အခန်း ၇—ဥယျာဉ်တော်၌

 

အခန်း ၇—ဥယျာဉ်တော်၌

ရွေးနုတ်ရှင်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်တော်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ အကျယ်အဝန်းရှိ၍ ပြည့်ဝနေသော ပသခါလပြည့်ညသည် တိမ်ကင်းစင်သော မိုးကောင်းကင်မှ လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ ဘုရားဖူးများ၏ တဲများဖြင့် ပြည့်နေသော မြို့သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ယေရှုသည် မိမိ၏ တပည့်တော်များနှင့် အလေးအနက် စကားပြော၍ သွန်သင်ပေးနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဂေသရှေမန်အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တပည့်တော်တို့သည် အံ့ဩရှုပ်ထွေးကြပြီး မိမိတို့၏ ဆရာအပေါ် ရောက်ရှိလာသော ပြောင်းလဲမှု၏ အကြောင်းရင်းကို မျက်နှာအမူအရာမှ ဖတ်ရှုနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် စိုးရိမ်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ ကိုယ်တော် စိတ်ကျနေသည်ကို သူတို့ မကြာခဏ မြင်ဖူးကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လုံးဝဝမ်းနည်း၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကိုမူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ကိုယ်တော် ဆက်လက်လျှောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဤထူးဆန်းသော ဝမ်းနည်းမှုသည် ပိုမိုတိုးပွားလာသော်လည်း ယင်း၏အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းရန် သူတို့ မဝံ့ကြပေ။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လဲကျတော့မည့်အလား ယိမ်းယိုင်နေသည်။ တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ ဆရာ အနားယူနိုင်ရန် ကိုယ်တော် ပုံမှန်သွားလေ့ရှိသော အနားယူရာနေရာကို စိုးရိမ်စွာ ရှာဖွေကြသည်။

ဥယျာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်က မိမိနှင့်အတူလာသူတို့အား “ငါသည် ထိုအရပ်၌ သွား၍ ဆုတောင်းမည်ဖြစ်သောကြောင့် သင်တို့သည် ဤအရပ်၌ ထိုင်နေကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့ကို မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါစေရန် ရွေးချယ်ပြီးနောက် ဥယျာဉ်တော်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် စမ်းသပ်မှုနှင့် တာဝန်အတွက် မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်လေ့ရှိပြီး ထိုသို့ဖြင့် တစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့သည်လည်း မကြာခဏရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါများတွင် တပည့်တော်တို့သည် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းပြီးနောက် မိမိတို့၏ ဆရာနှင့် အနည်းငယ်အကွာ၌ မနှောင့်ယှက်ဘဲ အိပ်ပျော်နေကြမည်ဖြစ်ပြီး နံနက်အချိန်တွင် ကိုယ်တော်က သူတို့ကို နှိုး၍ အသစ်တဖန် အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်ခွာကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှု၏ ယခုလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် မိမိနှင့်အတူလာသူတို့က မည်သည့်မှတ်ချက်မျှ မပြုကြပေ။

ကယ်တင်ရှင်သည် ယခုလှမ်းသော ခြေလှမ်းတိုင်းကို အားစိုက်၍ လှမ်းနေရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝန်ထုပ်ကြီး၏ ဖိအားအောက်တွင် ခံစားနေရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ အသံကျယ်စွာ ညည်းတွားတော်မူသော်လည်း မိမိခံရတော့မည့် ဝေဒနာ၏ ပြင်းထန်မှုကို အပြည့်အစုံရှင်းပြခြင်းဖြင့် ရွေးချယ်ထားသော တပည့်သုံးဦးကို ထိတ်လန့်စေရန် ရှောင်ကြဉ်တော်မူသည်။ မိမိနှင့်အတူလာသူတို့သည် ကိုယ်တော် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမည့်အကြိမ် နှစ်ကြိမ် တားဆီးပေးခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် ပို၍ပင် တစ်ဦးတည်းနေဖို့ လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အခွင့်ထူးခံ တပည့်သုံးဦးအား “ငါ့ဝိညာဉ်သည် သေမည့်တိုင်အောင် အလွန်ဝမ်းနည်းလျက်ရှိ၏။ သင်တို့သည် ဤအရပ်၌ နေ၍ ငါနှင့်အတူ စောင့်ကြည့်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ထံမှ ဤမျှဝမ်းနည်းသော အသံမျိုးကို တပည့်တော်တို့ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြပေ။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပူပန်ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်လျက်ရှိပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတော်သည် ဖော်ပြ၍မကုန်နိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြနေသည်။

ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့ထံမှ အနည်းငယ်အကွာသို့—သူတို့မြင်နိုင်၊ ကြားနိုင်လောက်အောင် မဝေးသောနေရာသို့—သွားပြီး အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် လှဲချလိုက်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိထံမှ မျက်နှာတော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူနေသည်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်စိုးရိမ်မှုက ကိုယ်တော်ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ မည်းမှောင်နက်ရှိုင်းသော အပြစ်၏ ချောက်ကြားကြီးတစ်ခုဖြင့် မိမိသည် ခမည်းတော်ထံမှ ခွဲခွာခံနေရသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုအရာရှေ့၌ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ပို၍ဝေးကွာသွားခြင်းမဖြစ်စေရန် တားဆီးလိုသူကဲ့သို့ အေးစက်၍ ခံစားမှုကင်းသော မြေပြင်ကို အကြမ်းဖက်စွာ ဖက်တွယ်ထားသည်။ ည၏ အေးစက်သော နှင်းရည်များသည် မြေပြင်ပေါ် လှဲနေသော ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ကျလာသော်လည်း ရွေးနုတ်ရှင်သည် ထိုအရာကို ဂရုမပြုခဲ့ပေ။ ဖြူဖျော့၍ တုန်လှုပ်နေသော နှုတ်ခမ်းများမှ ခါးသီးသော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ “အို အဘ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဤခွက်သည် ငါ့ထံမှ လွန်သွားပါစေ။ သို့သော် ငါအလိုရှိသည်အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်အလိုရှိသည်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်အပေါ် ဤဝေဒနာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ မကြာမီ ခံရတော့မည့် ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ လူသား၏ လွန်ကျူးခြင်းအတွက် ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူနေရပြီး ခမည်းတော်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းအောက်တွင် တုန်လှုပ်နေရသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားသဘောသဘာဝကို အကူအညီတောင်းရန် မခေါ်ယူရဘဲ လူသားတစ်ဦးအဖြစ် လူသား၏အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကျိုးဆက်များနှင့် မနာခံသော မိမိ၏လက်အောက်ခံများအပေါ် ဖန်ဆင်းရှင်၏ မနှစ်မြို့ခြင်းကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ ခမည်းတော်နှင့် မိမိ၏စည်းလုံးညီညွတ်မှု ပြိုကွဲသွားသည်ကို ခံစားရသောအခါ မိမိ၏လူသားသဘာဝသည် မှောင်မိုက်တန်ခိုး၏ အရှင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် လာမည့်ပဋိပက္ခကို ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ကြောက်ရွံ့တော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ပြန်လည်ကယ်တင်၍မရအောင် ပျောက်ဆုံးသွားမည်၊ စာတန်သည် အောင်နိုင်သူဖြစ်လာမည်၊ မြေကြီးသည်လည်း သူ၏နိုင်ငံဖြစ်လာမည်။ လောက၏အပြစ်များသည် ကယ်တင်ရှင်အပေါ် အလွန်လေးလံစွာ ဖိစီးနေသဖြင့် ကိုယ်တော်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ကျစေသည်။ ထိုအပြစ်ကြောင့် ခမည်းတော်၏အမျက်တော်သည် ကိုယ်တော်၏အသက်ကို ညှစ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

စုံစမ်းခြင်းတော၌ ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်စဉ် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကံကြမ္မာသည် အလောင်းအစားဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် အောင်မြင်တော်မူခဲ့ပြီး စုံစမ်းသွေးဆောင်သူသည် ခဏတာ ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူသည် နောက်ဆုံး ကြောက်မက်ဖွယ် ပဋိပက္ခအတွက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်သုံးနှစ်ကာလအတွင်း စာတန်သည် ဤနောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ သူ့အတွက် အရာအားလုံးသည် အလောင်းအစားဖြစ်နေသည်။ ဤနေရာ၌ သူရှုံးနိမ့်ပါက အုပ်စိုးနိုင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားမည်။ မြေကြီး၏နိုင်ငံများသည် နောက်ဆုံးတွင် “အားကြီးသောသူကို ချည်နှောင်” (စာတန်)၍ သူ့ကိုနှင်ထုတ်မည့် ခရစ်တော်၏နိုင်ငံများ ဖြစ်လာမည်။

ကယ်တင်ရှင်၏ ဤဝေဒနာခံစားနေရသည့် အခန်းအနားအတွင်း တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဆရာက ပြော၍မကုန်နိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နပန်းလုံးနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ပင်ပန်းနေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိပ်ပျော်သွားကာ ကိုယ်တော်ကို တစ်ဦးတည်း ဝေဒနာခံစားစေရန် ထားခဲ့ကြသည်။ တစ်နာရီကြာသောအခါ လူသားတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာမှုကို လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ယေရှုသည် နာကျင်စွာ အားထုတ်၍ ထလာပြီး မိမိ၏အဖော်များကို ထားခဲ့သောနေရာသို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်သွားသည်။ သို့သော် ရှည်လျားသော ရုန်းကန်မှုအပြီးတွင် ကိုယ်ချင်းစာသော မျက်နှာတစ်ခုမျှ ကိုယ်တော်ကို မကြိုဆိုခဲ့ပေ။ တပည့်တော်တို့သည် အလွန်အမင်း အိပ်ပျော်နေကြသည်။ အို! သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လူသားအဖြစ် အသက်ရှင်နေသော မိမိတို့ချစ်မြတ်နိုးရသည့် ဆရာနှင့်အတူ ဤညသည် နောက်ဆုံးညဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ကြလျှင်၊ နောက်တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို သိခဲ့ကြလျှင်၊ အိပ်စက်ခြင်း၏ အာဏာကို ဤမျှလောက် အလွယ်တကူ လက်လျှော့ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ယေရှု၏အသံသည် သူတို့ကို အနည်းငယ် နိုးထစေသည်။ သူတို့အပေါ်သို့ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုင်းညွတ်ထားသည်ကို မြင်ရပြီး ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် ကိုယ်နေဟန်ထားက အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ပြောင်းလဲသွားသော မျက်နှာတော်တွင် မိမိတို့၏ ဆရာ၏ ပုံမှန်ငြိမ်သက်သော မျက်နှာကိုပင် အလွန်ခက်ခဲစွာသာ မှတ်မိကြသည်။ ရှိမုန်ပေတရုကို သီးခြားရွေး၍ “ရှိမုန်၊ သင်အိပ်ပျော်နေသလော။ တစ်နာရီမျှ မစောင့်ကြည့်နိုင်သလော” ဟု မေးတော်မူသည်။ အို! ရှိမုန်၊ ယခု သင်ကြွားဝါခဲ့သော ဆည်းကပ်မှုသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ မကြာသေးမီကပင် မိမိ၏သခင်နှင့်အတူ ထောင်ထဲသို့ဖြစ်စေ သေခြင်းသို့ဖြစ်စေ သွားနိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သူ၊ ကိုယ်တော်၏ ဝေဒနာနှင့် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းနာရီတွင် ကိုယ်တော်ကို စွန့်ထားပြီး အိပ်စက်ခြင်း၌ အနားယူရန် ရှာဖွေခဲ့လေပြီ။

ယေရှု၏ရင်ခွင်၌ မှီခိုခဲ့သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသည့် တပည့်တော် ယောဟန်သည်လည်း အိပ်ပျော်နေသည်။ ယောဟန်၏ မိမိဆရာအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူ့ကို နိုးကြားနေစေသင့်သည်မှာ သေချာပေသည်။ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းချက်များသည် သူချစ်မြတ်နိုးရသော ကယ်တင်ရှင်၏ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းခြင်းအချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့် ရောနှောပေါင်းစပ်သင့်သည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော ရွေးနုတ်ရှင်သည် တပည့်တော်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း စုံစမ်းခြင်းအချိန်တွင် မကျဆင်းစေရန် သူတို့အတွက် ဆုတောင်းရင်း အေးစက်သော တောင်များ သို့မဟုတ် တောအုပ်များတွင် တစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့ဖူးသည်။ ယေရှုသည် တစ်ချိန်က ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့အား မေးခဲ့သော မေးခွန်းကို ယခု မေးတော်မူခဲ့လျှင်—“ငါသောက်မည့်ခွက်ကို သင်တို့ သောက်နိုင်ကြသလော။ ငါခံသော ဗတ္တိဇံကို သင်တို့ ခံနိုင်ကြသလော”—သူတို့သည် “ကျွန်ုပ်တို့ တတ်နိုင်ပါသည်” ဟု ဖြေရန်ပင် မဝံ့ကြပေ။

မိမိ၏တပည့်တော်တို့၏ အားနည်းမှုကို ထင်ရှားစွာတွေ့မြင်ရခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ သနားခြင်းနှင့် ကိုယ်ချင်းစာခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကိုယ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရမည့် စမ်းသပ်မှုကို သူတို့ခံနိုင်မည့် အင်အားရှိမရှိ ကိုယ်တော် မေးမြန်းတော်မူသည်။ သူတို့၏ အားနည်းမှုအတွက် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်တင်ခြင်းမပြုဘဲ သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုကို ရှုမြင်၍ “စုံစမ်းခြင်းသို့ မဝင်ရောက်စေရန် စောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းကြလော့” ဟု တိုက်တွန်းတော်မူသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အားနည်းမှုကို ကိုယ်ချင်းစာသည့် စိတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်အပေါ်ထားရှိရမည့် တာဝန်တွင် သူတို့ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် ဆင်ခြေတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပေးတော်မူသည်မှာ “ဝိညာဉ်သည် အမှန်ပင် အလိုရှိ၏။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာသည် အားနည်း၏” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

တစ်ဖန် ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူသားထက်လွန်ကဲသော ဝေဒနာဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရပြီး မူးဝေ၍ အားကုန်လျက် ယခင်ရုန်းကန်ခဲ့သောနေရာသို့ တရွေ့ရွေ့ ပြန်သွားသည်။ တစ်ဖန် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျတော်မူသည်။ ယခုခံစားရသော ဝေဒနာသည် ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည်။ ထင်းရှူးပင်များနှင့် ထန်းပင်များသည် ကိုယ်တော်၏ ဝေဒနာကို တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေခံနေကြသည်။ သူတို့၏ အရွက်များသော အကိုင်းအခက်များမှ လေးလံသော နှင်းရည်များသည် ဒဏ်ရာရနေသော ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ သဘာဝတရားသည် မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်သည် မှောင်မိုက်တန်ခိုးများနှင့် တစ်ဦးတည်း ရုန်းကန်နေခြင်းအတွက် ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

နာရီအနည်းငယ်မျှ မတိုင်မီက ယေရှုသည် အားကြီးသော အာရဇ်ပင်ကြီးကဲ့သို့ မိမိအပေါ်သို့ အမျက်ဒေါသအပြည့်ဖြင့် တိုက်ခတ်လာသော ဆန့်ကျင်မှုမုန်တိုင်းကို ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ခေါင်းမာသော အလိုဆန္ဒများနှင့် မနာလိုမှု၊ လှည့်ဖြားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားများသည် ကိုယ်တော်ကို ရှုပ်ထွေးစေရန်နှင့် အနိုင်ယူရန် အချည်းနှီး ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် ဘုရားဆန်သော ဂုဏ်အရှိန်အဝါဖြင့် ရပ်တည်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် အမျက်ထွက်သော မုန်တိုင်း၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းခံရ၍ ကျိုးကြေကာ ကွေးညွတ်နေသော ကျူရိုးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အချိန်အနည်းငယ်မတိုင်မီက ခမည်းတော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဖော်ပြ၍ ဘုရားသခင်၏ အာဏာရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ မိမိရွေးကောက်ထားသော အသင်းတော်ကို မိမိ၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံကြောင်း မြင့်မြတ်သော စကားများဖြင့် တပည့်တော်တို့အား မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ဟပြောဆိုခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏အသံသည် ဖိနှိပ်ထားသော ဝေဒနာညည်းတွားသံများကိုသာ ထွက်ပေါ်စေပြီး သက်သာရာရရန်အလား အေးစက်သော မြေကြီးကို ဖက်တွယ်ထားသည်။

ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများသည် အိပ်ငိုက်နေသော တပည့်တော်တို့၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ “အို အဘ၊ ဤခွက်ကို ငါမသောက်လျှင် ငါ့ထံမှ မလွန်နိုင်ပါက ကိုယ်တော်၏အလိုတော်သည် ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရသောသားတော်၏ ဝေဒနာသည် ကိုယ်တော်၏ ချွေးပေါက်များမှ သွေးစက်များကို ထွက်လာစေသည်။ တစ်ဖန် ကိုယ်တော်သည် ခြေထောက်ပေါ် ရပ်ရန်ကြိုးစားပြီး လူသား၏နှလုံးသားက မိမိအဖော်များ၏ ကိုယ်ချင်းစာမှုကို တောင့်တလျက် တပည့်တော်တို့ အိပ်ပျော်နေသောနေရာသို့ ပြန်သွားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းကြောင့် သူတို့ နိုးထလာပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို ကြည့်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ မျက်နှာတော်သည် သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး သူတို့အတွက် နားမလည်နိုင်သော စိတ်ဝေဒနာကို ဖော်ပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ထပ်မံမပြောဆိုဘဲ လှည့်ထွက်၍ မိမိ၏ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားပြီး ကြီးမားသော မှောင်မိုက်ခြင်း၏ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် လွှမ်းမိုးကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ လူသားသဘောသဘာဝသည် ထိုစမ်းသပ်မှုအပြည့်နှင့် နာရီတွင် တုန်လှုပ်နေသည်။ လောက၏ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အချိန်သည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေးတို့သည် အဖြစ်အပျက်၏ ရလဒ်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။ လူသားတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ချိန်ခွင်လျှာတွင် တုန်လှုပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် အပြစ်ရှိသော လူသားတို့အတွက် ချမှတ်ထားသော ခွက်ကို သောက်ရန် ထိုအချိန်တွင်ပင် ငြင်းပယ်နိုင်သည်။ နဖူးမှ သွေးနှင့်ရောသော ချွေးများကို သုတ်ပစ်ပြီး လူသားတို့ကို သူတို့၏ ဒုစရိုက်အတွင်း ပျက်စီးစေရန် ထားခဲ့နိုင်သည်။ အနန္တဘုရားသခင်၏သားတော်သည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဝေဒနာ၏ ခါးသီးသောအရည်ကို သောက်တော်မူမည်လော။ အပြစ်မရှိသူသည် အပြစ်ရှိသူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ခံရမည်လော။ ယေရှု၏ ဖြူဖျော့သော နှုတ်ခမ်းများမှ တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ “အို အဘ၊ ဤခွက်ကို ငါမသောက်လျှင် ငါ့ထံမှ မလွန်နိုင်ပါက ကိုယ်တော်၏အလိုတော်သည် ဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ထိုဆုတောင်းချက်ကို ကိုယ်တော်သည် သုံးကြိမ်မြောက် ပြောဆိုတော်မူခဲ့သည်။ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လူသားသဘောသဘာဝသည် နောက်ဆုံးအထွတ်အထိပ် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းမှ နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ သမိုင်းသည် လောက၏ ရွေးနုတ်ရှင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုသာ အားကိုး၍ ထားခဲ့လျှင် ခမည်းတော်၏ မနှစ်မြို့ခြင်းအောက်တွင် ပျက်စီးရမည်ကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။ အပြစ်၏တန်ခိုးနှင့် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် လူသား၏ လုံးဝအကူအညီမဲ့မှုကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။ ပျက်စီးရန် သတ်မှတ်ထားသော လောက၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသံများနှင့် ငိုကြွေးသံများသည် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လောက၏ နီးကပ်လာသော ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ မိမိအတွက် မည်မျှပင် ကုန်ကျစေကာမူ လူသားကို ကယ်တင်မည်။ သေဆုံးတော့မည့် သန်းပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ထာဝရအသက်ရရှိနိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် သွေးဖြင့်ခံရသော ဗတ္တိဇံကို လက်ခံတော်မူသည်။ အရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် ပြည့်နေသော ကောင်းကင်တော်၏ နန်းတော်များမှ ထွက်ခွာ၍ လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် လမ်းလွဲသွားသော သိုးတစ်ကောင်၊ ပျက်စီးသွားသော လောကတစ်ခုကို ကယ်တင်ရန် လာခဲ့ပြီး မိမိရွေးချယ်ထားသော အမှုတော်မှ ပြန်လည်လှည့်မည်မဟုတ်ပေ။ ပျောက်ဆုံး၍ ပျက်စီးနေသော လူမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများအထိ ကိုယ်တော် ရောက်ရှိတော်မူမည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီး နောက်ဆုံးအကျပ်အတည်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကိုယ်တော်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထလာခဲ့သော မြေကြီးပေါ်သို့ သေတော့မည့်အခြေအနေဖြင့် ပြန်လည်လဲကျတော်မူသည်။ ယခု မိမိတို့၏ မူးဝေ၍ အားနည်းနေသော ဆရာ၏ဦးခေါင်းအောက်တွင် နူးညံ့စွာ လက်များထားပေးရန်နှင့် လူသားသားတို့ထက်ပင် ပိုမိုပျက်စီးနေသော နဖူးတော်ကို ရေစိုစွတ်စေရန် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြသနည်း။ ကယ်တင်ရှင်သည် စပျစ်သီးနင်းရာတွင် တစ်ဦးတည်း နင်းတော်မူခဲ့ပြီး လူအပေါင်းတို့ထဲမှ ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိသူ တစ်ဦးမျှမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ “ငါနှင့် ငါ့အဘသည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်ကြ၏” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်နှင့်အတူ ဆင်းရဲခံတော်မူသည်။ အနန္တဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်ကို အရှက်ကွဲခြင်း၊ ဝေဒနာနှင့် သေခြင်းသို့ အပ်နှံခြင်းအားဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပူဇော်ခြင်းကို လူသားသည် နားမလည်နိုင်ပေ။ ဤအရာသည် လူသားတို့အပေါ် ခမည်းတော်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သက်သေဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်၌ ခရစ်တော်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်သော ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်ကို နှစ်သိမ့်ရန် စိုးရိမ်ပူပန်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကို သက်သာစေရန် သူတို့၏စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ပျက်စီးနေသော လောက၏ အပြစ်များကို သူတို့ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးကြသဖြင့် မိမိတို့ ကိုးကွယ်မြတ်နိုးရသောအရှင်သည် ဖော်ပြ၍မကုန်နိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းကို ခံစားနေရသည်ကို အံ့ဩစွာ မြင်ကြသည်။ တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏သခင် ရုန်းကန်နေရသည့် စမ်းသပ်မှုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်ချင်းစာရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသော်လည်း ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးသည် ကိုယ်ချင်းစာမှုနှင့် ပြည့်နေပြီး နာကျင်သော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ရလဒ်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။ နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ဒဏ်ရာရနေသော ရွေးနုတ်ရှင်အား အမှုတော်ဆောင်ရန် စေလွှတ်တော်မူသည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်အပေါ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ လင်းလက်နေသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်ကြောင့် တပည့်တော်တို့သည် ရုတ်တရက် အိပ်ရာမှ နိုးလာကြသည်။ သူတို့သည် အံ့အားသင့်စွာ ထလာပြီး အလင်းရောင်ဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်သတ္တဝါတစ်ပါးသည် မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသော မိမိတို့၏ ဆရာအပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။ သူသည် ညာလက်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဝေဒနာခံစားနေသောသားတော်၏ ဦးခေါင်းကို မိမိ၏ရင်ခွင်ပေါ်တွင် မြှောက်တင်ထားပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြနေသည်။ သူပြောသော အသံသည် အချိုမြိန်ဆုံး တေးဂီတကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ခရစ်တော်၏စိတ်ထဲသို့ အားကြီး၍ လိမ္မာပါးနပ်သော ရန်သူအပေါ် ကိုယ်တော်ရရှိခဲ့သည့် အောင်ပွဲ၏ ကြီးမြတ်သော ရလဒ်များကို တင်ပြကာ နှစ်သိမ့်စကားများ ပြောဆိုသည်။ ခရစ်တော်သည် စာတန်အပေါ် အောင်မြင်တော်မူပြီ။ ထိုအောင်ပွဲ၏ ရလဒ်အနေဖြင့် သန်းပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ဘုန်းထင်ရှားသော နိုင်ငံတော်၌ အောင်နိုင်သူများ ဖြစ်လာကြမည်။

လူသားတို့၏သားသမီးများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်မှာ ကောင်းကင်တမန်၏ တာဝန်သည် ကယ်တင်ရှင်အား “ဤခွက်သည် ငါ့ထံမှ လွန်သွားပါစေ” ဟူ၍ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဆုတောင်းခဲ့ခြင်းကို ခွင့်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးရန် မဟုတ်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် တပည့်တော်တို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အိပ်စက်ခြင်း၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ဆက်လက်အိပ်ပျော်နေနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်အား ပေးအပ်ထားသော ခွက်ကို သောက်နိုင်ရန် ထောက်မပေးဖို့ ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းစကားသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နာခံအပ်နှံသော စိတ်ဖြင့် “ဤခွက်ကို ငါမသောက်လျှင် ငါ့ထံမှ မလွန်နိုင်ပါက ကိုယ်တော်၏အလိုတော်သည် ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်းတော်မူသည်။ ယခုတွင် ကောင်းကင်နှင့်ဆိုင်သော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ ဖြူဖျော့၍ သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် တည်နေသည်။

ကောင်းကင်တမန်၏ ဘုန်းကြီးသော ရူပါရုံသည် တပည့်တော်တို့၏ မျက်စိကို အလင်းစူးစေသည်။ သူတို့သည် ပုံစံပြောင်းလဲရာတောင်ကို သတိရကြသည်။ ဗိမာန်တော်၌ ယေရှုကို ဝန်းရံထားသော ဘုန်းအသရေနှင့် တိမ်တိုက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင်၏အသံကို သတိရကြသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း ထိုဘုန်းအသရေကို ထင်ရှားစွာမြင်ရသဖြင့် မိမိတို့၏ ဆရာအတွက် နောက်ထပ်ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ထားပြီး ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ရန်သူများထံမှ ကိုယ်တော်ကို ကာကွယ်ရန် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပင်ပန်း၍ အိပ်ငိုက်လေးလံနေကြသဖြင့် တစ်ဖန် သတိလစ်သကဲ့သို့ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

လောက၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ထ၍ တပည့်တော်တို့ကို ရှာဖွေတော်မူပြီး တတိယအကြိမ်တွင်လည်း သူတို့ကို အလွန်အမင်း အိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့တော်မူသည်။ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်တော်မူသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ စကားများက သူတို့ကို နိုးထစေသည်မှာ “ယခု အိပ်၍ အနားယူကြလော့။ ကြည့်ရှုကြ၊ အချိန်နီးပြီ။ လူသားသည် အပြစ်ရှိသောသူတို့၏ လက်ထဲသို့ သစ္စာဖောက်အပ်နှံခြင်းခံရတော့မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ထိုစကားများကို နှုတ်တော်ပေါ်တွင် ပြောနေစဉ်ပင် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန်လာသော လူအုပ်၏ ခြေလှမ်းသံများကို ကြားရသည်။ ယုဒသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်လာပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက အနီးကပ်နောက်မှ လိုက်လာသည်။ ရန်သူများ နီးကပ်လာသောအခါ ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်၍ “ထကြ၊ သွားကြစို့။ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်မည့်သူသည် အနီးသို့ ရောက်လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတော်တွင် ငြိမ်သက်၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမူအရာ ရှိနေသည်။ မကြာသေးမီက ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာ၏ အရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မမြင်ရဘဲ သစ္စာဖောက်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာတော်မူသည်။

ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့၏ ရှေ့တွင် ရပ်တော်မူပြီး “သင်တို့သည် အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ သူတို့က “နာဇရက်မြို့သား ယေရှု” ဟု ဖြေကြသည်။ ယေရှုက “ငါပင်ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်ဖြေတော်မူသည်။ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်သည် နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အကြီးအကဲများ၊ စစ်သားများနှင့် ယုဒကိုယ်တိုင်ပင် အားအင်မဲ့၍ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျကြသည်။ ဤအရာက ယေရှုအနေဖြင့် ထိုသူတို့ထံမှ ထွက်ပြေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပါက လုံလောက်သော အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုရိုင်းစိုင်း၍ စိတ်နှလုံးမာကျောသော အုပ်စုအလယ်တွင် ဘုန်းထင်ရှားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရပ်တော်မူသည်။ ယေရှုက “ငါပင်ဖြစ်သည်” ဟု ဖြေသောအခါ မကြာသေးမီက ကိုယ်တော်အား အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်သည် ကိုယ်တော်နှင့် လူသတ်လိုသော လူအုပ်ကြားတွင် ရွေ့လျားဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏မျက်နှာကို ထွန်းလင်းနေသော ဘုရားသခင်၏ အလင်းရောင်နှင့် ကိုယ်တော်အပေါ်တွင် ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အရိပ်လွှမ်းနေသည်ကို မြင်ကြသည်။ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော နှလုံးသားများသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။ ဤဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေတော်ရှေ့တွင် တစ်ခဏမျှပင် ခြေထောက်ပေါ် မရပ်နိုင်ကြဘဲ သေသူများကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျကြသည်။

ကောင်းကင်တမန်သည် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီး အလင်းရောင်သည် မှိန်ပျောက်သွားသည်။ ယေရှုသည် ငြိမ်သက်၍ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားလျက် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် လပြည့်ည၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေကာ မြေကြီးပေါ် လဲကျနေသော အားအင်မဲ့သူများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရပ်နေတော်မူသည်။ တပည့်တော်တို့မှာမူ အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ကြပေ။ ကောင်းကင်တမန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ရောမစစ်သားများသည် ခြေထောက်ပေါ်သို့ ထလာကြပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ယုဒတို့နှင့်အတူ ခရစ်တော်၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးကြသည်။ မိမိတို့၏ အားနည်းမှုအတွက် ရှက်ရွံ့သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိတို့၏လက်မှ ထပ်မံလွတ်မြောက်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ ရွေးနုတ်ရှင်က “သင်တို့သည် အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း” ဟု ထပ်မံမေးတော်မူသည်။ သူတို့က “နာဇရက်မြို့သား ယေရှု” ဟု ထပ်မံဖြေကြသည်။ ထို့နောက် ကယ်တင်ရှင်က “ငါပင်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့အား ငါပြောပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ့ကိုရှာကြသည်ဆိုလျှင် ဤသူတို့ကို သွားခွင့်ပေးကြ”—ဟု တပည့်တော်တို့ဘက်သို့ ညွှန်ပြလျက်—မိန့်တော်မူသည်။ ဤအရှက်ကွဲခြင်းနာရီတွင် ခရစ်တော်၏ အတွေးများသည် မိမိအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိမိချစ်မြတ်နိုးရသော တပည့်တော်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားကို ထပ်မံစမ်းသပ်ခြင်းမှ သူတို့ကို ကယ်တင်လိုတော်မူသည်။

သစ္စာဖောက်သူ ယုဒသည် မိမိ၏အခန်းကဏ္ဍကို မမေ့ခဲ့ဘဲ ယေရှုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏လက်ကို ကိုင်ကာ သစ္စာဖောက်ခြင်း၏ နမ်းခြင်းကို ပေးသည်။ ယေရှုက “အဆွေ၊ အဘယ်ကြောင့် လာသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ လှည့်ဖြားခံနေရသော ယုဒကို မိန့်တော်မူရာတွင် ကိုယ်တော်၏အသံသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်နေသည်မှာ “နမ်းခြင်းဖြင့် လူသားကို သစ္စာဖောက်သလော” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ထိမိသော တောင်းပန်မှုသည် သစ္စာဖောက်သူ၏ သြတ္တပ္ပစိတ်ကို နိုးထစေပြီး သူ၏ ခေါင်းမာသော နှလုံးသားကို ထိမိစေသင့်သည်။ သို့သော် ဂုဏ်သိက္ခာ၊ သစ္စာရှိမှုနှင့် လူသားဆန်သော နူးညံ့မှုတို့သည် သူ့ထံမှ လုံးဝစွန့်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ရဲရင့်၍ အံတုသောပုံဖြင့် ရပ်နေပြီး နောင်တရလိုသည့် သဘောထားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြပေ။ သူသည် စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ပြီး သူ့ကို ခုခံရန် အာဏာမရှိတော့ပေ။ ယေရှုသည် သစ္စာဖောက်သူ၏ နမ်းခြင်းကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ ဤအရာ၌ ကိုယ်တော်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သည်းခံခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သနားခြင်းတို့၏ ပုံသက်သေကို ပေးတော်မူသည်။

လူသတ်ရန်လာသော လူအုပ်သည် မိမိတို့ မြင်တွေ့ခံစားခဲ့ရသောအရာကြောင့် အံ့အားသင့်၍ ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း မကြာသေးမီက ဘုန်းထင်ရှားတော်မူနေသည်ကို မြင်ခဲ့ရသောအရှင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ယုဒက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထိတွေ့နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုသည် ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ ယခု သူတို့သည် ယေရှုအပေါ် အကြမ်းဖက်စွာ လက်တင်ကြပြီး အစဉ်အမြဲ ကောင်းမှုကို ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော ထိုတန်ဖိုးကြီးသော လက်တော်များကို ချည်နှောင်ရန် စတင်ကြသည်။

ထိုအားကြီးသော လူအုပ်ကြီးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အားအင်မဲ့စွာ လဲကျနေသည်ကို တပည့်တော်တို့ မြင်သောအခါ မိမိတို့၏ ဆရာသည် မိမိကိုယ်ကို အဖမ်းခံမည်မဟုတ်ဟု သေချာစွာ ထင်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုငှားရမ်းထားသော လူအုပ်ကို လဲကျစေခဲ့သော တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းက သူတို့ကို အားအင်မဲ့သည့်အခြေအနေ၌ ထားရှိနိုင်ပြီး ယေရှုနှင့် မိမိတို့၏အဖော်များ အန္တရာယ်ကင်းစွာ သူတို့လက်လှမ်းမမီသော နေရာသို့ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မည်ဟု ထင်ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့ချစ်မြတ်နိုးရသောအရှင်၏ လက်များကို ချည်နှောင်ရန် ကြိုးများ ယူလာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ပျက်၍ ဒေါသထွက်ကြသည်။ ပေတရုသည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် မဆင်မခြင် ပြုမူကာ မိမိ၏ဓားဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အစေခံတစ်ဦး၏ နားရွက်ကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ပေတရု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ယေရှုမြင်သောအခါ ရောမစစ်သားများက ခိုင်မြဲစွာ ဖမ်းထားသော်လည်း ကိုယ်တော်၏လက်များကို လွှတ်ပြီး “ဤမျှလောက် ခွင့်ပြုကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူကာ ဒဏ်ရာရနေသော နားရွက်ကို ထိတော်မူသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကောင်းမွန်သွားသည်။ ထို့နောက် ပေတရုအား “သင်၏ဓားကို သူ့နေရာသို့ ပြန်သွင်းလော့။ ဓားကို ကိုင်ဆောင်သူအပေါင်းတို့သည် ဓားဖြင့် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ငါသည် ယခု ငါ့အဘကို ဆုတောင်း၍ ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေး ဆယ့်နှစ်စုထက် ပို၍ ယခုပင် ပေးစေခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ဟု ထင်သလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤသို့ဖြစ်ရမည်ဟု ကျမ်းစာများ ပြည့်စုံခြင်းကို အဘယ်သို့ပြုမည်နည်း။ ငါ့အဘပေးတော်မူသော ခွက်ကို ငါမသောက်ဘဲ နေနိုင်မည်လော” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် ထိုလူသတ်လိုသော လူအုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ဗိမာန်တော်မှူးများဘက်သို့ လှည့်၍ “သင်တို့သည် ဓားများနှင့် တုတ်များကို ကိုင်ဆောင်၍ သူခိုးတစ်ဦးကို ဖမ်းသကဲ့သို့ ငါ့ကိုဖမ်းရန် ထွက်လာကြသလော။ ငါသည် နေ့တိုင်း သင်တို့နှင့်အတူ ဗိမာန်တော်၌ ရှိ၍ သွန်သင်ခဲ့သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့ကို မဖမ်းခဲ့ကြ။ သို့သော် ကျမ်းစာများ ပြည့်စုံရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ယေရှုသည် မိမိ၏ရန်သူများထံမှ မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်ဘဲ အဖမ်းခံ၍ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်ကို တပည့်တော်တို့ မြင်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် မိမိနှင့် သူတို့အပေါ် ဤအရှက်ကွဲခြင်းကို ခံယူစေခြင်းကြောင့် စိတ်နာကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းရန်လာသူတို့ကို မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျစေခြင်းနှင့် ပေတရု ဖြတ်ပစ်ခဲ့သော အစေခံ၏ နားရွက်ကို ကုသပေးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို သူတို့ မကြာသေးမီကပင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်အလိုရှိလျှင် လူသတ်လိုသော လူအုပ်ထံမှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ကြောင်း သိကြသည်။ ထိုသို့ မပြုသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ကြပြီး နားမလည်နိုင်သော ကိုယ်တော်၏ အပြုအမူကြောင့် အရှက်ရ၍ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ကာ ကိုယ်တော်ကို စွန့်ပစ်၍ ထွက်ပြေးကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ဤစွန့်ပစ်ခြင်းကို ကြိုတင်မြင်တော်မူခဲ့ပြီး အထက်ခန်း၌ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ပြုမည့်အရာကို ကြိုတင်သတိပေးတော်မူခဲ့သည်မှာ “သင်တို့သည် အသီးသီး မိမိတို့နေရာသို့ ကွဲပြားသွား၍ ငါ့ကို တစ်ဦးတည်းထားခဲ့မည့်အချိန်သည် လာ၏။ အမှန်ပင် ယခုရောက်လာပြီ။ သို့သော် ငါသည် တစ်ဦးတည်းမဟုတ်။ အကြောင်းမူကား ခမည်းတော်သည် ငါနှင့်အတူရှိတော်မူ၏” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် မိမိကို ဖျက်ဆီးလိုသူတို့၏ လက်ထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံတော်မူသည်ကို ယုဒကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ ယခင်က ကယ်တင်ရှင်၏ ရန်သူများသည် ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းရန် အကြံအစည်များ ချမှတ်ကြသည်ကို သူမကြာခဏ သိခဲ့သော်လည်း ယေရှုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားပြီး သူတို့၏ လူသတ်ရန်ရည်ရွယ်သော အကြံအစည်များကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ ယခုတွင် သစ္စာဖောက်သူသည် မိမိ၏ဆရာက မိမိကိုယ်ကို ချည်နှောင်၍ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခွင့်ပြုနေသည်ကို အံ့ဩစွာ မြင်ရသည်။ သို့သော် ထိုမှားယွင်းသော တပည့်သည် ယေရှုသည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ရန်သူများထံမှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ကာ မိမိ၏တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေရန်အတွက်သာ အဖမ်းခံရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ချော့မော့ယုံကြည်နေသည်။ ထိုလက်နက်ကိုင် လူအုပ်ထံမှ ကိုယ်တော်ကို လွတ်မြောက်စေနိုင်မည့် အခြားအရာမရှိကြောင်း သူသိသည်။ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ယုဒလူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းရန် လျှို့ဝှက်စွာ အကြံအစည်များ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ယခု ထိုအရာကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်သောကြောင့် တားဆီးနိုင်သမျှ တားဆီး၍ ကိုယ်တော်အား သေခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ယေရှုကို အော်ဟစ်ကြွေးကြော်နေသော လူအုပ်က အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လက်တော်များကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး အနီးကပ် စောင့်ကြပ်ထားသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် နာကျင်စွာ လျှောက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ အန္န၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ အန္နသည် ဂျူးလူမျိုးတို့က ဘုရားသခင်၏အသံကဲ့သို့ ယူဆ၍ အကြံဉာဏ်တောင်းခံကာ လိုက်နာကြသောသူ ဖြစ်သည်။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ချည်နှောင်ထားသော အကျဉ်းသားအဖြစ် ပထမဆုံးမြင်တွေ့ရခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျေနပ်မှုကို အန္နသည် အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ အန္နထံသို့ တစ်ကြိမ် ပြသပြီးသည်နှင့် ကိုယ်တော်ကို အလျင်အမြန် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများက ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လက်ဝယ်ရရှိသည်နှင့် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းတွင် မည်သည့်နှောင့်နှေးမှုမျှ မရှိစေရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ပြုခြင်းမှာ လူတို့သည် မိမိတို့အကြား၌ ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သော ကရုဏာနှင့် သနားခြင်းဆိုင်ရာ အမှုများကို သတိရ၍ ကိုယ်တော်ကို သူတို့၏လက်မှ ကယ်တင်မည်ကို သူတို့ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။