ရှင်လုကာ ၁၄

 

အခန်းကြီး - ၁၄

chapter 14

 

၂ ခရစ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့၌ ဖောရောဂါရှိသူကို ကုသပေးတော်မူ၏။ ၇ နှိမ့်ချမှုကို သွန်သင်တော်မူ၏။ ၁၂ ဆင်းရဲသောသူများကို ဧည့်ခံရန် သွန်သင်တော်မူ၏။ ၁၅ မင်္ဂလာစားပွဲကြီး၏ နမိတ်ပုံဥပမာဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော လောကီစိတ်ရှိသူများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံမှ ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ ၂၅ သူ၏တပည့်ဖြစ်လိုသူများသည် ၎င်းတို့၏ဒုက္ခများကို ထမ်းရွက်ရန်နှင့် ကြိုတင်တွက်ချက်မှုပြုရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ရှက်ကြောက်စွာ သူ့ကိုစွန့်ခွာသွားကြမည်။ ၃၄ အငန်ပျောက်သောဆားကဲ့သို့ လုံးဝအသုံးမဝင်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

2 Christ healeth the dropsy on the sabbath: 7 teacheth humility: 12 to feast the poor: 15 under the parable of the great supper, sheweth how worldly minded men, who contemn the word of God, shall be shut out of heaven. 25 Those who will be his disciples, to bear their cross must make their accounts aforehand, lest with shame they revolt from him afterward, 34 and become altogether unprofitable, like salt that hath lost his savour.

 

၁. သူသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားတော်မူ၏။ ဖာရိရှဲခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် စားသောက်ခြင်း၊ လုကာ ၁၄:၁–၁၅။ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဤအဖြစ်အပျက်၏ အချိန်နှင့်နေရာနှင့် ပတ်သက်၍ သဲလွန်စမရှိပေ၊ သို့သော် လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည့် အကြောင်းအရာအရ ၎င်းသည် ပီရဲဧရိယာ၌၊ အေဒီ ၃၀–၃၁ ဆောင်းဦးရှိ အပ်နှံပွဲနှင့် နောက်နှစ်နွေဦးရှိ ပသခါပွဲအကြားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

1. He went into the house. [Dining With a Chief Pharisee, Luke 14:1–15. On miracles see pp. 208-213; on parables, pp. 203-207.] There are no clues as to the time and place of this incident, except that the context in which it appears in the Gospel of Luke implies that it may have been in Peraea, between the Feast of Dedication in the winter of a.d. 30–31 and Passover the following spring.

 

ဖာရိရှဲခေါင်းဆောင်တစ်ဦး။ ယခင်က ယေရှုသည် ဖာရိရှဲတစ်ဦး၏ ညစာဖိတ်ကြားမှုကို လက်ခံခဲ့သည့်အခါ (အခန်း ၁၁:၃၇–၅၄) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဤအကြောင်းအရာက ယေရှု၏ ဧည့်သည်တော်သည် ဩဇာရှိပြီး ချမ်းသာသော ရဗ္ဗိတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယေရှုသည် ဖာရိရှဲဖြစ်စေ၊ အခွန်တော်ကောက်သူဖြစ်စေ ဖိတ်ကြားမှုကို ဘယ်သောအခါမှ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်ဟူသော ကျမ်းစာမှတ်တမ်းမရှိပါ (မာကု ၂:၁၅–၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။

One of the chief Pharisees. Compare a previous occasion on which Jesus had accepted the dinner invitation of a Pharisee (ch. 11:37–54). The present narrative implies that Jesus’ host upon this occasion was an influential and wealthy rabbi. There is no Scripture record that Jesus ever refused an invitation, whether it was from Pharisee or publican (see on Mark 2:15–17).

 

ပေါင်မုန့်စားခြင်း။ ယုဒလူမျိုး၏ သာမာန်သုံးနှုန်းမှုဖြစ်ပြီး “ညစာစားခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Eat bread. A common Jewish idiom meaning “dine.”

 

ဥပုသ်နေ့။ ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကာလတွင် ယုဒလူများအကြား ဥပုသ်နေ့၌ ဧည့်ခံခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်ပုံရသည်။ အစားအစာကို ယခင်နေ့တွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး နွေးထားသည်၊ သို့မဟုတ် အေးအေးစားသည်။ ဥပုသ်နေ့၌ မီးညှိခြင်းသည် တရားမဝင်ဟု ယူဆခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၃၊ ၃၅:၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် အစားအစာအားလုံးကို ဥပုသ်နေ့မတိုင်မီနေ့တွင် ပြင်ဆင်ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ မိတ်ဆွေများကို ဖိတ်ကြားသည့် ပွဲစားခြင်းကို ထာဝရအသက်၏ ကောင်းချီးများပုံစံတစ်ခုအဖြစ် အများအားဖြင့် ရှုမြင်ကြသည် (လုကာ ၁၄:၁၅၊ COL ၂၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Sabbath. It seems to have been fairly common among the Jews of Christ’s time to entertain on the Sabbath. The food was, no doubt, prepared the day before and kept warm, or possibly eaten cold. It was considered unlawful to light a fire on the Sabbath (see on Ex. 16:23; 35:3); hence, all food was to be prepared on the day preceding the Sabbath (see on Ex. 16:23). A feast to which friends were invited was commonly viewed as a type of the blessings of eternal life (see on Luke 14:15; cf. COL 219).

 

သူတို့က သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဤအခါသမယတွင် သူလျှိုများ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည် (အခန်း ၁၁:၅၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဆိုးယုတ်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည် (အခန်း ၆:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖောရောဂါရှိသူအား ထိုနေရာ၌ ရှိစေရန် သူလျှိုများက စီစဉ်ခဲ့သလားဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ သို့သော် ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့၌ လူတစ်ဦးကို ကုသရာတွင် တွန့်ဆုတ်မှုမရှိကြောင်း ယခင်က သူတို့သတိပြုမိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ တရားဥပဒေဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်းကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ထပ်မံပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကြသည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းများတွင် ဥပုသ်နေ့၌ လူတစ်ဦးချင်းကို ကုသခြင်းဖြစ်ရပ် ခုနစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် ခုနစ်ခုမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်သည် (လုကာ ၄:၃၃–၃၆၊ ၃၉၊ ၆:၆–၁၀၊ ၁၃:၁၀–၁၇၊ ၁၄:၂–၄၊ ယောဟန် ၅:၅–၁၀၊ ၉:၁–၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

They watched him. No doubt there were spies present on this occasion (see on ch. 11:54), watching with evil intent (see on ch. 6:7). Whether the spies had arranged for the man with “dropsy” to be present, we do not know. But they had observed in times past that Jesus did not hesitate to heal a man on the Sabbath, in contravention of their legal tradition, and probably they presumed that He would again do so. Altogether seven instances of the healing of individuals on the Sabbath are reported in the gospel narratives, this being the seventh and the last in point of time (see Luke 4:33–36, 39; 6:6–10; 13:10–17; 14:2–4; John 5:5–10; 9:1–14).

 

၂. ဖောရောဂါ။ ဂရိဘာသာတွင် “ဟူဒရိုပီကော့စ်”၊ ဆေးပညာအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး ဂရိစကားလုံး “ဟူဒေါ”၊ “ရေ” မှဆင်းသက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်သျှူးများတွင် အဆီပိုရှိသူ၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ဤစကားလုံးသည် ကျမ်းစာဂရိဘာသာတွင် ဤနေရာ၌သာ တွေ့ရသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ယေရှုထံသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ထိုသို့သောဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းသော မှတ်တမ်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကုသခံရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ့ဘာသာသူ လာရောက်ခဲ့ပေမည်၊ သို့သော် မှတ်တမ်းတွင် သူသည် ယေရှုထံသို့ ကုသခံရန် လာရောက်ခဲ့သည်ဟု မဖော်ပြထားပါ။ အချို့က အကြံပြုထားသည့်အတိုင်း၊ ဖာရိရှဲများထဲမှ အချို့သည် ယေရှုကို ဥပုသ်နေ့၌ ကုသရန် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ဤဖျားနာသူအား ထိုနေရာ၌ ရှိစေရန် စီစဉ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ကုသခြင်းသည် ဖိတ်ကြားထားသူများ စားပွဲတွင် အမှန်တကယ်ထိုင်နေခြင်းမပြုမီ (အခန်းငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရသည်။

2. Dropsy. Gr. hudrōpikos, a common medical term derived from the Gr. hudōr, “water,” and descriptive of the condition of one who has a surplus of fluid in the body tissues. The word occurs only here in Biblical Greek. This is the only recorded example of such a case coming to the attention of Jesus. He may have come of his own volition, in the hope of being healed, though the record does not state that he presented himself before Jesus for healing. It is conceivable, as some have suggested, that certain of the Pharisees present had arranged for the sick man to be there, in order to trap Jesus into healing him on the Sabbath. The healing apparently took place prior to the time that those invited actually sat down at the table (see v. 7).

 

၃. ယေရှုက ဖြေကြားတော်မူ၏။ ယေရှုသည် သူ့ထံသို့ မေးမြန်းထားသည့် မေးခွန်းတစ်ခုခုကို ဖြေကြားသည့်အနေဖြင့် “ဖြေ” ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူသည် ဖာရိရှဲများ၏ အတွေးများကို “ဖြေကြား” နေခြင်းဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် သူဘာလုပ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ “ဖြေ” ဟူသောစကားလုံးကို ဤသဘောဖြင့်အသုံးပြုခြင်းသည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် သာမန်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၃:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

3. Jesus answering. Jesus did not “answer” in the sense of replying to any question addressed to Him. He was “answering” the thoughts of the Pharisees, who were watching to see what He would do. The use of the word “answer” in this sense is common in Hebrew (see on ch. 13:14).

 

တရားသူကြီးများနှင့် ဖာရိရှဲများ။ ဂရိဘာသာတွင် စကားလုံးနှစ်ခုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဆောင်းပါးတစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းသည် ဤနေရာ၌ ၎င်းတို့ကို အုပ်စုနှစ်ခုအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်း ၇:၃၀ တွင် ဂရိဘာသာတွင် သတ်မှတ်ဆောင်းပါးနှစ်ခုပေါ်လာသည်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “တရားသူကြီးများ” နှင့် “ဖာရိရှဲများ” နှင့်ပတ်သက်၍ စာမျက်နှာ ၅၁၊ ၅၂၊ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ။

The lawyers and Pharisees. In Greek there is but one definite article for both words. This indicates that here they are treated as belonging to one group rather than to two (cf. ch. 7:30, where the definite article appears twice in the Greek). Concerning “lawyers” and “Pharisees” see pp. 51, 52, 55.

 

တရားဝင်သလား။ အရေးကြီးသော စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “သို့မဟုတ် မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ထပ်မံဖြည့်စွက်ရန် ကိုးကားနိုင်သည်။

Is it lawful? Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for adding “or not.”

 

၄. သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်”။ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် ဖြေကြားရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ စကားပြောခြင်းဖြင့် အကျိုးမရှိဟု သဘောပေါက်ပုံရပြီး ၎င်းတို့သည် တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ခိုလှုံခဲ့သည်၊ အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကျရောက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို “တရားဝင်သည်” ဟု ပြောရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ရဗ္ဗိဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများသည် ဤသို့သောဖြစ်ရပ်တွင် ကုသခြင်းကို တားမြစ်ပုံရပြီး၊ ၎င်းသည် တရားမဝင်ဟုလည်း ပြောလိုစိတ်မရှိခဲ့ပါ။ လုကာသည် ခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ ရန်သူများ “တိတ်ဆိတ်နေသည်” သို့မဟုတ် တိတ်ဆိတ်သွားသည့် အခါများကို မှတ်သားဖော်ပြရန် နှစ်သက်ပုံရသည် (လုကာ ၂၀:၂၆၊ တမန်တော် ၁၅:၁၂၊ ၂၂:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

4. They held their peace. That is, “they were silent.” Conversation ceased; they declined to answer. Apparently realizing that they could gain nothing by speaking, they took refuge in silence, and a hush fell over the room. They did not dare to say that it was “lawful,” for their own rabbinical regulations seemed to forbid healing in a case such as this, nor did they care to say that it was not. Luke seems to be fond of noting occasions when the foes of the gospel “held their peace,” or were put to silence (Luke 20:26; Acts 15:12; 22:2).

 

သူ့ကို ဆွဲယူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “သူ့ကို ဆုပ်ကိုင်သည်”။

Took him. That is, “took hold of him.”

 

လွှတ်လိုက်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “အာပိုလူအို”၊ “လွတ်မြောက်စေရန်”၊ “လွှတ်ပေးရန်”၊ “လွှတ်လိုက်ရန်” သို့မဟုတ် “ထွက်သွားစေရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် စားသောက်ပွဲမစတင်မီ (အခန်းငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ယုဒခေါင်းဆောင်များက မကြာသေးမီက ဥပုသ်နေ့၌ ကုသခံရသူတစ်ဦးအပေါ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ရှက်ကြောက်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုမှ ထိုလူကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပေမည် (ယောဟန် ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Let … go. Gr. apoluō, “to set free,” “to release,” “to let go,” or “to dismiss.” This seems to have been before the beginning of the meal (see v. 7). Perhaps Jesus sought to save the man from embarrassment and perplexity such as the Jewish leaders had recently brought upon another who was healed on the Sabbath day (see John 9).

 

၅. မြည်းတစ်ကောင်။ စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများသည် ၎င်းနှင့် “သား” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုအကြား ပိုင်းခြားထားသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

5. An ass. Textual evidence is divided (cf. p. 146) between this and the reading “son.”

 

တွင်း။ ဂရိဘာသာတွင် “ဖရိအာ”၊ “ရေတွင်း” သို့မဟုတ် “ရေတွင်း သို့မဟုတ် တွင်း၏ပိုက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Pit. Gr. phrear, “a well,” or “the shaft of a well or pit.”

 

၆. သူတို့သည် ဖြေကြားနိုင်ခြင်းမရှိ။ ယေရှု၏ ဝေဖန်သူများသည် ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ခုခံကာကွယ်နေရသည်။ ၎င်းတို့သည် နွားတစ်ကောင် သို့မဟုတ် မြည်းတစ်ကောင်ထက် လူတစ်ဦးကို ပို၍ဂရုစိုက်ကြောင်း ဝန်ခံရန် မနှစ်သက်ကြပါ။

6. They could not answer. Jesus’ critics were now hopelessly on the defensive. They hated to admit that they cared more for an ox or an ass than they did for a man.

 

၇. နမိတ်ပုံဥပမာ။ “နမိတ်ပုံဥပမာ” သည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်ရန်မလိုအပ်ဘဲ၊ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော၊ ထက်ထက်မြက်မြက်သော ဆိုရိုးစကားတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၂၀၃၊ ၂၀၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာ၌ ပေးထားသော “နမိတ်ပုံဥပမာ” သည် ဧည့်သည်များ စားပွဲတွင် ထိုင်နေရာယူပုံကို ယေရှုက ချက်ချင်းသတိပြုမိခြင်းအပေါ် အခြေခံထားပုံရသည်။ သူသည် ဧည့်သည်များက “ဂုဏ်ပြုထိုင်နေရာများ” ကို “ရွေးချယ်သည်” ကို “သတိပြုမိ” သည်။ တပည့်များအကြား ဤကဲ့သို့သော အငြင်းပွားမှုသည် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲတွင်လည်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည် (အခန်း ၂၂:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

7. A parable. A “parable” need not be a narrative, it may be simply a short, pithy saying (see pp. 203, 204). The “parable” here given was probably based on Jesus’ immediate observation of the guests seating themselves at the table. He “marked” how the guests “chose out” the honored seats. It seems that contention similar to this took place among the disciples at the Last Supper (see on ch. 22:24).

 

အခန်းများ။ “လှဲလျောင်းနေရာများ” ဟု ဆိုရမည်။ ယုဒပွဲစားခြင်း၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို မာကု ၂:၁၅–၁၇ တွင် ကြည့်ပါ။ တလ်မက်ဒ်အရ ဂုဏ်ပြုထိုင်နေရာများသည် အိမ်ရှင်နှင့် အနီးဆုံးနေရာများဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းအခါတစ်ခုတွင် ယေရှုသည် ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များနှင့် ဖာရိရှဲများကို ပွဲစားခြင်းတွင် ဂုဏ်ပြုထိုင်နေရာများကို ရှာဖွေခြင်းအတွက် အခြားအကြောင်းများအနက် ဆုံးမခဲ့သည် (မဿဲ ၂၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Rooms. Rather, “reclining places.” For customs at a Jewish feast see on Mark 2:15–17. According to the Talmud the places of honor were those next to the host. Upon a later occasion Jesus, among other things, rebuked the scribes and Pharisees for seeking the places of honor at a feast (see Matt. 23:6).

 

၈. မင်္ဂလာဆောင်။ ဆိုလိုသည်မှာ “မင်္ဂလာဆောင်ပွဲစား” ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းအရာအရ ထင်ရှားသည်။

8. A wedding. That is, “a wedding feast,” as the context makes evident.

 

၉. သင်ကို ဖိတ်သူ။ သို့မဟုတ် “အိမ်ရှင်”။

9. He that bade thee. Or, “the host.”

 

နှင့်သူ။ ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်။

And him. The honored guest.

 

အနိမ့်ဆုံးအခန်း။ ဆိုလိုသည်မှာ အနိမ့်ဆုံးလှဲလျောင်းနေရာ။ အလယ်အလတ်နေရာများအားလုံးသည် ယခုအခါ ယူဆရှိပြီး၊ အခြားနေရာမရှိတော့ပါ။

Lowest room. That is, the lowest reclining place. All intervening places would, presumably, be taken by now, and no other place remained.

 

၁၀. ထိုင်နေရာ။ “လှဲလျောင်းရန်” ဟု ဆိုရမည်။

10. Sit down. Rather, “recline.”

 

ဝတ်ပြုခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ “ဂုဏ်ပြုခြင်း”၊ “ဝတ်ပြုခြင်း” ဟူသော စကားလုံး၏ ရှေးဟောင်းအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

Worship. That is, “honor,” an archaic meaning of the word “worship.”

 

သူတို့။ အရေးကြီးသော စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “သူတို့အားလုံး” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုအတွက် ကိုးကားနိုင်သည်။

Them. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the reading “all of them.”

 

၁၁. မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်သူတိုင်း။ ဤနေရာ၌ ယေရှုသည် သူမကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသော ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို ထပ်မံဖော်ပြသည် (မဿဲ ၁၈:၄၊ ၂၃:၁၂၊ လုကာ ၁၈:၁၄ စသည်ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော နိယာမသည် မာန၊ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိုသော ဆန္ဒ၏ အရင်းအမြစ်ကို ထိမှန်သည်။ မာနနှင့် အတ္တမဖြစ်မှုသည် အပြစ်အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုကိုယ်တိုင်သည် နှိမ့်ချမှု၏ အမြင့်ဆုံးသာဓကကို ပြသခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၅၂:၁၃၊ ၁၄၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

11. Whosoever exalteth himself. Here Jesus repeats a saying that He used frequently in one form or another (see Matt. 18:4; 23:12; Luke 18:14; etc.). The principle here enunciated strikes at the very root of pride, the desire to exalt oneself in the opinion of others; and pride, in turn, along with selfishness, is the root of all sin. Jesus Himself set the supreme example of humility (see Isa. 52:13, 14; Phil. 2:6–10).

 

နှိမ့်ချခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ “သူများက နှိမ့်ချခြင်း”။ ဘဝ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားဟု ယူဆသည့်အရာကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သော လူတစ်ဦးသည် အခြားသူများက သူ့ကို ပိုမိုနိမ့်ကျသောနေရာသို့ တွန်းအားပေးလေ့ရှိသည်ဟူသော ဘဝ၏ နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။

Abased. That is, “humbled.” It is an axiom of life that the man whose main objective in life is the promotion of what he considers his own interests usually finds others compelling him to take a lower place.

 

မြှင့်တင်ခြင်း။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို မေ့လျော့ပြီး အခြားသူများကို အားပေးကူညီရန် မိမိ၏လုပ်ငန်းအဖြစ်ပြုလုပ်သူသည် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ဂုဏ်ပြုရန် နှစ်သက်သူဖြစ်လေ့ရှိသည်။ နှိမ့်ချမှုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတွင် မြှင့်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် ပိုမိုထင်ရှားသော နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိုသော ဆန္ဒသည် နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ထိရောက်စွာ တားဆီးပိတ်ပင်သည် (ဟေရှာယ ၁၄:၁၂–၁၅၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၅–၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Exalted. Conversely, the man who forgets his own interests and makes it his business to encourage and assist others is often the very one his fellow men are pleased to honor. Humility is, even more decidedly, the passport to exaltation in the kingdom of heaven, whereas the desire to exalt oneself is an effective barrier against even entering the kingdom (cf. Isa. 14:12–15; Phil. 2:5–8).

 

၁၂. နေ့လယ်စာ။ ဂရိဘာသာတွင် “အရစ္စတွန်”၊ မူလက နံနက်စာဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် နေ့လယ်စာကို ရည်ညွှန်းသည်။

12. Dinner. Gr. ariston, originally meaning the first meal, or breakfast, but used later to refer to the noon meal.

 

ညစာ။ ဂရိဘာသာတွင် “ဒိပ်နွန်”၊ များသောအားဖြင့် ညစာကို ရည်ညွှန်းသည်။

Supper. Gr. deipnon, usually refer to the evening meal.

 

သင်၏မိတ်ဆွေများကို မဖိတ်ပါနှင့်။ ဂရိဘာသာအရ အတွေးကို “သင်၏မိတ်ဆွေများကိုသာ အမြဲဖိတ်ကြားလေ့ရှိသည့် အကျင့်မရှိပါစေနှင့်” ဟု အနှစ်ချုပ်နိုင်သည်။ ယေရှုသည် မိတ်ဆွေများကို ဧည့်ခံခြင်းကို ဖယ်ထုတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အပြန်အလှန်ယဥ်ကျေးမှုများကို မျှော်လင့်သူများထံမှသာ ဧည့်ခံရန် ဦးတည်သည့် အတ္တမဖြစ်မှုဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များကို သတိပေးသည်။ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် စစ်မှန်သော စိတ်ဝင်စားမှုအပေါ် အခြေခံထားသည့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို အားပေးသည်—ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အစားအစာ လိုအပ်မှု၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှု လိုအပ်မှုဖြစ်သည်။ ဤသို့သော ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုသည် လက်ရှိဘဝတွင် ပြန်လည်မရရှိသော်လည်း၊ လာမည့်ဘဝတွင် အကျိုးဆုလဒ်ရရှိမည်ဟု သူထောက်ပြသည်။

Call not thy friends. According to the Greek the thought may be summed up, “Do not be in the habit of always inviting only your friends.” Jesus does not exclude the entertainment of friends, but rather warns against the selfish motives that lead many to entertain only those from whom they expect similar courtesies. Jesus encourages hospitality on the basis of genuine interest in the needs of our fellow men—perhaps the need for food, perhaps the need for friendship. He points out that this kind of hospitality, though not returned in the present life, will be rewarded in the life to come.

 

ထပ်မံ။ ဆိုလိုသည်မှာ ယခင်ဖိတ်ကြားမှုအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန်ဖြစ်သည်။

Again. That is, in return for the previous invitation.

 

၁၃. ဆင်းရဲသားများကို ဖိတ်ခေါ်ပါ။ မောရှေပညတ်အရ၊ ဤသည်မှာ တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည် (ဒေသနာ ၁၄:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ လိုအပ်နေသူများကို မေ့လျော့မထားရပါ။

13. Call the poor. According to the Mosaic law, this was a duty (see on Deut. 14:29). Those in need were not to be forgotten.

 

၁၄. ဆုချီးမြှင့်ခြင်း။ စကားလုံးအရ၊ “ဆုချီးမြှင့်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ပြန်လည်ဆပ်ပေးခြင်း”။

14. Recompensed. Literally, “rewarded,” or “repaid.”

 

ဖြောင့်မတ်သူများ၏။ “ဖြောင့်မတ်သူများ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း” ကို ဖော်ပြခြင်းသည် “မဖြောင့်မတ်သူများ” ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည် (ယောဟန် ၅:၂၉၊ တမန်တော် ၂၄:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Of the just. Mention of “the resurrection of the just” implies a similar resurrection of the “unjust” (see John 5:29; Acts 24:15).

 

၁၅. သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၅ ၏ ဖော်ပြချက်နှင့်ပတ်သက်သည့် အခြေအနေများကို အခန်းကဏ္ဍ ၁ တွင်ကြည့်ပါ။

15. One of them. For the circumstances under which the statement of v. 15 was made see on v. 1.

 

မင်္ဂလာရှိသည်။ သို့မဟုတ် “ပျော်ရွှင်သည်” (မဿဲ ၅:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ အခန်းကဏ္ဍ ၁၂-၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသော မလိုလားအပ်သော တာဝန်ကြောင့် စကားဝိုင်းကို ပိုမိုသာယာသောလမ်းကြောင်းသို့ ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်သည် (COL ၂၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၄) သည် ဤဖာရိရှီအား သူဖော်ပြသော ဘုရားရေးရာဆိုရိုးစကားကို ပြောဆိုရန် အကြံပေးခဲ့ပေမည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဖြောင့်မတ်မှု၏ ဆုလာဘ်ကို တွေးတောရန် နှစ်သက်သော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်မှုကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန်ကို မလိုလားဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ အခွင့်ထူးများကို ခံစားလိုသော်လည်း၊ ၎င်း၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် မလိုလားခဲ့ပါ။ သူသည် နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အခြေအနေများကို လိုက်နာရန် မလိုလားသော်လည်း၊ ဧဝံဂေလိပွဲတော်တွင် ဂုဏ်ပြုခံရမည့်နေရာကို ရရှိမည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ပါ။

Blessed. Or, “happy” (see on Matt. 5:3). The unwelcome duty Jesus set forth in vs. 12–14 led to this attempt to turn the conversation into more agreeable channels (see COL 221). Jesus’ reference to the resurrection (v. 14) probably suggested to this Pharisee the pious platitude he now utters. The speaker delighted to contemplate the reward of rightdoing, but found the doing of right an unwelcome thought. He was eager to enjoy the privileges of the kingdom of heaven but unwilling to shoulder its responsibilities. He was unwilling to comply with the conditions of entrance into the kingdom, but seems to have had not the least doubt that he would be accorded an honored place at the great gospel feast.

 

မုန့်စားခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ “ညစာစားခြင်း” (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်” ဟူသော ဝေါဟာရ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မဿဲ ၅:၂, ၃၊ မာကု ၃:၁၄၊ လုကာ ၄:၁၉ တွင်ကြည့်ပါ။ ယုဒလူမျိုး၏ အသုံးအနှုန်းအရ “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် မုန့်စားခြင်း” ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်၏ မင်္ဂလာကို ခံစားခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဟေရှာယ ၂၅:၆၊ လုကာ ၁၃:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧကန်စင်စစ်၊ ဖာရိရှီ၏ ဖော်ပြချက်သည် ဘုရားရေးရာအရ မှန်ကန်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ပြောဆိုသည့် စိတ်ဓာတ်နှင့် ၎င်းကို လှုံ့ဆော်သည့် ရည်ရွယ်ချက်သည် လုံးဝမမှန်ကန်ပါ။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဖိတ်ကြားခံရမည်ဟု မာန်တက်စွာ ယူဆထားသည်။

Eat bread. That is, “dine” (see on v. 1). For the significance of the term “kingdom of God” see on Matt. 5:2, 3; Mark 3:14; Luke 4:19. In Jewish idiomatic usage to “eat bread in the kingdom of God” meant to enjoy the bliss of heaven (cf. Isa. 25:6; Luke 13:29). To be sure, the Pharisee’s statement itself was platitudinously correct, but the spirit in which it was made and the motive that prompted it were both entirely wrong. The speaker assumed, complacently, that he was sure of an invitation.

 

၁၆. ကြီးမြတ်သောညစာပွဲ။ [ကြီးမြတ်သောပွဲတော်၊ လုကာ ၁၄:၁၆-၂၄။ မဿဲ ၂၂:၁-၁၄ ကိုကြည့်ပါ]။ ဤနေရာ၌ ယေရှုသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ ပေါများသော မင်္ဂလာများကို ကြီးမြတ်သောပွဲတော်တစ်ခု၏ သင်္ကေတအောက်တွင် ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏တပည့်များအတွက် သာမန်သင်္ကေတတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ဖာရိရှီ၏ ဖော်ပြချက် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅) ၏ စိတ်ထားကို စိန်ခေါ်ခြင်းမပြုဘဲ၊ ၎င်းကိုပြောဆိုသူ၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို မေးခွန်းထုတ်သည်။ တကယ်တော့၊ ဖာရိရှီသည် ဧဝံဂေလိဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်နေသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၈, ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

16. A great supper. [The Great Banquet, Luke 14:16–24. Cf. on Matt. 22:1–14). On parables see pp. 203-207.] Jesus here refers to the bounteous blessings of the kingdom of heaven under the symbol of a great feast, a symbol apparently common to His hearers (see on v. 15). He does not challenge the sentiment of the Pharisee’s statement (v. 15), but rather calls in question the sincerity of the one who made it. Actually, the Pharisee was one of those who, at the very moment, were rejecting the gospel invitation (see on vs. 18, 24).

 

ဤဥပမာနှင့် ဘုရင်၏သားတော်၏ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတော် (မဿဲ ၂၂:၁-၁၄ ကိုကြည့်ပါ) တို့တွင် ဆင်တူမှုများစွာရှိသော်လည်း၊ ကွဲပြားမှုများလည်း များစွာရှိသည်။ ဤဥပမာနှစ်ခုကို ပေးအပ်သည့် အခြေအနေများသည်လည်း သိသာထင်ရှားစွာ ကွဲပြားသည်။ လုကာ ၁၄ ၏ ဥပမာကို ဖာရိရှီတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် ပြောခဲ့ပြီး၊ မဿဲ ၂၂ ၏ ဥပမာကို ယေရှုကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုနှင့်ဆက်စပ်ပြီး ပြောခဲ့သည် (မဿဲ ၂၁:၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

There are many similarities between this parable and that of the Marriage Feast of the King’s Son (see Matt. 22:1–14), but there are also many differences. The circumstances under which the two parables were given are also noticeably different. That of Luke 14 was given at the home of a Pharisee, whereas that of Matt. 22 was spoken in connection with an attempt to arrest Jesus (see Matt. 21:46).

 

များစွာသောသူများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဧဝံဂေလိပွဲတော်သို့ ပထမဆုံးဖိတ်ကြားချက်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းကာလတစ်လျှောက် ယုဒလူများထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော ဖိတ်ကြားချက်ကို ရည်ညွှန်းသည် (အတွဲ IV၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ဣသရေလလူမျိုးထံသို့ ဘုရားသခင်၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖိတ်ခေါ်မှုများကို အထူးရည်ညွှန်းသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၁-၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Bade many. This represents the first invitation to the gospel feast, the invitation given to the Jews throughout OT times (see Vol. IV, pp. 26-32). It refers specifically to God’s repeated appeals to Israel through the prophets of old (cf. on vs. 21–23).

 

၁၇. သူ၏ကျွန်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယေရှုကိုယ်တိုင်သည် “အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ” ဟု ကြေညာရန် စေလွှတ်ခံရသော “ကျွန်” အဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ အရှေ့တိုင်းဒေသများတွင် ယနေ့ပင် ပွဲတော်မစတင်မီ ဧည့်သည်များအား ၎င်းတို့၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို သတိပေးရန် စေလွှတ်သူကို စေလွှတ်ရန် ဓလေ့ရှိသည်။ ဧည့်သည်တစ်ဦးသည် ဖိတ်ကြားချက်ကို မေ့လျော့သွားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် သူရောက်ရမည့်အချိန်ကို မသိနိုင်သဖြင့်၊ ၎င်းသည် ဧည့်သည်အား ပွဲတော်အတွက် ပြင်ဆင်ရန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်ပေးသည်။ အရှေ့တိုင်းတွင်၊ အနောက်တိုင်းထက် ပြက္ခဒိန်နှင့် နာရီများကို အာရုံစိုက်မှု နည်းပါးသဖြင့်၊ ဤသတိပေးချက်သည် အိမ်ရှင်နှင့် ဧည့်သည်များအတွက် ရှက်စရာမဖြစ်စေရန် လက်တွေ့တန်ဖိုးရှိသည်။

17. Sent his servant. In a special sense Jesus Himself may be considered as the “servant” sent to proclaim that “all things are now ready.” In Oriental lands even today it is customary to dispatch a messenger a short time before the feast actually begins to remind the guests of their invitation. In case a guest might have forgotten about the invitation, or might not know when he was expected to appear, this would allow him time to prepare for the occasion and to reach the place designated for the banquet. In the Orient, where less attention is paid to calendars and clocks than in Western lands, such a reminder is of practical value in that it avoids embarrassment to both the host and his guests.

 

၁၈. တညီတညွတ်တည်း။ ဖိတ်ကြားခံရသူများသည် အိမ်ရှင်ကို စော်ကားရန် အတူတကွ ကြံစည်ထားပုံရသည်။ ဧည့်သည်သုံးဦးထက်ပို၍ ဖိတ်ကြားခံရသူများ ရှိခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုဖော်ပြသော အကြောင်းပြချက်သုံးခုသည် ကျွန်သွားရောက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် ကြားခဲ့ရသည့်အရာ၏ ဥပမာများဖြစ်သည်။ သုံးဦးထက်ပို၍ ပါဝင်သည့် အလားတူ ဥပမာများအတွက် အခန်းကဏ္ဍ ၁၉:၁၆-၂၁ ကိုကြည့်ပါ။

18. With one consent. It almost appears that the invited guests had conspired together to insult their gracious host. There were, of course, more than three men invited to the feast (see v. 16). Apparently the three excuses Jesus enumerates are given as examples of what the servant heard wherever he went. For a similar sampling of cases where more than three persons were involved see ch. 19:16–21.

 

စတင်သည်။ ဖိတ်ကြားခံရသူတစ်ဦးစီသည် ၎င်းတို့၏ အကြောင်းပြချက်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ မည်သူမျှ လက်ခံနိုင်ဖွယ်အကြောင်းပြချက် မရှိခဲ့ပါ။ တကယ့်အကြောင်းအမှန်မှာ ဖိတ်ကြားခံရသူသည် အခြားတစ်ခုခုကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားပြီး၊ ပွဲတော်သို့တက်ရောက်ရန် ယာယီအားဖြင့် စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းပြချက်များသည် ပွဲတော်ပေးသူ၏ ဧည့်ဝတ်ကျေမှုနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်မှုကို မတန်ဖိုးထားမှုကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဧဝံဂေလိပွဲတော်ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်သူများသည် ထာဝရအရာများထက် ယာယီအကျိုးစီးပွားကို ပိုတန်ဖိုးထားသည် (မဿဲ ၆:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Began. Each prospective guest contrived his own pretext, for none of them had an acceptable reason. The real reason in each case was, of course, that the invited guest found himself more interested in something else, something he would have to lay aside temporarily if he were to attend the feast. The excuses implied, also, a lack of appreciation for the hospitality and friendship of the man who gave the feast. Those who declined the invitation to the gospel feast placed more value on temporal interests than on eternal things (see Matt. 6:33).

 

အရှေ့တိုင်းဒေသများတွင်၊ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည်—လက်ခံရန် သိသာစွာမဖြစ်နိုင်သည့်အခါမှလွဲ၍—မိတ်ဆွေဖြစ်မှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းဟု ယူဆတတ်သည်။ အချို့အာရပ်လူမျိုးများအကြား၊ သတိပေးချိန်တွင် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၇ ကိုကြည့်ပါ) ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီးနောက် ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ကြေညာခြင်းဟု ယူဆသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး ပွဲတော်သို့တက်ရောက်ခြင်းသည် မိတ်ဆွေဖြစ်မှုကို ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆသည်။

In Oriental lands, to decline an invitation—except where it is obviously impossible to accept—is often considered a refusal of friendship. Among some Arabs, to decline an invitation at the time of the reminder (see on v. 17), after having accepted the original invitation, is considered a declaration of hostility. On the other hand, to accept an invitation and to attend a feast is supposed to indicate friendship.

 

မြေတစ်ကွက်ဝယ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်ကို မျက်နှာတန်းဖြင့်ပင် လက်ခံလျှင်၊ ၎င်းသည် အားနည်းသည်—ဝယ်ယူမှုကို ပြီးစီးပြီးဖြစ်သည်။ ဝယ်ယူသူသည် သဘောတူညီမှုမပိတ်မီ မြေကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။

Bought a piece of ground. Even accepted at face value, the excuse was flimsy—the purchase had already been made. Without doubt the purchaser had examined the ground carefully before closing the deal.

 

၁၉. နွားငါးစီးဝယ်ခဲ့သည်။ ထပ်မံ၍၊ ဝယ်ယူမှုကို ပြီးစီးပြီးဖြစ်သည်။ ဝယ်ယူသူသည် သူရရှိသော အပေးအယူကောင်းမှုကို ဆုံးဖြတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ ပွဲတော်သို့တက်ရောက်လိုပါက ယာယီရွှေ့ဆိုင်းနိုင်သည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။

19. Five yoke of oxen. Again, the purchase had already been made. The purchaser was intent only on determining how good a bargain he had secured, a task that easily might have been postponed if he had really desired to attend the feast.

 

၂၀. လာနိုင်မည်မဟုတ်။ ဤတတိယအကြောင်းပြချက်ပေးသူသည် အခြားသူများထက် ပို၍ရိုင်းစိုင်းပုံရသည်။ အခြားသူများသည် ယဉ်ကျေးမှုပြသဖြင့် ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူကျွန်အား ရိုးရိုးရှင်းရှင်း “လာနိုင်မည်မဟုတ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ အချို့က ဤသူသည် အိမ်ထောင်သက်တစ်နှစ်အတွင်း သာမန်စစ်ရေးနှင့် အရပ်ဘက်တာဝန်အချို့မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးထားသည့်အပေါ် အကြောင်းပြချက်ထားပုံရသည် (ဒေသနာ ၂၄:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သူက “လာနိုင်မည်မဟုတ်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ဤပညတ်သည် သူ့အား ပုံမှန်လူမှုဆက်ဆံရေးမှ ကင်းလွတ်ခွင့်မပြုဘဲ၊ ၎င်းကို အကြောင်းပြရန် ကြိုးပမ်းမှုသည် အချည်းနှီးသော ဟန်ဆောင်မှုသာဖြစ်သည်။ ဤသူ၏ အကြောင်းပြချက်သည် ပထမနှင့်ဒုတိယသူများ၏ အကြောင်းပြချက်များထက် အနည်းငယ်သာ သို့မဟုတ် မကောင်းပါ။

20. Cannot come. The man who made this third excuse appears to have been even more rude than the others. Whereas they had, with a show of courtesy, asked to be excused, he simply informed the servant flatly, “I cannot come.” Some feel that this man was probably basing his refusal on the fact that certain exemptions from some of the ordinary military and civil duties were accorded a man during the first year of his married life (see on Deut. 24:5). Hence he said, “I cannot come.” But this law did not exempt him from normal social relationship, and any endeavor to feign that it did so would be but hollow pretense. This man’s excuse was in reality little or no better than those of the first two men.

 

၂၁. ဒေါသထွက်သည်။ ကျွန်သည် အားနည်းသောအကြောင်းပြချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည်ဖော်ပြသည်နှင့်အမျှ၊ ကျေးဇူးပြုသောအိမ်ရှင်၏ ဒေါသသည် မြင့်တက်လာသည်။ မူလက၊ သူတို့အားလုံးသည် သူ၏ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏လက်ခံမှုအပေါ် အားကိုးကာ ပွဲတော်အတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးပြီး၊ အစားအသောက်များ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း، သူ့ကို ရှက်စရာဖြစ်စေရန် ကြံစည်မှုတစ်ခုပုံရသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ သူသည် ပွဲတော်ပြင်ဆင်ရန် များစွာသော ကုန်ကျစရိတ်ကို သုံးစွဲခဲ့ရသည်။

21. Being angry. As the servant recounted one after another the flimsy excuses, the anger of the gracious host mounted. Originally, the men had all accepted his invitation, and on the strength of their acceptances he had gone ahead with preparations for the feast. But now that preparations were complete, and the food all ready, there appeared to be a conspiracy to embarrass him (see on v. 18). Furthermore, he had been to considerable expense in preparing for the feast.

 

ဧကန်စင်စစ်၊ ကောင်းကင်ပွဲတော်ကို ပြင်ဆင်ပေးသော ဘုရားသခင်သည် လူသားများကဲ့သို့ “ဒေါသထွက်ခြင်း” မရှိပါ။ သို့သော်၊ ဆုံးရှုံးနေသော လူသားများအတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏ မင်္ဂလာများကို ပေးအပ်ရန် သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ လူသားများက ၎င်း၏ ကျေးဇူးပြုသော ဖိတ်ကြားချက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် တန်ဖိုးထားခြင်းသည် သူ၏ ကြီးမြတ်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှလုံးသားကို နက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းစေရမည်။ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီး၊ လူသားများအနေဖြင့် ဘုရားသခင်ပေးအပ်ထားသည်များကို တန်ဖိုးထားပြီး လက်ခံရန်သာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

To be sure, God, who prepares the heavenly feast, does not become “angry” in the sense that human beings do. Nevertheless, in view of all He has done to provide the blessings of salvation for lost humanity, it must deeply grieve His great heart of love to have men lightly esteem His gracious invitation to righteousness and divine favor. All the resources of heaven have been invested in the work of salvation, and the least men can do is to appreciate and accept what God has provided.

 

အလျင်အမြန်ထွက်သွားပါ။ အိမ်ရှင်သည် ၎င်း၏ ကုန်ကျစရိတ်များသော ပြင်ဆင်မှုများကို ဖြုန်းတီးလိုမှုမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ၏ အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေများက ၎င်း၏ ကျေးဇူးပြုမှုကို အခွင့်မယူရန် ရွေးချယ်ပါက၊ သူသည် သူစိမ်းများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ဖိတ်ကြားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်သည် ယေရှုသည် ဤဥပမာမပေးမီ ပေးခဲ့သော အကြံဉာဏ်နှင့် ကိုက်ညီသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၂-၁၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယင်းအကြံဉာဏ်သည် ယခုယေရှုတက်ရောက်နေသော ပွဲတော်တွင် ဧည့်သည်များအတွက် မလိုလားအပ်ပုံရပြီး၊ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးအား အကြောင်းအရာပြောင်းရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Go out quickly. It is quite evident that the host does not wish to see his costly provisions wasted. If his best friends choose not to avail themselves of the tokens of his good will, he will gladly invite strangers to do so. Note further that his action is in harmony with the counsel Jesus gave immediately prior to this parable (see vs. 12–14), counsel that seemed unwelcome to the guests at the feast Jesus was now attending and that led one of them to change the subject (see on v. 15).

 

လမ်းများနှင့် ဘေးလမ်းကြားများ။ ဆိုလိုသည်မှာ လမ်းကျယ်များနှင့် ဘေးထွက်လမ်းကြားများ သို့မဟုတ် လမ်းသွယ်များဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိဖိတ်ကြားချက်ကို ပထမဦးစွာ ယုဒလူမျိုးထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာ၌ “မြို့” ၏ နေထိုင်သူများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော မြို့၏ ထိပ်တန်းနိုင်ငံသားများသည် ယခုယေရှုနှင့်အတူ ဖာရိရှီတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် စုဝေးနေသော ယုဒလူမျိုး၏ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်သူများသည် ဣသရေလ၏ ဘာသာရေးအထက်တန်းလွှာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယခုအခါ ကျေးဇူးပြုသောအိမ်ရှင်သည် ၎င်း၏ ရွေးချယ်ထားသော မိတ်ဆွေများထံမှ “မြို့” ၏ သူစိမ်းများထံသို့ လှည့်သွားပြီး၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ လျစ်လျူရှုခံရပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဖိတ်ကြားခံရသူများနှင့် တူညီသော “မြို့” ၏ နေထိုင်သူများဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယုဒလူမျိုးများဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် အခွန်ခံများနှင့် အပြစ်သားများဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံ၏ ဘာသာရေးအထက်တန်းလွှာများက လူပိစိဖြစ်သူများဟု ယူဆထားသူများဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် ဧဝံဂေလိအတွက် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသူများဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Streets and lanes. That is, the broad streets and the side streets or lanes. The gospel invitation was first given to the Jewish people, here represented as residents of a “city.” The leading citizens of the city, who had declined the invitation, were the Jewish leaders, some of whom were now gathered with Jesus at a feast in the home of a Pharisee (see on v. 1). The guests who declined the invitation represented the religious aristocracy of Israel. Now the gracious host turns from his chosen friends to the strangers of the “city,” the neglected and sometimes despised members of society. They were residents of the same “city” as the invited guests, and therefore Jews. But some of them were publicans and sinners, men and women whom the religious aristocrats of the nation considered outcasts. Nevertheless, they were hungry and thirsty for the gospel (see on Matt. 5:6).

 

၂၁။ ဆင်းရဲသားများနှင့် မသန်စွမ်းသူများ။ ယုဒလူများသည် ငွေကြေးအရ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာမရသူများဟု ယူဆလေ့ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် ထိုလူတန်းစားများကို လူအများက မထီမဲ့မြင်ပြုကာ လျစ်လျူရှုတတ်ကြသည် (မာကု ၁:၄၀၊ ၂:၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ပယ်ထားသည်ဟု ယူဆပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကလည်း ၎င်းတို့ကို အပြစ်ပြုသူများအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ဤဥပမာတရားတွင် ယေရှုက ထိုသို့သောသူများကို ဘုရားသခင်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည်ဟူသောအယူကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ၎င်းတို့၏မကောင်းမှု သို့မဟုတ် မလျော်ကန်သောလုပ်ရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ကို လူသားများက မထီမဲ့မြင်ပြုရန် မသင့်ကြောင်း ကြေညာသည်။ ဤနေရာတွင် ဆင်းရဲသားများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့တဲ့သူများသည် အဓိကအားဖြင့် အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ဆင်းရဲချို့တဲ့သူများကို ကိုယ်စားပြုပုံရသည်။ ၎င်းတို့တွင် ကယ်တင်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူးများနှင့် လဲလှယ်ရန် မိမိတို့၏ကောင်းမှုများမရှိပေ။

Poor, and the maimed. The Jews commonly supposed that persons suffering either financially or physically were in ill favor with God, and thus these classes were often despised and neglected by their fellow men (see on Mark 1:40; 2:10). God, presumably, had cast them off, and society therefore considered them outcasts also. In this parable Jesus denies that such persons are despised by God, and declares that they should not be despised by their fellow men, even when their sufferings may be due to their own misdeeds or unwise course of action. The poverty stricken and physically defective here seem to represent primarily those who are morally and spiritually bankrupt. They have no good works of their own to offer God in exchange of the blessings of salvation.

 

၂၂။ နေရာလွတ်ရှိသေးသည်။ ကျွန်သည် ရက်ရောသောအိမ်ရှင်သည် ဧည့်ခံပွဲ၌ နေရာများပြည့်စေလိုသည်ကို သိရှိပုံရသည်။ ဧဝံဂေလိပွဲတော်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကို “အချည်းနှီး” (ဟေရှာယ ၄၅:၁၈ ကိုကြည့်ပါ) ဖန်ဆင်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပျော်ရွှင်သောလူသားမျိုးနွယ်အတွက် ထာဝရအိမ်ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းခဲ့သည်။ အပြစ်ကြောင့် ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ယာယီရွှေ့ဆိုင်းထားသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည် (PP ၆၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကမ္ဘာသို့မွေးဖွားလာသူတိုင်းသည် ဧဝံဂေလိပွဲတော်တွင် ပါဝင်ခွင့်ရပြီး၊ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာသစ်တွင် ထာဝရရှင်သန်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးရရှိသည်။ ဤဥပမာတရားသည် တစ်ဦးက ငြင်းပယ်သောအခွင့်အရေးကို အခြားသူတစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြသည် (ဗျာဒိတ် ၃:၁၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

22. Yet there is room. The servant apparently realizes that the gracious host would certainly desire that the places at his banquet be filled. Likewise in the great gospel feast. God did not create the earth “in vain” (see on Isa. 45:18), an empty waste, but designated that it should be inhabited as the eternal home of a happy human race. Though sin has postponed the fulfillment of this purpose for a time, it will ultimately be achieved (see PP 67). Every individual born into the world is accorded an opportunity to partake of the gospel feast and to dwell forever in the earth made new. This parable clearly indicates that the same opportunity rejected by one will be eagerly accepted by another (cf. Rev. 3:11).

 

၂၃။ လမ်းမကြီးများနှင့် ခြံစည်းရိုးများ။ ဧဝံဂေလိပွဲတော်သို့ မူလဖိတ်ကြားခံရသူများမှာ ယုဒလူများဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၆၊ ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဦးစွာခေါ်ခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းတို့ကို အခြားသူများထက် ပို၍ချစ်သည်လည်းမဟုတ်၊ ပို၍ထိုက်တန်သည်လည်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့အား အပ်နှင်းထားသော သန့်ရှင်းသောအခွင့်အရေးများကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေရန်ဖြစ်သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၅-၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။

23. Highways and hedges. Those originally invited to the gospel feast were the Jews (see on vs. 16, 21). God had called them first, not because He loved them more than He loved their fellow men, nor because they were more worthy, but in order that they might share with others the sacred privileges entrusted to them (see Vol. IV, pp. 25-38.

 

ယေရှုသည် အခွန်ကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ပယ်ထုတ်ခံရသူများနှင့် မကြာခဏပေါင်းသင်းဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ ယုဒခေါင်းဆောင်များကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည် (မာကု ၂:၁၅-၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂါလိလဲဆောင်တရားဟောစဉ်အတွင်း၊ သူသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ “ဆင်းရဲသား” နှင့် “မသန်စွမ်းသူ” များအတွက် ဂါလိလဲမြို့၏ “လမ်းများနှင့် မြို့ထဲလမ်းကြားများ” တွင် အားထုတ်ဟောပြောခဲ့သည် (လုကာ ၁၄:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဂါလိလဲလူများက သူ့ကို အ.ဒီ. ၃၀ နွေဦးတွင် ငြင်းပယ်ခဲ့သောအခါ (မဿဲ ၁၅:၂၁၊ ယောဟန် ၆:၆၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှုသည် ယုဒလူများသာမက ဂျန်တိုင်းလူများနှင့် ဆာမာရိလူများအတွက်ပါ ထပ်ခါတလဲလဲ ဝန်ထမ်းပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၁၅:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် “လမ်းမကြီးများနှင့် ခြံစည်းရိုးများ” တွင် ဧဝံဂေလိဖိတ်ကြားချက်ပေးခြင်းသည် ယုဒလူမျိုးတစ်မျိုးလုံးအနေဖြင့် ဧဝံဂေလိဖိတ်ကြားချက်ကို နောက်ဆုံးငြင်းပယ်ပြီး၊ စတီဖင်အား ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသောအခါ၊ ဂျန်တိုင်းလူများထံ ဧဝံဂေလိဖိတ်ကြားချက်ပေးခြင်းကို အဓိကရည်ညွှန်းသည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၃-၃၆၊ တမန်တော် ၁:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဥပမာတရားထဲတွင် “လမ်းမကြီးများနှင့် ခြံစည်းရိုးများ” သည် “မြို့” ပြင်ပတွင်ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယုဒမဟုတ်သောဒေသများ—ဆိုလိုသည်မှာ ဂျန်တိုင်းလူများကို သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်သည် (လုကာ ၁၄:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တမန်တော်များသည် ကမ္ဘာကို ဧဝံဂေလိဖြန့်ဝေရာတွင် ၎င်းတို့၏လူမျိုးသားများ၏ ဆန့်ကျင်မှုနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ဂျန်တိုင်းလူများထံသို့ လှည့်ခဲ့ကြသည် (တမန်တော် ၁၃:၄၆-၄၈၊ ရောမ ၁:၁၆၊ ၂:၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Jesus was often found associating with publicans and sinners, the outcasts of society, much to the consternation of the Jewish leaders (see on Mark 2:15–17). During His Galilean ministry He labored earnestly for these, the spiritually “poor” and “maimed,” in the “streets and lanes” of Galilee (see on Luke 14:21). But when the people of Galilee rejected Him, in the spring of a.d. 30 (see on Matt. 15:21; John 6:66), Jesus repeatedly ministered to the Gentiles and the Samaritans as well as to the Jews (see on Matt. 15:21). However, the giving of the gospel invitation to those in “the highways and hedges” refers primarily to the giving of the gospel to the Gentiles following the Jews’ final rejection, as a nation, of the gospel invitation, a rejection culminating in the stoning of Stephen (see Vol. IV, pp. 33-36; Acts 1:8). The “highways and hedges” of the parable are outside the “city,” and therefore may appropriately represent non-Jewish regions—in other words, the heathen (see on Luke 14:21). When the apostles, in their evangelization of the world, encountered the opposition of their fellow countrymen they turned to the Gentiles (Acts 13:46–48; cf. Rom. 1:16; 2:9).

 

အတင်းအကြပ်ပြုလုပ်စေ။ ဂရိစကားလုံး “အနဂ္ဂဇူ” (anagkazō) သည် “အတင်းအကြပ်ပြုလုပ်ရန်” သို့မဟုတ် “ဖိအားပေးရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အင်အားသုံးသည်ဖြစ်စေ၊ ဖျောင်းဖျသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ အချို့က ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် လူများကို ခရစ်တော်ထံသို့ ကူးပြောင်းရန် အင်အားသုံးခြင်းကို တရားမျှတစေသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ယေရှုကိုယ်တိုင်က လူများကို ယုံကြည်ရန် အင်အားသုံးဖိအားပေးခြင်းမပြုခဲ့သလို၊ ၎င်းတို့၏တပည့်များကိုလည်း ထိုသို့မပြုရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်မရှိသလို၊ တမန်တော်အသင်းတော်ကလည်း ထိုသို့မပြုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှု၏စကားကို ထိုသို့သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အမှန်မှာ၊ သခင်သည် တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့်ရော၊ ဧဝံဂေလိတရားဟောသူများအဖြစ်ပါ အငြင်းပွားမှုနှင့် နစ်နာမှုများအတွက် လက်တုံ့ပြန်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် အကြံပေးခဲ့သည် (၅:၄၃-၄၇၊ ၆:၁၄, ၁၅၊ ၇:၁-၅, ၁၂၊ မဿဲ ၁၀:၁၄၊ ၁၅:၂၁၊ ၁၆:၁၃၊ ၂၆:၅၁, ၅၂၊ လုကာ ၉:၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ တပည့်များသည် အခြားသူများကို ညှဉ်းဆဲခြင်းမပြုရန်သာမက (လုကာ ၉:၅၄-၅၆)၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို သည်းခံရန်လည်း နှိမ့်ချစွာ ခံယူရမည် (မဿဲ ၅:၁၀-၁၂၊ ၁၀:၁၈-၂၄, ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Compel. Gr. anagkazō, “to constrain,” or “to compel,” whether by force or by persuasion. Some have considered that this statement justifies the use of force to convert men to Christ. But the very fact that Jesus Himself never resorted to force to compel men to believe in Him, that He never instructed His disciples to do so, and that the apostolic church never did so, makes evident that Jesus intended no such interpretation to be placed upon His words. In fact, by precept and example the Lord repeatedly counseled His disciples to avoid controversy and retaliation for grievances (see on Matt. 5:43–47; 6:14, 15; 7:1–5, 12; etc.), either as individuals or as the official heralds of the gospel (see on Matt. 10:14; 15:21; 16:13; 26:51, 52; Luke 9:55). Not only were the disciples not to persecute others (Luke 9:54–56); they were meekly to endure persecution (see on Matt. 5:10–12; 10:18–24, 28.

 

“အတင်းအကြပ်ပြုလုပ်စေ” ဟူသောစကားဖြင့် ယေရှုသည် ဖိတ်ကြားချက်၏အရေးတကြီးဖြစ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏ ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းကို အလေးပေးဖော်ပြရုံသာဖြစ်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဖိအားပေးသည့်အင်အားဖြစ်ရမည် (COL ၂၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ “အနဂ္ဂဇူ” သည် ယေရှုက တပည့်များကို လှေပေါ်သို့တက်ရန် “ဖိအားပေး” ခဲ့သောအခါတွင်လည်း ဤအဓိပ္ပာယ်ဖြင့်သုံးသည် (မဿဲ ၁၄:၂၂)။ ယေရှုရည်ရွယ်ခဲ့သော ပြင်းပြစွာဖိတ်ခေါ်မှုနှင့် ရာစုနှစ်များစွာက ခရစ်ယာန်ဟုဆိုသူများက သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်အားသုံးမှုနှင့် ကြီးမားသောကွာခြားချက်ရှိသည်။ ယနေ့တွင်လည်း ခရစ်တော်၏နာမကို ကိုင်စွဲသူအချို့သည် အခွင့်အရေးရှိလျှင် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အားကိုးမည်ဖြစ်သည်။

By the words “compel them to come in” Jesus here simply emphasizes the urgency of the invitation and the compelling force of divine grace. Loving-kindness was to be the compelling force (see COL 235). Anagkazō is used in this same sense in reference to an occasion when Jesus “constrained” His disciples to enter a boat (Matt. 14:22). There is a vast difference between the insistent appeal that Jesus had in mind and the resort to physical force that many professed Christians in centuries gone by have considered appropriate, and that some who profess the name of Christ would rely on today if they had the opportunity to do so.

 

ဥပမာတရားကိုယ်တိုင်က ပွဲတော်အတွက် ဧည့်သည်များရရှိရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအင်အားသုံးခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ အကယ်၍ အိမ်ရှင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် အင်အားသုံးရန်ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ပထမဆုံးဖိတ်ကြားခံရသူများအပေါ် အင်အားသုံးခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိပွဲတော်သို့ဖိတ်ကြားချက်များသည် “အလိုရှိသူမည်သူမဆို” ဟူသောစကားများပါရှိသည် (ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၇)။ ဤဥပမာတရားသည် လူများကို ခရစ်တော်ထံသို့ခေါ်ဆောင်ရန် ဘာသာရေးညှဉ်းဆဲမှုကို နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝထောက်ခံချက်မပေးပါ။ ဘာသာရေးကိစ္စများတွင် အင်အားသုံးခြင်း သို့မဟုတ် ညှဉ်းဆဲခြင်းသည် ခရစ်တော်မဟုတ်ဘဲ စာတန်၏လှုံ့ဆော်မှုဖြင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော မူဝါဒဖြစ်သည်။

The parable itself proves that no physical force was used at any time to secure guests for the feast. If it had been the host’s purpose to use force, he would have used it on the first group of guests invited. Invitations to the gospel feast always carry the words, “whosoever will” (Rev. 22:17). This parable lends no sanction whatever to the theory of religious persecution as a means of bringing men to Christ. Any use of force or persecution in matters of religion is a policy inspired by the devil, not by Christ.

 

အိမ်သည်ပြည့်စေရန်။ အပိုဒ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ။ အိမ်ရှင်သည် “များစွာ” သောဧည့်သည်များကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည် (အပိုဒ် ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ကျွန်သည် ပထမဆုံး မြို့ထဲလမ်းများနှင့် လမ်းကြားများသို့ ထွက်သွားသောအခါ၊ ဧည့်ခန်းပြည့်စေရန် လူအလုံအလောက်ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ (အပိုဒ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

That my house may be filled. See on v. 22. The host had invited “many” guests (see v. 16). Furthermore, when the servant first went out into the streets and lanes of the city, he was unable to find enough persons to fill the guestchamber (see v. 22).

 

၂၄။ ထိုသူများထဲမှတစ်ဦးမျှမဟုတ်။ မူလဖိတ်ကြားခံရသူများကို ပြင်းထန်စွာ ဖယ်ထုတ်ထားသည့် ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် ဥပမာတရားထဲရှိ အိမ်ရှင်၏ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ကောင်းကင်ဘုံက မည်သူ့ကိုမျှ မထင်သလိုဖယ်ထုတ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ရက်ရောသောအိမ်ရှင်သည် ရိုင်းစိုင်းစွာငြင်းပယ်ခံရသော မူလဖိတ်ကြားချက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူ၏အိမ်သည် ယခုအခါ “ပြည့်သွားပြီ” (အပိုဒ် ၂၃) ဖြစ်ပြီး၊ နေရာမရှိတော့ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်နိုင်ငံတွင် ဝင်ရောက်လိုသူအားလုံးအတွက် နေရာလုံလောက်စွာရှိသည် (အပိုဒ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

24. None of those men. This strongly worded exclusion of the originally invited guests is the declaration of the host of the parable. But this does not mean that Heaven arbitrarily excludes anyone. The gracious host of the story simply cancels his original invitation that had been so rudely refused. Evidently his house is now “filled” (v. 23), and there is no more room. But in the kingdom of heaven there is ample room for all who are willing to enter (see on v. 22).

 

ယေရှုသည် ဤဥပမာတရားဖြင့် ကမ္ဘာမြေပိုင်ဆိုင်မှုများသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံနှင့် မဖြစ်မနေမတိုက်ဆိုင်ကြောင်း မသင်ကြားခဲ့ဘဲ၊ ကမ္ဘာမြေပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် အလွန်အကျွံတပ်မက်မှုသည် လူတစ်ဦးအား ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီစေဘဲ၊ တကယ်တော့ ၎င်းသည် သူ့အား ကောင်းကင်ဆိုင်ရာအရာများအတွက် ဆန္ဒမရှိစေတော့ပေ။ လူတစ်ဦးသည် “သခင်နှစ်ဦးကို” အမှုမထမ်းနိုင်ပေ (မဿဲ ၆:၁၉-၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာမြေပိုင်ဆိုင်မှုများစုဆောင်းရန် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာမြေ၏ပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားရန် ၎င်းတို့၏ဦးစွာနှင့်အကောင်းဆုံးအားထုတ်မှုများကို ထုတ်ပေးသူများသည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားခံစားချက်သည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာအရာများထက် ကမ္ဘာမြေဆိုင်ရာအရာများပေါ်တွင်ရှိသည်ဟူသောအချက်ပေါ်တွင် ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၂၅-၃၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကမ္ဘာမြေအရာများအတွက် တပ်မက်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာအရာများအတွက် ဆန္ဒကို ဖယ်ရှားပေးသည် (လုကာ ၁၂:၁၅-၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် တပ်မက်သောသူများကို ၎င်းတို့၏စုဆောင်းထားသောဥစ္စာများကို မျှဝေရန်ခေါ်ဆိုသောအခါ ၎င်းတို့သည် “ဝမ်းနည်းစွာ” ထွက်သွားကြသည် (မဿဲ ၁၉:၂၁, ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “သူဌေးတစ်ဦး” အတွက် “ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ဝင်ရောက်ရန်” “ခက်ခဲ” သည် (မဿဲ ၁၉:၂၃) မှာ သူသည် ဝင်ရောက်လိုသည့်ဆန္ဒမလုံလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Jesus does not teach by this parable that earthly possessions are necessarily incompatible with the kingdom of heaven, but rather that inordinate affection for the things of earth disqualifies a person from entering heaven—in fact, it leaves him with no desire for heavenly things. A man cannot “serve two masters” (see on Matt. 6:19–24). Those who put forth their first and best efforts to accumulate earthly possessions or to enjoy earth’s pleasures will be shut out on the basis that their heart’s affection is on earthly rather than heavenly things (cf. Matt. 6:25–34). Covetousness for the things of earth eventually eliminates a desire for the things of heaven (see on Luke 12:15–21), and when covetous men are called upon to share their accumulated wealth they go away “sorrowful” (see on Matt. 19:21, 22). It is “hard” for “a rich man” to “enter into the kingdom of heaven” (Matt. 19:23) for the simple reason that usually he does not sufficiently desire to enter in.

 

ညစာကိုမြည်းစမ်းရန်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ပြောင်းသွားလျှင်ပင် ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကပေးသောဖိတ်ကြားချက်နှင့် လူသား၏လက်ခံမှုတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ တစ်ခုမရှိဘဲ အခြားတစ်ခုသည် ထိရောက်မှုမရှိနိုင်ပေ။ ကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်သဘောထားသူများသည် ဧဝံဂေလိခေါ်ဆိုမှုမထွက်လာတော့သည့်အခါ နောက်ကျမှစိတ်ပြောင်းပုံရသည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသည် (ယေရမိ ၈:၂၀၊ မဿဲ ၂၅:၁၁, ၁၂၊ လုကာ ၁၃:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)。 ထိုခေါ်ဆိုမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်းမှာ ဘုရားသခင်၏သနားကရုဏာ၏ ယာယီအကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ဖယ်ထုတ်ခံရသူများသည် နောက်ဆုံးနှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ပြောင်းသွားလျှင်၊ ထိုပြောင်းလဲမှုသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် မတိကျသောရွေးချယ်မှုပြုခဲ့သည်ကို သိရှိလာခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အား နာခံမှုဖြင့်နေထိုင်လိုသည့် စစ်မှန်သောဆန္ဒကို ရုတ်တရက်ရရှိလာသည်ဟု မဆိုလိုပါ။

Taste of my supper. That is, in case they should change their minds at a later time. Salvation consists of the invitation extended by God, and man’s acceptance of it. Neither can be effective without the other. The Scriptures repeatedly present the possibility that those who have made light of the grace of God may seem to change their minds when it is too late, that is, when the gospel call no longer sounds (see Jer. 8:20; Matt. 25:11, 12; Luke 13:25). That call is finally withdrawn, not because any temporal limit to the mercy of God has been exceeded, but rather because those excluded have made a final, conclusive decision. If they later change their minds, that change is confined to a realization that they have made the wrong choice as far as results to themselves go, and does not mean that they have suddenly acquired a genuine desire to live in obedience to God.

 

၂၅။ လူထုကြီးများလိုက်လာကြသည်။ [တပည့်ဖြစ်ခြင်း၏စရိတ်၊ လုကာ ၁၄:၂၅-၃၅။ ဥပမာတရားများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကိုကြည့်ပါ]။ ဤအပိုင်း၏အကြံဉာဏ်ကို ပေးခဲ့သည့်အချိန်၊ နေရာ၊ သို့မဟုတ် အခြေအနေများနှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသောအချက်အလက်များ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမရှိပေ။ အချိန်သည် အ.ဒီ. ၃၁ နှစ်အစောပိုင်းတွင်ဖြစ်ပြီး၊ နေရာမှာ ပေရဣဒေသဖြစ်နိုင်သည် (အပိုဒ် ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂါလိလဲတွင် သူ၏လူထုဝန်ထမ်းကာလအတွင်း လူထုများသည် သူ့ထံသို့ စုရုံးလာခဲ့ကြသည့်နည်းတူ (မဿဲ ၅:၁၊ မာကု ၁:၂၈, ၃၇, ၄၄, ၄၅၊ ၂:၂, ၄၊ ၃:၆-၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုအခါ၊ သူ၏ဝန်ထမ်းကာလ၏အဆုံးသတ်တွင်၊ သူသည် ရောမအား ဆန့်ကျင်သောပုန်ကန်မှု၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ကြေညာတော့မည်ဟု လူများစွာ၏စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုတိုးပွားလာပုံရသည် (မဿဲ ၁၉:၁, ၂၊ ၂၁:၅, ၉-၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ များစွာသောသူများသည် စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လိုက်လာခဲ့သော်လည်း၊ အများစုသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျိုးရှာဖွေသည့်ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လိုက်လာကြပုံရသည်။

25. There went great multitudes. [The Cost of Discipleship, Luke 14:25–35. On parables see pp. 203-207.] Nothing definite is recorded with respect to the time, place, or circumstances under which the counsel of this section was given. The time was probably rather early in the year a.d. 31, and the place, Peraea (see on v. 1). Again the multitudes thronged about Him, as during His public ministry in Galilee (see on Matt. 5:1; Mark 1:28, 37, 44, 45; 2:2, 4; 3:6–10; etc.). Now, toward the close of His ministry, there seems also to have been a growing conviction in the minds of many that He was about to proclaim Himself the leader of Israel in a revolt against Rome (see on Matt. 19:1, 2; 21:5, 9–11). Although many no doubt followed Him out of sincere motives, a majority probably did so either because of curiosity or from selfish motives.

 

သူလှည့်လာသည်။ တစ်နေ့တွင် လူထုများသည် ယေရှုကို လိုက်လာခဲ့သောအခါ၊ သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို မတ်မတ်ရင်ဆိုင်ကာ အပိုဒ် ၂၆-၃၅ တွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသော အခြေခံမူများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သခင်ကို လိုက်လာသူများစွာသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အကူအညီထက် အတားအဆီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ၎င်းတို့ပြုလုပ်နေသည့်အရာကို စဉ်းစားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

He turned. It seems that as the throng pursued Jesus one day He halted, turned to face them squarely, and set forth the principles recorded in vs. 26–35. Many of those who followed the Master were a hindrance rather than a help to His cause. Jesus called upon them, one and all, to think through what they were doing.

 

၂၆။ အကယ်၍တစ်ဦးတစ်ယောက်လာလျှင်။ ယေရှုသည် ယခုအခါတွင် အောက်ပါအခြေခံမူလေးခုကို ဖော်ပြသည်- (၁) တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ဝန်ထုပ်ကိုထမ်းရန်ပါဝင်သည်၊ အပိုဒ် ၂၆, ၂၇၊ (၂) တပည့်ဖြစ်ခြင်း၏စရိတ်ကို ဂရုတစိုက်တွက်ချက်ရမည်၊ အပိုဒ် ၂၈-၃၂၊ (၃) ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကမ္ဘာမြေပိုင်ဆိုင်မှုများအားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်မှု၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ထားရမည်၊ အပိုဒ် ၃၃; (၄) ယဇ်ပူဇော်မှု၏စိတ်ဓာတ်ကို အမြဲတမ်းထိန်းသိမ်းထားရမည်၊ အပိုဒ် ၃၄, ၃၅။

26. If any man come. Jesus now sets forth the four following principles: (1) that discipleship involves cross bearing, vs. 26, 27; (2) that the cost of discipleship should be carefully counted, vs. 28–32; (3) that all personal ambitions and worldly possessions must be laid on the altar of sacrifice, v. 33; (4) that the spirit of sacrifice must be maintained permanently, vs. 34, 35.

 

ဖခင်ကို မုန်းမထားပါ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အသုံးပြုပုံအရ “မုန်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ပုံမှန်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မုန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အနည်းငယ်ချစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဦးစားပေးမှုနည်းခြင်းကို ဆိုလိုသည့် အရှေ့တိုင်းသားတို့၏ ချဲ့ကားပြောဆိုမှုတစ်ခုသာဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၁:၁၅-၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအချက်သည် ယေရှုက “ဖခင်ဖြစ်စေ၊ မိခင်ဖြစ်စေ ငါ့ထက်ပို၍ ချစ်သောသူသည် ငါ့ထံသို့ လာရောက်၍ ငါ့တပည့်ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်” ဟု ဆိုထားသော မဿဲ ၁၀:၃၇ တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်သည်။ ဤထူးခြားသော ချဲ့ကားပြောဆိုမှုသည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်သူအား ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို သူ့ဘဝတွင် ပထမဦးစားပေးထားရန် လိုအပ်ကြောင်း ထင်ရှားစေရန် အသုံးပြုထားပုံရသည်။ ထို့ပြင် ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ လည်း ဘဝတွင် ပထမဦးစားပေးရမည့်အရာသည် အဓိကအုပ်ချုပ်မှုနိယာမဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၁၉-၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Hate not his father. Scripture usage makes it clear that this is not “hate” in the usual sense of the word. In the Bible, “to hate,” often should be understood simply as a typical Oriental hyperbole meaning “to love less” (see Deut. 21:15–17). This fact stands forth clearly in the parallel passage where Jesus says, “He that loveth father or mother more than me is not worthy of me” (Matt. 10:37). This striking hyperbole is apparently used to make vivid to the follower of Christ the fact that at all times he must make first in his life the kingdom of heaven. Again, in regard to material possessions, the governing principle is a matter of what we make first in life (see on Matt. 6:19–34).

 

ငါ့တပည့်ဖြစ်မရ။ “မဖြစ်လို” မဟုတ်ဘဲ “ဖြစ်မရ” ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ထံသို့ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် အမှုတော်ထံသို့ ဆက်ကပ်မှုထက် ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးသူတိုင်းသည် ခရစ်တော်တောင်းဆိုထားသော လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ အချိန်တိုင်းနှင့် အခြေအနေအားလုံးတွင် နိုင်ငံတော်၏ ခေါ်ဆိုမှုသည် ဦးစားပေးရမည်။ ယေရှု၏အမှုတော်သည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှု အပြည့်အဝနှင့် အမြဲတမ်းလိုအပ်သည်။ အခန်း ၂၆၊ ၂၇ အတွက် မှတ်ချက်အတွက် မဿဲ ၁၀:၃၇၊ ၃၈ ကိုကြည့်ပါ။

Cannot be my disciple. Not “will not,” but “cannot.” Whoever has personal interests that take precedence over loyalty to Christ and devotion to His service will find it impossible to meet the requirements Christ makes of him. At all times and under all circumstances the call of the kingdom must take precedence. The service of Jesus calls for the entire and permanent renunciation of self. For comment on vs. 26, 27 see on Matt. 10:37, 38.

 

မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်း၍။ “မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်း၍” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၀:၃၈၊ ၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ဖြင့် ကွပ်မျက်ခြင်းသည် အန်တီအိုခတ်စ် အက်ဖီဖန်နီးစ်မှ ပါလက်စတိုင်းသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ဂျိုးဆီးဖတ်စ်၊ ရှေးဟောင်းသမိုင်း xii. ၅. ၄ [၂၅၆])။

Bear his cross. Rather, “bear his own cross” (see on Matt. 10:38, 39). Execution by crucifixion was probably introduced into Palestine by Antiochus Epiphanes (Josephus Antiquities xii. 5. 4 [256]).

 

၂၈-၃၃။ အားနည်းသူများသည် အနန္တတန်ခိုးဖြစ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။—တပည့်များအပြင် ကျွန်ုပ်တို့အား လည်း ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာသို့ သမ္မာတရားကို သယ်ဆောင်ရန် အလုပ်ကို ပေးအပ်ထားသည်။ သို့သော် ဤကြီးမားပြီး ထိုးဖောက်လုပ်ဆောင်ရမည့် စစ်ပွဲတွင် မပါဝင်မီ၊ ထာဝရရလဒ်များပေါ်တွင် မူတည်နေသော ဤအလုပ်တွင် ခရစ်တော်သည် အားလုံးကို ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် စိတ်နှလုံးမခွဲခြားဘဲ အလုပ်ကို လက်ခံပြီး ကမ္ဘာသို့ အလင်းသယ်ဆောင်သူများအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံပါက၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် သူ၏ တန်ခိုးကို လက်ခံယူပါက၊ ၎င်းတို့သည် သူနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးရရှိပြီး အားနည်းမှုတွင် အနန္တတန်ခိုးဖြစ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်စေမည့် စူပါသဘာဝအကူအညီကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ခရစ်တော်က အာမခံသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အား ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် မအောင်မြင်ဘဲ သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျမှုမရှိဘဲ၊ မအောင်မြင်နိုင်သော အောင်မြင်မှုကို အာမခံချက်ရရှိလိမ့်မည် (RH မတ်လ ၁၅၊ ၁၈၉၈)။

28–33. The Weak May Do Deeds of Omnipotence.—To us as well as to the disciples, Christ has given the work of carrying the truth to the world. But before engaging in this great and aggressive warfare, upon which eternal results depend, Christ invites all to count the cost. He assures them that if they take hold of the work with undivided hearts, giving themselves as light bearers to the world, if they will take hold of His strength, they will make peace with Him, and obtain supernatural assistance that will enable them in their weakness to do the deeds of Omnipotence. If they go forward with faith in God, they will not fail nor become discouraged, but will have the assurance of infallible success (RH March 15, 1898).

 

၂၈။ သင်တို့တွင် မည်သူသနည်း။ အခန်း ၂၈-၃၂ ၏ နှစ်ခုသော ပုံဥပမာများသည် တပည့်ဖြစ်ခြင်း၏ တာဝန်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထမ်းဆောင်ခြင်းမပြုရန် သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံရသူများသည် ပထမဦးစွာ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း အခြားအကျိုးစီးပွားများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ စိတ်ပြောင်းသွားသူများသည် ၎င်းတို့ ပထမလက်ခံခဲ့စဉ်က ဖိတ်ကြားချက်ကို အလေးအနက်စဉ်းစားခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆက်တွဲ ပုံဥပမာနှစ်ခုသည် ထိုသို့သောသူများအတွက် အထူးသင့်လျော်သည်။

28. Which of you? The twin parables of vs. 28–32 constitute a warning against lightly assuming the responsibilities of discipleship. Those guests who first accepted the invitation to the feast, only to change their minds when other interests arose, had not given the invitation serious thought when they first accepted it. The two following parables were especially applicable to such people.

 

မျှော်စင်တစ်စင်။ “မျှော်စင်” သည် ကြီးမားပြီး ကုန်ကျစရိတ်များသော အဆောက်အအုံတစ်ခု (လုကာ ၁၃:၄ ကိုကြည့်ပါ) သို့မဟုတ် အကိုင်းအခက်များဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြုလုပ်ထားသော အဆောက်အအုံ (မဿဲ ၂၁:၃၃ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် ကြီးမားသော အဆောက်အအုံဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယေရှုသွန်သင်နေသော မြို့တွင် ဤပုံဥပမာတွင် ဖော်ပြထားသော အခြေအနေမျိုးနှင့် ဆင်တူသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးပေလိမ့်မည်။

A tower. A “tower” might be either a large and costly structure (cf. ch. 13:4) or a simple one made of branches (cf. Matt. 21:33). Here, it is obviously the former. Perhaps in the town where Jesus was at the moment teaching there had been an instance of such circumstances as those set forth in the parable.

 

ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်သည်။ မပြီးစီးနိုင်သော အရာတစ်ခုကို စတင်လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ထိုသို့သော စီမံကိန်းသည် အချိန်နှင့် စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးအမြတ်များကို မယူဆောင်လာပေ။ တပည့်ဖြစ်ခြင်း၏ “ကုန်ကျစရိတ်” သည် ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များနှင့် လောကီအကျိုးစီးပွားများကို အပြည့်အဝနှင့် အမြဲတမ်း စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဆုံးထိ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒမရှိသူသည် စတင်ရန်ပင် မလိုအပ်ပေ။

Counteth the cost. There is no point in beginning something one cannot complete. Such a project absorbs time and energy without bringing any comparable rewards. The “cost” of discipleship is the complete and permanent renunciation of personal ambitions and of worldly interests. He who is not willing to go all the way may as well not even start.

 

၂၉။ သူ့ကို ပြက်ရယ်ပြုကြသည်။ သူ၏ အဆင်သင့်မဖြစ်မှုသည် မအောင်မြင်မှုသာမက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ရှက်ရွံ့မှုကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

29. Mock him. His lack of foresight incurs not only failure but also personal embarrassment.

 

၃၀။ ဤသူ။ တစ်ခါတစ်ရံ “ဤ” ဟူသော စကားလုံးသည် လူတစ်ဦးကို ရည်ညွှန်းရာတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် သရော်စာပြုခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည် (လုကာ ၁၅:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

30. This man. Sometimes “this” is used to manifest contempt or sarcasm in referring to a person (see on ch. 15:2).

 

၃၁။ ဘုရင်တစ်ပါး။ ဤပုံဥပမာ၏အဓိပ္ပါယ်နှင့် ၎င်း၏တရားဒေသနာတစ်ခုလုံးနှင့်ဆက်စပ်မှုကို အခန်းငယ် ၂၈ တွင်ကြည့်ပါ။ ယခင်ဥပမာသည် စီးပွားရေးလောကမှဖြစ်ပြီး၊ ဤဥပမာသည် နိုင်ငံရေးလောကမှဖြစ်ပြီး၊ တူညီသောအမှန်တရားကို သရုပ်ဖော်သည်။

31. What king? For the meaning of this parable and its relation to the discourse as a whole see on v. 28. The previous illustration is from the business world; this, from the political world, illustrates the same truth.

 

သိန်းနှစ်ဆယ်။ တပ်သားတစ်သောင်းရှိသောဘုရင်သည် အနည်းငယ်နည်းပါးပုံရသော်လည်း၊ အခြားအကြောင်းအမျိုးမျိုးက ရန်သူ၏အင်အားအရေအတွက်သာလွန်မှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး၊ အောင်မြင်မှု၏အလားအလာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

Twenty thousand. The odds appear against the king with 10,000, but it may be that other factors will tend to cancel out the numerical superiority of the enemy and make the prospect of victory a possibility.

 

၃၂။ ငြိမ်းချမ်းရေးသတ်မှတ်ချက်များ။ သို့မဟုတ် “ငြိမ်းချမ်းရေးစည်းကမ်းများ”။

32. Conditions of peace. Or, “terms of peace.”

 

၃၃။ ထိုနည်းတူ။ ပုံမှန်အတိုင်း ယေရှုသည် သူ၏ပုံဥပမာများမှ သင်ကြားရန်ရည်ရွယ်ထားသည့် သင်ခန်းစာကို ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြသည်။ တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် ဤဘဝတွင် လူတစ်ဦးပိုင်ဆိုင်သမျှ—အစီအစဉ်များ၊ ရည်မှန်းချက်များ၊ သူငယ်ချင်းများ၊ ဆွေမျိုးများ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ—ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် ဝမ်းမြောက်စွာအမှုဆောင်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာအားလုံးကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျားထားရှိခြင်းပါဝင်သည် (ခါလသိဖြစ်သည့် အခန်း ၉:၆၁၊ ၆၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ တမန်တော်ပေါလု၏အတွေ့အကြုံဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၈-၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

33. So likewise. As usual, Jesus clearly states the lesson His parables are designed to teach. Discipleship involves the complete placing on the altar of all that a man has in this life—plans, ambitions, friends, relatives, possessions, riches—anything and everything that might interfere with service for the kingdom of heaven (cf. ch. 9:61, 62). Such was the experience of the apostle Paul (see Phil. 3:8–10).

 

၃၄။ ဆားသည်ကောင်းသည်။ အခန်းငယ် ၃၄၊ ၃၅ အတွက် မှတ်ချက်ကို မဿဲ ၅:၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။ ခါလသိဖြစ်သည့် မာကု ၉:၅၀ ကိုကြည့်ပါ။ ဤနေရာတွင် “ဆား” ၏အရသာသည် ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း၏စိတ်ဓာတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း၏စိတ်ဓာတ်မရှိသော တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိဟု ယေရှုကဖော်ပြသည်။

34. Salt is good. For comment on vs. 34, 35 see on Matt. 5:13; cf. Mark 9:50. Here, the flavor of “salt” represents the spirit of devotion. Discipleship without this spirit of devotion, Jesus declares, is without meaning.

 

၃၅။ နားရှိသူ။ မှတ်ချက်ကို မဿဲ ၁၁:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ။

35. He that hath ears. For comment see on Matt. 11:15.

ellen g. white comments

1 COL 219

10 MH 477

11 4T 379; 5T 638

12–14 COL 220; MB 112; MH 353; 6T 305

12–24 COL 219-237

13 COL 370

13, 14 ML 201

14 6T 312

15 COL 223

15–20 COL 221

16–21 3T 383

16–23 WM 245

17 COL 237; Ev 16,  82, 383; FE 366; TM 231; 2T 225,  226, 295; 6T 72, 291; 7T 15, 24; 8T 16,  72,  77, 153; 9T 36

17, 18 3T 384

17–20 COL 224

18 CH 507; GW 195; 4T 76; 5T 369

18–20 2T 39

20 AH 351; WM 176

21 COL 225

21–23 WM 122

21–24 2T 40

22, 23 COL 226

23 AA 364; CE 32, 37; CH 390; CM 24, 39; COL 228,  235, 237; CT 548; Ev 40,  45,  47,  50,  51,  54,  60,  114,  143,  436, 458; FE 366, 529; GW 187; MH 147, 164; MM 312; TM 198; 6T 66,  76,  79,  83,  280, 294; 8T 216; 9T 35, 115; WM 73,  98, 257

24 COL 236, 307; DA 495

28 CS 273; Ev 85; 7T 99, 283; 8T 191

28–30 CS 281

30 TM 178

33 FE 125; SC 44; 3T 397; 5T 83