ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၅

 

အခန်းကြီး - ၅

chapter 5

၁ သူ၏မသေနိုင်သောဂုဏ်အသရေကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာမျှော်လင့်ခြင်းတွင်၊ ၉ ထိုမျှော်လင့်ခြင်းနှင့် အထွေထွေတရားစီရင်ခြင်းကို မျှော်လင့်လျက်၊ သူသည် ကောင်းမွန်သောအကျင့်သစ္စာကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားအားထုတ်သည်၊ ၁၂ ထိုသို့ပြုရာတွင် သူ့ကိုယ်သူ ဝါကြွားရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၁၄ ခရစ်တော်ထံမှ အသက်ကိုလက်ခံရရှိထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ခရစ်တော်အတွက်သာလျှင် သစ်လွင်သောသတ္တဝါအဖြစ် နေထိုင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်သည်၊ ၁၈ ထို့ပြင် သူ၏ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဓမ္မအမှုဖြင့် အခြားသူများကိုလည်း ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် ကြိုးပမ်းသည်။

1 That in his assured hope of immortal glory, 9 and in expectance of it, and of the general judgment, he laboureth to keep a good conscience, 12 not that he may herein boast of himself, 14 but as one that, having received life from Christ endeavoureth to live as a new creature to Christ only, 18 and by his ministry of reconciliation to reconcile others also in Christ to God.

 

၁. အကြောင်းမူကား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သိရှိကြသည်၊ အငွေ့အသက်ဖြင့်မဟုတ်။ “အကြောင်းမူကား” ဟူသောစကားလုံးသည် အခန်းကြီး ၅ ကို အခန်းကြီး ၄ ၏အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်လက်ဖြစ်စေသည်။ ဤနေရာ၌ ပေါလုသည် အခန်းကြီး ၄ ၌ ဖော်ပြထားသော မျှော်လင့်ခြင်း၏အကြောင်းရင်းသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ဧကန်မှန်ကန်မှုဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ထာဝရလောကသို့ ဝင်ရောက်ရာ တံခါးပေါက်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပေါလု၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆန္ဒ၏ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် သူသွန်ပြခဲ့သော သမ္မာတရားများနှင့်ပတ်သက်၍ တူညီသော ဧကန်မှန်ကန်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည် (ယော ၃:၁၁၊ ၄:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

1. For we know. That is, by faith, not by experience. The word “for” makes ch. 5 a continuation of the theme of ch. 4. Here Paul explains that the reason for the hope stated in ch. 4 is the certainty of the resurrection at the second coming of Christ. The resurrection is the gateway to the eternal world, and hence the objective of Paul’s earnest desire. Jesus expressed the same assurance regarding the truths He taught (cf. John 3:11; 4:22).

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ ဤလောက၌ရှိသော တဲအိမ်။ စာသား၌ “ကျွန်ုပ်တို့၏ မြေကြီးတဲအိမ်” ဟုဆိုသည်။ သူ၏ “မြေကြီးအိမ်” နှင့်ပတ်သက်၍ ပေါလုသည် “ခန္ဓာကိုယ်တွင် အိမ်၌ရှိနေစဉ်” “သခင်ဘုရားနှင့် ကွာဝေးနေ” ခြင်း (အခန်းကြီး ၅:၆) နှင့် သူ၏ “မြေကြီးအိမ်” ပြိုကွဲသွားသည်အထိ ညည်းညူပြီး “ကောင်းကင်မှအိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ပြောဆိုသည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တဲတစ်လုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် တဲလုပ်သူတစ်ဦးအတွက် သဘာဝကျသည် (တော ၁၈:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ တဲနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်သော နည်းဖြင့် တူညီသည်- နှစ်ခုစလုံးသည် မြေကြီးမှပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ နှစ်ခုစလုံးသည် ယာယီသာဖြစ်ကာ၊ နှစ်ခုစလုံးသည် အလွယ်တကူ ပျက်စီးနိုင်သည်။ တဲသည် ယာယီသောနေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အချိန်မရွေး ဖြိုဖျက်၍ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည်။ စာသား၌ ယော ၁:၁၄ အရ ခရစ်တော်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူဆောင်ချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အကြား “တဲထိုးခဲ့သည်” (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ပေတရုသည်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တဲသို့မဟုတ် “တဲတော်” ဟု နှိုင်းယှဉ်သည် (၂ပေ ၁:၁၃, ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Our earthly house of this tabernacle. Literally, “our earthly tent-house.” With reference to his “earthly house.” With reference to his “earthly house” Paul also speaks of being “absent from the Lord” while he is “at home in the body” (v. 6), and of groaning until his “earthly house” is “dissolved” (v. 1) and he takes possession of his “house which is from heaven” (v. 2). To compare the human body with a tent was natural for a tentmaker (see Acts 18:3). Tent and body are alike in several respects: the materials of which both are made come from the earth, both are temporary in nature, and both are easily destroyed. A tent is but a transient dwelling place, and may be taken down and moved at any time. Literally, according to John 1:14, Christ “tented” among us when He assumed a human body at the time of His incarnation (see comment there). Peter similarly compares the human body to a tent, or “tabernacle” (see 2 Peter 1:13, 14).

 

ကျွန်ုပ်တို့ရှိသည်။ ပေါလု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ခြင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုသည် အလွန်ဧကန်မှန်ကန်သဖြင့် သူ၏အနာဂတ် “အိမ်” ကို ယခုပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အရာအဖြစ် ပြောဆိုသည်။ သူ၏မျက်စိသည် မမြင်ရသေးသော အရာများအပေါ် စူးစိုက်ထားသည် (၂ကော ၄:၁၈)။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ “အိမ်” သည် သူ၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ “အိမ်” ထက် မနည်းမများလှပေ။ ဟေဗြဲ ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသော ယုံကြည်ခြင်း၏သူရဲကောင်းများသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို လက်ခံပြီး ၎င်းတို့သည် လက်ရှိအမှန်တရားများဖြစ်သည့်အလျှင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ “အိမ်” အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် အခွင့်အရေးရှိပြီး ၎င်းကို သူ၏အရာအဖြစ် တောင်းဆိုရန် မတွန့်ဆုတ်ပေ။

We have. Paul’s confidence in the blessed hope of the resurrection (1 Cor. 15:20) is so certain that he speaks of his future “house” as a present possession. His eyes are fixed on things that are, as yet, “not seen” (2 Cor. 4:18). His heavenly “house” is no less real to him than his earthly “house.” The heroes of faith named in Hebrews 11 similarly accepted God’s promises and acted upon them as though they were present realities. Paul has the title and the right to his heavenly “house” and does not hesitate to claim it as his.

 

ဘုရားသခင်၏ အဆောက်အအုံ။ ပေါလုသည် သူ၏ “ဘုရားသခင်၏ အဆောက်အအုံ” ကို “ကောင်းကင်မှ အိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) ဟုလည်း ပြောဆိုပြီး ၎င်းသည် “လက်ဖြင့်မလုပ်ထားဘဲ” “ထာဝရ” (အခန်းကြီး ၅:၁) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းအိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို “ဝတ်ဆင်ခြင်း” (အခန်းကြီး ၅:၂) ဟုဖော်ပြပြီး “ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွာဝေးနေရင်း” “သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေခြင်း” (အခန်းကြီး ၅:၈) ဟု ပြောဆိုသည်။ အချို့က ဤ “အဆောက်အအုံ” ကို ယော ၁၄:၂ ၌ဖော်ပြထားသော “အိမ်များ” နှင့် ချိတ်ဆက်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံရှိ အိမ်များကို စာသား၌ ရည်ညွှန်းပါက၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ အိမ်သည်လည်း စာသား၌ မြေကြီးပေါ်ရှိ အိမ်များကို ရည်ညွှန်းရမည်။ သို့သော် ဤအရာသည် စာရေးသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပေ။ သမ္မာကျမ်းစာ အနက်ဖွင့်သူအများစုက ပေါလုသည် ဤနေရာ၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအခါ၌ ယုံကြည်သူအား ပေးအပ်သော “ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်” ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု သဘောတူကြသည် (၁ကော ၁၅:၃၅–၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် သူ၏ “မြေကြီးအိမ်” ကို “တဲ” ဟုခေါ်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ “အိမ်” ကို “အဆောက်အအုံ” ဟု ခေါ်သည်။ တစ်ခုသည် ယာယီသောနေရာဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုသည် ထာဝရဖြစ်သည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော သူတော်စင်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ၎င်းတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော သခင်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူညီလိမ့်မည် (လု ၂၄:၃၆–၄၃၊ ဖိ ၃:၂၁)။

Building of God. Paul also speaks of his “building of God” as a “house which is from heaven” (v. 2), and of its being “not made with hands” but “eternal” (v. 1). He speaks of taking possession of that house as being “clothed upon” with it (v. 2), and of being “ absent from the body” when he is “present with the Lord” (v. 8). Some have identified this “building” with the “mansions” of John 14:2. But if reference is to literal heavenly mansions, then the earthly house should also refer to literal earthly houses. But this is obviously not what the writer has in mind. Most Biblical expositors agree that Paul here refers to the “spiritual body” given to the believer at the time of the resurrection (see on 1 Cor. 15:35–54). He speaks of his “earthly house” as a “tent,” and of his heavenly “house” as a “building.” One is a temporary dwelling place, the other permanent. The bodies of the resurrected saints will resemble that of their resurrected Lord (Luke 24:36–43; Phil. 3:21).

 

၂. ညည်းညူသည်။ အနာဂတ်ဘဝသည် ပေါလုအတွက် အလွန်အမှန်ဖြစ်သဖြင့် သူသည် ဤဘဝကို ၎င်းနှင့် လဲလှယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုန်းတန်ခိုးရှိသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသည် သူ့ကို စောင့်မျှော်နေသည်ကို သိပြီး၊ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ညည်းညူခဲ့သည် (ရော ၇:၂၄၊ ၈:၂၃–၂၅)။

2. We groan. The future life was so real to Paul that he looked anxiously forward to the time when he might exchange this life for it. He knew that a glorious body awaited him, and he groaned with ardent longing to take possession of it (Rom. 7:24; 8:23–25).

 

ဝတ်ဆင်ရန်။ ဂရိဘာသာ ependuō၊ “အပေါ်မှဝတ်ရန်” ဟုဆိုသည်။ ပေါလုသည် ယခုအခါ တဲသို့မဟုတ် အိမ်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို အဝတ်အစားနှင့် ရောယှက်ဖော်ပြသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များအပေါ် သူ၏ ပြည့်စုံသော ယုံကြည်မှုသည် အနာဂတ်ဘဝကို ဤဘဝထက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ပိုမိုနှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်စေသည်။ ပေါလုသည် သူ၏ သေတတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အနာဂတ် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လဲလှယ်ရန် မသေဘဲ ပျော်ရွှင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို “အဝတ်မပါဘဲ တွေ့ရှိခြင်း” (အခန်းကြီး ၅:၃) ဟု ဖော်ပြသည်။ “ယေရှုထဲ၌ အိပ်ပျော်သူများ” နှင့် “အသက်ရှင်နေသေးသူများ” အားလုံးသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်သည့်နေ့တွင် ၎င်းတို့၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များကို တပြိုင်နက်လက်ခံရရှိသည် (၁သက် ၄:၁၄–၁၇။ ၁ကော ၁၅:၅၁–၅၄၊ ၂တိ ၄:၆–၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် မသေဘဲ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို ပိုနှစ်သက်သည်။

To be clothed. Gr. ependuō, “to put on over.” Paul now blends the figure of a tent or house with that of clothing. His absolute confidence in the resurrection and in the promises of God makes the future life appear incomparably preferable to this one. Paul would have been happy to exchange his mortal body for his future immortal body without experiencing death, which he describes as being “found naked” (v. 3). Those who “sleep in Jesus” and those who “are alive and remain” all receive their immortal bodies at the same time, the resurrection day (1 Thess. 4:14–17; cf. 1 Cor. 15:51–54; 2 Tim. 4:6–8). Paul would have preferred translation without seeing death.

 

ကောင်းကင်မှ။ အခန်းကြီး ၅:၁ ကိုကြည့်ပါ။

From heaven. See on v. 1.

 

၃. ဝတ်ဆင်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ မြေကြီးပေါ်ရှိ သေတတ်သော ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံရှိ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

3. Being clothed. That is, either with the earthly, mortal body, or with the heavenly, immortal body.

 

အဝတ်မပါဘဲ တွေ့ရှိခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ “မြေကြီးအိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၁) သို့မဟုတ် “ကောင်းကင်မှ အိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) တစ်ခုမျှ မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ပေါလုသည် မသေဘဲ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို ရွေးချယ်လိုသည်။ သူသည် ဧနောက်နှင့် ဧလိယတို့၏ ရွေးချယ်ခံရသော အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မသေဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခံရသူများဖြစ်သည် (က ၅:၂၄။ ၂ဘု ၂:၁၁)။ ဤအလယ်အလတ်အခြေအနေသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသော ကောင်းချီးအခြေအနေကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ပေါလုသည် ၎င်းကို ရှောင်ရှားရန် ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်စွာ မလိုလားခဲ့ပေ (၂ကော ၅:၂–၄)။ အကယ်၍ ထိုသို့သော ကောင်းချီးအခြေအနေသည် ဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ တမန်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်စေကာမူ နောက်ထပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်ရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုလားမည်နည်း။ အခန်းကြီး ၅:၄ ကိုကြည့်ပါ။

Found naked. That is, with neither an “earthly house” (v. 1) nor a “house … from heaven” (v. 2). If possible, Paul chose to be translated without seeing death. He would join the elect company of Enoch and Elijah, who were translated to heaven without seeing death (Gen. 5:24; 2 Kings 2:11). Had this intermediate state, in which he would have neither an earthly nor a heavenly body, offered the prospect of a state of disembodied bliss in the presence of God, Paul would not have so earnestly desired to avoid it (2 Cor. 5:2–4). If such a state of bliss were possible, why would the apostle so ardently desire to be cumbered with another body, even though it were a heavenly body? See on v. 4.

 

၄. ညည်းညူသည်။ ၂ကော ၅:၂ ကိုကြည့်ပါ၊ ရော ၈:၂၀–၂၃ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။

4. Do groan. See on 2 Cor. 5:2; cf. Rom. 8:20–23.

 

ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသည်။ ပေါလုသည် သေတတ်သော တဲ၏ အားနည်းချို့ယွင်းမှုကို အပြည့်အဝ သတိရှိပြီး၊ ၎င်းသည် တစ်ချိန်မဟုတ်တစ်ချိန်တွင် ပြိုကွဲရမည် (အခန်းကြီး ၄:၇–၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ဤလက်ရှိဘဝ၏ အားနည်းမှုများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန် တောင့်တသည်။ ဧဖက်မြို့တွင် သူ၏ မကြာသေးမီက အတွေ့အကြုံနှင့် ကောရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် လူသားခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁:၈, ၉; ၂:၁၃; ၁၁:၂၃–၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Being burdened. Paul is fully aware of the frailty of the mortal tent, which must sooner or later be dissolved (see ch. 4:7–12). He longs to be released from all the frailties and sufferings of this present life. His recent experience at Ephesus and his anxiety for the church at Corinth had been almost beyond human endurance (see on chs. 1:8, 9; 2:13; 11:23–28).

 

အဝတ်မဝတ်ထားခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ သေတတ်သော ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုမျှ မရှိခြင်းဖြစ်သည်။

Unclothed. That is, without either a mortal or an immortal body.

 

အသက်ဖြင့် မျိုချခြင်း။ အခန်းကြီး ၅:၄ မှ သိသာထင်ရှားသည်မှာ သေတတ်မှုသည် “ကောင်းကင်မှ အိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) ဖြင့် “ဝတ်ဆင်ခြင်း” မပြုမချင်း မသေနိုင်မှုနှင့် မလဲလှယ်ပေ။ ပေါလုသည် ဤနေရာ၌ သေဆုံးချိန်တွင် “အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ” ဖြစ်သည့်အခါ မသေနိုင်သော အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သည်ဟူသော သမ္မာကျမ်းနှင့်မကိုက်ညီသော သွန်ပြချက်ကို မထောက်ခံပေ (၁ကော ၁၅:၅၁–၅၄၊ ၁သက် ၄:၁၅–၁၇၊ ၂တိ ၄:၆–၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Swallowed up of life. It is plain from v. 4 that mortality is not exchanged for immortality until one is “clothed” with the “house … from heaven” (v. 2). Paul here gives no support to the unscriptural teaching that at death, when one is “unclothed,” he enters upon an immortal state of existence (see on 1 Cor. 15:51–54; 1 Thess. 4:15–17; 2 Tim. 4:6–8).

 

၅. ပြုလုပ်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ katergazomai၊ “လုပ်ဆောင်ရန်”၊ “ပြီးမြောက်ရန်”၊ “အောင်မြင်ရန်”၊ “ပြင်ဆင်ရန်” ဟုဆိုသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် လူများကို “အသက်” လက်ခံရရှိရန် အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် လုပ်ဆောင်သည် (ဧဖက် ၂:၁၀၊ ၁ပေ ၅:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

5. Wrought. Gr. katergazomai, “to perform,” “to accomplish,” “to achieve,” “to prepare.” It is the work of the gospel to qualify men to receive “life” (see Eph. 2:10; 1 Peter 5:10).

 

ထိုအရာနှင့်အတူ။ ဆိုလိုသည်မှာ သေတတ်မှုကို မသေနိုင်မှုနှင့် လဲလှယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်သည် ဤလောက၌ အကျေနပ်ဆုံးသော လူဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူသည် ဤလောကနှင့် အနည်းဆုံး ကျေနပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ခရီးသွားတစ်ဦးနှင့်တူသည်—တည်းခိုရာနေရာကို တည်းခိုရာအဖြစ် အပြည့်အဝ ကျေနပ်သော်လည်း၊ သူ၏ဆန္ဒများသည် အိမ်သို့ဦးတည်နေသည်။ သူ၏ တောင့်တမှုသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ယာယီအရာများအတွက် မဟုတ်ဘဲ ထာဝရအမှန်တရားများအတွက်ဖြစ်သည်။ ဇာတိစိတ်ရှိသူသည် မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအရာများနှင့် ကျေနပ်သည်၊ ခရစ်ယာန်၏စိတ်သည် မမြင်နိုင်သောအရာများအတွက်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ထာဝရလောကအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင့်တမှုသည် စစ်မှန်သော ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်ရင့်ကျက်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Selfsame thing. That is, the exchange of mortality for immortality. The Christian is the most contented man in the world; he is also the least contented with the world. He is like a traveler—perfectly satisfied with the inn as an inn, but having his desires ever in the direction of home. His longing is for the eternal realities, not the transient things of earth. The carnal mind is satisfied with what the eyes can see; the mind of the Christian, with things that are invisible (see ch. 4:18). The earnest longing for righteousness and for the eternal world—in preference to the baubles of this world—is evidence of genuine conversion and Christian maturity (see on Matt. 5:48).

 

အာမခံ။ အခန်းကြီး ၁:၂၂ ကိုကြည့်ပါ။

Earnest. See on ch. 1:22.

 

၆. အမြဲယုံကြည်မှုရှိသည်။ ပေါလု၏ စိတ်ထဲ၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ဧကန်မှန်ကန်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်မျှ သံသယမရှိခဲ့ပေ (အခန်းကြီး ၅:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

6. Always confident. There was never the least doubt in Paul’s mind concerning the certainty of the resurrection (see on v. 14).

 

ခန္ဓာကိုယ်။ သို့မဟုတ် “မြေကြီးအိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The body. Or, the “earthly house” (see on v. 1).

 

သခင်ဘုရားနှင့် ကွာဝေးနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သခင်ဘုရား၏ လက်ငင်းရှေ့မှောက်တွင် မရှိခြင်း၊ “ကောင်းကင်မှ အိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) ဖြင့် မဝတ်ဆင်ရသေးခြင်း၊ သူ့ကို “မျက်နှာချင်းဆိုင်” မမြင်နိုင်သေးခြင်း (၁ကော ၁၃:၁၂၊ ၃ယော ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းကြီး ၅:၈ ကိုကြည့်ပါ။

Absent from the Lord. That is, not in His immediate presence, not yet “clothed upon” with the “house which is from heaven” (v. 2), not able to see Him “face to face” (1 Cor. 13:12; cf. 3 John 14). See on v. 8.

 

၇. ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလက်ရှိဘဝ၌ ခရစ်ယာန်များအဖြစ် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်း (ရော ၆:၄၊ ၈:၁, ၄၊ ၁၃:၁၃၊ ၁ကော ၇:၁၇၊ ဂလာတိ ၅:၁၆၊ ဧဖက် ၂:၂, ၁၀)။

7. We walk. That is, live, as Christians in this present life (Rom. 6:4; 8:1, 4; 13:13; 1 Cor. 7:17; Gal. 5:16; Eph. 2:2, 10).

 

ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်။ ပေါလု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုသည် ယုံကြည်ခြင်းကို အခြေခံထားသည် (အခန်းကြီး ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဘဝ၌ တမန်တော်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လျှောက်သွားပြီး၊ လာမည့်ဘဝ၌ မြင်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် လျှောက်သွားမည်။

By faith. Paul’s confidence in the resurrection (vs. 6, 8) has faith for its basis (see on ch. 4:18). In this life the apostle walks by faith, as in the life to come he will walk by sight.

 

မြင်နိုင်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ eidos၊ “ပြင်ပ အသွင်အပြင်”၊ “ပုံသဏ္ဌာန်”၊ “ပုံစံ” ဟုဆိုသည်။ Eidos သည် မြင်နိုင်သောအရာကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ မြင်နိုင်သော စွမ်းရည်ကို မဟုတ်ပေ (လု ၉:၂၉, “အဆင်ပြေ”၊ ယော ၅:၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရားကို မမြင်ရဘဲ ယုံကြည်သည်။ သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မမြင်ရမချင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခရစ်ယာန်အဖြစ် နေ့စဉ်ဘဝသည် မမြင်ရသောအရာအပေါ် ယုံကြည်မှုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ လောကီနှင့် မမြင်နိုင်သော လောကနှစ်ခုရှိပြီး၊ အပြစ်ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိလျှင် ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်လိမ့်မည်။ လူတစ်ဦးသည် အချိန်ကာလ၏ ရုပ်ဝတ္ထုအရာများကို လွှမ်းမိုးသောအခါ မြင်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် လျှောက်သွားသည်၊ သို့သော် ထာဝရအရာများကို လွှမ်းမိုးသောအခါ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လျှောက်သွားသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသော လူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် အပြုအမူသည် ပြင်ပ အသွင်အပြင်များဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်သည် ထာဝရလောက၏ အမှန်တရားများနှင့်ပတ်သက်၍ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်ရှိသဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း၏မျက်စိဖြင့်သာ မြင်နိုင်သော အရာများကို အလင်းပြသည် (မ ထ ၆:၂၄–၃၄; ၂ကော ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်ခြင်းထက် မြင်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် လျှောက်သွားသူများသည် မမြင်နိုင်သော အမှန်တရားများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များအပေါ် သံသယရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် ယခုဤနေရာ၌ အသက်ရှင်သော အမှန်တရားဖြစ်လာသည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် “ကြားနာခြင်း” မှလာပြီး၊ “ကြားနာခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့်” လာသည် (ရော ၁၀:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟေဗြဲ ၁၁:၁, ၆, ၁၃, ၂၇, ၃၉ ကိုကြည့်ပါ။

Sight. Gr. eidos, “external appearance,” “form,” “shape.” Eidos refers to the thing which is seen, not to the faculty of seeing (cf. Luke 9:29, “fashion”; John 5:37). We believe in the Lord without having seen Him. Until the time when we do see Him face to face our manner of life as Christians rests on our belief in the unseen. There are two worlds, the visible and the invisible, which would be one except for the entrance of sin. A person walks by sight when he is under the influence of the material things of time, but he walks by faith when he is under the influence of things eternal. The decisions of the unregenerate man are made, his conduct determined, by external appearances. But the Christian has so firm a conviction regarding the realities of the eternal world that he thinks and acts by faith, in the light of things visible only to the eye of faith (see on Matt. 6:24–34; 2 Cor. 4:18). Those who walk by sight instead of by faith thereby express doubt concerning the invisible realities and the promises of God. By faith the kingdom of God becomes a living reality, here and now. Faith comes by “hearing,” and “hearing by the word of God” (see on Rom. 10:17). See on Heb. 11:1, 6, 13, 27, 39.

 

၈. ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွာဝေးနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလက်ရှိလောက၌ အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းမှ ကွာဝေးနေသည်။

8. Absent from the body. That is, from life in the present world.

 

သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေသည်။ အခန်းကြီး ၅:၆–၈ ၏ မျက်နှာပြင်ဖတ်ရှုမှုမှ အချို့က သေဆုံးချိန်တွင် ခရစ်ယာန်၏ ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း “သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေရန်” သွားသည်ဟု ကောက်ချက်ချသည်၊ ပြီးလျှင် ပေါလုသည် သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုလားသဖြင့် သေဆုံးခြင်းကို ကြိုဆိုခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် အခန်းကြီး ၅:၃, ၄ ၌ ပေါလုသည် သေဆုံးခြင်းကို “အဝတ်မပါဘဲ” သို့မဟုတ် “အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ” ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သူသည် ဤအလယ်အလတ်အခြေအနေကို ဖြစ်နိုင်လျှင် ရှောင်ရှားလိုပြီး၊ “ကောင်းကင်မှ အိမ်” ဖြင့် “ဝတ်ဆင်ခြင်း” ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုလားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မသေဘဲ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းကို မျှော်လင့်သည် (အခန်းကြီး ၅:၂–၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားနေရာ၌ (၁ကော ၁၅:၅၁–၅၄၊ ၁သက် ၄:၁၅–၁၇၊ ၂တိ ၄:၆–၈ စသည်ကိုကြည့်ပါ) ပေါလုသည် လူများသည် သေဆုံးချိန်တွင် တစ်ဦးချင်း မသေနိုင်မှုဖြင့် “ဝတ်ဆင်ခြင်း” မပြုဘဲ၊ ဖြောင့်မတ်သူများ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတွင် တပြိုင်နက် ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း ဧကန်မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြသည်။

Present with the Lord. From a superficial reading of vs. 6–8 some have concluded that at death the soul of the Christian goes immediately to be “present with the Lord,” and that Paul, ardently desiring to be with the Lord (v. 2), welcomed death. But in vs. 3, 4 Paul describes death as a state of being “naked,” or “unclothed.” He hopes, if at all possible, to avoid this intermediate state, and ardently desires to be “clothed” with his “house … from heaven.” In other words, he hopes to be translated without seeing death (see on vs. 2–4). Elsewhere (see on 1 Cor. 15:51–54; 1 Thess. 4:15–17; 2 Tim. 4:6–8; etc.) Paul makes it certain that men are not “clothed” with immortality individually at death, but simultaneously at the resurrection of the just.

 

သို့မဟုတ် ဤနည်းဖြင့် ပြန်လည်ဖော်ပြရလျှင်- ၂ကော ၅:၂–၄ ၌ ပေါလုသည် “အသက်” ဟူသည်မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတွင် “ကောင်းကင်မှ အိမ်” ဖြင့် “ဝတ်ဆင်ခြင်း” ဖြစ်သည့် မသေနိုင်သော အသက်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြီးဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် သေဆုံးခြင်း၏ “အဝတ်မပါဘဲ” သို့မဟုတ် “အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ” အခြေအနေတွင် မဟုတ်ပေ (အခန်းကြီး ၅:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းကြီး ၅:၈ ၌ သူသည် “ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွာဝေးနေရန်” နှင့် “သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေရန်” ဆန္ဒကို ဖော်ပြသည်၊ သို့သော် “ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွာဝေးနေရန်” သည် ခန္ဓာကိုယ်မရှိခြင်း (“အဝတ်မပါဘဲ” သို့မဟုတ် “အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ”) ကို မဆိုလိုကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်၊ အကြောင်းမှာ အခန်းကြီး ၅:၂–၄ ၌ သူသည် ဤအလယ်အလတ်အခြေအနေကို မလိုလားကြောင်း နှင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် ၎င်းကို ရှောင်ရှားလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ “အသက်” (အခန်းကြီး ၅:၄) ရှိရန်နှင့် “သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေရန်” (အခန်းကြီး ၅:၈) သည် “ကောင်းကင်မှ အိမ်” (အခန်းကြီး ၅:၂) ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို လိုအပ်သည်။ ပေါလု၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များကို ဂရုတစိုက် စိစစ်ခြင်းသည် သေဆုံးခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကြားတွင် ခန္ဓာကိုယ်မရှိသော (“အဝတ်မပါဘဲ” သို့မဟုတ် “အဝတ်မဝတ်ထားဘဲ”) ဝိညာဉ်များအဖြစ် “သခင်ဘုရားနှင့် အတူရှိနေရန်” သွားရောက်သည့် အခြေအနေတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာနှင့် ပြတ်သားစွာ ဖယ်ရှားပြသည်။ ရော ၈:၂၂, ၂၃; ဖိ ၁:၂၁–၂၃ ကိုကြည့်ပါ။

Or, to restate it in this way: In 2 Cor. 5:2–4 Paul has already declared that “life,” obviously meaning immortal life, comes when one is “clothed upon” with his “house … from heaven” at the resurrection (see on v. 4), not in the “naked,” or “unclothed,” state of death. In v. 8 he expresses the desire to be “absent from the body” and “present with the Lord,” but it is obvious that being “absent from the body” does not mean being disembodied (“naked,” or “unclothed”), for in vs. 2–4 he has stated clearly that he does not desire this intermediate state and would avoid it if at all possible. To have “life” (v. 4) and to be “present with the Lord” (v. 8) thus requires possession of the “house … from heaven” (v. 2). Careful scrutiny of Paul’s statements thus clearly and decisively rules out any possibility of a state between death and the resurrection in which, as disembodied (“naked,” or “unclothed”) spirits, men go to be “present with the Lord.” Compare Rom. 8:22, 23; see on Phil. 1:21–23.

 

သမ္မာကျမ်းစာက သေခြင်းသည် ယုံကြည်သူများ ပထမထမြောက်ခြင်းတွင် နိုးထလာမည့် အိပ်စက်ခြင်းသာဖြစ်သည်ဟု ကြေညာသည် (ယော ၁၁:၁၁-၁၄, ၂၅, ၂၆၊ ၁ကော ၁၅:၂၀, ၅၁-၅၄၊ ၁သက်စလောနိတ် ၄:၁၄-၁၇၊ ၅:၁၀)။ ထိုအချိန်မတိုင်မချင်း အသက်ရှင်နေသော သူများနှင့် ထမြောက်လာသော သန့်ရှင်းသူများသည် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ ရှိမည်မဟုတ်ပေ (၁သက်စလောနိတ် ၄:၁၆-၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအုပ်စုနှစ်ခုအနက် တစ်ခုသည် အခြားတစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားမည်မဟုတ် (ဟီး ၁၁:၃၉, ၄၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The Bible declares death to be but a sleep from which believers will be awakened at the first resurrection (John 11:11–14, 25, 26; 1 Cor. 15:20, 51–54; 1 Thess. 4:14–17; 5:10). It is not until then that both the living and the resurrected saints will be with the Lord (see on 1 Thess. 4:16–18). Neither group precedes the other (cf. Heb. 11:39, 40).

 

၉။ ထို့ကြောင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ရှင်ပေါလ်၏ ထမြောက်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်ဘဝအပေါ် ယုံကြည်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း (အခန်းကြီး ၆-၈)။

9. Wherefore. That is, in view of Paul’s confidence in the resurrection and the future life (vs. 6–8).

 

အလုပ်လုပ်ခြင်း။ ဂရိဘာသာဖြင့် philotimeomai၊ “ဂုဏ်ယူခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသည့်စိတ်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန်”၊ “အားထုတ်ကြိုးစားရန်” (ရောမ ၁၅:၂၀; ၁သက်စလောနိတ် ၄:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရှင်ပေါလ်အား ဒုက္ခများက ဖိစီးနှိပ်စက်နေသော်လည်း (၂ကော ၄:၇-၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သူ့ကို အမြဲတမ်း ရှေ့သို့တွန်းအားပေးခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူသေပြီး ထမြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းမရှိဘဲ ပြောင်းလဲခြင်း၏ ဘုန်းကြီးသော အလားအလာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏ယုံကြည်သူများအတွက်ဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလ်သည် “ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်ရာနေရာ” (အခန်းကြီး ၅:၁၀) တွင် သူရပ်တည်ရမည့်အခါ “လက်ခံအတည်ပြုခံရ” ရန် ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံတွင် ထိုက်တန်မှုရရန်၊ သူ၏အပြစ်များအတွက် ဖြေရှင်းရန်၊ ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏လက်ဆောင်သို့ တစ်စုံတစ်ရာထည့်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားများကို ကယ်တင်ရာတွင် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် (၁ကော ၁၅:၉, ၁၀၊ ကောလောသဲ ၁:၂၉) အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဘဝတွင် အရာအားလုံးကို ခရစ်တော်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သခင်ဘုရား၏အကြည့်တွင် နှစ်သက်ဖွယ်နှင့် လက်ခံထိုက်သည်ဟု သူသိခဲ့သည်။ စစ်မှန်သောယုံကြည်သူနှင့် မစစ်မှန်သောယုံကြည်သူအကြား ကွာခြားချက်မှာ တစ်ဦးက ဘုရားသခင်၏အတည်ပြုချက်ကို ရှာဖွေပြီး၊ နောက်တစ်ဦးက လူသားများ၏အတည်ပြုချက်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်အတွက်မဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အတွက် အသက်ရှင်ရန် ဆုံးဖြတ်သူသည် အချိန်ကို အလွယ်တကူ သို့မဟုတ် လောကီသာယာမှုကို လိုက်စားရင်း ဖြုန်းတီးမည်မဟုတ် (ဂလာတိ ၁:၁၀)။

Labour. Gr. philotimeomai, “to be actuated by a love of honor,” “to strive earnestly for” (cf. Rom. 15:20; 1 Thess. 4:11). The motive that ever spurred Paul onward, in spite of the trials that beat down upon him (cf. 2 Cor. 4:7–18), was the glorious prospect of the resurrection, or of translation without death, both for himself and for his converts. Paul personally strove to be “accepted” when he should stand before “the judgment seat of Christ” (ch. 5:10). He labored, not to earn merit before God, not to atone for his sins, not to add something to the gift of Christ’s righteousness, but to cooperate with Christ in the task of saving his fellow men (1 Cor. 15:9, 10; Col. 1:29). He labored, as well, to make everything in his own life a reflection of Christ, for he knew this would be pleasing and acceptable in the sight of the Lord. The difference between the sincere and the insincere believer is that one seeks the approbation of God and the other the approbation of man. He who resolves to live, not for himself, but for Christ, will not spend his time in ease and idleness or in the pursuit of worldly pleasure (Gal. 1:10).

 

ရှေးခေတ်တွင် ရွှေသန့်စင်သူတစ်ဦးသည် သူ၏မျက်နှာကို အရည်ကျိုထားသော သတ္တုတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်သည်ကို မြင်သည်အထိ စေ့စပ်စွာ စိုက်ကြည့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအခါမှ သတ္တုသည် သန့်စင်ကြောင်း သူသိသည်။ ထိုနည်းတူ၊ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ သူ၏ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကို ရှာဖွေသည် (ယောဘ ၂၃:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်တူရန် အခွင့်ထူးရှိပြီး၊ သူသည် “မိမိကိုယ်ကို နှစ်သက်ခြင်းမပြု” ဟု ဆိုထားသည် (ရောမ ၁၅:၃၊ ဟေဗြဲ ၁၁:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟူသောအကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်တောင်းဆိုသည်ဟူသောအကြောင်းဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့်၊ ခရစ်တော်အတွက် လုပ်ဆောင်သည့်အခါ ရရှိသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းအကြား ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကွာခြားချက်ရှိသည်။ တာဝန်သစ္စာကြောင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော်လည်း၊ သခင်အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြည့်လျှံသောနှလုံးသားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မည်မျှပို၍ ကောင်းမွန်သနည်း။ ရှင်ပေါလ်ကို သူလုပ်ဆောင်သည့်ပုံစံဖြင့် အသက်ရှင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်မှာ ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သည် (၂ကော ၅:၁၄)။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်း၏ ဝန်ထုပ်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ ပေါ့ပါးလာသည် (မဿဲ ၂၂:၂၈-၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ရောမ ၈:၁-၄)။ ခရစ်တော်ကို နှစ်သက်စေလိုသော စစ်မှန်သောဆန္ဒသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား မကောင်းမှုနှင့် ကောင်းမှုအကြား မမှားမလွဲ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းပေးသည် (ရောမ ၈:၅-၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

It is said that in ancient times a refiner of gold gazed intently at the molten metal in his crucible until he could see his own face mirrored in it. Then he knew that it was pure. Thus it is with Christ, who looks for His own reflection in us (cf. Job 23:10). It is our privilege to become like Christ, of whom it is said that He “pleased not himself” (Rom. 15:3; cf. Heb. 11:5). There is all the difference in the world between doing right only because it is right and because God requires it, and doing it for the joy that comes when it is done for Christ’s sake. Laudable as it may be to do right from a sense of duty, how much better to do it from a heart overflowing with love for the Master. It was the love of Christ that constrained Paul to live as he did (2 Cor. 5:14). The burden of obedience to God’s commandments becomes light when it is motivated by love (see on Matt. 22:28–30; cf. Rom. 8:1–4). The sincere desire to please Christ enables the Christian to discern, with unerring accuracy, between that which is evil and that which is good (see on Rom. 8:5–8).

 

ရှိရင်း သို့မဟုတ် မရှိရင်း။ အခန်းကြီး ၆၊ ၈ ကို ကြည့်ပါ။

Whether present or absent. See on vs. 6, 8.

 

သူ၏လက်ခံခြင်း။ ရှင်ပေါလ်၏ အဓိကစိုးရိမ်ချက်မှာ သူဆက်လက်အသက်ရှင်သင့်သလား၊ သူ၏လောကီအလုပ်များ ပြီးဆုံးသင့်သလားဆိုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုချက်နှင့်ကိုက်ညီသော ဘဝဖြစ်ရန်သာဖြစ်သည် (၂တိ ၄:၆-၈၊ မဿဲ ၂၅:၂၁၊ လုကာ ၁၉:၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။

Accepted of him. The great concern was not whether Paul should live on, or whether his earthly labors should be brought to a close. His concern was only that, whatever might happen, his life should be such that it would meet the approval of God (see 2 Tim. 4:6–8; see on Matt. 25:21; Luke 19:17).

 

၁၀။ အကြောင်းမူကား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်။ “အကြောင်းမူကား” ဟူသော စကားလုံးသည် ဤအခန်းကို ယခင်အခန်းများနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ရပ်တည်ရမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်သည် ရှင်ပေါလ်အား ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် လက်ခံထိုက်သူဖြစ်ရန် အားထုတ်ကြိုးစားစေသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ သံတမန်အဖြစ် သူ့အား အပ်နှံထားသော ယုံကြည်မှုကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့၏ အရေးကြီးမှုကို အမှန်တကယ်ခံစားရသူများသည် ဘုရားသခင်ကို ဦးစွာထားရန်နှင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် သူ့ကို နှစ်သက်စေရန် အမြဲတမ်း စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။

10. For we must. The conjunction “for” connects this verse with what has gone before. Anticipation of being called upon to stand before God on the great judgment day was one of Paul’s reasons for seeking so earnestly to be found acceptable before God. Faithfully and selflessly he purposed to discharge the trust committed to him as an ambassador for Christ. Those for whom the solemnity of that day has reality will ever be diligent and serious in seeking to make God first and to please Him in their daily lives.

 

ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့် တရားမျှတမှုကို ထင်ရှားစေရန် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းသည် လိုအပ်သည် (ဆာ ၅၁:၄၊ ရောမ ၂:၅၊ ၃:၂၆)။ လက်ရှိ လောကီအခြေအနေတွင်၊ အကောင်းဆုံးသော လူများသည် မကြာခဏ ဒုက္ခအများဆုံးခံစားရပြီး၊ အဆိုးဆုံးသော လူများသည် ချမ်းသာကြသည် (ဆာ ၃၇:၃၅-၃၉၊ ဗျာ ၆:၉-၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမှုပြုသူများအတွက် ကောင်းမွန်စေပြီး၊ မကောင်းမှုပြုသူများအတွက် ဆိုးရွားစေရန် တောင်းဆိုသည်။ ဤအခြေအနေသည် ယခုမရှိသေးသောကြောင့်၊ လက်ရှိအချိန်၏ မတရားမှုများကို ဖြောင့်မတ်စေမည့် နေ့တစ်နေ့ ရှိရမည်။ ထို့ပြင်၊ ခရစ်တော်သည် မှောင်မိုက်၏မင်းသားနှင့် သူ၏လိုက်လျှောက်သူများအပေါ် အောင်မြင်ရန် (ဟေရှာ ၄၅:၂၃၊ ရောမ ၁၄:၁၀, ၁၁၊ ဖိ ၂:၁၀၊ GC ၆၆၆-၆၇၁) နှင့် ခရစ်တော်သည် သူ၏အသွေးဖြင့် ဝယ်ယူထားသောအရာကို မိမိထံသို့ ယူရန် (ဟီး ၂:၁၁-၁၃; ယော ၁၄:၁-၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) လိုအပ်သည်။

The final judgment is necessary to the vindication of God’s character and justice (Ps. 51:4; Rom. 2:5; 3:26). In the present earthly state the best of men are often most afflicted, while the worst of men may prosper (Ps. 37:35–39; cf. Rev. 6:9–11). The character of God requires that in the end it shall be well with them that do good, and ill with them that do evil. This state of affairs does not now exist, and therefore there must be a day when the wrongs of the present time are made right. It is also necessary in order that Christ may triumph over the prince of darkness and his followers (Isa. 45:23; Rom. 14:10, 11; Phil. 2:10; GC 666–671), and that Christ may take to Himself that which He has purchased with His own blood (Heb. 2:11–13; cf. John 14:1–3).

 

ထင်ရှားစွာပေါ်လာရန်။ ဂရိဘာသာဖြင့် phaneroō၊ “ထင်ရှားစေရန်”၊ “မြင်နိုင်စေရန်”၊ “သိစေရန်”၊ “လူသိရှင်ကြားပြသရန်”။ ဤစကားလုံးသည် ၂ကောရိန္သု တွင် ၉ ကြိမ်ပါရှိသည်။ ထိုကြီးမြတ်သောနေ့တွင် လူများသည် တရားမျှတမှု၏တရားရုံးတွင် ပေါ်လာရုံသာမက၊ ၎င်းတို့သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခံရမည်။ ၎င်းတို့၏ဘဝလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ဟခံရမည် (ဒေ ၁၂:၁၄၊ ရောမ ၂:၁၆၊ ၁ကော ၄:၅)။ လူတိုင်းသည် မျှတသောအခွင့်အရေးရရှိမည် (ယုဒ ၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မည်သူမျှ မရှိရင်းဖြင့် သို့မဟုတ် ကိုယ်စားလှယ်ဖြင့် တရားစီရင်ခံရမည်မဟုတ် (ရောမ ၁၄:၁၂၊ ယာကုပ် ၂:၁၂, ၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Appear. Gr. phaneroō, “to make manifest,” “to make visible,” “to make known,” “to show openly,” “to make public.” This word occurs nine times in 2 Corinthians. On that great day men will not only put in an appearance at the bar of justice, but will stand revealed as to what manner of persons they are. The secrets of their lives will be made bare (Eccl. 12:14; Rom. 2:16; 1 Cor. 4:5). All will have a fair hearing (cf. Jude 15). No man will be judged in his absence, or by proxy (Rom. 14:12; cf. James 2:12, 13).

 

တရားစီရင်ရာနေရာ။ ဂရိဘာသာဖြင့် bēma၊ “မြှင့်ထားသောပလပ်ဖောင်း”၊ ရောမတရားစီရင်မှုကို တရားဝင်ဆောင်ရွက်ရာ နေရာဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် နောက်ဆုံးတရားသူကြီးဖြစ်မည် (မဿဲ ၁၁:၂၇၊ ယော ၅:၂၂-၂၇၊ တ ၁၇:၃၁၊ ၁ပေ ၄:၅)။ ဤတာဝန်အတွက် သူသည် အထူးသင့်လျော်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာ၏ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏တရားသူကြီးဖြစ်မည်ဆိုသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်အတွေးဖြစ်သည်။ သူသည် တရားရုံးတွင် လာရောက်မည့်သူများ၏ သဘာဝကို ယူဆောင်ခဲ့သည် (ဖိ ၂:၆-၈)၊ ၎င်းတို့၏အနာဂတ်ကို သူဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ခံစားခဲ့ရသော သွေးဆောင်မှုတိုင်းကို ခံစားခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၂:၁၄-၁၇၊ ၄:၁၅)။ သူသည် လူသား၏နေရာ၌ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်တွင် ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာသည် လူသားအတွေ့အကြုံနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ သူ၏နားလည်မှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုသည် အကန့်အသတ်မရှိသည် (ဟေဗြဲ ၄:၁၃)။ ခရစ်တော်တွင် ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ပြည့်စုံသောလူသား၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ “အားလုံး၏တရားသူကြီး” အဖြစ် သူ၏အခန်းကဏ္ဍတွင်၊ ဘုရားသခင်ခမည်းတော်သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ ဗျာဒိတ်ရှင် ယောဟန်က ထောင်စုနှစ်အကုန်တွင် “မဟာရွှေဖြူသောပလ္လင်” ပေါ်တွင် မြင်ခဲ့သည် (ဗျာ ၂၀:၁၁, ၁၂)။

Judgment seat. Gr. bēma, “a raised platform,” from which a formal Roman trial was conducted. Christ is to be the final judge (Matt. 11:27; John 5:22–27; Acts 17:31; 1 Peter 4:5). He is particularly fitted for this task. He is the world’s Creator and its Redeemer. It is a most awesome thought that our Saviour is to be our judge. He took upon Him the nature of those who will come before His bar of justice (Phil. 2:6–8), those whose destiny He will decide. He suffered every temptation to which they have been subjected (Heb. 2:14–17; 4:15). He stood in man’s place. In Christ divine wisdom is combined with human experience. His understanding and insight are infinite (Heb. 4:13). In Christ the righteousness of God has been united with that of a perfect Man. In His role as “Judge of all,” God the Father is united with Christ (Heb. 12:23, 24), and is seen by John the revelator upon a “great white throne” at the end of the thousand years (Rev. 20:11, 12).

 

လက်ခံရယူရန်။ ဂရိဘာသာဖြင့် komizō၊ “ဆုလာဘ်အဖြစ် လက်ခံရယူရန်”၊ “ဂရုစိုက်ရန်”၊ “သယ်ဆောင်သွားရန်”။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ လူသားများ၏အကျင့်များကို ကောင်းကင်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ဒေ ၁၂:၁၃, ၁၄၊ ဧဖ ၆:၈၊ ကောလောသဲ ၃:၂၅၊ ၁တိ ၆:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Receive. Gr. komizō, “to receive as a reward,” “to care for,” “to carry away.” Good or bad, men’s deeds are recorded in heaven (Eccl. 12:13, 14; cf. Eph. 6:8; Col. 3:25; 1 Tim. 6:19).

 

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဤဘဝတွင် (အခန်းကြီး ၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ အခွင့်အလမ်းသည် လူသား၏ ဤလောကီဖြစ်တည်မှုတွင်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသောအခါ ပြီးဆုံးသည် (အခန်းကြီး ၁)။

In his body. That is, in this life (see on v. 6). Obviously, probation is here limited to man’s existence in this present world and terminates with the dissolution of the body (v. 1).

 

အညီအမျှ။ လူတစ်ဦး၏ အကျင့်များကို ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်မည် (ဒေ ၁၂:၁၃, ၁၄၊ ရောမ ၂:၁၂, ၁၃၊ ယာကုပ် ၁:၂၅၊ ၂:၁၀-၁၂)။ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းတွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ မရေရာသောစံနှုန်းမရှိသည့်အတွက်၊ နောက်ကျသော ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်သို့ အယူခံဝင်ခြင်းဖြင့် မျှတသောဆုလာဘ်မှ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးမရှိပေ (ဂလာတိ ၆:၇၊ ဗျာ ၂၂:၁၂)။

According to. A man’s deeds will be compared with the great standard of conduct, the law of God (Eccl. 12:13, 14; Rom. 2:12, 13; James 1:25; 2:10–12). In the final judgment there will be no vague standard of righteousness, and thus no chance to escape a just recompense by a belated appeal to divine mercy (Gal. 6:7; Rev. 22:12).

 

 

၁၀ (ယော ၅:၂၂၊ ရောမ ၁၄:၁၀၊ရောမ ၃:၁၉ ရှိ EGW ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် တရားသူကြီး။—ဘုရားသခင်သည် လူသားများတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားသူမင်းသားအား ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ တရားသူကြီးအဖြစ် ရည်မှန်းထားသည်။ လောကီတရားရုံးရှေ့တွင် စစ်ဆေးခံရရန် လက်ခံခဲ့သူ၊ လူသားများကို ထာဝရသေခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်တရားရုံးများမှ လာခဲ့သူ၊ လူသားများက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ စာတန်၏လှုံ့ဆော်မှုခံရသော လူသားများတတ်နိုင်သမျှ အပြစ်တင်မှုများကို ပုံအပ်ခဲ့သူ၊ မဖြစ်မနေ ကားတိုင်တွင် သေဆုံးခဲ့သူ—သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဆုလာဘ်သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ကို ကြေညာရန်ဖြစ်သည် (MS ၃၉, ၁၈၉၈)။

10 (John 5:22; Rom. 14:10; see EGW on Rom. 3:19). Christ the Judge.—God designed that the Prince of sufferers in humanity should be judge of the whole world. He who submitted to be arraigned before an earthly tribunal, He who came from the heavenly courts to save man from eternal death. He whom men despised, rejected, and upon whom they heaped all the contempt of which human beings inspired by Satan are capable, He who suffered the ignominious death of the cross—He alone was to pronounce the sentence of reward or of punishment (MS 39, 1898).

 

 

 

၁၁။ ထိတ်လန့်ခြင်း။ ဂရိဘာသာဖြင့် phobos၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အမြဲတမ်း “ကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ ဤကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဆုံးရှုံးသွားသော အပြစ်သားများတစ်နေ့ ခံစားရမည့် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် မတူပေ။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏အစဖြစ်သည် (ဆာ ၁၁၁:၁၀; သုတ္တံ ၉:၁၀)။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် ဧသရာကခံစားခဲ့သော လေးနက်သော ရိုသေခြင်းနှင့် တူသည် (ဟေရှာ ၆:၅)၊ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်၊ ကြီးမြတ်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောဘုရားဝတ်ပြုခြင်း၏ အမြစ်နှင့် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မာန်ကို တားဆီးပေးသည် (သုတ္တံ ၂၆:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)၊ အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းကို ဟန့်တားသည် (၂ရာ ၁၉:၇၊ ယောဘ ၁:၁, ၈၊ ၂၈:၂၈၊ သုတ္တံ ၈:၁၃၊ တ ၅:၅)။ ၎င်းသည် အခြားကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသည် (သုတ္တံ ၁၄:၂၆, ၂၇၊ ၁၉:၂၃)။ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကြောက်ရွံ့သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအားလုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ သခင်ဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ချစ်မြတ်နိုးသော ကောင်းကင်ခမည်းတော်ကို ရိုသေစွာ ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းဖြစ်သည် (ဆာ ၁၀၃:၁၁; ဆာ ၁၁၁:၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဆာ ၁၉:၉ ကို ကြည့်ပါ။

11. Terror. Gr. phobos, elsewhere in the NT always translated “fear.” This fear is something far different from the terror that lost sinners will one day experience. Godly fear is the beginning of wisdom (Ps. 111:10; Prov. 9:10). It is synonymous with profound reverence such as Isaiah felt when in God’s presence (Isa. 6:5), and is based on a realization of the character, majesty, and greatness of God, and of one’s own unworthiness. It is the root and mainspring of true piety. It prevents conceit (see Prov. 26:12), and is a deterrent to sin (2 Chron. 19:7; Job 1:1, 8; 28:28; Prov. 8:13; Acts 5:5). It gives release from all other fears (Prov. 14:26, 27; 19:23). He who stands in awe of God can be free of all anxiety. The fear of the Lord is reverent adoration and obedient respect for a loving heavenly Father (Ps. 103:11; cf. Ps. 111:10). See on Ps. 19:9.

 

လူတို့ကို ဆွဲဆောင်ရန်။ အခန်းကြီး ၂၀ ကို ကြည့်ပါ။

Persuade men. See on v. 20.

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ထင်ရှားစွာပေါ်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ဘုရားသခင်သိပြီး၊ ဂရိဘာသာဖြင့်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ အစဉ်အမြဲ သူသိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှင်ပေါလ်၏ သူ့ကို အထူးနှစ်သက်စေလိုသော မြင့်မားသောရည်ရွယ်ချက်ကို အပြည့်အဝသိသည်၊ ထို့ပြင် ကောရိန္သုယုံကြည်သူများလည်း ယခုအခါ ၎င်းကို ယုံကြည်လာကြပြီဟု ရှင်ပေါလ်ယုံသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မဟုတ်လျှင် များစွာသောသူများသည် သူ၏သစ္စာရှိမှုကို သံသယဝင်ခဲ့ကြပြီး၊ သူသည် ၎င်းတို့၏သစ္စာစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် အယူခံဝင်ကာ၊ ထိုအချက်ကို ၎င်းတို့အသိအမှတ်ပြုစေလိုသည်။ ခရစ်တော်၏သံတမန်အဖြစ် သူ၏စစ်မှန်သောစရိုက်သည် ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးအတွက် ထင်ရှားသင့်သည်။

We are made manifest. What we are is known to God, and as the Greek implies, has been known to Him all along. God is fully aware of Paul’s high purpose to please Him, above all else, and Paul trusts that the Corinthian believers, as well, are now persuaded thereof. Some, if not many, of them had been tempted to doubt his good faith, and he appeals to their conscientious judgment, longing to have them acknowledge the fact. His true character as an ambassador for Christ (v. 20) should now be apparent to all of them.

 

၁၁ (ဆာ ၁၁၉:၅၃၊ ဟေဗြဲ ၄:၁)။ ဘုရားသခင်ကို သင့်လျော်စွာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း။— [ဟေဗြဲ ၄:၁ ကို ကိုးကားသည်]။ သခင်ဘုရားသည် သူ၏လူများအား သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွင် တည်နေစေလိုသည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် စိုးရိမ်မှုမရှိရဟု မဆိုလိုပေ။ အချို့က လူတစ်ဦးတွင် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်မှုများကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ကြောက်ရွံ့မှုရှိပါက၊ ၎င်းသည် ယုံကြည်ခြင်းမရှိသည့် သက်သေဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြသည်၊ သို့သော် ၎င်းမဟုတ်ပေ။

11 (Ps. 119:53; Heb. 4:1). A Proper Fear of God.—[Heb. 4:1 quoted.] The Lord would have His people trust in Him and abide in His love, but that does not mean that we shall have no fear or misgivings. Some seem to think that if a man has a wholesome fear of the judgments of God, it is a proof that he is destitute of faith; but this is not so.

 

ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်မှုများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သင့်လျော်စွာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်၊ တုန်လှုပ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ယေရှုထံသို့ ထွက်ပြေးစေပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ငြိမ်သက်သောအသီးများကို ထုတ်ပေးသည်။ ယနေ့လူများစွာသည် ဤစိတ်ဓာတ်ရှိသင့်ပြီး၊ နှိမ့်ချသောနောင်တဖြင့် သခင်ဘုရားထံသို့ ပြန်လှည့်သင့်သည်၊ အကြောင်းမူကား သခင်ဘုရားသည် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ပေးထားခြင်းမဟုတ်၊ သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော တရားစီရင်မှုများကို ကြေညာထားခြင်းမဟုတ်၊ ရိုးရှင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ရန်သာဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူပြောသည်ကို သူအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ တစ်ဦးက “တရားတော်ကို စွန့်ပစ်သော ဆိုးယုတ်သူများကြောင့် ထိတ်လန့်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်” ဟုဆိုသည်။ ရှင်ပေါလ်က “ထို့ကြောင့် သခင်၏ထိတ်လန့်ခြင်းကို သိရှိသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လူတို့ကို ဆွဲဆောင်သည်” ဟုဆိုသည် (RH အောက်တိုဘာ ၂၁, ၁၈၉၀)။

A proper fear of God, in believing His threatenings, works the peaceable fruits of righteousness, by causing the trembling soul to flee to Jesus. Many ought to have this spirit today, and turn to the Lord with humble contrition, for the Lord has not given so many terrible threatenings, pronounced so severe judgments in His Word, simply to have them recorded, but He means what He says. One says, “Horror hath taken hold upon me because of the wicked that forsake thy law.” Paul says, “Knowing therefore the terror of the Lord, we persuade men” (RH Oct. 21, 1890).