ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း ၁၆

 

အခန်းကြီး ၁၆

chapter 16

 

၁. ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကီများသည် ယေရှုထံသို့လာ၍ ကောင်းကင်မှ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပြရန် စမ်းသပ်လျက် တောင်းဆိုကြသည်။ ၆. ယေရှုက တပည့်တော်များအား “ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကီများ၏ တဆေးအနှစ်ကို သတိထားကြလော့” ဟု သတိပေးတော်မူသည်။ ၁၃. လူတို့၏အမြင်တွင် ခရစ်တော်သည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း လူထုက ယူဆထင်မြင်ကြသည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ၁၆. ပေတရု၏ဝန်ခံချက်တွင် ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။ ၂၁. ယေရှုသည် မိမိ၏သေခြင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောတော်မူပြီး၊ ၂၃. ထိုသေခြင်းမှ တားမြစ်သော ပေတရုအား ဆုံးမတော်မူသည်။ ၂၄. မိမိနောက်သို့လိုက်လာလိုသူများအား ကားစတိုင်ကိုထမ်းပိုးရန် ဆုံးမဩဝါဒပေးတော်မူသည်။

1 The Pharisees require a sign. 6 Jesus warneth his disciples of the leaven of the Pharisees and Sadducees. 13 The people’s opinion of Christ, 16 and Peter’s confession of him. 21 Jesus foresheweth his death, 23 reproving Peter for dissuading him from it: 24 and admonisheth those that will follow him, to bear the cross.

 

ဖာရိဆီများ [အမှတ်လက္ခဏာတောင်းဆိုခြင်း၊ မဿဲ ၁၆:၁–၁၂ = မာကု ၈:၁၁–၁၂။ အဓိကမှတ်ချက်- မဿဲ။ အများပြည်သူဝန်ကြီးဌာနမှ အနားယူခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်၏ဝန်ကြီးဌာန ကိုကြည့်ပါ။] ယေရှုသည် “ကောင်းကင်မှအမှတ်လက္ခဏာ” တောင်းဆိုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ပင်လယ်ကမ်းခြေတရားဒေသနာနှင့်ဆက်စပ်ပြီး၊ အေဒီ ၂၉ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည် (အခန်း ၁၂:၂၂၊ ၃၈၊ ၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်း ၁၆:၁–၄ မှ ဒုတိယအကြိမ်မှာ ထိုမှရိုးရိုး ၉ လခန့်အကြာတွင်၊ အေဒီ ၃၀ ခုနှစ် နွေဦးရာသီအစောပိုင်း တွင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤဒုတိယအကြိမ် အမှတ်လက္ခဏာတောင်းဆိုခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ရပ်များ အတွက် အခန်း ၁၅:၂၁၊ ၃၂ ကိုကြည့်ပါ။

1. Pharisees. [The Demand for a Sign, Matt. 16:1–12=Mark 8:11–12. Major comment: Matthew. See Retirement from Public Ministry; The Ministry of Our Lord.] There were at least two occasions on which Jesus discussed the demand for “a sign from heaven.” The first was in connection with the Sermon by the Sea, probably in the autumn of a.d. 29 (see on ch. 12:22, 38, 39). That of ch. 16:1–4 occurred about nine months or so later, probably in the early summer of a.d. 30. For incidents immediately preceding this, the second occasion on which a sign was demanded, see on ch. 15:21, 32.

 

ဆဒ္ဒုကီများနှင့်အတူ။  ယခုအကြိမ်တွင် ဆဒ္ဒုကီများသည် ဖာရိဆီများနှင့်ပထမဆုံးအကြိမ် ပူးပေါင်းကာ ယေရှုအား တိတ်ဆိတ်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ယခင်ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်က ယေရှုသည် ဤဝေဖန်ပြစ်တင်သူများကို ရှောင်ရှားရန် ဂါလိလဲပြည်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် (အခန်း ၁၅:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုအခါ၊ သူသည် ဂါလိလဲပြည်မြေသို့ ပြန်လည်ခြေချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ၎င်းတို့သည် သူ့အား ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာကြသည်။

With the Sadducees. Now, for the first time, the Sadducees united with the Pharisees in an attempt to silence Jesus. A few weeks previous to this Jesus had departed from Galilee to avoid these carping critics (see on ch. 15:21). Now, almost the moment He again sets foot on Galilean soil, they renew their attack upon Him.

 

စမ်းသပ်ခြင်း ဂရိဘာသာတွင် “ပိရာဇို” (အခန်း ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခင်က ယေရှုအား ဤမေးခွန်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏အဖြေသည် မည်သို့ဖြစ်နိုင်သည်ကို ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သည် (အခန်း ၁၂:၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ငြင်းပယ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤငြင်းပယ်မှုကို ၎င်းတို့သည် လူထုအား သူ၏မေရှိယဖြစ်မှုဆိုင်ရာ အဆိုများသည် မမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် တင်ပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြပေမည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုအား စမ်းသပ်နေကြပြီး၊ တောထဲတွင် စာတန်က ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း (အခန်း ၄:၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့ကို ယုံကြည်စေမည့်အရာတစ်ခုကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် မြင်လိုသည့်ဆန္ဒဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူမအောင်မြင်နိုင်ရန်နှင့် သူ့ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီး သူ၏အဆိုများကို ငြင်းပယ်ရန် အခွင့်အရေးရရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုတွင် ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်ပြုမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သည့်စွမ်းအားရှိသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ သူသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် တစိုက်မတ်မတ် ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (အခန်း ၄:၃–၁၁၊ ၇:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် မူအရ မညီညွတ်သောကြောင့် ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (DA ၃၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Tempting. Gr. peirazō (see on ch. 4:1). Having earlier confronted Jesus with this very question, they no doubt surmised what His answer was likely to be (see on ch. 12:38). He would refuse, and this refusal they probably intended to present to the people as evidence that His claims to Messiahship were false. They were putting Jesus to the test, even as Satan had done in the wilderness (see on ch. 4:7), not with a sincere desire to see something that would convince them, but rather with the hope that He would fail to do so, and thus give them an opportunity to denounce Him and deny His claims. Obviously, Jesus had power to work such miracles, but He consistently declined to do so (see on chs. 4:3-11; 7:6). He could, but refused, because it would be inconsistent with principle to do so (see DA 366).

 

အမှတ်လက္ခဏာ စာမျက်နှာ ၂၀၈ ကိုကြည့်ပါ။

Sign. See p. 208.

 

ကောင်းကင်မှ။ အခန်း ၁၂:၃၈၊ ၃၉ ကိုကြည့်ပါ။ ဤအချိန်တွင် ယေရှုသည် ရောဂါများ၊ နတ်ဆိုးများ၊ သေခြင်းနှင့် သဘာဝတရားများအပေါ် တန်ခိုးပြသမှုများအပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းသည် လူသားတို့၏ စစ်မှန်သောလိုအပ်ချက်များအတွက် သူ၏အဖြေဖြစ်ခဲ့သည် (DA ၃၆၆)။ အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းသည် လူသားများအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေသည့်အချက်သည်၊ သူ၏အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးဖြစ်ကြောင်း အကောင်းဆုံးသက်သေဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကဲများသည် “ကောင်းကင်မှလက္ခဏာ” ကိုတောင်းဆိုကြပြီး၊ ယေရှုပြုလုပ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများသည် သူ၏သာသနာ၏ဘုရားသခင်ဆန်ဆန်ဖြစ်မှုကို သက်သေပြရန် လုံလောက်သောအထောက်အထားမဟုတ်ဟု ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် လူသားတို့၏ထိန်းချုပ်မှုမှ လုံးဝသီးခြားဖြစ်သော လက္ခဏာတစ်ခုကို ရှာဖွေပုံရသည်၊ ဥပမာ၊ ရာသီမဟုတ်သော မိုးကြိုးပစ်ခြင်း (၁ရာ၊ ၁၂:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ကောင်းကင်မှ မီးကျခြင်း (၂ရာ၊ ၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့မဟုတ် နေမင်းရပ်တန့်နေခြင်း (ယောရှု၊ ၁၀:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုသို့မပြုလျှင် ယေရှုသည် ရှမွေလသို့မဟုတ် ဧလိယဟူသော ရှေးခေတ်ပရောဖက်များထက်ပင် မကြီးမြတ်ဟု အတည်ပြုရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ဗက်လဟင်မ်သို့ သိုးထိန်းများထံ ကောင်းကင်တမန်၏ကြေငြာချက် (လုကာ ၂:၈-၁၄)၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပညာရှိများကို ခေါ်ဆောင်လာသော ကြယ် (မဿဲ ၂:၁-၆)၊ နှင့် ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာသော ချိုးငှက်နှင့် အသံ (အခန်း ၃:၁၆၊ ၁၇)—ဤအားလုံးသည် “ကောင်းကင်မှလက္ခဏာများ” အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများဖြစ်သည်—ကို သိရှိထားသော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ဤတိုက်ရိုက်သက်သေများကို လက်ခံရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည် (အခန်း ၁၃:၁၃-၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် အလင်းကိုငြင်းပယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် အသိပညာမရှိကြပေ (ဟောရှာ ၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

From heaven. See on ch. 12:38, 39. By this time Jesus had performed all kinds of miracles, including demonstrations of power over disease, demons, death, and the forces of nature. Every miracle had been His answer to genuine need (DA 366). The fact that every miracle resulted in blessing to humanity was, in fact, the best possible evidence of the divine power by which all His miracles were accomplished. But the Pharisees and Sadducees wanted “a sign from heaven,” and denied that the many miracles Jesus had wrought were satisfactory evidence of the divine origin of His mission. Apparently they sought a sign entirely removed from the realm of human control, such as thunder out of season (see on 1 Sam. 12:17), or fire from heaven (see on 2 Kings 1:10), or the sun standing still (see on Joshua 10:12), and were ready to affirm that unless Jesus did so He was not even as great as the ancient prophets, such as Samuel or Elijah. Though they knew of the angel’s announcement to the shepherds of Bethlehem (Luke 2:8–14), of the star that brought the wise men to Jerusalem (Matt. 2:1–6), and of the descending dove and the voice from heaven (ch. 3:16, 17)—all of them miracles that could be classed as “signs from heaven”—they refused to acknowledge these direct evidences that Jesus was the Son of God (see on ch. 13:13–16). They were without knowledge because they chose to reject light (see on Hosea 4:6).

 

၂. ညနေဖြစ်သောအခါ။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားလုံးများမှစတင်သော အခန်းငယ် ၂ ၏ကျန်အပိုင်းနှင့် အခန်းငယ် ၃ တစ်ခုလုံးကို ဖယ်ထုတ်ရန် ညွှန်ပြသည်။ လုကာ ၁၂:၅၄-၅၆ သည် အတွေးအခေါ်တွင် ဆင်တူသော်လည်း ပုံစံအနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ ဤဥပမာသည် ခရစ်တော်မကြာခဏအသုံးပြုလေ့ရှိသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤမဿဲတွင် အကြောင်းအရာနှင့် လုံးဝသင့်လျော်သည်။

2. When it is evening. Textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the omission of the remainder of v. 2, beginning with these words, and all of v. 3. Luke 12:54–56 is similar in thought though somewhat different in form. The illustration is clearly one such as Christ often used, and, here in Matthew, fully appropriate to the context.

 

ရာသီဥတုကောင်းခြင်း။ ယေရှုသည် ပါလစ္စတင်း၏ရာသီဥတုကို ရည်ညွှန်းသည်။ အနောက်ဘက်မှ မြေထဲပင်လယ်မှလာသော လေနှင့်တိမ်များသည် မိုးရွာခြင်းကို ယူဆောင်လာလေ့ရှိပြီး၊ အရှေ့တောင်ဘက်မှ အာရေဗျသဲကန္တာရမှလာသော လေသည် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုကို ဆိုလိုသည်။

Fair weather. Jesus refers to the weather of Palestine. Wind and clouds from the Mediterranean to the west commonly brought rain, whereas wind from the Arabian Desert to the southeast meant hot, dry weather.

 

၃. ယနေ့ရာသီဥတုဆိုးခြင်း။ စကားလုံးအရ “ယနေ့၊ မုန်တိုင်း”။

3. Foul weather to day. Literally, “today, a storm.”

 

မည်းမှိုင်းခြင်း။ ဂရိဘာသာ stugnazō၊ “မည်းမှိုင်းပုံပေါက်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ဝမ်းနည်းပုံပေါက်ခြင်း” (မာကု ၁၀:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် stugnazō သည် “တိမ်ထူထပ်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ခြိမ်းခြောက်ပုံပေါက်ခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။

Lowring. Gr. stugnazō, “to appear gloomy,” or “to look sad” (see Mark 10:22). Here stugnazō means “overcast,” or perhaps “threatening.”

 

အို မင်းတို့ဟစ်ပိုကရိတ်များ။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားလုံးများကို ဖယ်ထုတ်ရန် ထောက်ခံသည်။ ဤဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကဲများသည် ဟစ်ပိုကရိတ်များဖြစ်ကြသည်မှာ သံသယမရှိပေ (အခန်း ၂၃:၁၃-၂၉ ကိုကြည့်ပါ; စသည်တို့ကို; DA ၄၀၉ ကိုကြည့်ပါ)။

O ye hypocrites. Textual evidence favors (cf. p. 146) the omission of these words. There is, of course, no doubt that these Pharisees and Sadducees were hypocrites (see ch. 23:13–29; etc.; cf. DA 409).

 

ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ diakrinō၊ “ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း”၊ “ပိုင်းခြားခြင်း” သို့မဟုတ် “ခြားနားချက်ပြုလုပ်ခြင်း”။

Discern. Gr. diakrinō, “to discriminate,” “to separate,” or “to make a distinction.”

 

ခေတ်၏လက္ခဏာများ။ အခန်းငယ် ၂; စာမျက်နှာ ၂၀၈ ကိုကြည့်ပါ။ ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကဲများ၏ သဘောထားသည်ကိုယ်တိုင်ပင် “ခေတ်” ၏ “လက္ခဏာ” တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ မယ်ရှိယအကြောင်း ဂျူးလူမျိုးတို့၏ထင်မြင်ယူဆချက်၏ “ရာသီဥတုဆိုးခြင်း” ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

Signs of the times. See v. 2; p. 208. The very attitude of the Pharisees and Sadducees was in itself a “sign” of the “times,” a token of the “foul weather” in the Jewish climate of opinion concerning the Messiah.

 

၄. ဆိုးယုတ်ပြီး ဖောက်ပြန်သော။ “ဆိုးယုတ်” သည် အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ သိမြင်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းသဘောဖြစ်ပြီး၊ “ဖောက်ပြန်” သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာမထားခြင်းသဘောဖြစ်သည် (အခန်း ၁၂:၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။

4. Wicked and adulterous. “Wicked” in the sense that it lacked moral and spiritual perception; “adulterous” in the sense that it was disloyal to God (see on ch. 12:39).

 

လက္ခဏာမရှိ။ ယေရှု၏ဝေဖန်သူများသည် ပြင်ပ၏အမှတ်အသားတစ်ခုခုထက် အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို လိုအပ်ခဲ့သည် (DA ၄၀၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်မိန့်ဆိုခဲ့သော စကားလုံးများသည်ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့ဂရုပြုလျှင် ထင်ရှားသော “လက္ခဏာ” တစ်ခုဖြစ်သည်။

No sign. Jesus’ critics were in need of spiritual regeneration within, not of some outward token (see DA 406). The very words Christ spoke were in themselves an impressive “sign,” would they but give heed.

 

ယုနံဖြူး။ ခရစ်တော်သည် ဤနေရာ၌ ပထမဦးစွာ ယုနံ၏ တရားဟောပြောခြင်း၏ ပြောင်းလဲစေသော တန်ခိုးကို နိနဝေမြို့သားများအတွက် “လက္ခဏာ” အဖြစ် ညွှန်ပြပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တရားဟောပြောခြင်းသည် သူ၏ခေတ်ကာလ၏ လူများအတွက် လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည် (DA ၄၀၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဒုတိယအနေဖြင့် ယုနံ၏အတွေ့အကြုံတွင် သုံးရက်နှင့်သုံးညဟူသော အချိန်ကာလကို ညွှန်ပြသည် (စာမျက်နှာ ၂၄၈-၂၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။

The prophet Jonas. Christ here points, first to the converting power of the preaching of Jonah as a “sign” to the people of Nineveh, even as His own preaching was a sign to the people of His day (see DA 406), and second,to the time element—three days and three nights—in the experience of Jonah (see pp. 248-250).

 

သူသည် သူတို့ကိုထားခဲ့သည်။ အခန်း ၁၀:၁၄၊ ၂၃၊ ၁၅:၂၁ ကိုကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် ဤလူယုတ်မာများနှင့် ထပ်မံစကားစစ်ထိုးရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အသုံးမဝင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့ကို ယုံကြည်စေရန်ဖြစ်စေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ဉာဏ်အလင်းပေးရန်ဖြစ်စေ မည်သည့်အရာမျှရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထပ်မံဆွေးနွေးခြင်းသည် လူများကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး၊ ဖာရိဆီများနှင့် ဇဒ္ဒုကီများကို ၎င်းတို့၏ တမင်တကာ မယုံကြည်မှုနှင့် လှည့်စားမှုလမ်းစဉ်တွင် ခိုင်မာစေရုံသာဖြစ်သည်။

He left them. See on chs. 10:14, 23; 15:21. Jesus refused to argue further with these hypocrites. It was useless to do so, for nothing was to be gained, either by way of convincing them or of enlightening the bystanders. Further discussion could serve only to confuse the people and to confirm the Pharisees and the Sadducees in their course of deliberate disbelief and deception.

 

၅။ တစ်ဖက်ကမ်း။ ၎င်းတို့၏ဦးတည်ရာမှာ ဗက်ဇေဒါဂျူလီးယပ်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၁:၂၁၊ မာကု ၆:၃၁၊ ၈:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ မဂ္ဂဒလမြို့မှ မိုင် ၈ (ကီလိုမီတာ ၁၃ ခန့်) အကွာတွင်ရှိသည်။ မာကုစာအုပ် (အခန်း ၈:၁၃-၂၂) တွင် ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာသည် အနည်းငယ်ကြည့်လျှင် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များအကြား စကားပြောဆိုမှုသည် ရေကန်ကိုဖြတ်ကူးစဉ် လှေပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ထင်စရာဖြစ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် မဿဲကတော့ ၎င်းတို့သည် “တစ်ဖက်ကမ်း” သို့ရောက်ပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြထားသည် (DA ၄၀၇ ကိုကြည့်ပါ)။

5. Other side. Their destination was Bethsaida Julias (see on Matt. 11:21; Mark 6:31; 8:22), about 8 mi. (c. 13 km.) from Magdala. The account in Mark (ch. 8:13–22) may, at first glance, seem to imply that the conversation between Jesus and the disciples occurred in the boat on the way across the lake. But Matthew plainly states that it was after they had reached “the other side” (see DA 407).

 

မိမိတို့သည် မဂ္ဂဒလမြို့မှ အလျင်စလို ထွက်ခွာလာသောအခါ၊ ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုရှဲများနှင့် အငြင်းပွားမှုကြောင့် မုန့်ယူဆောင်လာရန် မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ဗက်ဇဒါယူလိယပြည်သည် ဂျူးမဟုတ်သောနယ်မြေတွင် တည်ရှိပြီး၊ ဂျူးတစ်ဦးသည် ဂျူးမဟုတ်သူများထံမှ အစားအစာဝယ်ယူခြင်းမပြုရန် ပုံမှန်အားဖြင့် စားနပ်ရိက္ခာယူဆောင်လာတတ်သည် (အခန်း ၁၅ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Forgotten. That is, in their hasty departure from Magdala, occasioned by the controversy with the Pharisees and Sadducees. Bethsaida Julias itself was in Gentile territory, and a Jew would ordinarily carry provisions in order to avoid purchasing food from non-Jews (see Additional Note on Chapter 15).

 

၆. ဖာရိရှဲများ၏ တဆေး။ အခန်း ၁၃:၃၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ ဤနေရာတွင် “တဆေး” သည် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုရှဲများ၏ “အဆုံးအမ” ကို အထူးသဖြင့် ရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၁၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ အခြေခံမူများနှင့် သွန်သင်ချက်များဖြစ်သည်။ တဆေးသည် မုန့်စိမ်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သကဲ့သို့၊ လူတစ်ဦးလက်ခံထားသော အခြေခံမူများသည် ၎င်း၏ဘဝထဲသို့ စိမ့်ဝင်သည်။ ဤဥပမာသည် အခြေခံမူများသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အလွန်သင့်လျော်သည်။ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ စိတ်ဓာတ်၊ သွန်သင်ချက်များနှင့် အကျင့်စရိုက်သည် ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ယုံကြည်မှု၊ မာန၊ ပြသမှုနှင့် ပုံစံတရားဝါဒတွင် ထင်ရှားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လေးစားပြီး ၎င်းတို့၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာသူများ၏ ဘဝအပေါ် မလွှဲမရှောင်သာသက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည်။ ဤအထူးအခြေအနေတွင် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုရှဲများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (မာကု ၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုတောင်းခံရန် ဦးတည်စေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်ယုံကြည်မှုကို တဆေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည် (လုကာ ၁၂:၁ ကိုကြည့်ပါ၊ မလယံ ၂၃:၂၊ ၃ ကိုကြည့်ပါ)။

6. Leaven of the Pharisees. See on ch. 13:33. Here “leaven” refers specifically to the “doctrine” of the Pharisees and the Sadducees (see ch. 16:12), that is, to their principles and teachings. As leaven permeates a lump of dough, so the principles a man accepts permeate his life. The comparison is apt indeed, whether the principles be good or evil. The spirit, teachings, and character of the religious leaders, revealed in their hypocrisy, pride, ostentation, and formalism, would inevitably affect the lives of those who esteemed them and complied with their instructions. In this particular instance Jesus referred to the spirit of the Pharisees and Sadducees (cf. Mark 8:15) that led them to ask for a sign. Later Jesus compared their hypocrisy to leaven (see Luke 12:1; cf. Matt. 23:2, 3).

 

၇. ဆင်ခြင်တိုင်ပင်ခြင်း။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အချင်းချင်း “ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်”။

7. Reasoned. Or, “deliberated,” among themselves.

 

မုန့်မရှိ။ ဗီ ၆ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ လုံလောက်သောထောက်ပံ့မှုမရှိခြင်းဖြစ်သည်။ တပည့်များတွင် မုန့်တစ်လုံးသာရှိခဲ့ပြီး ထပ်မံမရှိတော့ပါ (မာကု ၈:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုရှဲများ၏ “တဆေး” နှင့်ပတ်သက်ပြီး ယေရှု၏သတိပေးချက်ကို ဖာရိရှဲသို့မဟုတ် ဆဒ္ဒုရှဲဖြစ်နိုင်သည့် မုန့်ဖုတ်သူထံမှ မုန့်ဝယ်ယူခြင်းမပြုရန် ရည်ညွှန်းသည်ဟု နားလည်မှုလွဲခဲ့သည် (DA ၄၀၈ ကိုကြည့်ပါ)။ တပည့်များသည် အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို ဆင်ခြင်ရန်နှင့် ယေရှုသွန်သင်ပေးလိုသော ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားများကို နားလည်ရန် မည်မျှနှေးကွေးခဲ့သည်လဲ! (အခန်း ၁၅ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

No bread. See on v. 6. That is, no adequate supply. The disciples did have one small loaf, but no more (see Mark 8:14) They misconstrued Jesus’ warning against the “leaven” of the Pharisees to mean that they should avoid purchasing bread from a baker who chanced to be a Pharisee or a Sadducee (see DA 408). How slow the disciples were to reason from cause to effect and to grasp the spiritual truths Christ sought to impart to them! (See Additional Note on Chapter 15.)

 

၈. ယေရှုသည် သိရှိတော်မူ၍။ တပည့်များပြောနေသည်ကို မကြားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့တွေးနေသည်ကို သိတော်မူသည် (မာကု ၂:၈ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

8. Jesus perceived. He knew what the disciples were thinking even if He did not hear what they were saying (see on Mark 2:8).

 

ယုံကြည်ခြင်းနည်းပါးသူများ။ မလယံ ၈:၂၆ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ၊ မလယံ ၆:၃၀၊ ဟေဗြဲ ၁၁:၆ ကိုကြည့်ပါ။ ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားကို နားလည်ရန် ယုံကြည်ခြင်းသည် လိုအပ်သည်။ တပည့်များ၏အခက်အခဲတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုရှဲများ၏ စစ်မှန်သောအကျင့်စရိုက်ကို မသိရှိခြင်းဖြစ်သည် (DA ၃၉၈၊ ၄၀၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဤဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များကို ၎င်းတို့ဟန်ဆောင်ထားသည့်အတိုင်း ယူဆပြီး၊ သရုပ်ဆောင်ဖြစ်စေသော ဘာသာတရားနောက်ကွယ်တွင် ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ယုံကြည်မှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပါ။

Ye of little faith. See on Matt. 8:26; cf. Matt. 6:30; Heb. 11:6. Faith is necessary to the perception of spiritual truth. Part of the disciples’ difficulty was that they did not perceive the true character of the Pharisees and the Sadducees (see DA 398, 408). They were still taking these religious leaders for what they pretended to be rather than for what they really were, blind to the hypocrisy that lurked behind a mask of simulated piety.

 

၉. သင်တို့သည် ယခုတိုင် နားမလည်ကြသေးသလော။ ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားကို နားလည်ရန် နှေးကွေးမှုအပေါ် စိတ်ပျက်ခဲ့သည် (မာကု ၆:၃၇ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ လွန်ခဲ့သောနာရီအနည်းငယ်ကပင်၊ သူသည် လူလေးထောင်အတွက် အစားအစာထောက်ပံ့ခဲ့ပြီး၊ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူငါးထောင်အတွက်လည်း ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။ မုန့်အကြောင်းကို စိုးရိမ်နေသည်ဟု ၎င်းတို့ထင်မှတ်ရသည့် အကြောင်းကား အဘယ်နည်း။

9. Do ye not yet understand? Jesus was disappointed at their slowness to perceive spiritual truth (see on Mark 6:37). Only a few hours before, He had provided food for 4,000 men, and a few weeks earlier, for 5,000. Why should they think that He was concerned because of a lack of literal bread?

Five thousand. See on Mark 6:30–44.

 

၁၀. လူလေးထောင်။ အခန်း ၁၅:၃၂-၃၉ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။

10. Four thousand. See on ch. 15:32–39.

 

၁၃. ယေရှုသည် ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိသို့ ရောက်လာတော်မူသည်။ ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိသို့ ဆုတ်ခွာခြင်း- ကြီးမြတ်သော ဝန်ခံခြင်း၊ မဿဲ ၁၆:၁၃-၂၈ = မာကု ၈:၂၇ မှ ၉:၁ = လုကာ ၉:၁၈-၂၇။ အဓိကမှတ်ချက်- မဿဲ။ လူထုဝန်ကျွမ်းမှုမှ အနားယူခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရား၏ ဝန်ကျွမ်းမှုကို ကြည့်ပါ။ ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိသို့ ဆုတ်ခွာခြင်းသည် အေဒီ ၃၀ ခုနှစ် နွေရာသီ အလယ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ ယေရှုသည် အဓိကအားဖြင့် တပည့်တော်များကို ဆုံးမသင်ကြားရန် လူထုဝန်ကျွမ်းမှုမှ အနားယူသည့် ခြောက်လအတွင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သည် ကပြွန်မြို့တွင် ပသခါပွဲအချိန်ခန့် (ယောဟန် ၆:၆၆ တွင် ကြည့်ပါ) တွင် ပယ်ချခံရခြင်းမှ ဆောင်းဦးရာသီတွင် တဲတော်ပွဲသို့ (ယောဟန် ၇:၂ တွင် ကြည့်ပါ) ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဂျူးခေါင်းဆောင်များနှင့် သူ့ကို လိုက်နာရန် ခန့်အပ်ထားသော သူလျှိုများနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် (မာကု ၇:၁ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ယေရှုသည် ဖိုနိရှာနှင့် ဒီကာပိုလိစ်တွင် ဂလာလီနယ်စပ်အပြင်ဘက်တွင် ရက်သတ္တပတ်များစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၅:၂၁, ၂၂; မာကု ၇:၃၁ တွင် ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဂလာလီသို့ ပြန်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆန်ဟီဒရင်မှ ခန့်အပ်ထားသော သူလျှိုများက သူ့ကို ထပ်မံစိန်ခေါ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၆:၁ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂလာလီမှ ထွက်ခွာကာ ဟေရုဒ်ဖိလိပ်၏ နယ်မြေရှိ ဘက်သညဒါ ဂျူလိယပ်သို့ သွားခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၆၅; မာကု ၈:၂၂ တွင် ကြည့်ပါ; ယေရှု၏ ဝန်ကျွမ်းမှုအတွင်း ပါလက်စတိုင်းကို ကြည့်ပါ)။ သူလျှိုများသည် မလိုက်လာခဲ့ပါ။

13. Jesus came. [Withdrawal to Caesarea Philippi: The Great Confession, Matt. 16:13–28=Mark 8:27 to 9:1=Luke 9:18–27. Major comment: Matthew. See Retirement from Public Ministry; The Ministry of Our Lord.] The withdrawal to Caesarea Philippi probably occurred during the mid-summer of a.d. 30, during the half year of retirement from public ministry which Jesus devoted primarily to instructing His disciples. This phase of Christ’s ministry continued from His rejection at Capernaum, about the time of the Passover (see on John 6:66) in the spring, to the Feast of Tabernacles in the fall (see on John 7:2). To avoid conflict with the Jewish leaders and the spies assigned to follow Him (see on Mark 7:1), Jesus had already spent several weeks beyond the borders of Galilee, in Phoenicia and Decapolis (see on Matt. 15:21, 22; Mark 7:31). But immediately upon His return to Galilee the spies commissioned by the Sanhedrin again challenged Him (see on Matt. 16:1), and He left Galilee for Bethsaida Julias, in the territory of Herod Philip (see p. 65; see on Mark 8:22; see Palestine During the Ministry of Jesus). The spies did not follow.

 

တိုင်း။ အခန်း ၁၅:၂၁ တွင် ကြည့်ပါ။

Coasts. See on ch. 15:21.

 

ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိ။ ဘက်သညဒါ ဂျူလိယပ်မှ ထွက်ခွာကာ ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များသည် အိုင်တူရီယာ၏ အဓိကမြို့ဖြစ်သော ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိအနီးသို့ မိုင် ၂၅ (ကီလိုမီတာ ၄၀) ခန့် မြောက်ဘက်သို့ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဂလာလီ၏ တက်ထရာ့ခ် ဟေရုဒ် အန္တိပါစ်၏ ညီဖြစ်သော ဖိလိပ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၆၅; ယေရှု၏ ဝန်ကျွမ်းမှုအတွင်း ပါလက်စတိုင်းကို ကြည့်ပါ)။ ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိသည် မူလက ပနီးယပ်ဟု လူသိများပြီး၊ ယခုခေတ် ဘာနီးယပ်စ်ရွာနှင့် တူညီသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ပနီးယပ်သည် သိုးအုပ်၊ မြက်ခင်းပြင်၊ သစ်တော၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ဂရိဘုရား ပန်မှ အမည်ပေးထားသည်။ ပနီးယပ် (ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိ) အနီးရှိ မြင့်မားသော ကျောက်ဆောင်တစ်ခုတွင် ပန်အား ရည်စူးထားသော ဂူတစ်ခုမှ ဂျော်ဒန်မြစ်၏ အဓိကရင်းမြစ်တစ်ခုဖြစ်သော ဘာနီးယပ်စ် စမ်းရေတွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖိလိပ်သည် ပနီးယပ်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး အလှဆင်ကာ သူ့ကိုယ်သူနှင့် တိုင်ဘီရီးယပ်ဆီဇာအတွက် ဆီဇာရီယာ ဖိလိပ္ပိဟု အမည်ပေးခဲ့သည် (ဂျိုးဇီဖပ်စ် အန်တီကွီးတီးစ် xviii. ၂. ၁; ဝါး ii. ၉. ၁ [၁၆၈])။

Caesarea Philippi. Leaving Bethsaida Julias, Jesus and His disciples journeyed about another 25 mi. (40 km.) northward to the vicinity of Caesarea Philippi, the chief city of Ituraea, which was under the administration of Philip, a brother of Herod Antipas, tetrarch of Galilee (see p. 65; see Palestine During the Ministry of Jesus). Caesarea Philippi, originally known as Paneas, has been identified with the modern village of Bâniyâs. Paneas was named after Pan, the Greek god of flocks, pastures, forests, and wildlife, and patron god of shepherds and hunters. From a grotto, formerly dedicated to Pan, in a lofty cliff in the vicinity of Paneas (Caesarea Philippi), springs forth a perennial stream, the Bâniyâs, one of the chief sources of the Jordan River. Philip rebuilt and beautified the city of Paneas and named it Caesarea Philippi, after himself and Tiberius Caesar (Josephus Antiquities xviii. 2. 1; War ii. 9. 1 [168]).

 

မေးမြန်းခြင်း။ သို့မဟုတ် “မေးမြန်းစတင်သည်” ဟု ဆိုလိုသည်၊ ရှည်လျားသော ဆွေးနွေးမှုကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှု၏ ဤဂျင်တိုင်းဒေသသို့ ဆုတ်ခွာခြင်းသည် ဂလာလီတွင် ရှိနေသမျှ အနားမပေးသော သူလျှိုများထံမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် တပည့်တော်များကို ဆုံးမသင်ကြားရန်နှင့် သူ၏ ဝန်ကျွမ်းမှု မကြာမီ ပြီးဆုံးမည့် အကြပ်အတည်းအချိန်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်သည် (DA ၄၁၁)။ အောက်ပါဆွေးနွေးမှုသည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များ၏ ခရီးလမ်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး (မာကု ၈:၂၇ တွင် ကြည့်ပါ)၊ သူ၏ ဆုတောင်းချိန်တစ်ခုအပြီးတွင် (လုကာ ၉:၁၈ တွင် ကြည့်ပါ)။ ဤဇာတ်ကြောင်း၏ အသေးစိတ်အချက်များသည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များသည် မတ်ဟာမွန်တောင်ခြေရင်းတွင် ညတစ်ညကို လွင်ပြင်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ သူသည် ညတစ်ညလုံး ဆုတောင်းရန် သို့မဟုတ် တပည့်တော်များထံမှ ခွဲထွက်ကာ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုတွင် ဆုတောင်းရန် စောစီးစွာ ထခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ သူသည် သူ၏ ဝန်ကျွမ်းမှု၏ နိဂုံးပိုင်းမြင်ကွင်းများနှင့် ပတ်သက်သည့် သင်ကြားမှုကို စတင်ရန် အကြံဉာဏ်ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အား လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ပေးရန် ဆုတောင်းခဲ့သည် (DA ၄၁၁)။

Asked. Or, “began to question,” implying protracted discussion. Christ’s retirement to this Gentile region was partly to escape from the spies, who gave Him no respite so long as He remained in Galilee, and also to have opportunity to instruct His disciples and prepare them for the hour of crisis that would soon bring His brief ministry to a close (DA 411). The following discussion evidently took place during the course of the travels of Jesus and His disciples (see Mark 8:27), at the close of one of His seasons of prayer (see Luke 9:18). These incidental details of the narrative suggest the possibility that Jesus and the disciples had spent the night in the open, somewhere in the foothills of Mt. Hermon, and that He had either devoted the night to prayer or had risen early and gone apart from the disciples for a season of prayer in some quiet, secluded place. He was about to begin instruction with respect to the closing scenes of His earthly ministry. Accordingly He sought guidance in opening to them these unwelcome thoughts, and prayed that they might be prepared to receive what He had to impart (see DA 411).

 

လူတို့က မည်သူဟုဆိုသနည်း။ ယေရှုသည် သူ၏ ခံယူချက်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုကို သူ့ကိုယ်သူ မက်ဆီယာ အဖြစ် တပည့်တော်များ၏ အတွေးများကို ဦးတည်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းအရာကို သူသည် ယခင်က တိုက်ရိုက်မဖွင့်ဟခဲ့ပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို မက်ဆီယာ အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ သူ့ကို “ဘုရားထံမှလာသော ဆရာ” (ယောဟန် ၃:၂ တွင် ကြည့်ပါ) သို့မဟုတ် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာသော ရှေးခေတ်ပရောဖက်တစ်ဦး (မဿဲ ၁၆:၁၄ တွင် ကြည့်ပါ) အဖြစ်သာ အသိအမှတ်ပြုပါက၊ သူ၏ သေခြင်းသည် အခြားသော ကြီးမြတ်ပြီး ဖြူစင်သော လူသား၏ သေခြင်းထက် ပိုမိုသော အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ ၎င်းသည် အလှူအတန်းထက် ပုံသက်သာဖြစ်မည်။ ၎င်းတွင် အပြစ်ဖြေရာ စွမ်းအားမရှိပေ။ ကယ်လဝါရီးလက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေသူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ချိတ်ဆွဲခံရသူသည် ဘုရား၏ သားတော်၊ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်ရှင်၊ မက်ဆီယာ၊ ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ကို ဦးစွာ အသိအမှတ်ပြုရမည်။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၏ မက်ဆီယာဖြစ်မှုအပေါ် အခြေခံမှုသာလျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ၎င်း၏ မှန်ကန်သော ရှုထောင့်တွင် နားလည်ပြီး တန်ဖိုးထားနိုင်သည်။ ယေရှုသည် လူတို့က သူ့ကို မည်သို့ထင်မြင်သည်ကို ကောင်းစွာသိသည်။ သူတည်ထောင်ရန် လာသော နိုင်ငံတော်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်သည့် ၎င်းတို့၏ မတိကျသော အယူအဆကိုလည်း သိသည် (လုကာ ၄:၁၉ တွင် ကြည့်ပါ)။ တပည့်တော်များအား ဤမေးခွန်းမေးရန် သူ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် သူ့ကို မည်သို့ထင်မြင်လာသည်ကို နောက်မေးခွန်းအတွက် ၎င်းတို့၏ စိတ်ကို ပြင်ဆင်ရန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၆:၁၅)။ တပည့်တော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ တစ်ပြည်လုံးသားများ၏ မယုံကြည်မှု သို့မဟုတ် တစ်ဝက်တစ်စယုံကြည်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမိုထူးခြားသည်။ ဧကန်စင်စစ်၊ ၎င်းတို့သည် သခင်နှင့် အချိန်ကြာရှည် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်ခဲ့သည်။

Whom do men say? Jesus opened the discussion of His coming passion by directing the thoughts of His disciples to Himself as the Messiah, a subject He seems never to have approached directly before. It was essential that they recognize Him as the Messiah before they could in any way appreciate the meaning of His vicarious sacrifice on Calvary. If He were recognized only as a “teacher come from God” (see on John 3:2), or as one of the ancient prophets risen from the dead (see on Matt. 16:14), His death could have no more significance than that of any other great and good man. It would be exemplary rather than vicarious. It would have no atoning power. He who would find salvation in the cross of Calvary must first recognize that the One who hung upon the cross was none other than the Son of God, the Saviour of the world, the Messiah, the Christ. It is only on the basis of the Messiahship of Jesus of Nazareth that the cross can be understood and appreciated in its true perspective. Jesus, of course, knew well what the people thought of Him. He knew also of their mistaken concept of the nature of the kingdom He had come to establish (see on Luke 4:19). His reason for asking the disciples this question was to appear their minds for the next question—what they themselves had come to think of Him (Matt. 16:15). The faith of the disciples was all the more remarkable in contrast with the unbelief or the half belief of the rest of their fellow countrymen. To be sure they had been closely associated with the Master for some time.

 

လူသား၏သား။ မာကု ၂:၁၀ တွင် ကြည့်ပါ။

Son of man. See on Mark 2:10.

 

၁၄. အချို့ကဆိုသည်။ တပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ကြားခဲ့သော ထင်မြင်ချက် လေးခုကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ဤထင်မြင်ချက်များ၏ အခက်အခဲမှာ ယေရှုကို ကြီးမြတ်သော လူသားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် သူ့ကို ဘုရားအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် မပြည့်စုံခဲ့ပေ။ ဤသို့ပင် နိကောဒမုတ်နှင့် ဖြစ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၂ တွင် ကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ပတ်သက်သည့် လူထု၏ တုံ့ပြန်မှုအတွက် ယခင်ထုတ်ပြန်ချက်ကို မာကု ၆:၁၄-၁၆ တွင် ကြည့်ပါ။

14. Some say. The disciples mention four opinions they had heard expressed concerning Jesus. But the difficulty with all these opinions was that although they recognized Jesus as being a great man, they all fell short of recognizing Him as God. Thus it had been with Nicodemus (see on John 3:2). For an earlier statement of public reaction to the person of Jesus see on Mark 6:14–16.

 

သင်သည် ယောဟန်။ ယောဟန်နှင့် သူ၏ ခေတ္တဝန်ကျွမ်းမှုက လူထု၏ အတွေးအခေါ်နှင့် ဟေရုဒ် အန္တိပါစ်၏ မထိမခိုင်သော သြတ္တပ္ပစိတ်အပေါ် ဖြစ်ပေါ်စေသော အထင်အရှားကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၃:၁; မာကု ၆:၁၄-၁၆ တွင် ကြည့်ပါ)။ လူတို့က ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကိုင်စွဲထားသော ထင်မြင်ချက်များသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးထားသော သက်သေများအားလုံးရှိသော်လည်း၊ “သူ၏ လူမျိုး” သည် သူသည် အိုတီ ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ မက်ဆီယာဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် မအောင်မြင်ခဲ့သည့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဝန်ခံချက်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၁၁; လုကာ ၂၄:၂၅-၂၇)။

Thou art John. A tribute indeed to John and to the impression his brief ministry had made upon the thinking of the people, even, in fact, upon the dull conscience of Herod Antipas (see on Matt 3:1; Mark 6:14–16). The various opinions men held of Jesus were a sad admission that in spite of all the evidence provided by Heaven, “his own” had failed to recognize Him for what He was in truth, the Messiah of OT prophecy (see John 1:11; Luke 24:25–27).

 

ဧလိယပ်။ ယောဟန် ၁:၁၉-၂၅ တွင် ကြည့်ပါ။

Elias. See on John 1:19–25.

 

ပရောဖက်တစ်ဦး။ ဒီကလယရီ ၁၈:၁၅ တွင် ကြည့်ပါ။

One of the prophets. See on Deut. 18:15.

 

၁၅. သင်တို့က မည်သူဟုဆိုသနည်း။ ဂရိဘာသာဖွဲ့စည်းမှု၏ အလေးပေးမှုမှာ “သင်တို့ကား ငါ့ကို မည်သူဟုဆိုသနည်း” ဖြစ်သည်။ ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များအကြား ဆင်တူသော စကားပြောဆိုမှုတစ်ခုအတွက် ယောဟန် ၆:၆၆-၆၉ တွင် ကြည့်ပါ။ ယေရှုနှင့် ယခုနှစ်တစ်နှစ်ကျော်နှင့် အချို့မှာ နှစ်နှစ်ကျော် အဆက်မပြတ်အဖော်ပြုခဲ့သော တပည့်တော်များသည် ယေရှု၏ ဘုရားဖြစ်မှု၏ သက်သေများစွာကို အခြားလူများထက် ကျော်လွန်သော အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၁-၃ တွင် ကြည့်ပါ)။ ယခု ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ သူ့ကို နားလည်မှုသည် မပြည့်စုံသော်လည်း၊ အန္ဒရိ၊ ဖိလိပ်နှင့် နဿနဲလတို့သည် အစပိုင်းမှစ၍ ယေရှုသည် မက်ဆီယာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ပုံရသည် (ယောဟန် ၁:၄၀-၄၉; DA ၁၄၁)။ ရေကန်ပေါ်ရှိ မုန်တိုင်းအပြီးတွင် တပည့်တော်အားလုံးသည် သူ့ကို ကိုးကွယ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၄:၃၃ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ဂလာလီရှိ အကြပ်အတည်းအပြီးတွင် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ဘုရား၏ သားတော်အဖြစ် ယုံကြည်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၆:၆၈, ၆၉)။

15. Whom say ye? The emphasis of the Greek construction is, “But you, who do you say that I am?” For a somewhat similar conversation between Jesus and His disciples see John 6:66–69. Constant companions of Jesus now for more than a year, and some of them for more than two years, the disciples had had opportunities to observe the many evidences of the divinity of Jesus (see on John 1:1–3) far exceeding those of other men. Now Jesus gave them an opportunity to testify to their faith. Though their understanding of Him was even yet far from perfect, Andrew, Philip, and Nathanael had apparently believed from the very beginning that Jesus was the Messiah (see John 1:40–49; DA 141). After the storm on the lake all the disciples had worshiped Him (see on Matt. 14:33), and after the crisis in Galilee they had professed faith in Him as the Son of God (John 6:68, 69).

 

၁၆. ပေတရုက ဖြေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ (DA ၄၁၂, ၄၁၅)၊ ဆယ့်နှစ်ပါးသော တပည့်တော်များအတွက် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအဖြစ်၊ ယခင်အခါများကဲ့သို့ပင် (ယောဟန် ၆:၆၉; မဿဲ ၁၄:၂၈; မာကု ၃:၁၆ တွင် ကြည့်ပါ)။

16. Peter answered. That is, not on his own behalf alone (DA 412, 415), but as spokesman for the Twelve, as upon previous occasions (see John 6:69; see on Matt. 14:28; Mark 3:16).

 

သင်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် ဆိုသည့် ဘွဲ့အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်အတွက် အခန်း ၁:၁ တွင် ကြည့်ပါ။ များစွာသောသူတို့သည် ခရစ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ မက်ဆီယာဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အယူအဆကို ပယ်ချခဲ့သော်လည်း (အခန်း ၁၆:၁၃, ၁၄ တွင် ကြည့်ပါ)၊ တပည့်တော်များသည် ၎င်းတွင်ပါဝင်သည့်အရာအားလုံးကို မပြည့်စုံစွာ နားလည်သော်လည်း၊ သူ့ကို ထိုသို့သော သူအဖြစ် သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ၎င်းတို့သည် နားလည်ခဲ့သည် (လုကာ ၂၄:၂၅-၃၄)။ ၎င်းတို့သည် ဤအခြေခံသမ္မာတရားကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်မထားပါက၊ ၎င်းတို့လည်း မက်ဆီယာသည် ခံစားရမည်ဟူသော သမ္မာတရားကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ပေ။ သူ၏ အလွန်အမင်း အချိန်ရောက်လာသောအခါ “တပည့်တော်အားလုံးသည် သူ့ကို စွန့်ခွာကာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်” (မဿဲ ၂၆:၅၆)။ သို့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဤသက်သေများ၏ သေးငယ်သောအဖွဲ့အပေါ် အသင်းတော်၏ အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်များကို အခြေခံထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ခရစ်တော်အဖြစ် မယုံကြည်ပါက၊ အခြားသူများသည် ဤမြင့်မြတ်သော သမ္မာတရားကို ယုံကြည်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်မည်သို့ရှိမည်နည်း။ ယောဟန် ၁:၁၁, ၁၂ တွင် ကြည့်ပါ။

Thou art the Christ. For the significance of the title Christ see on ch. 1:1. Though many had already rejected the idea that Christ could possibly be the Messiah of prophecy (see on ch. 16:13, 14), the disciples were still loyal to Him as such, even though they understood but imperfectly all that was involved in it. Later, of course, they did understand (cf. Luke 24:25–34). Except as they grasped this fundamental truth by faith and held firmly to it, they too would fail utterly to grasp the truth that the Messiah must suffer. As it was, when His hour of extremity came, “all the disciples forsook him, and fled” (Matt. 26:56). Even so, Jesus was basing the future hopes of the church on this little band of witnesses, and unless they believed Him to be the Christ, what hope was there that other men would ever believe this sublime truth? See on John 1:11, 12.

 

ယေရှုသည် ကြီးမြတ်ပြီး ဖြူစင်သော လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကောင်းဆုံးလူသားဖြစ်သည်ဟူသော စိတ်ကူးယဉ်သည် ဖြစ်မရှိသကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်စရာဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရား၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နောက်လိုက်များသည် ဤယုံကြည်မှုတွင် ထောက်ခံရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ။ အကယ်၍ သူမဖြစ်ပါက၊ သူသည် သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး လှည့်စားမှုနှင့် လိမ်လည်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော တောင်းဆိုမှုပြုလုပ်ပြီး သူမဟုတ်သည့်အခါ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အခြားသူများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် အားပေးသူသည် ကိုးကွယ်ရန်ထိုက်တန်သည်မှာ မပြောနှင့်၊ ချီးကျူးမှုထိုက်တန်ရန် ခဲယဉ်းသည်။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သော ဘုရား၏ သားတော်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်ပါက သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး လိမ်လည်သူဖြစ်သည်။

The fiction that Jesus was merely a great and good man, perhaps the best man who ever lived, but nothing more, is as absurd as it is incredible. He claimed to be the very Son of God, and expected His followers to concur in this belief. Either He was or He was not. And if He was not, He perpetrated the greatest hoax and fraud of history. One who would make such a claim and encourage others to consider Him the Saviour of the world, when He was not, could hardly be worthy of admiration, to say nothing of worship. Jesus of Nazareth was either the Christ, the Son of the living God, or He was the most colossal impostor of all time.

 

အသက်ရှင်သော ဘုရား၏ သားတော်။ လုကာ ၁:၃၅ တွင် ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် ဤဘွဲ့အမည်ကို လက်ခံသော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင် ၎င်းကို အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုပုံရသည်။ ယေရှုသည် လူသား၏သားဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ပုံမှန်အသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၁; မာကု ၂:၁၀ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် ဤအခါသမယတွင် ၎င်းတို့အား မေးမြန်းရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၆:၁၃)။ “လူသား၏သားသည် မည်သူနည်း” ဟု ယေရှုမေးသည်။ “အသက်ရှင်သော ဘုရား၏ သားတော်ဖြစ်သည်” ဟု တပည့်တော်များက ဖြေသည် (ယောဟန် ၁:၁-၃, ၁၄; ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Son of the living God. See on Luke 1:35. Although Jesus accepted this title, He seems to have used it of Himself only infrequently. Jesus commonly referred to Himself as the Son of man (see on Matt. 1:1; Mark 2:10), which was the very title He had used in addressing the question to them upon this occasion (Matt. 16:13). “Who is the Son of man?” Jesus asks; “The Son of the living God,” the disciples answer (see on John 1:1–3, 14; Additional Note on John 1).

 

၁၇. မင်္ဂလာရှိသည်။ အခန်း ၅:၃ တွင် ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် ပေတရု၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ ဝန်ခံချက်ကို တရားဝင်လက်ခံသည်။ ပေတရုသည် တပည့်တော်အားလုံးအတွက် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဖြစ်သောကြောင့် (အခန်း ၁၆ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ယခုသူ့ထံသို့ ဦးတည်သော မင်္ဂလာသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသမျှ တပည့်တော်များထံလည်း သက်ရောက်သည်။

17. Blessed. See on ch. 5:3. Jesus solemnly accepts Peter’s confession of faith. Inasmuch as Peter was spokesman for all the disciples (see on v. 16), the blessing now addressed to him belongs to them also, to the extent that their faith measured up to his.

 

ဆီမွန် ဘာဂျိုနာ။ ဆိုလိုသည်မှာ “ဆီမွန်၊ ယိုန၏သား [သို့မဟုတ် ယောဟန်]” (ယောဟန် ၂၁:၁၅; မာကု ၃:၁၆ တွင် ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ဂျူးဓလေ့ထုံးတမ်းအရ ပေတရု၏ အပြည့်အစုံအမည်ဖြစ်သည်။

Simon Bar-jona. That is, “Simon, son of Jonah [or John]” (see on John 21:15; cf. on Mark 3:16). This was Peter’s full name, according to Jewish custom.

 

အသားနှင့်သွေး။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားများဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတစ်ဦးလုံး သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ညွှန်ပြသော ဂျူးဘာသာစကားတစ်ခုဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၁:၁၆, ၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Flesh and blood. That is, human beings. This was a common Jewish idiom designating mankind in whole or in part (cf. Gal. 1:16, 17).

 

အကျွန်ုပ်၏ ခမည်းတော်။ ယောဟန် ၆:၄၅; ၁ ကောရိန္သု ၂:၁၀ တွင် ကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို “ခမည်းတော်” ဟုရည်ညွှန်းရန် ယေရှု၏ အသုံးပြုမှုအတွက် မဿဲ ၆:၉ တွင် ကြည့်ပါ။

My Father. See John 6:45; 1 Cor. 2:10. For Jesus’ use of the term “Father” to refer to God see on Matt. 6:9.

 

၁၈. ငါလည်းဆိုသည်။ ခမည်းတော်သည် သမ္မာတရားတစ်ခုကို ဖွင့်ပြခဲ့သည် (အခန်း ၁၇); ယေရှုသည် ယခုတွင် နောက်ထပ်တစ်ခုကို ထပ်မံထည့်သွင်းသည်။

18. I say also. The father had revealed one truth (v. 17); Jesus now adds to it another.

 

သင်သည် ပေတရုဖဖြစ်သည်။ ဆီမွန် ဘာဂျိုနာ (အခန်း ၁၇) ကို ပေတရုဟု ခေါ်ဆိုရင်း၊ ယေရှုသည် သူနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ပေတရုအား ပေးထားသော အမည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၄၀-၄၂; မဿဲ ၄:၁၈ တွင် ကြည့်ပါ)။

Thou art Peter. Addressing Simon Bar-jona (v. 17) as Peter, Jesus used the name He had given Peter upon first meeting him (see John 1:40–42; see on Matt. 4:18).

 

 

ဤကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင်။ ဤစကားများကို အမျိုးမျိုးအနက်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်- (၁) ပေတရုသည် “ဤကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည်၊ (၂) ယေရှုကို ခရစ်တော်အဖြစ် ပေတရု၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် “ဤကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည်၊ (၃) ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်သည် “ဤကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည်။ ဤရှင်းပြချက်သုံးခုစီအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြောင်းပြချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ယေရှုသည် ဤသင်္ကေတစကားများကို အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဆိုလိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဤအခါသမယတွင် ယေရှုကို ကြားနာခဲ့သော ဂျူးနားထောင်သူများ၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြုခဲ့သူများအတွက် ဤသင်္ကေတစကားသည် သမ္မာကျမ်းစာများကို မေးမြန်းရန်ဖြစ်သည် (MB ၁ ကြည့်ပါ)။ ဤအခါသမယတွင် မျက်မြင်သက်သေများဖြစ်သော တပည့်တော်များ၏ ရေးသားချက်များ၏ သက်သေသည် ယေရှုဆိုလိုသည်ဟု နောက်ပိုင်းတွင် လူတို့ထင်မြင်ခဲ့သည်ထက် သာလွန်ထင်ရှားသည်။ ဤအခါသမယတွင် မျက်မြင်သက်သေအချို့ (၂ ပေတရု ၁:၁၆; ၁ ယောဟန် ၁:၁-၃ ကြည့်ပါ) သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ထားရှိခဲ့သည်။

Upon this rock. These words have been variously interpreted: (1) that Peter is “this rock,” (2) that Peter’s faith in Jesus as the Christ is “this rock,” (3) that Christ Himself is “this rock.” Persuasive reasons have been set forth in favor of each of the three explanations. The best way to determine what Christ meant by these cryptic words is to inquire of the Scriptures themselves what this figure of speech meant to Jewish listeners, particularly to those who heard Jesus use it upon this occasion (see MB 1). The testimony of the writings of the disciples themselves is obviously superior to what men have since thought Jesus meant. Fortunately, some of those who were eyewitnesses upon this occasion (see 2 Peter 1:16; 1 John 1:1–3) have left a record that is clear and unequivocal.

 

 

ဤအပိုင်းအတွက်၊ ဤစကားများကို ဦးတည်ခဲ့သော ပေတရုသည် ၎င်း၏ သင်ကြားမှုများဖြင့် ယေရှုပြောသော “ကျောက်ဆောင်” သည် သူ့ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသည် (တမန်တော် ၄:၈-၁၂; ၁ ပေတရု ၂:၄-၈ ကြည့်ပါ)။ မဿဲသည် ယေရှုသည် ထိုသင်္ကေတစကားကို ထပ်မံအသုံးပြုခဲ့သည့် အခြေအနေများအောက်တွင် ၎င်းကို သူ့ကိုယ်သူအတွက် ရည်ညွှန်းရန် ရှင်းလင်းစွာ ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (မဿဲ ၂၁:၄၂; လုကာ ၂၀:၁၇, ၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အလွန်စောစီးစွာ ကတည်းက ကျောက်ဆောင်ဆိုသည့် သင်္ကေတသည် ဟီးဗရူးလူမျိုးများက ဘုရားသခင်အတွက် သတ်မှတ်သော အသုံးအနှုန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည် (ဒီကလယရီ ၃၂:၄; ဆာလံ ၁၈:၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ပရောဖက် ဧရာမညသည် ခရစ်တော်ကို “ပင်ပန်းသောမြေတွင် ကြီးမြတ်သော ကျောက်ဆောင်” (ဧရာမည ၃၂:၂ တွင် ကြည့်ပါ) နှင့် “အဖိုးတန် ထောင့်ကျောက်၊ ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်” (ဧရာမည ၂၈:၁၆ တွင် ကြည့်ပါ) ဟု ပြောသည်။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်သည် ရှေးခေတ်တွင် ၎င်း၏ လူများနှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သော “ကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည်ဟု အတည်ပြုသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၄; ဒီကလယရီ ၃၂:၄; ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၃၂; ဆာလံ ၁၈:၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုအနေဖြင့် ယေရှုပြောသော သမ္မာတရားများသည် လူတို့အား လုံခြုံစွာ တည်ဆောက်နိုင်သော “ကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၇:၂၄, ၂၅ တွင် ကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်သည် “လူဇာတိဖြစ်လာသော” အသက်ရှင်သော “ဗျာဒိတ်စကား” ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၁, ၁၄; မာကု ၈:၃၈; ယောဟန် ၃:၃၄; ၆:၆၃, ၆၈; ၁၇:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

For this part, Peter, to whom the words were addressed, emphatically disclaims, by his teachings, that the “rock” of which Jesus spoke referred to him (see Acts 4:8–12; 1 Peter 2:4–8). Matthew records the fact that Jesus again used the same figure of speech, under circumstances that clearly call for the term to be understood of Himself (see on Matt. 21:42; cf. Luke 20:17, 18). From very early times the figure of a rock was used by the Hebrew people as a specific term for God (see on Deut. 32:4; Ps. 18:2; etc.). The prophet Isaiah speaks of Christ as “a great rock in a weary land” (see on ch. 32:2), and as “a precious corner stone, a sure foundation” (see on ch. 28:16). Paul affirms that Christ was the “Rock” that went with His people in ancient times (see 1 Cor. 10:4; cf. Deut. 32:4; 2 Sam. 22:32; Ps. 18:31). In a secondary sense the truths Jesus spoke are also a “rock” on which men may build safely and securely (see on Matt. 7:24, 25), for He Himself is the living “Word” “made flesh” (see John 1:1, 14; cf. Mark 8:38; John 3:34; 6:63, 68; 17:8).

 

ယေရှုခရစ်တော်သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်း၏ ကျောက်ဆောင်” ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၉၅:၁; ဒီကလယရီ ၃၂:၄, ၁၅, ၁၈; DA ၄၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတစ်ဦးတည်းသာ အသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ “ယေရှုခရစ်တော်ဖြစ်သော ထိုအုတ်မြစ်ထက် အခြားအုတ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မချထားနိုင်” (၁ ကောရိန္သု ၃:၁၁)၊ “အခြားသူတွင် ကယ်တင်ခြင်းမရှိ” (တမန်တော် ၄:၁၂)။ ယေရှုခရစ်တော်နှင့် အနီးကပ်ဆက်နွယ်နေသော “အဓိက ထောင့်ကျောက်” အဖြစ် အသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်တွင် “တမန်တော်များနှင့် ပရောဖက်များ” ရှိသည် (ဧဖက် ၂:၂၀)။ ခရစ်တော်သည် ကျောက်ဆောင်ဖြစ်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်တွင်၊ သူ့ကို ယုံကြည်သူအားလုံးသည် “အသက်ရှင်သော ကျောက်များအဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ရေးအိမ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်ခံရသည်” (၁ ပေတရု ၂:၄, ၅)၊ “သခင်ဘုရားထံတွင် သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်စပ်စွာ ဖွဲ့စည်းထားသည်” (ဧဖက် ၂:၂၁)။ သို့သော် ယေရှုသည် အမြဲတမ်း တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမရှိလျှင် အသင်းတော်သည် လုံးဝမရှိပေ။ သူ့ကို ဘုရား၏ သားတော်အဖြစ် ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရား၏ သားသမီးများဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်နိုင်စေသည် (ယောဟန် ၁:၁၂; ၁ ယောဟန် ၃:၁, ၂ ကြည့်ပါ)။ ဤအခါသမယတွင် ပေတရုက အတည်ပြုခဲ့သော ယေရှုခရစ်တော်သည် ဘုရား၏ သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော အသိအမှတ်ပြုမှုသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ တံခါးသော့ဖြစ်သည် (DA ၄၁၂, ၄၁၃)။ သို့သော် ပေတရုသည် ဤအခါသမယတွင် တပည့်တော်အားလုံးအတွက် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအဖြစ် ပထမဆုံး အသိအမှတ်ပြုပြီး ၎င်း၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်မှာ အဓိကမဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်သည့်အရာဖြစ်သည် (အခန်း ၁၆ တွင် ကြည့်ပါ)။

Jesus Christ is the “rock of our salvation” (Ps. 95:1; cf. Deut. 32:4, 15, 18; DA 413). He alone is the foundation of the church, for “other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ” (1 Cor. 3:11), “neither is there salvation in any other” (Acts 4:12). Closely associated with Jesus Christ as “the chief corner stone” in the foundation of the church are “the apostles and prophets” (Eph. 2:20). In the same sense that Christ is the Rock, “a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God,” all who believe in Him, “as lively stones, are built up a spiritual house” (1 Peter 2:4, 5), “fitly framed together … an holy temple in the Lord” (Eph. 2:21). But Jesus is ever and only the “Rock” on which the entire structure rests, for without Him there would be no church at all. Faith in Him as the Son of God makes it possible for us also to become sons of God (see John 1:12; 1 John 3:1, 2). The realization that Jesus Christ is indeed the Son of God, as Peter emphatically affirmed upon this occasion (see Matt. 16:16), is the key to the door of salvation (see DA 412, 413). But it is incidental, not fundamental, that Peter was the first to recognize and declare his faith, which, upon this occasion, he did as spokesman for all the disciples (see on v. 16).

 

ဩဂတ်စတင်း (အေဒီ ၄၀၀ ခန့်)၊ အစောပိုင်း ခရစ်ယာန်ရာစုနှစ်များ၏ အကြီးမြတ်ဆုံး ကက်သလစ် ဓမ္မပညာရှင်သည် ဤတွင် ခရစ်တော်က သူ့ကိုယ်သူ သို့မဟုတ် ပေတရုကို “ကျောက်ဆောင်” အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ၎င်း၏ စာဖတ်သူများထံ ထားရှိခဲ့သည် (ရေးထရက်ရှင်းနီး i. ၂၁. ၁)။ “ရွှေသောအသံ” ဟုခေါ်သော ခရစ္စတမ်သည် အစောပိုင်းရာစုနှစ်များ၏ နောက်ထပ်ဘိုးဘေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ပေတရု၏ ဝန်ခံချက် [ပေတရုမဟုတ်] အပေါ် အသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်ကို ချရန် ကတိပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ အခြားနေရာတွင် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အုတ်မြစ်ဟု ခေါ်သည် (ဂလာတိအပေါ် မှတ်ချက်ပြုချက်၊ အခန်း ၁:၁-၃; ၁ တိမောသေ အပေါ် ဟောကြားချက်များ၊ နံပါတ် xviii, အခန်း ၆:၂၁)။ အစောပိုင်း အသင်းတော် သမိုင်းပညာရှင် ယူဆီးဘီးယပ်စ်သည် ကလီမန့်အော့ဖ်အလက်ဇန္ဒရိယာကို ပေတရု၊ ဂျိမ်းစ်နှင့် ယောဟန်တို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့ရှိ အသင်းတော်တွင် သာလွန်မှုအတွက် မကြိုးစားခဲ့ဘဲ၊ ဂျိမ်းစ် ဒီဂျပ်စ်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ကိုးကားပြောဆိုသည် (အသင်းတော်သမိုင်း ii. ၁)။ အခြားအစောပိုင်း အသင်းတော် ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာလီးစ်မှ ဟီလာရီတို့သည် ထိုနည်းတူ သင်ကြားခဲ့သည်။

Augustine (c. a.d. 400), the greatest of Catholic theologians of the early Christian centuries, leaves it for his readers to decide whether Christ here designated Himself or Peter as “the rock” (Retractiones i. 21. 1). Chrysostom, the “golden-tongued” preacher, another Father of the early centuries, says that Jesus promised to lay the foundation of the church upon Peter’s confession [not on Peter], but elsewhere calls Christ Himself truly our foundation (Commentary on Galatians, ch. 1:1–3; Homilies on 1 Timothy, No. xviii, ch. 6:21). Eusebius, the early church historian, quotes Clement of Alexandria as declaring that Peter and James and John did not strive for supremacy in the church at Jerusalem, but chose James the Just as leader (Church History ii. 1). Other early Fathers of the church, such as Hilary of Arles, taught the same.

 

ရောမမြို့၏ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်သည် အသင်းတော်၏အာဏာအမြင့်ဆုံးဖြစ်ရန် တောင်းဆိုမှုအတွက် ကျမ်းစာထောက်ခံမှုကို ရှာဖွေခဲ့သောအခါမှသာ (တတိယတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၈၃၆ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ဤအခါသမယတွင် ခရစ်တော်၏စကားများကို ၎င်းတို့၏မူလအကြောင်းအရာမှ ယူဆောင်ပြီး ပေတရုသည် “ဤကျောက်သား” ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။ လီယို ၁ သည် ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ပေတရုမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏အာဏာရရှိခဲ့သည်ဟု ပထမဆုံး ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအဖြစ် (အေဒီ ၄၄၅ ခန့်) တောင်းဆိုခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော အသင်းတော်သမိုင်းပညာရှင် ကင်နက်စကော့ လတ်တူးရက်က ၎င်းအကြောင်းပြောရာတွင်။ “သူသည် ခရစ်တော်၏အမိန့်ဖြင့် ပေတရုသည် ကျောက်သား၊ အုတ်မြစ်၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ တံခါးစောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ချည်နှောင်ရန်နှင့် လွှတ်ပေးရန် ခန့်အပ်ထားသူဖြစ်ကာ၊ ၎င်း၏တရားစီရင်မှုများသည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ၎င်းတို့၏တရားဝင်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးမှတစ်ဆင့်၊ ပေတရုသည် ၎င်းအား အပ်နှံထားသော တာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်သည်” (ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏သမိုင်း [၁၉၅၃]၊ စာမျက်နှာ ၁၈၆)။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ ခရစ်တော်အမှန်တကယ်ဆိုလိုသည့်အရာဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ပေတရု သို့မဟုတ် အခြားတပည့်များ၊ သို့မဟုတ် ထို့နောက် လေးရာစုနှစ်အထိ အခြားခရစ်ယာန်များက ၎င်းကို မသိရှိခဲ့ခြင်းသည် အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ပဉ္စမရာစုမှ ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်တစ်ဦးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏အာဏာအမြင့်ဆုံးအတွက် ကျမ်းစာထောက်ခံမှုအချို့ လိုအပ်သည်ဟု ယူဆသည်အထိ၊ မည်သည့်ရောမဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်မျှ ခရစ်တော်၏စကားများတွင် ဤအဓိပ္ပာယ်ကို မရှာဖွေခဲ့ခြင်းသည် အလွန်ထူးကဲသည်။ ခရစ်တော်၏စကားများအား ပေတရု၏ဆက်ခံသူဟုဆိုသော ရောမဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော်များအား အာဏာအမြင့်ဆုံးပေးအပ်သည်ဟု ယူဆသော အဓိပ္ပာယ်သည် ခရစ်တော်သည် ၎င်း၏နောက်လိုက်များအား ပေးအပ်ခဲ့သော သွန်သင်ချက်များအားလုံးနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၃:၈, ၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

It was only when scriptural support was sought in behalf of the claims of the bishop of Rome to the primacy of the church (see Vol. IV, p. 836) that the words of Christ upon this occasion were taken from their original context and interpreted to mean that Peter was “this rock.” Leo I was the first Roman pontiff to claim (about a.d. 445) that his authority came from Christ through Peter. Of him, Kenneth Scott Latourette, a leading church historian, says: “He insisted that by Christ’s decree Peter was the rock, the foundation, the door-keeper of the kingdom of heaven, set to bind and loose, whose judgments retained their validity in heaven, and that through the Pope, as his successor, Peter continued to perform the assignment which had been entrusted to him” (A History of Christianity [1953], p. 186). Strange indeed it is, that if this is really what Christ meant, neither Peter nor any other of the disciples, nor other Christians for four centuries thereafter, discovered the fact! How extraordinary that no Roman bishop discovered this meaning in Christ’s words until a fifth-century bishop considered it necessary to find some Biblical support for papal primacy. The significance attributed to Christ’s words, by which they are made to confer primacy upon the so-called successors of Peter, the bishops of Rome, is completely at variance with all the teachings Christ gave to His followers (see ch. 23:8, 10).

 

ခရစ်တော်သည် ပေတရုအား ၎င်း၏အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်မည့် “ကျောက်သား” အဖြစ် မခန့်အပ်ခဲ့ကြောင်း အကောင်းဆုံးသက်သေမှာ၊ ဤအခါသမယတွင် ခရစ်တော်၏စကားများကို ကြားနာခဲ့သူများ—ပေတရုပင်လျှင်—မည်သူမျှ၊ ခရစ်တော်မြေကြီးပေါ်တွင်ရှိစဉ်အတွင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင်၊ ၎င်း၏စကားများကို ထိုသို့အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ခြင်းမရှိသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခရစ်တော်သည် ပေတရုအား တပည့်များထဲတွင် အကြီးအကဲအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ထို့နောက်တွင် “သူတို့ထဲမှ မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံရမည်နည်း” ဟူသော အငြင်းပွားမှုများတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပါဝင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပါ (လုကာ ၂၂:၂၄; မဿဲ ၁၈:၁; မာကု ၉:၃၃–၃၅; စသည်တို့; DA ၈၁၇; မဿဲ ၁၆:၁၉ တွင် ကြည့်ပါ)။

Perhaps the best evidence that Christ did not appoint Peter as the “rock” on which He would build His church is the fact that none of those who heard Christ upon this occasion—not even Peter—so construed His words, either during the time that Christ was on earth or later. Had Christ made Peter chief among the disciples, they would not thereafter have been involved in repeated arguments about which of them “should be accounted the greatest” (Luke 22:24; see Matt. 18:1; Mark 9:33–35; etc.; DA 817; see on Matt. 16:19).

 

ပေတရု ဟူသောအမည်သည် ဂရိစကားလုံး petros မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် “ကျောက်သားတစ်ခု” ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ကျောက်သားပြားငယ်တစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။ “ကျောက်တုံး” ဟူသောစကားလုံးသည် ဂရိစကားလုံး petra ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကျောက်သားတစ်ခုလုံး၏ ကြီးမားသောအစုအဝေးဖြစ်သည့် “ကျောက်သားစင်” သို့မဟုတ် “ကျောက်သားထိပ်ဖျား” ကို ဆိုလိုသည်။ petra သည် ကြီးမားပြီး တည်ငြိမ်မရွေ့မလှုပ်နိုင်သော “ကျောက်တုံး” ဖြစ်ပြီး၊ petros သည် သေးငယ်သော “ကျောက်သား” ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ဤခွဲခြားမှုကို မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ စိတ်ထဲထားခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် သူပြောစဉ်တွင် ၎င်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ၊ ဤစကားလုံးများကိုယ်တိုင်မှ ဆုံးဖြတ်မရသည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယေရှုသည် ထိုအချိန်က ပါလစတိုင်းဒေသ၏ သာမန်ဘာသာစကားဖြစ်သော အာရမိတ်စကားဖြင့် ပြောခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဂရိစကားလုံး petros သည် အာရမိတ်စကားလုံး kepha’ (ခေဖါ) ကို ကိုယ်စားပြုသည်မှာ သေချာသည် (အခန်း ၄:၁၈ တွင် ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် petra သည်လည်း အာရမိတ်စကားလုံး kepha’ ကို ကိုယ်စားပြုဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ ယေရှုသည် အာရမိတ်ဘာသာစကားတွင် ဂရိစကားလုံး petros နှင့် petra အကြား ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူများက ပြုလုပ်ထားသော ခွဲခြားမှုနှင့် ကိုက်ညီမည့် အခြားသော ထပ်တူစကားလုံး သို့မဟုတ် အသုံးအနှုန်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ထိုသို့သော ခွဲခြားမှုကို ရည်ရွယ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်၊ မဟုတ်ပါက ဂရိဘာသာဖြင့် ရေးသားပြီး သန္ဓေတော်ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ရေးသားသော မဿဲသည် ထိုခွဲခြားမှုကို ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။ 

The name Peter is derived from the Gr. petros, a “stone,” generally a small slab of stone. The word “rock” is the Gr. petra, the large mass of rock itself, a “ledge” or “shelf of rock,” a “rocky peak.” A petra is a large, fixed, immovable “rock,” whereas a petros is a small “stone.” To what extent Christ may have had this distinction in mind, however, or may have explained it as He spoke, is a matter that cannot be determined from these words themselves, because Christ certainly spoke Aramaic—the common language of Palestine at that time. The Gr. petros undoubtedly represents the word kepha’ (cephas) in Aramaic (see on ch. 4:18). And, very likely, petra also represents the Aramaic word kepha’ though there is a possibility that Christ used some other synonym or expression in Aramaic, which would agree with the distinction between petros and petra that is made by the gospel writers in Greek. It seems probable that Christ must have intended to make such a distinction, however, or Matthew, writing in Greek and guided by the Holy Spirit, would not have made one.

 

ထင်ရှားသည်မှာ petros သို့မဟုတ် သေးငယ်သော ကျောက်သားသည် မည်သည့်အဆောက်အဦအတွက်မဆို မဖြစ်နိုင်သော အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် petra သို့မဟုတ် “ကျောက်တုံး” ထက်နည်းသောအရာသည် လုံလောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ဤအချက်ကို အခန်း ၇:၂၄ တွင် ယေရှု၏ စကားများဖြင့် ပိုမိုသေချာစေသည်။ “အကြင်သူသည် ငါ၏ ဤစကားများကို ကြားပြီး ၎င်းတို့ကို ကျင့်သုံးသည်” သည် “ပညာရှိတစ်ဦးနှင့်တူ၍ သူ၏အိမ်ကို ကျောက်တုံး [ဂရိစကား petra] ပေါ်တွင် တည်ဆောက်သည်” ဟု ဖော်ပြသည်။ ပေတရု၊ petros၊ အားနည်းပြီး အမှားလုပ်တတ်သော လူသားတစ်ဦးပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော မည်သည့်အဆောက်အဦမဆို၊ ခရစ်ဝင်ကျမ်းမှတ်တမ်းအရ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ရွေ့လျားနေသော သဲထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသော အုတ်မြစ်ရှိသည် (အခန်း ၇:၂၇ တွင် ကြည့်ပါ)။

Obviously a petros, or small stone, would make an impossible foundation for any edifice, and Jesus here affirms that nothing less than a petra, or “rock,” could suffice. This fact is made even more sure by the words of Christ in ch. 7:24: “Whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them” is like “a wise man, which built his house upon a rock [Gr. petra].” Any edifice built upon Peter, petros, a weak, erring human being, as the Gospel record makes plain, has a foundation little better than shifting sand (see on ch. 7:27).

 

အသင်းတော်။ ဂရိစကား ekklēsia။ အခန်း ၁၈:၁၇ တွင် ကြည့်ပါ။

Church. Gr. ekklēsia. See on ch. 18:17.

 

မြို့တံခါးများ။ ရှေးခေတ်မြို့များတွင် မြို့တံခါးသည် မြို့၏အကြီးအကဲများ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်ပြီး၊ ရန်သူ၏တိုက်ခိုက်မှုမှ မြို့ကို ကာကွယ်ရာတွင် အဓိကနေရာဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁; ယောရှု ၈:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် မြို့တံခါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်းသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်စေသည်။

Gates. In ancient cities the gate was the meeting place of the city fathers and the key place in the defense of the city against an attacking army (see on Gen. 19:1; Joshua 8:29). Hence to capture the gate would make possible the capturing of the entire city.

 

ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းတွင်းမှ အောင်မြင်မှုသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ဗဟိုအမှန်တရားဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ခရစ်တော်ကို သေခြင်း၏ ကြိုးများဖြင့် ထိန်းထားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ (တမန်တော် ၂:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့အတူ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူများကိုလည်း ထိန်းထားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ (ယောဟန် ၃:၁၆; ရောမ ၆:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ပုံဆောင်အားဖြင့် ပြောရလျှင်၊ စာတန်သည် “မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးများ” ကို ထိန်းထားသော်လည်း၊ ခရစ်တော်သည် သူ၏သေခြင်းဖြင့် စာတန်၏ခံတပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရန်သူကို ဖမ်းချည်ခဲ့သည် (မတ်ေသာ ၁၂:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအံ့ဖွယ်အမှန်တရားပေါ်တွင် ခရစ်ယာန်၏ ဤဘဝတွင် စာတန်၏ လှည့်ဖျားမှုမှ လွတ်မြောက်ရန်၊ သင်္ချိုင်းတွင်းမှ သူ၏တန်ခိုးမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် နောင်ဘဝတွင် သူ၏ရှိနေမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်သည် တည်ရှိသည်။ “နောက်ဆုံးရန်သူဖြစ်သော သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်” (၁ ကောရိန္တု ၁၅:၂၆)။ သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် “မီးအိုင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရလိမ့်မည်” (ဗျာဒိတ် ၂၀:၁၄)။

Christ’s triumph over death and the grave is the central truth of Christianity. It was not possible for Satan to hold Christ with the cords of death (see Acts 2:24), nor will it be possible for him to hold any of those who believe in Christ (see John 3:16; Rom. 6:23). Figuratively speaking, Satan holds the “gates of hell,” but Christ, by His death, entered Satan’s stronghold and bound the adversary (see on Matt. 12:29). Upon this sublime fact rests the Christian’s hope of deliverance from the wiles of Satan in this life, from his power over the grave, and from his presence in the life to come. “The last enemy that shall be destroyed is death” (1 Cor. 15:26). Death and the grave will eventually be “cast into the lake of fire” (Rev. 20:14).

 

ခရစ်တော်၏ စကားများကို “မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးများ” သည် ပေတရုကို အောင်မြင်မည်မဟုတ်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး (မတ်ေသာ ၁၆:၂၁ ကိုကြည့်ပါ၊ အခန်းကြီး ၁၃-၂၀ သည် ၎င်းအတွက် နိဒါန်းဖြစ်သည်)၊ ပေတရု၏ တုံ့ပြန်မှုကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စေသည် (အခန်းကြီး ၂၂၊ ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။

To make Christ’s words mean that the “gates of hell” are not to prevail against Peter is to deny Christ’s own explanation in Matt. 16:21 (to which vs. 13–20 are introductory), and to make Peter’s reaction meaningless (see vs. 22, 23).

 

မရဏနိုင်ငံ။ အခန်းကြီး ၁၁:၂၃ ကိုကြည့်ပါ။

Hell. See on ch. 11:23.

 

အောင်မြင်မည်မဟုတ်။ ပုံဆောင်အားဖြင့်၊ “မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးများ” သည် ပေတရုသည် သခင်ယေရှုကို သုံးကြိမ်ငြင်းပယ်ခဲ့စဉ်က အောင်မြင်ခဲ့သည် (DA ၄၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ပြင် သူ၏သေခြင်းတွင် စာသာဖြင့်လည်း အောင်မြင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၂၁:၁၈၊ ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Not prevail. Figuratively, the “gates of hell” prevailed against Peter when he thrice denied his Lord (see DA 413), and literally at his death (see John 21:18, 19).

 

ခရစ်တော်က “မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးများ” သည် “အောင်မြင်မည်မဟုတ်” ဟု ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်အပြည့်အစုံကို ခရစ်တော်က “သတ်ခံရပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင် ထမြောက်လာမည်” ဟု ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည့်အချက်ဖြင့် အကောင်းဆုံး နားလည်နိုင်သည် (မတ်ေသာ ၁၂:၄၀ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၄၁၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် စာတန်၏ တန်ခိုးအားလုံးကို ခမ်းနားစွာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအောင်မြင်မှုဖြင့် သူ၏ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အသင်းတော်သည်လည်း အောင်မြင်မည်ဟု အာမခံပေးခဲ့သည်။

The full significance of what Christ meant when He said that “the gates of hell” would “not prevail” can best be understood in terms of the fact that immediately He proceeded to speak about how He would “be killed, and be raised again the third day” (see on Matt. 12:40; cf. DA 418). Christ triumphed gloriously over all of Satan’s power, and by that triumph, He provided assurance that His church on earth would also triumph.

 

၁၉. သော့များ။ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ “သော့များ” သည် ခရစ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များဖြစ်သည် (DA ၄၁၃ ကိုကြည့်ပါ၊ ယောဟန် ၁:၁၂; ၁၇:၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်က ဤတွင်ဖော်ပြထားသော “သော့” ကို “နိုင်ငံတော်သို့ဝင်ရန် သိမှုသော့” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်ကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည် (လုကာ ၁၁:၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ၎င်းတို့ကို လက်ခံသူအားလုံးအတွက် “ဝိညာဉ်ရေး” နှင့် “အသက်” ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၆:၆၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ထာဝရအသက်ကို ယူဆောင်လာသည် (ယောဟန် ၆:၆၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအတွေ့အကြုံအတွက် သော့ဖြစ်သည် (၁ ပေတရု ၁:၂၃)။

19. The keys. The “keys” to the kingdom of heaven are the words of Christ (see DA 413; cf. John 1:12; 17:3). It is important to note that Christ Himself speaks of the “key” here referred to as “the key of knowledge” of how to enter the kingdom (see Luke 11:52). The words of Jesus are “spirit” and “life” to all who receive them (see John 6:63). It is the words of Christ that bring eternal life (see John 6:68). The word of God is the key to the new-birth experience (1 Peter 1:23).

 

ယေရှု၏ မိန့်တော်မူသော စကားများသည် တပည့်များအား သူ၏ ဘုရားသဘောကို ယုံကြည်စေခဲ့သည့်နည်းတူ၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ သံတမန်များအဖြစ် အခြားသူများထံ သူ၏စကားများကို ထပ်လောင်းပြောကြားခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် “ပြန်လည်သင့်မြတ်စေ” ရမည် (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၈–၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဧဝံဂေလိတရား၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးသည် လူသားများကို ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ပေတရုနှင့် အခြားတပည့်များအားလုံးအား (မဿဲ ၁၈:၁၈; ယောဟန် ၂၀:၂၃ ကို ကြည့်ပါ) လူသားများကို နိုင်ငံတော်သို့ ယူဆောင်လာရန် အာဏာနှင့် တန်ခိုးကို ရိုးရှင်းစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အမှန်ပင် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ပေတရု၏ အမှန်တရားကို သိမြင်နိုင်မှုသည် နိုင်ငံတော်၏ “သော့များ” ကို သူ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးခဲ့ပြီး သူ့ကို နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များအားလုံးအတွက် အချိန်ကာလအဆုံးသတ်အထိ အလားတူပြောနိုင်သည်။ ခရစ်တော်သည် ပေတရုအား အခြားတပည့်များအား ပေးခဲ့သော အာဏာထက် သို့မဟုတ် ကွဲပြားသော အာဏာတစ်မျိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟူသော အငြင်းပွားမှုသည် ကျမ်းစာအခြေခံမရှိပေ (မဿဲ ၁၆:၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။ တကယ်တော့၊ တမန်တော်များအကြားတွင် ယေရုဆလင်ရှိ အစောပိုင်းအသင်းတော်အပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ ပေတရုမဟုတ်ဘဲ ယာကုပ်ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၅:၁၃၊ ၁၉; အခန်း ၁:၁၃; ၁၂:၁၇; ၂၁:၁၈; ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၇; ဂလာတိ ၂:၉၊ ၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်တွင် ပေါလုသည် ပေတရု၏ မတိကျသော လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက် “မျက်နှာချင်းဆိုင်” ဆန့်ကျင်ခဲ့သည် (ဂလာတိ ၂:၁၁–၁၄ ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် မဿဲ ၁၆:၁၈၊ ၁၉ အပေါ်အခြေခံ၍ အချို့က ပေတရုအတွက် ယခုတောင်းဆိုနေသော အခွင့်အရေးများနှင့် ဦးစားပေးမှုများအကြောင်း သူသိထားခဲ့လျှင် သေချာပေါက် မလုပ်ဆောင်ခဲ့မည့်အရာဖြစ်သည်။

As the words spoken by Jesus convinced the disciples of His divinity, so their repeating of His words to other men, as His ambassadors, was to “reconcile” them to God (see 2 Cor. 5:18–20). The saving power of the gospel is the only thing that admits men and women into the kingdom of heaven. Christ simply bestowed upon Peter and all the other disciples (see on Matt. 18:18; John 20:23) the authority and power to bring men into the kingdom. It was Peter’s perception of the truth that Jesus is indeed the Christ that placed the “keys” of the kingdom in his possession and let him into the kingdom, and the same may be said of all Christ’s followers to the very close of time. The argument that Christ bestowed upon Peter a degree of authority greater than, or different from, that which He gave to the other disciples, is without scriptural basis (see on Matt. 16:18). As a matter of fact, among the apostles it was James and not Peter who exercised administrative functions over the early church in Jerusalem (see Acts 15:13, 19; cf. chs. 1:13; 12:17; 21:18; 1 Cor. 15:7; Gal. 2:9, 12). Upon at least one occasion Paul “withstood” Peter “to the face” for a wrong course of action (see Gal. 2:11–14), which he certainly would not have done had he known anything about Peter’s enjoying the rights and prerogatives that some now claim for him upon the basis of Matt. 16:18, 19.

 

ကောင်းကင်နိုင်ငံ။ ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုတော်တစ်လျှောက် မကြာခဏအသုံးပြုသည့်အတိုင်း၊ ဤနေရာတွင် “ကောင်းကင်နိုင်ငံ” သည် ၎င်း၏ နိုင်ငံသားဖြစ်လာသူများ၏ နှလုံးသားများထဲတွင် ယခုဤကာလတွင် ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၄:၁၇; ၅:၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံသို့ ယခုမဝင်ရောက်သူသည် အနာဂတ်ဘုန်းတန်ခိုးနိုင်ငံသို့ (အခန်း ၂၅:၃၁၊ ၃၄ ကို ကြည့်ပါ) ဝင်ရောက်ရန် ဘယ်သောအခါမျှ မျှော်လင့်မထားနိုင်ပေ။

Kingdom of heaven. As frequently used throughout the ministry of Christ, the “kingdom of heaven” here refers to the kingdom of divine grace in the hearts of those who become its citizens, here and now (see on chs. 4:17; 5:2). No one can ever hope to enter the future kingdom of glory (see on ch. 25:31, 34) who has not first entered the present kingdom of His grace.

 

ချည်နှောင်ရန်။ ဤဖော်ပြချက်တစ်ခုလုံးသည် စကားလုံးအရ “သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်တွင် ချည်နှောင်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်၊ သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လွှတ်ပေးသမျှသည် ကောင်းကင်တွင် လွှတ်ပေးပြီးဖြစ်လိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဤ၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသည်မှာ၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ အသင်းတော်သည် ကောင်းကင်က လိုအပ်သည့်အရာကိုသာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်က တားမြစ်ထားသည့်အရာကိုသာ တားမြစ်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျမ်းစာများ၏ ရှင်းလင်းသော သွန်သင်ချက်ဖြစ်ပုံရသည် (မဿဲ ၇:၂၁–၂၇; မာကု ၇:၆–၁၃ ကို ကြည့်ပါ)။ တမန်တော်များသည် ၎င်းတို့အား အပ်နှင်းထားသော တာဝန်အရ (မဿဲ ၂၈:၁၉၊ ၂၀ ကို ကြည့်ပါ) ဧဝံဂေလိတရားကို ကြေညာရန် ထွက်သွားစဉ်၊ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်သူများအား ခရစ်တော်က မိန့်မှာထားသမျှအရာများကို “စောင့်ထိန်း” ရန် သွန်သင်ရမည်—ထိုထက်မပိုမလျော့ပေ။

Bind. The entire statement reads literally, “Whatever you bind on earth shall have been bound in heaven, and whatever you loose on earth shall have been loosed in heaven.” The meaning evidently is this, that the church on earth will require only what heaven requires and will prohibit only what heaven prohibits. This seems to be the clear teaching of the Scriptures (see on Matt. 7:21–27; Mark 7:6–13). As the apostles went forth to proclaim the gospel, according to the commission entrusted to them (see Matt. 28:19, 20), they were to teach converts “to observe all things whatsoever” Christ had commanded—no more and no less.

 

“ချည်နှောင်ရန်” နှင့် “လွှတ်ပေးရန်” ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များသည် ယုံကြည်ရမည့်အရာနှင့် ဘာသာရေးနှင့် ကျင့်ထုံးများတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာများကို ညွှန်ကြားရန် အာဏာအဖြစ် တိုးချဲ့ရန်သည် ခရစ်တော်၏ ဤစကားများထဲသို့ သူအဓိပ္ပာယ်ရည်ရွယ်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုဖတ်ရှုရန်နှင့် တပည့်များနားလည်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော တောင်းဆိုမှုကို ဘုရားသခင်က အတည်မပြုပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ကောင်းကင်တွင် “ချည်နှောင်ထားသည့်အရာ” ကို ချည်နှောင်ရန်နှင့် ကောင်းကင်တွင် “လွှတ်ပေးထားသည့်အရာ” ကို လွှတ်ပေးရန် အခွင့်နှင့် တာဝန်ရှိသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဉ်အလင်းရှင်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည့်အရာများကို လိုအပ်ရန် သို့မဟုတ် တားမြစ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းထက်ကျော်လွန်သွားခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ အာဏာအစား လူသားအာဏာကို အစားထိုးရန်ဖြစ်သည် (မာကု ၇:၇–၉ ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံသားများကို ကြီးကြပ်ရန် ခန့်အပ်ခံရသူများတွင် ကောင်းကင်က သည်းမခံနိုင်သော သဘောထားတစ်ခုဖြစ်သည်။

To extend the meaning of “bind” and “loose” to the authority to dictate what members of the church may believe and what they may do, in matters of faith and practice, is to read into these words of Christ more than He meant by them, and more than the disciples understood by them. Such a claim God does not sanction. Christ’s representatives on earth have the right and the responsibility to “bind” whatever has been “bound in heaven” and to “loose” whatever has been “loosed in heaven,” that is, to require or to prohibit whatever Inspiration clearly reveals. But to go beyond this is to substitute human authority for the authority of Christ (see on Mark 7:7–9), a tendency that Heaven will not tolerate in those who have been appointed to the oversight of the citizens of the kingdom of heaven on earth.

 

၂၀. မည်သူအားမျှ မပြောရ။ သူ၏ဓမ္မအမှုတော် နိဂုံးချုပ်ချိန်အထိ—ယေရုဆလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်ခြင်းအထိ—ယေရှုသည် မိမိ၏မယ်ရှယ်ဖြစ်မှုကို လူထုရှေ့တွင် ဆွေးနွေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို မယ်ရှယ်အဖြစ် လူသိရှင်ကြား တစ်ကြိမ်မျှ မကြေငြာခဲ့ပေ။ မယ်ရှယ်အဖြစ် လူသိများမှုကို ရှောင်ရှားရန် (မာကု ၁:၂၄၊ ၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) ယေရှုသည် မကောင်းဆိုးဝါးများအား “ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောသူ” ဟု သူ့ကို မခေါ်ဆိုရန် ထပ်ကာ ထပ်ကာ တားမြစ်ခဲ့သည် (မာကု ၁:၂၄၊ ၂၅၊ ၃၄၊ ၃:၁၁၊ ၁၂၊ လုကာ ၄:၃၄၊ ၃၅၊ ၄၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တကျိပ်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များသည် ဂလိလဲဒေသတွင် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ယေရှုသည် မယ်ရှယ်ဖြစ်သလားဟူသော မေးခွန်းကို မဆွေးနွေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည် (DA ၃၅၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ မယ်ရှယ်နှင့်ပတ်သက်သော လူထုထင်မှတ်ယူဆချက်များ (DA ၃၀၊ ၄၁၄၊ ၄၁၅၊ လုကာ ၄:၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ကြေငြာခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို ဟန့်တားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူများသည် ထိုသို့သော ကြေငြာချက်ကို နိုင်ငံရေးအရ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပြီး၊ ယေရုဆလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်စဉ်ကဲ့သို့ (မဿဲ ၂၁:၁၊ ၅၊ ယောဟန် ၆:၁၅ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) ဖြစ်သည်။

20. Tell no man. Until the very close of His ministry—until the triumphal entry into Jerusalem, in fact—Jesus avoided public discussion of His Messiahship. He never claimed publicly to be the Messiah. Apparently to avoid publicity as the Messiah (see on Mark 1:24, 25), Christ repeatedly enjoined the evil spirits not to address Him as “the Holy One of God” (see Mark 1:24, 25, 34; 3:11, 12; Luke 4:34, 35, 41). The Twelve, on their tour through Galilee, were not to discuss the question of whether Jesus was the Messiah (see DA 350), because the popular misconceptions entertained concerning Messiah (DA 30,  414, 415; see on Luke 4:19) would tend to thwart the proclamation and reception of the gospel. Men would have construed such a proclamation in a political sense, as they did at the time of the triumphal entry into Jerusalem (see on Matt. 21:1, 5; John 6:15).

 

၂၁. ထိုအချိန်မှစ၍။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၃–၂၀ တွင်ဖော်ပြထားသော စကားပြောဆိုမှုသည် ယေရှုက ယခုပထမဆုံးအကြိမ်မိတ်ဆက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာ—သူ၏မကြာမီဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားမှု၊ သေဆုံးမှုနှင့် ထမြောက်ခြင်း—အတွက် သင့်လျော်သော နိဒါန်းတစ်ခုဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၁–၂၈ တွင်ဖော်ပြထားသော သင်ကြားမှုနှင့် စကားပြောဆိုမှုများသည် ယခင်အပိုင်းနှင့် ချက်ချင်းဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် မကြာမီအကြာတွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သလားဆိုသည်ကို မသိရှိရပေ။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၃ နှင့် ၂၄ အကြား အနည်းငယ်သော အချိန်ကြားကာလတစ်ခု ရှိနိုင်သည် (မာကု ၈:၃၄၊ DA ၄၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြစ်စေကာမူ၊ အခန်းကဏ္ဍ ၁၄–၂၈ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စကားပြောဆိုမှုနှင့် ဆွေးနွေးမှုအားလုံးသည် ကဲသာရိဖိလိပ္ပုဒေသတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ DA ၄၁၁၊ ၄၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယခုအချိန်သည် အေဒီ ၃၀ နွေရာသီ၏ နောက်ပိုင်းဖြစ်နိုင်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)။

21. From that time forth. The conversation of vs. 13–20 was a fitting introduction to the subject Jesus now introduced for the first time—His imminent sufferings, death, and resurrection (see on v. 13). Whether the instruction and conversation of vs. 21–28 took place immediately after the preceding section, or very shortly after, is not known. Another slight interval of time may have intervened between vs. 23 and 24 (see Mark 8:34; DA 416). Be that as it may, it is clear that all the conversation and discussion recorded in vs. 14–28 took place in the region of Caesarea Philippi (see on v. 13; cf. DA 411, 418). It was now probably in the latter part of the summer, a.d. 30 (see on v. 13).

 

ဤအခါမတိုင်မီ ယေရှုသည် တကျိပ်နှစ်ပါးသော တမန်တော်များနှင့်ပင် သူ၏မယ်ရှယ်ဖြစ်မှုကို မဆွေးနွေးခဲ့ပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၃၊ ၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)၊ ထို့ပြင် မယ်ရှယ်အဖြစ် သူသည် လောက၏အပြစ်များအတွက် သေရမည်ဟူသော အချက်ကိုလည်း ၎င်းတို့အား မဖော်ပြခဲ့ပေ။ သူသည် နှစ်နှစ်ကျော်ခန့်အကြာ ဗိမာန်တော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သန့်စင်သည့်အချိန်တွင် သူ၏သေဆုံးမှုကို နက်နဲသောစကားဖြင့် အရိပ်အမြွက်ပြောခဲ့ဖူးသည် (ယောဟန် ၂:၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း)၊ ထို့ပြင် နိကောဒင်အား သူ၏သေဆုံးမှု၏ အချက်အလက်နှင့် သဘောသဘာဝကို ပုဂ္ဂလိကအနေဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤအချိန်မှစ၍ ယေရှုသည် သူ၏တပည့်များနှင့် ထိုအကြောင်းအရာကို ထပ်ကာ ထပ်ကာ ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး၊ ယုဒလူမျိုးများက မယ်ရှယ်နှင့် သူ၏နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်၍ ထားရှိသော မမှန်ကန်သော လူထုအယူအဆများမှ (လုကာ ၄:၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) ၎င်းတို့၏စိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤအခါတွင် မယ်ရှယ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရပြီး သေရမည်ဟူသော အယူအဆကို လက်ခံရန် ၎င်းတို့၏ တွန့်ဆုတ်မှု (မဿဲ ၁၆:၂၂ ကိုကြည့်ပါ) သည် ယေရှုက ၎င်းတို့၏စိတ်ထဲမှ ဤမမှန်ကန်သော အယူအဆကို ဖယ်ရှားရန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခက်အခဲကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထပ်ကာ ထပ်ကာ (မဿဲ ၁၇:၂၂၊ ၂၃၊ ၂၀:၁၇–၁၉) သူသည် ၎င်းတို့နှင့် ထိုအကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏စိတ်ပျက်မှုသည် ယေရှုက ယခုသူတို့အား ပေးအပ်ရမည့် သင်ကြားမှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ အောင်မြင်စွာ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်ကို ပြသသည်။

Prior to this occasion Jesus had not discussed His Messiaship even with the Twelve (see on vs. 13, 16), nor had He mentioned to them the fact that, as the Messiah, He must die for the sins of the world. He had, it is true, alluded to His death in an enigmatic statement at the time of the First Cleansing of the Temple, more than two years earlier (see on John 2:19), and to Nicodemus He had plainly, though privately, set forth both the fact and the nature of His death (see John 3:14). From this time forth, however, Jesus repeatedly discussed the matter with His disciples, in an endeavor, no doubt, to wean their minds away from the false, popular concepts the Jews then entertained concerning the Messiah and His kingdom (see on Luke 4:19). Their reluctance upon this occasion to accept and entertain the idea that the Messiah must suffer and die (see Matt. 16:22) emphasizes the difficulty Christ had in disabusing their minds of this misconception. Again (ch. 17:22, 23) and again (ch. 20:17–19) He discussed the matter with them. But their disappointment, when the time finally arrived, showed that it was only with partial success that Jesus pressed upon them the instruction He now had to impart to them.

 

သူရမည်။ စကားလုံးအတိုင်း “သူ့အတွက် လိုအပ်သည်” (လုကာ ၂:၄၉ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ၏ဘဝအတွက် အစီအစဉ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ဆိုလိုသည် (မာကု ၈:၃၁၊ ၉:၁၂ စသည်တို့တွင် ကြည့်ပါ)။ သူ၏သာသနာကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် လက်ဝါးကပ်တိုင်လမ်းကြောင်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းမရှိပါ။

He must. Literally, “it is necessary for him” (see on Luke 2:49), that is, in the sense that it was necessary for Him to do so in order to fulfill the plan for His life while on earth (cf. Mark 8:31; 9:12; etc.). There was no way in which He could accomplish His mission but by the way of the cross.

 

ယေရုဆလင်။ နောက်လအနည်းငယ်—ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သုံးလလေးလခန့်အကြာ—သူသည် “ယေရုဆလင်သို့ သွားရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်” (လုကာ ၉:၅၁ တွင် ကြည့်ပါ)။

Jerusalem. Whither, a few months later—perhaps three or four—He “stedfastly set his face to go” (see on Luke 9:51).

 

များစွာခံစားရမည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အတိုင်း (ဆာလံ ၂၂:၁၊ ၇၊ ၈၊ ၁၅-၁၈၊ ဟေရှာယ ၅၃:၃-၁၀ စသည်တို့တွင် ကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ခံစားမှုများသည် သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ဓမ္မဟောင်းပရောဖက်ပြုချက်ထဲက မေရှိယ၊ နှင့် လူသားများ၏ ရွေးနှုတ်သူဖြစ်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးပါသည်။ သူသည် မေရှိယဖြစ်သောကြောင့် ခံစားရမည်။

Suffer many things. As had been prophesied (see Ps. 22:1, 7, 8, 15–18; Isa. 53:3–10; etc.). Jesus’ sufferings have meaning for us in terms of His being the Son of God, the Messiah of OT prophecy, and the Redeemer of mankind. Because He was the Messiah, He must suffer.

 

အကြီးအကဲများ။ ဂရိဘာသာတွင် တစ်ခုတည်းသော တိကျသော သတ်မှတ်ပုဒ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အကြီးအကဲများ၊ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်အကြီးအကဲများ၊ နှင့် ကျမ်းပြုဆရာများဟူသော ခေါင်းဆောင်အဆင့်သုံးမျိုးကို ဤတွင် သီးခြားအုပ်စုသုံးခုအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုတည်းသော အုပ်စုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ၎င်းသည် ဤအုပ်စုသုံးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိထားသော ဆန်ဟီဒရင်ဖြစ်ပေမည်။ “ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်အကြီးအကဲများ” အတွက် မှတ်ချက်အတွက် အခန်း ၂:၄ တွင် ကြည့်ပါ။ “ကျမ်းပြုဆရာများ” အတွက် မှတ်ချက်အတွက် မာကု ၁:၂၂ တွင် ကြည့်ပါ။ ဆန်ဟီဒရင်သည် အဖွဲ့ဝင် ၇၁ ဦးပါဝင်သော ဣသရေလ၏ အမြင့်ဆုံး ဥပဒေပြုနှင့် တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့ဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၆၇ တွင် ကြည့်ပါ)။

The elders. The use of a single definite article in the Greek indicates that the three classes of leaders—elders, chief priests, and scribes—are here treated as a single group and not as three separate groups. Probably, therefore, this was the Sanhedrin, which is known to have been composed of these three groups. For comment on the “chief priests” see on ch. 2:4. For comment on the “scribes” see on Mark 1:22. The Sanhedrin was the supreme legislative and judicial body of Israel, consisting of 71 members (see p. 67).

 

အသတ်ခံရမည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ အချက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သို့သော်၊ တပည့်များသည် ခရစ်တော်၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ (မာကု ၉:၁၀၊ ၃၂)၊ ၎င်းတို့ယုံကြည်လိုသည်ကို မျက်စိမမြင်စွာ ရွေးချယ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ကြိုတင်ထင်မြင်ချက်များနှင့် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာများကို ကျော်လွှားသွားခဲ့သည် (DA ၃၀ တွင် ကြည့်ပါ)။

Be killed. Again and again Jesus plainly set forth the facts, both of the crucifixion and of the resurrection. Nevertheless, the disciples failed to comprehend Christ’s meaning (Mark 9:10, 32), blindly choosing to believe what they wanted to believe and passing by what they found displeasing to their preconceived opinions (see DA 30).

 

တတိယနေ့။ စာမျက်နှာ ၂၄၈-၂၅၀ တွင် ကြည့်ပါ။

The third day. See pp. 248-250.

 

၂၂။ ပေတရုက သူ့ကိုခေါ်သည်။ စကားလုံးအတိုင်း “ပေတရုက သူ့ကိုယ်ထံ ခေါ်သွားသည်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယေရှုကို တစ်ဖက်သို့ ခေါ်သွားပြီး စကားပြောရန်ဖြစ်သည်။

22. Peter took him. Literally, “Peter took him to himself,” implying that he took Jesus off to one side to talk to Him.

 

ဆုံးမရန် စတင်သည်။ ပေတရုသည် “စတင်” ခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုက သူပြီးဆုံးမီ တားဆီးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ပေတရု၏ ရဲရင့်မှုသည် ယေရှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် ဓားကို ယူခဲ့စဉ် ထင်ရှားခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၁၀၊ မဿဲ ၂၆:၃၃-၃၅ တွင် ကြည့်ပါ)။

Began to rebuke him. Peter “began,” but Jesus stopped him before he could finish. Later, Peter’s boldness was again in evidence when he took the sword in an attempt to defend Jesus (see John 18:10; cf. Matt. 26:33–35).

 

သင့်အတွက် ဝေးကွာပါစေ။ ဂရိဘာသာသို့ ဘာသာပြန်ထားသော ယုဒလူမျိုးတို့၏ သာမန်စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး “ဘုရားသခင်က သင့်အပေါ် ကရုဏာပြပါစေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေတရုသည် မေရှိယသည် မည်သို့ခံစားရမည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ၊ “မေရှိယ” နှင့် “ခံစားရသောအစေခံ” ဟူသော အယူအဆသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည် (ဟေရှာယ ၅၂:၁၃ မှ ၅၃:၁ တွင် ကြည့်ပါ)။ သူ၏ ဆန့်ကျင်မှုဖြင့် ပေတရုသည် သူ၏ကိုယ်ကျိုးရှာစိတ်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုကို လိုက်လျှောက်လိုခဲ့သော်လည်း၊ ခံစားမှုနှင့် သေဆုံးမှုသို့ ဦးတည်ရန် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်နှင့် ဆက်နွယ်နေရသည်ကို မနှစ်သက်ခဲ့ပါ (DA ၄၁၅၊ ၄၁၆ တွင် ကြည့်ပါ၊ မဿဲ ၁၆:၂၄၊ ၂၅ တွင် ကြည့်ပါ)။

Be it far from thee. A common Jewish idiom translated into Greek and meaning “God be merciful to thee.” Peter could not understand how the Messiah would suffer; the idea of a “Messiah” and a “suffering Servant” seemed irreconcilable in his mind (cf. Isa. 52:13 to 53:1). By his protest Peter revealed his own selfishness. He wanted to follow Jesus, but did not relish the idea of being associated with a program destined to lead to suffering and death (see DA 415, 416; see on Matt. 16:24, 25).

 

ဤအရာဖြစ်မည်မဟုတ်။ ဂရိဘာသာတွင် နှစ်ဆအနုတ်လက္ခဏာရှိပြီး၊ “မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ ဤအရာဖြစ်မည်မဟုတ်” ဟု အလေးပေးပြောဆိုသည့်နည်းဖြစ်သည်။

This shall not be. In the Greek there is a double negative, an emphatic way of saying, “In no case shall this be.”

 

၂၃. သူလှည့်လိုက်သည်။ ခရစ်တော်သည် ပေတရုထံမှ အခြားတပည့်များဆီသို့ လှည့်လိုက်ပုံရသည် (မာကု ၈:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် သူ၏စကားများသည် ပေတရုကို ဦးတည်ပြောဆိုထားသည်။

23. He turned. It seems that Christ turned away from Peter toward the other disciples (see Mark 8:33), though His words were addressed to Peter as He did so.

 

ငါ့နောက်သို့ဆုတ်သွား။ ပေတရုဖော်ပြခဲ့သော ခံစားချက်သည် သွေးဆောင်သူ၏စိတ်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ တုံ့ပြန်မှုသည် ၎င်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော မမြင်ရသည့်ရန်သူထံသို့ ဦးတည်သည်။ ဤစကားများသည် ခရစ်တော်က တောလမ်းတွင် သွေးဆောင်သူကို တွန်းလှန်ခဲ့စဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများဖြစ်သည် (လုကာ ၄:၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှုပြောခဲ့ဖူးသမျှအနက် အပြင်းထန်ဆုံး ဆူပူခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤအမိန့်သည် စာသာအားဖြင့် “ငါ့ထံမှ ထွက်သွား!” သို့မဟုတ် ပို၍လွတ်လပ်စွာ “သွားစမ်း!” သို့မဟုတ် “ငါ့အမြင်မှ ဖယ်ထုတ်လိုက်!” ဟု ဆိုလိုသည်။ ပေတရုသည် “မရဏနိုင်ငံ၏တံခါးများ” ကို သူ့အား လွှမ်းမိုးစေပြီး မကောင်းဆိုးဝါး၏မင်း၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဖြစ်လာခဲ့သည် (မတ်ေသာ ၁၆:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ခရစ်တော်၏စကားများသည် တပည့်ထံသို့မဟုတ်၊ သူ၏စကားကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သူထံသို့ ဦးတည်သည်။

Get thee behind me. The sentiment expressed by Peter was that of the tempter, and Christ’s reply was directed to the unseen foe who had prompted it. These were the very words with which Christ had repulsed the tempter in the wilderness (see Luke 4:8), and are expressive of the most severe rebuke ever spoken by Jesus. The command means, literally, “Get away from me!” or more freely, “Go away!” or “Get out of my sight!” Peter had permitted “the gates of hell,” as it were, to prevail upon him to be the mouthpiece of the prince of evil (see on Matt. 16:18). However, Christ’s words were addressed, not so much to the disciple, as to the one who had prompted his words.

 

အတားအဆီး။ ဂရိဘာသာစကား “skandalon” သည် စာသာအားဖြင့် ထောင်ချောက်တွင် မြှူစာထည့်ထားသည့် အစပျိုးယန္တရားကို ဆိုလိုပြီး၊ ပုံဆောင်အားဖြင့် “အတားအဆီး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင် သခင်ယေရှုသည် ပေတရုကို ကားတိုင်သို့သွားရာလမ်းတွင် အတားအဆီးအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းကြီး ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Offence. Gr. skandalon, properly, the trigger of the trap on which bait is placed, and metaphorically, “a hindrance.” Here the Lord refers to Peter as a hindrance to Him on His way to the cross (see on v. 21).

 

စဉ်းစားတွေးတော။ ဂရိဘာသာစကား “phroneō” သည် “နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း”၊ “ခံစားခြင်း” သို့မဟုတ် “တွေးတောခြင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။ အင်္ဂလိပ်ကြိယာ “to savor” သည် ရှေးဟောင်းအဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် “နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း” သို့မဟုတ် “သတိပြုမိခြင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။ ခဏမျှအကြာတွင် ပေတရုသည် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားပေးအမှန်တရားကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို ခမည်းတော်က သူ့အား ထုတ်ဖော်ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၇)။ ယခုမူ သူသည် မကောင်းမှုအားလုံး၏ ရန်သူက အကြံပေးခဲ့သောစကားကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှုတွင် ဘက်ပြောင်းလိုက်သည်မှာ မည်မျှလျင်မြန်လိုက်သနည်း!

Savourest. Gr. phroneō, “to have understanding,” “to feel,” or “to think.” The English verb, “to savor,” has the archaic meaning, “to understand,” or “to perceive.” Moments before, Peter had expressed a divine truth concerning Jesus, which had been revealed to him by the Father (v. 17); now he spoke what had been suggested to him by the enemy of all good. How soon Peter had changed sides in the great controversy!

 

၂၄. အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည်။ ယေရှုသည် ယခု တပည့်အားလုံးကို ပြောဆိုခဲ့သည် (လုကာ ၉:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ပြင် မာကု (အခန်းကြီး ၈:၃၄) တွင် တပည့်များအပြင် အခြားလူအနည်းငယ်လည်း ရှိနေသည်ဟု ဖြည့်စွက်ဖော်ပြထားသည်—ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဂါလိလဲဒေသတွင် သူ၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကြားသိပြီး သူ့ကို ယုံကြည်လာသူများဖြစ်နိုင်သည်။ မတ်ေသာ ၁၆:၂၄၊ ၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသော အတွေးအခေါ်နှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကြီး ၁၀:၃၈၊ ၃၉ ကိုကြည့်ပါ။

24. If any man. Jesus now addressed all the disciples (see Luke 9:23), and Mark (ch. 8:34) adds that there were some others besides His disciples present—perhaps some Jews of the region who had come to believe on Him, and who had heard of all His wonderful works in Galilee. For comment on the thought expressed in Matt. 16:24, 25 see on ch. 10:38, 39.

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ငြင်းပယ်ရန်။ ဆိုလိုသည်မှာ “ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်ရန်”၊ ခရစ်တော်ထံ သူ၏ဆန္ဒကို နှိမ့်ချရန်၊ ယခုမှစ၍ ကိုယ့်အတွက်မဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အတွက် အသက်ရှင်ရန်ဖြစ်သည်။

Deny himself. That is, “renounce himself,” submit his will to Christ, henceforth to live for Christ rather than for himself.

 

သူ၏ကားတိုင်ကို ထမ်းယူရန်။ ဆိုလိုသည်မှာ တပည့်တာဝန်နှင့်အတူပါလာသော တာဝန်များကို ထမ်းယူရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အမြင့်ဆုံးသောစျေးနှုန်းကို ပေးဆပ်ရန် ခေါ်ဆိုခံရလျှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ကားတိုင်သည် ဂျူးလူမျိုး၏ ကိရိယာမဟုတ်ဘဲ၊ ရာဇဝတ်သားများကို ကွပ်မျက်ရန် ရောမလူမျိုး၏ ကိရိယာဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၀:၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤဆယ်စုနှစ်များအတွင်း ကားတိုင်သည် ပါလက်စတိုင်းတွင် လူသိများသည်။

Take up his cross. That is, assume the responsibilities that accompany discipleship, even though by doing so he be called upon to pay the supreme price. The cross was not a Jewish, but a Roman, instrument for executing criminals (see on ch. 10:38). However, during these decades the cross was well known in Palestine.

 

ကွပ်မျက်ခံရရန် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရသော ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးသည် စာသာအားဖြင့် သူ၏ကားတိုင် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၎င်း၏အလျားလိုက်တန်းကို ကွပ်မျက်ရာနေရာသို့ ထမ်းသွားရသည်၊ ဤသည်ကို ခရစ်တော်က ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ ခရစ်တော်က ဤနေရာတွင် ကားတိုင်ထမ်းရန်ကို ဖော်ပြသည့်အကြောင်းအရာတွင်၊ တပည့်များကြုံတွေ့ရမည့် သေးငယ်သော အခက်အခဲများနှင့် အတားအဆီးများကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သေခြင်းကိုယ်တိုင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိရန်လိုအပ်မှုကို ရည်ညွှန်းပုံရသည် (အခန်းကြီး ၁၆:၂၁၊ ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေတရုသည် ယေရှုအား ကားတိုင်ထမ်းရန် ဘုရားသခင်၏အစီအမံကို စွန့်လွှတ်ရန် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယေရှုက ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ခမည်းတော်၏အလိုတော်မဟုတ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ပေတရုသည် တပည့်အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေလိုလျှင် ထိုစျေးနှုန်းကို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ရှိရမည်ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူလည်း ထိုသို့ပြုခဲ့သည် (ယောဟန် ၂၁:၁၈၊ ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားနေရာတွင် ခရစ်တော်က တပည့်များသည် ၎င်းတို့၏ကားတိုင်ကို “နေ့စဉ်” ထမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ခေါ်ဆိုခံရသော ဝန်ဆောင်မှုဘဝအတွက် အပ်နှံရန်ဖြစ်သည်ဟု ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည် (လုကာ ၉:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ လူများက ယေရှုကို မုန်းတီးခဲ့လျှင်၊ သူ၏ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သော တပည့်များကိုလည်း မုန်းတီးရန် မျှော်လင့်နိုင်သည် (ယောဟန် ၁၅:၁၈; ၁၆:၃၃; မတ်ေသာ ၁၀:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

A criminal condemned to die by crucifixion literally did “take up his cross,” or at least the crossbar to it, which he carried to the scene of execution, and it is probably this to which Christ here alludes. In the context in which Christ here mentions cross bearing, it seems that He refers, not so much to the minor difficulties and obstacles to be encountered by disciples, but rather to the need of being ready to face death itself (see ch. 16:21, 22). Peter had just attempted to persuade Jesus to abandon the divine plan that called Him to take up His cross. Jesus replies that this is impossible, for such is not the will of the Father, and that, furthermore, if Peter is to continue as a disciple he must be willing to pay the same price, as, indeed, he eventually did (see on John 21:18, 19). Elsewhere Christ presented the additional thought that disciples must take up their crosses “daily” (see Luke 9:23), in consecration to the life of service to which they are called. If men hated Jesus, they might also be expected to hate His representatives, the disciples (see John 15:18; 16:33; see on Matt. 10:22).

 

ငါ့နောက်သို့လိုက်လာ။ တပည့်ဖြစ်လိုသူသည် ဦးစွာ သူ့ကိုယ်သူ စွန့်လွှတ်ရမည်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစီအမံများ၊ သူ၏ဆန္ဒများကို စွန့်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် တာဝန်က ခေါ်ဆိုသည့် မည်သည့်ကားတိုင်ကိုမဆို ထမ်းယူရန် အသင့်ရှိရမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရှု၏ခြေရာအတိုင်း “လိုက်လျှောက်” ရမည် (၁ ပေတရု ၂:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုကို “လိုက်လျှောက်ရန်” သည် သူ၏ဘဝကို ပုံစံထုတ်ပြီး၊ သူပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများကို ဝန်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည် (၁ ယောဟန် ၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Follow me. The would-be disciple must first renounce himself, his own plans, his own desires; then he must be willing to bear any cross that duty calls him to “take up;” finally, he must “follow” in the footsteps of Jesus (see 1 Peter 2:21). To “follow” Jesus is to pattern our lives after His life, and to serve God and our fellow men, as He did (see 1 John 2:6).

 

၂၅. သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်။ အခန်းကြီး ၁၀:၃၉ ကိုကြည့်ပါ။ သူ၏အသက်ကို “ကယ်တင်ရန်” သည် လက်ရှိဘဝ၏အရာများကို ဦးစွာရှာဖွေရန်ဖြစ်ပြီး၊ “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံနှင့် သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ကို မေ့လျော့ရန်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၆:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

25. Save his life. See on ch. 10:39. To “save” one’s life is to seek first the things of the present life, forgetting “the kingdom of God, and his righteousness” (see ch. 6:33).

 

သူ၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးရန်။ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်အတွက် သူ၏အသက်ကို “ဆုံးရှုံးသည်” ဆိုသည်မှာ သူ့ကိုယ်သူ “ငြင်းပယ်” သို့မဟုတ် “စွန့်လွှတ်” ပြီး ခရစ်တော်၏ကားတိုင်ကို ထမ်းယူသည့်အခါဖြစ်သည် (မတ်ေသာ ၅:၁၁; ၁၆:၂၄; ၁ ပေတရု ၄:၁၂၊ ၁၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Lose his life.A man “loses” his life for the sake of Christ when he “denies,” or “renounces,” himself and takes up the cross of Christ (see on Matt. 5:11; 16:24; cf. 1 Peter 4:12, 13).

 

ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်။ ဤဧဝံဂေလိဆန်သော ဝိရောဓိအချက်၏ နောက်ထပ်ရှုထောင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအတွက် ကားတိုင်မရှိဘဲ သရဖူမရှိနိုင်ပေ၊ သို့သော် စာတန်သည် တောလမ်းတွင် ခရစ်တော်အား ကားတိုင်မဟုတ်သည့် အခြားလမ်းကြောင်းဖြင့် ဤလောက၏သရဖူကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၄:၈၊ ၉; ၁၆:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Find it. Another aspect of this great gospel paradox. For the Christian there can be no crown without a cross, though Satan in the wilderness offered Christ the crown of this world by another route than the cross (see on chs. 4:8, 9; 16:22).

 

၂၆. လောက။ ဂရိဘာသာစကား “kosmos” သည် ဤနေရာတွင် လောကကမ်းလှမ်းနိုင်သော ပစ္စည်းဥစ္စာများ၊ အကျိုးကျေးဇူးများကို ရည်ညွှန်းသည်။ “တစ်လောကလုံးကို ရယူရန်” သည် ယခုနှင့်အတိတ်တွင် မမြင်ရသည့်နှင့် မြင်ရသည့် မကောင်းမှုအင်အားစုများ၏ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

26. World. Gr. kosmos, here designating what the world has to offer in material wealth, benefits, etc. To “gain the whole world” has ever been the ambition of the forces of evil, seen and unseen, in the present as in the past.

 

ဝိညာဉ်။ ဂရိဘာသာစကား “psuchē” (အခန်းကြီး ၁၀:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Soul. Gr. psuchē (see on ch. 10:28).

 

လဲလှယ်ပေးရန်။ ခရစ်တော်သည် ဤနေရာတွင် ထာဝရအမှန်တရားကို ထင်ရှားစေရန် အားကောင်းသော ဥပမာကို အသုံးပြုသည်။ ဤမေးခွန်းအတွက် လုံလောက်သော အဖြေမရှိပါ။

Give in exchange. Christ here uses a powerful illustration to make vivid an eternal truth. There is no adequate answer to the question proposed.

 

၂၇. လူသားတော်။ ယေရှု၏ ပုံမှန်အမည်ပြောင်ဖြစ်သည် (မာကု ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

27. Son of man. Jesus’ usual title for Himself (see on Mark 2:10).

 

ဘုန်းတန်ခိုးနှင့်အတူ ကြွလာရန်။ ခရစ်တော်အတွက် သူတို့၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးသူများသည် သခင်ဘုရားသည် ခေတ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ပြန်ကြွလာသောအခါ ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ဟု အာမခံထားသည် (၁ ကောရိန္တု ၁၅:၅၁-၅၅; ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ ၁၇)။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်နိုင်သည် (၂ တိမောသေ ၄:၈; ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ခရစ်ယာန်များသည် သူ၏အတွက် ၎င်းတို့၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည် (မတ်ေသာ ၁၆:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏စွန့်လွှတ်မှုအတွက် “ဆုလာဘ်” ကို သေဆုံးချိန်တွင် ရရှိမည်ဆိုပါက၊ လူကြိုက်များသော ဓမ္မပညာအရ၊ ခရစ်တော်က ဤနေရာတွင် ဤဆုလာဘ်သည် သူကိုယ်တိုင် ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ပြန်ကြွလာသည့်အချိန်အထိ မပေးအပ်ကြောင်း အထူးသဖြင့် ကြေညာခဲ့သည်မှာ ထူးဆန်းသည် (အခန်းကြီး ၂၅:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Come in the glory. Those who lose their life for Christ’s sake are assured of finding it when the Lord returns in glory at the close of the age (1 Cor. 15:51–55; 1 Thess. 4:16, 17). It is then that every man may expect to receive his reward (see 2 Tim. 4:8; Rev. 22:12). Christ had just been speaking of Christians losing their lives (see Matt. 16:25) for His sake. If their “reward” for the sacrifice were to be received at death, as popular theology has it, it is strange that Christ here specifically declares that this reward is not given until He Himself shall return in glory at the close of the age (see on ch. 25:31).

 

သူ၏ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ။ မတ်ေသာ ၂၄:၃၁; ၁ ကောရိန္တု ၁၅:၅၂; ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

With his angels. Compare Matt. 24:31; 1 Cor. 15:52; 1 Thess. 4:16.

 

သူ၏အကျင့်အလိုက်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤဘဝတွင် သူပြုခဲ့သောအရာအလိုက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် သိုးနှင့်ဆိတ်များ (အခန်းကြီး ၂၅:၃၁-၄၆)၊ သူဌေးနှင့်လာဇရု (လုကာ ၁၆:၁၉-၃၁)၊ ဂျုံပေါက်များ (မတ်ေသာ ၁၃:၂၄-၃၀)၊ ငါးဖမ်းပိုက်ကွန် (အခန်းကြီး ၁၃:၄၇-၅၀)၊ မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲ (အခန်းကြီး ၂၂:၁-၁၄) စသည့် ဥပမာများတွင် ဤအမှန်တရားကို အလေးပေးသင်ကြားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏သင်ကြားချက်များတွင် လူများသည် ဤဘဝတွင် ၎င်းတို့၏မကောင်းသောအကျင့်များ၏ “ဆုလာဘ်” မှ လွတ်မြောက်ရန် ဒုတိယအကြိမ်အခွင့်အရေးရရှိမည့်အချိန်ရှိမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည့်အရာမရှိပါ။ ကျမ်းစာများသည် ဤဘဝကို “ကယ်တင်ခြင်း၏နေ့” အဖြစ် တသမတ်တည်း တင်ပြထားသည် (ဟေရှာယ ၄၉:၈; ၂ ကောရိန္တု ၆:၂)၊ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ စွမ်းအားဖြင့် သူ၏ “ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ခြင်း” ကို “ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရန်” အချိန်ဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၂)။

According to his works. That is, according to what he has done in this life. Christ taught the same truth most emphatically in the parables of the Sheep and the Goats (ch. 25:31–46), the Rich Man and Lazarus (Luke 16:19–31), the Tares (Matt. 13:24–30), the Dragnet (ch. 13:47–50), and the Marriage Feast (ch. 22:1–14). Nothing in the teachings of Christ can be construed to mean that there will be a time when men will be given a second chance, an opportunity to escape the “reward” of their evil deeds in this present life. The Scriptures consistently present this life as the “day of salvation” (Isa. 49:8; 2 Cor. 6:2), the time when a man is to “work out”—by faith in Christ and under the enabling power of the Holy Spirit—his “own salvation with fear and trembling” (Phil. 2:12).

 

၂၈. ဧကန်စင်စစ်။ အခန်းကြီး ၅:၁၈ ကိုကြည့်ပါ။

28. Verily. See on ch. 5:18.

 

၎င်းတို့မြင်သည်အထိ။ ဆယ်နှစ်ကျမ်းသုံးစောင်စလုံးသည် ဤထိုးထွင်းဟောကိန်းထုတ်မှုနောက်တွင် ရုပ်ပြောင်းခြင်းအကြောင်း ဇာတ်လမ်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ အရေးပါသည်။ ဂရိမူရင်းတွင် အခန်းကဏ္ဍခွဲခြားမှု သို့မဟုတ် ကျမ်းပိုဒ်ခွဲခြားမှုမရှိပေ—ထို့ပြင် သုံးစောင်စလုံးက ရုပ်ပြောင်းခြင်းသည် ဤဖော်ပြချက်ပြီးနောက် တစ်ပတ်ခန့်အကြာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းဖြစ်ရပ်သည် ဟောကိန်းထုတ်မှု၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဇာတ်လမ်းနှစ်ပိုင်းအကြား ဆက်နွယ်မှုသည် ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် ဘုန်းတန်ခိုးနိုင်ငံ၏ သေးငယ်သော သရုပ်ပြမှုဖြစ်သည့် ရုပ်ပြောင်းခြင်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်း မဖြစ်နိုင်ဟု ဖယ်ရှားပေးပုံရသည်။ ပေတရုသည် ၎င်းကို ဤသို့နားလည်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည် (၂ ပေတရု ၁:၁၆–၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။

Till they see. It is significant that all three Synoptic Gospels record the narrative of the Transfiguration immediately following this prediction. There is no break in the narrative—no chapter or verse division in the Greek original—and furthermore all three mention the fact that the Transfiguration occurred about a week after this statement, implying that the event was the fulfillment of the prediction. The connection between the two sections of narrative seems to preclude the possibility that Jesus here referred to anything but the Transfiguration, which was a miniature demonstration of the kingdom of glory. Undoubtedly Peter so understood it (see 2 Peter 1:16–18).

 

လူသား။ မဿဲ ၁:၁; မာကု ၂:၁၀; ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Son of man. See on Matt. 1:1; Mark 2:10; see Additional Note on John 1.

ellen g. white comments

1–28 DA 405-418

1 DA 405

3 8T 28

3, 4 DA 406

5 DA 408

6 DA 407

13–16 DA 411

16 DA 415

16–18 DA 412

18 AA 11,  194, 198; DA 413; PK 596; RC 53; 1T 471

19 DA 413, 442; 3T 428, 450

20 DA 414

21 AA 26; EW 150, 161; SR 43, 205

21, 22 DA 415

22 AA 525; Ed 88

23 1T 152; 5T 409

23, 24 DA 416

24 AA 523, 560; AH 379, 381; CD 165; CH 223, 319; CS 44,  227,  252,  289, 302; CT 23; FE 463, 511; LS 114; MB 14; MM 132, 251; MYP 314; 1T 286; 2T 491, 651; 3T 41,  81, 388; 4T 251, 626; 5T 40,  78,  307, 515; 6T 251, 378; 7T 49, 240; 8T 45; WM 116

24–27 CW 22

25 2T 304

25–28 DA 417

26 COL 106; SC 126; 2T 496

27 GC 479; PP 339; 2T 41,  277, 300; 3T 525

28 EW 164