အခန်း
၄၂—စစ်မှန်သောပညာရေး၏ အခြေခံ
စစ်မှန်သောပညာရေးသည်
ကြီးမြတ်သောသိပ္ပံပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်; အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည်
ပညာ၏အစဖြစ်သော ထာဝရဘုရားကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းအပေါ်တွင် အခြေခံထားသောကြောင့်တည်း။
ခရစ်တော်သည် ဤလောကသိခဲ့သမျှသော ဆရာကြီးများတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်တော်မူ၏၊
ထို့ပြင် ကိုယ်တော်အသေခံခဲ့ရသော ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်သားများအား လူတို့၏ပညာကို
ရှေ့တန်းတင်တတ်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောနှုတ်ကပတ်တော်၌
ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏ပညာကို နောက်တန်းသို့ရောက်စေရန်
လမ်းညွှန်ပေးမည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ပညာသင်ကြားပေးခြင်းကို သခင်ယေရှုသည် အလိုမရှိပေ။
စစ်မှန်သောပညာရေးဟူသည်မှာ ယခုဘဝအတွက်နှင့် နောင်လာမည့်ဘဝအတွက်; ကောင်းကင်ဘုံဖြစ်သော
ထိုသာ၍ကောင်းသောပြည်၌ အမွေခံရမည့်အရေးတို့အတွက် ကလေးများနှင့် လူငယ်များကို လေ့ကျင့်ပေးမည့်
ပညာရေးပင်တည်း။ ពួកគេသည်
ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်တို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော ပြည်အတွက် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းကို
ခံကြရမည်။ “ထိုသူတို့အပေါင်းတို့သည် ကတိတော်များကို မခံရကြဘဲ၊ သို့သော်
ထိုကတိများကို ဝေးကွာစွာမှ မြင်၍, ကျေနပ်ကြလျက်, သက်သေခံကြလျက်နှင့်
ယုံကြည်ခြင်း၌ သေကြ၏; မြေကြီးပေါ်တွင်
ဧည့်သည်များနှင့် ခရီးသည်များဖြစ်ကြကြောင်းကို ဝန်ခံကြ၏။
ထိုသို့ပြောဆိုသောသူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ပြည်ကို ရှာဖွေနေကြကြောင်းကို
ထင်ရှားစွာပြကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့ထွက်လာခဲ့ကြသော ပြည်ကိုသာ အကယ်၍ သတိရခဲ့ကြပါမူ၊
ပြန်သွားရန် အခွင့်အလမ်း ရှိခဲ့ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူကား သာ၍ကောင်းသောပြည်၊
ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို တောင့်တကြ၏; ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည်
သူတို့၏ဘုရားသခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို မရှက်ပေ, အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်သည်
သူတို့အတွက် မြို့တစ်မြို့ကို ပြင်ဆင်တော်မူနှင့်ပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။”
လူငယ်များကို
ပညာသင်ကြားပေးသည့် အထွေထွေနည်းလမ်းသည် စစ်မှန်သောပညာရေး၏ စံနှုန်းနှင့်
မကိုက်ညီပေ။ ကျောင်းသုံးစာအုပ်များတွင် ပါရှိသော အကြောင်းအရာများ၌ ဘာသာရေးကို
ဆန့်ကျင်သော သဘောထားများ ရောနှောနေကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်များကို
သံသယဖြစ်ဖွယ် သို့မဟုတ် ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းအောက်တွင် ထားရှိကြသည်။
ဤသို့ဖြင့် လူငယ်များ၏ စိတ်များသည် စာတန်၏ သွေးဆောင်ညွှန်ပြချက်များနှင့်
ရင်းနှီးလာကြကာ တစ်ချိန်က တွေးတောခဲ့ဖူးသော သံသယများသည် ထိုသံသယများကို
လက်ခံသူများအတွက် သေချာသည့် အချက်အလက်များ ဖြစ်လာကြပြီး၊ သိပ္ပံဆိုင်ရာ
သုတေသနပြုချက်များသည် ၎င်းတို့၏ တွေ့ရှိချက်များကို ဘာသာပြန်ဆိုပုံနှင့်
လမ်းလွဲဖော်ပြပုံတို့ကြောင့် လမ်းမှားစေတတ်သော အရာဖြစ်လာကြသည်။ လူသားများသည်
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို పరిమిတိရှိသော
တရားခွင်တစ်ခုရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်ရန် မိမိတို့ဘာသာတာဝန်ယူကြကာ၊
ဘုရားသခင်၏မှုတ်သွင်းမှုကို పరిమిတိရှိသော
တိုင်းတာချက်များအရ အဆုံးအဖြတ်ပေးကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားသည် သိပ္ပံဆိုင်ရာ
မှတ်တမ်းများရှေ့တွင် မသေချာမရေရာသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လာစေရန် ပြုလုပ်ကြသည်။
ဤမှားယွင်းသော ပညာပေးသူများသည် သဘောတရားကို သဘောတရားဖန်ဆင်းရှင်ထက်၊ ထို့ပြင်
စစ်မှန်သောသိပ္ပံပညာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ထက် မြှင့်တင်ကြသည်။ ဆရာများသည် မိမိတို့၏
သက်သေခံချက်တွင် ခိုင်မာပြီး မယိမ်းမယိုင်ဘဲ ရှိသင့်ကြသည့် အချိန်အတိအကျတွင်ပင်၊
မိမိတို့၏ဝိညာဉ်များသည် ထာဝရကျောက်ဆောင်၌ ခိုင်မြဲစွာ ချိတ်တွယ်နေကြကြောင်း
ထင်ရှားစွာပြသသင့်ကြသည့် အချိန်အတိအကျတွင်ပင်၊ သံသယဖြစ်နေကြသူများတွင်
ယုံကြည်ခြင်းကို သွတ်သွင်းပေးနိုင်သင့်ကြသည့် အချိန်အတတိကျတွင်ပင်၊ ၎င်းတို့သည်
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် သို့မဟုတ် မှားယွင်းစွာခေါ်ဆိုသော
သိပ္ပံဆိုင်ရာတွေ့ရှိချက်များသည် မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိနှင့်ပတ်သက်၍
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မသေချာကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်သော သိတတ်နားလည်သူများသည်
သမ္မာကျမ်းစာကို လူသိရှင်ကြား ဖွင့်ပြဟောပြောသူများ၏ တွေဝေမှုများကြောင့်
မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းတွင် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ကြရသည်။ စာတန်သည် စိတ်၏
မသေချာမရေရာမှုကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ပြီး၊ မမြင်နိုင်သော
ကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် မိမိ၏လှည့်စားဉာဏ်များကို ကျပ်ညပ်စွာ သွတ်သွင်းခဲ့ကာ၊
လူများကို သံသယဝါဒမြူမှောင်များထဲတွင် ထိုင်းမှိုင်းဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။
ပညာတတ်လူကြီးများသည်
သမ္မာတရားနှင့် အမှားကို ရောနှောထားသည့် ဟောပြောချက်များကို ပေးခဲ့ကြသည်; သို့သော်
၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားဘက်ထက် အမှားဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်ကြသော သူများ၏စိတ်များကို
မညီမညာ ဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။ ခေါ်ဆိုကြသော ပညာရှိများ၏ သေသေသပ်သပ် ရက်လုပ်ထားသော
လှည့်စားဉာဏ်များသည် ကျောင်းသားတစ်မျိုးအတွက် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိကြသည်; သို့သော်
ဤဟောပြောချက်များက စိတ်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သော အထင်အမြင်မှာ သဘောတရား၏ဘုရားသခင်သည်
ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေများဖြင့် ကန့်သတ်ခံထားရသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သဘောတရား၏
မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းကို ကျယ်ပြန့်စွာ တင်စားပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ သံသယဝါဒဆိုင်ရာ
သီအိုရီများကို ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တရား၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါ်ရှိ
ကိုယ်တော်၏အစိုးရမင်းအခြေခံနှင့် သဟဇာတမဖြစ်ကြသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင်
သံသယထင်မြင်ခြင်း၏ လေထုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသောသူများက လွယ်ကူစွာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။
မကောင်းမှုဆီသို့ ၎င်းတို့၏ သဘာဝအလျောက် ယိမ်းယိုင်မှုက မှားယွင်းသောလမ်းများကို
ရွေးချယ်ရန်နှင့် ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းနှစ်ရပ်စလုံး၏ မှတ်တမ်းများနှင့်
သမိုင်းတို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို သံသယဝင်ရန် ၎င်းတို့အတွက် လွယ်ကူစေခဲ့သည်။
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အမှားဖြင့် အဆိပ်သင့်နေကြသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် အခြားသူများ၏
စိတ်ထဲတွင် သံသယမျိုးစေ့များကို ကြဲချရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို
စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သဘောတရားသည် သဘောတရား၏ဘုရားသခင်ထက် မြှင့်တင်ခြင်းခံရပြီး
ယုံကြည်ခြင်း၏ ရိုးရှင်းမှုသည် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်; အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်
ယုံကြည်ခြင်း၏အခြေခံကို မသေချာမရေရာသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လာစေရန်
ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်တည်း။ သံသယဝါဒတွင် ထိုင်းမှိုင်းဝေဝါးနေကြသော၊
သံသယဖြစ်သူများ၏ စိတ်များသည် အကျင့်ပျက်ယွင်းခြင်း၏ ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင်
တိုက်မိ၍ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေရန် စွန့်ပစ်ခံထားရသည်။—The Youth’s Instructor, ဇန်နဝါရီ
၃၁၊ ၁၈၉၅။
No comments:
Post a Comment