လူနာများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း (The Care of the Sick)အပိုင်း ၂

 

ယုတ္တိရှိသော ကုထုံးများ

ကျန်းမာရေးကို မကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် ဖျားနာမှု ရောက်ရှိသည့်အထိ လွန်ကဲသွားသောအခါ၊ ဝေဒနာခံစားရသူသည် အခြားသူ မည်သူမျှ သူ့အတွက် မလုပ်ပေးနိုင်သော အရာကို မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ပြုလုပ်နိုင်၏။ ပထမဦးစွာ ပြုလုပ်ရမည့် အရာမှာ ဖျားနာမှု၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို စုံစမ်းသိရှိရန် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အကြောင်းအရင်းကို ဖယ်ရှားရန် ပညာရှိစွာ အလုပ်လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စနစ်၏ ညီညွတ်သော လုပ်ဆောင်မှုသည် အလုပ်ပိုလုပ်ခြင်း၊ အစားအလွန်စားခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော မမှန်မကန် ဖြစ်မှုများကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားပါက၊ အဆိပ်ရှိသော ဆေးဝါးများ၏ ဝန်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ခြင်းဖြင့် အခက်အခဲများကို ညှိယူရန် မကြိုးစားပါနှင့်။

အတိုင်းအဆမရှိ စားသောက်ခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို ဖျားနာမှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝတရား အလိုအပ်ဆုံး အရာမှာ သူမအပေါ် တင်ရှိနေသော အလွန်အမင်း ဝန်ကို သက်သာစေရန် ဖြစ်သည်။ ဖျားနာမှု အကြောင်းအရာ အများအပြားတွင်၊ လူနာအတွက် အကောင်းဆုံးသော ကုထုံးမှာ အစားချေဖျက်ပေးသော အင်္ဂါများ အနားယူခွင့် ရရှိစေရန်အတွက် အစာတစ်နပ် သို့မဟုတ် နှစ်နပ်ခန့် အစာငတ်ခံရန် ဖြစ်သည်။ သစ်သီး သီးသန့် အစားအစာကို နည်းနည်းမျှ စားသုံးခြင်းသည် ဦးနှောက် အလုပ်လုပ်သူများအတွက် ကြီးစွာသော သက်သာမှုကို မကြာခဏ ဆောင်ယူပေးခဲ့သည်။ အစာမှ အပြည့်အဝ ရှောင်ကြဉ်သော ကာလတိုတစ်ခု၊ ထို့နောက် ရိုးရှင်း၊ အသင့်အတင့် စားသောက်ခြင်းတို့သည် သဘာဝတရား၏ ကိုယ်ပိုင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေသော ကြိုးပမ်းမှုမှတစ်ဆင့် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် မကြာခဏ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် စည်းကမ်းရှိသော အစားအစာကို စားသုံးခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်သော လမ်းကြောင်းသည် ကျန်းမာရေးသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းဖြစ်ကြောင်း ဝေဒနာခံစားရသူ အများအပြားအား ယုံကြည်စေပါလိမ့်မည်။

 

အနားယူခြင်းသည် ကုထုံးတစ်ခု

အချို့သူများသည် အလွန်အကျွံ အလုပ်လုပ်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်တိုင်ဖျားနာလာကြသည်။ ဤကဲ့သို့သောသူများအတွက် အနားယူခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ ကင်းဝေးခြင်းနှင့် အစားအသောက်ကို ခြိုးခြခြံခြွေစားသုံးခြင်းတို့သည် ကျန်းမာရေးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပေသည်။ ဆက်တိုက်လုပ်ကိုင်ရသော အလုပ်နှင့် အခန်းတွင်းပိတ်လှောင်နေရခြင်းတို့ကြောင့် ဦးနှောက်ညောင်းညာပြီး အာရုံကြောအားနည်းနေသူများအတွက် သဘာဝတရားနှင့် ရင်းနှီးစွာနေထိုင်နိုင်ပြီး ရိုးရှင်းကာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းမဲ့သော ဘဝကိုဖြတ်သန်းနိုင်သည့် ကျေးလက်ဒေသသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းသည် အင်မတန် အကျိုးရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ လယ်ကွင်းများနှင့် သစ်တောများထဲတွင် လျှောက်သွားခြင်း၊ ပန်းများကိုခူးခြင်း၊ ငှက်များ၏သီချင်းဆိုသံများကို နားထောင်ခြင်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရောဂါပျောက်ကင်းရေးအတွက် အခြားမည်သည့်နည်းလမ်းထက်မဆို ပိုမိုလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းမာချိန်နှင့် ဖျားနာချိန်တို့တွင် သန့်ရှင်းသောရေသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကောင်းဆုံးကောင်းချီးမင်္ဂလာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သင့်လျော်စွာအသုံးပြုခြင်းက ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်စေသည်။ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားတို့၏ ရေငတ်မှုကိုပြေစေရန် ဘုရားသခင်ပေးသနားထားသော သောက်စရာဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်စွာသောက်သုံးပါက ကိုယ်ခန္ဓာစနစ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကူညီပေးပြီး ရောဂါကိုတွန်းလှန်ရန် သဘာဝတရားကို အထောက်အကူပြုသည်။ ရေကို ပြင်ပမှအသုံးပြုခြင်းသည် သွေးလည်ပတ်မှုကို ထိန်းညှိပေးသည့် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အကျေနပ်ရဆုံးနည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေအေး သို့မဟုတ် အေးမြသော ရေချိုးခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အားတိုးဆေးတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ရေနွေးချိုးခြင်းက အမွှေးအပေါက်များကို ပွင့်စေပြီး အဆိပ်အတောက်များကို ဖယ်ရှားပေးရန် အထောက်အကူပြုသည်။ ရေနွေးချိုးခြင်းနှင့် အနေတော်ရေချိုးခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးသည် အာရုံကြောများကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး သွေးလည်ပတ်မှုကို ညီမျှစေသည်။

သို့သော် လူများစွာတို့သည် ရေကို သင့်လျော်စွာအသုံးပြုခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံဖြင့် မသင်ယူခဲ့ကြရဘဲ ရေကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ရေကုထုံးများကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် တန်ဖိုးမထားကြဘဲ ၎င်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာအသုံးချရန်အတွက် လူများစွာတို့က လုပ်ကိုင်လိုစိတ်မရှိကြပေ။ သို့သော် မည်သူမျှ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ မသိနားမလည်ခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်းတို့အတွက် အကြောင်းပြချက်မရှိသင့်ပေ။ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်နှင့် ရောဂါကို တားဆီးရန်အတွက် ရေကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာရှိသည်။ လူတိုင်းသည် ရိုးရှင်းသောအိမ်တွင်းကုထုံးများတွင် ရေကိုအသုံးပြုခြင်းကို ကျွမ်းကျင်လာသင့်သည်။ အထخصوصအားဖြင့် မိခင်များသည် ကျန်းမာချိန်နှင့် ဖျားနာချိန် နှစ်ရပ်စလုံးတွင် မိသားစုကို မည်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ရမည်ကို သိရှိသင့်ပေသည်။

လှုပ်ရှားမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝဥပဒေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ၎င်း၏ သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ရှိပြီး ယင်းတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းအပေါ် မူတည်၍ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် သန်မာမှုတို့သည် မှီခိုနေပါသည်။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံး၏ ပုံမှန်လှုပ်ရှားမှုသည် အားအင်နှင့် တက်ကြွမှုကို ပေးစွမ်းပြီး မသုံးဘဲနေခြင်း၏ သဘောထားမှာ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်နေပါသည်။ လက်တစ်ဖက်ကို ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်မျှပင် ပတ်တီးစည်းထားလိုက်ပါ၊ ထို့နောက် အဆိုပါစည်းနှောင်မှုမှ ဖြေလွှတ်လိုက်ပါက ယင်းလက်သည် အတူတူအချိန်အတွင်း အသင့်အတင့်အသုံးပြုခဲ့သော လက်ထက် ပို၍အားနည်းနေသည်ကို သင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းသည် ကြွက်သားစနစ်တစ်ခုလုံးအပေါ်တွင်လည်း အလားတူအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းသည် ရောဂါဖြစ်ပွားရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းက သွေးလည်ပတ်မှုကို မြန်ဆန်စေပြီး ညီမျှစေသော်လည်း ပျင်းရိခြင်းကြောင့် သွေးသည် လွတ်လပ်စွာမလည်ပတ်နိုင်ဘဲ အသက်ရှင်ကျန်းမာရေးအတွက် အလွန်လိုအပ်သော သွေးတွင်းပြောင်းလဲမှုများ မဖြစ်ပေါ်ပေ။ အရေပြားသည်လည်း လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့လာသည်။ တက်ကြွသောလှုပ်ရှားမှုဖြင့် သွေးလည်ပတ်မှုကို မြန်ဆန်စေခြင်း၊ အရေပြားကို ကျန်းမာသော အနေအထားတွင် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အဆုတ်ကို သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သော လေကောင်းလေသန့်များစွာဖြင့် ဖြည့်တင်းပေးခြင်းတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင် ဖယ်ရှားခံရမည့် အဆိပ်အတောက်များသည် ထိုကဲ့သို့ ဖယ်ရှားခြင်း မခံရတော့ပေ။ ဤအခြေအနေသည် ကိုယ်ခန္ဓာစနစ်အပေါ် စွန့်ထုတ်သည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများအတွက် နှစ်ဆသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဖြစ်စေပြီး ရောဂါဖြစ်ပွားရခြင်း၏ ရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

နာမကျန်းဖြစ်နေသူများကို လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့ခြင်းအတွက် အားမပေးသင့်ပေ။ မည်သည့်ဘက်တွင်မဆို အလွန်အကျွံပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ရှိခဲ့သောအခါ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အပြည့်အဝအနားယူခြင်းသည် ပြင်းထန်သောဖျားနာမှုကို တစ်ခါတစ်ရံတွင် တားဆီးပေးနိုင်သော်လည်း နာတာရှည်နာမကျန်းသူများ၏ အခြေအနေတွင် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရပ်ဆိုင်းပစ်ရန်မှာ ရှားရှားပါးပါးသာ လိုအပ်ပေသည်။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်လုပ်ကိုင်မှုကြောင့် ကျန်းမာရေးချို့တဲ့သွားကြသူများသည် တွေးတောပူပန်မှုများမှ အနားယူသင့်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်စွမ်းအားကို လုံးဝအသုံးမပြုရန် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ယုံကြည်လာစေရန် မလုပ်သင့်ပေ။ လူအများစုသည် ၎င်းတို့၏ အခြေအနေကို လက်ရှိအမှန်တကယ်ထက် ပိုဆိုးသည်ဟု ယူဆလိုကြသည်။ ဤစိတ်အခြေအနေသည် ရောဂါပျောက်ကင်းရေးအတွက် မသင့်လျော်ပါဘဲ အားပေးသင့်ခြင်းမရှိပေ။

သင်းအုပ်ဆရာများ၊ ဆရာ၊ ဆရာမများ၊ ကျောင်းသားများနှင့် အခြားသော ဦးနှောက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ကိုင်သူများသည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းဖြင့် မသက်သာစေဘဲ ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်လုပ်ကိုင်မှု၏ ရောဂါလက္ခဏာအဖြစ် ဖျားနာမှုကို မကြာခဏ ခံစားကြရသည်။ ဤသူများ လိုအပ်သည်မှာ ပိုမိုလှုပ်ရှားတက်ကြွသော ဘဝတစ်ခုဖြစ်သည်။ တင်းကျပ်သော မှန်ကန်သည့် အလေ့အထများနှင့် သင့်လျော်သော လေ့ကျင့်ခန်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းသည် ဦးနှောက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သူအားလုံးအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ကြံ့ခိုင်မှုကို သေချာစေမည်ဖြစ်ပြီး ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားကိုလည်း ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်။

မိမိတို့၏ ကိုယ်လက်ခွန်အားကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခဲ့ကြသူများကို လက်ဖြင့်လုပ်ကိုင်ရသော အလုပ်များကို လုံးဝရပ်ဆိုင်းပစ်ရန် အားမပေးသင့်ပေ။ သို့သော် အလုပ်သည် အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေရန်အတွက် စနစ်တကျရှိရမည်ဖြစ်ပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလေ့ကျင့်ခန်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အားနည်းသွားခဲ့သော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သန်မာလာစေရန် စီစဉ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် စိတ်ပါဝင်စားမှုလည်း ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး လက်ဖြင့်လုပ်ကိုင်ရသော အလုပ်သည် သာမန်ပင်ပန်းဆင်းရဲသည့် အလုပ်အဖြစ်သို့ လုံးဝမရောက်သွားစေရပေ။

နာမကျန်းဖြစ်နေသူများတွင် အချိန်နှင့် အာရုံစိုက်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမရှိသောအခါ ၎င်းတို့၏ အတွေးများသည် မိမိကိုယ်ကိုသာ ဗဟိုပြုလာကြပြီး စိတ်တိုလွယ်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျလာကြသည်။ အကြိမ်များစွာပင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဆိုးရွားသော ခံစားချက်များကို စဉ်းစားတွေးတောနေကြသဖြင့် မိမိတို့၏ အခြေအနေသည် အမှန်တကယ်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ လုံးဝလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိဟု ထင်မှတ်လာကြသည်။

ဤအခြေအနေများအားလုံးတွင် ကောင်းစွာလမ်းညွှန်ပြသထားသော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းသည် ထိရောက်သော ကုထုံးဆိုင်ရာ အေးဂျင့်တစ်ခုအဖြစ် သက်သေပြလိမ့်မည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် ကျန်းမာရေးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်အတွက် ၎င်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပေသည်။ ဆန္ဒစွမ်းအားသည် လက်၏အလုပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ဤနာမကျန်းသူများ လိုအပ်သည်မှာ ဆန္ဒစွမ်းအားကို နိုးထလာစေရန် ဖြစ်သည်။ ဆန္ဒစွမ်းအားသည် တက်ကြွမှုမရှိဘဲ ငိုက်မျဉ်းနေသောအခါ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုသည် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘဲ ရောဂါကို တိုက်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းသည် နာမကျန်းသူအများစုအပေါ် ကျရောက်နိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးသော ကျိန်စာဖြစ်သည်။ စိတ်ကိုဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ကိုဖြစ်စေ မပင်ပန်းစေဘဲ အသုံးဝင်သော အလုပ်ငယ်များဖြင့် ပေါ့ပါးစွာလုပ်ကိုင်ခြင်းသည် နှစ်ဖက်စလုံးအပေါ် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် ကြွက်သားများကို သန်မာစေသည်၊ သွေးလည်ပတ်မှုကို တိုးတက်စေသည်၊ နှင့် ဤစည်ကားသော ကမ္ဘာကြီးတွင် မိမိကိုယ်တိုင်သည် အသုံးမကျသူ တစ်ယောက်မဟုတ်ကြောင်း နာမကျန်းသူအား သိရှိရခြင်း၏ ကျေနပ်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။ ပထမပိုင်းတွင် အနည်းငယ်သာ လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အားအင်များ တိုးပွားလာသည်ကို မကြာမီ တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်သော အလုပ်ပမာဏကိုလည်း ထပ်တိုးလုပ်ဆောင်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းသည် အစာမကြေရောဂါရှိသူများကို အစာခြေအင်္ဂါများ ကျန်းမာသော အနေအထားကို ရရှိစေခြင်းဖြင့် ကူညီပေးသည်။ အစားစားပြီးချင်းချင်း ပြင်းထန်သော ပညာရပ်ဆိုင်ရာလေ့လာမှုကို ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းသည် အစာခြေခြင်း၏ အလုပ်ကို အဟန့်အတားဖြစ်စေသော်လည်း အစားစားပြီးနောက် ခေါင်းကိုမတ်မတ်ထား၍ ပခုံးကိုနောက်သို့ဆုတ်ကာ ခဏတာ လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ဖြစ်စေသည်။

၎င်း၏ အရေးပါမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ပြောဆိုရေးသားထားသမျှ အားလုံးရှိသော်လည်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းကို လျစ်လျူရှုဆဲဖြစ်သောသူများ များစွာရှိနေသေးသည်။ အချို့မှာ ကိုယ်ခန္ဓာစနစ်ပိတ်ဆို့နေခြင်းကြောင့် ဝဝတုတ်တုတ် ဖြစ်လာကြသည်၊ အချို့မှာမူ အလွန်အကျွံစားသုံးမိသော အစားအစာများကို ရှင်းထုတ်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ အဓိကစွမ်းအားများ ကုန်ခန်းသွားခြင်းကြောင့် ပိန်လှီပြီး အားနည်းလာကြသည်။ အသည်းသည် သွေးတွင်းမှ အဆိပ်အတောက်များကို သန့်စင်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာပြီး ဖျားနာမှုသည် ရောဂါဖြစ်ပွားရသည့် ရလဒ်ဖြစ်လာသည်။

ထိုင်၍ အလုပ်လုပ်လေ့ရှိသော အလေ့အထရှိသူများသည် ရာသီဥတုသာယာသည့်အခါ နွေရာသီဖြစ်စေ၊ ဆောင်းရာသီဖြစ်စေ နေ့စဉ် ကွက်လပ်ပြင်တွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သင့်သည်။ လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် မြင်းစီးခြင်း သို့မဟုတ် ကားမောင်းခြင်းထက် ပို၍နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ကြွက်သားများကို ပိုမိုပါဝင်လှုပ်ရှားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆုတ်များကို ကျန်းမာသော လှုပ်ရှားမှုဆီသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျင်မြန်စွာလမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့ကို လေဖြည့်တင်းရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ခန်းသည် အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဆေးဝါးထက် ကျန်းမာရေးအတွက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ဆရာဝန်များသည် ၎င်းတို့၏ လူနာများကို သမုဒ္ဒရာခရီးသွားရန်၊ သတ္တုတွင်းရေပူစမ်းများဆီသို့ သွားရန် သို့မဟုတ် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုအတွက် နေရာအမျိုးမျိုးသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် မကြာခဏ အကြံပြုလေ့ရှိကြသော်လည်း အများစုသော အခြေအနေများတွင် ၎င်းတို့သာ လျောက်ပတ်စွာစားသုံးပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းကာ ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သော လေ့ကျင့်ခန်းကို လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်နှင့် ငွေကြေးကိုပါ သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။

အခန်းဆယ့်ရှစ်—စိတ်ကိုကုသခြင်း

စိတ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတို့ကြားတွင် တည်ရှိနေသော ဆက်နွှယ်မှုသည် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှပေသည်။ တစ်ခုခု ထိခိုက်ခံစားရသည့်အခါ အခြားတစ်ခုကလည်း တစ်သားတည်း ခံစားရသည်။ စိတ်၏ အနေအထားသည် လူများစွာ နားလည်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ဒီဂရီအထိ ကျန်းမာရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ လူသားများ ခံစားနေရသော ရောဂါအများစုသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု၏ ရလဒ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ပူဆွေးခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်း၊ မကျေနပ်ခြင်း၊ နောင်တရခြင်း၊ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်း၊ မယုံကြည်ခြင်းတို့အားလုံးသည် အသက်ရှင်ခြင်းစွမ်းအားများကို ပြိုလဲစေရန်နှင့် ပျက်စီးသေဆုံးမှုဆီသို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် ဦးတည်နေကြသည်။

ရောဂါသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုကြောင့်ပင် အလွန်အမင်း ပိုမိုဆိုးရွားလာတတ်သည်။ အချို့သူများသည် မိမိတို့သာ ဤကဲ့သို့ မတွေးခဲ့ကြပါက ကျန်းမာနေနိုင်ကြမည့် တစ်သက်တာ နာမကျန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လူများစွာတို့သည် အနည်းငယ်မျှသော ထိတွေ့မှုတိုင်းက ဖျားနာမှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ကြပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်သည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လူများစွာတို့သည် မည်သည့်အရာကြောင့် ဖြစ်မှန်းမသိသော စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သည့် ရောဂါကြောင့် သေဆုံးကြရသည်။

သတ္တိရှိခြင်း၊ မျှော်လင့်ချက်၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ സഹಾನುက္ခ (စာနာမှု)၊ မေတ္တာတရားတို့သည် ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်စေပြီး အသက်ရှည်စေသည်။ စိတ်ကျေနပ်မှုရှိသော စိတ်၊ ပျော်ရွှင်တတ်သော စိတ်ဓာတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် ကျန်းမာရေးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အတွက် အားအင်ဖြစ်သည်။ “ရွှင်လန်းသော [ဝမ်းမြောက်သော] နှလုံးသည် ဆေးကဲ့သို့ အကျိုးကိုပြုတတ်၏။” သုတ္တံကျမ်း ၁၇:၂၂။

နာမကျန်းသူများကို ကုသရာတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုကို လျစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ မှန်ကန်စွာအသုံးပြုပါက ဤသက်ရောက်မှုသည် ရောဂါကို တိုက်ဖျက်ရန်အတွက် အထိရောက်ဆုံးသော အေးဂျင့်များထဲမှ တစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။

စိတ်အပေါ် စိတ်၏ ထိန်းချုပ်မှု

သို့သော်၊ မကောင်းမှုအတွက် အထိရောက်ဆုံးသော အေးဂျင့်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် စိတ်ကိုကုသခြင်း ပုံစံတစ်မျိုး ရှိနေပါသည်။ ဤခေါ်ဆိုကြသော သိပ္ပံပညာမှတဆင့် စိတ်တစ်ခုသည် အခြားစိတ်တစ်ခု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာရသဖြင့် အားနည်းသောစိတ်၏ တစ်ဦးချင်းလက္ခဏာသည် ပို၍အားကောင်းသောစိတ်၏ ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။ လူတစ်ဦးသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် အတွေးများ၏ လားရာကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်၊ ကျန်းမာရေးကိုပေးစွမ်းသော တွန်းအားများကို ပေးအပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်၊ နှင့် လူနာများသည် ရောဂါကို တိုက်ထုတ်ရန်နှင့် ကျော်လွှားရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤကုသသည့်နည်းလမ်းကို ၎င်း၏ အမှန်တကယ် သဘောသဘာဝနှင့် လားရာကို မသိရှိကြဘဲ နာမကျန်းသူများအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဖြစ်စေသည့် နรา (နည်းလမ်း) တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသူများက အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အဆိုပါခေါ်ဆိုကြသော သိပ္ပံပညာသည် မှားယွင်းသော အခြေခံမူများအပေါ် အခြေခံထားသည်။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ သဘောသဘာဝနှင့် စိတ်ဓာတ်တို့နှင့် ကင်းကွာနေသည်။ ၎င်းသည် အသက်နှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော ရင်းမြစ်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်ဆီသို့ မပို့ဆောင်ပေ။ စိတ်များကို မိမိကိုယ်တိုင်ဆီသို့ ဆွဲဆောင်သူသည် ၎င်းတို့၏ အားအင်၏ စစ်မှန်သော ရင်းမြစ်မှ ကွဲကွာသွားစေရန် ဦးဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့်လူသားမဆို မိမိ၏ စိတ်နှင့်ဆန္ဒကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ပေးအပ်ရန်၊ ၎င်း၏လက်ထဲတွင် ပုံစံမရှိသော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။ မည်သူမျှ မိမိ၏ တစ်ဦးချင်းလက္ခဏာကို အခြားသူတစ်ဦး၏ ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် မလုပ်ရပါ။ သူသည် မည်သည့်လူသားကိုမျှ ကုသခြင်း၏ ရင်းမြစ်တစ်ခုအနေဖြင့် ကြည့်ရှုရမည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မှီခိုအားထားမှုသည် ဘုရားသခင်အပေါ်တွင်သာ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ယောက်ျားပီသခြင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် သူသည် လူသားတစ်ဦးဦး၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် လူသားများကို ကိုယ်တော်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံရေးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လိုတော်မူသည်။ လူသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ဝတ္တရား၏ မူဝါဒကို အသိအမှတ်ပြုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်ပိုင်မှီခိုအားထားမှု ခံစားချက်ကို အားပေးရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်လမ်းညွှန်မှု လိုအပ်ချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြရန် ရှာဖွေတော်မူသည်။ လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံရကြရန်အတွက် လူသားကို ဘုရားသခင်နှင့် ပေါင်းစည်းဆက်ဆံရေးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လိုတော်မူသည်။ စာတန်သည် ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးရန် လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် လူသားတို့အပေါ် မှီခိုအားထားမှုကို အားပေးရန် ရှာဖွေနေသည်။ စိတ်များကို ဘုရားသခင်ထံမှ လွှဲဖယ်သွားစေသောအခါ သွေးဆောင်သူသည် ၎င်းတို့ကို သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည်။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

စိတ်ကို ထိန်းချုပ်သော စိတ်၏ သီအိုရီကို လူ့ဒဿနိကဗေဒကို ဘုရားသခင်၏ ဒဿနိကဗေဒနေရာတွင် ထားရှိရန်အတွက် အဓိကလုပ်ဆောင်သူအဖြစ် စာတန်က စတင်တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ဟု ဆိုကြသူများအကြား လက်ခံမှုကို ရှာဖွေနေကြသော အမှားများအားလုံးထဲတွင် ဤအရာထက် ပို၍အန္တရာယ်များသော လှည့်စားမှု၊ လူကို ဘုရားသခင်နှင့် ကွဲကွာသွားစေရန် ပို၍သေချာသော အမှားဟူ၍ မရှိပေ။ မည်မျှပင် အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ထင်ရစေကာမူ လူနာများအပေါ် ကျင့်သုံးပါက ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူရန် ပေးအပ်လိုက်သော စိတ်နှင့် ထိန်းချုပ်သော စိတ် နှစ်ခုစလုံးကို စာတန်က သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ဝင်ရောက်လာမည့် တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ မကောင်းသောစိတ်ရှိသည့် ယောက်ျားများနှင့် မိန်းမများအား ပေးအပ်လိုက်သော စွမ်းအားသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။ အခြားသူများ၏ အားနည်းချက်များ သို့မဟုတ် မိုက်မဲမှုများကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အသက်ရှင်နေကြသူများအတွက် ၎င်းသည် မည်မျှသော အခွင့်အလမ်းများကို ပေးစွမ်းနေပါသနည်း။ အားနည်းနေသော သို့မဟုတ် ရောဂါဖြစ်နေသော စိတ်များကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့် မည်မျှများပြားသောသူတို့သည် တဏှာရာဂကို ကျေနပ်စေရန် သို့မဟုတ် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို လိုလားတပ်မက်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကြမည်နည်း။

လူသားတို့အား လူသားတို့က ထိန်းချုပ်ခြင်းထက် ကျွန်ုပ်တို့ပါဝင်လုပ်ဆောင်သင့်သော ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် အရာတစ်ခု ရှိနေပါသည်။ ဆရာဝန်သည် ပြည်သူများကို လူသားဆီမှ ဘုရားသခင်ဆီသို့ ကြည့်ရှုတတ်စေရန် ပညာပေးသင့်သည်။ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကုသပေးရန်အတွက် လူသားများကို မှီခိုအားထားတတ်ရန် နာမကျန်းသူများကို သင်ကြားပြသပေးမည့်အစား သူသည် လာသမျှသောသူ အားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသော One (အရှင်) ဆီသို့ ၎င်းတို့အား လမ်းညွှန်ပြသပေးသင့်သည်။ လူသား၏ စိတ်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်သည် စိတ်၏ လိုအပ်ချက်ကို သိတော်မူသည်။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ကုသပေးနိုင်သော အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်။ စိတ်ရော ကိုယ်ပါ နာမကျန်းဖြစ်နေကြသူများသည် ပြန်လည်ကုသပေးရှင် ခရစ်တော်၌ မြင်တွေ့ကြရမည်ဖြစ်သည်။ “ငါအသက်ရှင်သောကြောင့်၊” ဟု ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်၊ “သင်တို့သည်လည်း အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။” ယောဟန် ၁၄:၁၉။ ဤသည်မှာ နာမကျန်းသူများအား ကျွန်ုပ်တို့ တင်ပြရမည့် အသက်ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ကုသပေးရှင်အဖြစ် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ကြမည်ဆိုပါက၊ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြမည်ဆိုပါက၊ ကျန်းမာရေးဥပဒေများကို လိုက်နာကြမည်ဆိုပါက၊ နှင့် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းကို ပြီးပြည့်စုံစေရန် ကြိုးပမ်းကြမည်ဆိုပါက ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို ၎င်းတို့အား ပေးသနားတော်မူမည်ဟု ၎င်းတို့အား ပြောပြပါ။ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ခရစ်တော်ကို ၎င်းတို့အား တင်ပြသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အထက်မှလာသောကြောင့် တန်ဖိုးရှိသည့် စွမ်းအားတစ်ခု၊ အားအင်တစ်ခုကို ပေးအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်နှင့်ဝိညာဉ်အတွက် စစ်မှန်သော ကုသခြင်းသိပ္ပံ ဖြစ်သည်။

စာနာမှု

စိတ်မှတဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောဂါများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာသည် လိုအပ်ပေသည်။ နာကျင်နေသော၊ နာမကျန်းဖြစ်နေသော နှလုံးသား၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော စိတ်တို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကုသမှုကို လိုအပ်သည်။ အကြိမ်များစွာပင် အိမ်တွင်းရှိ တိုက်ရိုက်ပြဿနာတစ်ခုသည် ကင်ဆာရောဂါကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အထိ စားသုံးနေပြီး အသက်ရှင်ခြင်းစွမ်းအားကို အားနည်းစေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အပြစ်အတွက် နောင်တရခြင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံကို ယိုယွင်းစေပြီး စိတ်ကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေသည်။ ဤနာမကျန်းသူ အမျိုးအစားကို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စစာနာမှုမှတဆင့် အကျိုးကျေးဇူး ခံစားစေနိုင်သည်။ ဆရာဝန်သည် ပထမဦးစွာ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို ရယူရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ကြီးမားသော ကုသရှင် (Great Healer) ဆီသို့ ၎င်းတို့အား ညွှန်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှုကို စစ်မှန်သော ဆရာဝန်ကြီး (True Physician) ဆီသို့ ညွှန်ပြနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အမှုကို ကိုယ်တော် တာဝန်ယူတော်မူပြီဟူသော ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် စိတ်ကို သက်သာရာရစေမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း မကြာခဏ ကျန်းမာရေးကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စာနာမှုနှင့် လိမ္မာပါးနပ်မှုတို့သည် အလွန်အမင်း အေးစက်စက် လျစ်လျူရှုသော ပုံစံဖြင့် ပေးအပ်သော အကျွမ်းကျင်ဆုံး ကုသမှုထက် နာမကျန်းသူအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို မကြာခဏ သက်သေပြလိမ့်မည်။ ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် စာနာမှုကင်းမဲ့သော၊ ဂရုစိုက်မှုမရှိသော ပုံစံဖြင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသော အိပ်ရာထံသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ နာကျင်ခံစားနေရသူကို အနည်းငယ်မျှသာ ဂရုစိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ စကားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်ဖြင့်ဖြစ်စေ ဤအမှုသည် အာရုံစိုက်မှုအများကြီး မလိုအပ်သော အမှုတစ်ခုဟူသော အထင်အမြင်ကို ပေးသောအခါ၊ ထို့နောက် လူနာကို သူ၏ကိုယ်ပိုင် အတွေးများထဲတွင် ထားခဲ့သောအခါ သူသည် ထိုလူနာကို အပြုသဘောမဆောင်သော ထိခိုက်မှုကို တမင်တကာ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်နေသည်။ သူညွှန်ကြားခဲ့သော ကုထုံးများ၏ ကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူ၏ လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သံသယနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုတို့က မကြာခဏ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဆရာဝန်သာလျှင် ဆင်းရဲဒုက္ခကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားပြီး ဆန္ဒအားနည်းသွားကာ စာနာမှုနှင့် အာမခံချက်ပေးသော စကားများကို တမ်းတနေသူ၏ နေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို ထားနိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် နာမကျန်းသူများအပေါ် ပြသတော်မူခဲ့သော မေတ္တာနှင့် စာနာမှုတို့သည် ဆရာဝန်၏ အသိပညာနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ သူ၏ တည်ရှိမှုကိုယ်တိုင်က ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

လူနာတစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ပွင့်လင်းရိုးသားခြင်းသည် သူ့အား ယုံကြည်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဤသို့ဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရေးအတွက် အရေးပါသော အထောက်အကူတစ်ခု ဖြစ်လာကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ရောဂါ၏ သဘောသဘာဝနှင့် ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို လူနာအား ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည် ပညာရှိသော မူဝါဒတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသော ဆရာဝန်များ ရှိကြသည်။ လူများစွာတို့သည် အမှန်တရားကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် လူနာအား စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေရန် ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အတုအယောင် မျှော်လင့်ချက်များကို ပေးဆောင်ကြလိမ့်မည်၊ ထို့ပြင် လူနာအား သူ၏ အန္တရာယ်ကို သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ သေမင်းထံသို့ပင် သွားရောက်ခွင့်ပြုကြလိမ့်မည်။ ဤအရာအားလုံးသည် မိုက်မဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လူနာအား သူ၏ အန္တရာယ်၏ အပြည့်အစုံအတိုင်းအတာကို ရှင်းပြရန် အမြဲတမ်း ဘေးကင်းမည် သို့မဟုတ် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤအရာသည် သူ့အား ထိတ်လန့်စေနိုင်ပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သည် သို့မဟုတ် တားဆီးနိုင်သည်အထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရောဂါလက္ခဏာများသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှု သက်သက်သာဖြစ်ကြသူများအားလည်း အမှန်တရား အပြည့်အစုံကို အမြဲတမ်း ပြောပြ၍မရပေ။ ဤလူများထဲမှ အများစုသည် မဆင်မခြင်လုပ်တတ်ကြပြီး ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုကို လေ့ကျင့်ရန် အကျင့်မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့တွင် ထူးဆန်းသော စိတ်ကူးများရှိကြပြီး မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် အခြားသူများအပေါ်တွင် မှားယွင်းသော အရာများစွာကို စိတ်ကူးယဉ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက် ဤအရာများသည် အမှန်တရားများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အား စောင့်ရှောက်နေကြသူများသည် အမြဲတမ်း ကြင်နာမှု၊ မဆုတ်မနစ်သော သည်းခံမှုနှင့် လိမ္မာပါးနပ်မှုတို့ကို ပြသရန် လိုအပ်ပေသည်။ ဤလူနာများအား မိမိတို့နှင့်ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့မည်ဆိုပါက အချို့မှာ စိတ်နာသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်က မိမိ၏ တပည့်တော်များအား၊ “ငါ၌ သင်တို့အား ပြောစရာစကား အများအပြား ရှိသေး၏။ သို့သော် ယခု သင်တို့သည် မခံနိုင်ကြသေး။” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၆:၁၂။ သို့သော် အချိန်အခါတိုင်းတွင် အမှန်တရားအားလုံးကို မပြောဆိုနိုင်ကြသော်လည်း လှည့်စားရန်မှာ မည်သည့်အခါမျှ မလိုအပ်ပါ၊ တရားမျှတမှုလည်း မရှိပေ။ ဆရာဝန် သို့မဟုတ် သူနာပြုသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားရန် မည်သည့်အခါမျှ မကျူးလွန်သင့်ပေ။ ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်သူသည် ဘုရားသခင်က သူ့အား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းမရှိသော နေရာတွင် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိနေခြင်းဖြစ်ပြီး လူနာများ၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးစေခြင်းဖြင့် သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရေးအတွက် အထိရောက်ဆုံးသော လူသားဆိုင်ရာ အထောက်အကူများထဲမှ တစ်ခုကို စွန့်ပစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆန္ဒစွမ်းအား၏ တန်ဖိုးကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် တန်ဖိုးမထားကြပေ။ ဆန္ဒစွမ်းအားကို နိုးထနေအောင် ထိန်းသိမ်းထားကြပါစို့၊ မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်မှုကို ပေးကြပါစို့၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ၎င်းသည် သက်ရှိအားလုံးကို စွမ်းအင်ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အထောက်အကူတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရောဂါကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင်လည်း စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ မှန်ကန်သော ဦးတည်ချက်ဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ပါက ၎င်းသည် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်မှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စိတ်ရော ကိုယ်ပါ ရောဂါများကို တားဆီးရန်နှင့် ကျော်လွှားရန်အတွက် အားကောင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အသက်တာနှင့် မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားရှိခြင်းဖြင့် ဆန္ဒစွမ်းအားကို လေ့ကျင့်ခြင်းအားဖြင့် လူနာများသည် လူနာများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရေးအတွက် ဆရာဝန်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရာတွင် အများကြီး လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့ဆန္ဒရှိကြမည်ဆိုပါက ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည့်သူ သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေပါသည်။ အသျှင်ဘုရားသည် ၎င်းတို့အား ဖျားနာစေလိုတော်မမူပေ။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ကျန်းမာပျော်ရွှင်စေလိုတော်မူသည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကျန်းမာလာစေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချသင့်ပေသည်။ နာမကျန်းသူများသည် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများကို အရှုံးမပေးဘဲ ငြိမ်သက်စွာမနေဘဲ ရောဂါကို မကြာခဏ တွန်းလှန်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများအပေါ် ကျော်လွှား၍ မိမိတို့၏ ခွန်အားနှင့် သင့်လျော်သော အသုံးဝင်သော အလုပ်အကိုင်များတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်ကြပါစို့။ ဤကဲ့သို့သော အလုပ်အကိုင်နှင့် လေနှင့် နေရောင်ခြည်ကို လွတ်လပ်စွာအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပိန်လှီနေသော နာမကျန်းသူများစွာတို့သည် ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

ကျမ်းစာပါ ကုသခြင်းဆိုင်ရာ မူဝါဒများ

ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ရယူလိုကြသူများ သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းလိုကြသူများအတွက် ကျမ်းစာစကားများတွင် သင်ခန်းစာတစ်ခု ရှိနေသည်၊ “စပျစ်ရည်နှင့် မယစ်မူးကြနှင့်။ ထိုသို့ယစ်မူးခြင်းသည် လူကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝကြလော့။” ဧဖက် ၅:၁၈။ သဘာဝမဟုတ်သော သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးနှင့်မညီညွတ်သော စွဲလမ်းစေတတ်သော ပစ္စည်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် သတိမေ့မြောခြင်းမှတဆင့် မဟုတ်ပေ။ အောက်တန်းကျသော အစာစားချင်စိတ်များ သို့မဟုတ် တဏှာရာဂများကို နှစ်သက်ပျော်ရွှင်ခြင်းမှတဆင့် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ခန္ဓာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အတွက် စစ်မှန်သော ကုသခြင်း သို့မဟုတ် လန်းဆန်းမှုကို ရှာတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ နာမကျန်းသူများအကြားတွင် ဘုရားသခင်မရှိကြဘဲ မျှော်လင့်ချက်လည်း မရှိကြသူများ များစွာရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် မကျေနပ်နိုင်သော ဆန္ဒများ၊ မထိန်းချုပ်နိုင်သော တဏှာရာဂများ၊ နှင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သိက္ခာ၏ အပြစ်တင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဆင်းရဲဒုກ္ခ ခံစားနေကြရသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဤဘဝအပေါ်တွင် ဖမ်းဆုပ်ထားမှုကို ဆုံးရှုံးနေကြပြီး လာမည့်ဘဝအတွက် မည်သည့်အလားအလာမျှ မရှိကြပေ။ နာမကျန်းသူများအား စောင့်ရှောက်သူများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော၊ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ပျော်ရွှင်မှုများကို ၎င်းတို့အား ပေးသဖြင့် ဤလူနာများကို အကျိုးပြုနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ကြပါစေနှင့်။ ဤအရာများသည် ၎င်းတို့၏ ဘဝအတွက် ကျိန်စာများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော၊ ရေငတ်နေသော ဝိညာဉ်သည် ဤနေရာတွင် ကျေနပ်မှုကို ရှာဖွေနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ပျော်ရွှင်မှု၏ စမ်းရေတွင်းမှ သောက်သုံးကြသူများသည် လှည့်စားခြင်းကို ခံရကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပျော်ရွှင်ရွှင်လန်းမှုကို ခွန်အားဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆကြသည်၊ ထို့ပြင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသောအခါ ၎င်းတို့၏ လှုံ့ဆော်မှု အဆုံးသတ်သွားပြီး ၎င်းတို့သည် မကျေနပ်ချက်များနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုတို့တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

တည်တံ့သော ငြိမ်းချမ်းမှု၊ စိတ်၏ စစ်မှန်သော အနားယူမှုတွင် ရင်းမြစ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ခရစ်တော်က၊ “ပင်ပန်း၍ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တင်ဆောင်ရသော သူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် ချမ်းသာ [အနားယူခြင်း] ကို ပေးမည်။” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောအခါ ဤအရာကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ မဿေ ၁၁:၂၈။ “ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို သင်တို့၌ ငါထားခဲ့၏။ ငါ့ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏။ လောကီသားတို့ပေးသကဲ့သို့ ငါပေးသည်မဟုတ်။” ယောဟန် ၁၄:၂၇။ ဤငြိမ်းချမ်းမှုသည် ကိုယ်တော်နှင့် ကင်းကွာ၍ ပေးသနားတော်မူသော အရာမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၌ ရှိနေပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံခြင်းဖြင့်သာ ၎င်းကို ရယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် အသက်၏ စမ်းရေတွင်း ဖြစ်တော်မူသည်။ လူများစွာတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ ကိုယ်တော်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိရန် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကုသပေးသော အေးဂျင့်များဆီသို့ စုစုပေါင်း အသက်တာသည် မည်သို့ လွတ်လပ်စွာ ပွင့်လင်းလာနိုင်သည်ကို စိတ်ရှည်စွာ၊ ကြင်နာစွာ၊ သို့သော် ရိုးသားစွာ သင်ကြားပြသပေးရန် လိုအပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော် နေရောင်ခြည်သည် ဝိညာဉ်၏ မှောင်မိုက်နေသော အခန်းများကို ထွန်းလင်းစေသောအခါ ငိုက်မျဉ်းသော ပင်ပန်းမှုနှင့် မကျေနပ်မှုတို့သည် ရပ်တန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းသော ဝမ်းမြောက်မှုများသည် စိတ်ကို အားအင်ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ကျန်းမာရေးနှင့် စွမ်းအင်ကို ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများပြားသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် နေထိုင်နေကြရသည်။ အခက်အခဲ၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို စောင့်ကြိုနေကြသည်။ သို့သော် အနာဂတ်၏ ဒုက္ခများကို အဆက်မပြတ် မျှော်မှန်းတွေးတောခြင်းဖြင့် ဘဝ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို နှစ်ဆပို၍ လေးလံစေကြသူများ များစွာရှိနေသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့သည် အခက်အခဲ သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်စရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြရပါက အရာရာတိုင်း ပျက်စီးတော့မည်ဟု ထင်ကြသည်၊ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာသည် အားလုံးထဲတွင် အဆိုးဆုံးဖြစ်သည်ဟု ထင်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် မလွဲမသွေ လိုအပ်မှုဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟု ထင်ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ယူဆောင်လာကြပြီး ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းအပေါ် အရိပ်မည်းတစ်ခုကို ပစ်ချကြသည်။ အသက်တာ ကိုယ်တိုင်က ၎င်းတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်ရန် မလိုပေ။ ၎င်းတို့၏ အတွေး၏ လားရာကို ပြောင်းလဲရန်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားသော ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ကုန်ကျပါမည်။ သို့သော် အဆိုပါ ပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ ဤဘဝအတွက်ရော လာမည့်ဘဝအတွက်ပါ ၎င်းတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်များကို ပျော်စရာကောင်းသော အရာများအပေါ်တွင် တည်မြဲစေခြင်းအပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။ မှောင်မိုက်နေသော၊ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော ရုပ်ပုံဆီမှ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ လမ်းခရီးတွင် ကြဲချထားတော်မူခဲ့သော ကျေးဇူးတော်များဆီသို့၊ နှင့် ဤအရာများထက် ကျော်လွန်၍ မမြင်ရသေးသော၊ ထာဝရအရာများဆီသို့ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းကြပါစို့။

စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုတိုင်းအတွက် ဘုရားသခင်သည် အကူအညီကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် တောကန္တာရတွင် မာရမြစ်၏ ခါးသောရေဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသောအခါ မောရှေသည် ထာဝရဘုရားကို ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မည်သည့် ကုထုံးအသစ်ကိုမျှ ပြင်ဆင်ပေးတော်မူခဲ့ခြင်းမရှိပေ၊ အနီးအနားတွင် ရှိနှင့်နေသော အရာဆီသို့ အာရုံစိုက်စေခဲ့သည်။ ရေကို သန့်စင်စေရန်နှင့် ချိုမြိန်စေရန်အတွက် ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားတော်မူခဲ့သော ချုံနွယ်ပင်တစ်ပင်ကို စမ်းရေတွင်းထဲသို့ ပစ်ချရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သောအခါ လူတို့သည် ရေကို သောက်သုံးခဲ့ကြပြီး လန်းဆန်းမှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုတိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေကြမည်ဆိုပါက ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အကူအညီကို ပေးသနားတော်မူလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်လုံးများသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကုသပေးသည့် ကတိတော်များကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ရန် ဖွင့်လှစ်ပေးခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအတွက် ဆန့်ကျင်ဘက် တန်ခိုးတစ်ခုဖြစ်မည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတိုင်းကို မည်သို့ ရယူရမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပြသပေးလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှုတ်ခမ်းများဆီသို့ တင်ပေးလာသမျှသော ခါးသီးသော သောက်စရာတိုင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကုသပေးသည့် သစ်ကိုင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခက်ခဲသော ပြဿနာများ၊ မကျေနပ်စရာကောင်းသော အလားအလာများ ပါဝင်သည့် အနာဂတ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများကို အားနည်းသွားစေရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒူးများကို တုန်ရီသွားစေရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်များကို အောက်သို့ တွဲလောင်းကျသွားစေရန် မလုပ်ဆောင်သင့်ပေ။ “ငါ့ကို မှီခိုအားထားစေ၊” ဟု အစွမ်းထက်သောအရှင်က မိန့်တော်မူသည်၊ “ထိုသို့ပြုလျှင် သူသည် ငါနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြုလိမ့်မည်၊ မှန်ပေသည်၊ သူသည် ငါနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြုလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၂၇:၅။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းဆီသို့ မိမိတို့၏ အသက်တာကို အပ်နှံကြသူများသည် ကိုယ်တော်က ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း မရှိသော နေရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ ထားရှိခြင်း ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေအနေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကျင့်သုံးသူများ ဖြစ်ကြမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းပြပေးမည့် လမ်းညွှန်သူ တစ်ဦးရှိသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဗျာပါဒ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် သေချာသော အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးရှိသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု၊ ဆွေမျိုးဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်မှု မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် စာနာတတ်သော မိတ်ဆွေ တစ်ဦးရှိသည်။

အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မသိနားမလည်မှုကြောင့် မှားယွင်းသော ခြေလှမ်းများကို လှမ်းမိကြမည်ဆိုပါက ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေသည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ ခံစားရရန် မလိုအပ်ပေ။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် စေလွှတ်ရန် ကတိထားတော်မူခဲ့သော နှစ်သိမ့်ပေးသူ (Comforter) သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အမြဲတည်ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော လမ်းခရီးတွင် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားကြသူများ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိမည့် အခက်အခဲဟူ၍ မရှိပေ။ ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိမည့် အန္တရာယ်ဟူ၍ မရှိပေ။ ကိုယ်တော်က ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း မရှိမည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု၊ မကျေနပ်မှု၊ လူသား၏ အားနည်းချက်ဟူ၍ မရှိပေ။

မည်သူမျှ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းတို့ဆီသို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံရန် မလိုအပ်ပေ။ စာတန်သည် သင်၏ထံသို့ ရက်စက်သော အကြံပြုချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကောင်း ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်၊ “သင့်၏ အမှုသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပါ။ သင်သည် ရွေးနှုတ်၍မရတော့ပေ။” သို့သော် ခရစ်တော်၌ သင့်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် အောင်မြင်ရန် မိန့်မှာတော်မမူပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်၏ ဘေးနားသို့ နီးကပ်စွာ လာရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ဝိညာဉ်ရော ကိုယ်ခန္ဓာကိုပါ လေးလံစေသော ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားနေရသည့် ခက်ခဲမှု မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်လပ်စေရန် စောင့်ဆိုင်းနေတော်မူသည်။

လူသားမျိုးနွယ်ကို ကိုယ်တော်အပေါ် ရယူတော်မူခဲ့သော အရှင်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မည်သို့ စာနာရမည်ကို သိတော်မူသည်။ ခရစ်တော်သည် ဝိညာဉ်တိုင်းကိုသာမက၊ ထိုဝိညာဉ်၏ ထူးခြားသော လိုအပ်ချက်များနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကိုသာမက၊ စိတ်ကို ပင်ပန်းစေပြီး ဗျာပါဒဖြစ်စေသော အခြေအနေအားလုံးကိုပါ သိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ကလေးငယ်တိုင်းဆီသို့ သနားကြင်နာစွာဖြင့် ရှည်လျားစွာ ဆန့်ထုတ်လျက် ရှိနေသည်။ အများဆုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရသူများသည် ကိုယ်တော်၏ စာနာမှုနှင့် သနားကြင်နာမှုကို အများဆုံး ခံစားရကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များ၏ ခံစားချက်ကို ထိတွေ့ခံစားတော်မူတတ်သည်၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဗျာပါဒများနှင့် ပြဿနာများကို ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ချထားခဲ့ကြရန်နှင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ထားခဲ့ကြရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို အလိုရှိတော်မူသည်။

မိမိတို့ကိုယ်ကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ကိုယ်၏ ခံစားချက်များကို လေ့လာရန်မှာ ပညာရှိသော အရာမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအရာကို ပြုလုပ်ကြမည်ဆိုပါက ရန်သူသည် ယုံကြည်ခြင်းကို အားနည်းစေပြီး တွေဝေမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်သော အခက်အခဲများနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို တင်ပြလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များကို နီးကပ်စွာ လေ့လာခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များဆီသို့ အရှုံးပေးခြင်းသည် သံသယကို ဧည့်ခံခြင်းဖြစ်ပြီး ဗျာပါဒတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို ချည်နှောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကိုမှ ယေရှုဆီသို့ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းရမည်ဖြစ်သည်။

စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများက သင့်ကို တိုက်ခိုက်လာသောအခါ၊ စောင့်ရှောက်မှု၊ ဗျာပါဒနှင့် မှောင်မိုက်မှုတို့သည် သင်၏ဝိညာဉ်ကို ဝိုင်းရံထားသည်ဟု ထင်ရသောအခါ၊ သင်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော နေရာဆီသို့ ကြည့်ရှုပါ။ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော်၌ နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အနားယူပါ။ အပြစ်သည် နှလုံးသားထဲတွင် အာဏာစက်အတွက် ရုန်းကန်နေသောအခါ၊ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်နေပြီး သိက္ခာကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသောအခါ၊ မယုံကြည်ခြင်းသည် စိတ်ကို မှောင်မိုက်စေသောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်သည် အပြစ်ကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် မှောင်မိုက်မှုကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် လုံလောက်ကြောင်း သတိရပါ။ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ဆက်ဆံရေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေး၏ ဒေသထဲသို့ ဝင်ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုသခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များ

“ထာဝရဘုရားသည် မိမိကျွန်တို့၏ အသက်ကို ရွေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ခိုလှုံသောသူမည်သည်ကား အပြစ်မစီရင်ဘဲ နေရလိမ့်မည်။” ဆာလံကျမ်း ၃၄:၂၂။

“ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အားကြီးသော ယုံကြည်စိတ်ချခြင်းဖြစ်၏။ ထိုဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသူ၏ သားသမီးတို့သည်လည်း ခိုလှုံရာရှိကြလိမ့်မည်။” သုတ္တံကျမ်း ၁၄:၂၆။

“ဇိအုန်မြို့ကလည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်တော်မူပြီ။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို မေ့လျော့တော်မူပြီဟု ဆို၏။ မိန်းမသည် မိမိဘွားသောသားကို မေ့လျော့နိုင်သလော။ မိမိဝမ်း၌ဖြစ်သော သားကို သနားခြင်းစိတ်မရှိဘဲ နေနိုင်သလော။ သူတို့သည် မေ့လျော့သော်လည်း၊ ငါသည် သင့်ကို မမေ့လျော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင့်ကို ငါ့လက်ဝါး၌ ထွင်းထားပြီ။” ဟေရှာယ ၄၉:၁၄-၁၆၊ (A.R.V.)။

“မကြောက်နှင့်။ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ မစိုးရိမ်နှင့်။ ငါသည် သင့်ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ သင့်ကို ငါအားပေးမည်။ ငါမစမည်။ ငါ့လက်ျာလက်နှင့် သင့်ကို ထောက်မမည်။” ဟေရှာယ ၄၁:၁၀။

“သင်တို့သည် မွေးစမှစ၍ ငါ့အားဖြင့် ထမ်းရွက်ခြင်းကို ခံရကြ၏။ အဦးဆုံးအသက်ရှူချိန်မှစ၍ ငါ့အားဖြင့် ဆောင်ယူခြင်းကို ခံရကြ၏။ အိုမင်းသောအရွယ်တိုင်အောင် ငါသည် ထိုအတိုင်းဖြစ်၏။ ဆံပင်ဖြူသောအရွယ်တိုင်အောင် သင့်ကို ငါဆောင်ယူမည်။ ငါပြုခဲ့ပြီ၊ ယခုလည်း ထမ်းရွက်မည်။ ငါဆောင်ယူမည်၊ ကယ်တင်မည်။” ဟေရှာယ ၄၆:၃၊ ၄၊ (Noyes)။

ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း စိတ်ဓာတ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်၏ ကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင် မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုမိုလုပ်ဆောင်ပေးသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ မကျေနပ်သော အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို တွန်းလှန်ခြင်းသည် ဆုတောင်းခြင်းကဲ့သို့ပင် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သော တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားနေကြသူများ ဖြစ်ပါလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခမည်းတော်အိမ်သို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ညည်းတွား၍ တိုင်တန်းနေကြသော ဈာပနလိုက်ပါသူများကဲ့သို့ မည်သို့လျှင် သွားနိုင်ပါမည်နည်း။

အစဉ်မပြတ် တိုင်တန်းနေကြပြီး ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ကြည်နူးခြင်းကို အပြစ်တစ်ခုဟု ထင်မှတ်နေကြသော ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံသူတို့၌ စစ်မှန်သော ဘာသာတရားမရှိပေ။ သဘာဝလောကတွင် စိတ်ဓာတ်ကျစရာရှိသမျှကို ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော နှစ်သက်မှုဖြင့် လက်ခံသူများ၊ လှပပြီး အသက်ရှင်နေသော ပန်းများကို ခူးဆွတ်မည့်အစား သေနေသော အရွက်များကိုသာ ကြည့်ရှုလိုသူများ၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တောင်ထိပ်များနှင့် အသက်ရှင်သော အစိမ်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကြားများတွင် မည်သည့်အလှကိုမျှ မမြင်နိုင်သူများ၊ သဘာဝတရားမှတဆင့် ၎င်းတို့အား ပြောဆိုနေသော၊ နားထောင်သော နားအတွက် ချိုမြိန်ပြီး ဂီတသံကဲ့သို့ ရှိသော ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ပိတ်ဆို့ထားသူများ—ဤသူများသည် ခရစ်တော်၌ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် အလင်းရောင်နှင့် ဝေးကွာနေပြီး ၎င်းတို့၏နှလုံးသားတွင် တောက်ပလာမည့် တရားတော်၏ နေမင်း (Sun of Righteousness) သည် သူ၏ ရောင်ခြည်တော်များနှင့်အတူ ကုသခြင်းကို ဆောင်ယူလာနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် မှောင်မိုက်ခြင်းကိုသာ စုဆောင်းနေကြသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် သင့်စိတ်သည် မကြာခဏ မှောင်မိုက်နေနိုင်သည်။ ထိုအခါ တွေးတောရန် မကြိုးစားပါနှင့်။ ယေရှုသည် သင့်ကို ချစ်တော်မူကြောင်း သင်သိသည်။ ကိုယ်တော်သည် သင့်၏ အားနည်းချက်ကို နားလည်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်မောင်းတော်အတွင်း၌ အနားယူခြင်းဖြင့် သင်သည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေလေ၊ ၎င်းတို့ကို အားပေးပြီး ပိုမိုသန်မာလာစေလေလေ ဖြစ်ခြင်းသည် သဘာဝတရား၏ ဥပဒေဖြစ်သည်။ စကားလုံးများသည် အတွေးများကို ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် အတွေးများသည် စကားလုံးများနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းသည်လည်း အမှန်တရားဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုမိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည်ဆိုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့သိထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ—ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော ကရုဏာနှင့် မေတ္တာတော်—တို့အတွက် ပိုမိုဝမ်းမြောက်မည်ဆိုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိပါလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် မေတ္တာတော်ကို တန်ဖိုးထားခြင်းမှ ရရှိလာသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို မည်သည့်လျှာကမျှ မဖော်ပြနိုင်၊ မည်သည့်အကန့်အသတ်ရှိသော စိတ်ကမျှ မသိရှိနိုင်ပေ။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ စီးဆင်းလာသော မြစ်ချောင်းများဖြင့် အစာကျွေးခံရသောကြောင့် ဘယ်သောအခါမျှ မကုန်ခန်းနိုင်သော စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရရှိနိုင်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မေတ္တာတော်အတွက် ချီးမွမ်းစကားဆိုရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားနှင့် နှုတ်ခမ်းများကို ပညာပေးကြပါစို့။ မျှော်လင့်ချက်ရှိပြီး ကာလဝါရီလက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ထွန်းလင်းနေသော အလင်းရောင်တွင် တည်မြဲနေရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်များကို ပညာပေးကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင်ဘုရင်၏ သားသမီးများ၊ ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့၏ အရှင်သခင်၏ သားသမီးများဖြစ်ကြကြောင်း ဘယ်သောအခါမျှ မေ့လျော့ခြင်းမရှိစေရ။ ဘုရားသခင်၌ တည်ငြိမ်သောအနားယူခြင်းကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သည်။

“ခရစ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ အုပ်စိုးပါစေ။ ... ကျေးဇူးသိတတ်သောသူ ဖြစ်ကြလော့။” ကောလောသဲ ၃:၁၅။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခက်အခဲနှင့် ပြဿနာများကို မေ့လျော့ပြီး ကိုယ်တော်၏ နာမတော်၏ ဂုဏ်တော်အတွက် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးရရှိသည့်အတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြပါစို့။ နေ့သစ်တိုင်း၏ လတ်ဆတ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာပြည့်ဝသော စောင့်ရှောက်မှု၏ သက်သေများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားတွင် ချီးမွမ်းခြင်းကို နိုးထစေပါစေ။ မနက်ခင်းတွင် သင်၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ညဉ့်အခါတွင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါ။ သင်၏ နှလုံးသားတွင်ရှိသော ကိုယ်တော်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါ။ မနက်၊ နေ့၊ ည အချိန်တိုင်းတွင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းသည် မွှေးကြိုင်သော နံ့သာမျိုးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားပါစေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့်ကို မည်သို့ခံစားနေရသနည်းဟု မေးသောအခါ စာနာမှုရရန်အတွက် ဝမ်းနည်းစရာတစ်ခုခုကို ပြောပြရန် မစဉ်းစားပါနှင့်။ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းချက်၊ သင်၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒုက္ခများအကြောင်းကို မပြောပါနှင့်။ သွေးဆောင်သူသည် ထိုကဲ့သို့သော စကားလုံးများကို ကြားရခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ မှောင်မိုက်သော အကြောင်းအရာများအကြောင်း ပြောဆိုနေသည့်အခါ သင်သည် သူ့ကို ဂုဏ်တင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အောင်နိုင်ရန် စာတန်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားအကြောင်းကို စွဲလမ်းနေရန် မလိုပေ။ သူ၏ စွမ်းအားအကြောင်း ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ မကြာခဏ အပ်နှံပေးလိုက်တတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးကို ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ချည်နှောင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားအကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုကြပါစို့။ ခရစ်တော်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားအကြောင်း ပြောပြပါ၊ ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်တော်အကြောင်း ပြောဆိုပါ။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် သောင်းပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ကယ်တင်ခြင်းအမွေကို ခံရမည့်သူများအတွက် အမှုထမ်းရန် စေလွှတ်ခြင်း ခံရကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မကောင်းမှုမှ စောင့်ရှောက်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ရှာဖွေနေသော မှောင်မိုက်ခြင်း၏ စွမ်းအားများကို တွန်းလှန်ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းခရီးတွင် အခက်အခဲများ ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အချိန်တိုင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်စရာ အကြောင်းမရှိပေလော။

ချီးမွမ်းသီချင်းများ ဆိုပါ

ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ကို သီချင်းဖြင့် ဖော်ပြပါစေ။ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း ခံရသောအခါ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမည့်အစား ဘုရားသခင်ထံသို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ချီးမွမ်းသီချင်းကို မြှောက်တင်ကြပါစို့။

အိုဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်သားအတွက် ချီးမွမ်းပါ၏၊ သေလွန်၍ အထက်သို့ ကြွသွားပြီးသော ယေရှုအတွက် ဖြစ်ပါသည်။ အိုဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလင်းပေးသော ဝိညာဉ်တော်အတွက် ချီးမွမ်းပါ၏၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ကယ်တင်ရှင်ကို ပြသပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားပေးသော ကိုယ်တော်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသော သိုးသငယ်ကို ဘုန်းအသရေနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း အလုံးစုံတို့ ဖြစ်ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ထမ်း၍ အစွန်းအထင်း အားလုံးကို ဆေးကြောပေးသော ကိုယ်တော်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။ ကျေးဇူးတော်ရှင် ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းအသရေနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း အလုံးစုံတို့ ဖြစ်ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝယ်ယူ၍ ရှာဖွေပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းကို လမ်းညွှန်ပေးသော ကိုယ်တော်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်လည်နိုးထစေပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားတိုင်းကို ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပါ၊ ဝိညာဉ်တိုင်းသည် အထက်မှလာသော မီးဖြင့် ပြန်လည်မီးထွန်းညှိခြင်း ခံရပါစေ။ သီချင်းကျူး (Chorus): ဟာလေလုယ၊ ဘုန်းအသရေသည် ကိုယ်တော်၏ ဖြစ်ပါစေ၊ ဟာလေလုယ၊ အာမင်၊ ဟာလေလုယ၊ ဘုန်းအသရေသည် ကိုယ်တော်၏ ဖြစ်ပါစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်လည်နိုးထစေပါ။

သီချင်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ အမြဲအသုံးပြုနိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ တည်ရှိမှု နေရောင်ခြည်ဆီသို့ နှလုံးသားကို ဖွင့်ပေးသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျန်းမာရေးနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိပါလိမ့်မည်။

“ထာဝရဘုရားကို ကျေးဇူးတင်ကြလော့၊ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူ၏၊ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာသည် ကာလအစဉ်အမြဲ တည်ရှိ၏။ ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနှုတ်သောသူတို့သည် ထိုသို့ဆိုကြစေ။ ရန်သူ၏ လက်မှ ရွေးနှုတ်တော်မူသောသူတို့သည် ထိုသို့ဆိုကြစေ။”

“ကိုယ်တော်ကို သီချင်းဆိုကြလော့၊ ကိုယ်တော်ကို ဆာလံသီချင်းဆိုကြလော့။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုအားလုံးအကြောင်းကို ပြောဆိုကြလော့။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို ချီးမွမ်းကြလော့။ ထာဝရဘုရားကို ရှာသောသူတို့၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းမြောက်ပါစေ။”

“အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်သော ဝိညာဉ်ကို ကျေနပ်စေတော်မူ၏၊ ဆာလောင်သော ဝိညာဉ်ကို ကောင်းမြတ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေတော်မူ၏။ မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏ အရိပ်၌ ထိုင်သောသူတို့သည်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း ခံရသောသူတို့သည်၊ ... ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အခက်အခဲများတွင် ထာဝရဘုရားထံသို့ အော်ဟစ်ကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ၎င်းတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများထဲမှ ကယ်တင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား မှောင်မိုက်နှင့် သေမင်း၏ အရိပ်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကြိုးများကိုလည်း ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့၏။ အို လူတို့၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအတွက်၊ လူသားတို့၏ သားသမီးများအတွက် ပြုတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများအတွက် ချီးမွမ်းကြပါစေ!”

“အို ငါ့ဝိညာဉ်၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ပျက်သနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ငါ့အတွင်း၌ စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသနည်း။ ဘုရားသခင်ကို မျှော်လင့်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းဦးမည်၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ၏ မျက်နှာကို ကျန်းမာစေသောသူ၊ ငါ၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ဆာလံကျမ်း ၁၀၇:၁၊ ၂; ၁၀၅:၂၊ ၃; ဆာလံကျမ်း ၁၀၇:၉-၁၅; ၄၂:၁၁။

“အရာခပ်သိမ်း၌ ကျေးဇူးတင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ဤအရာသည် ခရစ်တော်ယေရှု၌ သင်တို့အပေါ်၌ ထားတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် ဖြစ်၏။” ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၈။ ဤပညတ်ချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု ထင်ရသော အရာများပင်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟူသော အာမခံချက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထိခိုက်စေမည့် အရာအတွက် ကျေးဇူးတင်ရန် ပညတ်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။

“ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ အလင်း၊ ငါ၏ ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါသည် အဘယ်သူကို ကြောက်ရမည်နည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ အသက်၏ ခွန်အား ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါသည် အဘယ်သူကို ကြောက်လန့်ရမည်နည်း။”

“အခက်အခဲရှိသောနေ့၌ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ကိုယ်တော်၏ တဲတော်၌ လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ရှောက်တော်မူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ တဲတော်၌ ငါ့ကို ဝှက်ထားတော်မူလိမ့်မည်။ ... ငါသည် ကိုယ်တော်၏ တဲတော်၌ ဝမ်းမြောက်သော ယဇ်များကို ပူဇော်မည်၊ ငါသီချင်းဆိုမည်၊ မှန်ပေသည်၊ ငါသည် ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းသီချင်းဆိုမည်။”

“ငါသည် ထာဝရဘုရားကို သည်းခံ၍ စောင့်ဆိုင်းခဲ့၏၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ငုံ့ကြည့်၍ ငါ၏ အော်ဟစ်ခြင်းကို ကြားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ကျင်းထဲမှ၊ ရွှံ့နွံထဲမှ ဆွဲထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ငါ၏ ခြေကို ကျောက်ဆောင်ပေါ်၌ တည်စေ၍ ငါ၏ လမ်းများကိုလည်း ခိုင်မြဲစေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့နှုတ်၌ သီချင်းသစ်ကို၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းကို ထည့်ပေးတော်မူ၏။”

“ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ ခွန်အား၊ ငါ၏ ဒိုင်းလွှား ဖြစ်တော်မူ၏၊ ငါ၏ နှလုံးသားသည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ငါသည် အကူအညီကို ရရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ နှလုံးသားသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏၊ ငါ၏ သီချင်းဖြင့်လည်း ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းမည်။” ဆာလံကျမ်း ၂၇:၁; ၂၇:၅၊ ၆ (R.V.); ၄၀:၁-၃; ၂၈:၇။

နာမကျန်းသူများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် အသေချာဆုံး အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ မိမိတို့ကိုယ်ကို အာရုံစိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ နာမကျန်းသူများစွာတို့သည် အခြားသူတိုင်းက ၎င်းတို့ကို စာနာမှုနှင့် အကူအညီ ပေးသင့်သည်ဟု ခံစားနေကြသည်၊ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်မှာ ၎င်းတို့၏ အာရုံကို မိမိတို့ထံမှ လွှဲပြောင်း၍ အခြားသူများကို စဉ်းစားပေးခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများ၊ ဝမ်းနည်းနေသူများ၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများအတွက် ဆုတောင်းပေးရန် မကြာခဏ တောင်းဆိုလေ့ရှိကြသည်၊ ဤအရာသည် မှန်ကန်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် မှောင်မိုက်နေသော စိတ်ထဲသို့ အလင်းကို ထွန်းလင်းပေးပြီး ဝမ်းနည်းနေသော နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ပေးပါရန် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းသင့်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာလမ်းကြောင်းထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိသောသူတို့၏ ဆုတောင်းခြင်းကို ဖြေကြားတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤဝမ်းနည်းနေသူများအတွက် ဆုတောင်းပေးနေစဉ်တွင် ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုလိုအပ်နေသူများကို ကူညီရန် ကြိုးစားကြဖို့ ၎င်းတို့ကို အားပေးသင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို ကူညီရန် ကြိုးစားသည့်အခါ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားများမှ ပျောက်ကွယ်သွားပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိခဲ့သော နှစ်သိမ့်မှုဖြင့် အခြားသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားသောအခါ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပါသည်။

ဟေရှာယကျမ်း အခန်းကြီး ငါးဆယ့်ရှစ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်၏ ရောဂါများအတွက် ဆေးညွှန်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျန်းမာရေးနှင့် ဘဝ၏ စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားကြပါလျှင် ဤကျမ်းချက်တွင် ပေးထားသော စည်းမျဉ်းများကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးရပါမည်။ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော အမှုတော်နှင့် ၎င်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအကြောင်းကို ဘုရားသခင်က ဤသို့မိန့်တော်မူသည်:

“ဆာလောင်သောသူအား သင်၏ မုန့်ကို ပေးခြင်း၊ နှင်ထုတ်ခံရသော ဆင်းရဲသားများကို သင်၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်လော။ အဝတ်မရှိသောသူကို မြင်လျှင် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းပေးခြင်း၊ သင်၏ အမျိုးသားချင်းကို ရှောင်ရှားခြင်း မဟုတ်လော။ ထိုအခါ သင်၏ အလင်းသည် နံနက်အလင်းကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလိမ့်မည်၊ သင်၏ ကျန်းမာရေးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပေါက်ဖွားလာလိမ့်မည်။ သင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သင်၏ ရှေ့မှ သွားလိမ့်မည်၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေသည် သင်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်သည် ခေါ်မည်၊ ထာဝရဘုရားသည် ဖြေကြားလိမ့်မည်၊ သင်သည် အော်ဟစ်မည်၊ ကိုယ်တော်သည်၊ ငါဤနေရာတွင် ရှိ၏ဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ သင်၏ အလယ်မှ ထမ်းပိုးကို ဖယ်ရှားလျှင်၊ လက်ညှိုးထိုးခြင်းနှင့် အချည်းနှီးသော စကားကို ပြောဆိုခြင်းကို ပယ်လျှင်၊ ဆာလောင်သောသူအား သင်၏ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ပေးလျှင်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ဝိညာဉ်ကို ကျေနပ်စေလျှင်၊ ထိုအခါ သင်၏ အလင်းသည် မှောင်မိုက်ထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်၊ သင်၏ မှောင်မိုက်သည်လည်း မွန်းတည့်ချိန်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို အစဉ်အမြဲ လမ်းပြတော်မူလိမ့်မည်၊ အစာခေါင်းပါးသောအချိန်၌ သင်၏ ဝိညာဉ်ကို ကျေနပ်စေလိမ့်မည်၊ သင်၏ အရိုးတို့ကိုလည်း ဝဖြိုးစေလိမ့်မည်။ သင်သည်လည်း ရေလောင်းသော ဥယျာဉ်ကဲ့သို့၊ ရေမခန်းသော စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၅၈:၇-၁၁။

ကောင်းသော အကျင့်များသည် ပေးလှူသူနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းကို ခံရသူ နှစ်ဦးစလုံးကို အကျိုးပြုသည့်အတွက် နှစ်ဆသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သောအမှုကို ပြုလုပ်သည်ဟူသော သိစိတ်သည် ဖျားနာနေသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးသော ဆေးဝါးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်ဟူသော သိစိတ်နှင့် အခြားသူများကို ပျော်ရွှင်စေခြင်း၏ ကျေနပ်မှုကြောင့် စိတ်သည် လွတ်လပ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသောအခါ ၎င်း၏ နှစ်သိမ့်ပေးသော၊ မြှင့်တင်ပေးသော သက်ရောက်မှုသည် တစ်ကိုယ်လုံးအတွက် အသက်သစ်ကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

နာမကျန်းသူသည် စာနာမှုများကို အစဉ်တစိုက် တောင်းဆိုနေမည့်အစား ၎င်းကို ပေးအပ်ရန် ကြိုးစားပါစေ။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်၊ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နာကျင်မှု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကရုဏာတော်ရှိသော ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ချထားခဲ့ပါ။ သင်၏ နှလုံးသားကို ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ဆီသို့ ဖွင့်လှစ်ပေးပါ၊ ၎င်းကို အခြားသူများဆီသို့ စီးဆင်းသွားပါစေ။ လူတိုင်းတွင် ထမ်းရွက်ရန် ခက်ခဲသော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများ၊ ခုခံရန် ခက်ခဲသော သွေးဆောင်မှုများ ရှိကြကြောင်း သတိရပါ၊ ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပေါ့ပါးစေရန် သင်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ သင်ရရှိထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ဖော်ပြပါ၊ သင်ရရှိသော စောင့်ရှောက်မှုအတွက် တန်ဖိုးထားမှုကို ပြသပါ။ ဘုရားသခင်၏ အဖိုးတန်သော ကတိတော်များဖြင့် နှလုံးသားကို အပြည့်ဖြည့်ထားပါ၊ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သင်သည် ဤရတနာထဲမှ အခြားသူများအတွက် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ခွန်အားဖြစ်စေမည့် စကားလုံးများကို ထုတ်ယူနိုင်ပါလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် သင့်ကို အထောက်အကူပြုပြီး မြှင့်တင်ပေးမည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားပါလိမ့်မည်။ သင့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် သင်၏ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ပါစေ၊ သို့ပြုလျှင် သင်၏ မိသားစုဝင်များအတွက်ရော အခြားသူများအတွက်ပါ အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် နည်းလမ်းများကို သင်တွေ့ရှိပါလိမ့်မည်။

အကယ်၍သာ ကျန်းမာရေးချို့တဲ့မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများသည် အခြားသူများအပေါ် စိတ်ဝင်စားခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့သွားကြမည်ဆိုပါက၊ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုလိုအပ်နေသူများကို အမှုထမ်းရန် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖြည့်ဆည်းကြမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်ပါ ကတိတော်၏ အမှန်တရားကို သိရှိလာကြလိမ့်မည်၊ “ထိုအခါ သင်၏ အလင်းသည် နံနက်အလင်းကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလိမ့်မည်၊ သင်၏ ကျန်းမာရေးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပေါက်ဖွားလာလိမ့်မည်။”