ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၄

 

အခန်းကြီး - ၄

chapter 4

၁။ သူသည် ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရာတွင် ရိုးသားမှုနှင့် သစ္စာရှိသော အားထုတ်မှုကို မည်သို့အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်၊ ၇။ ထိုသို့ပြုရာတွင် သူခံစားရသော ဒုက္ခများနှင့် နှိပ်စက်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ချီးမွမ်းရာသို့ ဦးတည်သည်၊ ၁၂။ အသင်းတော်၏အကျိုးအတွက်၊ ၁၆။ တမန်တော်၏ ထာဝရဘုန်းအသရေအတွက် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

1 He declareth how he hath used all sincerity and faithful diligence in preaching the gospel, 7 and how the troubles and persecutions which he daily endured for the same did redound to the praise of God’s power, 12 to the benefit of the church, 16 and to the apostle’s own eternal glory.

 

၁။ ဤဝန်ကြီးဌာန။ ဆိုလိုသည်မှာ “သစ်တရားစာချုပ်” ၏ ဝန်ကြီးဌာနဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအားဖြင့် လူများသည် ပညတ်တရား၏ “စာသား” အောက်တွင် ကျွန်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကြပြီး (အခန်းကြီး ၃:၆၊ ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်း၏မူများကို နှလုံးသားတွင် ရေးထိုးထားသည် (အခန်းကြီး ၃:၃)။ ဤဝိညာဉ်တော်၏ဝန်ကြီးဌာန (အခန်းကြီး ၃:၆)၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ၏ဝန်ကြီးဌာန (အခန်းကြီး ၃:၉)၊ “သစ်တရားစာချုပ်” ၏ဝန်ကြီးဌာန (အခန်းကြီး ၃:၆)၊ စစ်မှန်သော “လွတ်လပ်ခြင်း” ၏ဝန်ကြီးဌာန (အခန်းကြီး ၃:၁၇) သည် ယုံကြည်သူအား ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးသည်။ ဤဘုန်းကြီးသောဝန်ကြီးဌာနသည် ၎င်း၏ထောက်ခံသူများနှင့် သံတမန်များကို စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတိုင်းကို အမြဲထောက်ပံ့ပေးပြီး၊ ဤအရာများပင် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေသို့ ဦးတည်သည်။

1. This ministry. That is, the ministry of the “new testament,” by which men are freed from bondage to the “letter” of the law (see on ch. 3:6, 17), and have its principles engraved on the heart (v. 3). This ministry of the “spirit” (v. 6), of “righteousness” by faith (v. 9), of the “new testament” (v. 6), of true “liberty” (v. 17), restores the believer to the likeness of Christ. This glorious ministry ever sustains its adherents and its ambassadors through every trial and every suffering, and even these redound to the glory of God.

 

အားလျော့ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “အက်ဂါကီယို”၊ “ပင်ပန်းခြင်း”၊ “သတ္တိဆုံးရှုံးခြင်း”၊ “စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေါလုသည် သူ၏သတင်းစကား၏ ရိုးသားမှုနှင့် တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဝန်ကြီးဌာနကို အလွန်ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည်။ သူသည် လုံးဝထိုက်တန်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ညှဉ်းဆဲသူနှင့် ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်သားများထဲတွင် “အကြီးမြတ်ဆုံး” ဟု ယူဆခဲ့သည် (၁ တိ၊ ၁:၁၅)။ သို့သော် သူသည် “ကရုဏာတော်ကို ခံရသည်”။ သူသည် ဧဝံဂေလိဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့်သာ ရရှိခဲ့သည် (၁ ကော၊ ၇:၂၅၊ ၁၅:၉၊ ၁၀၊ ဂလာ၊ ၁:၁၅၊ ၁၆၊ ၁ တိ၊ ၁:၁၂–၁၆)။ ဘဝကို ရိုးသားစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသည် မာန၊ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးမှု၊ မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုတို့ကို နှိမ့်ချပေးသည်။ ပေါလု၏ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဧဝံဂေလိဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ဖြစ်သည် (၁ တိ၊ ၁:၁၃၊ ၁၄)။

Faint. Gr. egkakeō, “to be weary,” “to lose courage,” “to lose heart.” Paul had supreme confidence in the integrity and value of his message, and God had greatly blessed his ministry. He was altogether unworthy. He had been a persecutor and a blasphemer. He considered himself the “chief” of all sinners (1 Tim. 1:15). But he had “received mercy.” He owed his ordination as a minister of the gospel entirely to the grace of God (1 Cor. 7:25; 15:9, 10; Gal. 1:15, 16; 1 Tim. 1:12–16). Nothing subdues pride, conceit, and self-confidence like an honest retrospect of one’s own life. Paul’s conversion and commission to the gospel ministry were due to divine favor (1 Tim. 1:13, 14).

 

၂။ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ စကားအတိုင်း၊ “[တစ်ကြိမ်တည်းနှင့်အမြဲတမ်း] စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်”။ ယုံကြည်ခြင်းသို့ပြောင်းလဲချိန်တွင် ပေါလုသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသစ်နှင့် မကိုက်ညီသော အလေ့အကျင့်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ဧဝံဂေလိဝန်ကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရချိန်တွင် သူ၏ဆန့်ကျင်သူများက အသုံးပြုရန်လွတ်လပ်စွာခံစားရသော သံသယဖြစ်ဖွယ်နည်းလမ်းများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

2. Have renounced. Literally, “have renounced [once for all].” At conversion Paul had renounced every practice that was inconsistent with his new-found faith, and upon receiving his commission as a gospel minister he had renounced questionable methods such as his opponents felt free to use.

 

မရိုးသားမှု။ ဂရိစကားလုံး “အိုင်စကူနီ”၊ “[ရှက်ဖွယ်အရာများ]”။ ခရစ်ယာန်ဝန်ကြီးဌာနသည် ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို တောင်းဆိုသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ဘဝတွင် စိစစ်မှုကိုမခံနိုင်သောအရာများရှိသည်ဟု လူများသံသယဝင်လာသည့်အခါ၊ သူၤါးအလုပ်သည် ပြီးဆုံးသွားသည်။ စစ်မှန်သောဝန်ကြီးတစ်ဦး၏ ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏အကြောင်းတရားကို အသရေဖျက်စေနိုင်သော အရာအားလုံးကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သောဘာသာတရားသည် အလင်းလမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး၊ အမှောင်လမ်းစဉ်မဟုတ်ပေ (ရော၊ ၁၃:၁၂၊ ၁ ကော၊ ၄:၅၊ ဧဖက်၊ ၅:၈၊ ဆက်စပ်၍ ၁ ယောဟန် ၁:၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် လုပ်ရပ်တိုင်းနှင့်သာမက၊ လုပ်ရပ်ကိုလှုံ့ဆော်သော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပိုမိုသက်ဆိုင်သည်။

Dishonesty. Gr. aischunē, “shameful [things].” The Christian ministry demands transparency of life and character. The moment men begin to suspect that there are things in a leader’s life that will not bear scrutiny, his work is over. The first requirement of a true minister is that he renounce completely all things that might bring shame to the cause of God. True religion is a way of light and never of darkness (see Rom. 13:12; 1 Cor. 4:5; Eph. 5:8; cf. 1 John 1:5), for it is concerned, not only with every act, but even more, with the motive that prompts the act.

 

လိမ္မာပါးနပ်စွာမလျှောက်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လှည့်စားခြင်းကို မကျင့်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် သူဖြစ်ပုံပေါ်သည့်အတိုင်း ဖြစ်ရန်ရည်မှန်းခဲ့သည် (ဆက်စပ်၍ လုကာ ၂၀:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သူၤါးဆန့်ကျင်သူများသည် ၎င်းတို့၏ရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မည်သည့်လှည့်စားမှုကိုမဆို အသုံးပြုလိမ့်မည်။

Not walking in craftiness. That is, not practicing deception. Paul aspired to be what he appeared to be (cf. Luke 20:23). His opponents would resort to any deception in order to secure their objectives.

 

လှည့်စားစွာ။ ပေါလုသည် သမ္မာတရားတစ်ခုလုံးကို မညှဉ်းဆဲဘဲ ကြေညာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ညှဉ်းဆဲခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ချက်များကို ကျမ်းစာထောက်ခံမှုရှိသည့်အလား ဟောပြောခြင်း၊ ကျမ်းပိုဒ်များကို ၎င်းတို့၏အကြောင်းအရာမှ ဖယ်ထုတ်ခြင်း၊ “ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်” အစား လူ့အစဉ်အလာများကို အစားထိုးခြင်း၊ အပြစ်ကိုဆင်ခြေပေးရန် ကျမ်းစာ၏ရှင်းလင်းသောအဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းပြခြင်း၊ ၎င်း၏စာသားဆိုင်ရာ သင်ကြားချက်များကို ဆန်းကြယ်သော သို့မဟုတ် သင်္ကေတဆန်သောနည်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး ၎င်း၏အင်အားကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ သို့မဟုတ် သမ္မာတရားနှင့် အမှားရောနှောပြီး တင်ပြခြင်းတို့ဖြစ်သည် (၂ ကော၊ ၁၁:၃၊ ၁၂:၁၆၊ ဧဖက်၊ ၄:၁၄၊ ၁ သက်၊ ၂:၃၊ ၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Deceitfully. Paul proclaimed the whole truth without adulterating it. Adulteration of the Word of God consists of preaching personal opinions as if they had the sanction of Scripture, of removing texts from their context, of substituting human traditions for a “Thus saith the Lord,” of explaining away the plain meaning of Scripture in order to excuse sin, of interpreting its literal teachings in a mystical or symbolic way so as to vitiate their force, or of presenting an admixture of error with truth (see 2 Cor. 11:3; 12:16; Eph. 4:14; 1 Thess. 2:3, 4).

 

ထင်ရှားခြင်း။ ဤစာတမန်တွင် “ထင်ရှား” ဟူသော စကားလုံးသည် ပုံစံတစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲပေါ်လာသည် (အခန်းကြီး ၂:၁၄၊ ၃:၃၊ ၄:၁၀၊ ၅:၁၁၊ ၁၁:၆ စသည်တို့)။ ၎င်းသည် ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် လိမ္မာပါးနပ်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သမ္မာတရားလိုအပ်သည်မှာ ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးသို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်ဟုဆိုသူတွင် ဤပွင့်လင်းသောထင်ရှားခြင်းကို ဖုံးကွယ်စေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ခွင့်မပြုရပေ။

Manifestation. In one form or another the word “manifest” appears repeatedly in this epistle (chs. 2:14; 3:3; 4:10; 5:11; 11:6; etc.). It stands for the opposite of concealment and craftiness. All that truth requires is a simple, clear statement. Nothing in the minister or the professed Christian must be allowed to obscure this open manifestation.

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုချီးမွမ်းခြင်း။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ ဆန့်ကျင်သူများသည် ပေါလုကို မမှန်ကန်သောတမန်တော်အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ယခုအခါ သူၤါးတမန်တော်အဖြစ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်၊ သူဘဝနှင့် ဝန်ကြီးဌာန၏ အချို့သောရှုထောင့်များကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့အား စစ်မှန်သောတမန်တော်အဖြစ် ချီးမွမ်းထိုက်ကြောင်း ပြသရန် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

Commending ourselves. Opponents at Corinth have branded Paul a false apostle (see on ch. 3:1). He now proceeds to defend his apostleship by setting forth certain aspects of his life and ministry that should commend him to them as a genuine apostle.

 

စိတ်သဘောထား။ ပေါလုသည် ရှင်းလင်းသောစိတ်သဘောထားကို မည်မျှအရေးတယူထားသည်ကို တမန်တော် ၂၃:၁ တွင်ကြည့်ပါ။ ပေါလုသည် လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စီရင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဥပဒေအကြောင်း မွေးရာပါဗဟုသုတရှိကြောင်း ယုံကြည်သည် (ရော၊ ၂:၁၃–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလု၏ သမ္မာတရား၏ “ထင်ရှားခြင်း” သည် လူများ၏ ဉာဏ်ရည်သာမက၊ ၎င်းတို့၏စိတ်သဘောထားကိုပါ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည် (ဆက်စပ်၍ ယောဟန် ၈:၉၊ ရော၊ ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Conscience. For the importance Paul attached to a clear conscience see on Acts 23:1. Paul credits every man with the capacity for moral judgment and for an inborn knowledge of the moral law (see Rom. 2:13–15). Paul’s “manifestation” of the truth appealed not only to men’s intellect, but also to their conscience (cf. John 8:9; Rom. 2:15).

 

ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တွင်။ ဘုရားသခင်သည် ပေါလုၤါးနှလုံးသား၏ ရိုးသားမှုကို သိတော်မူပြီး၊ ပေါလုသည် သူယခုရေးသားသည့်အရာသမ္မာတရားကို သက်သေခံရန် ဘုရားသခင်ကို ခေါ်ယူသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

In the sight of God. God knows the integrity of Paul’s heart, and Paul, as it were, calls God to testify to the truth of what he now writes.

 

၃–၆ (အခန်းကြီး ၂:၁၁၊ ယောဟန် ၁၅:၃)။ စာတန်ဆွဲဆောင်နိုင်သောတန်ခိုး။—တရားမျှတမှုသည် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရုံမျှမဟုတ်၊ သေဒဏ်ကို ကျင့်သုံးရမည်ဟု တောင်းဆိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် ဤလိုအပ်ချက်နှစ်ခုစလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ လူအစား သေဆုံးခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်တော်သည် ဒဏ်ခတ်မှုကို ပြီးမြောက်စေပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

3–6 (ch. 2:11; John 15:3). Satan’s Bewitching Power.—Justice demands that sin be not merely pardoned, but the death penalty must be executed. God, in the gift of His only-begotten Son, met both these requirements. By dying in man’s stead, Christ exhausted the penalty and provided a pardon.

 

လူသည် အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်ၤါးဘဝမှ ပြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သူၤါးဝိညာဉ်သည် အပြစ်ၤါးမူလဖြစ်စေသူ စာတန်ၤါးလှည့်စားမှုများကြောင့် သေဆုံးနေသည်။ သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်ကို ခံစားနိုင်စွမ်း၊ ဘုရားသခင်သဘာဝကို တန်ဖိုးထားနိုင်စွမ်း၊ သို့မဟုတ် ခံယူနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ၎င်းကို သူလက်လှမ်းမီရာတွင် ထားလျှင်ပင်၊ သူၤါးသဘာဝအတိုင်း နှလုံးသားသည် ၎င်းကို မလိုလားပေ။ စာတန်ၤါးဆွဲဆောင်နိုင်သောတန်ခိုးသည် သူ့အပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ နတ်ဆိုးက အကြံပေးနိုင်သော လိမ္မာပါးနပ်သော လှည့်စားမှုများအားလုံးသည် ကောင်းသောလှုံ့ဆော်မှုတိုင်းကို တားဆီးရန် သူစိတ်ထဲသို့ တင်ပြသည်။ ဘုရားသခင်က သူ့ကိုပေးအပ်သော စွမ်းရည်နှင့် တန်ခိုးတိုင်းကို ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူ့ကို ချစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူပေးလိုသော ဆုကျေးဇူးများနှင့် ကောင်းချီးများကို လုံခြုံစွာ မပေးအပ်နိုင်ပေ။

Man through sin has been severed from the life of God. His soul is palsied through the machinations of Satan, the author of sin. Of himself he is incapable of sensing sin, appreciating and appropriating the divine nature. Were it brought within his reach there is nothing in it that his natural heart would desire it. The bewitching power of Satan is upon him. All the ingenious subterfuges the devil can suggest are presented to his mind to prevent every good impulse. Every faculty and power given him of God has been used as a weapon against the divine Benefactor. So, although He loves him, God cannot safely impart to him the gifts and blessings He desires to bestow.

 

သို့သော် ဘုရားသခင်သည် စာတန်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူၤါးသားတော်ကို ကမ္ဘာသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် လူ့ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် သဘာဝကို ယူဆောင်လာပြီး၊ သူၤါးအတွင်း လူ့သဘာဝနှင့် ဘုရားသဘာဝ ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် လူကို ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တန်ဖိုးအဆင့်တွင် မြှင့်တင်ပေးသည်။

But God will not be defeated by Satan. He sent His Son into the world, that through His taking the human form and nature, humanity and divinity combined in Him would elevate man in the scale of moral value with God.

 

လူကယ်တင်ခြင်းအတွက် အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ “ငါ့မပါဘဲ” ဟု ခရစ်တော်က မိန့်တော်မူသည်၊ “သင်တို့သည် ဘာမျှမလုပ်နိုင်ပေ”။ ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့်၊ ခရစ်တော်တစ်ပါးတည်းမှတစ်ဆင့်၊ ဘဝရေပန်းများသည် လူသဘာဝကို အသက်ဝင်စေနိုင်ပြီး၊ သူအရသာကို ပြောင်းလဲစေကာ၊ သူခံစားချက်များကို ကောင်းကင်သို့ စီးဆင်းစေနိုင်သည်။ ဘုရားသဘာဝနှင့် လူ့သဘာဝပေါင်းစပ်မှုမှတစ်ဆင့်၊ ခရစ်တော်သည် ဉာဏ်အမြင်ကို လင်းစေပြီး၊ အပြစ်များနှင့် ဆိုးယုတ်မှုများတွင် သေဆုံးနေသော ဝိညာဉ်ထဲသို့ သူအသက်ပေးသောဂုဏ်သတ္တိများကို သွင်းပေးနိုင်သည် (စာမူ ၅၀၊ ၁၉၀၀)။

There is no other way for man’s salvation. “Without me,” says Christ, “ye can do nothing.” Through Christ, and Christ alone, the springs of life can vitalize man’s nature, transform his tastes, and set his affections flowing toward heaven. Through the union of the divine with the human nature, Christ could enlighten the understanding and infuse His life-giving properties through the soul dead in trespasses and sins (MS 50, 1900).

 

 

 

၃။ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သို့မဟုတ် “မုန်းကာဖုံးထားသည်” သို့မဟုတ် “မုန်းကာဖုံးထားနေဆဲဖြစ်သည်”။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် အခန်းကြီး ၃  “မုန်းကာ” ကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းကြီး ၃:၁၃–၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုၤါးခေတ်တွင် အခြေအနေသည် မောရှေခေတ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်—လူများစွာအတွက်၊ သမ္မာတရားသည် ဖုံးကွယ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေသည် ဧဝံဂေလိတရားရှင်းလင်းမှုမရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းကို လက်ခံရရှိသော စိတ်နှလုံးများသဘောထားကြောင့်ဖြစ်သည်။

3. Be hid. Or, “be veiled,” or “remains veiled.” Paul here alludes to the “vail” of ch. 3 (see vs. 13–16). In Paul’s day the situation was the same as it had been in the days of Moses—for many, truth still remained hidden. This situation was not due to lack of clearness in the gospel itself, but to the attitude of the minds and hearts to which it was addressed.

 

ဆုံးရှုံးနေသူများ။ စကားအတိုင်း၊ “ဆုံးရှုံးနေကြသူများ”။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့ရှိ မမှန်ကန်သောတမန်တော်များကို ဆက်လက်လိုက်နာနေသော လူနည်းစုကို စဉ်းစားနေပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် နောင်တရဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ ဧဝံဂေလိတရားသည် ၎င်းတို့အတွက် မုန်းကာဖုံးထားနေသမျှ၊ ၎င်းတို့သည် ဆုံးရှုံးနေသောအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့အတွက်၊ “မုန်းကာ” ဖယ်ရှားခံရသောအခါ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် (မဿဲ ၁၈:၁၁၊ လုကာ ၁၅:၄၊ ၆၊ ၂၄၊ ၃၁၊ ၃၂၊ ၁၉:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Are lost. Literally, “are being lost.” Paul is thinking, no doubt, of the Corinthian minority that persists in following the false apostles among them. They may yet repent, but so long as the gospel remains veiled to them, they remain in a lost condition. For them, salvation will be possible when the “vail” is removed (see Matt. 18:11; Luke 15:4, 6, 24, 31, 32; 19:10).

 

လူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အလင်းဖြင့် မထောက်ပံ့နိုင်သော်လည်း၊ အလင်းကို မျက်စိမှိတ်ထားခြင်းဖြင့် ကိုယ့်အတွက် အမှောင်ကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ နေမင်းကြီးမည်မျှ တောက်ပစေကာမူ၊ ၎င်းၤါးအလင်းတန်းများသည် မျက်ကန်းများအတွက် မုန်းကာဖုံးထားသည်။ ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိတရားၤါးအလင်းကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တာဝန်ရှိသော အတွင်းအမှောင်ကြောင့် ငြင်းပယ်သူများအကြောင်း ပြောသည် (ဟောရှယ ၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ကောရိန္သုအသင်းတော်တွင်၊ ဥပမာ၊ ပါတီစိတ်ဓာတ်၊ ပြိုင်ဆိုင်မှု၊ ရန်ဖြစ်မှု၊ အကျင့်ယိုယွင်းမှု၊ မာန၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုတို့က ၎င်းတို့ထဲမှအချို့ဘဝတွင် ဧဝံဂေလိတရားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ပွင့်လင်းသောဧဝံဂေလိတရားသည် ပွင့်လင်းသောစိတ်နှလုံးများဖြင့် ရင်ဆိုင်ရမည် (ယောဟန် ၈:၄၇၊ ၁ ယောဟန် ၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Man cannot provide himself with light, but he can make darkness for himself by closing his eyes to the light. However bright the sun, its beams are veiled to the blind. Paul speaks of those who refused the light of the gospel because of inward darkness for which they themselves were responsible (see on Hosea 4:6). Certain conditions may veil the saving power of the gospel. In the Corinthian church, for instance, party spirit, rivalry, contention, immorality, pride, and selfishness in the lives of some hid the gospel from them. The open gospel must be met by open minds and hearts (John 8:47; 1 John 4:6).

 

ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာမဟုတ်သောအရာများဖြင့် စိတ်အာရုံပြည့်နှက်နေခြင်းသည်လည်း မုန်းကာကိုဆွဲထုတ်သည် (လုကာ ၂၁:၃၄၊ မဿဲ ၆:၂၄–၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ တရားဝင်သော မြေကြီးဆိုင်ရာ အလုပ်များသည် လူတစ်ဦးကို မျိုချလိုက်ပြီး၊ သူ့တွင် ကောင်းကင်အလင်းအတွက် အချိန်မရှိသလို ဆန္ဒလည်းမရှိတော့ပေ။ လူများသည် သက်သေမရှိခြင်းကြောင့် သမ္မာတရားကို ငြင်းပယ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သက်သေနည်းပါးသောအခြေခံဖြင့် အရာထောင်ပေါင်းများစွာကို ယုံကြည်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားက ၎င်းတို့ကို အပြစ်တင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ၤါးအပြစ်များကို ပြစ်တင်ကာ ၎င်းတို့ၤါးစိတ်သဘောထားကို အနှောင့်အယှက်ပေးသောကြောင့် ငြင်းပယ်ကြသည်။

Indifference to spiritual things and preoccupation with nonspiritual things also draw the veil (see Luke 21:34; see on Matt. 6:24–34). Legitimate earthly occupations may swallow up a man until he has neither time nor the desire for heavenly light. Men do not reject the truth because of lack of evidence. They may, indeed, believe a thousand things on the basis of far less evidence. They reject the truth because it condemns them; it reproves their sins and disturbs their conscience.

 

၄။ ဤကမ္ဘာဘုရား။ ဆိုလိုသည်မှာ စာတန်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ဘုန်းကြီးသောဧဝံဂေလိတရားသည် လူများစွာအတွက် မုန်းကာဖုံးထားရသည့်အကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။ စာတန်သည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည် (မဿဲ ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် မည်သည့်ပုံစံဖြင့်မဆို သို့မဟုတ် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို လာသောအခါ သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုရန် အရေးကြီးသည်။ “ဤကမ္ဘာဘုရာ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်သည် စာတန်သည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ၤါးအချုပ်အခြာအာဏာကို သိမ်းယူရန် ကြိုးစားမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ နတ်ဆိုးသည် ဤကမ္ဘာဘုရားဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုသည် (မဿဲ ၄:၈၊ ၉၊ ၁ ယောဟန် ၅:၁၉)။ သူသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အင်ပါယာများနှင့် နိုင်ငံကြီးများမမြင်နိုင်သော အုပ်စိုးသူဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် “ဤကမ္ဘာဘုရား” ဟုခေါ်ဝေါ်ခံရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤကမ္ဘာနှင့် ၎င်းနေထိုင်သူများကို လုံးဝထိန်းချုပ်ရန် ရည်မှန်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် “ဤကမ္ဘာဘုရား” ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာသည် အများအားဖြင့် သူထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် နေထိုင်သူအများစုနှလုံးသားများတွင် အုပ်စိုးသည် (ဆက်စပ်၍ ဧဖက် ၂:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာသည် သူၤါးအမိန့်များကို နာခံပြီး၊ သူသွေးဆောင်မှုများကို လိုက်လျောကာ၊ သူဆိုးယုတ်သောလမ်းစဉ်များနှင့် ရက်စက်မှုများတွင် ပါဝင်သည်။ သူသည် အပြစ်အားလုံးၤါးမူလဖြစ်စေသူနှင့် လှုံ့ဆော်သူဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းပုံပြဖြစ်သည်။ ဆိုးယုတ်သောအပြစ်သားများသည် စာတန်ထံသို့ အပ်နှံခံရကြောင်း ဆိုသည် (၁ ကော၊ ၅:၅၊ ဆက်စပ်၍ ၁ တိ၊ ၁:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် “ဤကမ္ဘာဘုရား” ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် သဘာဝတပ်ဖွဲ့များ၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်၊ ကောင်းကင်အစိတ်အပိုင်းများကို ကန့်သတ်ထားသော်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

4. God of this world. That is, Satan. Paul here explains why the glorious gospel is veiled to many men. Satan is a personal being (see on Matt. 4:1), and it is imperative that we recognize him when he comes in any form or through any medium. The title “god of this world” alludes to Satan’s attempt to usurp God’s sovereignty over this world. The devil claims to be the god of this world (Matt. 4:8, 9; 1 John 5:19). He has been the invisible ruler of many of the great kingdoms and empires of earth. He is called “the god of this world” because it is his purpose to secure complete control of this world and its inhabitants. He is “the god of this world” because the world is largely under his control. He rules in the hearts of most of its inhabitants (cf. Eph. 2:1, 2). The world obeys his dictates, yields to his temptations, takes part in his wicked ways and abominations. He is the author and instigator of all sin, and the very embodiment of it. Willful sinners are said to be given over to Satan (1 Cor. 5:5; cf. 1 Tim. 1:20). He is the “god of this world” because of his control, even though limited, of the forces of nature, the elements of earth, sea, and sky.

 

စာတန်ကို “ဤကမ္ဘာဘုရား” ဟုဆိုခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အချုပ်အခြာအာဏာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ စာတန်တန်ခိုးနှင့် ထိန်းချုပ်မှုသည် တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်ထားသည်။ သူသည် သူရှိသော တန်ခိုးကို အကြွင်းမဲ့ဉာဏ်ရှိသော ဘုရားသခင်ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ ကျင့်သုံးပြီး၊ အပြစ်ထိရောက်ပြီး ထာဝရပျက်စီးမှုအတွက် လိုအပ်သမျှကာလသာ ဖြစ်သည် (၁ ကော၊ ၁၅:၂၄–၂၈၊ ဗျာ၊ ၁၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

To speak of Satan as “god of this world” does not mean that God has abdicated sovereignty over the world. Satan’s power and control are strictly limited. He exercises what power he has only by permission of an all-wise God, and only so long as may be necessary for the effective and eternal destruction of sin (1 Cor. 15:24–28; Rev. 12:12).

 

စိတ်များ။ ဂရိစကားလုံး “နိုအိမတာ”၊ “ခံစားနိုင်သော စွမ်းရည်များ”။ ခရစ်တော်နှင့် စာတန်အကြား တိုက်ပွဲသည် လူများၤါးစိတ်များအတွက် တိုက်ပွဲဖြစ်သည် (ရော၊ ၇:၂၃၊ ၂၅၊ ၁၂:၂၊ ၂ ကော၊ ၃:၁၄၊ ၁၁:၃၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၅၊ ၄:၇၊ ၈)။ စာတန်အဓိကအလုပ်မှာ လူများၤါးစိတ်များကို မျက်ကန်းဖြစ်စေရန် သို့မဟုတ် မှောင်မိုက်စေရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဘုရားသခင်ၤါးနှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းမှ တားဆီးပြီး။ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ၤါးအလွန်အကျွံပြုမှုများဖြင့် စိတ်ၤါးစွမ်းရည်များကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး၊ ဤဘဝၤါးအရာများဖြင့် စိတ်ကို လုံးဝသိမ်းပိုက်ကာ၊ မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်မှုကို ဆွဲဆောင်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်သည်။

Minds. Gr. noēmata, “perceptive faculties.” The battle between Christ and Satan is a battle for the minds of men (Rom. 7:23, 25; 12:2; 2 Cor. 3:14; 11:3; Phil. 2:5; 4:7, 8). Satan’s principal work is to blind or darken men’s minds. He does this by keeping them from the study of God’s Word, by deranging the powers of the mind through excesses of body and soul, by wholly occupying the mind with things of this life, and by appealing to pride and self-exaltation.

 

မယုံကြည်ခြင်း။ ဝိညာဉ်ရေးရာမျက်ကန်းဖြစ်မှုၤါးတာဝန်သည် စာတန်တစ်ဦးတည်းထံတွင်သာမဟုတ်၊ “မယုံကြည်ရန်” ရွေးချယ်သူများထံတွင်လည်း ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်သမ္မာတရားအလင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတုံ့ပြန်မှုများသည် မျက်ကန်းဖြစ်ပြီး အဆိုးမြင်ဖြစ်နေသည်။ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းၤါးအခြေခံအဆုံးအမများသည် ၎င်းတို့အတွက် တန်ဖိုးမရှိပုံပေါ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သည် တာဝန်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို သိလျက်နှင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် မျက်စိရှိသော်လည်း မမြင်နိုင်ပေ (ဟေရှာယ ၆:၉၊ မဿဲ ၁၃:၁၄၊ ၁၅၊ ယောဟန် ၁၂:၄၀၊ ရော၊ ၁၁:၈–၁၀)။ ၎င်းတို့သည် ထာဝရဘုရားၤါးကျွန်တွင် လှပမှုကို မမြင်ကြပြီး၊ သူ့ကို လိုလားကြမည်မဟုတ်ပေ (ဟေရှာယ ၅၃:၂)။

Believe not. The responsibility for spiritual blindness rests not only with Satan but also with those who choose to “believe not.” They have been brought to the light of God’s truth, yet their mental and spiritual reactions are blind and negative. The great fundamental doctrines of the Christian faith appear to them to have no value. But they themselves are responsible, for they have knowingly turned away from the truth. They have eyes but see not (Isa. 6:9; Matt. 13:14, 15; John 12:40; Rom. 11:8–10). They see no beauty in the Lord’s Servant, that they should desire Him (Isa. 53:2).

 

အလင်း။ ဂရိစကားလုံး “ဖိုတီစမော့စ်”၊ “ဉာဏ်အလင်းပေးခြင်း”၊ “အလင်းပေးခြင်း”၊ “အလင်းပေးရန်”၊ “လင်းစေရန်” ဟူသော ကြိယာမှဖြစ်သည်။ “ဖို့စ်” ဟူသော ပုံမှန်အလင်းအတွက် စကားလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ယောဟန် ၁:၇၊ ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ “ဖိုတီစမော့စ်” သည် ဤနေရာတွင် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် အသုံးပြုထားပြီး၊ ၎င်းသည် ရိုးသားပြီး ပွင့်လင်းသောစိတ်တိုင်းကို လင်းစေမည်။ သို့သော်၊ ဧဝံဂေလိတရားၤါးအလင်းအပြည့်အဝ သူတို့ၤါးမှောင်မိုက်နေသောစိတ်ထဲသို့ တောက်လောင်သောအခါတွင်ပင်၊ လူများစွာသည် မျက်ကန်းအဖြစ်ကျန်ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် အလင်းကို တမင်ဖယ်ထားသော အမှောင်အခန်းထဲရှိ လူများနှင့်တူသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားၤါးအလင်းကို ၎င်းတို့ၤါးဘဝၤါးအမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းခြင်းမှ တားဆီးထားသည် (သုတ္တံ ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Light. Gr. phōtismos, “enlightenment,” “illumination,” from a verb meaning “to give light,” “to illuminate.” Compare phōs, the usual word for “light” (see on John 1:7, 9). Phōtismos is here used of the gospel, which will enlighten every sincere and open mind. Many, nevertheless, remain blind, even when the full light of the gospel shines into their darkened minds. They are like men in a dark room who deliberately keep out the light. They keep the light of the gospel from rising and ascending to the zenith of their lives (see Prov. 4:18).

 

ဤပြဿနာသည် အလင်းနှင့် အမှောင်အကြား ဖြစ်သည်။ စာတန်လုပ်နိုင်သည့် အများဆုံးမှာ လူများစိတ်များကို မျက်ကန်းဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဧဝံဂေလိတရားအလင်းကို မှောင်မိုက်စေနိုင်ခြင်းမရှိပေ၊ သို့သော် သူသည် လူ့စိတ်များကို အမှောင်ထဲတွင် ဖုံးအုပ်နိုင်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့မျက်စိများပေါ်တွင် မုန်းကာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်၊ ဧဝံဂေလိတရားသည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများကို လင်းစေနေသော်လည်း။

The issue is one between light and darkness. The most that Satan can do is to blind the minds of men. He cannot darken the light of the gospel; but he can envelop human minds in darkness. He can cause a veil to cover their eyes, even though the gospel enlightens others all around them.

 

စာတန်ၤါးနိုင်ငံသည် အမှောင်နိုင်ငံဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၆၀:၂၊ မဿဲ ၈:၁၂၊ လုကာ ၂၂:၅၃၊ ၂ ပေတရု ၂:၄၊ ယုဒ ၆၊ ဗျာ၊ ၁၆:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးသည် ဧဝံဂေလိတရားအလင်းကို မုန်းတီးရသည့်အကြောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဧဝံဂေလိတရားၤါးအစားထိုးအလင်းများ—ဗဟုသုတအလင်း၊ ယဉ်ကျေးမှုအလင်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားအလင်း၊ ပညာရေးအလင်း၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာအလင်း၊ လူ့ဉာဏ်ပညာအလင်းများ—တောက်ပရန် လိုလားသည်။ သို့သော် သူတစ်ခုလုံးအားထုတ်မှုသည် လူများကို ကယ်တင်နိုင်သော ဧဝံဂေလိတရားအလင်းပျံ့နှံ့မှုကို ဆန့်ကျင်ရန်ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၄:၁၂)။ ဧဝံဂေလိတရားသည် စာတန်နတ်ဆိုးဆန်သော အကြံအစည်များနှင့် လှည့်စားမှုများကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ လူများသည် အမှောင်မှ အလင်းသို့ လမ်းကိုမြင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၁:၄၊ ၅၊ ၉၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

Satan’s kingdom is the kingdom of darkness (see Isa. 60:2; Matt. 8:12; Luke 22:53; 2 Peter 2:4; Jude 6; Rev. 16:10), and it is for this reason that the devil hates the light of the gospel. He is willing that the light of any substitute for the gospel should shine—the light of knowledge, of culture, of morality, of education, of wealth, and of human wisdom. But his whole effort is turned against the spread of the gospel light, which alone can save men (Acts 4:12). The gospel is the only means by which Satan’s diabolical schemes and deceptions can be exposed, and by which men can see the way from darkness to light. See on John 1:4, 5, 9, 14.

 

ပုံသဏ္ဍာန်။ ဂရိစကားလုံး “အိုင်ကွန်”၊ “ပုံသဏ္ဍာန်”၊ “ပုံစံ”၊ “တူညီမှု”။ ဤစကားလုံးသည် ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆ အက်စ်အဲလ်အဲက်စ် တွင် အသုံးပြုထားပြီး၊ ၁ ကော၊ ၁၁:၇၊ ကော၊ ၁:၁၅၊ ၃:၁၀၊ ဟီး၊ ၁၀:၁ တွင်လည်း အသုံးပြုသည်။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ၤါးတိကျသောပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးစရိုက်၊ ဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံမှုသည် တူညီသည်။ ဘုရားသခင်ခမည်းတော်သည် ယေရှုနှင့်တူသည် (ယောဟန် ၁၂:၄၅၊ ၁၄:၉၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆)။ အာဒံနှင့် ဧဝသည် မူလက ၎င်းပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်တွင် ၎င်းပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်ဖြစ်သည်။

Image. Gr. eikōn, “image,” “figure,” “likeness.” This word is used in the LXX of Gen. 1:26, and also in 1 Cor. 11:7; Col. 1:15; 3:10; Heb. 10:1. Christ is the express image of the Father, in that the character, attributes, and perfection of both are the same. God the Father is like Jesus (John 12:45; 14:9; Phil. 2:6). Adam and Eve were originally made in that image, and it is the objective of the plan of salvation to restore that image in mankind.

 

တောက်ပရန်။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ဧဝံဂေလိတရားၤါးကယ်တင်ခြင်းဗဟုသုတအလင်းဖြင့် လူ့ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်။

Should shine. Paul here refers to the penetration of the human soul by the light of the saving knowledge of the gospel.

 

၅. ငါတို့သည်ဟောပြောကြ၏။ ရှင်ပေါလုသည် မိမိဟောပြောခြင်းသည် ကိုယ်ကျိုးရှာသည်ဟု စွပ်စွဲခံရသော်လည်း၊ ထိုစွပ်စွဲချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့၏။ လူတို့သည် ကိုယ်ကျိုးရှာသည့်စိတ်ဖြင့် ဟောပြောကြသောအခါ၊ လူတို့၏ချီးမွမ်းခြင်းကို ရှာဖွေသောအခါ၊ မိမိတို့၏အရည်အချင်းများကို ပြသလိုသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ထက် သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏အမြင်များနှင့် လူတို့၏ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ဟောပြောသောအခါ၊ အကျိုးအမြတ်အတွက်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရန် သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပကာသနအတွက် ဟောပြောရန် လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဟောပြောကြသည်။

5. We preach. Paul had been charged with being self-centered in his preaching, but he flatly repudiates the charge. Men preach themselves when they are motivated by self-interest, when they seek the applause of men, when they are ambitious to display their own talents, when they proclaim their own opinions and the traditions and teachings of men in preference for, and in contradiction to, the Word of God, and when they are motivated to preach for gain, for a livelihood, or for prestige and popularity.

 

သခင်ယေရှုခရစ်။ မဿဲ ၁:၁၊ ယောဟန် ၁:၃၈ ကို ကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်ကို ဟောပြောခြင်းသည် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခြင်းဖြစ်သည်။

Christ Jesus the Lord. See on Matt. 1:1; John 1:38. To preach Christ means to preach the everlasting gospel.

 

ကျွန်များ။ ဂရိဘာသာတွင် “ဒိုလွိုင်” ဆိုသည်မှာ “ကျွန်များ” သို့မဟုတ် “သစ္စာခံကျွန်များ” ဖြစ်သည်။ အခြားနေရာ၌ ရှင်ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို ခရစ်တော်၏ကျွန်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည် (ရောမ ၁:၁၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၁၊ မဿဲ ၂၀:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏အမွေကို အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်မရှိပေ။

Servants. Gr. douloi, “slaves,” “bond servants.” Elsewhere, Paul speaks of himself as a servant of Christ (Rom. 1:1; Phil. 1:1; cf. Matt. 20:28), and as such he has no right to lord it over God’s heritage.

 

 

၆. အလင်းကိုဖန်ဆင်းရန် အမိန့်ပေးတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အလင်းကိုဖန်ဆင်းခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၃၊ ဆာလံ ၃၃:၆, ၉ ကို ကြည့်ပါ)။ သူ၏ပထမဆုံးမှတ်တမ်းတင်ထားသောစကားများသည် မှောင်မိုက်နေရာမှ အလင်းကိုပေါ်ထွက်စေခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂)။ ဘုရားသခင်သည် သဘာဝအလင်းကိုဖန်ဆင်းရုံသာမက၊ သူ၏သားတော်ကို “ဤလောက၏အလင်း” အဖြစ်စေလွှတ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၈:၁၂)။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ၊ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အလင်းအားလုံးသည် အလင်း၏အဘဖြစ်သော ဘုရားသခင်မှ ဆင်းသက်လာသည် (ယာကုပ် ၁:၁၇)။ သူသည် “အလင်းကို အဝတ်ကဲ့သို့ဝတ်ဆင်တော်မူ၏” (ဆာလံ ၁၀၄:၂)။ ဘုရားသခင်သည် သဘာဝအရ အလင်းဖြစ်သည် (ယာကုပ် ၁:၁၇၊ ယောဟန် ၁:၄, ၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန် ၁:၄, ၅, ၉, ၁၄ ကို ကြည့်ပါ။

6. Commanded the light. God spoke the light into existence by a single command (see on Gen. 1:3; Ps. 33:6, 9). His first recorded words brought forth light where there had been only darkness (Gen. 1:2). Not only did God create natural light, He sent His Son to be “the light of the world” (John 8:12). All physical, intellectual, moral, and spiritual light have their origin in the Father of light (James 1:17). He clothed Himself “with light as with a garment” (Ps. 104:2). By very nature God is light (James 1:17; cf. John 1:4, 5). See on John 1:4, 5, 9, 14.

 

ထွန်းလင်းတော်မူ၏။ ဂရိဘာသာတွင် “လမ်ပို” ဆိုသည်မှာ “ထွန်းလင်းခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဤလောက၏မူလမှောင်မိုက်ကို လင်းစေရန် နေကိုဖန်ဆင်းခဲ့သော ထိုဘုရားသခင်သည် မှောင်မိုက်နေသောစိတ်နှလုံးများကို ထွန်းလင်းစေရန် သမ္မာတရားအလင်းကို ပေးတော်မူသည် (ဆာလံ ၁၁၉:၁၀၅)။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် မှောင်မိုက်သောလောကသို့ အလင်းကိုယူဆောင်လာသကဲ့သို့၊ ရေးထားသောနှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဖော်ပြထားသော အသက်ရှင်သောနှုတ်ကပတ်တော်သည် မှောင်မိုက်နေသောဝိညာဉ်များထဲသို့ ကောင်းကင်အလင်းကို ထွန်းလင်းစေရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထိုသို့သောအလင်းကို ထုတ်လုပ်ရန် လူသား၏စွမ်းအား၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ဉာဏ်ပညာထက်ကျော်လွန်သည်။

Shined. Gr. lampō, “to shine.” The very One who created the sun to illuminate the primeval darkness of this world also provides the light of truth to enlighten benighted minds (Ps. 119:105). As the spoken word of God brought light to a dark world, the living Word, as set forth in the written Word, commands the light of heaven to shine into darkened souls. It is beyond the power, skill, and wisdom of man to produce such light.

 

ဂရိဘာသာတွင် ကြိယာ၏ပုံစံသည် ရှင်ပေါလုသည် အတိတ်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ ထိုအခါ ရှင်ပေါလုသည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားသော ခရစ်တော်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏မျက်နှာမှ အလင်းသည် သူ့အပေါ်သို့ ထွန်းလင်းခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ သူ၏မျက်လုံးမှ အတိမ်းအစောင်းများနှင့် စိတ်နှလုံးမှ အတိမ်းအစောင်းများ ပြုတ်ကျခဲ့သည် (တမန်တော် ၉:၃–၁၈)။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ရှင်နှင့် သခင်အဖြစ် သူ့အား ထင်ရှားပြခဲ့ပြီး၊ သူသည် ပြောင်းလဲခံရသောလူသားဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်နှလုံး၏မှောင်မိုက်မှုသည် ပပျောက်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၉:၁၇, ၁၈၊ ၂၆:၁၆–၁၈)။

The form of the verb in Greek suggests that Paul may refer to a particular experience in the past—his own conversion. Paul then beheld Christ in His glorified form, and light from the face of Christ shone upon him. Later, the scales fell from his eyes and from his mind (Acts 9:3–18). For the first time Christ appeared to him as He truly was, Saviour and Lord, and he became a transformed man. The darkness of his own soul and mind was dispelled (Acts 9:17, 18; 26:16–18).

 

အလင်းပေးရန်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ဂရိဘာသာဖွဲ့စည်းပုံအရ၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏နှလုံးသို့ ထွန်းလင်းစေခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလင်းပေးရန်ဖြစ်သည်၊ အလင်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို သိစေရန်ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို သိခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

To give the light. According to the Greek construction of this passage, the purpose of God’s shining into men’s hearts is to give light, the purpose of the light is to acquaint them with the knowledge of the divine glory, and the purpose of the knowledge of the divine glory is to save them.

 

မျက်နှာတွင်။ မောရှေ၏မျက်နှာတွင် ထင်ဟပ်ခဲ့သော ဘုန်းတော်သည် မကြာသေးမီက ခရစ်တော်၏မျက်နှာတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည် (မဿဲ ၁၇:၂၊ လုကာ ၂:၄၈၊ ယောဟန် ၁:၁၄၊ ၂ပေတရု ၁:၁၇, ၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် သူ၏ခမည်းတော်၏ဘုန်းတော်၏ ပြည့်စုံသောထင်ရှားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ထူးခြားမှုအားလုံး၏ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားထင်ရှားခြင်းများသည် တစိတ်တပိုင်း သို့မဟုတ် မပြည့်စုံဖြစ်သည်။ ယေရှုခရစ်၏မျက်နှာတွင် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလင်းအပြည့်အစုံ၊ သန့်ရှင်းပြီး ပြည့်စုံသောအလင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

In the face. The same glory that had been reflected on the face of Moses had more recently been seen on the face of Christ (see on Matt. 17:2; Luke 2:48; John 1:14; 2 Peter 1:17, 18). Christ is the complete revelation of His Father’s glory, the incarnation of every divine excellence. All other revelations have either been partial or imperfect. In the face of Jesus Christ men may see the whole, pure, perfect light of God.

 

ရှင်ပေါလုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပညတ်တရားတွင် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ယေရှုခရစ်၏မျက်နှာနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွင် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်၏ပြည့်စုံသောပြသမှုကို သူမြင်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် သူ၏နှလုံးသားနှင့် တစ်သက်တာဆက်ကပ်အပ်နှံမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ လူသည် ယေရှုခရစ်အားဖြင့်သာလျှင် ဘုရားသခင်၏သဘာဝကို ခံယူသူဖြစ်လာပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ခံယူသူဖြစ်လာသည်။

Paul acknowledged God’s glory in creation and in the law, but now he perceived the perfect exhibition of divine glory in the face and person of Jesus Christ. This is what won his heart and lifelong devotion. It is only in and through Jesus Christ that man becomes a partaker of the divine nature, and thus of the divine glory.

 

၇. ဤရတနာ။ ဆိုလိုသည်မှာ “ယေရှုခရစ်၏မျက်နှာတွင် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို သိခြင်း” (အခန်းကဏ္ဍ ၆) ဖြစ်သည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၇–၁၈ တွင် ရှင်ပေါလုသည် ဤအသိပညာသည် ဘုရားသခင်၏ “ကျွန်” အဖြစ် သူ၏ဓမ္မအမှုတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော မဖြစ်နိုင်သော အခက်အခဲများကို သည်းခံနိုင်ရန် စွမ်းအားပေးခဲ့ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအသိပညာနှင့် စွမ်းအားမရှိပါက၊ အားနည်းသောလူ့အိုးသည် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကို ကြည့်ပါ)။

7. This treasure. That is, “the knowledge of the glory of God in the face of Jesus Christ” (v. 6). In vs. 7–18 Paul dwells on the way in which this knowledge has given him the power to endure, as a “slave” of God, the almost insuperable difficulties that have confronted him in his ministry. Except for this knowledge and power the weak human vessel would have collapsed (see v. 1).

 

မြေအိုးများ။ ဂရိဘာသာတွင် “အော့စထရာကီနိုင်” ဆိုသည်မှာ ခွံဖြင့် သို့မဟုတ် မြေဖုတ်ထားသော မြေအိုးများဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အိုးများသည် အားနည်းပြီး ကြွပ်ဆတ်သည်၊ မထင်မရှားဖြစ်သည်၊ သုံးစွဲမှုတိုတောင်းသည်၊ တန်ဖိုးနည်းပါးသည်။ ထိုသို့သော လူ့အိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရရတနာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအားနည်းသောအိုးကို အကြီးမားဆုံးသော ရတနာ၏ လက်ခံသူနှင့် ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဆရာနှင့် ယုံကြည်သူသည် ဘုရားသခင်၏ရတနာကို ထိန်းသိမ်းရန် အဓိကရည်ရွယ်ချက်အတွက် မြေအိုးမျှသာဖြစ်သည်ဟု ကြေငြာခံရသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ရတနာများကို ဘေးကင်းစွာ သိမ်းဆည်းရန် မြေအိုးကြီးများတွင် ထားရှိသည့် ရှေးခေတ်ဓလေ့ကို စဉ်းစားနေပေလိမ့်မည်။

Earthen vessels. Gr. ostrakinoi, originally, hollow receptacles made of shell or of baked clay. Such utensils were frail and fragile, unimposing, of brief usefulness, and of little value. Such is the human vessel in contrast with the eternal treasure of God. Yet it is God’s plan to make this weak vessel the recipient and retainer of the greatest of treasures. The minister and the believer are declared to be but earthen jars for the supreme purpose of containing God’s great treasure. Perhaps Paul is thinking of the ancient practice of storing treasure in great earthen jars for safekeeping.

 

လူသည် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ရတနာကို သိမ်းဆည်းထားသော သေတ္တာတစ်လုံးမျှသာဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ယုံကြည်သူတိုင်းအား ထည့်သွင်းပေးအပ်ခံရသည် (မဿဲ ၁၃:၄၅, ၄၆ ကို ကြည့်ပါ)။ မိမိဘာသာ လူသည် ဆင်းရဲသောအခြေအနေတွင် ရှိသည်။ ဤကောင်းကင်ရတနာဖြင့် ချမ်းသာမလာမချင်း ထိုအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ခရစ်တော်ဖြင့် ရွေးနှုတ်ခံရသူအားလုံးသည် ဤရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်၊ အချို့သည် ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံမှုအတိုင်းအတာအလိုက် ပိုမိုရရှိကြသည်။ သဲကန္တာကိုဖြတ်သွားသူများအတွက် ရေသည် အမြင့်မားဆုံးတန်ဖိုးရှိသည်။ မှောင်မိုက်ထဲတွင် နေထိုင်သူများအတွက် အလင်းသည် အမြင့်မားဆုံးတန်ဖိုးရှိသည်။ သေမင်းကိုရင်ဆိုင်နေရသူများအတွက် အသက်သည် အမြင့်မားဆုံးတန်ဖိုးရှိသည်။ သေတတ်သောလူသားအတွက် ဧဝံဂေလိရတနာသည် ဤအရာအားလုံး—အသက်ရှင်သောရေ၊ ဤလောက၏အလင်း၊ ထာဝရအသက်ဖြစ်သည်။

Man is but the casket that contains the jewel of Christ’s righteousness, which is imputed and imparted to every believer (see on Matt. 13:45, 46). By himself, man is in a state of abject poverty. He remains in that state until he is enriched by this heavenly treasure. All who are redeemed by Christ have this treasure, some more than others, according to their own reception of it by faith. To those crossing the desert, water is of supreme value. To those living in darkness, light is of supreme value. To those facing death, life is of supreme value. To mortal man, the gospel treasure is all of these—living water, the light of the world, eternal life.

 

ဘုရားသခင်မှ။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ရတနာများကို သိမ်းဆည်းရန် တန်ဖိုးရှိသော အိုးများကို အသုံးပြုလိုကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့သည် မိမိတို့အတွက် ဂုဏ်ယူခြင်းမပြုရန် အနိမ့်ကျဆုံးသောလူများကို မကြာခဏ ရွေးချယ်တတ်သည် (၁ကောရိန္သု ၁:၂၈, ၂၉)။ လူသည် မိမိကိုယ်ကို သို့မဟုတ် မိမိ၏လူသားများကို ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူခြင်းသည် သူ၏အကျိုးအတွက် မဟုတ်ပေ။ ဓမ္မဆရာ သို့မဟုတ် ယုံကြည်သူ၏ဘဝတွင် မာနထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော အတားအဆီးမရှိပေ။ အိုးများထက် ၎င်းတို့၏အကြောင်းအရာများသည် အရေးကြီးသည်၊ ထို့ကြောင့် ဓမ္မဆရာနှင့် သူ၏သတင်းစကားလည်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အားနည်းသောလူများအား ကတိကဝတ်ပြုထားသော အမှုကို ကောင်းကင်တမန်များအား အမိန့်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် ကယ်တင်ခြင်း၏အမှုသည် လူမှမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်မှဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေရန် လုပ်ဆောင်သည်။ အိုး သို့မဟုတ် ကိရိယာသည် မိမိဘာသာ တန်ဖိုးမရှိပေ (၂တိမောသေ ၂:၁၉, ၂၀ ကို ကြည့်ပါ)၊ သူ၏တည်ရှိမှုနှင့် စွမ်းအားသည်သာ ၎င်း၏တန်ဖိုးကို ဆုံးဖြတ်သည်။ လူတို့သည် လူသား၏ဉာဏ်ပညာ၊ စွမ်းရည်၊ သို့မဟုတ် ဝါစွမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏အမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်နေရာတွင် ဧဝံဂေလိ၏ပျံ့နှံ့မှုသည် အမြဲအတားအဆီးဖြစ်သည်။

Of God. Men would be inclined to use valuable containers for storing their treasures. But in the working out of His plan God often chooses the humblest of men, lest they take credit to themselves (1 Cor. 1:28, 29). It is not for man’s good that he should receive credit for saving himself or his fellow men. There is no greater hindrance to the life of the minister or the believer than pride. It is not the containers, but their contents, that are important; thus with the minister and his message. God might have commissioned angels to do the work He has committed to frail men, but in doing so He works in such a way as to make it evident that the work of redemption is of God and not of man. The vessel or instrument has no value of itself (cf. 2 Tim. 2:19, 20); His presence and power alone determine its value. The spread of the gospel is always hindered where men obscure the work of God by emphasis upon human wisdom, ability, or eloquence.

 

၈. အလှည့်ကျ ဒုက္ခရောက်နေသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၈–၁၀ တွင် ခြားနားမှုလေးစုံပါရှိသည်။ တစ်ဖက်တွင် ၎င်းတို့သည် မြေအိုး၏အားနည်းမှုကို သရုပ်ပြပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဤအားနည်းမှုရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏စွမ်းအား၏ထူးခြားမှုကို သရုပ်ပြသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၁:၄ ကို ကြည့်ပါ။ ခရစ်ယာန်တိုင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာသည် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်အကြား ရှေးကျသောစစ်ပွဲတွင် ကြီးမားသောတိုက်ပွဲတစ်ခု၏အလယ်တွင် ရှိနေသည် (ဧဖက် ၆:၁၀–၁၇၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၇–၁၂, ၁၇)။ ထို့ကြောင့် သူသည် စုံစမ်းခြင်းနှင့် ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ (ယောဟန် ၁၆:၃၃၊ တမန်တော် ၁၄:၂၂၊ ဗျာဒိတ် ၇:၁၄)။ သို့သော် ဒုက္ခရောက်နေစဉ်တွင် အားနည်းသောလူ့ကိရိယာ၏ အောင်မြင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏စွမ်းအား၏တည်ရှိမှုကို သရုပ်ပြသည် (ရောမ ၈:၃၅–၃၉)။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ “ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်၏ ကားတိုင်မှလွဲ၍ ဂုဏ်ယူမည်မဟုတ်” (ဂလာတိ ၆:၁၄)။ ခရစ်တော်၏ထင်ရှားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် အောင်မြင်သော ယောက်ျားမိန်းမများအားဖြင့် အတတ်နိုင်ဆုံး ထင်ရှားစေသည်။

8. Troubled on every side. Verses 8–10 contain four pairs of contrasts. On the one side they illustrate the frailty of the earthen vessel, and on the other the excellency of the power of God despite this frailty. See on ch. 1:4. Every Christian, and particularly the Christian minister, finds himself in the midst of a great battle, the age-long warfare between Christ and Satan (Eph. 6:10–17; Rev. 12:7–12, 17). Consequently, he cannot escape trial and tribulation (John 16:33; Acts 14:22; Rev. 7:14). Yet the success that attends the efforts of the frail human instrument in the midst of tribulation and distress demonstrates the presence of divine power (Rom. 8:35–39). Therefore no man may “glory, save in the cross of our Lord Jesus Christ” (Gal. 6:14). The clearest and most effective revelation of Christ is made in and through men and women who triumph by God’s grace.

 

သို့သော် မစိတ်ပျက်ပေ။ ရှင်ပေါလု၏ မဖိတ်မခေါ်သော စိတ်ဓာတ်သည် ခရစ်တော်၏သံတမန်များစွာကို မရေရာမှု၊ စိတ်ပျက်မှု၊ အခက်အခဲ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၊ သေခြင်းတို့တွင် သစ္စာရှိရန်၊ ရဲရင့်ရန်၊ သတ္တိရှိရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ အခြေအနေများသည် ခရစ်ယာန်ဝိညာဉ်၏ရာသီဥတုကို မဆုံးဖြတ်ပေ။ သူသည် မမြင်နိုင်သော သူ၏သခင်ကို မြင်သောကြောင့် သည်းခံနိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏အလင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းခံရသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၂၇ ကို ကြည့်ပါ)。

Yet not distressed. The buoyancy of Paul’s indomitable spirit has inspired countless thousands of ambassadors for Christ to be loyal, brave, and courageous in the midst of uncertainty, disappointment, difficulty, persecution, and death. Circumstances do not determine the climate of the Christian soul. He endures because he sees his invisible Lord, and is sustained by the light of divine grace (see Heb. 11:27).

 

စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “အပိုရေးအို” ဆိုသည်မှာ “သံသယဖြစ်နေခြင်း” ဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် လူ့အမြင်အရ ထွက်ပေါက်မရှိသည့် အခြေအနေများတွင် မကြာခဏ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး စောင့်ဆိုင်းရန် သူသင်ယူခဲ့သည်။

Perplexed. Gr. aporeō, “to be in doubt.” Paul had often found himself in situations where, from a human point of view, there was no way out. But he had learned, under such circumstances, to trust God and wait.

စိတ်ပျက်အားလျှော့ခြင်း။ ဂရိဘာသာတွင် “အက်စပိုရေးအို” ဆိုသည်မှာ “စိတ်ပျက်အားလျှော့ခြင်း”၊ “ဘာလုပ်ရမည်ကို လုံးဝမသိခြင်း” ဖြစ်သည်။ အခြေအနေမည်မျှပင် ကြီးလေးစေကာမူ ရှင်ပေါလုသည် ဖြေရှင်းချက်အတွက် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရန် အတွေ့အကြုံဖြင့် သင်ယူခဲ့သည်။

In despair. Gr. exaporeō, “to be in despair,” “to be utterly at a loss [to know what to do].” However forbidding the circumstances, Paul had learned by experience to trust God for a solution.

 

၉. ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသည်။ မဿဲ ၅:၁၀–၁၂၊ ၁၀:၁၇–၂၃၊ ယောဟန် ၁၅:၂၀ ကို ကြည့်ပါ။ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ခြားနားမှုတစ်ခုစီသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပုဂ္ဂိုလိကအန္တရာယ်၏ ပြင်းထန်မှုကို ပို၍ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ရန်သူများဖြင့် ဝိုင်းရံခံရခြင်း၊ လိုက်လံဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း၊ လဲကျခံရခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုသည်။ ထွက်ပေါက်မရှိဟု ထင်ရပြီး၊ သေခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်လာပုံရသည်။

9. Persecuted. See on Matt. 5:10–12; 10:17–23; John 15:20. Each succeeding contrast reveals more fully the intensity of the suffering and personal peril. Paul speaks of being surrounded, pursued, caught, and thrown down by hostile forces. No way of escape seemed to remain, and death appeared to be inevitable.

 

စွန့်ပစ်ခံရခြင်းမရှိပေ။ သူ၏စုံစမ်းခြင်းများအားလုံးတွင် ရှင်ပေါလုနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များသည် သေခြင်းအထိပင် သူတို့နှင့်အတူရှိမည်ဟူသော ခရစ်တော်၏ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး၊ ထွက်ပေါက်တစ်ခုပေးမည်ဟူသော ကတိကို ခံစားခဲ့ရသည် (၁ကောရိန္သု ၁၀:၁၃၊ ၂သက္ကလောနိတ် ၁:၄၊ ဟေဗြဲ ၂:၁၈၊ ၁၃:၅ ကို ကြည့်ပါ)။ စုံစမ်းခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသည့်အခါ ခရစ်ယာန်အတွက် ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားအချို့သည် ထင်ရှားသည်။ ရင်ဆိုင်ရသော စုံစမ်းခြင်းများမည်မျှကြီးမားစေကာမူ၊ ၎င်းတို့သည် သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် မကျော်လွန်ပေ (ဒဿံ ၃၃:၂၅၊ ဆာလံ ၄၆:၁)။ မည်သည့်ခရစ်ယာန်မျှ စိတ်ဓာတ်မကျရန် မလိုအပ်ပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိအရာအားလုံးကို ချွတ်ယွင်းခံရသော်လည်း၊ သူ၏အကြီးမားဆုံးသော ရတနာသည် လူတို့နှင့် နတ်ဆိုးများ၏လက်လှမ်းမမီရာတွင် လုံခြုံစွာရှိနေသည် (၂ကောရိန္သု ၄:၁၆၊ ဆာလံ ၂၃:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ မဖြစ်မနေ သည်းခံရသော ခရစ်ယာန်ဘဝ၏ စုံစမ်းခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ စိတ်ပျက်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏သည်းခံခြင်း၏အလှ၊ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော အကျင့်စာရိတ္တဖြစ်သောရနံ့၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အား တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခံခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုအပေါ် ခိုင်မာသောယုံကြည်ခြင်းတို့အတွက် နောက်ခံပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အလင်းသည် ခရစ်ယာန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်သည်။ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သောဘဝသည် မှောင်မိုက်သောမင်းသားနောက်လိုက်များထံမှ ရန်လိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို အမြဲရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံယူခြင်းကို ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် ဂုဏ်ယူရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏စွန့်လွတ်စွန့်လွှတ်မှုနှင့် သတ္တိကို အာရုံစိုက်ရန် ရန်သူများနှင့် ဆန့်ကျင်မှုကို ဖိတ်ခေါ်ရန် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်မဟုတ်ပေ။

Not forsaken. Through all his trials Paul and his fellow laborers experienced the fulfillment of Christ’s promise to be with them even to the point of death, and to provide a way of escape (see 1 Cor. 10:13; 2 Thess. 1:4; Heb. 2:18; 13:5). For the Christian in times of trial and persecution, certain divine truths are evident. However great the trials encountered, they are not beyond endurance (Deut. 33:25; Ps. 46:1). No Christian need be discouraged. Even when stripped of everything of earthly value his greatest treasure remains secure—beyond the reach of men and demons (2 Cor. 4:16; cf. Ps. 23:3). Rightly endured, all sufferings and trials that beset the life of the Christian serve only to bring him into closer fellowship with Christ in His sufferings (Phil. 3:10). Paul, perhaps, suffered more for Christ’s sake than any other Christian has been called upon to suffer. If so, Paul understood better than others what it meant to suffer with Jesus. Of all the NT writers, no other writes so much about the cross and about dying with Christ. With Paul, even persecution, trial, sacrifice, and life itself became experiences to glory in, because of the closer fellowship they brought with Christ in His sufferings.

 

ကယ်တင်ရှင်၏ မှူတော်တော်များမှတစ်ဆင့် ခရစ်ယာန်များသည် ပြည့်စုံမှုကို ရရှိရန်ရှိသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ မှူတော်တော်များသည် သူ၏ စရိုက်ပြည့်စုံမှု လင်းလက်စွာ ထွန်းကားလာစေရန် မှောင်မိုက်သော နောက်ခံအဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၂:၁၀)။ သူ၏ တစ်သက်လုံး ကိုယ်ကို သေဆုံးခြင်း၏ အတွေ့အကြုံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျူးလွန်သူများအပေါ် သူ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ဖခင်ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အတွက်လည်း ယင်းအတိုင်း ခရစ်ယာန်ဘဝ၏ စမ်းသပ်မှုများ၊ မှူတော်တော်များ၊ စိတ်ပျက်စရာများသည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်မှု၏ အလှတရား၊ ခရစ်ယာန်ဆန်သော စရိုက်၏ မွှေးကြိုင်စွမ်း၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ နှိမ့်ချခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုအပေါ် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်း၏ နောက်ခံကို ပေးသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အလင်းသည် ခရစ်ယာန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်လာသည်။ ခရစ်ဆန်သော နေထိုင်မှုသည် အမြဲတမ်း အမှောင်ခိုးမင်း၏ လက်ရုံးမှ လိုက်သူများထံမှ ရန်ငြိုးနှင့် မုန်းတီးမှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်အတွက် မှူတော်တော်ကို သူ့ကိုယ်သူ ဂုဏ်ယူရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ ရန်ငြိုးနှင့် ဆန့်ကျင်မှုကို ရှာဖွေရန်၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ကျွေမှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို အာရုံစိုက်ရန် မဟုတ်ပါ။

Christ’s followers are to attain perfection through sufferings. Christ’s sufferings provided the dark background, as it were, against which His perfection of character shone forth with brighter luster (Heb. 2:10). His whole life was an experience of dying to self. Nothing tended to reveal more clearly His own love, and that of His Father, for sinners. Similarly, for the Christian the trials, sufferings, and disappointments of the Christian life provide a background for the beauty of divine patience, the fragrance of a Christlike character, quiet submission to the will of God, firm trust in God’s guidance. Thus the light of God is reflected upon the Christian’s countenance. Christlike living will always be met by hostility and hatred from the followers of the prince of darkness. But it is not God’s plan for the Christian to glory in suffering for its own sake, to court hostility and opposition so as to call attention to one’s self-sacrifice and courage.

 

လဲကျသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ကတဘလလို” ဆိုသည်မှာ “မြေပေါ်သို့ လဲကျစေခြင်း”၊ “လဲလျောင်းစေခြင်း” ဖြစ်သည်၊ ပုဂ္ဂိုလိကတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ယူခံရသောသူကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

Cast down. Gr. kataballō, “to cast down [to the ground],” “to lay prostrate,” as a man worsted in personal combat.

 

ဖျက်ဆီးခံရခြင်းမရှိပေ။ ထပ်ခါတလဲလဲ ရှင်ပေါလုသည် “လဲကျ” ရုံသာမက “ထွက်ပြီး” သွားပုံရသည်။ သူသည် “လဲကျ” ခဲ့ရကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း၊ “ဖျက်ဆီးခံရခြင်း” မရှိကြောင်း အလေးအနက်ကြေငြာသည်။

Not destroyed. Again and again it may have appeared that Paul was not only “down” but also “out.” He admits that he has repeatedly been “cast down,” but emphatically declares that he was never “destroyed.”

 

၁၀. ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဆောင်ယူသွားသည်။ ရှင်ပေါလု၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ခရစ်တော်အတွက် သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများကို တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေထူသော အမာရွတ်များစွာ ရှိခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပေ။

10. Bearing about in the body. Here and there on Paul’s body there were doubtless many scars that bore mute testimony to his sufferings for Christ.

 

သေခြင်း။ စာသားအရ “သေခြင်း” ဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုအတွက် ဤသည်မှာ သူ၏သေခြင်းနှင့် အဆက်မပြတ်ထိတွေ့နေရသော နေ့စဉ်သေခြင်းဖြစ်သည် (ရောမ ၈:၃၆၊ ၁ကောရိန္သု ၁၅:၃၁၊ ၂တိမောသေ ၂:၁၁)။ ဤပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် သူသည်းခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် ခရစ်တော်နှင့် ရင်းနှီးသောဆက်သွယ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤသည်မှာ ဧဝံဂေလိ၏စွမ်းအားနှင့်ပတ်သက်၍ လောကသို့ အရေးကြီးသောသက်သေဖြစ်သည်။ အသက်မရှိသော၊ ဥပဒေကျမ်းဆိုင်ရာ ဧဝံဂေလိကို ဟောပြောခြင်းဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော ယုဒလူများသည် ထိုသို့သောသက်သေကို မပေးနိုင်ခဲ့ပေ (ဂလာတိ ၆:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

The dying. Literally, “the death.” For Paul this was a perpetual, daily dying, made real by his own constant exposure to death (Rom. 8:36; 1 Cor. 15:31; 2 Tim. 2:11). By this figure of speech Paul expresses his intimate fellowship with Christ in the sufferings he is continually called upon to endure. This constituted a vital testimony to the world concerning the power of the gospel. The Judaizers, who escaped persecution by preaching a lifeless, legal gospel, could offer no such evidence (see Gal. 6:12).

 

ယေရှု၏အသက်လည်း။ ရှင်ပေါလု၏အမာရွတ်များသည် သူသေခြင်းနှင့် မည်မျှနီးကပ်ခဲ့သည်ကို သက်သေပြသကဲ့သို့၊ သူအသက်ရှင်နေသေးသည့်အချက်သည် သေခြင်းမှ သူ့ကိုကယ်တင်ရန် ခရစ်တော်၏စွမ်းအားကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြသည်။ ထို့ပြင်၊ ရှင်ပေါလု၏ဘဝသည် လူတို့ကို အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို သူ၏သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲရန် ခရစ်တော်၏စွမ်းအားကို သက်သေပြသည် (ဂလာတိ ၂:၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Life also of Jesus. As his scars testified of how close Paul had come to death, the fact that he still lived bore eloquent testimony to the power of Christ to deliver him from death. Also, Paul’s life testified to the power of Christ to deliver men from sin and to transform them into His likeness (see Gal. 2:20).

 

၁၁။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ရှင်နေကြသည်။ ဤနေရာ၌ ပေါလုသည် အခန်းကဏ္ဍ ၁၀ တွင် သူပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သော အကြောင်းအရာကို ချဲ့ထွင်၍ အတည်ပြုသည်။ ထိုနေ့များတွင် ဧဝံဂေလိတရားသယ်ဆောင်သူအတွက် အသက်နှင့်သေခြင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ ဝေးကွာမနေခဲ့ပါ။

11. We which live. Paul here amplifies and confirms what he has already stated in v. 10. For the ambassador of the gospel in those days, life and death were never far apart.

 

အမြဲတမ်း။ ဂရိဘာသာတွင် ဤစကားလုံးသည် အလေးပေးသောအနေအထားတွင် ရှိသည်။ ပေါလုသည် သေခြင်းနှင့် ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်ခဲ့သည် (၁ကောရိန္သု ၁၅:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Alway. In the Greek this word is in the emphatic position. Paul lived intimately with death (see on 1 Cor. 15:29).

 

ထိုအသက်။ သေခြင်းသို့ အမြဲလွှဲပြောင်းပေးအပ်ထားသော်လည်း၊ ခရစ်ယာန်သာသနာပြုသူသည် အသက်ရှင်နေပြီး၊ ခရစ်တော်သည် မူလအားဖြင့် သေတတ်သော၊ ပျက်စီးတတ်သောအရာသို့ သူ၏အသက်ကို ပေးအပ်သည် (ယောဟန် ၃:၃၆၊ ၁၄:၆၊ ၁ယောဟန် ၅:၁၁, ၁၂)။

That the life. Though permanently handed over to death, the Christian missionary lives on, for Christ communicates His own life to that which is essentially mortal and corruptible (John 3:36; 14:6; 1 John 5:11, 12).

 

၁၂။ သေခြင်းသည် အလုပ်လုပ်သည်။ ပေါလုသည် ယခုအခါ အသက်နှင့်သေခြင်းအကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကို တစ်ဆင့်ပိုမိုရှေ့တိုးသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသယ်ဆောင်သူအတွက် သေခြင်းသည် အမြဲရှိနေသော အလားအလာဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ အပြစ်ကြောင့် သေဒဏ်ပေးခံရမည့်သူများထံ အသက်ကို ယူဆောင်လာရန်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ “အသက်” ဟူသောဝေါဟာရကို ၎င်း၏ပိုမိုမြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသည်။ ပေါလု၏ယုံကြည်သူများသည် သူ၏အတွေ့အကြုံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အသက်နှင့်သေခြင်းတိုက်ပွဲကို အနည်းငယ်သာ သို့မဟုတ် လုံးဝမတွေ့ကြုံခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ပေါလုကို အသုံးပြု၍ သူတို့ထံ အသက်ကို ပေးအပ်ရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ပေါလု၏ဘဝဖြစ်သော အိုးမြေရုပ်အိုးမှတစ်ဆင့်၊ ကောရိန္သုမြို့သားများထံ အသက်သစ်ပေးရန် ခရစ်တော်၏တန်ခိုးသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

12. Death worketh. Paul now proceeds a step further in the contrast between life and death. While death is ever a present prospect for the gospel messenger, his objective is to bring life to those who are doomed to death because of sin. Here the term “life” is used in its higher spiritual sense. Although Paul’s converts have experienced little or nothing of a life-and-death conflict comparable to his, nevertheless God has used him to minister life to them. From the lowly earthenware vessel, which was Paul’s own life, proceeds the power of Christ to impart new life to the Corinthians.

 

၁၃။ ယုံကြည်ခြင်း၏ဝိညာဉ်။ ဓမ္မဟောင်းကိုးကားချက်တွင် ဖော်ပြထားသော “ငါယုံကြည်သောကြောင့် ငါပြောခဲ့သည်” ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တူညီသောယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့သားများထံ စာရေးရာတွင် ပြင်းထန်သောယုံကြည်ချက်နှင့် ၎င်းတို့သည် သူ၏အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာမည်ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်သည်။

13. Spirit of faith. The same faith as that expressed in the OT quotation, “I believed, and therefore have I spoken.” Paul writes to the Corinthians with a profound sense of conviction and in earnest hope that they will heed his counsel.

 

ရေးထားသည်။ ကိုးကားချက်မှာ ဆာလံ ၁၁၆:၁၀ မှဖြစ်သည်။ ဤဆာလံသည် ပေါလု၏အားထားရာနှင့် အားပေးမှုဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပေါလုနှင့်ဒါဝိဒ်နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်မှုနှင့် မေတ္တာကို သက်သေပြခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် စုံစမ်းခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သေခြင်း၏နီးကပ်မှုသည် အသက်ရှင်သောယုံကြည်ခြင်း၏ ဝမ်းမြူးဖွယ်ဖော်ပြမှုကို အတားအဆီးမဖြစ်စေပါ။ သမ္မာကျမ်းစာရှိ ထူးချွန်သောပုဂ္ဂိုလ်များ၏ဘဝများသည် ဤအောင်မြင်မှု၏ဝိညာဉ်၊ ဤတက်ကြွမှုနှင့် တောက်ပမှု၏စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ညှဉ်းဆဲမှုများကြားတွင်ပင် ဘုရားသခင်ထံ ဝမ်းမြူးစွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့သော ခရစ်ယာန်များ၏ဘဝများသည် ထိုမေတ္တာနှင့် တန်ခိုးကို ဝမ်းမြူးစွာ ဖော်ပြသည်။ စိတ်နှလုံးသိပြီး ခံစားသိရှိသည့်အရာကို လျှာဖြင့် ဖော်ပြရန် သဘာဝကျပြီး လွယ်ကူသည်။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသောအရာကို ပြောဆိုသူသည် လူလိမ်ဖြစ်ပြီး၊ ယုံကြည်သော်လည်း ပြောဆိုလိုစိတ်မရှိသူသည် သတ္တိမရှိသူဖြစ်သည်။

It is written. The quotation is from Ps. 116:10. This psalm had evidently been his stay and comfort. Both Paul and David had proved, and thus were convinced of, the goodness and love of God. Both experienced trial, suffering, and deliverance, and both spoke with conviction. The nearness of death is no hindrance to the joyous expression of a living faith. The lives of all the great men and women of the Bible sparkle with this spirit of triumph, this mood of buoyancy and radiance. They express joyful gratitude to God even in the midst of loss and persecution. The lives of all Christians who have experienced the love of God become joyfully expressive of that love and power. It is natural and easy for the tongue to express what the mind knows and the heart feels. The man who speaks what he does not believe is a hypocrite, whereas the man who believes what he will not speak is a coward.

 

၁၄။ သခင်ကို ထမြောက်စေတော်မူသည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့သားများအား ရှင်းပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတိုင်း (၁ကောရိန္သု ၁၅:၁၃–၂၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှု၏ထမြောက်ခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်သူအားလုံး၏ နောက်ဆုံးထမြောက်ခြင်း၏ အာမခံချက်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။

14. Raised up the Lord. As Paul had already explained to the Corinthians at length (see 1 Cor. 15:13–23), the resurrection of Jesus stood as an absolute guarantee of the eventual resurrection of all the righteous.

 

ကျွန်ုပ်တို့ကို ထမြောက်စေမည်။ ပေါလု၏ ထမြောက်ခြင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုသည် သူ့ကို သေခြင်းကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်စေသည်။ သူသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝိညာဉ်ရေးထမြောက်ခြင်းကို တွေ့ကြုံခဲ့ပြီး (ရောမ ၆:၄)၊ ၎င်းသည် သေခြင်းအပေါ် အနာဂတ်အောင်မြင်မှု၏ အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ကို ယုံကြည်စိတ်ချသည် (ရောမ ၈:၁၁၊ ၁ကောရိန္သု ၁၅:၁၂–၂၂၊ ၂တိမောသေ ၄:၈)။

Raise up us. It is Paul’s confident hope of the resurrection that enables him to face death with calm and courage. He has already experienced a spiritual resurrection with Christ (Rom. 6:4), and this is his assurance of future triumph over death. He is sure of eternal life (Rom. 8:11; 1 Cor. 15:12–22; 2 Tim. 4:8).

 

ယေရှုနှင့်အတူ။ စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “ယေရှုနှင့်အတူ” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်၏ထမြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထမြောက်ခြင်းသည် အလွန်သေချာသည်ဟု သူခံစားရသည်။ ယေရှုသည် ရွေးနှုတ်ခံရသောလူမျိုး၏ပထမဦးဆုံးအဖြစ် ထမြောက်ခဲ့သည် (ဗျာဒိတ် ၁:၅)၊ ၎င်းတွင် ပေါလု၏ယုံကြည်သူများအားလုံး ပါဝင်သည် (၁ကောရိန္သု ၁၅:၂၀)။ ထို့ပြင်၊ နောက်ဆုံးနေ့တွင် သေလွန်သူများကို အသက်ပြန်ရှင်စေမည့်သူမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၅:၂၅–၂၉)။

By Jesus. Textual evidence favors (cf. p. 10) the reading “with Jesus.” Paul refers to the resurrection of our Lord. He feels that his own resurrection is fully as certain. Jesus was raised up as the first of a redeemed race (Rev. 1:5), which would include all of the apostle’s converts (1 Cor. 15:20). Furthermore, it is Christ who will bring the dead to life at the last day (John 5:25–29).

 

ကျွန်ုပ်တို့ကို တင်ပြမည်။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ အောင်မြင်သူများအတွက် အကြီးမားဆုံးဝမ်းမြူးမှုအခိုက်အတန့်သည် ဘုရားသခင်ခမည်းတော်ထံ တင်ပြခံရခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ပေါလုသည် သူ၏ယုံကြည်သူများကို ခရစ်တော်ထံ ဂုဏ်ယူစွာ တင်ပြရန် မျှော်လင့်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁:၂)။ ကျမ်းစာတွင် ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တင်ပြခံရခြင်း သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ ရှိနေခြင်းကို အကြိမ်များစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏တရားစီရင်ရာထိုင်နေရာ၌ တင်ပြခံရပြီး၊ အပြစ်ကင်းစင်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် (ရောမ ၁၄:၁၀–၁၂၊ ၂ကောရိန္သု ၅:၁၀)။ ၎င်းတို့သည် သိုးသငယ်၏မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွင် သိုးသငယ်၏သတို့သမီးအဖြစ် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တင်ပြခံရမည် (ဗျာဒိတ် ၁၉:၇–၉)၊ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် နေထိုင်မည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၁:၃)။

Present us. Perhaps the greatest moment of joy for those who triumph with Christ will be their presentation before God the Father. Paul anticipates with pride presenting his converts to Christ (ch. 11:2). The Scriptures refer several times to Christians being presented, or simply being present, before God. They appear before Christ at His judgment seat, for vindication and justification (Rom. 14:10–12; 2 Cor. 5:10). They will be presented before God at the marriage supper of the Lamb, as the bride of the Lamb (Rev. 19:7–9), and will dwell in His presence (ch. 21:3).

 

ဤအခန်းကဏ္ဍ၏ဘာသာစကားသည် ပေါလုသည် သူ၏သခင်ပြန်လာမည့်အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးပြီး ထမြောက်ခြင်းတွင် ပါဝင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်ဟု ညွှန်ပြပုံရသည်။

It may be noted in passing that the language of this verse seems to intimate that Paul expected to die before the return of his Lord, and to have a part in the resurrection.

 

၁၅။ အရာအားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏တမန်တော်အဖြစ် ခံစားခဲ့ရသော အရာအားလုံး (အခန်းကဏ္ဍ ၇–၁၂)။ ၁ကောရိန္သု ၃:၂၂, ၂၃၊ ၂တိမောသေ ၂:၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

15. All things. That is, all of the things Paul has suffered as an ambassador for Christ (vs. 7–12). Compare 1 Cor. 3:22, 23; 2 Tim. 2:10.

 

ပေါများသောကျေးဇူးတော်။ ဆိုလိုသည်မှာ အပြစ်သားများ၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေသော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၁၄, ၁၆, ၁၇၊ တမန်တော် ၂၀:၂၄, ၃၂၊ ရောမ ၄:၁၆။ ၅:၂၀၊ စသည်)။

Abundant grace. That is, the grace of God that makes possible the salvation and redemption of the sinner (John 1:14, 16, 17; Acts 20:24, 32; Rom. 4:16; 5:20; etc.).

 

များစွာသောသူတို့၏ကျေးဇူးတင်ခြင်း။ ပေါလုသည် ဘုရားသခင်ထံ တိုးပွားလာသောဂုဏ်ကျေးဇူးကို မြင်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ဓမ္မအမှုဖြင့် ခရစ်တော်ထံ လူများစွာကို ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ၊ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောနာမတော်အား ဂုဏ်ပြုသူများ ပိုမိုများပြားလာမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၉:၁၁, ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မိုးရေသည် မြေကြီးမှသီးနှံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ပေါများသောကျေးဇူးတော်သည် လူများကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်စေသည် (ဧဖက် ၂:၆–၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတုံ့ပြန်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်မှု၊ ကရုဏာ၊ မေတ္တာနှင့် တန်ခိုးကို သဘာဝကျစွာ အသိအမှတ်ပြုခြင်းအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်ထံ ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့်လူသားအကြား မှန်ကန်သောဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အဓိကရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။

Thanksgiving of many. Paul foresees increasing glory being given to God, for the more people he turns to Christ through his ministry, the more there will be to ascribe glory to God’s holy name (cf. ch. 9:11, 12). As the rain brings forth the fruits of the earth, so the abundant grace of God leads men to respond with thanksgiving (cf. Eph. 2:6–8). This response comes as the spontaneous acknowledgement of God’s goodness, mercy, love, and power. The rendering of thanks and praise to God indicates the restoration of right relations between God and man, and this is the principal aim of the gospel.

 

၁၆။ ဤအကြောင်းကြောင့်။ အနာဂတ်ဝမ်းမြူးမှုနှင့် ဂုဏ်ကျေးဇူးများ၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ပေါလုအား သူ၏ဓမ္မအမှုနှင့်ဆက်စပ်သော စုံစမ်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို အေးဆေးစွာနှင့် သည်းခံစွာ ရင်ဆိုင်စေသည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဝံဂေလိတရားသယ်ဆောင်သူများသည် ဤလောက၏အတက်အကျများကို သည်းခံကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် “မမြင်ရသောသူကို မြင်နေသကဲ့သို့” နေ့စဉ်နေထိုင်ကြသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၂၇)။ ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးအပေါ် အလွန်ယုံကြည်စိတ်ချထားသောကြောင့် ဤဘဝ၏အတွေ့အကြုံများသည် မျှော်လင့်ချက်၊ ဝမ်းမြူးမှု၊ နှင့် သစ္စာရှိမှုကို ပိုမိုလှုံ့ဆော်ပေးသည်။

16. For which cause. It is the prospect of future joy and glory that leads Paul to face with equanimity and patience the trials and tribulations attending his ministry (cf. Heb. 12:2). Ambassadors of the gospel endure the vicissitudes of this earth, for they live daily “as seeing him who is invisible” (Heb. 11:27). They are so confident of the glorious of the future that all the experiences of this life simply inspire added hope, joy, and faithfulness.

 

ပြင်ပ၌ရှိသောလူ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၊ လူ၏မြင်နိုင်သောအပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘဝ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်တွင် ယိုယွင်းပျက်စီးသည်။ အတွင်းစိတ်လူသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး နေ့စဉ်ပြန်လည်သန့်စင်ပေးသော လူ၏ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝကို ရည်ညွှန်းသည် (ရောမ ၇:၂၂၊ ဧဖက် ၃:၁၆၊ ၄:၂၄၊ ကောလောသဲ ၃:၉, ၁၀၊ ၁ပေတရု ၃:၄)။ ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းသည် အဆက်မပြတ်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူ့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်နွှယ်ထားသည်။ ပေါလုသည် ဤပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းကို မကြာခဏ ရည်ညွှန်းသည် (ရောမ ၁၂:၂၊ ဧဖက် ၄:၂၃၊ တိတု ၃:၅)။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှု၏ တစ်သွင်တစ်ဖုံမှာ ယုံကြည်သူအား ဝိညာဉ်ရေးအသက်၊ ခွန်အား၊ သတ္တိ၊ နှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ အသစ်ပေးဆောင်မှုဖြင့် ပြန်လည်သန့်စင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။

Outward man. That is, the body, the visible part of man, which decays under the wear and tear of life. The “inward man,” on the other hand, denotes man’s regenerate, spiritual nature, which has been and is daily being renewed by the Spirit of God (Rom. 7:22; Eph. 3:16; 4:24; Col. 3:9, 10; 1 Peter 3:4). The process of renewal goes forward constantly and keeps him united to God. Paul makes constant reference to this renewal (Rom. 12:2; Eph. 4:23; Titus 3:5). One aspect of the Holy Spirit’s work is the renewing of the believer with new supplies of spiritual life, energy, courage, and faith.

 

ဝိညာဉ်တော်၏နေ့စဉ်ပြန်လည်သန့်စင်ပေးသောလုပ်ဆောင်မှုသည် လူ၏စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြည့်စုံစွာ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ပြင်ပ၌ရှိသောလူသည် နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ အိုမင်းယိုယွင်းလာသော်လည်း၊ အတွင်းစိတ်လူသည် ဘဝတစ်လျှောက် ကျေးဇူးတော်တွင် ဆက်လက်ကြီးထွားသည်။ ပေါလုသည် ဘဝ၏စုံစမ်းခြင်းများ၊ အချိန်၏ဖြတ်သန်းမှု၊ အသက်အရွယ်တိုးတက်မှု၊ နာကျင်မှုနှင့်ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ သေခြင်းပင်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ထမြောက်ခြင်းနေ့တွင် ရရှိမည့် မသေနိုင်မှု၏အာမခံချက်ကို သူ့ထံယူဆောင်လာသည် (၂တိမောသေ ၄:၈)။

It is the daily renewing work of the Spirit in the life that brings about the complete restoration of the image of God in the soul of man. Thus, though the outward man may grow old and decay with the years, the inward man continues to grow in grace as long as life lasts. Paul could look calmly on the trials of life, on the flight of time, on the advance of age, on pain and suffering, on death itself. At the same time the Holy Spirit brought to him the assurance of immortality, a gift to be received on the resurrection day (2 Tim. 4:8).

 

ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့်သူ၏အတွေ့အကြုံသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် တရားဝင်မဖြစ်စေရန် ဤနေ့စဉ်ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းကို လိုအပ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်မှ အလင်းသစ်၊ ကျေးဇူးတော်၏အတွေ့အကြုံသစ်များကို အခြားသူများနှင့်မျှဝေရန်၊ နှလုံးနှင့်စိတ်ကို သန့်စင်ပေးသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမခံရသူများသည် ပြင်ပ၌ရှိသောလူနှင့်ပတ်သက်သော အရာများ၊ ဘာစားရမည်၊ ဘာဝတ်ရမည်၊ ဘာကိုနှစ်သက်ရမည်စသည်တို့ကို များသောအားဖြင့် စိုးရိမ်ကြသည်။ မဿဲ ၆:၂၄–၃၄ ကိုကြည့်ပါ။

Every Christian needs this daily renewal if his experience with God is not to become callous and formal. Spiritual renewal brings new light from God’s Word, new experiences of grace, to share with others, new cleansing of heart and mind. In contrast, the unregenerate are usually anxious about those things that pertain to the outer man, what to eat, what to wear, and what to enjoy. See on Matt. 6:24–34.

 

 

၁၇၊ ၁၈ (ရောမ ၈:၁၈; ပေတရု ၁:၆၊ ၇; ၂ကော ၁၂:၄ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အလုပ်သမားများဖြစ်သော စုံစမ်းခြင်းများ—[၂ကော ၄:၁၇၊ ၁၈ ကိုကိုးကားထားသည်။] ရှင်ပေါလ်၊ အစွန်းရောက်ဒုက္ခများ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများကိုခံရသော်လည်း၊ သူ၏စုံစမ်းခြင်းများကို ပေါ့ပါးသောဒုက္ခများဟုခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ယနေ့ခရစ်ယာန်များအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကို ညည်းညူစရာရှိသနည်း။ ရှင်ပေါလ်၏များပြားသောဒုက္ခများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏စုံစမ်းခြင်းများသည် မည်မျှသေးငယ်လှသနည်း။ ၎င်းတို့သည် အောင်နိုင်သူအား စောင့်မျှော်နေသော ထာဝရဂုဏ်အသရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် မထိုက်တန်ပါ။ ၎င်းတို့သည် စရိုက်ပြည့်စုံခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏အလုပ်သမားများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ဆင်းရဲဒုက္ခများ၊ ဖြစ်ရပ်များသည် မည်မျှပြင်းထန်သည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းပြခြင်းသည် မည်မျှမှောင်မိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စရာဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် သခင်ဘုရားထံတွင် ဝမ်းမြောက်ရမည်၊ အားလုံးသည် သူ၏ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်နေကြောင်း သိရှိထားရမည် (RH မေလ ၆၊ ၁၉၀၂)။

17, 18 (Rom. 8:18; Peter 1:6, 7; see EGW on 2 Cor. 12:4). Trials God’s Workmen.—[2 Cor. 4:17, 18 quoted.] If Paul, troubled on every side, perplexed, persecuted, could call his trials light afflictions, of what has the Christian of today to complain? How trifling are our trials in comparison with Paul’s many afflictions! They are not worthy to be compared with the eternal weight of glory awaiting the overcomer. They are God’s workmen, ordained for the perfection of character. However great the deprivation and suffering of the Christian, however dark and inscrutable may seem the way of Providence, he is to rejoice in the Lord, knowing that all is working for his good (RH May 6, 1902).

 

 

အနာဂတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏စုံစမ်းခြင်းအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏သယ်တင်ခြင်းနှင့် မည်မျှနီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤပေါ့ပါးသောဒုက္ခများသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် “အဆမတန်ထာဝရဂုဏ်အသရေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်” ဟု ငါမြင်ပြီ (စာလွှာ ၅၊ ၁၈၈၀)။

I have been shown that in the future we shall see how closely all our trials were connected with our salvation, and how these light afflictions worked out for us “a far more exceeding and eternal weight of glory” (Letter 5, 1880).

 

ထာဝရဂုဏ်အသရေ။—ရှင်ပေါလ်ခံစားခဲ့ရသော ကိုယ်ကျိုးမဖက်ခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ စုံစမ်းခြင်း၊ ဒုက္ခများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှစ်များကို သူသည် ခဏသာဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ စစ်ပွဲပြီးဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို စောင့်မျှော်နေသော ထာဝရဂုဏ်အသရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လက်ရှိအချိန်၏အရာများသည် ဖော်ပြရန်မထိုက်တန်ပါ။ ဤဒုက္ခများသည် ခရစ်ယာန်စရိုက်ပြည့်စုံခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏အလုပ်သမားများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏အခြေအနေမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏လမ်းပြခြင်းသည် မည်မျှမှောင်မိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများမည်မျှကြီးမားသည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို မမြင်ရသောအရာများနှင့် ထာဝရအရာများဆီသို့ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ အားလုံးသည် သူ၏ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်နေကြောင်း သူတွင် မင်္ဂလာရှိသောအာမခံချက်ရှိသည်။ …

The Eternal Weight of Glory.—The years of self-denial, of privation, of trial, affliction, and persecution that Paul endured, he called a moment. The things of the present time were not considered worth mentioning when compared with the eternal weight of glory that awaited them when the warfare should be over. These very afflictions were God’s workmen, ordained for the perfection of Christian character. Whatever may be the circumstances of the Christian, however dark and mysterious may be the ways of Providence, however great his deprivation and suffering, he may look away from them all to the unseen and the eternal. He has the blessed assurance that all things are working for his good. …

 

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ရှင်ပေါလ်၏ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်မှအလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းစေခဲ့ပြီး၊ သစ္စာရှိသူများအတွက် စီစဉ်ထားသော ဝယ်ယူထားသည့်ဥစ္စာတွင် သူတွင် အခွင့်အရာရှိကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။ ရှင်ပေါလ်၏ဘာသာစကားသည် အားကောင်းသည်။ ခရစ်တော်ကြွလာသောအခါ ယုံကြည်သူများရရှိမည့် ဂုဏ်အသရေ၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ နှင့် မသေနိုင်ခြင်း၏ထူးခြားမှုကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်သောအားရှိသောစကားလုံးများကို သူရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။ သူ၏စိတ်ကူးဖြင့်မြင်နေရသော မြင်ကွင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ယာယီဒုက္ခများသည် ခဏသာဖြစ်ပြီး၊ ပေါ့ပါးသောဒုက္ခများဖြစ်ပြီး၊ စဉ်းစားရန်မထိုက်တန်ပါ။ ကားယူးမျက်နှာကျက်အလင်းတွင်ကြည့်လျှင်၊ ဤဘဝ၏အရာများသည် အနတ္တနှင့် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ သူ့ကိုဆွဲဆောင်သောဂုဏ်အသရေသည် မထိန်းနိုင်သော၊ ထူးခြားသော၊ ရေရှည်တည်တံ့သော၊ ဘာသာစကားဖြင့်ဖော်ပြရန် မစွမ်းနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။

The Holy Spirit irradiated the soul of Paul with light from heaven, and he was assured that he had an interest in the purchased possession reserved for the faithful. Paul’s language was strong. He was not able to find words of sufficient force to express the excellency of that glory, honor, and immortality which believers would receive when Christ should come. Compared with the scene upon which his mind’s eye was dwelling, all temporal afflictions were but momentary, light afflictions, unworthy of thought. Viewed in the light of the cross, the things of this life were vanity and emptiness. The glory that attracted him was substantial, weighty, durable, beyond the power of language to describe.

 

သို့သော် ရှင်ပေါလ်သည် သူတတ်နိုင်သလောက် ၎င်းကိုဖော်ပြရန်ကြိုးစားခဲ့သည်၊ အကန့်အသတ်ရှိသောစိတ်များအတွက် ဖြစ်နိုင်သလောက် လက်တွေ့ကိုစိတ်ကူးဖြင့်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန်။ ၎င်းသည် ဂုဏ်အသရေတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ပြည့်စုံမှု၊ အကန့်အသတ်မရှိသောအသိပညာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရဂုဏ်အသရေဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှင်ပေါလ်သည် သူ၏ဘာသာစကားသည် မလုံလောက်ကြောင်း ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် လက်တွေ့ကိုဖော်ပြရာတွင် မလုံလောက်ပါ။ သူသည် ပို၍ဖော်ပြရန်စကားလုံးများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ အဆိုးဆုံးသောနှိုင်းယှဉ်ပုံစံများပင်လျှင် အမှန်တရားနှင့် မနီးစပ်ပါ။ သူသည် လူသားဘာသာစကားဖြင့် ပေးစွမ်းနိုင်သော အကျယ်ပြန့်ဆုံးသောဝေါဟာရများကို ရှာဖွေခဲ့သည်၊ စိတ်ကူးဖြင့် အောင်နိုင်သူအား ပေးအပ်မည့် ထူးခြားသောဂုဏ်အသရေကို အနည်းငယ်ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန်။

Yet Paul comes as near to expressing it as he can, that the imagination may grasp the reality as far as is possible to finite minds. It was a weight of glory, a fullness of God, knowledge that was measureless. It was an eternal weight of glory a fullness of God, knowledge that was measureless. It was an eternal weight of glory. And yet Paul feels that his language is tame. It falls short of expressing the reality. He reaches out for words more expressive. The boldest figures of speech would fall far short of the truth. He seeks the broadest terms which human language can supply, that the imagination may grasp in some degree the superlative excellency of the glory to be given the final overcomer.

သန့်ရှင်းမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူး၊ နှင့် ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် ချမ်းသာမှုသည် ယုံကြည်ခြင်း၏မျက်စိဖြင့်သာ ယခုမမြင်ရသောအရာများဖြစ်သည်။ သို့သော် မြင်နိုင်သောအရာများဖြစ်သည့် လောကီဂုဏ်ကျေးဇူး၊ လောကီပျော်ရွှင်မှု၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ နှင့် ဂုဏ်ကျေးဇူးများသည် ယခုမမြင်ရသောအရာများ၏ ထူးခြားမှု၊ အလှတရား၊ နှင့် တောက်ပသောဂုဏ်ကျေးဇူးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံရသည်။ ဤလောက၏အရာများသည် ယာယီဖြစ်ပြီး၊ အချိန်တစ်ခုအတွက်သာ တည်တံ့သည်၊ သို့သော် မမြင်ရသောအရာများသည် ထာဝရဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးမရှိသောခေတ်များတစ်လျှောက် တည်တံ့သည်။ ဤအဆုံးမရှိသောရတနာကို ရယူရန်သည် အရာအားလုံးကို ရရှိပြီး ဘာမျှမဆုံးရှုံးရန်ဖြစ်သည် (အမှတ်စဉ် ၅၈, ၁၉၀၀)။

Holiness, dignity, honor, and felicity in the presence of God are things now unseen except by the eye of faith. But the things which are seen, worldly honor, worldly pleasure, riches, and glory, are eclipsed by the excellency, the beauty, and resplendent glory of the things now unseen. The things of this world are temporal, enduring only for a time, while the things which are not seen are eternal, enduring through endless ages. To secure this infinite treasure is to gain everything and lose nothing (MS 58, 1900).

 

 

၁၇။ ပေါ့ပါးသောဆင်းရဲဒုက္ခ။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ၎င်း၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အလွန်ကြီးမားသောဖော်ပြချက်များဖြင့် ပေါလု၏ရေးသားချက်များအားလုံးတွင် အထင်ရှားဆုံးသောအပိုဒ်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် တမန်တော်သည် လက်ရှိအရာများနှင့် လာမည့်အရာများ၊ ယာယီအရာများနှင့် ထာဝရအရာများ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်အောင် ဖော်ပြထားသည်။

17. Light affliction. This verse, with its paradoxical superlatives, is one of the most emphatic passages in all of Paul’s writings. Here the apostle contrasts things of the present with things to come, things of time with those of eternity, affliction with glory.

 

ခဏသာဖြစ်သည်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် "ပါရာတိကာ" ဟူသော စကားလုံးသည် "ခဏသာ" သို့မဟုတ် "ချက်ချင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထာဝရတည်မြဲခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ခဏတစ်ဖြည့်သည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ထာဝရတည်မြဲခြင်း၏ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ခဏသာဖြစ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

For a moment. Gr. parautika, “momentary,” “immediate.” Compared with eternity, a moment is nothing. In view of eternity the Christian can well afford to endure any affliction for the brief space of a moment.

 

ခရစ်တော်အတွက် ပေါလုကဲ့သို့ များစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့သူ အနည်းငယ်သာရှိသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁:၂၃-၃၀)။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သူသွားရာနေရာတိုင်းတွင် လိုက်လံဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး နေ့စဉ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကိုသီးသန့်ကြည့်လျှင် သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် အလွန်လေးလံသည်။ သို့သော် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း၏ရွှင်လန်းမှုနှင့် နောင်လာမည့်ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့သည် ခဏသာဖြစ်သည်။ ရောမ ၈:၁၈၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၉၊ ဟေဗြဲ ၂:၉-၁၀ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Few men have suffered as much for Christ as Paul did (ch. 11:23–30). Affliction pursued him everywhere he went, and every day. Considered by themselves, his afflictions were heavy indeed. But when compared with the joys of eternity and the glory of the hereafter, they were but momentary. Compare Rom. 8:18; Phil. 1:29; Heb. 2:9, 10.

 

အလွန်ကြီးမားစွာ သာလွန်သည်။ ပေါလုသည် "ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်" ဟူသော စကားလုံးများသည် ယာယီဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ထာဝရရွှင်လန်းမှုအကြား သူမြင်သောဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖော်ပြရန် လုံးဝမလုံလောက်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ထပ်အလွန်ကြီးမားသောဖော်ပြချက်တစ်ခုကို ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည် (၁ ယောဟန် ၃:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခဲ့သော ဂရိဘာသာစကားပုံစံတစ်ခုဖြစ်ပေမည်။ ပေါလုအသုံးပြုသော အခြားအလွန်ကြီးမားသောဖော်ပြချက်များကို ရောမ ၇:၁၃၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၂:၃၁၊ ၂ ကောရိန္သု ၁:၈၊ ဂလာတိ ၁:၁၃ တို့တွင် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Far more exceeding. Paul finds the words “eternal weight of glory” altogether inadequate to express the contrast he sees between the afflictions of time and the bliss of eternity. He adds still another superlative (cf. 1 John 3:1), a Greek idiom which he himself perhaps coined. Compare other superlative expressions used by Paul in Rom. 7:13; 1 Cor. 12:31; 2 Cor. 1:8; Gal. 1:13.

 

ဆင်းရဲဒုက္ခသည် စိတ်နှလုံးကို သန့်စင်စေခြင်း၊ ပိုမိုကောင်းမွန်စေခြင်း၊ မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည် (ဆာလံ ၉၄:၁၂၊ ဟေရှာယ ၄၈:၁၀၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၅-၁၁၊ ယာကုပ် ၁:၂-၄၊ ၁၂၊ ၁ ပေတရု ၁:၇)။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်မှုနှင့် အားကိုးမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည် (ဆာလံ ၃၄:၁၉၊ ဟေရှာယ ၆၃:၉၊ ဟောရှဲ ၅:၁၅၊ ယောန ၂:၂)။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် စိတ်နှလုံးနှင့် စိတ်အပေါ် နှိမ့်ချသောသြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပြသသည်။ ၎င်းသည် မာနကို နှိမ့်ချပြီး မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ၊ ယုံကြည်သူ၏ဆန္ဒကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ သဟဇာတဖြစ်စေရန် မကြာခဏဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် ယုံကြည်သူ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်အဖြစ်သူ၏စစ်မှန်မှုကို စမ်းသပ်သည် (ယောဘ ၂၃:၁၀၊ ဆာလံ ၆၆:၁၀)။ ၎င်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏လေ့ကျင့်မှုနှင့် ပြည့်စုံမှုအတွက် အခွင့်အရေးပေးသည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သန်မာလာသည်။ ၎င်းသည် ယုံကြည်သူအား အရာများကို စစ်မှန်သောရှုထောင့်မှ မြင်နိုင်စေရန်နှင့် ဦးစားပေးအရာများကို ဦးစွာထားရန် ကူညီပေးသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ခရစ်ယာန်များအတွက် ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် သင့်လျော်မှုကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခမှတစ်ဆင့် လောကီရည်မှန်းချက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ၊ ခရစ်ယာန်သည် ကောင်းကင်ရေးရာများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ထားရှိရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည် (ကောလောသဲ ၃:၁-၂၊ ၂ တိမောသေ ၄:၅)။ ၎င်းသည် လူ့ဉာဏ်ပညာ၏ဆုတ်ယုတ်မှုကို သက်သေပြပြီး၊ ယုံကြည်သူအား ၎င်း၏အားနည်းချက်နှင့် ဘုရားသခင်လိုအပ်မှုကို ထင်ရှားစေသော ခက်ခဲသောအနေအထားများတွင် ထားရှိသည် (ဆာလံ ၁၀၇:၃၉)။ ၎င်းသည် လူသားဆက်ဆံရေးကို သန့်ရှင်းစေသည်။ ဝမ်းနည်းမှု၊ စမ်းသပ်မှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ထက် ကျွန်ုပ်တို့၏လူသားများကို နားလည်မှုနှင့် ကရုဏာစိတ်ရှိရန် မည်သည့်အရာကမျှ ပိုမိုမထည့်ဝင်ပေးနိုင်ပေ။

Affliction contributes to eternal glory by purifying, refining, and elevating the character (Ps. 94:12; Isa. 48:10; Heb. 12:5–11; James 1:2–4, 12; 1 Peter 1:7). It cultivates trust in, and dependence upon, God (Ps. 34:19; Isa. 63:9; Hosea 5:15; Jonah 2:2). Affliction exerts a subduing influence upon the heart and mind. It prostrates pride, subdues self, and is often the means of bringing the will of the believer into more complete harmony with the will of God. It tests the believer’s faith and the genuineness of his profession as a Christian (Job 23:10; Ps. 66:10). It gives occasion for the exercise and perfection of faith. Faith is strengthened by exercise. It helps the believer to see things in their true perspective, and to put first things first. Affliction thus creates in Christians a suitableness for glory. When worldly objectives are removed through the discipline of suffering, the Christian finds it easier to set his affection on heavenly things (Col. 3:1, 2; 2 Tim. 4:5). It proves the bankruptcy of human wisdom by placing the believer in difficult positions, where his own helplessness and need of God becomes apparent (Ps. 107:39). It sanctifies human relationships. Nothing contributes more to understanding our fellow men and having a feeling of kindness toward them than do sorrow, trial, and suffering.

 

ဘုန်းတန်ခိုး။ ဂရိဘာသာစကားတွင် "ဒေါက်ဆာ" (ယောဟန် ၁:၁၄၊ ရောမ ၃:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ)။

Glory. Gr. doxa (see on John 1:14; Rom. 3:23).

၁၈။ ကျွန်ုပ်တို့အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေစဉ်။ ပေါလုသည် ဤဘဝ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများကို စစ်မှန်သောရှုထောင့်မှ မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ခဏသာဖြစ်သော အကျိုးဆက်အဖြစ် မည်သို့မြင်နိုင်သည်ကို ယခုရှင်းပြသည်။ သူ၏အကြည့်သည် ထာဝရဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၏ဘုန်းတန်ခိုးများပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားသည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ စိတ်ထဲတွင် စူးစိုက်အာရုံစိုက်ထားသောအရာသည် စမ်းသပ်မှုကို မည်သို့ခံယူမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်—မျှော်လင့်ချက်နှင့် သည်းခံမှုဖြင့်လား၊ မကျေနပ်မှုနှင့် ခါးသီးမှုဖြင့်လား။ ပထမဆုံးသည် ထာဝရလောက၏ မမြင်ရသောအရာများကို ဆင်ခြင်ခြင်းမှလာပြီး (ဖိလိပ္ပိ ၄:၈)၊ ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားများမှဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးသည် ဥစ္စာဓန၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ ကျော်ကြားမှုကဲ့သို့သော မြင်နိုင်သော၊ ယာယီအရာများကို ကြည့်ခြင်းမှဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၂၄-၃၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏စရိုက်နှင့် ဘဝကို စိတ်ထဲတွင် စူးစိုက်ထားခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူနှင့်တူလာသည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၁၀၊ ၂၆-၂၇၊ ၃၉-၄၀၊ ၁ ပေတရု ၁:၁၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

18. While we look. Paul now explains how it is possible to see the afflictions of this life in their true perspective and to view them as of only momentary consequence. His gaze was fixed upon the glories of the eternal kingdom (cf. Heb. 12:2). Whatever gains the fixed attention of the mind determines how one will endure trial, whether with hope and patience or with dissatisfaction and bitterness. The former comes from contemplating the unseen things of the eternal world (Phil. 4:8), the spiritual realities of Christ; the latter from looking at such visible, transitory things as wealth, pleasure, and fame (see on Matt. 6:24–34). By fixing the mind upon the character and life of Christ we become like Him (cf. Heb. 11:10, 26, 27, 39, 40; 1 Peter 1:11).

 

 

၁၇၊ ၁၈ (ရောမ ၈:၁၈၊ ၁ ပေတရု ၁:၆-၇၊ ၂ ကောရိန္သု ၁၂:၄ တွင် အီးဂျီဒဗလျူ၏မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

17, 18 (Rom. 8:18; Peter 1:6, 7; see EGW on 2 Cor. 12:4). Trials God’s Workmen.—[2 Cor.

ဘုရားသခင်၏အလုပ်သမားများအနေဖြင့် စမ်းသပ်မှုများ။—[၂ ကောရိန္သု ၄:၁၇-၁၈ ကို ကိုးကားထားသည်]။ ပေါလုသည် နေရာအနှံ့တွင် ဒုက္ခပေးခံရပြီး၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသူဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏စမ်းသပ်မှုများကို ပေါ့ပါးသောဆင်းရဲဒုက္ခများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ယနေ့ခရစ်ယာန်သည် မည်သည့်အရာကို ညည်းညူရမည်နည်း။ ပေါလု၏များပြားသောဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏စမ်းသပ်မှုများသည် မည်မျှသေးငယ်သည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် အောင်နိုင်သူအား စောင့်မျှော်နေသော ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် မထိုက်တန်ပေ။ ၎င်းတို့သည် စရိုက်ပြည့်စုံမှုအတွက် ဘုရားသခင်မှ ချမှတ်ထားသော အလုပ်သမားများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်၏ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် မည်မျှကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများရှိစေကာမူ၊ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာလမ်းစဉ်သည် မည်မျှမှောင်မိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်သောပုံပေါ်စေကာမူ၊ သူသည် အားလုံးသည် ၎င်း၏ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်နေကြောင်း သိရှိထားပြီး သခင်ဘုရားထံတွင် ရွှင်လန်းရမည် (အာအိပ်ချ်၊ မေ ၆၊ ၁၉၀၂)။

4:17, 18 quoted.] If Paul, troubled on every side, perplexed, persecuted, could call his trials light afflictions, of what has the Christian of today to complain? How trifling are our trials in comparison with Paul’s many afflictions! They are not worthy to be compared with the eternal weight of glory awaiting the overcomer. They are God’s workmen, ordained for the perfection of character. However great the deprivation and suffering of the Christian, however dark and inscrutable may seem the way of Providence, he is to rejoice in the Lord, knowing that all is working for his good (RH May 6, 1902).

 

ကျွန်ုပ်သည် အနာဂတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏စမ်းသပ်မှုများအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မည်မျှနီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်ကို မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤပေါ့ပါးသောဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် "အလွန်ကြီးမားပြီး ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်" ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်ကို မြင်ရမည်ဟု ပြသခံရသည် (စာလွှာ ၅၊ ၁၈၈၀)။

I have been shown that in the future we shall see how closely all our trials were connected with our salvation, and how these light afflictions worked out for us “a far more exceeding and eternal weight of glory” (Letter 5, 1880).

 

ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်။—ပေါလုခံစားခဲ့သော မိမိကိုယ်ကိုငြင်းပယ်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊ စမ်းသပ်မှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတို့၏နှစ်များကို သူသည် ခဏသာဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ စစ်ပွဲပြီးဆုံးသောအခါ ၎င်းတို့အား စောင့်မျှော်နေသော ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအချိန်၏အရာများသည် ဖော်ပြရန်မထိုက်တန်ပေ။ ဤဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ခရစ်ယာန်စရိုက်ပြည့်စုံမှုအတွက် ဘုရားသခင်မှ ချမှတ်ထားသော အလုပ်သမားများဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်၏အနေအထားမည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ၊ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာလမ်းစဉ်သည် မည်မျှမှောင်မိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်သောပုံပေါ်စေကာမူ၊ ၎င်း၏ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် မည်မျှကြီးမားစေကာမူ၊ သူသည် မမြင်ရသောအရာများနှင့် ထာဝရအရာများဆီသို့ အာရုံပြောင်းကြည့်နိုင်သည်။ သူသည် အားလုံးသည် ၎င်း၏ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်နေကြောင်း မျှော်လင့်ချက်ရှိသော အာမခံချက်ရှိသည်။

The Eternal Weight of Glory.—The years of self-denial, of privation, of trial, affliction, and persecution that Paul endured, he called a moment. The things of the present time were not considered worth mentioning when compared with the eternal weight of glory that awaited them when the warfare should be over. These very afflictions were God’s workmen, ordained for the perfection of Christian character. Whatever may be the circumstances of the Christian, however dark and mysterious may be the ways of Providence, however great his deprivation and suffering, he may look away from them all to the unseen and the eternal. He has the blessed assurance that all things are working for his good. …

 

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ပေါလု၏ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်မှအလင်းဖြင့် လင်းလက်စေခဲ့ပြီး၊ သူသည် သစ္စာရှိသူများအတွက် ထိန်းသိမ်းထားသော ဝယ်ယူထားသည့်ပိုင်ဆိုင်မှုတွင် အကျိုးစီးပွားရှိကြောင်း အာမခံခဲ့သည်။ ပေါလု၏ဘာသာစကားသည် ပြင်းထန်သည်။ ခရစ်တော်ပြန်လာသောအခါ ယုံကြည်သူများလက်ခံရရှိမည့် ဘုန်းတန်ခိုး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ မသေနိုင်မှု၏ထူးခြားမှုကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်သောစကားလုံးများကို သူရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်ကြည့်မျက်စိဖြင့်မြင်နေရသော မြင်ကွင်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယာယီဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ခဏသာ၊ ပေါ့ပါးသောဆင်းရဲဒုက္ခများဖြစ်ပြီး၊ စဉ်းစားရန်မထိုက်တန်ပေ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏အလင်းတွင်ကြည့်လျှင် ဤဘဝ၏အရာများသည် အနတ္တနှင့် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ သူ့ကိုဆွဲဆောင်သော ဘုန်းတန်ခိုးသည် ခိုင်မာသော၊ အလေးချိန်ရှိသော၊ တည်မြဲသော၊ ဘာသာစကားဖြင့်ဖော်ပြရန် စွမ်းအားမရှိသော အရာဖြစ်သည်။

The Holy Spirit irradiated the soul of Paul with light from heaven, and he was assured that he had an interest in the purchased possession reserved for the faithful. Paul’s language was strong. He was not able to find words of sufficient force to express the excellency of that glory, honor, and immortality which believers would receive when Christ should come. Compared with the scene upon which his mind’s eye was dwelling, all temporal afflictions were but momentary, light afflictions, unworthy of thought. Viewed in the light of the cross, the things of this life were vanity and emptiness. The glory that attracted him was substantial, weighty, durable, beyond the power of language to describe.

 

သို့သော် ပေါလုသည် ဖြစ်နိုင်သမျှဖော်ပြရန် နီးကပ်လာပြီး၊ စိတ်ကူးဉာဏ်သည် လူ့စိတ်အား ဖြစ်နိုင်သမျှအတိုင်းအတာအထိ အမှန်တရားကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်၊ ဘုရားသခင်၏ပြည့်စုံမှု၊ အဆုံးမရှိသောအသိပညာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရဘုန်းတန်ခိုးအလေးချိန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပေါလုသည် ၎င်း၏ဘာသာစကားသည် မလုံလောက်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် အမှန်တရားကို ဖော်ပြရာတွင် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် ပိုမိုဖော်ပြပေးနိုင်သော စကားလုံးများကို ရှာဖွေသည်။ အဆိုးရွားဆုံးသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖော်ပြချက်များပင် အမှန်တရားထက် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် လူ့ဘာသာစကားဖြင့်ပေးစွမ်းနိုင်သော အပြင်းအထန်ဆုံးသောစကားလုံးများကို ရှာဖွေပြီး၊ စိတ်ကူးဉာဏ်သည် နောက်ဆုံးအောင်နိုင်သူအား ပေးအပ်မည့် အလွန်ထူးခြားသောဘုန်းတန်ခိုးကို အနည်းငယ်ဆုပ်ကိုင်နိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

Yet Paul comes as near to expressing it as he can, that the imagination may grasp the reality as far as is possible to finite minds. It was a weight of glory, a fullness of God, knowledge that was measureless. It was an eternal weight of glory a fullness of God, knowledge that was measureless. It was an eternal weight of glory. And yet Paul feels that his language is tame. It falls short of expressing the reality. He reaches out for words more expressive. The boldest figures of speech would fall far short of the truth. He seeks the broadest terms which human language can supply, that the imagination may grasp in some degree the superlative excellency of the glory to be given the final overcomer.

 

သန့်ရှင်းမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဂုဏ်ပြုမှု၊ ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်တွင် ပျော်ရွှင်မှုတို့သည် ယခုအခါ ယုံကြည်ခြင်း၏မျက်စိဖြင့်သာ မမြင်ရသောအရာများဖြစ်သည်။ သို့သော် မြင်ရသောအရာများဖြစ်သည့် လောကီဂုဏ်သိက္ခာ၊ လောကီပျော်ရွှင်မှု၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ဘုန်းတန်ခိုးတို့သည် ယခုမမြင်ရသော အရာများ၏ထူးခြားမှု၊ အလှတရား၊ တောက်ပသောဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် အမိုက်စားဖြစ်သွားသည်။ ဤလောက၏အရာများသည် ယာယီဖြစ်ပြီး၊ အကန့်အသတ်ရှိသောအချိန်သာ တည်မြဲသည်၊ သို့သော် မမြင်ရသောအရာများသည် ထာဝရဖြစ်ပြီး၊ အဆုံးမရှိသောကာလများအထိ တည်မြဲသည်။ ဤအဆုံးမရှိသောရတနာကို ရယူရန်သည် အားလုံးကိုရရှိပြီး ဘာမှမဆုံးရှုံးခြင်းဖြစ်သည် (အမ်အက်စ် ၅၈၊ ၁၉၀၀)။

Holiness, dignity, honor, and felicity in the presence of God are things now unseen except by the eye of faith. But the things which are seen, worldly honor, worldly pleasure, riches, and glory, are eclipsed by the excellency, the beauty, and resplendent glory of the things now unseen. The things of this world are temporal, enduring only for a time, while the things which are not seen are eternal, enduring through endless ages. To secure this infinite treasure is to gain everything and lose nothing (MS 58, 1900).

၁၈ (ကောလောသဲ ၃:၂၊ ဟေဗြဲ ၁၁:၂၇၊ ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၇-၁၈ တွင် အီးဂျီဒဗလျူ၏မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။မမြင်ရသောသူကို မြင်ခြင်း။—ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့စဉ်းစားနေသောအရာများ၏အဆင့်ကို လက်ခံသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီအရာများကို စဉ်းစားမည်ဆိုပါက၊ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာအရာများ၏ပုံစံကို လက်ခံရန် မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာ၊ ကောင်းမြတ်မှု၊ မေတ္တာတို့ကို ဆင်ခြင်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် များစွာအကျိုးခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လောကီအရာများနှင့် ယာယီအရာများကို စဉ်းစားခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် များစွာဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝမ်းနည်းမှု၊ စိုးရိမ်မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ကို လောကသို့ဆွဲဆောင်ခွင့်ပြုပြီး၊ တောင်ပုံစံသေးငယ်သောအရာကို တောင်ကြီးအဖြစ် ချဲ့ကားထားသည်။

 

18 (Col. 3:2; Heb. 11:27; see EGW on 2 Cor. 6:17, 18). Seeing Him Who Is Invisible.—Our minds take the level of the things on which our thoughts dwell, and if we think upon earthly things, we shall fail to take the impress of that which is heavenly. We would be greatly benefited by contemplating the mercy, goodness, and love of God; but we sustain great loss by dwelling upon those things which are earthly and temporal. We allow sorrow and care and perplexity to attract our minds to earth, and we magnify a molehill into a mountain. …

 

ယာယီအရာများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အာရုံစူးစိုက်မှုတစ်ခုလုံးကို ဆွဲဆောင်ရန် သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ကို လုံးလုံးလျားလျားဖမ်းစားရန် မဖြစ်သင့်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း တွေးခေါ်နိုင်ရန်၊ ဝိညာဉ်ရေးရာအမြင်ဖြင့် မမြင်ရသောအရာများနှင့် ထာဝရအရာများကို ဆင်ခြင်နိုင်ရန် စိတ်ကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပြီး ပညာပေးရမည်ဖြစ်သည်။ မမြင်ရသောသူကို မြင်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်၏ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်၏အားမာန်ကိuရရှိနိုင်သည် (အက်စ်တီ၊ ဇန်နဝါရီ ၉၊ ၁၈၉၃)။

Temporal things are not to engage our whole attention, or engross our minds until our thoughts are entirely of the earth and the earthly. We are to train, discipline, and educate the mind so that we may think in a heavenly channel, that we may dwell on things unseen and eternal, which will be discerned by spiritual vision. It is by seeing Him who is invisible that we may obtain strength of mind and vigor of spirit (ST Jan. 9, 1893).

 

ellen g. white comments

1–6 AA 329; FE 476

2 AA 331; 1T 337

3, 4 COL 106; 1T 338; 4T 586

4 CS 209; DA 19; Ev 610; GC 508; PK 682; PP 67, 442; 1T 476; 2T 397; 3T 250; 4T 44; 5T 742

5, 6 AA 208; 3T 31

5–7 RC 61

5–10 2T 550

6 COL 149,  415, 421; DA 19,  282, 464; Ed 22,  28, 30; Ev 284; MH 464; PK 717; 8T 46,  256, 322

6–10 AA 510; EW 28; SR 317

7 DA 297; TM 54,  154, 404; 4T 529

7–10 AA 330

8, 9 AA 296

10 AA 251, 297; TM 388; 2T 343

11 MB 78

11–14 AA 331

15 DA 288, 550

15–18 AA 332

16–18 RC 61

17 AA 560; CS 26; Ev 244; EW 17, 66; GC 351, 460; GW 18; MB 30; ML 338; PP 127, 476; SL 76; 1T 61,  126,  544, 657; 2T 38,  40,  44,  101,  275,  286, 358; 3T 481; 4T 526; 5T 260,  309, 351; 6T 156; 7T 29; 8T 131; 9T 49, 115; WM 317

17, 18 AA 363; EW 14, 28; 1T 706; 3T 98, 115; 5T 745; 8T 125

18 DA 412, 662; Ed 183, 296; MB 32; MH 37; PK 548; 4T 345; 7T 143