အခန်း ၃၉—ဗာရှန်ကို အောင်နိုင်ခြင်း
ဤအခန်းသည် တရားဟောရာကျမ်း ၂၊ ၃:၁-၁၁ တို့ကို အခြေခံထားသည်။
ဧဒုံပြည်၏ တောင်ဘက်သို့ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အစ္စရေးလူတို့သည်
မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ကတိထားရာပြည်ဘက်သို့ တစ်ဖန် မျက်နှာမူကြသည်။ ယခု သူတို့၏
ခရီးလမ်းသည် ကျယ်ဝန်းမြင့်မားသော လွင်ပြင်ကြီးပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး
တောင်ကုန်းများမှ အေးမြလတ်ဆတ်သော လေပြည်များ တိုက်ခတ်နေသည်။ သူတို့
ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော ရေရှားခြောက်သွေ့သည့် ချိုင့်ဝှမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်
ဤအပြောင်းအလဲသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည်
စိတ်ရွှင်လန်းမျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြသည်။
ဇေရက်ချောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် မောဘပြည်၏ အရှေ့ဘက်သို့ ဖြတ်သွားကြသည်။
အကြောင်းမှာ “မောဘအမျိုးသားတို့ကို မနှောင့်ယှက်နှင့်၊ သူတို့နှင့်
စစ်မတိုက်ကြနှင့်။ သူတို့မြေကို အပိုင်ပေးမည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား လောတသားတို့အား
အာရမြို့ကို အပိုင်ပေးပြီ” ဟူသော အမိန့်ကို ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လောတ၏
အဆက်အနွယ်များဖြစ်သော အမ္မုန်အမျိုးသားတို့နှင့် ပတ်သက်၍လည်း
ထိုညွှန်ကြားချက်ကိုပင် ထပ်မံပေးထားသည်။
မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရင်း အစ္စရေးတပ်များသည် မကြာမီ
အာမောရိပြည်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤခိုင်မာပြီး စစ်တိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော
လူမျိုးသည် မူလက ခါနာန်ပြည်၏ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် နေထိုင်ကြသည်။ သို့သော်
လူဦးရေတိုးပွားလာသဖြင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ မောဘအမျိုးသားတို့နှင့်
စစ်တိုက်ပြီး သူတို့၏ နယ်မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင်
သူတို့အခြေချနေထိုင်ကာ အာနုန်မြစ်မှ မြောက်ဘက် ယဗ္ဗုတ်မြစ်အထိရှိသော
မြေတစ်လျှောက်လုံးကို မည်သူမျှ အငြင်းပွားခြင်းမရှိဘဲ အုပ်စိုးခဲ့ကြသည်။
အစ္စရေးလူတို့ သွားလိုသော ယော်ဒန်မြစ်သို့ သွားရာလမ်းသည် ဤနယ်မြေကို
တိုက်ရိုက်ဖြတ်သန်းသွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် မောရှေသည် အာမောရိရှင်ဘုရင်နှင့် သူ၏
မြို့တော်တွင် ရှိနေသော ရှိဟုန်ထံသို့ မိတ်ဆွေသဘောဖြင့် သတင်းစကားပေးပို့ခဲ့သည်။
“သင်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးပါ။ လမ်းမကြီးအတိုင်း သွားမည်။ လက်ယာဘက်သို့လည်းကောင်း၊
လက်ဝဲဘက်သို့လည်းကောင်း လှည့်မည်မဟုတ်။ ကျွန်ုပ်စားရန် အသားကို ငွေနှင့်
ရောင်းပေးပါ၊ ကျွန်ုပ်သောက်ရန် ရေကိုလည်း ငွေနှင့် ရောင်းပေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည်
ခြေလျင်သာ ဖြတ်သန်းသွားမည်။” ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး
ကျူးကျော်လာသူများ၏ ရှေ့ဆက်မှုကို တားဆီးရန် အာမောရိတပ်အားလုံးကို စုဝေးစေခဲ့သည်။
ဤကြောက်မက်ဖွယ်တပ်မကြီးသည် ကောင်းစွာလက်နက်တပ်ဆင်ထားပြီး ကောင်းစွာစည်းကမ်းရှိသော
တပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသော အစ္စရေးလူတို့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုအရ သူတို့၏ ရန်သူများက အသာစီးရနေသည်။ လူသားတို့၏
အမြင်အရဆိုလျှင် အစ္စရေးတို့၏ အဆုံးသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာမည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် မောရှေသည် မိုးတိမ်တိုင်ကို မျက်စိမလွှဲဘဲ
ကြည့်နေပြီး ဘုရားသခင်၏ ရှိတော်မူခြင်းအမှတ်အသားသည် သူတို့နှင့်အတူ
ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်းကို တွေးစေကာ လူတို့ကို အားပေးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်
စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် လူသားတို့၏ အင်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အားလုံးကို
လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့အား ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရန်သူများသည် စစ်တိုက်ရန်
စိတ်အားထက်သန်ပြီး အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသော အစ္စရေးလူတို့ကို ပြည်မှ လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဟု
ယုံကြည်နေကြသည်။ သို့သော် မြေရှိသမျှ၏ ပိုင်ရှင်ထံမှ အစ္စရေးခေါင်းဆောင်ထံသို့
အမိန့်တော်ရောက်လာသည်။ “ထ၍ ခရီးသွားကြလော့။ အာနုန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ကြလော့။
ကြည့်ရှုလော့။ ဟေရှဘုန်ရှင်ဘုရင်၊ အာမောရိလူ ရှိဟုန်နှင့် သူ၏ပြည်ကို သင်၏လက်၌
ငါအပ်ပြီ။ ထိုပြည်ကို စတင်အပိုင်ယူလော့၊ သူနှင့် စစ်တိုက်လော့။ ယနေ့မှစ၍
ကောင်းကင်အောက်၌ရှိသော လူမျိုးတို့အပေါ် သင်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့်
သင်၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ငါစတင်စေမည်။ သူတို့သည် သင်၏သတင်းကို ကြားရသောအခါ
တုန်လှုပ်ကြ၍ သင်ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသို့
ရောက်ကြလိမ့်မည်။”
ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်ရှိ ထိုလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏
နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ အစ္စရေးတို့၏ ရှေ့ဆက်မှုကို မတားဆီးခဲ့ကြပါက
အသက်ချမ်းသာရာ ရကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအယူဝါဒမရှိသူ လူမျိုးများအပေါ်၌ပင် ထာဝရဘုရားသည်
စိတ်ရှည်တော်မူပြီး ကြီးမားသော ကြင်နာခြင်းနှင့် နူးညံ့သော ကရုဏာတော်ကို
ပြသတော်မူခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် မိမိ၏ အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော အစ္စရေးသားတို့သည်
တိုင်းတစ်ပါး၌ သူစိမ်းများအဖြစ် နှစ်ပေါင်းလေးရာ နေကြရမည်ဟု ရူပါရုံ၌ ပြသခံရသောအခါ
ထာဝရဘုရားက သူ့အား “စတုတ္ထမျိုးဆက်၌ သူတို့သည် ဤအရပ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လာကြလိမ့်မည်။
အကြောင်းမူကား အာမောရိလူတို့၏ အပြစ်သည် မပြည့်စုံသေး” ဟူသော ကတိတော်ကို ပေးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅:၁၆။ အာမောရိလူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏
ကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးရန် ထိုက်တန်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည်
သူတို့အား နှစ်ပေါင်းလေးရာတိုင်အောင် ချမ်းသာပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ
ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်သောဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို
ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အား မငြင်းနိုင်သော အထောက်အထား
ပေးရန်ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးလူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ရာတွင်
ကိုယ်တော်ပြုတော်မူခဲ့သမျှသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို သူတို့ သိရှိခဲ့ကြသည်။
လုံလောက်သော အထောက်အထားကို ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်
ကာမဂုဏ်လိုက်စားခြင်းတို့မှ လှည့်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက အမှန်တရားကို သိနိုင်ကြသည်။
သို့သော် သူတို့သည် အလင်းကို ပယ်ချပြီး မိမိတို့၏ ရုပ်တုများကိုသာ
စွဲကိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ်
ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်သို့ ဆောင်လာသောအခါ ထိုအယူဝါဒမရှိသော လူမျိုးများအား ကိုယ်တော်၏
တန်ခိုးတော်နှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်ဆင့်အထောက်အထားများ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အာရဒ်ရှင်ဘုရင်နှင့်
ခါနာန်လူတို့အပေါ် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲ၌လည်းကောင်း၊ မြွေများ၏
အဆိပ်ကိုက်ခြင်းကြောင့် သေဆုံးနေသူများကို ကယ်တင်ရန် ပြုတော်မူခဲ့သော
အံ့ဖွယ်အမှု၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူကြောင်း သူတို့
မြင်ခဲ့ကြသည်။ အစ္စရေးလူတို့သည် ဧဒုံပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့် မရခဲ့သဖြင့်
ပင်လယ်နီဘက်မှ ရှည်လျားခက်ခဲသော လမ်းကို ယူခဲ့ရသော်လည်း ဧဒုံ၊ မောဘနှင့်
အမ္မုန်ပြည်တို့ကို ဖြတ်သန်း၍ ခရီးသွားခြင်းနှင့် တပ်ချခြင်းအဆင့်ဆင့်၌ လူများ
သို့မဟုတ် သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ရန်လိုမှုမပြခဲ့ကြသကဲ့သို့
ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်းလည်း မပြုခဲ့ကြပါ။ အစ္စရေးသည် အာမောရိတို့၏ နယ်စပ်သို့
ရောက်သောအခါ ထိုနိုင်ငံကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သန်းသွားခွင့်ကိုသာ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး
အခြားလူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် လိုက်နာခဲ့သည့် စည်းမျဉ်းများအတိုင်း
လိုက်နာမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ အာမောရိရှင်ဘုရင်သည် ထိုယဉ်ကျေးသော တောင်းဆိုချက်ကို
ငြင်းပယ်ပြီး ရန်လိုစွာ တပ်များကို စစ်တိုက်ရန် စုဝေးသောအခါ သူတို့၏ အပြစ်ခွက်သည်
ပြည့်လျှံသွားပြီဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် ယခု သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို
အသုံးပြုတော်မူမည်ဖြစ်သည်။
အစ္စရေးလူတို့သည် အာနုန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ရန်သူထံသို့
ချီတက်ကြသည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာတွင် အစ္စရေးတပ်များက အောင်ပွဲရရှိကြပြီး
ရရှိထားသော အသာစီးကို ဆက်လက်အသုံးချကာ မကြာမီ အာမောရိတို့၏ နိုင်ငံကို
သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ တပ်မတော်မှူးသည် မိမိ၏လူတို့၏ ရန်သူများကို
အနိုင်ယူတော်မူခြင်းဖြစ်ပြီး အစ္စရေးတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ခဲ့ကြပါက
လွန်ခဲ့သော သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်ကပင် ထိုသို့ ပြုတော်မူခဲ့မည်ဖြစ်သည်။
မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိပြည့်ဝသော အစ္စရေးတပ်သည်
စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြပြီး မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်ခရီးသွားရင်း
မကြာမီ သူတို့၏ သတ္တိနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်နိုင်သည့်
နိုင်ငံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ရှေ့တွင် ဗာရှန်၏ အင်အားကြီးပြီး
လူဦးရေထူထပ်သော နိုင်ငံတော်ရှိနေသည်။ ထိုနေရာတွင် ယနေ့တိုင် ကမ္ဘာကို
အံ့အားသင့်စေသော ကျောက်မြို့ကြီးများစွာ
ပြည့်နှက်နေပြီး—“မြို့ပေါင်းခြောက်ဆယ်ရှိ၏။ မြို့ရိုးမြင့်၊ တံခါးနှင့်
တံခါးကန့်များရှိ၏။ ထို့အပြင် မြို့ရိုးမရှိသော မြို့များစွာရှိ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၃:၁-၁၁။ အိမ်များကို အလွန်ကြီးမားသော
အနက်ရောင်ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားကြသဖြင့် ထိုအဆောက်အအုံများသည်
ထိုခေတ်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် မည်သည့်တပ်အင်အားမျှ
မဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့ကြသည်။ ထိုနိုင်ငံသည် တောရိုင်းဂူများ၊
မြင့်မားသော ချောက်ကမ်းပါးများ၊ ဟောင်းလောင်းကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကြီးများနှင့်
ကျောက်တောင်ခံတပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤပြည်သူများသည် ဧရာမလူမျိုးမှ
ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်
ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ အင်အားပြည့်ဝကြသည်။ အကြမ်းဖက်မှုနှင့်
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးအားလုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ
ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော ဩဂ်သည် ဧရာမလူမျိုးများ နိုင်ငံအတွင်း၌ပင်
အရွယ်အစားနှင့် စွမ်းရည်ထူးခြားသူဖြစ်သည်။
သို့သော် မိုးတိမ်တိုင်သည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ထို၏
လမ်းညွှန်မှုကို လိုက်၍ ဟေဗြဲတပ်များသည် ဧဒရိမြို့သို့ ချီတက်ကြရာ ဧရာမဘုရင်သည်
မိမိ၏ တပ်များနှင့်အတူ သူတို့လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်။ ဩဂ်သည် စစ်တိုက်ရန်
နေရာကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရွေးချယ်ထားသည်။ ဧဒရိမြို့သည် လွင်ပြင်မှ ရုတ်တရက်မြင့်တက်နေသော
မြင့်ပြင်အစွန်းတွင် တည်ရှိပြီး ချွန်ထက်သော မီးတောင်ကျောက်များဖြင့်
ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုနေရာသို့ ကျဉ်းမြောင်း၍ မတ်စောက်ပြီး တက်ရန်ခက်ခဲသော
လမ်းများမှသာ ချဉ်းကပ်နိုင်သည်။ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် သူ၏တပ်များသည်
ထိုကျောက်တောင်များပြည့်နှက်နေသော တောရိုင်းထဲတွင် ခိုလှုံနိုင်ပြီး
သူစိမ်းများအနေဖြင့် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော ဘုရင်သည် အလွန်များပြားသော
တပ်မကြီးနှင့်အတူ ပွင့်လင်းသော လွင်ပြင်သို့ ထွက်လာသည်။ အထက်ရှိ မြင့်ပြင်မှ
စိန်ခေါ်သံများကို ကြားရပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်တိုက်ရန်
စိတ်အားထက်သန်နေသည့် လှံများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ထိုဧရာမတို့၏
ဧရာမဖြစ်သော ဘုရင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးသည် မိမိ၏တပ်သားများထက် မြင့်မားစွာ
ထိုးထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ့ပတ်လည်၌ ဝန်းရံနေသော တပ်များကို မြင်သောအခါ၊
မမြင်ရသော်လည်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတို့ ခံတပ်အတွင်းတွင် နေရာယူထားသည့်
မည်သို့မျှ မဖောက်ဖျက်နိုင်ဟန်ရှိသော ခံတပ်ကို မြင်သောအခါ အစ္စရေးလူများစွာ၏
နှလုံးသားတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြသည်။ သို့သော် မောရှေသည် တည်ငြိမ်၍
ခိုင်မာနေသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဗာရှန်ရှင်ဘုရင်နှင့် ပတ်သက်၍ “သူ့ကို မကြောက်နှင့်။
အကြောင်းမူကား သူနှင့် သူ၏လူအပေါင်း၊ သူ၏ပြည်ကို သင်၏လက်၌ ငါအပ်မည်။
ဟေရှဘုန်မြို့၌ နေသော အာမောရိရှင်ဘုရင် ရှိဟုန်အား ပြုသကဲ့သို့ သူ့အား ပြုရမည်” ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်၏ တည်ငြိမ်သော ယုံကြည်ခြင်းသည်
လူတို့အား ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှု ရှိစေသည်။ သူတို့သည် အရာအားလုံးကို
ကိုယ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးရှိသော လက်ရုံးတော်ထံ အပ်နှံကြပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို
မစွန့်ပစ်ခဲ့ပါ။ ဧရာမလူများသည်လည်းကောင်း၊ မြို့ရိုးခိုင်ခံ့သော
မြို့များသည်လည်းကောင်း၊ လက်နက်ကိုင်တပ်များသည်လည်းကောင်း၊ ကျောက်တောင်ခံတပ်များသည်လည်းကောင်း
ထာဝရဘုရား၏ တပ်မတော်မှူးရှေ့တွင် မရပ်တည်နိုင်ကြပါ။ ထာဝရဘုရားသည် တပ်တော်ကို
ဦးဆောင်တော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ရန်သူကို ရှုံးနိမ့်စေတော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည်
အစ္စရေးတို့အတွက် အောင်ပွဲခံတော်မူသည်။ ဧရာမဘုရင်နှင့် သူ၏တပ်မကြီးတို့သည် ဖျက်ဆီးခံရပြီး
အစ္စရေးလူတို့သည် မကြာမီ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့်
အပြစ်နှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံထားသော
ထူးဆန်းသည့် ထိုလူမျိုးသည် မြေကြီးပေါ်မှ ဖျောက်ဖျက်ခံရသည်။
ဂိလဒ်နှင့် ဗာရှန်တို့ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် လွန်ခဲ့သော
အနှစ်လေးဆယ်နီးပါးက ကာဒေရှအရပ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို လူများစွာ
ပြန်လည်အမှတ်ရကြသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်များကြောင့် အစ္စရေးသည် ရှည်လျားသော
တောကန္တာရခရီးကို သွားရမည့် အမိန့်ချမှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ကတိထားရာပြည်နှင့် ပတ်သက်၍
သူလျှိုများ တင်ပြခဲ့သော သတင်းသည် အချက်အများအပြားတွင် မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့
မြင်ကြသည်။ မြို့များသည် မြို့ရိုးခိုင်ခံ့၍ အလွန်ကြီးမားပြီး ဧရာမလူများ
နေထိုင်ကြသည်။ ထိုသူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟေဗြဲလူတို့သည် လူပုလေးများမျှသာ
ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယခု သူတို့သည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ သေစေနိုင်သော အမှားမှာ
ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို မယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်ကြသည်။
ထိုအရာတစ်ခုတည်းကြောင့်သာ သူတို့သည် ကောင်းမြတ်လှသော ပြည်သို့ ချက်ချင်း
မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်သို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ရန်
ပြင်ဆင်နေစဉ်က ထိုလုပ်ငန်းသည် ယခုထက် အခက်အခဲများစွာ နည်းပါးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏လူတို့အား ကိုယ်တော်၏အသံကို နားထောင်လျှင် သူတို့ရှေ့မှ သွား၍ သူတို့အတွက်
တိုက်ပွဲဝင်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ထိုပြည်၏ အ inhabitants များကို မောင်းထုတ်ရန် ပျားများကိုလည်း စေလွှတ်တော်မူမည်ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လူမျိုးတို့၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ယေဘုယျအားဖြင့်
မနိုးကြားသေးသကဲ့သို့ သူတို့၏ ရှေ့ဆက်မှုကို တားဆီးရန်လည်း ပြင်ဆင်မှုအနည်းငယ်သာ
ပြုလုပ်ထားကြသည်။ သို့သော် ယခု ထာဝရဘုရားက အစ္စရေးတို့ကို ရှေ့သို့ သွားရန်
မိန့်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် အသင့်စောင့်နေသော အင်အားကြီးရန်သူများကို ရင်ဆိုင်၍
ချီတက်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ချဉ်းကပ်လာမှုကို တားဆီးရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးသော
ကြီးမား၍ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသည့် တပ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဩဂ်နှင့် ရှိဟုန်တို့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် လူတို့သည် သူတို့၏
ဘိုးဘေးများ အလွန်သိသာစွာ ကျရှုံးခဲ့သော စမ်းသပ်မှုမျိုးကိုပင်
ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု စမ်းသပ်မှုသည် ဘုရားသခင်က အစ္စရေးတို့ကို
ရှေ့သို့ ချီတက်ရန် ပထမဆုံး မိန့်တော်မူခဲ့စဉ်ကထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်သည်။
ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်ရန် အမိန့်ပေးခံရစဉ်
ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏လမ်းတွင်ရှိသော အခက်အခဲများသည်
အလွန်တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယနေ့တိုင် မိမိ၏လူတို့ကို ဤသို့ပင်
စမ်းသပ်တော်မူသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိပါက ကိုယ်တော်သည်
သူတို့ကို ထိုနေရာတစ်ခုတည်းသို့ပင် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအကြိမ်
စမ်းသပ်မှုသည် ပထမအကြိမ်ထက် ပိုမိုနီးကပ်၍ ပိုမိုပြင်းထန်လာမည်။ သူတို့သည်
စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်သည်အထိ ဤအရာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည်။ သို့မဟုတ် သူတို့သည်
ဆက်လက်ပုန်ကန်နေပါက ဘုရားသခင်သည် သူတို့ထံမှ မိမိ၏အလင်းကို ရုပ်သိမ်း၍ အမှောင်ထဲတွင်
ထားတော်မူမည်။
ဟေဗြဲလူတို့သည်
ယခင်တစ်ကြိမ်က သူတို့၏ တပ်များ စစ်တိုက်ရန် ထွက်သွားစဉ် ရှုံးနိမ့်၍
ထောင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်ကို ယခု ပြန်လည်အမှတ်ရကြသည်။ သို့သော်
ထိုအချိန်က သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်၍
သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ခန့်ထားသော ခေါင်းဆောင် မောရှေမပါဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏
ရှိတော်မူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော မိုးတိမ်တိုင်မပါဘဲ၊ သန့်ရှင်းသော
သေတ္တာတော်မပါဘဲ ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု မောရှေသည် သူတို့နှင့်အတူ
ရှိနေပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိသော စကားများဖြင့် သူတို့၏
စိတ်နှလုံးကို ခွန်အားပေးနေသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် မိုးတိမ်တိုင်အတွင်း
ကိန်းဝပ်လျက် လမ်းကို ဦးဆောင်တော်မူသည်။ သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်သည်လည်း
တပ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါနေသည်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်
ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်လည်း
ဖြစ်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်ပြီး ကိုယ်တော်၏
တောင်းဆိုချက်များကို နာခံပါက ရှေးက မိမိ၏လူတို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သကဲ့သို့
ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ထူးခြားပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်ပေးတော်မူမည်။ တာဝန်လမ်းကို
လိုက်ရန် ကြိုးစားသူတိုင်းသည် အချိန်ကာလတစ်ခုတွင် သံသယနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့၏
တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လမ်းသည် ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်ဟန်ရှိသော
အတားအဆီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ စိတ်ပျက်ခြင်းကို လက်လျှော့သူများအား
စိတ်ဓာတ်ကျစေနိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့သောသူတို့အား “ရှေ့သို့
သွားလော့။ ဘယ်လောက်ပင် ကုန်ကျစေကာမူ သင်၏တာဝန်ကို ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူနေသည်။
အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရပြီး သင်၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့်
ပြည့်စေသော အခက်အခဲများသည် ဘုရားသခင်ကို နှိမ့်ချစွာ ယုံကြည်ကိုးစား၍
နာခံခြင်းလမ်း၌ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။
No comments:
Post a Comment