယ်နမိတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ အခြားသူတစ်ဦးပိုင်ဆိုင်သော လုပ်ဆောင်မှုနယ်မြေဖြစ်သည်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို ပေါလုသည် အခြားသူၤ၏နယ်မြေသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ၎င်း၏လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် ဂုဏ်ယူမှုကို ယူမည်မဟုတ်ပါ၊ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သော တမန်တော်များပြုခဲ့သည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။

Another man’s line. That is, the region of labor belonging to someone else. Under no circumstances would Paul encroach upon the territory of another and take credit for his labors, as the false apostles at Corinth had done.

 

၁၇။ သခင်ဘုရားတွင် ဂုဏ်ယူပါ။ သို့မဟုတ် “သခင်ဘုရားကို ဝါကြွားပါ”၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝါကြွားမည့်အစား။ အခန်းကြီး ၁၇ သည် ယေရမိ ၉:၂၄ မှ ကိုးကားထားသည်။ အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုမှုသည်၊ ပုဂ္ဂိုလိက ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံတွင်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူများအတွက် ဝန်ကြီးလုပ်ဆောင်မှုတွင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပိုင်ဆိုင်သည်။ အောင်မြင်မှုအတွက် ဂုဏ်ပြုမှုကို မိမိကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် လူတို့ၤ၏အာရုံကို ဘုရားသခင်ထံမှ လူ့လက်တင်ကိရိယာသို့ လှည့်လည်စေပြီး၊ လူကို ဘုရားသခင်ထက် ချီးမြှောက်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်မထူးစေပါ။ ဆာလံ ၁၁၅:၁; ၁ ကောရိန္သု ၁:၃၁; ၁၀:၁၂; ၁၅:၁၀; ၂ ကောရိန္သု ၁၂:၅; ဂလာတိ ၂:၂၀; ၆:၁၄; ၁ ကောရိန္သု ၁:၃၁ ကိုကြည့်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်သူများသည် ခရစ်ယာန်စံပြထက် လျော့နည်းကြသည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၂–၁၄)။ ခရစ်နှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်မှုထားရှိသူများသည် မိမိကိုယ်ကို မြင့်မားသောအမြင်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မရှိကြပါ (SC ၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။

17. Glory in the Lord. Or, “boast of the Lord,” instead of in oneself. Verse 17 is a quotation from Jer. 9:24 (see comment there). The credit for success, whether in personal Christian experience or in ministry for others, belongs to God. To arrogate to oneself honor for success is to dishonor God by turning men’s eyes from Him to the human instrument, and to exalt man above God. See Ps. 115:1; 1 Cor. 1:31; 10:12; 15:10; 2 Cor. 12:5; Gal. 2:20; 6:14; see on 1 Cor. 1:31. Those who become satisfied with themselves fall short of the Christian ideal (Phil. 3:12–14). Those who keep in constant fellowship with Christ never have an exalted opinion of themselves (see SC 64).

 

၁၈။ သခင်ဘုရားက ချီးမွမ်းသည်။ ခေါင်းဆောင်မှုအနေအထားသည် လူတို့ၤ၏ချီးကျူးမှုကို လက်ခံရန်နှင့် ၎င်းတို့ၤ၏အောင်မြင်မှုများတွင် ကိုယ်ကျိုးရှာသော မာန်မာနကို ယူရန် သွေးဆောင်မှုကို တင်ပြသည်။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ အခြားသူများအပေါ် အာဏာသုံးရန် ဆန္ဒဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်အတွက်၊ လိုလားဖွယ်ကောင်းသော အသိအမှတ်ပြုမှုသည် ဘုရားသခင်ၤ၏အသိအမှတ်ပြုမှုသာဖြစ်သည် (ရောမ ၂:၂၉; ၁ ကောရိန္သု ၃:၁၃၊ ၁၄; ၄:၁–၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး၊ မာန်မာန၊ မာန်ထောင်လွှားမှု၊ နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမြှောက်မှုကို အောင်မြင်သူများသာ ဘုရားသခင်ၤ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိမည်။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သော တမန်တော်များၤ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချီးမွမ်းမှုသည်၊ တကယ်တော့ ၎င်းတို့ၤ၏အောင်မြင်မှုကို ဝါကြွားရန်မရှိခဲ့သည့်အတွက်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လုံးဝအသိအမှတ်ပြုမှု မရှိကြောင်း အပြည့်အဝသက်သေပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဝန်ဆောင်မှုကို ဆုချသည့် အခြေခံအကြောင်း မှတ်ချက်အတွက် မဿဲ ၂၀:၁–၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

18. The Lord commendeth. A position of leadership presents the temptation to accept the plaudits of men and take selfish pride in one’s achievements. The next step is a desire to exercise arbitrary authority over others. For the Christian, however, the only desirable approval is the approval of God (see Rom. 2:29; 1 Cor. 3:13, 14; 4:1–6). Only those who endure this test, and triumph over conceit, pride, and self-exaltation, will receive the approval of God. The self-commendation of the false apostles at Corinth, who in reality had no success of their own to boast of, conclusively proved them to be wholly without approval from God. For comment as to the basis on which God rewards service see on Matt. 20:1–16.

 

ellen g. white comments

4 AA 463; Ev 574; 3T 210; 7T 141

5 AA 251, 482; AH 128, 306; CH 505; COL 312; CT 25,  68, 238; DA 135, 181; Ev 274; FE 174, 266; GW 127; MB 142; MH 460; ML 263, 318; MYP 73; PK 233; TM 223, 388; 2T 251; 3T 31,  83, 106; 5T 310,  514, 648; 6T 317; 8T 63,  314,  320, 334

10 EW 206

12 CG 294; Ed 226; 1T 126,  154, 406; 2T 394, 396

16 MH 106; 6T 286; 8T 48, 50