အခန်း ၂၄ — အလယ်ပိုင်း အနောက်ဒေသရှိ လုပ်ငန်းများ — ၁၈၅၆-၅၈

 

အခန်း ၂၄—အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အနောက်အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် အမှုတော်ဆောင်ခြင်း—၁၈၅၆-၅၈

၁၈၅၆ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် အီလီနွိုက်ပြည်နယ်၊ Round Grove ၌ ဥပုသ်နေ့စောင့် Adventist အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ထံ သွားရောက်လည်ပတ်နေစဉ်၊ အိုင်အိုဝါပြည်နယ်၊ Waukon ရှိ ညီအစ်ကိုများအဖွဲ့သည် အကူအညီလိုအပ်နေကြောင်း၊ စာတန်၏ထောင်ချောက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထိုအဖိုးတန်ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မအား ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့ သူတို့ထံ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်အထိ ကျွန်မ၏စိတ်သည် မငြိမ်သက်နိုင်ခဲ့ပါ။

အိုင်အိုဝါပြည်နယ်၊ Waukon တွင် အောင်ပွဲ

၁၈၅၆ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလနှောင်းပိုင်းတွင် Waukon သို့ ကျွန်မတို့ရောက်သောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့စောင့်သူများအားလုံးနီးပါးသည် ကျွန်မတို့လာရောက်ခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျွန်မတို့အပေါ် များစွာသော အစွဲအလမ်းများ ရှိနေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ကျွန်မတို့၏ သြဇာကို ထိခိုက်စေမည့် အရာများစွာကို ပြောဆိုထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ညနေပိုင်းအစည်းအဝေးတွင် ကျွန်မသည် ရူပါရုံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးသည် အဖွဲ့အပေါ် သက်ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုလူတို့အတွက် ထာဝရဘုရားက ကျွန်မအား ပေးတော်မူသည့်အရာကို ကျွန်မပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်—“ငါ့ထံသို့ ပြန်လာကြလော့၊ ငါသည်လည်း သင်တို့ထံသို့ ပြန်လာမည်၊ သင်တို့၏ နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်းအလုံးစုံကို ငါကုသပေးမည်။ သင်တို့၏နှလုံးတံခါးမှ အမှိုက်သရိုက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ကြလော့၊ တံခါးကိုဖွင့်ကြလော့၊ ငါဝင်လာ၍ သင်တို့နှင့်အတူ စားသောက်မည်။” သူတို့သည် လမ်းကိုရှင်းလင်းပြီး မိမိတို့၏အမှားများကို ဝန်ခံကြမည်ဆိုလျှင် ယေရှုသည် ကျွန်မတို့အလယ်၌ တန်ခိုးနှင့် ကြွလာတော်မူမည်ကို ကျွန်မမြင်ခဲ့သည်။

ကျွန်မ၏သက်သေခံချက်ကို ပြောပြီးနောက် ညီအစ်မတစ်ဦးသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားသောပုံစံဖြင့် ဝန်ခံစပြုခဲ့သည်။ သူမ ဝန်ခံနေစဉ် ကောင်းကင်တံခါးများသည် ရုတ်တရက် ဖွင့်လှစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကြောင့် ကျွန်မသည် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဘုန်းအသရေရှိသောနေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အစည်းအဝေးသည် သန်းခေါင်ကျော်သည်အထိ ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့ပြီး ကြီးမားသောအမှုတစ်ရပ် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အစည်းအဝေးသည် ယခင်ညက ရပ်တန့်ခဲ့သည့်နေရာမှပင် ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။ ယခင်အစည်းအဝေးတွင် ကောင်းချီးခံစားခဲ့ရသူများသည် ထိုကောင်းချီးကို ဆက်လက်ရရှိထားကြသည်။ သူတို့သည် များစွာအိပ်မပျော်ခဲ့ကြပေ၊ အကြောင်းမူကား ညတစ်လျှောက်လုံး ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ် ကျိန်းဝပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အချို့တို့သည် ကျွန်မတို့နှင့် မညီညွတ်သောခံစားချက်များနှင့် နောက်ပြန်ဆုတ်ကျဆင်းနေသော မိမိတို့၏အခြေအနေကို ဝန်ခံကြသည်။ အစည်းအဝေးသည် နံနက်ဆယ်နာရီမှ ညနေငါးနာရီအထိ အဆက်မပြတ် ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့သည်။

ထိုညနေတွင် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် ကျွန်မတို့ထံမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် Waukon ရှိ ညီအစ်ကိုများနှင့် ညီအစ်မများအပေါ် ကျရောက်သွားပြီး သူတို့သည် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး စိတ်အားထက်သန်စွာ၊ သူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးရှိလျက် အမှုဆောင်ကြသည်။ ကျွန်မတို့ ထိုနေရာသို့ရောက်စဉ် ဝမ်းနည်းပုံပေါ်နေခဲ့သော မျက်နှာများသည် ယခုတွင် ကောင်းကင်မှ ဘိသိက်ခြင်းဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ စတင်ခဲ့သော ကောင်းသောအမှုကို အပြီးသတ်ရန် ကောင်းကင်တမန်များသည် အခန်းထဲ၌ တစ်ဦးထံမှတစ်ဦးသို့ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ မကြာမီ ကျွန်မတို့သည် Waukon ရှိ ညီအစ်ကိုများကို နှုတ်ဆက်ပြီး အိမ်သို့ပြန်ရန် ခရီးစတင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

အိုဟိုင်ယိုးပြည်နယ်၊ Lovett’s Grove တွင် ရူပါရုံ

၁၈၅၈ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် ကျွန်မတို့သည် အိုဟိုင်ယိုးပြည်နယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြပြီး Green Springs၊ Gilboa နှင့် Lovett’s Grove တို့တွင် ကျင်းပသော ညီလာခံများကို တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ Lovett’s Grove တွင် ထာဝရဘုရား၏ကောင်းချီးသည် အထူးတန်ခိုးဖြင့် ကျွန်မတို့အပေါ် ကျိန်းဝပ်တော်မူခဲ့သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျွန်မတို့အစည်းအဝေးများ ကျင်းပနေသည့် ကျောင်းအဆောက်အအုံ၌ အသုဘအခမ်းအနားတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းအား ဟောပြောရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနိုင်ရန် ကောင်းချီးခံစားရပြီး ပြောဆိုခဲ့သောစကားများသည် နားထောင်သူများအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်စေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူ၏မှတ်ချက်များကို အဆုံးသတ်ပြီးသောအခါ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်က ကျွန်မအား သက်သေခံရန် တိုက်တွန်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ခရစ်တော်ကြွလာတော်မူခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း၊ ခရစ်ယာန်တို့၏ အားတက်ဖွယ်မျှော်လင့်ချက်အကြောင်း ပြောဆိုရန် ဦးဆောင်ခံရသောအခါ ကျွန်မ၏ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၌ အောင်ပွဲခံခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏ ကြွယ်ဝသောအရသာကို ကျွန်မခံစားခဲ့ရသည်။ ချိုမြိန်သောကောင်းကင်၊ ထိုချိုမြိန်သောကောင်းကင်သည် ကျွန်မ၏ဝိညာဉ်ကို အထက်သို့ဆွဲဆောင်ရန် သံလိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ရူပါရုံထဲတွင် ကျွန်မခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် အသင်းတော်အတွက် အရေးကြီးသောအကြောင်းအရာများစွာကို ကျွန်မအား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

“Spiritual Gifts” အတွဲ ၁ ကို ရေးသားခြင်း

Lovett’s Grove ရှိ ရူပါရုံတွင် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့အကြား ခေတ်ကာလများတစ်လျှောက် ဖြစ်ပွားနေသော ကြီးမားသည့်ပဋိပက္ခနှင့် ပတ်သက်၍ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ကျွန်မမြင်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအများစုကို ထပ်မံပြသတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကို စာရေးသားရန် ကျွန်မအား ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ စာတန်သည် ကျွန်မကို တားဆီးရန် အားကြီးစွာ ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်သောကြောင့် အမှောင်တန်ခိုးများနှင့် ကျွန်မ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်အားကိုးရမည်၊ ထိုတိုက်ပွဲတွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျွန်မကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။

နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်၊ Jackson သို့ ရထားဖြင့် ခရီးသွားနေစဉ် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သည်နှင့် “ခရစ်တော်နှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များ၊ စာတန်နှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များအကြား ကြီးမားသောပဋိပက္ခ” ဟု အမည်ပေးထားပြီး အများအားဖြင့် “Spiritual Gifts” အတွဲ ၁ ဟု လူသိများသော စာအုပ်ကို ချက်ချင်းရေးသားထုတ်ဝေရန် ကျွန်မတို့၏အစီအစဉ်များကို စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ [မှတ်ချက်—လူသားကျဆုံးခြင်း၊ ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်နှင့် ခရစ်တော်၏အချိန်မှ ကမ္ဘာသစ်အထိ အသင်းတော်၏သမိုင်းကို ဖော်ပြထားသော ဤအတွဲသည် Early Writings, 145-295 (ထုတ်ဝေမှုအသစ်) ၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် တိုးချဲ့ထားသော ဤအတွဲ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ယခုအခါ “ခရစ်တော်နှင့် စာတန်အကြား ကြီးမားသောပဋိပက္ခ” ဟူသော ယေဘုယျခေါင်းစဉ်ဖြင့် သီးခြားထုတ်ဝေလျက်ရှိသည်။] ထိုအချိန်တွင်လည်း ကျွန်မ၏ကျန်းမာရေးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

ရထားသည် Jackson သို့ ရောက်သောအခါ ကျွန်မတို့သည် Brother Palmer ၏အိမ်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ အိမ်၌ အချိန်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးစဉ် Sister Palmer နှင့် စကားပြောနေသောအခါ ကျွန်မပြောလိုသည့်အရာကို လျှာက ထုတ်မပြောနိုင်တော့ဘဲ ကြီးမားပြီး ထုံကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထူးဆန်းသော အေးစက်သည့်ခံစားချက်တစ်ခုသည် ကျွန်မ၏နှလုံးကို ထိမှန်ပြီး ခေါင်းပေါ်သို့ဖြတ်ကာ ညာဘက်တစ်လျှောက် ဆင်းသွားသည်။ ခဏတာ ကျွန်မ သတိလစ်သွားခဲ့သော်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းသံကြောင့် ပြန်လည်သတိရလာသည်။ ဘယ်ဘက်လက်ခြေများကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝအသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။ ခဏတာအတွင်း ကျွန်မ အသက်ရှင်မည်ဟု မမျှော်လင့်တော့ပါ။ ၎င်းသည် ကျွန်မ၏ လေဖြတ်ခြင်း တတိယအကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး အိမ်နှင့် မိုင်ငါးဆယ်အတွင်းသာ ရှိနေသော်လည်း ကျွန်မ၏သားသမီးများကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်တော့ပါ။ Lovett’s Grove တွင် ကျွန်မခံစားခဲ့ရသော အောင်ပွဲခံကာလကို သတိရမိပြီး ၎င်းသည် ကျွန်မ၏နောက်ဆုံးသက်သေခံချက်ဖြစ်သည်ဟု ထင်ကာ သေဆုံးရန် စိတ်နှလုံးငြိမ်သက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျွန်မ၏မိတ်ဆွေများ၏ စိတ်အားထက်သန်သောဆုတောင်းချက်များသည် ကျွန်မအတွက် ကောင်းကင်သို့ ဆက်လက်တက်လျက်ရှိပြီး မကြာမီ ကျွန်မ၏လက်ခြေများ၌ စူးစူးဝါးဝါးခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်အသုံးပြုနိုင်သည့်အတွက် ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိသားသမီးတို့၏ သစ္စာရှိဆုတောင်းချက်များကို ကြားနာ၍ ဖြေကြားတော်မူခဲ့ပြီး စာတန်၏တန်ခိုးကို ချိုးဖျက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုညတွင် ကျွန်မ အလွန်ခံစားခဲ့ရသော်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် အိမ်သို့ပြန်နိုင်လောက်အောင် အားအင်ပြည့်လာခဲ့သည်။

ရက်သတ္တပတ်များစွာကြာသည်အထိ လက်၏ဖိအားကိုပင် မခံစားနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ခေါင်းပေါ်သို့ လောင်းချသော အအေးဆုံးရေကိုလည်း မခံစားနိုင်ခဲ့ပါ။ လမ်းလျှောက်ရန် ထသောအခါ မကြာခဏ ယိုင်နဲ့သွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပင် လဲကျခဲ့သည်။ ဤသို့သော ဒုက္ခခံစားနေရသည့်အခြေအနေတွင် ကြီးမားသောပဋိပက္ခအကြောင်းကို စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် တစ်နေ့လျှင် စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာသာ ရေးနိုင်ပြီး ထို့နောက် သုံးရက် အနားယူရသည်။ သို့သော် ရေးသားမှုတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျွန်မ၏အားအင်လည်း တိုးလာခဲ့သည်။ ကျွန်မ၏ခေါင်းထဲရှိ ထုံကျင်မှုသည် စိတ်ကို မှုန်ဝါးစေသကဲ့သို့ မထင်ရဘဲ ထိုအလုပ် [“Spiritual Gifts,” အတွဲ ၁] ကို အဆုံးမသတ်မီတွင် ထိုလေဖြတ်ခြင်း၏ သက်ရောက်မှုသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

၁၈၅၈ ခုနှစ် ဇွန်လတွင် Battle Creek ၌ ညီလာခံကျင်းပနေစဉ် ရူပါရုံထဲတွင် ကျွန်မအား ပြသတော်မူသည်မှာ Jackson တွင် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထိုတိုက်ခိုက်မှု၌ စာတန်သည် ကျွန်မရေးသားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသောအမှုကို တားဆီးရန်အတွက် ကျွန်မ၏အသက်ကို ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျွန်မကို ကယ်တင်ရန် စေလွှတ်ခံခဲ့ရကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အခြားအရာများအနက် ထိုတိုက်ခိုက်မှုမဖြစ်မီကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သောကျန်းမာရေးဖြင့် ကောင်းချီးခံစားရမည်ကိုလည်း ကျွန်မမြင်ခဲ့သည်။