ရောမဩဝါဒစာ ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

chapter 10

 

၅ ကျမ်းစာသည် တရားတော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ကြား ကွာခြားချက်ကို ပြသသည်၊ ၁၁ ယုံကြည်သူအားလုံး၊ ယုဒလူရော တပါးအမျိုးသားရော၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းမခံရလိမ့်မည်၊ ၁၈ တပါးအမျိုးသားများသည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံပြီး ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်။ ၁၉ ဣသရေလသည် ဤအရာများကို မသိခဲ့သည်မဟုတ်။

5 The scripture sheweth the difference betwixt the righteousness of the law, and this of faith, 11 and that all, both Jew and Gentile, that believe, shall not be confounded, 18 and that the Gentiles shall receive the word and believe. 19 Israel was not ignorant of these things.

 

၁. ညီအစ်ကိုများ။ ပေါလုသည် အထူးအားဖြည့်ပြောလိုသောအခါ ဤစကားရပ်ကို မကြာခဏအသုံးပြုသည် (ရောမ ၇:၁၊ ၈:၁၂၊ ၁၂:၁၊ ၁ကော ၁၄:၂၀၊ ဂလာတိ ၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအခန်းတွင် သူဆွေးနွေးသောအကြောင်းအရာမှာ ရောမ ၉:၃၁-၃၃ တွင်ဖော်ပြထားသော အချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကျင့်များ၏ထူးခြားမှုအပေါ်အခြေခံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုရှာဖွေခဲ့သောကြောင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်း၏လူမျိုး၏ပျက်ကွက်မှုနှင့်အပြစ်ကိုဖော်ပြရမည့်နာကျင်စရာတာဝန်ကိုမစတင်မီ၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထပ်မံအာမခံသည် (ရောမ ၉:၁-၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

1. Brethren. Paul frequently uses this expression when he wishes to be specially emphatic (see Rom. 7:1; 8:12; 12:1; 1 Cor. 14:20; Gal. 3:15). The subject he discusses in this chapter is the fact asserted in Rom. 9:31–33, that Israel had failed to attain to righteousness because they had been seeking for a righteousness based upon the merits of their own works. But before entering upon the painful task of pointing out the failure and guilt of his own people, Paul renews his assurance of heartfelt concern for their salvation (cf. ch. 9:1–3).

 

ဆန္ဒ။ ဂရိလို eudokia၊ “ကောင်းသောဆန္ဒ”၊ “ကောင်းသောနှစ်သက်မှု”၊ “ထောက်ခံမှု” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဿဲ ၁၁:၂၆၊ ဧဖက် ၁:၅- ၉၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၁၅၊ ၂:၁၃၊ ၂သက်သာလောနိတ် ၁:၁၁ တို့တွင်အသုံးပြုပုံကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ဂျူးလူမျိုးသားများ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တောင့်တခဲ့သည်။

Desire. Gr. eudokia, “good will,” “good pleasure,” “approval.” Compare the use of the word in Matt. 11:26; Eph. 1:5, 9; Phil. 1:15; 2:13; 2 Thess. 1:11. Paul sincerely longed for the salvation of his fellow Jews.

 

ဆုတောင်းခြင်း။ ဂရိလို deēsis၊ “အသနားခံခြင်း”၊ “ဆုတောင်းချက်” (ဧဖက် ၆:၁၈၊ ဖိလိပ္ပိ ၄:၆၊ ၁တိမောသေ ၂:၁၊ ၅:၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ deomai ဟူသောစကားလုံးမှ “လိုချင်သည်”၊ “တောင်းပန်သည်”၊ “ဆုတောင်းသည်” ဟူ၍ဆိုလိုသည်။ Deēsis သည် ယေဘုယျဆုတောင်းခြင်းကိုဆိုလိုသော proseuchē (ရောမ ၁:၁၀) နှင့်ကွဲပြားပြီး၊ deēsis သည် သတ်မှတ်ထားသောအကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုအတွက် တောင်းဆိုမှုကိုဖော်ပြသည်။

Prayer. Gr. deēsis, “petition,” “supplication” (see Eph. 6:18; Phil. 4:6; 1 Tim. 2:1; 5:5), from the word deomai, “to want,” “to beg,” “to pray.” Deēsis is distinguished from proseuchē, the word for prayer in general (Rom. 1:10), in that deēsis describes a request for a particular benefit.

 

ဣသရေလအတွက်။ စာသားအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “၎င်းတို့အတွက်” ဟူသောဖတ်ကြားချက်ကို ထောက်ခံသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ရောမ ၉:၃၁-၃၃ တွင်ဖော်ပြထားသူများဖြစ်သည်။ နာမ်စားသည် အခန်းနှစ်ခန်းအကြား နီးကပ်သောဆက်နွယ်မှုကိုဖော်ပြသည်။ အခန်း ၁၀ သည် ဣသရေလ၏ပယ်ရှင်းခံရမှုနှင့်ပတ်သက်သော ပေါလု၏ဆွေးနွေးချက်၏ မပြတ်မသားဆက်လက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အခန်း ၉ တွင် ၎င်း၏အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။

For Israel. Textual evidence favors (cf. p. 10) the reading “for them,” that is, those who have been mentioned in ch. 9:31–33. The pronoun indicates the close connection between the two chapters. Chapter 10 is an unbroken continuation of Paul’s argument concerning the rejection of Israel, which was his subject in ch. 9.

 

ကယ်တင်ခြင်းခံရန်။ ဂျူးလူမျိုးများ၏ခရစ်တော်ကိုပယ်ရှင်းမှုအကြောင်းဆွေးနွေးပြီးချင်း၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းခဲ့သည်မှာ ထူးခြားသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်ရှိသောအပြုအမူရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏အမှုသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည်ဟု သူမယူဆကြောင်းပြသသည်။ ထို့ပြင်၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ပယ်ရှင်းခံရမှုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသောဆန္ဒအဖြစ်ယူဆခဲ့ပါက၊ ကြိုတင်သတ်မှတ်ခြင်းဆိုင်ရာအယူအဆကို အချို့ကထင်မြင်ထားသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရနိုင်သည်ဟု ဆုတောင်းမည်မဟုတ်ပေ။ ဧဝံဂေလိသည် “သခင်ဘုရား၏နာမတော်ကိုခေါ်သူတိုင်း ကယ်တင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” (အခန်းငယ် ၁၃) ဟုသင်ကြားသည်။ ဧဝံဂေလိသည် ဂျူးလူမျိုးများအပါအဝင် လူအားလုံးအတွက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁:၁၆၊ ၃:၂၉- ၃၀၊ ၁၀:၁၂)။

Might be saved. It is significant that immediately after his discussion of the Jews’ rejection of Christ, Paul should pray for their salvation. This shows that he did not regard their case as hopeless, despite their sinful conduct. Moreover, if Paul had considered their rejection as the predetermined will of God for their destruction, as some have understood the doctrine of predestination, he would not have prayed that they might yet be saved. The gospel teaches that “whosoever shall call upon the name of the Lord shall be saved” (v. 13). The gospel is for all men, including the Jews (chs. 1:16; 3:29, 30; 10:12).

 

၂. ၎င်းတို့အား ငါသက်သေထူသည်။ သို့မဟုတ် “ငါသည် ၎င်းတို့အား သက်သေခံသည်”။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဝမ်းနည်းဖွယ်အတွေ့အကြုံမှ ဤသို့ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ချိန်က “ငါ၏ဘိုးဘွားများ၏ဓလေ့များကို အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ” လိုက်နာခဲ့သူဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၁:၁၄)၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏မတိကျသောစိတ်အားထက်သန်မှုကို သူရင်းနှီးခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၂:၃၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

2. I bear them record. Or, “I bear them witness.” Paul was well able to do this from his own sad experience. He himself had once been “more exceedingly zealous of the traditions of my fathers” (Gal. 1:14), and thus was well acquainted with their misguided zeal (see Acts 22:3; Phil. 3:6).

 

ဘုရားသခင်အတွက်စိတ်အားထက်သန်မှု။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြစ်သည်။ “သင်၏အိမ်တော်အတွက်စိတ်အားထက်သန်မှု” ဟူသော စကားရပ်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ (ဆာလံ ၆၉:၉၊ ယောဟန် ၂:၁၇)။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏ပညတ်တရားအတွက် ၎င်းတို့၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ဂုဏ်ယူခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၁:၂၀၊ ၂၂:၃၊ ဂလာတိ ၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုကာလအတွင်း ဘာသာရေးဆိုင်ရာကိစ္စများတွင် ၎င်းတို့၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပေါလုက ကောင်းစွာဖော်ပြခဲ့သည်။

Zeal of God. That is, zeal for God. Compare the phrase “the zeal of thine house,” meaning “the zeal for thy house” (Ps. 69:9; John 2:17). The Jews prided themselves upon their zeal for God and for His law (Acts 21:20; 22:3; cf. Gal. 1:14), and Paul has well described their ardor in matters pertaining to religion during that period.

 

ဂျူးလူမျိုးများ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာသမိုင်းမှာ၊ ၎င်းတို့၏မဟာဘာသာရေးစိတ်အားထက်သန်မှုရှိသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ (ရောမ ၉:၃၀-၃၂)။ ၎င်းတို့၏ဘာသာရေးသည် နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ တရားဝင်ပြီး ပုံစံတကျဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ပြင်ပပြသမှုဖြစ်သော စေ့စပ်သေချာစွာလိုက်နာမှုသည် အတွင်းစိတ်ယိုယွင်းမှုအတွက် အဖုံးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည် (အခန်း ၂:၁၇-၂၉)။ သို့သော် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်အတွက် ၎င်းတို့၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ချီးမွမ်းထိုက်သည့်အရာအဖြစ် ပြောနေပုံရပြီး၊ အခန်း ၁:၈ တွင်ကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့၏ပျက်ကွက်မှုများကို ဆွေးနွေးမည့်မတိုင်မီ ကောင်းသောအရည်အသွေးကို ဦးစွာဖော်ပြသည်။ ဤမတိကျသောစိတ်အားထက်သန်မှုတွင် အားတက်စရာအချို့နှင့်၊ ထိုစိတ်အားထက်သန်မှုကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏မှန်ကန်သောလမ်းသို့ ဦးတည်နိုင်လျှင် ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရနိုင်သည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်အချို့ကို သူတွေ့ရှိပုံရသည်။

The sad history of the Jews is that, in spite of their great religious zeal, they did not attain to righteousness (Rom. 9:30–32). Their religion was legal and formal to the last degree. Their outward show of scrupulous obedience was a cloak for inward corruption (ch. 2:17–29). Yet Paul seems to be speaking of their zeal for God as something which in itself is commendable, and, as in ch. 1:8, he points to a good quality first before going on to discuss their failures. He appears to find in this misplaced zeal some ground for encouragement, some hope that if such zeal could be directed toward the true way of righteousness, they might yet be saved.

 

အသိပညာ။ ဂရိလို epignōsis။ ဤစကားလုံးသည် ပြည့်စုံပြီး စေ့စပ်သောအသိပညာကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁:၂၈၊ ၃:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂျူးလူမျိုးများသည် အသိပညာ (gnōsis) ကင်းမဲ့ခဲ့သည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မှန်ကန်စွာအမှုထမ်းရန် ဦးတည်ပေးနိုင်သော စစ်မှန်သောအသိပညာကို လွဲချော်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အသိပညာဖြင့် အထူးသဖြင့် မျက်နှာသာပေးခံရခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃:၁, ၂)၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ဘုရားသခင်အတွက်စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ဉာဏ်ပညာမဖြည့်ဆည်းထားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်များ၏ရေးသားချက်များကို သိရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏စကားနှင့်လုပ်ဆောင်ချက်များ၏အဓိပ္ပာယ်ကို စစ်မှန်သောထိုးထွင်းသိမြင်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ဉာဏ်အလင်းမရှိသော စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ရိုးသားသောစိတ်အားထက်သန်မှုသာဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထက် ပုံစံနှင့်စာသားအတွက် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်မှုပြခဲ့သည်။

Knowledge. Gr. epignōsis. This word denotes a full and thorough knowledge (cf. chs. 1:28; 3:20). The Jews were not without knowledge as such (gnōsis), but they lacked the true knowledge that could have led them to serve God in the right way. They had been specially favored with knowledge about God (ch. 3:1, 2), but their zeal for Him had not been intelligent. Though they knew the writings of the law and the prophets, they had no true insight into the meaning of God’s words and works. Their unenlightened ardor became mere fanaticism, and they showed more zeal for the form and the letter than for God.

 

၃. အကြောင်းမူကား။ ဤအခန်းငယ်သည် ဂျူးလူမျိုးများ၏စိတ်အားထက်သန်မှုသည် “အသိပညာနှင့်မညီညွတ်” ရခြင်းအကြောင်းကို ရှင်းပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒကိုလိုက်နာရန် ဆန္ဒရှိခဲ့လျှင်၊ သမ္မာတရားကိုနားလည်လာနိုင်ခဲ့လိမ့်မည် (ယောဟန် ၇:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် လိုက်နာရန်ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

3. For. This verse explains why the zeal of the Jews was “not according to knowledge.” Had they been willing to obey God’s will, they would have come to an understanding of the truth (see John 7:17). But they refused to submit.

 

မသိကျိုးကျွံပြုခြင်း။ ပေါလုသည် ဤမသိကျိုးကျွံပြုမှုသည် ခွင့်လွှတ်မရဟု နောက်ပိုင်းတွင်ဖော်ပြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဉာဏ်အလင်းရရန် အခွင့်အလမ်းတိုင်းရရှိခဲ့သည် (ရောမ ၁၀:၁၄-၂၁; ယောဟန် ၅:၃၉, ၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Being ignorant of. Paul later shows that this ignorance was inexcusable, for the Jews had had every opportunity to become enlightened (Rom. 10:14–21; cf. John 5:39, 40).

 

ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း။ အခန်းငယ် ၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ။

God’s righteousness. See on ch. 1:17.

 

လိုက်လျှောက်ရင်း။ ဂရိလို zēteō၊ စာသားအရ “ရှာဖွေရန်”၊ “ရုန်းကန်ရန်” ဟုဆိုလိုသည်။

Going about. Gr. zēteō, literally, “to seek,” “to strive.”

 

တည်ထောင်ရန်။ ဂရိလို histēmi၊ “တည်ထောင်ရန်”။ ဤစကားလုံးသည် ဂျူးလူမျိုးများ၏ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ထောင်ရန်ကြိုးပမ်းမှုတွင် မာန်တက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်အတွက် ၎င်းတို့၏ထင်ရှားသောစိတ်အားထက်သန်မှုတွင်၊ ဂျူးလူမျိုးများသည် တကယ်တော့ မိမိကိုယ်ကိုအတွက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဟောရှယ်၏ဖော်ပြချက်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ “ဣသရေလသည် အချည်းနှီးသောစပျစ်နွယ်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုအတွက်သာ အသီးထွက်သည်” (ဟောရှေ ၁၀:၁)။ ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏နည်းဖြင့်ရှာဖွေမည့်အစား၊ ဂျူးလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကျင့်များကို မိမိတို့အားကိုးပြီး မာန်တက်ခဲ့သည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့်ထုံးတမ်းများ၏လုပ်ဆောင်မှုကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ်သတ်မှတ်လာခဲ့ပြီး။ဤအရာအားလုံးညွှန်ပြသော တစ်ဦးတည်းသောဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မမျှော်ကြည့်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ဘာသာရေးသည် မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုချီးမြှောက်သော တရားဝင်ဝါဒအဖြစ် ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မျက်ခြည်ပြတ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ထောင်ရန် ဤပုံစံများကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ လိုက်နာလာခဲ့သည်။

To establish. Gr. histēmi, “to set up.” The word suggests the element of pride in the endeavor the Jews put forth to set up their own righteousness. In their professed zeal for God the Jews were really working for self. Compare Hosea’s description, “Israel is an empty vine, he bringeth forth fruit unto himself” (Hosea 10:1). Instead of seeking for God’s righteousness in God’s way, the Jews self-righteously relied on their own works (cf. Phil. 3:9). They came to regard the mere performance of the sacrifices and ordinances as righteousness in itself, instead of looking to the righteousness of the One to whom all these things pointed. Thus their religion degenerated into a self-sufficient, self-glorifying formalism. And the more the Jews lost sight of God’s righteousness, the more rigorous they became in the observance of these forms for establishing their own righteousness.

 

လိုက်နာခြင်း။ ဂရိလို hupotassō၊ “အမိန့်အောက်တွင်ထားရန်”၊ “လိုက်နာရန်” ဟူသော သာမန်ကြိယာဖြစ်သည် (ယာကုပ် ၄:၇၊ ၁ပေတရု ၂:၁၃၊ ၅:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင်တွေ့ရသောကြိယာ၏ပုံစံကို “လိုက်နာခဲ့သည်” ဟုဘာသာပြန်ရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို “မိမိတို့ကိုယ်ကို လိုက်နာမထားခဲ့ကြပေ” ဟုဖတ်နိုင်သည်။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို သိရှိသည်ဟု မာန်တက်ခဲ့သည် (ရောမ ၂:၁၇-၂၀) သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆိုနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ယုံကြည်စိတ်ချလျက်၊ ၎င်းတို့တွင် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိကြောင်း ဝန်ခံရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ကယ်တင်ခြင်းသည် အခြားသူ၏ထူးခြားမှုအပေါ်မူတည်သည်ဟူသော အစီအစဉ်သို့ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးကို လွှဲပြောင်းမပေးခဲ့ပေ (ဟေရှာယ ၆၄:၆)။ အပြစ်သား၏မိမိကိုယ်ကိုဖြောင့်မတ်ယုံကြည်မှုသည် ကျေးဇူးတော်ဖြင့်ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အကြီးမားဆုံးအတားအဆီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် “သခင်ယေရှုခရစ်၏နာမတော်ကို ယုံကြည်ရမည်” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို လိုက်နာရန် မလိုလားခြင်းဖြင့် (၁ယောဟန် ၃:၂၃)၊ ဂျူးလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်သည်ဟူသော ထင်ရှားမှုသည် နှုတ်ဖြင့်သာဖြစ်ပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်း၏အနှစ်သာရမှာ ယုံကြည်စိတ်ချသောလိုက်နာမှုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤလိုက်နာရန်မလိုလားခြင်းသည် ၎င်းတို့၏မသိကျိုးကျွံပြုမှုသာမက၊ ၎င်းတို့၏ရွေးချယ်ခံလူမျိုးအဖြစ် ပယ်ရှင်းခံရမှု၏အကြောင်းလည်းဖြစ်သည်။

Submitted. Gr. hupotassō, a common verb meaning “to put oneself under orders,” “to obey” (cf. James 4:7; 1 Peter 2:13; 5:5). The form of the verb here found is better translated “did submit.” The passage would then read “did not submit themselves.” The Jews prided themselves upon their knowledge of God and the divine law (Rom. 2:17–20) but in actuality they were refusing to conform to God’s will. Confident in their own righteousness, they would not yield their hearts to a plan that required them to come confessing that they had no acceptable righteousness of their own (Isa. 64:6) and that their salvation depended upon the merits of another. No obstacle to salvation by grace is so great as the self-righteousness of a sinner. By their unwillingness to submit to God’s commandment “that we should believe on the name of his Son Jesus Christ” (1 John 3:23), the Jews revealed that their professed faith in God was but empty lip service, for the essence of faith is trusting obedience. This unwillingness to submit was the cause, not only of their ignorance, but also of their rejection as the chosen people.

 

၄. ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရား၏အဆုံးဖြစ်သည်။ ဂရိလို “အဆုံး” ဟူသော telos သည် အလေးပေးရာနေရာတွင်ရှိသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရားအဖြစ်အဆုံးဖြစ်သည်၊ ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ပန်းတိုင် သို့မဟုတ် ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၃:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရား၏ဖြည့်ဆည်းခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းအဖြစ် ပညတ်တရား၏အဆုံးဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ) ဟူ၍ အမျိုးမျိုးအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။ ပထမအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ပညတ်တရားဆန့်ကျင်သူများ၏အယူဖြစ်ပြီး ကျမ်းစာကို လွဲမှားစွာအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ နောက်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သုံးခုသည် မှန်ကန်သောအဆိုများကို ဖော်ပြသော်လည်း၊ တတိယအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဤအခန်းငယ်၏အကြောင်းအရာနှင့် အကိုက်ညီဆုံးပုံရသည်။ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ပညတ်တရားဖြင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကြိုးပမ်းသူ၏နည်းလမ်းကို နှိုင်းယှဉ်နေသည်။ ဧဝံဂေလိ၏သတင်းစကားမှာ ခရစ်တော်သည် ယုံကြည်သူတိုင်းအတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနည်းလမ်းအဖြစ် ပညတ်တရား၏အဆုံးဖြစ်သည်။ “ပညတ်တရား” တွင် သတ်မှတ်ထားသော “ထို” ဟူသောစကားလုံးကို ချန်လှပ်ထားသည်မှာ ထူးခြားပေသည် (အခန်းငယ် ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် ပေါလုသည် သတ်မှတ်ထားသောပညတ်တရားတစ်ခုကို မဟုတ်ဘဲ ယေဘုယျအားဖြင့် ပညတ်တရား၏အခြေခံမူကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင်၊ စကားစပ်တစ်ခုလုံး၏ဦးတည်ချက်သည် ပေါလုသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပညတ်တရားကို ပြောနေကြောင်း ပြသသည်။

4. Christ is the end of the law. In the Greek the word for “end,” telos, is in the position of emphasis. This passage has been variously interpreted to mean that Christ is the termination of the law as such, Christ is the goal, or aim, of the law (cf. Gal. 3:24), Christ is the fulfillment of the law (cf. Matt. 5:17), or Christ is the termination of the law as a means of salvation (cf. Rom. 6:14). The first interpretation is that of the antinomians and is a perversion of Scripture (see on ch. 3:31). The last three interpretations all set forth propositions that are true, but the third of these seems best to fit the context of this verse. Paul is contrasting God’s way of righteousness by faith with man’s attempt at righteousness by law. The message of the gospel is that Christ is the end of law as a way of righteousness to everyone who has faith. It is perhaps significant that the definite article “the” is omitted with “law” (see on ch. 2:12), indicating that Paul is referring to the principle of law in general rather than to any law in particular. Moreover, the drift of the whole argument shows that Paul is speaking of law in a general sense.

 

ဤအခန်းငယ်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် ပညတ်တရားဖြင့် တကယ်ရရှိနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်ပေါ်ထွန်းလာသည်နှင့်အမျှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနည်းလမ်းအဖြစ် ယုံကြည်ခြင်းကို အစားထိုးခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အာဒံ၏ကျဆုံးပြီးနောက်မှစ၍၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကယ်တင်ခံရမည့်နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်—လာမည့်မေရှိယကိုယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃:၁၅၊ ၄:၃-၅၊ ဟေဗြဲ ၁၁:၄၊ ရောမ ၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရားအဖြစ်အဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို လိုက်နာရန် တာဝန်မရှိတော့ဟုလည်း ယူဆ၍မရပါ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရန်နည်းလမ်းအဖြစ် ပညတ်တရားကို ခရစ်တော်ဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးထံ သူ၏ပညတ်တရားများကို ကြေညာခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့၏အပြစ်ရှိမှုကို ဖော်ပြရန်နှင့် ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး၏လိုအပ်မှုကို ဖော်ပြရန်ဖြစ်သည် (ရောမ ၃:၂၀၊  ဂလာတိ ၃:၂၄)။ သို့သော် ဂျူးလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို လွဲမှားစွာအသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ပိုင်တရားဝင်လိုက်နာမှုဖြင့် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ထောင်ရန်အတွက် အကျင့်တရားနှင့် ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ဤမတိကျသောပညတ်တရားအသုံးပြုမှုကို အဆုံးသတ်ရန်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းသို့ပြန်လည်ဦးတည်ရန်လမ်းကို ညွှန်ပြရန် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ထိုသို့သောယုံကြည်ခြင်းသည် ပညတ်တရားကို ဖျက်ဆီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပိုမိုတည်ထောင်ပေးပြီး (ရောမ ၃:၃၁ ကိုကြည့်ပါ) လူတို့အား ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်စေသည် (အခန်းငယ် ၈:၄ ကိုကြည့်ပါ)။

This verse does not imply that righteousness actually could be obtained by law in OT times and that with the coming of Christ faith has been substituted for law as the way of righteousness. Since the fall of Adam, God has revealed only one way by which men may be saved—by faith in the coming Messiah (Gen. 3:15; 4:3–5; Heb. 11:4; cf. Rom. 4). Nor may the passage be taken to mean that Christ is the termination of law as such and that hence men are no longer under obligation to obey God’s law. It is law as a method of obtaining righteousness that has been brought to an end by Christ. God’s purpose in proclaiming His laws to Israel was to reveal to them their sinfulness (Rom. 3:20) and their need of a Saviour (Gal. 3:24). But the Jews had perverted God’s purpose and had used the laws, both moral and ceremonial, as the means of establishing their own righteousness by their own attempts at legalistic obedience. Christ came to bring this mistaken abuse of law to an end and to point the way back to faith. Such faith does not abolish law but rather establishes it (see on Rom. 3:31) and makes it possible for men to fulfill its requirements (see on ch. 8:4).

 

၅. မောရှေအတွက်။ ပေါလုသည် ယခု ပညတ်တရားဖြင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြား ခြားနားချက်ကို ဓမ္မဟောင်းမှ ဆွဲထုတ်ထားသော ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်၊ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်အကြား ဆန့်ကျင်မှုမရှိကြောင်းလည်း ပြသသည်။

5. For Moses. Paul now describes the contrast between righteousness by law and righteousness by faith in language drawn from the OT. By so doing he also shows that there is no contradiction between the OT and the NT on this subject.

 

၅. မောရှေ ရေးသားသည်မှာ၊ “ပညတ္တိတရားအပေါ်အခြေခံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးသူသည် ထိုအရာဖြင့် အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဤကိုးကားချက်သည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၈:၅ မှဖြစ်ပြီး၊ “သင်တို့သည် ငါ၏စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် ငါ၏တရားများကို စောင့်ထိန်းရမည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ဤအရာများကို ကျင့်လျှင်၊ သူသည် ထိုအရာများဖြင့် အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၃:၁၂ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် ဤစကားများကို ဂျူးအယူအဆများအပေါ်အခြေခံ၍ ပညတ္တိတရားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် တရားကို ပြည့်စုံစွာဖြည့်ဆည်းရန် တောင်းဆိုသည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ကိုးကားသည်။ တရားကို စာသားအတိုင်း အတိအကျထိန်းသိမ်းရမည်။ ကျေးဇူးတော်နှင့် သနားခြင်းမရှိပါ။ တရားတော်က တောင်းဆိုသမျှကို အားလုံးပြည့်မီစေရမည်၊ မဟုတ်လျှင် ကယ်တင်ခြင်းမရှိပါ (ဂလာတိ ၃:၁၀-၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤအခြေအနေသည် ပေါလုက ရောမ ၁-၃ တွင် ရှင်းလင်းစွာပြသထားသည့်အတိုင်း၊ လူသားများဖြစ်ပြီး မပြည့်စုံသူများဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သလို၊ မနည်းမနှံ့သောအပြစ်သားများဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည်မဟုတ်ပါ (အခန်း ၈:၅-၈)။ ထို့ကြောင့်၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တရားမျှတခြင်းအတွက် မိမိတို့၏ တရားဖြည့်ဆည်းမှုကို မှီခိုသူများအတွက် အပြစ်တင်ခြင်းသာရှိသည် (အခန်း ၃:၂၀)။

Describeth. Gr. graphō. Literally, “to write.” Textual evidence may be cited (cf. p. 10) for the following reading of v. 5: “Moses writes that the man who performs the righteousness which is based on law shall live by it.” The quotation is from Lev. 18:5, which reads, “Ye shall therefore keep my statutes, and my judgments: which if a man do, he shall live in them” (cf. Gal. 3:12). Paul quotes these words with the implication, based on Jewish concepts, that righteousness by law demands the perfect fulfillment of the law. It must be kept to the very letter. There is no grace or mercy. All that the law demands must be done, or there is no salvation (see Gal. 3:10–13). But this is a condition that has never been fulfilled by fallen man, as Paul has clearly shown in Rom. 1–3, and which never can be fulfilled by unregenerate sinners (ch. 8:5–8). Consequently, there can be only condemnation for those who depend upon their own fulfillment of the law for justification before God (ch. 3:20).

 

သေးကျမ်း ၁၈:၅ ၏ အကြောင်းအရာတွင်၊ ဘုရားသခင်၏တရားသည် လိုက်နာနိုင်သော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် တရားများပါဝင်ပြီး၊ ထိုအရာများကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် လူများသည် အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဧဇကျေလမှ ဤအခန်းကို ကိုးကားခြင်း (အခန်း ၂၀:၁၁၊ ၁၃၊ ၂၁) နှင့် နေဟမိ (အခန်း ၉:၁၃၊ ၂၉) တို့ကလည်း ဤအခြေအနေသည် ဖြည့်ဆည်းနိုင်ပြီး ကတိတော်ကို ရရှိနိုင်ကြောင်း ပြသထားသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ ဖော်ပြရာ၊ ဤဓမ္မဟောင်းကျမ်းပိုဒ်များတွင် ခရစ်ယာန်များသည် လာမည့်ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် နာခံမှုအတွက် ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရမည်ဟူသော အယူအဆပါရှိသည် (ဧဇကျေလ ၁၆:၆၀၊ ၂၀:၁၁၊ ၃၆:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် ယုံကြည်ခြင်းမပါဘဲ တရားစောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ သို့သော် ဖာရိဆီများနှင့် ၎င်းတို့၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဂျူးလူထုသည် ဤမမှန်ကန်သောအမြင်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တရားကို တင်းကြပ်စွာစောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းကို ဆုလာဘ်အဖြစ်တောင်းခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်ဆံရေးသည် တရားဝါဒီဆန်သည်။ ၎င်းတို့၏ပဋိညာဉ်သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ကျေးဇူးတော်ထက် အကျင့်အားဖြင့်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ပိုမိုမြင့်မားသောအတွေ့အကြုံသို့ ဦးဆောင်ရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် တိုးတက်ရန်ငြင်းဆိုခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၁၆:၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။

It is significant that in the context of Lev. 18:5, the law of God is described as consisting of statutes and judgments which actually could be kept and by the keeping of which the people would enter into life. The references to this same passage by Ezekiel (ch. 20:11, 13, 21) and Nehemiah (ch. 9:13, 29) also show that the condition could be fulfilled and the promise attained. With the greater revelation of God’s plan in the NT we see that the assumption underlying these OT passages is that Christians should fix their faith in the Redeemer to come and thus obtain forgiveness of sins and enabling grace for obedience (see on Eze. 16:60; 20:11; 36:26). These Scriptures must not be taken to imply that righteousness may be obtained by the keeping of the law apart from faith. But the Pharisees and, under their guidance, the mass of the Jewish people entertained this erroneous view. They asked for righteousness and life as a reward for their own strict observance of the law. Their relationship with God was purely legalistic. Their covenant with Him was one of works rather than of faith and grace. God sought to lead them to a higher experience, but they refused to progress (see on Eze. 16:60).

 

ဤမမှန်ကန်သောအမြင်ကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် ပေါလုသည် သေးကျမ်း ၁၈:၅ ကို ကိုးကားသည်။ သူသည် မောရှေ၏စကားများကို အသုံးပြု၍ တရားဝါဒီဂျူးများကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် နာခံသူများထံသို့သာ ရောက်ရှိသည်ဟု သတိပေးသည်။ သို့သော် ထိုသို့သောနာခံမှုကို လူသည် အကူအညီမပါဘဲ မပေးနိုင်ပါ။ တရားသူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သူ လုကာ ၁၀:၂၈ တွင် ယေရှု၏ဖြေကြားချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ “ဤအရာကိုလုပ်ပါ၊ သင်အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

It is to expose the error of such a position that Paul quotes Lev. 18:5. He uses the words of Moses himself to remind the legalistic Jews that righteousness comes only to those who obey. But such obedience man is not able to render unaided. Compare Jesus’ reply to the lawyer seeking “the righteousness which is of the law,” “This do, and thou shalt live” (Luke 10:28).

 

၆. ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်သော။ ပေါလုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြသည်၊ ဥပမာ၊ ပညာကို ပုဂ္ဂိုလ်ပြုခြင်း (သုတ္တံ ၁:၂၀၊ လုကာ ၁၁:၄၉) နှင့် သတိပေးခြင်း (ဟေဗြဲ ၁၂:၅) တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပေါလုသည် “မောရှေသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း ဤသို့ပြောသည်” ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ရောမ ၁၀:၄ ၏ နှစ်ပိုင်းလုံးကို မောရှေ၏သက်သေဖြင့် သက်သေပြထားသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တရားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၅) နှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိနိုင်သည်ဟူသော အာမခံချက် (အခန်းငယ် ၆-၈) တို့ဖြစ်သည်။

6. Which is of faith. Paul personifies righteousness by faith as if it were itself speaking. Compare the personification of wisdom (Prov. 1:20; Luke 11:49) and of exhortation (Heb. 12:5). The apostle might have said, “Moses speaks thus concerning righteousness by faith.” Thus both parts of Rom. 10:4 are proved by the testimony of Moses, namely the impossibility of obtaining righteousness by law (v. 5) and the assurance that we may obtain righteousness by faith (vs. 6–8).

 

မှတ်ချက်ပေးသူများစွာသည် ပေါလုသည် တရားနှင့်သက်ဆိုင်သောမောရှေ၏စကားများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည်ဟူသော အချက်တွင် အခက်အခဲရှိသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အခက်အခဲသည် တရားနှင့်ဧဝံဂေလိသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်ဟူသော မမှန်ကန်သောယူဆချက်တွင်ရှိသည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် လူကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ မောရှေမှတစ်ဆင့် တရားပေးအပ်ခြင်းသည် ဤအစီအစဉ်၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ ထို့ပြင်၊ မောရှေသည် ခရစ်တော်တွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးအစားများနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၏ ကြီးမားသောစနစ်ကို တည်ထောင်ရန် ဘုရားသခင်က အထူးအသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ မောရှေသည် တရားနှင့်ဧဝံဂေလိ၏ မှန်ကန်သောဆက်ဆံရေးကို မသိသည်ဟု ယူဆရန်မဖြစ်နိုင်ပါ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်များကို နာခံရန် ပြင်းထန်စွာပြောဆိုသည့်အခါတိုင်း၊ သူသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်မဟုတ်ဘဲ တရားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ချီးမွမ်းနေသည်ဟု ယူဆရန်မဖြစ်နိုင်ပါ။

Many commentators have found difficulty in the fact that Paul uses words of Moses which seem to pertain only to the law, to describe righteousness by faith. But the difficulty lies in the mistaken assumption, so widely held, that the law and the gospel are diametrically opposed to each other. The problem is resolved by recognizing that righteousness by faith has always been God’s method for saving man and that the giving of the law through Moses was in an integral part of this plan. Moreover, Moses was especially used by God to set up the great system of types and ceremonies that symbolized the whole plan of righteousness by faith in Christ. Consequently, it is quite unreasonable to assume that Moses was ignorant of the proper relationship between the law and the gospel and that whenever he spoke so strongly of obedience to God’s commandments he was commending righteousness by law rather than by faith.

 

ဤသို့ပြောသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤနည်းဖြင့် ပြောသည်။ ကိုးကားချက်သည် တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၁-၁၄ မှဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းတွင် မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏တရားကို နာခံလျှင် ရရှိမည့် ကောင်းချီးများကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ မောရှေသည် ယခင်က “သင်၏စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်က အရေဖျားလှီးပေးလိမ့်မည်၊ … သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင်ထံသို့ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်မြတ်နိုးပြီး အသက်ရှင်နိုင်ရန်” (တရားဟောရာ ၃၀:၆) ဟု ပြောခဲ့သူများကို မောရှေပြောနေသည်ကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ မောရှေသည် စစ်မှန်သော နောင်တရပြီး ယုံကြည်သူဣသရေလလူမျိုးများ၏ အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြပြီး၊ စိတ်နှလုံးအရေဖျားလှီးပြီးသော ဣသရေလလူမျိုးများ၏ အမြင်မှ တရားကို ပြောနေသည်။ ပေါလုသည် မောရှေ၏တရားအကြောင်းစကားများကို မောရှေမသိခဲ့သောအရာတစ်ခုခုကို အသုံးချသည်ဟု မှတ်ချက်ပေးသူများစွာက ယူဆရန် မလိုအပ်ပါ။ ပေါလုသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး နာခံခဲ့သော အာဗြဟံတွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တွေ့ရှိသည့်အတိုင်း၊ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်ထံသို့ နောင်တရပြီး စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ချစ်မြတ်နိုးကာ နာခံသူများ၏ အတွေ့အကြုံတွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အနှစ်သာရကို တွေ့ရှိသည်။ မောရှေ၏စကားများကို ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

Speaketh on this wise. That is, speaks in this manner. The quotation is from Deut. 30:11–14. In that chapter Moses lists the blessings that would come to Israel if they were obedient to God’s law. It is important to observe that Moses is speaking to those to whom he has previously said: “God will circumcise thine heart, … to love the Lord thy God with all thine heart, and with all thy soul, that thou mayest live” (Deut. 30:6). Moses is here describing the experience of truly penitent and faithful Israelites. He is speaking of the law from the point of view of Israelites circumcised in heart. It is not necessary to suppose, as have many commentators, that Paul is merely appropriating the words of Moses about the law, and thus applying them to something that Moses did not have in mind. As Paul found righteousness by faith in Abraham, who believed and obeyed God, so here he finds the essence of righteousness by faith in the experience of those who turn in repentance to God and love and obey Him with all their heart and soul. The words of Moses, understood in their true spiritual sense, describe a righteousness which is, indeed, righteousness by faith.

 

သင်၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် မပြောနှင့်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် တရားဟောရာ ၉:၄ တွင်တွေ့ရပြီး၊ ပေါလုသည် တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၂-၁၄ မှ ကိုးကားရန် အသုံးပြုသည်။ “စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြောခြင်း” သည် ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် “တွေးခြင်း” ကို ဆိုလိုပြီး၊ များသောအားဖြင့် မကောင်းသောအတွေးကို ဆိုလိုသည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၅:၉၊ ၁၈:၂၁; ဆာလံ ၁၄:၁၊ မဿဲ ၃:၉၊ ၂၄:၄၈၊ ဗျာဒိတ် ၁၈:၇၊ ၁ကော ၇:၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Say not in thine heart. This expression is found in Deut. 9:4 and is used by Paul to introduce his quotation from Deut. 30:12–14. “To say in the heart” represents a Hebrew idiom meaning “to think,” usually of an evil thought (see also Deut. 15:9; 18:21; Ps. 14:1; Matt. 3:9; 24:48; Rev. 18:7; cf. 1 Cor. 7:37).

 

မည်သူတက်ရမည်နည်း။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏စကားသည် ဝေးကွာပြီး လူ၏လက်လှမ်းမမီသောနေရာတွင် မရှိဘဲ၊ ထင်ရှားပြီး ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြရန် ဤစကားများကို ပြောခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်တွင် ပေးအပ်ထားသော ဘုရားသခင်၏စကားတော်၏ ပိုမိုရှင်းလင်းသော ထင်ရှားပြခြင်းဖြစ်သည့် ဧဝံဂေလိအကြောင်း ဤစကားများကို အသုံးပြုသည်။

Who shall ascend? Moses spoke these words to point out that God’s word is not far off and beyond man’s reach, but that it has already been revealed and has been made plain to him. Paul uses the same words concerning the gospel, the still clearer revelation of God’s word that has been given in Christ.

 

ခရစ်တော်ကို ဆင်းသက်စေရန်။ သူမရောက်လာသေးသည့်အလား။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းက “ခရစ်တော်ရောက်လာပြီးသည်ကို မယုံမကြံ့ပါနှင့်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူသားဖြစ်လာပြီး ကျွန်ုပ်တို့အကြားတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ခက်ခဲသောအရာမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်ရောက်လာပြီးဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည်။

To bring Christ down. As though He had not yet come. Righteousness by faith says, “Do not doubt that Christ has already come. The Son of God has already become man and dwelt among us. Faith is not so difficult a matter, for Christ has come.”

 

၇. မည်သူဆင်းရမည်နည်း။ “ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပင်လယ်ကိုဖြတ်၍ မည်သူသွားရမည်နည်း” (တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၃) အစား၊ ပေါလုက “မည်သူသည် နက်နဲရာသို့ ဆင်းရမည်နည်း” ဟု ဆိုသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်များကို ယူဆောင်လာရန် ပင်လယ်ကိုဖြတ်ကျော်ရှာဖွေရန်မလိုအပ်သလို၊ ခရစ်တော်ကို ယူဆောင်လာရန် နက်နဲရာသို့ ဆင်းရန်မလိုအပ်ပါ။ သူသည် ထမြောက်ပြီးဖြစ်သည်။

7. Who shall descend? Instead of “Who shall go over the sea for us?” (Deut. 30:13), Paul says, “Who shall descend into the deep?” As there was no need for the Israelites to search beyond the sea to bring back God’s commandments, so there is no need for anyone to descend into the deep to bring up Christ. He has already risen.

 

နက်နဲရာ။ ဂရိဘာသာ “အာဘုဿို့စ်”၊ “မရှိမဖြစ်နက်နဲရာ” (မာကု ၅:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် ဤဝေါဟာရကို ခရစ်တော်ဆင်းသက်ခဲ့သော သေသူတို့၏နေရာအဖြစ် အသုံးပြုပုံရသည်။

The deep. Gr. abussos, “the abyss” (see on Mark 5:10). Paul apparently applies the term to the place of the dead, to which Christ had “descended.”

 

၈. ၎င်းကဘာပြောသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းက ဘာပြောသနည်း။ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပုဂ္ဂိုလ်ပြုခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည် (အခန်းငယ် ၆ ကိုကြည့်ပါ)။

8. What saith it? That is, What does righteousness by faith say? Paul continues to personify righteousness by faith (see on v. 6).

 

စကားတော်သည် သင့်အနီးတွင်ရှိသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပိုဒ်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် တရားတော်၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် အစီအမံပြုလုပ်ထားကြောင်း ဣသရေလလူမျိုးများကို အာမခံရန်ဖြစ်သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် အာဒံနှင့်ပြုလုပ်ခဲ့သော ထာဝရပဋိညာဉ်သည် အပြစ်လွန်ခြင်းအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မနာခံမှုအတွက် ကျေးဇူးတော်ကို လာမည့်မယ်ရှယ်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာတရားတော်၏ အခြားလိုအပ်ချက်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ အာဒံထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး အာဗြဟံထံသို့ သက်တမ်းတိုးခဲ့သော ဤပဋိညာဉ်ကို ဣသရေလလူမျိုးများသည် လက်ခံရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၁၆:၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်နာခံမှုကြိုးပမ်းမှုများဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းပရောဖက်များသည် လူများကို ဘုရားသခင်၏ထာဝရအစီအစဉ်၏အစီအမံများကို လက်ခံရန် ထပ်ကံ့ထပ်ကံ့ ဦးဆောင်ရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပါ။ ယေရမိမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ပဋိညာဉ်သစ်ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည် (ယေရမိ ၃၁:၃၁-၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေဇကျေလသည် “စိတ်နှလုံးသစ်” နှင့် “ဝိညာဉ်သစ်” ၏လိုအပ်ချက်ကို အလေးပေးခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၃၆:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ၎င်းတို့ထံသို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း၊ “ဟောပြောသောစကားသည် ၎င်းတို့အား အကျိုးမပြုခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကိုကြားသူများတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ရောနှောမထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်” (ဟေဗြဲ ၄:၂၊ ဂလာတိ ၃:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ စကားတော်သည် ၎င်းတို့အနီးတွင်ရှိသည်။ ၎င်းတို့လိုအပ်သမျှမှာ စိတ်နှလုံးဖြင့်ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပါးစပ်ဖြင့်ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရိုးရှင်းမှုကို တရားဝါဒီဆန်စွာ ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ထောင်ရန် ပင်ပန်းပြီး မျှော်လင့်ချက်မရှိသော လုပ်ဆောင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည် (ရောမ ၁၀:၂၊ ၃၊ ၅)။

The word is nigh thee. The purpose of the OT passage was to assure Israel that God had made provision whereby the requirements of the law could be fulfilled. The everlasting covenant made with Adam in Eden provided pardon for transgression and enabling grace for obedience through faith in the Messiah to come. Men revealed their faith in the Redeemer by presenting their animal sacrifices and by observing the other requirements of the ritual law. This covenant, given to Adam and renewed to Abraham, the Israelites were reticent to receive (see on Eze. 16:60). They chose, instead, to seek righteousness through their own efforts toward obedience. The OT prophets sought repeatedly to lead the people to accept the provisions of God’s eternal plan, but without success. The Lord, through Jeremiah, offered them the new covenant (see on Jer. 31:31–34). Ezekiel stressed the need of a “new heart” and a “new spirit” (see on Eze. 36:26). Thus righteousness by faith was offered to them, “but the word preached did not profit them, not being mixed with faith in them that heard it” (Heb. 4:2; cf. Gal. 3:8). The word was “nigh” them. All that was required of them was belief with the heart and confession with the mouth. Thus Paul contrasts the simplicity of righteousness by faith with the laborious and hopeless task of legalistically attempting to set up one’s own righteousness (Rom. 10:2, 3, 5).

 

ယုံကြည်ခြင်း၏စကားတော်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော ဧဝံဂေလိသတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တစ်ကြိမ်သာတွေ့ရသည်။ မောရှေက “သင့်အနီးတွင် အလွန်နီးကပ်စွာရှိပြီး၊ သင့်ပါးစပ်ထဲတွင်၊ သင့်စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိပြီး၊ သင်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်” (တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၄) ဟု ဖော်ပြသော စကားတော်သည် ပေါလုဟောပြောသော “ယုံကြည်ခြင်း၏စကားတော်” ဖြစ်သည့် ဧဝံဂေလိနှင့် အနှစ်သာရအားဖြင့် တူညီသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏မူအဖြစ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကြေငြာသော ဧဝံဂေလိဖြစ်သည်။

The word of faith. That is, the gospel message concerning faith. This is the only occurrence of this expression in the NT. The word which Moses describes as “very nigh unto thee, in thy mouth, and in thy heart, that thou mayest do it” (Deut. 30:14) is essentially the same as “the word of faith” preached by Paul—the gospel, which announces faith as the principle of righteousness.

 

ကျွန်ုပ်တို့ဟောပြောသည်။ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏အမှန်တရားသည် မသိရှိဘဲမဟုတ်ဘဲ၊ နားထောင်လိုသူအားလုံးက နားလည်နိုင်သည်ဟု အလေးပေးရန် ဤအရာကို ထည့်သွင်းသည်။ ဂျူးများသည် အသိမရှိခြင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် မပြနိုင်ကြောင်း အခန်းငယ် ၁၄-၂၁ တွင် ပိုမိုအပြည့်အစုံဖော်ပြထားသည်။

Which we preach. Paul adds this to emphasize that the truth of righteousness by faith is not unknown but may be understood by all who are willing to listen. That the Jews cannot excuse themselves on the ground of ignorance is more fully stated in vs. 14–21.

 

၉. ထို့ကြောင့်။ သို့မဟုတ် “အကြောင်းမှာ”။ “ထို့ကြောင့်” ဟူသော ဘာသာပြန်ကို ထိန်းသိမ်းထားလျှင်၊ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း သတင်းစကား၏ အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြသည်။ “အကြောင်းမှာ” ကို နှစ်သက်ပါက၊ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်း၏စကားတော်သည် နီးကပ်နေသည်ဟူသော သက်သေကို ပေးနေသည်။ မည်သည့်ကိစ္စတွင်မဆို၊ ယုံကြည်ခြင်း၏သတင်းစကား၏ အကြောင်းအရာသည် ဒီကျမ်းတွင် မောရှေ၏သွန်သင်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု ပြသထားသည်။

9. That. Or, “because.” If the translation “that” is retained, Paul is stating the contents of the message about faith. If “because” is preferred, Paul is giving proof that the word of faith is nigh. In either case the contents of the message of faith are shown to correspond with Moses’ teaching in Deuteronomy.

 

ဝန်ခံခြင်း။ ဂရိဘာသာ “ဟိုမိုလိုဂျီယို”။ ဤစကားလုံးကို မကြာခဏ “ကြွေးကြော်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ပြီး၊ ဆက်စပ်နာမ်မှာ “ကြွေးကြော်ခြင်း” (မဿဲ ၇:၂၃၊ တိတု ၁:၁၆၊ ဟေဗြဲ ၃:၁) ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စကားလုံးအရ “တူညီသောအရာကို ပြောဆိုခြင်း”၊ “တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် သဘောတူခြင်း” ကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူ၏ဝန်ခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်က မှန်ကန်သည်ဟု ကြေငြာထားသမျှအားလုံးနှင့် သဘောတူခြင်း၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဘုရားသခင်က ၎င်း၏တရားတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်နှင့် ကယ်တင်ရှင်လိုအပ်မှုအကြောင်း ထင်ရှားပြသထားသမျှပါဝင်သည်။ ၎င်းတွင် ဘုရားသခင်က ကယ်တင်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည့် ၎င်း၏သားတော် ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားသမျှပါဝင်သည်။

Confess. Gr. homologeō. The same word is often translated “profess,” and the related noun, “profession” (Matt. 7:23; Titus 1:16; Heb. 3:1). It means, literally, “to agree with,” “to say the same thing as someone else.” Thus the confession of a believer is the expression of his agreement with all that God has declared to be true. This includes all that God has revealed about His law, our sin, and our need of a Saviour. It includes all that God has stated about the only means of salvation—faith in His Son, Jesus Christ.

 

သခင်ယေရှု။ သို့မဟုတ် “ယေရှုသည် သခင်ဖြစ်သည်” (၁ကော ၁၂:၃၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂျူးများသည် သခင်ဘုရားဖခင်ထံသို့သာ သခင်ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားများသည် ဧကရာဇ်ကို ၎င်းတို့၏သခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် ခရစ်တော်ကို “ကောင်းကင်မှသခင်” (၁ကော ၁၅:၄၇)၊ ဘုရားသခင်၏တစ်ခုတည်းသောသားတော် (ယောဟန် ၃:၁၆)၊ အသင်းတော်၏မြင့်မြတ်သောဦးခေါင်း (ဧဖက် ၅:၂၃) နှင့် အားလုံး၏သခင် (တမန် ၁၀:၃၆) အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ၎င်း၏သခင်ဘုရားဖြစ်မှုကို ဝန်ခံခြင်းသည် ၎င်း၏ဦးဆောင်မှုကို လိုက်လျှောက်ပြီး ၎င်း၏ပညတ်များကို နာခံရန် ဆန္ဒရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည် (ယောဟန် ၁၄:၂၁၊ ၁ယောဟန် ၂:၃၊ ၄)။

The Lord Jesus. Or, “that Jesus is Lord” (cf. 1 Cor. 12:3; Phil. 2:11). The Jews attributed lordship solely to God the Father. The Gentiles worshipped the emperor as their lord. But the Christians recognized Christ as “the Lord from heaven” (1 Cor. 15:47), the only Son of God (John 3:16), who is the exalted head of the church (Eph. 5:23) and Lord of all (Acts 10:36). Confession of His lordship implies a willingness to follow His leading and obey His commandments (John 14:21; 1 John 2:3, 4).

 

ယုံကြည်ခြင်း။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဝန်ခံခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်သော်လည်း၊ ပေါလုသည် အခန်းငယ် ၈ တွင် ပါးစပ်ကို စိတ်နှလုံးမတိုင်မီ ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း လိုက်နာသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝန်ခံခြင်း၏ ပုံမှန်အစီအစဉ်ကို ပေးသည်။

Believe. Belief normally precedes confession, but Paul is following the order of v. 8, where mouth is mentioned before heart. In v. 10 Paul gives the normal order of faith, then confession.

 

ဘုရားသခင်က သူ့ကို ထမြောက်စေခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ။ ထမြောက်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏တောင်းဆိုချက်များကို အတည်ပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏တံဆိပ်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်က ယေရှုကို သေခြင်းမှထမြောက်စေသည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်ယာန်သည် အပြစ်နှင့်သေခြင်းအပေါ် ခရစ်တော်၏အောင်ပွဲနှင့် အပြစ်သားများကို တရားမျှတစေရန်နှင့် ကယ်တင်ရန် ၎င်း၏တန်ခိုးကို အသိအမှတ်ပြုသည် (အခန်း ၄:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ တရားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း (အခန်း ၁၀:၅) နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ထက် ခရစ်တော်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်နှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်များအပေါ် မူတည်သည်။

God hath raised him. See on v. 7. The resurrection was the confirmation of Christ’s claims, the divine seal on His sacrifice (see on ch. 1:4). By believing that God raised Jesus from the dead, the Christian acknowledges Christ’s triumph over sin and death and His power to justify and save sinners (see on ch. 4:25). As contrasted with righteousness by law (ch. 10:5), righteousness by faith depends upon what Christ has done and can do rather than upon what we are able to do.

 

၁၀. စိတ်နှလုံး။ အခန်း ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ။ ဂျူးများသည် စိတ်နှလုံးကို အတွင်းစိတ်နှင့် ခံစားမှု၏ နေရာအဖြစ်ရှုမြင်သည်။ ၎င်းတို့အတွက် စိတ်နှလုံးသည် ဉာဏ်ရည်နှင့် ခွဲခြားထားသော ခံစားမှုများကို မကိုယ်စားပြုပါ။ “စိတ်နှလုံးဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း” ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြည့်စုံသောအတွင်းပိုင်းပြောင်းလဲမှုကို ပါဝင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (အခန်း ၃:၂၂၊ ၅:၁)။

10. The heart. See on ch. 1:21. The Jews regarded the heart as the seat of the inner life of thought and feeling. To them the heart did not represent the affections as distinguished from the intellect. By referring to belief “with the heart” Paul implies that faith involves a complete inward change. And this change results in justification and righteousness (chs. 3:22; 5:1).

 

ဝန်ခံခြင်း။ အတွင်းပိုင်းပြောင်းလဲမှု၏ ပြင်ပသက်သေမှာ ပါးစပ်ဖြင့်ဝန်ခံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ယုံကြည်သည်ဟု မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆသည့်အရာအတွက် ပြတ်သားစွာရပ်တည်ခြင်းဖြစ်သည်။ စကားနှင့်လုပ်ရပ်ဖြင့် ခရစ်တော်ကို ဝန်ခံရန် ဆန္ဒရှိခြင်းသည် စစ်မှန်သောတပည့်ဖြစ်မှု၏ စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၀:၃၂၊ လုကာ ၁၂:၈၊ ဗျာဒိတ် ၃:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာ့ရှေ့တွင် ကောင်းမွန်သောဝန်ခံခြင်းကို အဆုံးထိထိန်းသိမ်းထားလျှင်၊ ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Confession. The outward evidence of the inward change is the confession of the mouth, the decided standing up for what is believed to be true. A willingness to confess Christ in word and deed has always been the test of true discipleship (Matt. 10:32; Luke 12:8; cf. Rev. 3:5). A good confession before the world, maintained to the end, will result in salvation (cf. Rev. 2:10).

 

၁၁. ကျမ်းစာကဆိုသည်။ ကိုးကားချက်သည် ဟေရှာယ ၂၈:၁၆ မှဖြစ်သည် (ရောမ ၉:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

11. The scripture saith. The quotation is from Isa. 28:16 (see on Rom. 9:33).

 

မည်သူမဆို။ ဤစကားလုံးသည် ဟေရှာယ၏ကျမ်းစာတွင် မပါဝင်ပါ။ ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိသည် အားလုံးအတွက်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို အလေးပေးလိုခဲ့သည်။

Whosoever. This word is not in the text of Isaiah. Paul desired to emphasize the fact that the gospel was for all.

 

၁၂. အကြောင်းမူကား။ ဤသည်မှာ ဗယ်(၁၁)တွင် “မည်သူမဆို” ဟူသော ရှင်းပြချက်ကို ပေါလုမိတ်ဆက်ပေးသည်။

12. For. This introduces Paul’s explanation of “whosoever” in v. 11.

 

ကွာခြားခြင်း။ သို့မဟုတ် “ခွဲခြားခြင်း” (ဗယ် ၃:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုဒလူများနှင့် တပါးအမျိုးသားများသည် အပြစ်ပြုကြပြီး ကယ်တင်ခြင်းလိုအပ်သည် (ဗယ် ၃:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများကယ်တင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းကိုသာ ပေးထားသည်။ ယုဒလူအတွက် တစ်မျိုး၊ တပါးအမျိုးသားအတွက် တစ်မျိုးမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုး၊ လူတန်းစား၊ လူမှုအဆင့်အတန်း၊ တစ်ဦးချင်းခွဲခြားမှုများ အားလုံးပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Difference. Or, “distinction” (cf. ch. 3:22). Jews and Gentiles alike have sinned and stand in need of salvation (see on ch. 3:23). God has provided only one means whereby men may be saved. He does not have one provision for the Jew and another for the Gentile. Hence all national, class, social, and individual distinctions vanish.

 

ဂရိလူ။ ဆိုလိုသည်မှာ တပါးအမျိုးသား (ဗယ် ၁:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

The Greek. That is, the Gentile (see on ch. 1:16).

 

အားလုံးအပေါ်တွင် တူညီသောသခင်။ သို့မဟုတ် “တူညီသောသခင်သည် အားလုံး၏သခင်ဖြစ်သည်” (RV; RSV)။ ယုဒလူများနှင့် တပါးအမျိုးသားများသည် တူညီသောသခင်ရှိကြသည် (ဗယ် ၃:၂၉၊ ၃၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုသခင်သည် လူသားအားလုံးကို ရွေးနှုတ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၁၆)။ ရောမ ၁၀:၉၊ ၁၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာတွင် “သခင်” ဟူသည်မှာ ခရစ်တော်ကိုရည်ညွှန်းသည်။ တမန်တော် ၁၀:၃၆ တွင် ခရစ်တော်ကို “အားလုံး၏သခင်” ဟုခေါ်သည် (ရောမ ၁၄:၉၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၀၊ ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The same Lord over all. Or, “the same Lord is Lord of all” (RV; RSV). Jews and Gentiles alike have the same Lord (cf. ch. 3:29, 30), who has redeemed all mankind (John 3:16). A comparison with vs. 9, 11 of Rom. 10 indicates that “Lord” here refers to Christ. In Acts 10:36 Christ is called “Lord of all” (cf. Rom. 14:9; Phil. 2:10, 11).

 

အားလုံးအတွက် ကြွယ်ဝသည်။ သခင်ဘုရား၏အရင်းအမြစ်များတွင် ကန့်သတ်ချက်မရှိ (ရောမ ၈:၃၂၊ ၁၁:၃၃၊ ဧဖက် ၁:၇၊ ၂:၇၊ ၃:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Rich unto all. There is no limit to the Lord’s resources (see Rom. 8:32; 11:33; Eph. 1:7; 2:7; 3:8).

 

သခင်ကို ခေါ်ဝေါ်ခြင်း။ သခင်ကို ခေါ်ဝေါ်ခြင်း သို့မဟုတ် သခင်၏နာမတော်ကို ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် သခင်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည့် ထုံးစံအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားတစ်ဦးအား လှမ်းခေါ်ရာတွင် ဦးစွာသူ၏နာမကို ဖော်ပြရန်အလေ့အထမှ ပေါ်ပေါက်လာဖွယ်ရှိသည်။ ဟေဗြဲလူများသည် ယေဟောဝါကို ခေါ်ဝေါ်သူများအဖြစ် လူသိများသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် ခရစ်တော်ကို ခေါ်ဝေါ်သူများဖြစ်သည် (၁ ကော ၁:၂)။ ခရစ်တော်အတွက် ဤအသုံးအနှုန်းကို ဓမ္မသစ်တွင် အသုံးပြုခြင်းသည် အရေးပါသည်၊ အကြောင်းမူကား ကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်အားသာ ပေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ဘုရားဖြစ်မှုကို ထင်ရှားစွာ အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၇:၅၉၊ ၆၀၊ ၉:၁၄၊ ၂၁၊ ၂၂:၁၆၊ ၂ တိ ၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ဘုရားဖြစ်မှုနှင့်ပတ်သက်ပြီး ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Call upon him. Calling upon the Lord or calling upon the name of the Lord is a customary expression almost equivalent to worshiping the Lord. It probably arose from the habit of beginning an address to a deity by first mentioning his name. The Hebrews were known as those who called upon Jehovah. The Christians were those who called upon Christ (1 Cor. 1:2). It is significant to see this expression used of Christ in the NT, for since worship is due to God alone, this is clear recognition of Christ’s divinity (see Acts 7:59, 60; 9:14, 21; 22:16; 2 Tim. 2:22). On the deity of Christ see Additional Note on John 1.

 

၁၃. မည်သူမဆိုခေါ်ဝေါ်သူ။ ဤကိုးကားချက်သည် ယောလ ၂:၃၂ မှဖြစ်သည်။ ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်ကို ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ပေတရုကလည်း ဟောပြောခဲ့သည် (တမန်တော် ၂:၂၁)။ ယုဒလူများသည် ယောလရှိ ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်ကို ယေဟောဝါ၏ စစ်မှန်သောကိုးကွယ်သူများအားလုံး ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည်ဟု နားလည်ကြသည်။ ပေါလုသည် ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်ကို ခရစ်တော်အား အသုံးချသည်။ “လူသားအားလုံး” (ယောလ ၂:၂၈) ဟူသောစကားများသည် တပါးအမျိုးသားများလည်း ဤပရောဖက်ပြုချက်တွင် ပါဝင်သည်ကို ပြသသည်။

13. Whosoever shall call. The quotation is from Joel 2:32. The passage was also quoted by Peter in his sermon on the day of Pentecost (Acts 2:21). The Jews understood the passage in Joel to mean that all true worshipers of Jehovah would be delivered in the day of God’s judgment. Paul applies the passage to Christ. The words “all flesh” (Joel 2:28) show that the Gentiles are included in the prophecy.

 

၁၄. ထို့နောက် မည်သို့ခေါ်ဝေါ်ကြမည်နည်း။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာသဘောကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် လူတိုင်းလက်ခံနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိရန်အတွက် ဖြည့်ဆည်းရမည့်အခြေအနေများကို ဆွေးနွေးသည်။ သူသည် ဤအခြေအနေများကို မေးခွန်းများစီးရီးတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ မေးခွန်းတစ်ခုစီသည် အငြင်းအခုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အကျိုးဆက်ကို တိတ်တဆိတ်ယူဆထားပြီး နောက်မေးခွန်းအတွက် အခြေခံဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ “သခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင် မည်သို့ခေါ်ဝေါ်နိုင်မည်နည်း။ မခေါ်နိုင်ပါ၊ ထို့ကြောင့် ဦးစွာယုံကြည်ရမည်။ သို့သော် မကြားဖူးလျှင် မည်သို့ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။ မယုံကြည်နိုင်ပါ” စသည်ဖြင့်။

14. How then shall they call? Having stated the universality of salvation by faith, Paul now discusses the conditions that must be fulfilled in order for all to have the opportunity to accept it. He lists these conditions as a series of questions. Each question in the chain is an argument, the conclusion of which is tacitly assumed and forms the basis of the next question. For example, “How can they call on the Lord unless they believe in Him? They cannot; therefore, they must first believe. But how can they believe if they have not heard? They cannot.” And so on.

 

အချို့က ဗယ် ၁၄ နှင့် ၁၅ ကို ယခင်အခန်းကျမ်းပိုဒ်နှင့်ဆက်စပ်ပြီး တပါးအမျိုးသားများထံ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အကယ်၍ ဧဝံဂေလိသည် ဗယ် ၁၃ ၏ “မည်သူမဆို” ဟူသည့်အတိုင်း လူတိုင်းအတွက်ဖြစ်ပါက၊ ၎င်းကို လူတိုင်းထံဟောပြောသင့်သည်။ အချို့ကမူ ဗယ် ၁၄ နှင့် ၁၅ ကို ဤအခန်း၏ကျန်အခန်းကျမ်းပိုဒ်များနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဆက်စပ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ၎င်းတို့က ပေါလုသည် ဤအပိုင်းတွင် တပါးအမျိုးသားများသို့ သာသနာပြုခြင်းနှင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ယုဒလူများ၏ မယုံကြည်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးနေသည်ဟု အငြင်းပြုကြသည်။ ယုဒလူများသည် ပေါလုရှင်းပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရန် မဖြစ်မနေ နည်းလမ်းကို “မသိကြဘဲ” ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ရှိမှုကို ယုံကြည်စေရန်၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို သိပြီး နားလည်ရန် လုံလောက်သောအခွင့်အလမ်းရခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ကြိုးစားသည်။ သူသည် “သခင်ကိုခေါ်ဝေါ်ရန်” အတွက် လိုအပ်သောအခြေအနေများကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ ထိုအခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းပြီးဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ထို့ကြောင့် ယုဒလူများသည် ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်မှုအတွက် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။

Some connect vs. 14 and 15 with the preceding passage and relate them to the preaching of the gospel to the Gentiles. If the gospel is intended for everyone, as implied in the “whosoever” of v. 13, then it should be preached to everyone. Others connect vs. 14 and 15 more closely with the remaining verses of the chapter. They argue that Paul is not dealing in this section with the mission to the Gentiles but with the unbelief of the Jews. The Jews, as Paul has already explained, have been “ignorant” of the right way to obtain righteousness. To convince them of their very great guilt in this matter, Paul seeks to show that they have had ample opportunity to know and understand God’s plan. He begins by asking what conditions are necessary for “calling on the Lord,” and then shows that these conditions have been fulfilled. Therefore the Jews are without excuse for their unbelief.

 

ဗယ် ၁၄–၂၁ ၏ အငြင်းအခုံကို အောက်ပါအတိုင်း အနှစ်ချုပ်နိုင်သည်- လူတိုင်းယုံကြည်ရန် အခွင့်အလမ်းရရန် ဧဝံဂေလိတရားဟောသူများကို စေလွှတ်ခဲ့သလား (ဗယ် ၁၄)။ ဟုတ်သည်၊ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခဲ့ပြီး၊ ဟေရှာယပရောဖက်ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း (ဗယ် ၁၅)။ လူအားလုံးမယုံကြည်ကြသည့်အချက်က ၎င်းတို့မကြားခဲ့ဟု သက်သေပြသလား (ဗယ် ၁၆)။ မဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဟေရှာယသည် အချို့သည် သတင်းစကားကို လက်မခံဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့သည် (ဗယ် ၁၆၊ ၁၇)။ ယုဒလူအချို့မကြားခဲ့ဖူးသည်ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပါသလား (ဗယ် ၁၈)။ ၎င်းသည်လည်း မဖြစ်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဧဝံဂေလိသတင်းစကားသည် နေရာတိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဣသရေလလူများသည် ဧဝံဂေလိကို ကြားခဲ့သည်မှန်သည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏အရေးပါမှုကို နားမလည်ခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ပါသလား (ဗယ် ၁၉)။ ၎င်းသည်လည်း မဖြစ်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမူကား မောရှေနှင့် ဟေရှာယဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ အခွင့်အလမ်းနည်းပါးပြီး ဉာဏ်အလင်းနည်းသော တပါးအမျိုးသားများပင် နားလည်နိုင်ခဲ့သည် (ဗယ် ၁၉၊ ၂၀)။ ထို့ကြောင့် ယုဒလူများသည် ဧဝံဂေလိအား မသိမှုကို အကြောင်းပြလျှင် လက်မခံနိုင်ပါ။ အမှန်တရားမှာ ဟေရှာယပြောခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ၎င်းတို့သည် နာခံမှုမရှိ၊ မိမိဆန္ဒအလျောက်ပြုမူသော လူများဖြစ်သည် (ဗယ် ၂၁)။

The argument in vs. 14–21 may be summarized as follows: Have the preachers of the gospel been sent, so that all may have opportunity to believe (v. 14)? Yes, the gospel has been preached, as Isaiah foretold (v. 15). Does the fact that all have not believed prove that they have not heard (v. 16)? No, for Isaiah also foretold that some would not receive the message (vs. 16, 17). Is it possible that some of the Jews may not have heard (v. 18)? This could not be, for the gospel message has gone everywhere. Even if it is true that Israel heard the gospel, is it possible that they did not grasp its significance (v. 19)? This also could not be, for, as Moses and Isaiah have described, the less privileged and less enlightened Gentiles have been able to understand (vs. 19, 20). Therefore, the Jews cannot plead ignorance of the gospel as an excuse for their unbelief. The real fact is that, as Isaiah has said, they are a disobedient, self-willed people (v. 21).

 

မည်သူကိုကား။ ခရစ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် စေလွှတ်ခံရသော ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောသူထံမှ ဧဝံဂေလိကို ကြားရခြင်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကြားရခြင်းဖြစ်သည် (၂ ကော ၅:၂၀)။ သခင်သည် သူ၏ရွေးချယ်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူသည်။

Of whom. To hear the gospel from a preacher sent of Christ is to hear Christ (2 Cor. 5:20). The Lord is heard speaking through His chosen representatives.

 

၁၅. ၎င်းတို့ကို စေလွှတ်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “အပိုစတေလို” မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းမှ “အပိုစတိုလိုစ်” ဆိုသည့် “တမန်တော်” ဟူသောစကားလုံးပေါ်ပေါက်လာသည်။ ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း၊ သားတော်သည် သူ၏တမန်တော်များကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အခြားသူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည် (လုကာ ၉:၂၊ ၁၀:၁၊ ၃၊ ယောဟန် ၄:၃၈၊ ၁၇:၁၈၊ တမန်တော် ၂၆:၁၇၊ ၁ ကော ၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို ဟောပြောရန် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်တာဝန်ပေးထားသူတစ်ဦးမှသာ ပြုလုပ်ရမည် (ယေရမိ ၁:၇၊ ၇:၂၅၊ ၁၄:၁၄၊ ၁၅၊ ၂၃:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

15. They be sent. Gr. apostellō, from which is derived the word apostolos, “apostle.” As the Father sent His Son, so the Son sent His apostles, and they in turn, under the guidance of the Spirit of Christ, sent out others (see Luke 9:2; 10:1, 3; John 4:38; 17:18; Acts 26:17; 1 Cor. 1:17). The proclamation of a divine message must be made by one who has been commissioned by God for that purpose (cf. Jer. 1:7; 7:25; 14:14, 15; 23:21).

 

မည်သို့ရေးထားသည်အတိုင်း။ ဤကိုးကားချက်သည် ဟေရှာယ ၅၂:၇ မှဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်ကို လွတ်လပ်စွာနှင့် အကျဉ်းချုံးကိုးကားပြီး၊ “တောင်ပေါ်တွင်” ဟူသည့်စကားကို ဒေသဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ကဗျာဆန်သောအရေးပါမှုသာရှိသည်ဟု ယူဆပြီး ချန်လှပ်ထားသည်၊ “သတင်းကောင်းယူဆောင်လာသူ” ဟူသောအထူးကို ဗဟုဝစ်အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီး၊ “ကယ်တင်ခြင်းကို ကြေညာသူ” ဟူသည်ကို ချန်လှပ်ထားသည်။

As it is written. The quotation is from Isa. 52:7. Paul quotes the passage freely and briefly, omitting “upon the mountains,” as having perhaps only local or poetic significance, changing the singular “him that bringeth” into the plural, and omitting “that publisheth salvation.”

 

ခြေဖဝါးများသည် မည်မျှလှပသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ရောက်ရှိလာခြင်းသည် မည်မျှကြိုဆိုဖွယ်ရာရှိသနည်း (ဟေရှာယ ၅၂:၇ ကိုကြည့်ပါ)။

How beautiful are the feet. That is, how welcome is the coming (see on Isa. 52:7).

 

ငြိမ်သက်ခြင်း၏ဧဝံဂေလိကို ဟောပြောသူများ။ ဤစကားစုကို ချန်လှပ်ရန် စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများက ထောက်ခံသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

That preach the gospel of peace. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of this clause.

 

ဤကိုးကားချက်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပေါလုသည် ခန့်အပ်ခံရသော တမန်များကို စေလွှတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြသည်။ မူရင်းအကြောင်းအရာတွင် ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်၏အဓိပ္ပာယ်ကို ဟေရှာယ ၅၂:၇ ကိုကြည့်ပါ။ ဟေရှာယ၏ ဤအပိုင်းကို ယုဒလူများနှင့် ခရစ်ယာန်များက မယ်ရှိယသာသနာပြုခြင်း၏အလုပ်ကို ညွှန်ပြသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဗာဗုလုန်အကျဉ်းချခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ သတင်းကောင်းသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းကောင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။

By using this quotation Paul implies that the commissioned messengers have been sent. For the meaning of the passage in the original context see on Isa. 52:7. This section of Isaiah was regarded by both Jews and Christians as pointing forward to the work of the Messiah. The glad tidings of deliverance from Babylonian captivity symbolize the good news of salvation.

 

သတင်းကောင်းယူဆောင်လာသူများ။ ဂရိစကားလုံး “ဧဝဂ္ဂလိဇို” မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းမှ “ဧဝံဂေလိယွန်” ဆိုသည့် “ဧဝံဂေလိ” ဟူသောစကားလုံးပေါ်ပေါက်လာသည် (ဗယ် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Bring glad tidings. Gr. euaggelizō, from which is derived the word for “gospel,” euaggelion (see on ch. 1:1).

 

၁၆. နာခံခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “ဟုပကိုဝါ” သည် “နားထောင်ခြင်းကြောင့် နာခံခြင်း”၊ “နားထောင်ခြင်း”၊ “ဂရုစိုက်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (ဗယ် ၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစကားလုံးသည် ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိသော မယုံကြည်မှုကို ပေါလုဖော်ပြရာ၌ အထူးသင့်လျော်သည်။ ယုဒလူများသည် ကြားခဲ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြပါ။

16. Obeyed. Gr. hupakouō, “to obey as the result of listening,” “to hearken,” “to heed” (see on ch. 5:19). The word is especially appropriate in this context, where Paul is describing the unbelief with which the message of the gospel has been received. The Jews heard, but they did not heed.

 

ဧဝံဂေလိ။ သို့မဟုတ် “သတင်းကောင်း” (ဗယ် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The gospel. Or, “glad tidings,” “good news” (see on ch. 1:1).

 

ဟေရှာယဆိုသည်။ ဤကိုးကားချက်သည် ဟေရှာယ ၅၃:၁ မှဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲစာသားတွင် “သခင်” ဟူသောစကားလုံးမပါရှိသော်လည်း၊ ဂရိဘာသာပြန်တွင် (LXX) ပါရှိသည်။ ယုဒလူများ၏ နာခံမှုမရှိခြင်းကိုလည်း ပရောဖက်က ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်။ သတင်းကောင်းသယ်ဆောင်သူများကို ဖော်ပြပြီးနောက် (ဟေရှာယ ၅၂)၊ ဟေရှာယသည် လူများသည် သတင်းစကားကို လက်ခံရန် ပျက်ကွက်မည်ဟု ပရောဖက်ပြုသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံမှုကို ယောဟန် ၁၂:၃၇၊ ၃၈ တွင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။。 ၎င်းကိုးကားချက်သည် သတင်းစကားကို ပေးပြီးမှသာ ကြားနိုင်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သည်ဟု သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြသည် (ဗယ် ၁၀:၁၅)။

Esaias saith. The quotation is from Isa. 53:1. The Hebrew text does not have the word “Lord,” but it occurs in the LXX. The disobedience of the Jews was also foreseen by the prophet. Immediately after his description of the messengers of good news (Isa. 52), Isaiah predicts the failure of the people to receive the message. Compare the statement of the fulfillment of this prophecy in John 12:37, 38. This quotation also carries the implication (cf. Rom. 10:15) that the message had been given, or else it could not have been heard and disbelieved.

 

၁၇. ယုံကြည်ခြင်း။ သို့မဟုတ် “ယုံကြည်မှု”။ ဗယ် ၁၆ နှင့် ၁၇ ၏ နီးကပ်သောဆက်စပ်မှုကို နားလည်ရန်၊ ဂရိဘာသာစကားတွင် “ယုံကြည်မှု” နှင့် “ယုံကြည်ခြင်း” အတွက် သီးခြားစကားလုံးနှစ်ခု မရှိကြောင်း သတိပြုရမည်။ ဂရိစကားလုံး “ပစ္စတိစ်” သည် “ယုံကြည်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ယုံကြည်မှု” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဗယ် ၁၆ တွင် “ယုံကြည်ခဲ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ကြိယာ “ပစ္စတူအို” မှ ဆင်းသက်လာသော နာမ်ဖြစ်သည် (ဗယ် ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ)။

17. Faith. Or, “belief.” In order to appreciate the close connection between vs. 16, 17, one must observe that the Greek language does not have two separate words for “belief” and “faith.” The Gr. pistis, “faith,” or “belief,” is the noun derived from pisteuō, the verb translated “hath believed” in v. 16 (see on ch. 3:3).

 

ကြားခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “အခိုအဲ” သည် ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်တွင် နှစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်သည်။ ဗယ် ၁၆ တွင် “အခိုအဲ” ကို “သတင်းအစီရင်ခံစာ” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ စကားလုံးအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကြားရသည့်အရာ” ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်တွင် “အခိုအဲ” ကို တူညီသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုပါက၊ အောက်ပါဘာသာပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်- “အကြင်သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ကြားရသည့်အရာကို ယုံကြည်ခဲ့သနည်း။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ကြားရသည့်အရာမှ လာပြီး၊ ကြားရသည့်အရာသည် ဘုရားသခင်၏စကားတော်မှ လာသည်။” ဤဘာသာပြန်မှုသည် ဗယ် ၁၆ နှင့် ၁၇ ၏ ဆက်စပ်မှုကို ပိုမိုထင်ရှားစေသည်။

Hearing. Gr. akoē, appearing twice in this verse. In v. 16 akoē is rendered “report,” there meaning, literally, “what is heard.” If the same meaning is assigned to akoē here, the following translation is possible: “Who has believed what he has heard from us? So faith comes from what is heard, and what is heard comes by the word of God.” This translation makes more apparent the connection between vs. 16, 17.

 

ဘုရားသခင်၏စကားတော်။ စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများသည် “ခရစ်တော်၏စကားတော်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် “ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းစကား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်သည်၊ ဗယ် ၁၀:၈ တွင် “ယုံကြည်ခြင်း၏စကားတော်” သည် “ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းစကား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့်အတိုင်း (ဗယ် ၁၀:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်သည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ သဘာဝနှင့် အရင်းအမြစ်နှင့်ပတ်သက်သော အရေးပါသော ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် လုံလောက်သော သက်သေမရှိဘဲ မျက်ကန်းယုံကြည်မှုမဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့မမြင်နိုင်သောအရာများနှင့်ပတ်သက်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၁)၊ ထိုယုံကြည်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏စကားတော်၊ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းစကားအပေါ် အခြေခံထားသော အသိပညာပေါ်တွင် တည်ရမည်။ ပြောင်းလဲပြီး တည်မြဲသော ယုံကြည်ခြင်းကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန်နည်းလမ်းအနေဖြင့်၊ သမ္မာကျမ်းစာကို ပုံမှန်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ လေ့လာခြင်းသည် အစားထိုးနိုင်စရာ မရှိပါ။

The word of God. Textual evidence favors (cf. p. 10) the reading “the word of Christ.” This could mean “the message about Christ,” as “the word of faith” (v. 8) means “the message about faith” (see on v. 8). This verse is an important statement of the nature and source of true faith. Genuine faith is not a blind confidence to be exercised in the absence of adequate evidence. Faith is our conviction about things that we cannot see (Heb. 11:1), and this conviction must be founded upon knowledge, a knowledge based upon the Word of God, the message about Christ. As a means of developing a transforming and enduring faith, there is no substitute for the regular and earnest study of the Bible.

 

၁၈. သို့သော်ငါဆိုသည်။ ယုဒလူများသည် ကြားရန်အခွင့်အလမ်းမရခဲ့သဖြင့် ဧဝံဂေလိကို လက်မခံခဲ့ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပေါလုသည် ဤအဆိုကို မမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြသည်။

18. But I say. The Jews might claim that they had not had opportunity to hear, and hence had not accepted the gospel. Paul proceeds to disprove this claim.

 

၎င်းတို့သည် မကြားခဲ့သနည်း။ သို့မဟုတ် “၎င်းတို့သည် မကြားခဲ့သလား” သို့မဟုတ် “၎င်းတို့သည် ကြားရန်ပျက်ကွက်ခဲ့သလား”။ ဤမေးခွန်း၏ ဂရိဖွဲ့စည်းပုံသည် အနုတ်လှယ်ဖြေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းပြချက်ကို လက်မခံနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ “၎င်းတို့” ဟူသည်မှာ ဗယ် ၁၆ ၏ “အားလုံးမဟုတ်” ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ အထူးသဖြင့် မယုံကြည်သော ယုဒလူများကို ဆိုလိုသည်။

Have they not heard? Or, “Is it that they did not hear?” or “Did they fail to hear?” The Greek construction of this question indicates that a negative answer is expected and that the excuse cannot be admitted. “They” refers to the “not all” of v. 16, meaning particularly the unbelieving Jews.

 

ဟုတ်သည်မှန်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့သည် သတင်းစကားကို မကြားခဲ့ဟူသော အဆိုကို ပေါလု၏ ပြတ်သားသော ပြင်ဆင်ချက်ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ဧဝံဂေလိသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု သူအခိုင်အမာဆိုသည်၊ ထို့ပြင် သူသည် ဆာလံ ၁၉:၄ ၏ စကားများဖြင့် ၎င်းကို အခိုင်အမာဆိုသည်။

Yes verily. This is Paul’s emphatic correction to the suggestion that they had not heard the message. He asserts, on the contrary, that the gospel has gone to all the world, and he makes his assertion in the words of Ps. 19:4.

 

အသံ။ ဂရိစကားလုံး “ဖသွန်ဂိုစ်” သည် အသံထွက်စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ဂီတတူရိယာ သို့မဟုတ် လူ့အသံ၏ တုန်ခါမှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သောအသံကို အတုယူသည် (၁ ကော ၁၄:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းတွင် ဤအခန်းကျမ်းပိုဒ်သည် “အသံ” အစား “တိုင်းထွက်ကြိုး” ဟု ဖတ်သည် (ဆာလံ ၁၉:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆာလံဆရာအဆိုအရ၊ “၎င်းတို့၏အသံ” သည် သဘာဝ၏အသံဖြစ်ပြီး၊ “မိုးကောင်းကင်သည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ကြွေးကြော်၍၊ ကောင်းကင်အလင်္ကာသည် သူ၏လက်ရာကို ဖော်ပြသည်” (ဆာလံ ၁၉:၁) ဟူသော တိတ်ဆိတ်သော သက်သေဖြစ်သည်။ ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏လက်ရာများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်ဖော်ပြချက် (ဆာလံ ၁၉:၁–၆) ကို သူ၏စကားတော်မှတစ်ဆင့် အထူးဗျာဒိတ်ဖော်ပြချက် (ဆာလံ ၁၉:၇–၁၁) နှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတွင် ဧဝံဂေလိတရားကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းဟောပြောခြင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်ပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်း၏စကားတော်ဟောပြောသူများ၏ “အသံ” သည် “မြေကြီးတစ်ခုလုံးသို့” ထွက်သွားပုံကို ဖော်ပြရန် ဆာလံဆရာ၏စကားများကို အသုံးပြုသည်။

Sound. Gr. phthoggos, an onomatopoeic word (pronounced “phthongos”), imitating the sound made by the vibration of a musical instrument or the human voice (cf. 1 Cor. 14:7). In the OT this verse reads “measuring line” rather than “sound” (see on Ps. 19:4). According to the psalmist, “their sound” is the voice of nature, the silent witness with which “the heavens declare the glory of God; and the firmament sheweth his handywork” (Ps. 19:1). The psalmist compares the revelation of God in His works (Ps. 19:1–6) with the special revelation of Himself through His word (Ps. 19:7–11). Paul sees in this a representation of the worldwide preaching of the gospel, and he uses the words of the psalmist to describe how the “sound” of the preachers of the word of faith has gone out “into all the earth.”

 

ကမ္ဘာ။ ဂရိစကားလုံး “အိုကူမနဲ” သည် “လူနေထိုင်သောကမ္ဘာ” ကို ဆိုလိုသည် (လုကာ ၂:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစာတမ်းရေးသောအချိန်တွင်၊ ဧဝံဂေလိတရားသည် စပိန်နိုင်ငံသို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် စကားလုံးအတိုင်း နေရာအနှံ့သို့ ဟောပြောခံရခြင်းမရှိခဲ့ပုံရသည် (ရောမ ၁၅:၂၀၊ ၂၄၊ ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်၊ ယုံကြည်ခြင်း၏သတင်းစကားသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ဤမျှလောက်ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ပေါလုသည် ဤသို့သော ကျယ်ပြန့်သော အထွေထွေဖော်ပြချက်ကို ပြုလုပ်ရန် တရားမျှတသည်။ ထို့ပြင်၊ သူ၏မျိုးဆက်အတွင်း၊ ဧဝံဂေလိသည် “ကောင်းကင်အောက်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးထံ” သို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည် (ကောလောသဲ ၁:၂၃၊ Ed ၉၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့အပြင်၊ သတင်းစကားသည် အမြဲတမ်း “ယုဒလူထံသို့ ဦးစွာပို့ဆောင်ခံရသည်” (တမန်တော် ၉:၂၀၊ ၁၁:၁၉၊ ၁၃:၅၊ ၁၄:၁၊ ၁၇:၁၊ ၂၊ ၁၀၊ ၁၈:၄၊ ၁၉၊ ၂၈:၁၇၊ ရောမ ၁:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းတွင် ပေါလု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဣသရေလလူတစ်ဦးမှ ဧဝံဂေလိကို မကြားခဲ့ဖူးဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြခွင့်မပြုနိုင်ကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်ပုံရသည်။

The world. Gr. oikoumenē, “the inhabited world” (see on Luke 2:1). At the time of the writing of this epistle, the gospel had apparently not been preached literally everywhere, for it had evidently not yet been taken to Spain (see Rom. 15:20, 24, 28). However, the message of faith had already been spread so widely throughout the world that Paul is justified in making such a broad general statement. In fact, within his generation the gospel was carried “to every creature which is under heaven” (Col. 1:23; cf. Ed 96). Moreover, the message was always taken “to the Jew first” (Acts 9:20; 11:19; 13:5; 14:1; 17:1, 2, 10; 18:4, 19; 28:17; Rom. 1:16), and it is probably Paul’s primary purpose in this chapter to show that no Israelite can excuse himself upon the plea that he had never heard the gospel.

 

၁၉။ ဣသရေလသည် မသိခဲ့သလော။ ပို၍တိကျစွာ ဆိုရလျှင် “ဣသရေလသည် မသိခဲ့သလော” သို့မဟုတ် “ဣသရေလသည် နားမလည်ခဲ့သလော” ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၈ တွင်ကဲ့သို့ ဂရိစာဖွဲ့ပုံသည် အနုတ်လက္ခဏာဖြေဆိုမှုကို မျှော်လင့်ထားသည်။ မောရှေနှင့် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ဖွင့်ပြခြင်းရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းကို မသိနားမလည်ဘဲ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။

19. Did not Israel know? More precisely, “Is it that Israel did not know?” or “Did Israel fail to understand?” As in v. 18, the Greek construction expects a negative answer. Despite the revelation of God through Moses, and through the prophets, Israel remained ignorant of God’s way of righteousness.

 

ပထမဦးစွာ။ ဆိုလိုသည်မှာ အစဉ်လိုက်ပထမဦးစွာ၊ ပရောဖက်အစဉ်တွင် ပထမဦးစွာဖြစ်သည်။

First. That is, first in order, first in prophetic line.

 

မောရှေက ဆိုသည်။ ကိုးကားချက်သည် တရားဟောရာ ၃၂:၂၁ မှဖြစ်သည်။ ဣသရေလအား ၎င်းတို့၏ တပါးအမျိုးသားများထက် ထူးခြားသော မျက်နှာသာနှင့် အကျိုးခံစားခွင့်များကို ပေးအပ်ခဲ့သော မောရှေသည်ပင်၊ ဤမျက်နှာသာရရှိမှုသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြောင်းပြန်ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အမှန်တကယ်ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားမည့် ယုံကြည်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို ချမှတ်ခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၃၂:၁၈၊ ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Moses saith. The quotation is from Deut. 32:21. The same Moses who had communicated to Israel their special favors and advantages over the Gentiles had also set up the rule of faith by which this position of favor could possibly, and would in fact, be reversed at some time in the future (see Deut. 32:18, 20).

 

ငါသည် သင်တို့ကို မနာလိုဖြစ်စေမည်။ တပါးအမျိုးသားများအား ကရုဏာပြခြင်းဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို မနာလိုဖြစ်စေရန်နှင့် သူ့အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဟောရှေ ၂:၂၃၊ ရောမ ၉:၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

I will provoke you. By showing mercy to the Gentiles, God hoped to stir up His own people to jealousy and to inspire them with zeal for Him. Compare Hosea 2:23; Rom. 9:25.

 

လူမျိုးမဟုတ်သူများဖြင့်။ စာသားအရ “လူမျိုးမဟုတ်သောသူများပေါ်တွင်” (တရားဟောရာ ၃၂:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တပါးအမျိုးသားများကို “လူမျိုးမဟုတ်သူ” ဟုခေါ်သည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလရှိသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်နှင့် အသိအမှတ်ပြုထားသော ဆက်နွယ်မှုတွင် မရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၄:၅–၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် “မိုက်မဲသောလူမျိုး” ဖြစ်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဖွင့်ပြခြင်းကို မခံစားရဘဲ၊ ထိုအစား သစ်သားနှင့် ကျောက်ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည် (ရောမ ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ မောရှေက ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ယခုဘုရားသခင်သည် ဂျူးများက ယုတ်ညံ့သည်ဟု သဘောထားလေ့ရှိသော လူမျိုးများကို အထူးမျက်နှာသာပေးထားကြောင်း ပေါလုသည် ၎င်း၏လူမျိုးသားများကို မနာလိုဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသို့ပြုလုပ်ရာတွင် တမန်တော်သည် ၎င်း၏လူမျိုးသားများသည် နောင်တရပြီး ယေရှုခရစ်တွင် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းဖြင့် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၉:၁–၃၊ ၁၀:၁)။

By them that are no people. Literally, “upon a no-nation” (cf. Deut. 32:21). The Gentiles are called a “no-nation” because they did not stand in the recognized relation with God in which Israel stood (see Deut. 4:5–8). They were a “foolish nation” because they had not received the same revelation of God, but, instead, worshiped idols of wood and stone (see on Rom. 1:21). Paul aimed to provoke his countrymen to jealousy by pointing out to them that, as Moses had predicted, God had now taken into His special favor people whom the Jews were accustomed to regard as inferior (see ch. 11:14). In doing this the apostle purposed to make clear by his earnest prayers that his people might repent and find salvation in Jesus Christ (chs. 9:1–3; 10:1).

 

၂၀။ သို့သော် ဟေရှာယ။ သို့မဟုတ် “ထို့နောက် ဟေရှာယ” သို့မဟုတ် “နှင့် ဟေရှာယ”။

20. But Esaias. Or, “then Isaiah,” or “and Isaiah.”

 

ငါ့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကိုးကားချက်သည် ဟေရှာယ ၆၅:၁ မှဖြစ်သည်။ တပါးအမျိုးသားများ၏ မမျှော်လင့်ထားသော ယုံကြည်ခြင်းသည် မျက်နှာသာရရှိထားပြီး ဉာဏ်အလင်းရရှိထားသော်လည်း ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော ဂျူးများအတွက် ဆုံးမစကားဖြစ်သင့်သည် (အခန်းကြီး ၉:၃၀–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

I was found. The quotation is from Isa. 65:1. The unexpected faith of the Gentiles should be a rebuke to the privileged and enlightened yet unbelieving Jews (cf. ch. 9:30–33).

 

၂၁။ ဣသရေလသို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ဣသရေလနှင့်ပတ်သက်၍ သို့မဟုတ် ဣသရေလအကြောင်း။

21. To Israel. That is, with regard to Israel, or of Israel.

 

သူက ဆိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဟေရှာယက ဆိုသည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဖြင့် ပြောဆိုနေသည်။ ကိုးကားချက်သည် ဟေရှာယ ၆၅:၂ မှဖြစ်ပြီး ဟေဗြဲစာသားထက် LXX (ခုနစ်ဆယ်ကျမ်း) နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည်။

He saith. That is, Isaiah saith. The prophet is speaking in God’s name. The quotation is from Isa. 65:2 and agrees with the LXX more than with the Hebrew.

 

တနေ့လုံး။ ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးများအပေါ် ၎င်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ပြီး သူ၏ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်နေသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းနှင့် ကြာရှည်သည်းခံခြင်းကို ဤသို့ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏ဆက်ဆံပုံသည် ပုန်ကန်သောအပြစ်သားများနှင့်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် သနားကရုဏာအပြည့်ရှိသည်။ တနေ့လုံး သူသည် ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သူများနှင့် ငြင်းဆိုသူများထံ ကရုဏာ၏လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤမျှသာ ကျေးဇူးပြုပြီး သည်းခံခဲ့ကြောင်းကို သူ့ကိုငြင်းပယ်ခဲ့သူများက နောက်ဆုံးတွင် အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၁၅:၄၊ GC ၆၇၀၊ ၆၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။

All day long. Isaiah thus expresses God’s patience and long-suffering toward His people, even though they persist in disobeying Him and refusing His invitations. God’s dealings, even with rebellious sinners, are full of tenderness and pity. All day long He extends the arm of His mercy to the disobedient and gainsaying. That God has always been so gracious and long-suffering will at last be acknowledged by those who have spurned Him (Rev. 15:4; GC 670, 671).

 

ငြင်းဆိုခြင်း။ စာသားအရ “ပြန်ပြောခြင်း”၊ “ဆန့်ကျင်ခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားကို ငြင်းပယ်ပြီး ဆန့်ကျင်ရာတွင်၊ ဂျူးများသည် ပရောဖက်များက ထောက်ပြပြီး ရှုတ်ချခဲ့သော သွင်ပြင်လက္ခဏာတစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ၏အာဇာနည်ဖြစ်ခြင်းမတိုင်မီ စတီဖန်သည် ထိုစွပ်စွဲချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၇:၅၁–၅၃၊ လုကာ ၁၃:၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Gainsaying. Literally, “talking back,” “contradictory.” In refusing and resisting the gospel, the Jews were revealing a characteristic that had long been pointed out and condemned by the prophets. Before his martyrdom Stephen made the same charge (Acts 7:51–53; see also Luke 13:34).

 

ellen g. white comments

1 AA 374

2 1T 165; 2T 110,  147, 232; 3T 109; 4T 489; 5T 343

3 MB 55; PK 709; PP 372

6–9 DA 184

10 AH 401; CT 242; 5T 536

11, 12 MM 251

11–13 DA 403

12 DA 249

14 GW 19; TM 399; 6T 21; 9T 52

14, 15 7T 224

17 COL 100

20 PK 367

20, 21 AA 375; DA 458