အခန်း ၄၈—ခါနန်ပြည်ကို ခွဲဝေခြင်း

 

အခန်း ၄၈—ခါနန်ပြည်ကို ခွဲဝေခြင်း

ဤအခန်းသည် Joshua ၁၀:၄၀-၄၃၊ ၁၁၊ ၁၄-၂၂ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

Beth-horon တွင် အောင်ပွဲရရှိပြီးနောက် တောင်ပိုင်းခါနန်ပြည်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ “Joshua သည် တောင်ကုန်းဒေသ၊ တောင်ပိုင်းဒေသနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းဒေသတစ်လျှောက်လုံးကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်လေ၏။ ... ဤရှင်ဘုရင်များနှင့် သူတို့၏ပြည်အားလုံးကို Joshua သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် သိမ်းပိုက်လေ၏။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအတွက် စစ်တိုက်ပေးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် Joshua သည် ဣသရေလအမျိုးသားအားလုံးနှင့်အတူ Gilgal ရှိ တပ်စခန်းသို့ ပြန်လာလေ၏။”

မြောက်ပိုင်းပါလက်စတိုင်းရှိ အမျိုးအနွယ်များသည် ဣသရေလတပ်များ၏ အောင်မြင်မှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး ယခုအခါ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကြလေသည်။ ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ Merom အိုင်၏ အနောက်ဘက်ရှိ နယ်မြေဖြစ်သော Hazor ၏ ရှင်ဘုရင် Jabin ဖြစ်သည်။ “သူတို့သည် သူတို့နှင့်အတူရှိသော တပ်များအားလုံးနှင့် ထွက်လာကြ၏။” ဤတပ်သည် ခါနန်ပြည်၌ ဣသရေလတို့ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့သမျှထက် များစွာကြီးမား၏—“ပင်လယ်ကမ်းခြေ၌ရှိသော သဲကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် လူအများကြီးရှိပြီး မြင်းများနှင့် ရထားများလည်း အလွန်များပြားကြ၏။ ထိုရှင်ဘုရင်များအားလုံး စုဝေးကြသောအခါ Merom ရေပြင်၌ အတူတကွတပ်ချ၍ ဣသရေလကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြ၏။” Joshua အား ထပ်မံ၍ အားပေးစကား ပေးတော်မူ၏။ “သူတို့ကြောင့် မကြောက်နှင့်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မနက်ဖြန် ဤအချိန်လောက်တွင် သူတို့အားလုံးကို ဣသရေလရှေ့၌ သေဆုံးလျက် အပ်နှံမည်။”

သူသည် Merom အိုင်အနီးရှိ မဟာမိတ်တပ်စခန်းကို ဝင်တိုက်၍ သူတို့၏တပ်များကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းလေ၏။ “ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ဣသရေလလက်သို့ အပ်တော်မူသဖြင့် ဣသရေလတို့သည် သူတို့ကို လုပ်ကြံ၍ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြ၏။ ... နောက်ဆုံး သူတို့တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်တော့သည့်တိုင်အောင် လိုက်လံကြ၏။” ခါနန်လူတို့၏ ဂုဏ်ယူဝါကြွားရာဖြစ်သော ရထားများနှင့် မြင်းများကို ဣသရေလတို့ မယူဆောင်ရကြ။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ရထားများကို မီးရှို့ရပြီး မြင်းများကို ခြေကျိုးအောင် ပြုလုပ်၍ စစ်တိုက်ရာတွင် အသုံးမပြုနိုင်အောင် ပြုလုပ်ရ၏။ ဣသရေလလူတို့သည် ရထားများ၊ မြင်းများကို အားကိုးရမည်မဟုတ်ဘဲ “မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို” အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။

မြို့များကို တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ သိမ်းပိုက်ကြပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမာခံခံတပ်ဖြစ်သော Hazor ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးကြ၏။ စစ်ပွဲသည် နှစ်အတော်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် Joshua သည် ခါနန်ပြည်ကို အုပ်စိုးသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ “ပြည်သည် စစ်ပွဲမှ ငြိမ်သက်ခြင်းရလေ၏။”

သို့သော် ခါနန်လူတို့၏ အင်အားကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို အပြည့်အဝ မနှင်ထုတ်နိုင်သေးပေ။ အနောက်ဘက်၌ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် မြေဩဇာကောင်းသော လွင်ပြင်ကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ သူတို့၏ မြောက်ဘက်၌ Sidon လူတို့၏ နယ်မြေရှိသည်။ Lebanon လည်း ထိုလူတို့၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသေးပြီး တောင်ဘက် အဲဂုတ္တုပြည်ဘက်တွင်လည်း ဣသရေလ၏ ရန်သူများက မြေကို ဆက်လက်သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။

သို့သော် Joshua သည် စစ်ပွဲကို ဆက်လက်မပြုရတော့ပေ။ ဣသရေလတို့ကို ဦးဆောင်အုပ်ချုပ်ခြင်းမှ လွှတ်မခံရမီ ထိုခေါင်းဆောင်ကြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် အခြားအလုပ်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ သိမ်းပိုက်ပြီးသော အပိုင်းများနှင့် မသိမ်းပိုက်ရသေးသော အပိုင်းများပါဝင်သည့် ပြည်တစ်ပြည်လုံးကို အမျိုးအနွယ်များအကြား ခွဲဝေပေးရမည်။ ထို့အပြင် အမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီ၏ အမွေခံမြေကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ရန်မှာ ထိုအမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြလျှင် သူတို့ရှေ့မှ ရန်သူများကို ကိုယ်တော်နှင်ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်တော်ကိုသာ သစ္စာရှိကြမည်ဆိုလျှင် ထိုသူတို့အား ပို၍ကြီးမားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပေးမည်ဟု ကတိတော်ထားခဲ့သည်။

Joshua၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း Eleazar နှင့် အမျိုးအနွယ်တို့၏ ခေါင်းဆောင်များထံ ပြည်ကို ခွဲဝေပေးခြင်းတာဝန်ကို အပ်နှံထားပြီး အမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီ၏ နေရာကို မဲချ၍ သတ်မှတ်ကြသည်။ Moses ကိုယ်တိုင်က ခါနန်ပြည်ကို အမျိုးအနွယ်များ ပိုင်ဆိုင်ကြသောအခါ ခွဲဝေပေးရမည့် နယ်နိမိတ်များကို သတ်မှတ်ထားပြီး အမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီမှ မင်းသားတစ်ဦးစီကိုလည်း ပြည်ခွဲဝေခြင်းတွင် ပါဝင်ရန် ခန့်အပ်ထားခဲ့သည်။ တဲတော်အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် သီးသန့်အပ်နှံထားသော Levi အမျိုးအနွယ်ကို ဤခွဲဝေမှုတွင် မထည့်သွင်းခဲ့ပေ။ သို့သော် ပြည်၏အရပ်ရပ်တွင် မြို့လေးဆယ့်ရှစ်မြို့ကို Levi အမျိုးအနွယ်၏ အမွေအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

ပြည်ခွဲဝေခြင်း မစတင်မီ Caleb သည် မိမိအမျိုးအနွယ်၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့်အတူ ထူးခြားသော တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ်ကို တင်ပြရန် ရှေ့ထွက်လာသည်။ Joshua မှလွဲ၍ Caleb သည် ယခု ဣသရေလအမျိုးတွင် အသက်အကြီးဆုံးသူ ဖြစ်လာသည်။ ကတိထားရာပြည်အကြောင်း ကောင်းသောသတင်းကို ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် ထိုပြည်သို့ တက်သွား၍ သိမ်းပိုက်ရန် လူတို့ကို အားပေးခဲ့သော သူလျှိုများအနက် Caleb နှင့် Joshua တို့သာ ရှိကြသည်။ ယခု Caleb သည် မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုအတွက် ဆုအဖြစ် ထိုအချိန်က ပေးထားခဲ့သော ကတိတော်ကို Joshua အား သတိပေးလေသည်။ “သင်၏ခြေတို့ နင်းခဲ့သောပြည်သည် သင်၏အမွေနှင့် သင်၏သားသမီးတို့၏ အမွေဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနောက်သို့ အကြွင်းမဲ့ လိုက်လေပြီ။” ထို့ကြောင့် Hebron ကို မိမိအမွေအဖြစ် ပေးရန် တောင်းဆိုလေသည်။ ထိုနေရာသည် Abraham၊ Isaac နှင့် Jacob တို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သော အိမ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး Machpelah ဥမင်တွင် သူတို့ မြှုပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ Hebron သည် ကြောက်မက်ဖွယ် Anakim တို့၏ နေရာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသွင်အပြင်ကြောင့် သူလျှိုများ အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြကာ သူတို့မှတစ်ဆင့် ဣသရေလတစ်မျိုးလုံး၏ သတ္တိကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် Caleb သည် အခြားနေရာများထက် ဤနေရာကိုပင် ဘုရားသခင်၏ အင်အားတော်ကို ယုံကြည်အားကိုး၍ မိမိ၏အမွေအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

“ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို အသက်ရှင်စေတော်မူပြီ” ဟု သူဆိုသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် Moses အား ဤစကားကို မိန့်တော်မူသောအချိန်မှစ၍ လေးဆယ့်ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ဖြစ်၏။ ... ယခုတွင် ငါသည် အသက်ရှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီ။ ယနေ့တိုင် ငါသည် Moses စေလွှတ်သောနေ့၌ရှိသကဲ့သို့ အားအင်ပြည့်ဝနေသေး၏။ ထိုအခါ ငါ့၌ရှိသော အင်အားအတိုင်း ယခုလည်း စစ်တိုက်ရန်၊ ထွက်သွားရန်နှင့် ဝင်လာရန် အင်အားရှိသေး၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေ့၌ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သော ဤတောင်ကို ယခု ငါ့အား ပေးတော်မူပါ။ ထိုနေ့၌ Anakim တို့သည် ထိုအရပ်၌ ရှိကြောင်း၊ သူတို့၏မြို့များသည် ကြီးမား၍ ခိုင်ခံ့သောမြို့များဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားခဲ့ရသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ငါနှင့်အတူရှိတော်မူလျှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့ကို ငါနှင်ထုတ်နိုင်မည်။” ဤတောင်းဆိုချက်ကို Judah ၏ အကြီးအကဲများက ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ Caleb ကိုယ်တိုင်ပင် ဤအမျိုးအနွယ်မှ ပြည်ခွဲဝေရန် ခန့်အပ်ခံရသူဖြစ်သောကြောင့် မိမိ၏ အာဏာကို ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးပြုသည်ဟု ထင်မြင်စရာမရှိစေရန် ထိုသူတို့ကို မိမိနှင့်အတူ တောင်းဆိုချက်တင်ပြစေခဲ့သည်။

သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ချက်ချင်းခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဤဧရာမခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ထိုတာဝန်ကို မည်သူ့ထံတွင်မျှ ဤမျှစိတ်ချစွာ အပ်နှံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ “Joshua သည် သူ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ Jephunneh ၏သား Caleb အား Hebron ကို အမွေအဖြစ် ပေးလေ၏”၊ “အကြောင်းမူကား သူသည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနောက်သို့ အကြွင်းမဲ့ လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။” ယခု Caleb ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူလျှိုတို့၏ မကောင်းသောသတင်းကို ဆန့်ကျင်၍ သက်သေခံခဲ့သည့်အချိန်က ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ခါနန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်စေမည်ဟူသော ကတိတော်ကို သူယုံကြည်ခဲ့ပြီး ထိုယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားနောက်သို့ အကြွင်းမဲ့ လိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏လူတို့နှင့်အတူ တော၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်ခဲ့ရပြီး အပြစ်ရှိသူတို့၏ စိတ်ပျက်မှုများနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကိုလည်း အတူတကွ ခံယူခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ညီအစ်ကိုများ ဖြတ်တောက်ခံရချိန်တွင် တော၌ သူ့ကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ချီးမွမ်းခဲ့ပြီး ဤအမှုအတွက် မည်သည့်တိုင်ကြားချက်မျှ မပြုခဲ့ပေ။ တောလည်ခရီး၏ အခက်အခဲများ၊ အန္တရာယ်များနှင့် ကပ်ဘေးများအားလုံးကြားတွင်လည်းကောင်း၊ ခါနန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲများကြားတွင်လည်းကောင်း ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့သည်။ ယခု အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် ရောက်နေသော်လည်း သူ၏အားအင်သည် လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။ သူသည် မိမိအတွက် သိမ်းပိုက်ပြီးသားပြည်ကို မတောင်းဆိုခဲ့ဘဲ သူလျှိုများက အခြားနေရာများထက် သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့သောနေရာကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အကူအညီဖြင့် ဣသရေလတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ထိုဧရာမလူတို့၏ အင်အားမှပင် သူတို့၏ခံတပ်ကို သိမ်းယူမည်ဖြစ်သည်။ Caleb ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်မှာ ဂုဏ်အသရေ သို့မဟုတ် မိမိ၏အာဏာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုကို တိုးပွားစေလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရဲရင့်သော အသက်ကြီးစစ်သည်တော်သည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုစေမည့် စံနမူနာတစ်ရပ်ကို လူတို့အား ပေးလိုပြီး သူတို့၏ဘိုးဘေးများက မသိမ်းပိုက်နိုင်ဟု ယူဆခဲ့သောပြည်ကို အမျိုးအနွယ်များက အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ရန် အားပေးလိုခဲ့သည်။

Caleb သည် နှစ်လေးဆယ်ကြာ မိမိ၏နှလုံးသား၌ တောင့်တခဲ့သော အမွေကို ရရှိခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့်အတူ ရှိတော်မူမည်ဟု ယုံကြည်၍ “ထိုအရပ်မှ Anak ၏သားသုံးယောက်ကို နှင်ထုတ်လေ၏။” ထိုသို့ မိမိနှင့် မိမိအိမ်သူအိမ်သားတို့အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ဇွဲသည် လျော့မသွားပေ။ မိမိ၏အမွေကို ခံစားရန် အခြေချမနေဘဲ လူမျိုးတော်၏ အကျိုးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေအတွက် နောက်ထပ်အောင်ပွဲများကို ဆက်လက်ရယူခဲ့သည်။

သူရဲဘောကြောင်သူများနှင့် ပုန်ကန်သူများသည် တော၌ ပျက်စီးခဲ့ကြသော်လည်း ဖြောင့်မတ်သော သူလျှိုများသည် Eshcol ၏ စပျစ်သီးကို စားသုံးခဲ့ကြသည်။ လူတစ်ဦးစီသည် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အညီ ရရှိခဲ့သည်။ မယုံကြည်သူများသည် မိမိတို့ကြောက်ရွံ့ခဲ့သမျှ အကောင်အထည်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ရှိသော်လည်း ခါနန်ကို အမွေခံရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သူတို့ကြေညာခဲ့ကြပြီး ထိုပြည်ကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မိမိတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများကိုသာ မကြည့်ဘဲ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကူညီတော်မူမည့်သူ၏ အင်အားကို ကြည့်၍ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူများသည် ကောင်းမွန်သောပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးခေတ်ယုံကြည်ခြင်းသူရဲကောင်းများသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် “နိုင်ငံများကို အောင်မြင်ခဲ့ကြ၏၊ ... ဓားဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြ၏၊ အားနည်းခြင်းမှ အားကောင်းလာကြ၏၊ စစ်တိုက်ရာတွင် ရဲရင့်လာကြ၏၊ တစ်ပါးသားတို့၏ တပ်များကို ထွက်ပြေးစေကြ၏။” Hebrews ၁၁:၃၃၊ ၃၄။ “လောကကို အောင်နိုင်သောအရာကား ငါတို့၏ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။” 1 John ၅:၄။

ပြည်ခွဲဝေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အခြားတောင်းဆိုချက်တစ်ရပ်က Caleb နှင့် လုံးဝကွဲပြားသော စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို Joseph ၏သားများဖြစ်သော Ephraim အမျိုးအနွယ်နှင့် Manasseh ၏ အမျိုးအနွယ်တစ်ဝက်တို့က တင်ပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လူဦးရေ ပိုများခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ထိုအမျိုးအနွယ်များသည် နယ်မြေနှစ်ဆ ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ သူတို့အတွက် မဲကျသောနယ်မြေသည် ထိုပြည်တွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး Sharon ၏ မြေဩဇာကောင်းသော လွင်ပြင်လည်း ပါဝင်သည်။ သို့သော် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ အဓိကမြို့များစွာကို ခါနန်လူတို့က ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ထားကြသေးသည်။ ထိုအမျိုးအနွယ်များသည် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းပိုက်ရန် လိုအပ်သော အလုပ်ပင်ပန်းမှုနှင့် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားကြပြီး သိမ်းပိုက်ပြီးသား နယ်မြေထဲမှ နောက်ထပ်အပိုင်းတစ်ခုကို လိုချင်ကြသည်။ Ephraim အမျိုးအနွယ်သည် ဣသရေလတွင် အကြီးဆုံးအမျိုးအနွယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့ Joshua ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအမျိုးအနွယ်မှ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအမျိုးအနွယ်ဝင်များသည် မိမိတို့အား အထူးအရေးထားသင့်သည်ဟု သဘာဝအားဖြင့် ယူဆကြသည်။ “ငါသည် လူအများကြီးဖြစ်ပါလျက်၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့အား အမွေခံရန် မဲတစ်မဲနှင့် အပိုင်းတစ်ပိုင်းသာ ပေးသနည်း” ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။ သို့သော် တင်းကျပ်စွာ တရားမျှတသော ခေါင်းဆောင်ထံမှ တရားမျှတမှုမှ သွေဖည်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ ရယူ၍ မရနိုင်ပေ။

သူ၏အဖြေမှာ “သင်သည် လူအများကြီးဖြစ်လျှင် တောအုပ်ဒေသသို့ တက်သွားပြီး ထိုအရပ်၌ Perizzite လူတို့နှင့် ဧရာမလူတို့၏ပြည်၌ ကိုယ့်အတွက် သစ်တောကို ခုတ်လှဲပါ။ Ephraim တောင်သည် သင့်အတွက် ကျဉ်းလွန်းလျှင် ထိုသို့ပြုပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏အဖြေက တကယ့်တိုင်ကြားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ခါနန်လူတို့ကို နှင်ထုတ်ရန် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သတ္တိ မရှိကြပေ။ “တောင်ကုန်းသည် ငါတို့အတွက် မလုံလောက်ပါ” ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။ “ချိုင့်ဝှမ်းဒေသ၌ နေထိုင်သော ခါနန်လူအားလုံးတွင် သံရထားများ ရှိကြသည်။”

ဣသရေလဘုရားသခင်၏ အင်အားတော်ကို မိမိလူတို့အတွက် ကတိပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ Ephraim လူတို့တွင် Caleb ၏ သတ္တိနှင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိခဲ့လျှင် မည်သည့်ရန်သူမျှ သူတို့ရှေ့၌ ရပ်တည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အခက်အခဲနှင့် အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားလိုသော သူတို့၏ ထင်ရှားသောဆန္ဒကို Joshua က ခိုင်မာစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ “သင်သည် လူအများကြီးဖြစ်၍ အင်အားကြီး၏” ဟု သူဆိုသည်။ “ခါနန်လူတို့တွင် သံရထားများရှိသော်လည်းကောင်း၊ သူတို့သည် အင်အားကြီးသော်လည်းကောင်း သင်သည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်ရမည်။” ထိုသို့ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်များကို သူတို့အပေါ် ပြန်လည်အသုံးချခဲ့သည်။ သူတို့ပြောသကဲ့သို့ လူအများကြီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ညီအစ်ကိုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ မိမိတို့လမ်းကို မိမိတို့ ဖော်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီဖြင့် သံရထားများကို မကြောက်ရပေ။

ယခင်က Gilgal သည် လူမျိုးတော်၏ ဌာနချုပ်နှင့် တဲတော်တည်ရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ တဲတော်ကို အမြဲတမ်းတည်ရှိရန် ရွေးချယ်ထားသော နေရာသို့ ရွှေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ Ephraim အမျိုးအနွယ်၏ မဲကျသောနယ်မြေအတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေး Shiloh ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသည် ပြည်၏အလယ်ဗဟိုအနီးတွင်ရှိပြီး အမျိုးအနွယ်အားလုံးအတွက် လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်သည်။ ထိုအရပ်တွင် မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဝတ်ပြုသူများ အနှောင့်အယှက်မခံရနိုင်ပေ။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် Shiloh သို့ စုဝေး၍ ထိုအရပ်၌ ပရိသတ်တဲတော်ကို တည်ထောင်ကြ၏။” တဲတော်ကို Gilgal မှ ရွှေ့သောအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ တပ်ချနေဆဲဖြစ်သော အမျိုးအနွယ်များသည်လည်း တဲတော်နောက်သို့ လိုက်၍ Shiloh အနီးတွင် တပ်ချကြသည်။ ဤအမျိုးအနွယ်များသည် မိမိတို့၏အမွေများသို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည့်တိုင်အောင် ထိုအရပ်၌ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

သေတ္တာတော်သည် Shiloh ၌ နှစ်ပေါင်းသုံးရာတိုင်တိုင် တည်ရှိခဲ့သည်။ Eli ၏အိမ်သားတို့၏ အပြစ်များကြောင့် ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီးနောက် Shiloh သည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်ကို ဤနေရာရှိ တဲတော်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မပို့ခဲ့တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမှုတော်ကို Jerusalem ရှိ ဗိမာန်တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး Shiloh သည် အရေးမပါသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ထိုနေရာတည်ရှိခဲ့ကြောင်း ပြသရန် ယနေ့တွင် အပျက်အစီးများသာ ကျန်ရှိသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် Jerusalem အတွက် သတိပေးချက်အဖြစ် ထိုနေရာ၏အဖြစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ “ငါ့နာမကို အစဉ်အဦးက ထားခဲ့သော Shiloh ရှိ ငါ့နေရာသို့ ယခုသွားကြလော့” ဟု ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက် Jeremiah မှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ၏လူ ဣသရေလတို့၏ ဆိုးညစ်ခြင်းကြောင့် ထိုနေရာ၌ ငါပြုခဲ့သည့်အရာကို ကြည့်ကြလော့။ ... ထို့ကြောင့် သင်တို့ကိုးစားသော ငါ့နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သော ဤအိမ်နှင့် သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ဘိုးဘေးတို့အား ငါပေးခဲ့သော ဤနေရာကိုလည်း Shiloh အား ငါပြုသကဲ့သို့ ပြုမည်။” Jeremiah ၇:၁၂-၁၄။

“သူတို့သည် ပြည်ကို ခွဲဝေခြင်းကို အဆုံးသတ်သောအခါ” အမျိုးအနွယ်အားလုံးသည် မိမိတို့၏အမွေကို ရရှိပြီးဖြစ်ကြသောအခါ Joshua သည် မိမိ၏တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြခဲ့သည်။ Caleb ကဲ့သို့ပင် သူ့အားလည်း အမွေနှင့်ပတ်သက်သော အထူးကတိတော် ပေးထားခဲ့သော်လည်း ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေကြီးတစ်ခုကို မတောင်းဆိုဘဲ မြို့တစ်မြို့တည်းကိုသာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ “သူတောင်းသောမြို့ကို သူ့အား ပေးကြ၏။ ... သူသည် မြို့ကို တည်ဆောက်၍ ထိုမြို့၌ နေထိုင်လေ၏။” ထိုမြို့ကို Timnath-serah ဟု အမည်ပေးခဲ့ပြီး “ကျန်ရှိသောအပိုင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ထိုအမည်သည် အောင်ပွဲခံသူ၏ မြင့်မြတ်သောစရိုက်နှင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော စိတ်ဓာတ်ကို အမြဲတမ်းသက်သေခံနေသော အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် အောင်ပွဲမှရသော လက်ရဥစ္စာကို ပထမဆုံးယူမည့်သူဖြစ်မနေဘဲ မိမိ၏တောင်းဆိုချက်ကို မိမိလူတို့ထဲမှ အနိမ့်ကျဆုံးသူများပင် ဝန်ဆောင်မှုရရှိပြီးသည့်အချိန်အထိ ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Levites တို့အား ခွဲဝေပေးထားသော မြို့များအနက် ခြောက်မြို့—Jordan မြစ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် သုံးမြို့စီ—ကို ခိုလှုံရာမြို့များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လူသတ်မိသူသည် ထိုမြို့များသို့ ထွက်ပြေး၍ လုံခြုံရာရှာနိုင်သည်။ ထိုမြို့များကို သတ်မှတ်ရန် Moses က အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “မည်သူမဆို အမှတ်မထင် လူတစ်ဦးကို သတ်မိလျှင် ထိုလူသတ်သမားသည် ထိုအရပ်သို့ ပြေးနိုင်စေရန် ဖြစ်၏။ ထိုမြို့များသည် သင်တို့အတွက် ခိုလှုံရာမြို့များ ဖြစ်ရမည်” ဟု သူဆိုသည်။ “လူသတ်မိသူသည် တရားစီရင်ခြင်းခံရန် ပရိသတ်ရှေ့၌ ရပ်မည့်အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းမရှိစေရန် ဖြစ်၏။” Numbers ၃၅:၁၁၊ ၁၂။ ဤကရုဏာပြုချက်သည် ရှေးခေတ် ကိုယ်ပိုင်လက်စားချေမှု ဓလေ့ကြောင့် လိုအပ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဓလေ့အရ လူသတ်သမားကို အပြစ်ပေးရန်တာဝန်သည် သေဆုံးသူ၏ အနီးဆုံးဆွေမျိုး သို့မဟုတ် နောက်ထပ်အမွေဆက်ခံသူထံ ကျရောက်သည်။ အပြစ်ရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာသိရှိနိုင်သော အမှုများတွင် အာဏာပိုင်များ၏ တရားစီရင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ပေ။ လက်စားချေသူသည် ရာဇဝတ်သားကို မည်သည့်နေရာသို့မဆို လိုက်လံ၍ တွေ့သည့်နေရာ၌ သတ်နိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထိုဓလေ့ကို ပယ်ဖျက်ရန် ထာဝရဘုရားသည် သင့်လျော်သည်ဟု မမြင်ခဲ့သော်လည်း အမှတ်မထင် လူသတ်မိသူတို့၏ အသက်လုံခြုံရေးအတွက် စီမံပေးတော်မူခဲ့သည်။

ခိုလှုံရာမြို့များကို ပြည်၏ မည်သည့်အရပ်မှမဆို နေ့တစ်ဝက်ခရီးအတွင်း ရောက်နိုင်အောင် ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုမြို့များသို့ သွားသောလမ်းများကို အမြဲကောင်းမွန်စွာ ပြုပြင်ထားရမည်။ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ထွက်ပြေးလာသူသည် ခဏမျှပင် မနှောင့်နှေးစေရန် “ခိုလှုံရာ” ဟူသော စကားလုံးကို ထင်ရှားပြတ်သားသော အက္ခရာကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည့် လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များကို စိုက်ထူထားရမည်။ ဟေဗြဲလူဖြစ်စေ၊ တိုင်းတစ်ပါးသားဖြစ်စေ၊ ဧည့်သည်ဖြစ်စေ မည်သူမဆို ဤစီမံချက်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် အပြစ်မရှိသူတို့ကို မဆင်မခြင် သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုရသကဲ့သို့ အပြစ်ရှိသူများကိုလည်း အပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးရပေ။ ထွက်ပြေးလာသူ၏အမှုကို သင့်လျော်သော အာဏာပိုင်များက တရားမျှတစွာ စစ်ဆေးရမည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုတွင် အပြစ်မရှိကြောင်း တွေ့ရှိမှသာ ခိုလှုံရာမြို့တွင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရမည်။ အပြစ်ရှိသူများကို လက်စားချေသူထံ အပ်နှံရမည်။ ကာကွယ်ခွင့်ရှိသူများသည် သတ်မှတ်ထားသော ခိုလှုံရာမြို့အတွင်း နေထိုင်နေမှသာ ထိုကာကွယ်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်၍ ထွက်သွားပြီး လက်စားချေသူက တွေ့ရှိလျှင် ထာဝရဘုရား၏ စီမံချက်ကို မလိုက်နာခြင်းအတွက် သူ၏အသက်ဖြင့် အပြစ်ပေးခံရမည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း သေဆုံးသောအခါ ခိုလှုံရာမြို့များတွင် ခိုလှုံနေသူအားလုံးသည် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်ရာများသို့ ပြန်သွားခွင့် ရရှိကြသည်။

လူသတ်မှုအတွက် တရားစစ်ဆေးရာတွင် သက်သေတစ်ဦးတည်း၏ သက်သေခံချက်ဖြင့် စွပ်စွဲခံရသူကို အပြစ်မပေးရ။ ထိုသူ့အပေါ် သက်သေအထောက်အထားများ ခိုင်လုံပုံရသော်လည်း ထိုသို့မပြုရ။ ထာဝရဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်မှာ “မည်သူမဆို လူတစ်ဦးကို သတ်လျှင် လူသတ်သမားသည် သက်သေများ၏ နှုတ်ဖြင့် သေဒဏ်ခံရမည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးကို သေစေရန်အတွက် သက်သေတစ်ဦးတည်းက မည်သူ့ကိုမျှ ဆန့်ကျင်၍ သက်သေမခံရ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ Numbers ၃၅:၃၀။ Moses အား ဣသရေလအတွက် ဤညွှန်ကြားချက်များကို ပေးတော်မူခဲ့သူမှာ Christ ပင် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်၌ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်ရှိတော်မူ၍ မှားယွင်းသူများကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကို သွန်သင်တော်မူသောအခါ ထိုဆရာကြီးသည် လူတစ်ဦး၏ သက်သေခံချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်ကင်းစင်စေခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ရှိကြောင်း သတ်မှတ်ခြင်း မပြုရဟူသော သင်ခန်းစာကို ထပ်မံသွန်သင်တော်မူသည်။ လူတစ်ဦး၏ အမြင်နှင့် သဘောထားများက အငြင်းပွားဖွယ်ရာကိစ္စများကို အဆုံးအဖြတ်မပေးရ။ ဤကိစ္စများအားလုံးတွင် လူနှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသောသူများ ပါဝင်ရမည်။ သူတို့သည် အတူတကွ တာဝန်ယူ၍ “သက်သေနှစ်ဦး သုံးဦး၏ နှုတ်ဖြင့် စကားတိုင်းသည် အတည်ပြုခြင်းခံရမည်” ဟူသောအတိုင်း ဖြစ်ရမည်။ Matthew ၁၈:၁၆။

လူသတ်မှုအတွက် တရားစစ်ဆေးခံရသူသည် အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေပြခံရလျှင် အပြစ်ဖြေခြင်း သို့မဟုတ် ရွေးနုတ်ဖိုးတစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။ “လူ၏အသွေးကို သွန်းသောသူ၏ အသွေးကိုလည်း လူအားဖြင့် သွန်းရမည်။” Genesis ၉:၆။ “သေဒဏ်ထိုက်သော လူသတ်သမား၏အသက်အတွက် အစားထိုးကျေနပ်စရာကို မယူရ။ ထိုသူသည် မုချ သေဒဏ်ခံရမည်။” “သူသေစေရန် ငါ၏ယဇ်ပလ္လင်မှပင် သူ့ကို ဖမ်းယူထုတ်ရမည်” ဟူ၍ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ရှိသည်။ “သွန်းထားသောအသွေးကို သွန်းသောသူ၏အသွေးမှတစ်ပါး မြေသည် မသန့်ရှင်းနိုင်။” Numbers ၃၅:၃၁၊ ၃၃; Exodus ၂၁:၁၄။ လူမျိုးတော်၏ လုံခြုံမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုအတွက် လူသတ်မှု၏အပြစ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးနိုင်သော လူ့အသက်ကို အလွန်မြတ်နိုးစွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်။

ဘုရားသခင်၏ ရှေးလူမျိုးတို့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော ခိုလှုံရာမြို့များသည် Christ ထံ၌ ပေးထားသော ခိုလှုံရာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုယာယီခိုလှုံရာမြို့များကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သော ထိုကရုဏာရှင် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏အသွေးတော်ကို သွန်းလောင်းခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူများအတွက် သေချာသော ခိုလှုံရာကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူပြီ။ ထိုနေရာသို့ သူတို့သည် ပြေးဝင်၍ ဒုတိယသေခြင်းမှ လုံခြုံမှုရနိုင်ကြသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာသောဝိညာဉ်များကို မည်သည့်တန်ခိုးကမျှ ကိုယ်တော်၏လက်မှ မဆွဲထုတ်နိုင်ပေ။ “ထို့ကြောင့် Christ Jesus ၌ရှိသောသူတို့သည် ယခုအခါ အပြစ်စီရင်ခြင်းမရှိကြ။” “အဘယ်သူသည် အပြစ်စီရင်မည်နည်း။ သေတော်မူသည်သာမက ထမြောက်တော်မူသည်၊ ထိုမျှမက ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရှိ၍ ငါတို့အတွက် ဆုတောင်းမေတ္တာပို့ပေးတော်မူသောသူမှာ Christ ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ထို့ကြောင့် “ငါတို့ရှေ့၌ ထားသောမျှော်လင့်ခြင်းကို ကိုင်စွဲရန် ခိုလှုံရာသို့ ပြေးဝင်လာသူတို့သည် ခိုင်ခံ့သော နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိနိုင်ကြသည်။” Romans ၈:၁၊ ၃၄; Hebrews ၆:၁၈။

ခိုလှုံရာမြို့သို့ ပြေးဝင်သူသည် မည်သည့်နှောင့်နှေးမှုကိုမျှ မပြုနိုင်ပေ။ မိသားစုနှင့် အလုပ်အကိုင်ကို နောက်တွင် ချန်ထားခဲ့ရသည်။ ချစ်ရသူများကို နှုတ်ဆက်ရန်ပင် အချိန်မရှိပေ။ သူ၏အသက်သည် အန္တရာယ်ရှိနေပြီး အခြားအရာအားလုံးကို တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည့် လုံခြုံရာနေရာသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် စွန့်လွှတ်ရမည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မေ့ထားရပြီး အခက်အခဲများကို ဂရုမစိုက်ရပေ။ ထွက်ပြေးသူသည် မြို့ရိုးအတွင်းသို့ မဝင်မချင်း တစ်ခဏမျှပင် အရှိန်လျှော့ရန် မရဲပေ။

အပြစ်သားသည် Christ ၌ ခိုလှုံရာကို မတွေ့မချင်း ထာဝရသေခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထွက်ပြေးသူ၏ တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်ခွင့်ကို နှောင့်နှေးခြင်းနှင့် ပေါ့ဆခြင်းတို့က ဆုံးရှုံးစေနိုင်သကဲ့သို့ နှောင့်နှေးခြင်းနှင့် လျစ်လျူရှုခြင်းတို့သည် ဝိညာဉ်၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူတိုင်း၏ နောက်သို့ ရန်ဘက်ကြီး Satan သည် လိုက်လံနေသည်။ မိမိ၏အန္တရာယ်ကို သတိမပြုမိဘဲ ထာဝရခိုလှုံရာ၌ အလေးအနက် ခိုလှုံရန် မရှာဖွေသူသည် ဖျက်ဆီးသူ၏ သားကောင်ဖြစ်သွားမည်။

မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ခိုလှုံရာမြို့အပြင်သို့ ထွက်သွားသော အကျဉ်းသားသည် အသွေးလက်စားချေသူထံ စွန့်ပစ်ခံရသည်။ ထိုသို့အားဖြင့် လူတို့သည် အနန္တဉာဏ်ပညာက သူတို့၏လုံခြုံရေးအတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော နည်းလမ်းများကို စွဲမြဲလိုက်နာရန် သင်ကြားခံခဲ့ရသည်။ ထိုနည်းတူ အပြစ်သားတစ်ဦးသည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းအတွက် Christ ကို ယုံကြည် ရုံမျှနှင့် မလုံလောက်ပေ။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၌ တည်နေ ရမည်။ “အမှန်တရားကို သိကျွမ်းခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် တမင်တကာ အပြစ်ပြုလျှင် အပြစ်များအတွက် ယဇ်ပူဇော်စရာ မကျန်တော့ဘဲ ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် မီးလောင်သောအမျက်ဒေါသကို ကြောက်မက်ဖွယ်မျှော်လင့်ရခြင်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။” Hebrews ၁၀:၂၆၊ ၂၇။

ဣသရေလအမျိုးအနွယ်နှစ်မျိုးဖြစ်သော Gad နှင့် Reuben နှင့် Manasseh အမျိုးအနွယ်တစ်ဝက်တို့သည် Jordan မြစ်ကို မဖြတ်ကူးမီ မိမိတို့၏အမွေကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူသူများအတွက် Gilead နှင့် Bashan ၏ ကျယ်ဝန်းသော မြင့်မားသည့်လွင်ပြင်များနှင့် သစ်တောများသည် မိမိတို့၏ သိုးစုများနှင့် နွားစုများအတွက် ကျယ်ဝန်းသော စားကျက်မြေများကို ပေးသောကြောင့် ခါနန်ပြည်ကိုယ်တိုင်၌ မတွေ့ရသော ဆွဲဆောင်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ အခြေချနေထိုင်လိုသော အမျိုးအနွယ်နှစ်မျိုးခွဲတို့သည် မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများ Jordan မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရာတွင် လက်နက်ကိုင်စစ်သည်များ၏ မိမိတို့ရသင့်ရထိုက်သော အစိတ်အပိုင်းကို ပေးပို့လိုက်ပါမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြပြီး သူတို့လည်း မိမိတို့၏အမွေကို မဝင်ရောက်မချင်း သူတို့၏စစ်ပွဲများတွင် အတူတကွ ပါဝင်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုတာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အမျိုးအနွယ်ဆယ်မျိုး ခါနန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ Reuben ၏သားများ၊ Gad ၏သားများနှင့် Manasseh အမျိုးအနွယ်တစ်ဝက်မှ “စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော လေးသောင်း” သည် “Jericho လွင်ပြင်သို့ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ စစ်တိုက်ရန် ဖြတ်ကျော်သွားကြ၏။” Joshua ၄:၁၂၊ ၁၃။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများဘေးတွင် ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ မိမိတို့၏မြေသို့ ပြန်သွားရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ သူတို့သည် စစ်ပွဲများတွင် ညီအစ်ကိုများနှင့် အတူတကွ ပါဝင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်ပွဲမှရသော လက်ရဥစ္စာများကိုလည်း အတူတကွ ခွဲဝေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် “စည်းစိမ်ဥစ္စာများစွာနှင့် ... တိရစ္ဆာန်များစွာ၊ ငွေ၊ ရွှေ၊ ကြေးဝါ၊ သံနှင့် အဝတ်အထည်များစွာ” ကို ယူဆောင်၍ ပြန်လာကြသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို မိသားစုများနှင့် သိုးစုများနှင့်အတူ နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူများနှင့်လည်း ခွဲဝေရမည်ဖြစ်သည်။

ယခု သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် အဝေးတွင် နေထိုင်ရတော့မည်ဖြစ်၍ သူတို့ထွက်ခွာသွားသည်ကို Joshua သည် စိုးရိမ်သောနှလုံးသားဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူတို့၏ သီးခြားခွဲထွက်၍ လှည့်လည်နေသော ဘဝတွင် သူတို့၏နယ်နိမိတ်အနီး၌ နေထိုင်ကြသော အယူမှားအမျိုးအနွယ်တို့၏ ဓလေ့များထဲသို့ ကျရောက်ရန် သွေးဆောင်မှုသည် မည်မျှပြင်းထန်မည်ကို သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Joshua နှင့် အခြားခေါင်းဆောင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်စဉ် ထူးဆန်းသောသတင်းတစ်ရပ် သူတို့ထံ ရောက်လာသည်။ ဣသရေလတို့ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့သည့်နေရာအနီး Jordan မြစ်ဘေး၌ အမျိုးအနွယ်နှစ်မျိုးခွဲတို့သည် Shiloh ရှိ မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်နှင့် ဆင်တူသော ယဇ်ပလ္လင်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် သေဒဏ်အောက်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ရှိသော ဝတ်ပြုခြင်းမှတစ်ပါး အခြားဝတ်ပြုခြင်းတစ်ရပ်ကို ထူထောင်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ထိုယဇ်ပလ္လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုယဇ်ပလ္လင်ကို ဆက်လက်တည်ရှိခွင့်ပြုခြင်းသည် လူတို့ကို စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းမှ လမ်းလွဲစေမည်ဖြစ်သည်။

လူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် Shiloh ၌ စုဝေးကြပြီး သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဒေါသအရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပြစ်ကျူးလွန်သူများကို ချက်ချင်းစစ်တိုက်ရန် အဆိုပြုကြသည်။ သို့သော် ပို၍သတိထားသောသူများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အရင်ဆုံး အမျိုးအနွယ်နှစ်မျိုးခွဲထံသို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့စေလွှတ်၍ သူတို့၏လုပ်ရပ်ကို ရှင်းပြချက်တောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီမှ မင်းသားတစ်ဦးစီဖြင့် မင်းသားဆယ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်မှာ Peor ကိစ္စတွင် မိမိ၏ဇွဲကြောင့် ထင်ရှားခဲ့သော Phinehas ဖြစ်သည်။

အမျိုးအနွယ်နှစ်မျိုးခွဲတို့သည် ထိုမျှလောက် ကြီးလေးသော သံသယများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် လုပ်ရပ်ကို ရှင်းလင်းချက်မပေးဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းတွင် အမှားရှိခဲ့သည်။ သံတမန်များသည် မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများ အပြစ်ရှိသည်ဟု ယူဆပြီး ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမကြသည်။ သူတို့ကို ထာဝရဘုရားအား ပုန်ကန်သည်ဟု စွပ်စွဲကြပြီး Baalpeor နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းကြောင့် ဣသရေလတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းများကို သတိရရန် ပြောကြသည်။ ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးကိုယ်စား Phinehas က Gad နှင့် Reuben ၏သားများအား ယဇ်ပူဇော်ရန် ယဇ်ပလ္လင်မရှိဘဲ ထိုပြည်၌ နေလိုခြင်းမရှိလျှင် မြစ်တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ သူတို့၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် အခွင့်အရေးများကို ဝေမျှရန် ကြိုဆိုကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

စွပ်စွဲခံရသူတို့က ပြန်လည်ရှင်းပြရာတွင် သူတို့၏ယဇ်ပလ္လင်သည် ယဇ်ပူဇော်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြစ်က ခွဲခြားထားသော်လည်း ခါနန်ပြည်ရှိ မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ယုံကြည်ခြင်းတစ်မျိုးတည်းကို ကိုင်စွဲထားကြောင်း သက်သေခံရန်သာ ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြကြသည်။ နောင်နှစ်များတွင် မိမိတို့၏သားသမီးများသည် ဣသရေလ၌ မည်သည့်အပိုင်းမျှ မရှိသောသူများဖြစ်သောကြောင့် တဲတော်မှ ဖယ်ထုတ်ခံရမည်ကို သူတို့ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် Shiloh ရှိ ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်ပုံစံအတိုင်း တည်ဆောက်ထားသော ဤယဇ်ပလ္လင်သည် ၎င်းကိုတည်ဆောက်သူများသည်လည်း အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသူများဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံမည်ဖြစ်သည်။

သံတမန်များသည် ဤရှင်းလင်းချက်ကို အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြပြီး ချက်ချင်းပင် သူတို့ကို စေလွှတ်ခဲ့သူများထံ သတင်းပြန်ယူဆောင်လာကြသည်။ စစ်တိုက်ရန်ဟူသော အတွေးအားလုံးကို ပယ်ဖျက်လိုက်ကြပြီး လူတို့သည် အတူတကွ ဝမ်းမြောက်၍ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Gad နှင့် Reuben ၏သားများသည် ယခု မိမိတို့၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုယဇ်ပလ္လင်ကို မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည့် စာတမ်းတစ်ခုကို ထားရှိကြသည်။ သူတို့က “ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း ငါတို့အကြား သက်သေဖြစ်စေမည်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့အားဖြင့် နောင်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သွေးဆောင်မှုဖြစ်စေနိုင်သည့် အကြောင်းတစ်ရပ်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

အထူးမြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လှုပ်ရှားနေသူများအကြား၌ပင် ရိုးရှင်းသော နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းမှ မည်မျှမကြာခဏ ပြင်းထန်သော အခက်အခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သနည်း။ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် သည်းခံမှုကို မကျင့်သုံးလျှင် မည်မျှပြင်းထန်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော အကျိုးဆက်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သနည်း။ အမျိုးအနွယ်ဆယ်မျိုးသည် Achan ၏အမှုတွင် သူတို့အကြားရှိ အပြစ်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရာ၌ သတိမရှိခဲ့ခြင်းကို ဘုရားသခင်က ဆုံးမခဲ့ကြောင်း သတိရကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ချက်ချင်းနှင့် အလေးအနက် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ သို့သော် ပထမအမှားကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အစွန်းသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို သိရှိရန် ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းခြင်းမပြုဘဲ သူတို့၏ညီအစ်ကိုများကို အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် အပြစ်စီရင်ခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ကြသည်။ Gad နှင့် Reuben တို့၏လူများကလည်း ထိုစိတ်ဓာတ်အတိုင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့လျှင် စစ်ပွဲသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ တစ်ဖက်တွင် အပြစ်နှင့် ဆက်ဆံရာ၌ ပေါ့ဆခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် အရေးကြီးသကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အခြေအမြစ်မရှိသော သံသယကို ရှောင်ရှားရန်လည်း အရေးကြီးသည်။

မိမိတို့၏လုပ်ရပ်အပေါ် အနည်းငယ်သော အပြစ်တင်မှုကိုပင် အလွန်အကဲဆတ်ကြသော်လည်း မိမိတို့အမှားဟု ထင်မြင်သူများကို ဆက်ဆံရာ၌ လူများစွာသည် အလွန်တင်းကျပ်ကြသည်။ အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းဖြင့် မှားယွင်းသောအနေအထားမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ မည်သူမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ပြုခြင်းကြောင့် လူများစွာသည် မှန်ကန်သောလမ်းမှ ပို၍ဝေးကွာသွားကြပြီး မိမိတို့၏နှလုံးသားကို ပြစ်တင်ဆုံးမမှုအပေါ် ဆန့်ကျင်၍ ခိုင်မာစေကြသည်။ ကြင်နာသောစိတ်ဓာတ်နှင့် ယဉ်ကျေး၍ သည်းခံသော အပြုအမူသည် မှားယွင်းသူကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး အပြစ်များစွာကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သည်။

Reuben အမျိုးအနွယ်သားများနှင့် သူတို့၏အဖော်များ ပြသခဲ့သော ဉာဏ်ပညာသည် အတုယူထိုက်သည်။ စစ်မှန်သောဘာသာတရား၏ အမှုတော်ကို ရိုးသားစွာ မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသော်လည်း သူတို့သည် နားလည်မှုလွဲမှားခံရပြီး ပြင်းထန်စွာ အပြစ်တင်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မည်သည့်အငြိုးအတေးမျှ မပြခဲ့ကြပေ။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် မကြိုးပမ်းမီ မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများ၏ စွပ်စွဲချက်များကို ယဉ်ကျေးစွာနှင့် စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ကြပြီးနောက် မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အပြည့်အဝ ရှင်းပြကာ အပြစ်ကင်းကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့သည့် အခက်အခဲသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြေလည်သွားခဲ့သည်။

မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရသည့်အချိန်တွင်ပင် မှန်ကန်သောသူများသည် ငြိမ်သက်၍ ထောက်ထားစာနာနိုင်ကြသည်။ လူတို့ နားလည်မှုလွဲမှားပြီး အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ဖော်ပြသမျှအားလုံးကို ဘုရားသခင် သိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏အမှုကို ကိုယ်တော်၏လက်ထဲ၌ စိတ်ချစွာ အပ်နှံနိုင်ကြသည်။ Achan ၏အပြစ်ကို ကိုယ်တော် ရှာဖွေဖော်ထုတ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်အားကိုးသူတို့၏ အမှုကိုလည်း အမှန်တကယ် ကာကွယ်ပေးတော်မူမည်။ Christ ၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသူများသည် ကာလရှည်ကြာသည်အထိ သည်းခံ၍ ကြင်နာတတ်သော မေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်ကြမည်။

မိမိ၏လူတို့အကြား စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ညီအစ်ကိုမေတ္တာ ရှိစေရန်မှာ ဘုရားသခင်၏အလိုတော် ဖြစ်သည်။ Christ သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ အသေခံတော်မူခြင်းမပြုမီ ဆုတောင်းခဲ့သော ဆုတောင်းချက်မှာ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်နှင့် ခမည်းတော်တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြစေရန်၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်း လောကီသားတို့ ယုံကြည်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤအလွန်ထိမိ၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဆုတောင်းချက်သည် ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်သန်း၍ ယနေ့တိုင် ရောက်ရှိလာသည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏စကားမှာ “ဤသူတို့အတွက်သာ ဆုတောင်းသည်မဟုတ်၊ သူတို့၏စကားအားဖြင့် ငါ့ကို ယုံကြည်မည့်သူတို့အတွက်လည်း ဆုတောင်း၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ John ၁၇:၂၀။ အမှန်တရား၏ မည်သည့်မူတစ်ရပ်ကိုမျှ စွန့်လွှတ်ရမည်မဟုတ်သော်လည်း ဤစည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အစဉ်မပြတ် ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သင့်သည်။ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် တပည့်တော်များဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်းဖြစ်သည်။ Jesus က “သင်တို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ခြင်းရှိကြလျှင် လူအပေါင်းတို့သည် သင်တို့သည် ငါ၏တပည့်တော်များဖြစ်ကြောင်း ဤအရာအားဖြင့် သိကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ John ၁၃:၃၅။ တမန်တော် Peter က အသင်းတော်ကို “သင်တို့အားလုံးသည် စိတ်တစ်သဘောတည်းရှိကြလော့။ အချင်းချင်း သနားကြင်နာကြလော့။ ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ချစ်ကြလော့။ ကရုဏာရှိကြလော့။ ယဉ်ကျေးကြလော့။ အဆိုးကို အဆိုးနှင့် မတုံ့ပြန်ကြနှင့်။ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် မတုံ့ပြန်ကြနှင့်။ ထိုအစား ကောင်းကြီးပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို အမွေခံရရန် ထိုအမှုအတွက် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရကြောင်း သိကြ၏” ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ 1 Peter ၃:၈၊ ၉။