အခန်း ၁၉ — အိမ်တွင်းပညာရေး

 

အခန်း ၁၉—အိမ်တွင်းပညာရေး

မိခင်၏ အလုပ်သည် အရေးကြီးသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ နေ့စဉ်ဘဝ၏ အိမ်တွင်း စောင့်ရှောက်မှုများနှင့် ကြိုးစားရသော တာဝန်များကြားတွင် သူမသည် သူမ၏ အိမ်ထောင်စုကို ကောင်းချီးပေးမည့်နှင့် မြှင့်တင်ပေးမည့် လွှမ်းမိုးမှုကို သက်ရောက်စေရန် ကြိုးစားသင့်ပေသည်။ သူမ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခံရသော ကလေးများတွင် မိခင်တိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံဘုရင်ထံမှ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ကို ရရှိထားကြ၏။ ထို့ပြင် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို ဘုရားသခင်၏ ပုံစံအတိုင်း ပုံသွင်းရန်၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ၎င်းတို့ကို ဆွဲဆောင်မည့် လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုကို ၎င်းတို့၏ အသက်တာများအပေါ်တွင် ဖန်တီးပေးရန်မှာ သူမ၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။ မိခင်များသည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို အမြဲတမ်း သဘောပေါက်ခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ကလေးများကို ဤဘဝ၏ တာဝန်များအတွက်နှင့် နောင်လာမည့် မသေနိုင်သော အသက်တာ၏ ဂုဏ်အသရေများအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် မိမိတို့၏ ပထမဆုံး ရည်ရွယ်ချက်၊ အရေးအကြီးဆုံး မစ်ရှင် ဖြစ်စေခဲ့ကြမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ မြေယာရှိ အိမ်ထောင်စု များစွာတို့တွင် ယခုလက်ရှိ တည်ရှိနေသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ရမည် မဟုတ်ပေ။ မိခင်၏ အလုပ်မှာ သူမ၏ ကလေးများကို ပိုမိုမြင့်မားပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အောင်မြင်မှုများဆီသို့ လမ်းပြနိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်တာတွင် စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်မှုကို တောင်းဆိုနေသော အလုပ်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် စာတန်သည် မိဘများနှင့် ကလေးများ နှစ်ဦးစလုံး၏ ဝိညာဉ်များကို လုံခြုံစေရန် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ရေးဆွဲ၏။ မိခင်များသည် အိမ်တွင်း၏ တာဝန်များနှင့် ကလေးငယ်များ၏ သေချာသော လေ့ကျင့်မှုတို့မှ မိမိကိုယ်ကို နှင့် လောက၏ အစေခံမှုဆီသို့ ဆွဲထုတ်ခံကြရ၏။ အချည်းနှီးမှု၊ ဖက်ရှင်နှင့် အရေးပါမှု နည်းပါးသော ကိစ္စရပ်များကို အာရုံစုပ်ယူရန် ခွင့်ပြုထားပြီး၊ အဖိုးတန် ကလေးများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညာရေးကို လျစ်လျူရှုထား၏။

အကယ်၍ သူမသည် လောက၏ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ကျင့်စဉ်များကို သူမ၏ စံနှုန်းအဖြစ် ပြုလုပ်မည်ဆိုပါက မိခင်သည် သူမ၏ ကံကြမ္မာ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများအတွက် မသင့်လျော်တော့ပေ။ အကယ်၍ ဖက်ရှင်သည် သူမကို ကျွန်ဘဝတွင် ချုပ်နှောင်ထားမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သူမ၏ ခံနိုင်ရည် စွမ်းအားများကို အားနည်းစေမည်ဖြစ်ပြီး အသက်တာကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု အစား ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းမှုကြောင့် သူမသည် သူမ၏ အခွင့်အရေး ဖြစ်သော အခွင့်အလမ်းများ၏ တန်ဖိုးကို အသိအမှတ်ပြုရန် ပျက်ကွက်ကောင်း ပျက်ကွက်နိုင်ပြီး၊ သူမ၏ မိသားစုသည် သူမ၏ တွေးခေါ်မှု၊ သူမ၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့် သူမ၏ လုံ့လဝီရိယရှိသော ညွှန်ကြားချက်တို့၏ အကျိုးကျေးဇူး မပါဘဲ ကြီးပြင်းလာရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမည်။ မိခင်များသည် ဘုရားသခင် ပေးသက်ထားသော အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အခွင့်အရေးများကိုသာ စဉ်းစားကြမည်ဆိုပါက လောက၏ အရေးမပါသော ကိစ္စရပ်များဆီသို့ မိမိတို့၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန်များမှ ဤမျှလ່ောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လွှဲပြောင်းခံရမည် မဟုတ်ပေ။

မိခင်၏ အလုပ်သည် သူမ၏ လက်ထဲရှိ ရင်သွေးငယ်မှ စတင်၏။ ကလေးငယ်သည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို သူ၏ ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ခံရပါက သူ့ကိုယ်သူ ပစ်ချပြီး အော်ဟစ်သည်ကို ကျွန်ုပ် မကြာခဏ တွေ့မြင်ခဲ့ရ၏။ ဤသည်မှာ ဆိုးညစ်သော ဝိညာဉ်ကို ဆူငေါက်ရမည့် အချိန် ဖြစ်ပေသည်။ ရန်သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများ၏ စိတ်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့၏ ဆန္ဒအတိုင်း ၎င်းတို့ကို ပုံသွင်းရန် သူ့ကို ခွင့်ပြုကြမည်လော။ ဤကလေးငယ်များသည် မည်သည့် ဝိညာဉ်က ၎င်းတို့ကို လွှမ်းမိုးနေသည်ကို မခွဲခြားနိုင်ကြပေ၊ ထို့ကြောင့် မိဘများသည် ၎င်းတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် သတိတရားကို ကျင့်သုံးရန် တာဝန်ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့၏ အလေ့အထများကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ရမည်။ ဆိုးညစ်သော သဘောထားများကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မှန်ကန်သော အရာကို နှစ်သက်စေရန် စိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးရမည်။ ကလေးငယ်သည် မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်ရန် ကြိုးစားမှုတိုင်းတွင် အားပေးမှု ခံရသင့်ပေသည်။

မှန်ကန်မှု (ပုံမှန်ဖြစ်မှု) သည် ကလေးများ၏ အလေ့အထ အားလုံးတွင် စည်းမျဉ်း ဖြစ်သင့်ပေသည်။ မိခင်များသည် အစာစားချိန်များကြားတွင် ၎င်းတို့ကို စားသုံးရန် ခွင့်ပြုရာတွင် ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်နေကြ၏။ အစာအိမ်သည် ဤကျင့်စဉ်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး နောင်လာမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချမှတ်ခြင်း ခံရ၏။ ၎င်းတို့၏ စိတ်မချမ်းသာမှုသည် မကျက်သေးသော ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော အစားအစာကြောင့် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် မိခင်သည် ဤကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဆင်ခြင်ရန်နှင့် သူမ၏ ထိခိုက်စေသော စီမံခန့်ခွဲမှုကို ပြုပြင်ရန် အချိန်မဖြုန်းနိုင်ဟု ခံစားရ၏။ ထို့ပြင် သူမသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်မရှည်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက်လည်း ရပ်မနေနိုင်ပေ။ သူမသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရသူငယ်များကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ကိတ်မုန့်တစ်စွန်း သို့မဟုတ် အခြား မုန့်ချိုတစ်မျိုးမျိုးကို ပေး၏၊ သို့သော် ဤအရာသည် ဆိုးကျိုးကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရုံသာ ရှိပေသည်။ မိခင်အချို့သည် အလုပ်ပမာဏ များပြားစွာ လုပ်ဆောင်လိုသည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ကလေးများထက် ပိုမိုစိတ်တိုလွယ်လာသည်အထိ အာရုံကြောဆိုင်ရာ အလျင်စလို အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး၊ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းနှင့် ရိုက်နှက်ခြင်းတို့ဖြင့်ပင် ကလေးငယ်များကို တိတ်ဆိတ်သွားစေရန် ကြောက်လန့်စေရန် ကြိုးစားကြ၏။

မိခင်များသည် ကလေးများ၏ နုနယ်သော ကျန်းမာရေးကို မကြာခဏ ညည်းညွုတ့်ကြပြီး ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏၊ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် အနည်းငယ်မျှသော ဘုံဥာဏ်ကို ကျင့်သုံးကြမည်ဆိုပါက ပြဿနာသည် အစားအစာတွင် မှားယွင်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ သိရှိလာကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝမ်းဝမ်းပိုးစားခြင်း ခေတ်တွင် အသက်ရှင်နေကြရ၏၊ ထို့ပြင် လူငယ်များ လေ့ကျင့်သင်ကြားခံရသော အလေ့အထများသည် သတ္တဝါ၏ ဥပဒေများကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်နေသော Seventh-day Adventist များစွာတို့ကပင် ဖြစ်စေကာမူ တည်ရှိနေ၏။ ကျွန်ုပ်သည် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်အောက် ကလေးများနှင့်အတူ စားပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ကြိမ် ထိုင်ခဲ့ဖူး၏။ အသားကို ပေါများစွာ တည်ခင်းကျွေးမွေးခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် နုနယ်ပြီး အာရုံကြော ခြောက်ခြားနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သစ်ချဉ်သီး (pickles) ကို တောင်းဆိုခဲ့၏။ မုန်ညင်းစေ့ဖြင့် ပူစပ်နေပြီး အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် စပ်ခါးနေသော ကျူချူး (chow-chow) ပုလင်းတစ်လုံးကို သူမအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သူမသည် ထိုအထဲမှ လွတ်လပ်စွာ ယူငင်စားသုံးခဲ့၏။ ကလေးမလေးသည် သူမ၏ အာရုံကြော ခြောက်ခြားမှုနှင့် စိတ်တိုလွယ်မှုတို့အတွက် နာမည်ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး၊ ဤပူစပ်သော အမွှေးအကြိုင်များသည် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေကို ဖန်တီးရန် ကောင်းစွာ တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကြီးဆုံး ကလေးက အသားမပါဘဲ အစာမစားနိုင်ဟု တွေးထอกခဲ့ပြီး အကယ်၍ သူ့အတွက် မပေးအပ်ပါက ကြီးမားသော မကျေနပ်မှုကို နှင့် မလေးစားမှုကိုပင် ပြသခဲ့၏။ မိခင်သည် သူ၏ နှစ်သက်မှုနှင့် မနှစ်သက်မှုများတွင် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအတွက် ကျွန်တစ်ဦးထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသည်အထိ သူ့ကို အလိုလိုက်ခဲ့၏။ လူငယ်လေးအား အလုပ် မပေးအပ်ခဲ့ရဘဲ၊ သူသည် သူ၏ အချိန်၏ အများစုကို အသုံးမကျသော သို့မဟုတ် အသုံးမကျသည်ထက် ဆိုးရွားသော အရာများကို ဖတ်ရှုရာတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့၏။ သူသည် ခေါင်းကိုက်ခြင်းကို အမြဲတမ်းလိုလို ညည်းညွုတ့်ခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းသော အစားအစာကို မနှစ်သက်ခဲ့ပေ။

မိဘများသည် မိမိတို့၏ ကလေးများအတွက် အလုပ်အကိုင်ကို ပေးအပ်သင့်ပေသည်။ ပျင်းရိခြင်းထက် ပိုမိုသေချာသော ဆိုးကျိုး၏ အရင်းအမြစ် မည်သည့်အရာမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ကြွက်သားများအတွက် ကျန်းမာသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ယူဆောင်လာပေးမည့် ကိုယ်လက်အလုပ်သည် ရိုးရှင်းပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အစားအစာအတွက် စားသက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မှန်ကန်စွာ အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသော လူငယ်သည် သူ့ရှေ့တွင် အသားပန်းကန်နှင့် စားသက်ကို ဆွဲဆောင်ရန် အမျိုးမျိုးသော မုန့်ချိုများကို မတွေ့ရသောကြောင့် တတွတ်တွတ် မြည်တမ်းလျက် စားပွဲမှ ထရပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားသခင်၏ သားတော် ယေရှုသည် လက်သမားအလုပ်တွင် လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းအားဖြင့် လူငယ် အားလုံးအတွက် စံနမူနာတစ်ခုကို ချမှတ်ပေးခဲ့၏။ ဘဝ၏ သာမန် တာဝန်များကို လက်ခံရန် မထီမဲ့မြင်ပြုကြသူများသည် ယေရှုသည် မိဘများကို နာခံခဲ့ပြီး မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရာတွင် သူ၏ အပိုင်းကို ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြောင်းကို သတိရကြပါစေ။ ဂျိုးဇက်နှင့် မာရီတို့၏ စားပွဲပေါ်တွင် ဇိမ်ခံပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ တွေ့ရှိခဲ့ရ၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများအကြားတွင် ပါဝင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မိဘများသည် ငွေကြေး သုံးစွဲရာတွင် မိမိတို့၏ ကလေးများအတွက် စံနမူနာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ငွေကြေးရရှိသည်နှင့်တပြိုင်နက် စားစရာ မုန့်ချိုများအတွက် သို့မဟုတ် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၏ မလိုအပ်သော အလှဆင်မှုများအတွက် ချက်ချင်း သုံးစွဲကြပြီး၊ ငွေကြေး ထောက်ပံ့မှု လျော့နည်းသွားသောအခါ မိမိတို့ ဖြုန်းတီးခဲ့သည့် အရာ၏ လိုအပ်မှုကို ခံစားရသူများ ရှိနေ၏။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ပေါများသော ဝင်ငွေရှိပါက ဒေါ်လာတိုင်းကို သုံးစွဲကြ၏။ အကယ်၍ နည်းပါးပါက ၎င်းတို့ ရရှိထားသော ဇိမ်ခံ အလေ့အထများအတွက် မလုံလောက်ဘဲ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ချေးငှားကြ၏။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ မည်သည့် ရင်းမြစ်မှမဆို စုဆောင်းကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မရိုးသားသူများနှင့် မမှန်ကန်သူများ ဖြစ်လာကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ စာအုပ်များတွင် ၎င်းတို့အား ဆန့်ကျင်လျက် တည်ရှိနေသော မှတ်တမ်းသည် တရားစီရင်သည့်နေ့တွင် ၎င်းတို့ ကြည့်ရှုလိုမည် မဟုတ်သော အရာမျိုး ဖြစ်ပေသည်။ မျက်လုံး၏ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရမည်၊ စားသက်၏ တောင့်တမှုကို အလိုလိုက်ရမည်၊ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အရင်းအနှီးမရှိသော အလေ့အထများဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆင်းရဲတွင်းသို့ ရောက်အောင် ပြုလုပ်ကြ၏၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဝင်ငွေအတွင်း၌ အသက်ရှင်ရန် သင်ယူခဲ့ကြသင့်ပေသည်။ ဇိမ်ခံခြင်းသည် လူငယ်များ ကျူးလွန်တတ်သည့် အပြစ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ငနဲဆန်ပြီး ရုန်းကန်းသည်ဟု ထင်မြင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ခြိုးခြံချွေတာသော အလေ့အထများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏။ သည်းခံသော လုံ့လဝီရိယနှင့် ခြိုးခြံချွေတာခြင်း၏ စံနမူနာကို ပေးအပ်ခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေရှင် ယေရှုသည် ဤကဲ့သို့သော သူများအား မည်သို့ မိန့်ဆိုမည်နည်း။

အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းတွင် ခြိုးခြံချွေတာမှုကို မည်သို့ ကျင့်သုံးနိုင်သည်ကို ဤနေရာတွင် အတိအကျ ဖော်ပြရန် မလိုအပ်ပေ။ စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပြည့်အဝ အပ်နှံထားကြပြီး ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လမ်းညွှန်အဖြစ် ခံယူကြသူများသည် အသက်တာ၏ တာဝန် အားလုံးတွင် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို သိရှိကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်နှလုံး နိမ့်ချပြီး တိတ်ဆိတ်သော ယေရှုထံမှ သင်ယူကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ခရစ်တော်၏ နိမ့်ချမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ၎င်းတို့သည် အားမလိုအားမမ ဖြစ်စေသော သွေးဆောင်မှုများဆီသို့ တံခါးကို ပိတ်ပစ်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

လူများစွာတို့သည် ဆာလောင်မှုကို တံခါးဝမှပင် မကာကွယ်နိုင်ကြဘဲ ရှိနေစဉ်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် စားသက်ကို ကျေနပ်စေရန်နှင့် ပြသလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို မည်သို့ ဖြည့်ဆည်းရမည်ကို လေ့လာနေကြမည် မဟုတ်ပေ။ “နစ်ကယ်တစ်ပြားပါပဲ”၊ “ဒိုမိန်းတစ်ပြားပါပဲ” ဟူသော တွေးခေါ်မှုဖြင့် မလိုအပ်သော အရာများတွင် နေ့စဉ် သုံးစွဲနေသော ပမာဏသည် အလွန် နည်းပါးပုံရ၏။ သို့သော် ဤအရာ အနည်းငယ်ကို တစ်နှစ်တာ၏ ရက်များနှင့် မြှောက်ပါ၊ ထို့ပြင် နှစ်တွေ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ကိန်းဂဏန်းများ၏ စာရင်းသည် မယုံနိုင်လောက်စရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

အရှင်သခင်သည် မိဘများအား တင်းကျပ်သော ခြိုးခြံချွေတာမှုကို မိမိတို့၏ ကလေးများကို သင်ကြားပေးရန် သတိပေးနိုင်ရန်အတွက် ဖြုန်းတီးသော အလေ့အထများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးကျိုးများကို ကျွန်ုပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တင်ပြရန် နှစ်သက်တော်မူခဲ့၏။ ၎င်းတို့ မလိုအပ်သော အရာအတွက် သုံးစွဲသည့် ငွေသည် ၎င်း၏ သင့်လျော်သော အသုံးပြုမှုမှ ဖောက်ပြန်သွားကြောင်း ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးပါ။ အနည်းဆုံး အရာတွင် သစ္စာမရှိသူသည် ကြီးမားသော အရာတွင်လည်း သစ္စာရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ လူများသည် မြေကြီးဆိုင်ရာ ပစ္စည်းဥစ္စာများတွင် သစ္စာမရှိပါက ၎င်းတို့အား ထာဝရ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို အပ်နှံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ စားသက်အပေါ်တွင် အစောင့်အရှောက်ကို ထားရှိပါ။ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်သာမက စံနမူနာဖြင့်လည်း သင့်လျော်သော အစားအစာကို အသုံးပြုရန် သင့်ကလေးများကို သင်ကြားပေးပါ။ ရိုးရိုးမျှသာ အလုပ်များနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသုံးဝင်သော အလုပ်တွင် ပါဝင်ကြရင်း လုံ့လဝီရိယ ရှိရန် ၎င်းတို့ကို သင်ကြားပေးပါ။ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခံယူချက်များကို နိုးထလာစေရန် ရှာဖွေပါ။ ကလေးငယ်ဘဝ အစောပိုင်းနှစ်များကတည်းကပင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်များ ရှိကြောင်း ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးပါ။ နေရာတိုင်းတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှုများ ရှိနေကြောင်း၊ ၎င်းတို့သည် ယေရှုထံသို့ လာရောက်ပြီး ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ အပ်နှံရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၌သာလျှင် သွေးဆောင်မှု မှန်သမျှကို တွန်းလှန်ရန် ခွန်အားကို တွေ့ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား ပြောပြပါ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှစ်သက်ပျော်ရွှင်စေရန်အတွက်သာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အရှင်သခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာရန် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရကြောင်းကို ၎င်းတို့၏ စိတ်များတွင် ထိန်းသိမ်းထားပါ။ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အလိုလိုက်ခြင်း၏ လမ်းကြောင်းများဆီသို့ သွေးဆောင်မှုများ တွန်းအားပေးသောအခါ၊ စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှောက်မှ ပိတ်ဆို့ရန် ရှာဖွေနေသောအခါ၊ “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ် မအနိုင်ယူခံရအောင် ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု တောင်းပန်လျက် ယေရှုကို ရှုမြင်ရန် ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးပါ။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ၎င်းတို့၏ ဆုတောင်းချက်များအတွက် အဖြေအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ အနားတွင် စုဝေးလာကြမည်ဖြစ်ပြီး ဘေးကင်းသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ လမ်းပြပေးလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များအတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့၏၊ ၎င်းတို့အား လောကမှ ဖယ်ထုတ်ခံရရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဆိုးညစ်မှုမှ ကာကွယ်ခံရရန်အတွက်— နေရာတိုင်းတွင် တွေ့ဆုံမည့် သွေးဆောင်မှုများကို အရှုံးမပေးဘဲ ကာကွယ်ခံရရန်အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ဖေဖေနှင့် အမေ တိုင်း ပြုလုပ်သင့်သော ဆုတောင်းချက် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကလေးများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ ဤကဲ့သို့ တောင်းပန်ကြပြီးနောက် ၎င်းတို့ အလိုရှိသည့်အတိုင်း ပြုမူရန် ၎င်းတို့ကို စွန့်လွှတ်သင့်ပါသလော။ ၎င်းတို့သည် စားသက်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ အလိုလိုက်သင့်ပြီး၊ ထို့နောက် ကလေးများကို ထိန်းချုပ်ရန် မျှော်လင့်သင့်ပါသလော— မဟုတ်ပါ၊ ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှုကို ပုခက်ထဲမှစ၍ သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအလုပ်၏ တာဝန်ဝတ္တရားသည် မိခင်၏ အပေါ်တွင် ကြီးမားစွာ တည်ရှိနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။ အနုညံ့ဆုံး မြေကြီးဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှုမှာ မိခင်နှင့် သူမ၏ ကလေးတို့ အကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှု ဖြစ်ပေသည်။ ဤပိုမိုခိုင်မာပြီး ပိုမိုနုနယ်သော ပေါင်းစည်းမှု ကြိုးဝိုင်းကြောင့် ကလေးသည် ဖခင်၏ အလုပ်ထက် မိခင်၏ အသက်တာနှင့် စံနမူနာတို့ဖြင့် ပိုမို လွယ်ကူစွာ စွဲမှတ်ခံရ၏။ သို့သော် မိခင်၏ တာဝန်သည် လေးလံသော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဖခင်၏ အမြဲတရားသော အကူအညီကို ရရှိသင့်ပေသည်။

စားသုံးခြင်းနှင့် သောက်သုံးခြင်းတွင် မတန်တဆ စားသောက်ခြင်း၊ အလုပ်လုပ်ရာတွင် မတန်တဆ ဖြစ်ခြင်း၊ အရာရာတိုင်းနီးပါးတွင် မတန်တဆ ဖြစ်ခြင်းတို့သည် နေရာတိုင်းတွင် တည်ရှိနေ၏။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ခုအတွင်းတွင် ဤမျှလောက် များပြားသော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုများကို ပြုလုပ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က အနားယူသင့်သည်ဟု ပြောဆိုနေချိန်တွင်ပင် ဆက်လက် အလုပ်လုပ်နေသူများသည် မည်သည့်အခါမျှ အမြတ်အစွန်း ရရှိသူများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ချေးငှားထားသော အရင်းအနှီးဖြင့် အသက်ရှင်နေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် အနာဂတ် အချိန်တစ်ခုတွင် လိုအပ်မည့် အသက်ရှင်ခြင်း စွမ်းအားကို သုံးစွဲနေကြ၏။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့ မဆင်မခြင် အသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအင်ကို တောင်းဆိုလာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ လိုအပ်ချက်ကြောင့် ကျရှုံးသွားကြ၏။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ကုန်ဆုံးသွား၏၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ ကျဆုံးသွား၏။ ၎င်းတို့သည် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်းကို သဘောပေါက်ကြ၏၊ သို့သော် ၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို မသိရှိကြပေ။ ၎င်းတို့၏ လိုအပ်သော အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ဖောက်ဖျက်သူတိုင်းသည် အချိန်အခါတစ်ခုတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုခုဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာ၏ အချိန်ကာလ အသီးသီးတွင် လိုအပ်မည့် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ထောက်ပံ့ပေးထားတော်မူ၏။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဆက်မပြတ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမိုတင်ခြင်းဖြင့် ဤခွန်အားကို မဆင်မခြင် ကုန်ဆုံးစေမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် အချိန်အခါတစ်ခုတွင် ဆုံးရှုံးရမည့်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသုံးဝင်မှုသည် လျော့ပါးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အသက်တာကိုယ်တိုင် မဖျက်ဆီးခံရပါက လျော့ပါးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

စည်းမျဉ်းတစ်ခုအနေဖြင့် နေ့၏ အလုပ်ကို ညဘက်အထိ အချိန်မတိုးချဲ့သင့်ပေ။ အကယ်၍ နေ့၏ နာရီ အားလုံးကို ကောင်းစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပါက ညဘက်အထိ တိုးချဲ့ထားသော အလုပ်သည် အလွန်အမင်း ပိုလျှံနေပြီး၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတင်ခံထားရသော အလွန်အမင်း ဝန်ပိနေသော စနစ်သည် ၎င်းအပေါ်တွင် တင်ထားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်သူများသည် ၎င်းတို့ ရရှိသည်ထက် ပိုမို ဆုံးရှုံးတတ်ကြကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အာရုံကြော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် အလုပ်လုပ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် ချက်ချင်း ထိခိုက်မှုကိုမျှ မသိရှိနိုင်ကြပေ၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံများကို သေချာပေါက် ပျက်ပြားစေနေကြ၏။

မိဘများသည် ညနေခင်းများကို မိသားစုအတွက် အပ်နှံကြပါစေ။ နေ့၏ အလုပ်များနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖယ်ရှားပစ်ပါ။ ခင်ပွန်းနှင့် ဖခင်သည် မိမိ၏ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အိမ်သို့ ယူဆောင်လာပြီး စိတ်ညစ်စရာနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ ဖြစ်စေခြင်းဖြင့် မိမိ၏ မိသားစု၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖျက်ဆီးရန် စည်းမျဉ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ပြုလုပ်မည်ဆိုပါက များစွာ အကျိုးအမြတ် ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ခက်ခဲသော ကိစ္စရပ်များတွင် သူ၏ ဇနီး၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဉာဏ်ပညာကို စုပေါင်းတောင်းခံခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ရှုပ်ထွေးမှုများတွင် သက်သာရာ ရရှိနိုင်ကြပေသည်။ သို့သော် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များအပေါ်တွင် စိတ်ကို အမြဲတမ်း ဖိစီးထားခြင်းသည် စိတ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ နှစ်ခုစလုံး၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ညနေခင်းများကို တတ်နိုင်သမျှ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းအောင် ကုန်ဆုံးစေပါ။ အိမ်သည် ရွှင်လန်းမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် မေတ္တာတို့ တည်ရှိရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါစေ။ ဤအရာသည် ကလေးများအတွက် ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ မိဘများသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို အမြဲတမ်း ချေးငှားနေကြမည်၊ စိတ်တိုလွယ်ကြပြီး အပြစ်ရှာတတ်ကြမည်ဆိုပါက ကလေးများသည် တူညီသော မကျေနပ်မှုနှင့် ငြင်းခုံမှု ဝိညာဉ်ကို ခံစားကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်သည် လောကတွင် အဆိုးဆုံးသော မပျော်မရွှင်ရဆုံး နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကလေးများသည် အိမ်တွင်ထက် စိမ်းလန်းသူများအကြားတွင်၊ မဆင်မခြင် အပေါင်းအသင်းများတွင် သို့မဟုတ် လမ်းပေါ်တွင် ပိုမိုပျော်ရွှင်မှုကို တွေ့ရှိကြ၏။ အကယ်၍ အရာရာတိုင်းတွင် မတန်တဆ စားသောက်ခြင်းကို ကျင့်သုံးပြီး သည်းခံမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်မည်ဆိုပါက ဤအရာ အားလုံးကို ရှောင်ရှားနိုင်ပေမည်။ မိသားစုဝင် အားလုံး၏ ဘက်မှ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အိမ်ကို ပရဒိုက်ဥယျာဉ် တစ်ခုနီးပါး ဖြစ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ သင်၏ အခန်းများကို တတ်နိုင်သမျှ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းအောင် ပြုလုပ်ပါ။ ကလေးများအတွက် အိမ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အဆွဲဆောင်ဆုံး နေရာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိစေပါ။ လမ်းပေါ်မှ အပေါင်းအသင်းများကို ၎င်းတို့ မရှာဖွေစေရန်၊ သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ဆိုးညစ်မှု၏ နေရာများကိုမျှ မတွေးတောစေရန် ထိုကဲ့သို့သော လွှမ်းမိုးမှုများကို ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် ပစ်ချပါ။ အကယ်၍ အိမ်တွင်း အသက်တာသည် ဖြစ်သင့်သည်အတိုင်း ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက လူငယ်များသည် အိမ်၏ ခိုလှုရာမှ လောကဆီသို့ ထွက်ခွာသည့်အခါ ထိုနေရာတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော အလေ့အထများသည် သွေးဆောင်မှု၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆန့်ကျင်သည့် ခိုင်မာသော ကာကွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် မိသားစု၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်များကို တည်ဆောက်ကြပါသလော၊ သို့မဟုတ် ပြသလိုရုံသက်သက်အတွက်သာ တည်ဆောက်ကြပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအတွက် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော၊ နေရောင်ခြည် ရရှိသော အခန်းများကို ထောက်ပံ့ပေးကြပါသလော၊ သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် မူမတည်သော စိမ်းလန်းသူများအတွက် ချန်လှပ်ထားရင်း ၎င်းတို့ကို မှောင်မိုက်အောင်နှင့် ပိတ်ထားအောင် ပြုလုပ်ကြပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သော ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အလုပ်၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ပေးအပ်နိုင်သော ပိုမိုကြီးမားသော ကောင်းကျိုး မရှိပေ၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအား အသက်တာ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်၏ စစ်မှန်မှုတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိတို့၏ အပိုင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ၎င်းတို့အား အကောင်းဆုံး အရည်အချင်းပြည့်မီစေလိမ့်မည်ဟူသော အရေးကြီးသော အခြေခံမူကို ညွှန်ကြားချက်နှင့် စံနမူနာဖြင့် စွဲမှတ်စေခြင်းဖြင့် သင့်လျော်သော ပညာရေးကို ပေးအပ်ခြင်းပင်တည်း။

ကျွန်ုပ်တို့၏ အတုအယောင် အလေ့အထများသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အခွင့်အရေးများစွာနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများစွာကို နုတ်ယူကြပြီး၊ အသုံးဝင်မှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့အား မသင့်လျော်စေကြပေ။ ဖက်ရှင်ကျကျ အသက်တာသည် ခက်ခဲပြီး ကျေးဇူးတင်စရာ မရှိသော အသက်တာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ပြသလိုရုံသက်သက်အတွက်သာ အချိန်၊ ငွေနှင့် ကျန်းမာရေးတို့သည် မည်မျှ မကြာခဏ စတေးခံရသနည်း၊ သည်းခံမှုသည် ပြင်းထန်စွာ စုံစမ်းခံရပြီး မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားရသနည်း။ အကယ်၍ မိဘများသည် ရိုးရှင်းမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြမည်၊ အချည်းနှီးမှုကို ကျေနပ်စေရန်နှင့် ဖက်ရှင်ကို လိုက်နာရန်အတွက် ကုန်ကျစရိတ်များကို မပြုလုပ်ကြဘဲ နေကြမည်ဆိုပါက၊ ခရစ်တော်ကို ဝန်ခံကြသော်လည်း ကိုယ်ကိုနှိမ်နိမ့်ခြင်း၏ လက်ဝါးကားတိုင်ကို မြှင့်တင်ရန် ငြင်းဆန်ကြသူများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မလှုပ်ရှားဘဲ မှန်ကန်သော အရာတွင် မြင့်မြတ်သော လွတ်လပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကြမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ဤစံနမူနာကိုယ်တိုင်ဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကလေးများကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ပညာရေးကို ပေးအပ်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ကလေးများသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တန်ဖိုးရှိသော ယောက်ျားများနှင့် မိန်းမများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလှည့်ကျအားဖြင့် ဖက်ရှင်နှင့် လူကြိုက်များသော အမြင်၏ ရေစီးကြောင်းကိုပင် ဆန့်ကျင်လျက် မှန်ကန်သော အရာအတွက် ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ရန် သတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်လာကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မိဘတို့၏ အပြုအမူတိုင်းသည် ကလေးများ၏ အနာဂတ်အပေါ်တွင် သက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။ အပြင်ဘက် တန်ဆာဆင်မှုနှင့် ဖောက်ပြန်နေသော စားသက်ကို ကျေနပ်စေခြင်းတွင် အချိန်နှင့် ငွေကို အပ်နှံရာတွင် ၎င်းတို့သည် ကလေးများတွင် အချည်းနှီးမှု၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် တဏှာကို ပြုစုပျိုးထောင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မိခင်များသည် အလုပ်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကြောင့် အလွန်အမင်း ဝန်ပိနေရသဖြင့် မိမိတို့၏ ကလေးငယ်များကို စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် သင်ကြားပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ပျက်စရာများနှင့် အခက်အခဲများတွင် စာနာပေးရန်အတွက် အချိန်မယူနိုင်ဟု ညည်းညွုတ့်ကြ၏။ လူငယ်များ၏ စိတ်နှလုံးများသည် စာနာမှုနှင့် နူးညံ့မှုကို တောင့်တကြပြီး၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် မိဘများထံမှ ၎င်းကို မရရှိကြပါက စိတ်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား နှစ်ခုစလုံးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော ရင်းမြစ်များမှ ၎င်းကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အလုပ်များနေသော လက်များနှင့် ပင်ပန်းနေသော မျက်လုံးများသည် ကလေးများတွင် အချည်းနှီးမှုနှင့် ဇိမ်ခံမှုကို အားပေးရန်သာ အစေခံနိုင်သော အသုံးမကျသော အလှဆင်မှု အပိုင်းအစ တစ်ခုခုတွင် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ အလုပ်လုပ်နေကြစဉ်၊ အချိန်နှင့် တွေးခေါ်မှု မရှိခြင်းကြောင့် မိခင်များသည် မိမိတို့၏ ကလေးများကို အပြစ်ကင်းသော ပျော်ရွှင်မှု အချို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်ကို ကျွန်ုပ် ကြားဖူး၏။ “သစ်ကိုင်းကို ကွေးသကဲ့သို့ သစ်ပင်သည် တိမ်းညွတ်သွား၏။” ကလေးများသည် လူလားမြောက်လာကြသည်နှင့်အမျှ ဤသင်ခန်းစာများသည် မာနထောင်လွှားမှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အသုံးမကျမှုတို့တွင် အသီးအပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာစေ၏။ မိဘများသည် ကလေးများ၏ အပြစ်များကို ညည်းညွုတ့်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော မျိုးစေ့မှ ရိတ်သိမ်းနေကြရုံသာ ရှိကြောင်းကို မမြင်နိုင်အောင် မျက်ကန်း ဖြစ်နေကြ၏။

ခရစ်ယာန် မိဘများတို့၊ သင်တို့၏ အသက်တာ ဝန်ထုပ်ကို လက်ခံရယူကြလော့၊ သင့်အပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော သန့်ရှင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို ရိုးသားစွာ စဉ်းစားကြလော့။ လောက၏ ဖက်ရှင်များနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများ၊ မျက်လုံး၏ တဏှာနှင့် အသက်တာ၏ မာနထောင်လွှားမှုကို လိုက်နာခြင်းအစား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သင်တို့၏ စံနှုန်းအဖြစ် ပြုလုပ်ကြလော့။ သင်တို့၏ မိသားစုများ၏ အနာဂတ် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာသည် သင့်ကလေးများက ၎င်းတို့၏ အသက်တာ၏ ပထမဆုံး နှစ်များတွင် ရရှိခဲ့သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညာရေးအပေါ်တွင် ကြီးမားစွာ တည်ရှိနေ၏။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ အရသာများနှင့် အလေ့အထများသည် အရာရာတိုင်းတွင် ဖြစ်သင့်သည်အတိုင်း ရိုးရှင်းနေမည်ဆိုပါက၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် အပို အလှဆင်မှု မပါဘဲ သပ်ရပ်နေမည်ဆိုပါက မိခင်များသည် မိမိတို့၏ ကလေးများကို ပျော်ရွှင်စေရန်နှင့် ချစ်ခင်နာခံမှုကို သင်ကြားပေးရန် အချိန်ကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သင့်ကလေးငယ်များကို ကျောင်းသို့ အလွန်စောစော မစေလွှတ်ကြနှင့်။ မိခင်သည် ရင်သွေးငယ်၏ စိတ်ကို ပုံသွင်းခြင်းကို အခြားသော လက်များထံသို့ မည်သို့ ယုံကြည်အပ်နှံရမည်ကို သတိထားသင့်ပေသည်။ မိဘများသည် ကလေးများ အသက် ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ်နှစ်သို့ မရောက်မချင်း ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး ဆရာများ ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျောင်းခန်းသည် ပန်းများနှင့် ငှက်များအကြားရှိ ပွင့်လင်းသော လေထု ဖြစ်သင့်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဖတ်စာအုပ်မှာ သဘာဝ၏ ဘဏ္ဍာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်များက ၎င်းကို နားလည်နိုင်သည်နှင့်အမျှ မိဘများသည် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝဆိုင်ရာ ကြီးမားသော စာအုပ်ကို ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖွင့်လှစ်ပေးသင့်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်များအကြားတွင် ပေးအပ်သော ဤသင်ခန်းစာများသည် မကြာမီ မေ့ပျောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ မျိုးစေ့ကြဲသူသည် ကောင်းသော မျိုးစေ့ကို ကြဲချနိုင်ရန်အတွက် နှလုံးသား၏ မြေဆီလွှာကို ပြင်ဆင်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုကို ပြုလုပ်သင့်ပေသည်။ အကယ်၍ ယခုအခါ လောက၏ ဖက်ရှင်များကို လိုက်နာရာတွင် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားစွာ ဖြုန်းတီးခံနေရသော အချိန်နှင့် အလုပ်၏ တစ်ဝက်သည် ကလေးများ၏ စိတ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင်၊ မှန်ကန်သော အလေ့အထများကို ဖန်တီးရာတွင် အပ်နှံခံရမည်ဆိုပါက မိသားစုများတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။

မကြာသေးမီက မိခင်တစ်ဦးက အိမ်တစ်လုံးကို သင့်လျော်စွာ တည်ဆောက်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်ကို သူမ နှစ်သက်ကြောင်း၊ အပြင်အဆင်တွင် ချို့ယွင်းချက်များနှင့် အချောသပ်ရာတွင် ကိုက်ညီမှုမရှိသော သစ်သားအလုပ်များက သူမအား စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေကြောင်း ပြောဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ် ကြားဖူး၏။ ဤကိစ္စနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ကောင်းမွန်သော အရသာကို ကျွန်ုပ် မကန့်ကွက်ပါ၊ သို့သော် သူမအား နားထောင်နေစဉ်တွင် ဤကောင်းမွန်မှုသည် သူမ၏ ကလေးများကို စီမံခန့်ခွဲသည့် နည်းလမ်းများထဲသို့ မပါဝင်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိ၏။ ဤအရာများသည် သူမ တာဝန်ရှိသော ဘောင်သွင်းမှုများ ဖြစ်ကြ၏၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော၊ ယဉ်ကျေးမှု မရှိသော နည်းလမ်းများ၊ စိတ်တိုလွယ်သော၊ ကိုယ်ကျိုးရှာသော သဘောာဝများနှင့် ထိန်းချုပ်မရသော ဆန္ဒများသည် အခြားသူများအတွက် နာကျင်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထင်ရှားနေ၏။ ဖွဲ့စည်းပုံ မကျသော စရိုက်လက္ခဏာများ၊ လူသား၏ ကိုက်ညီမှုမရှိသော အပိုင်းအစများ၊ အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့သည် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏၊ သို့သော် မိခင်ကမူ ၎င်းအားလုံးကို မမြင်နိုင်အောင် မျက်ကန်း ဖြစ်နေ၏။ သူမ၏ အိမ်၏ အပြင်အဆင်သည် သူမ၏ ကလေးများ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ အချိုးအစားထက် သူမအတွက် ပို၍ အရေးပါနေ၏။

သန့်ရှင်းမှုနှင့် စည်းကမ်းရှိမှုတို့သည် ခရစ်ယာန်တို့၏ တာဝန်များ ဖြစ်ကြ၏၊ သို့သော် ဤအရာများကိုပင် အလွန်အမင်း လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီး ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များကို လျစ်လျူရှုထားစဉ် တစ်ခုတည်းသော မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရာအဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ ဤထည့်သွင်း စဉ်းစားမှုများအတွက် ကလေးများ၏ အကျိုးစီးပွားကို လျစ်လျူရှုကြသူများသည် ပူဒီနာနှင့် စမုန်ဖြူတို့ကို ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ပေးဆောင်နေကြစဉ် တရားဥပဒေ၏ ပိုမိုလေးနက်သော ကိစ္စရပ်များ— တရားမျှတမှု၊ ကရုဏာနှင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်း မေတ္တာတို့ကို လျစ်လျူရှုနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခံရသော ကလေးများသည် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သက်ကြပြီး စိတ်တိုလွယ်ကာ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ညာဏ်ပညာရှိသော၊ အစောပိုင်း လေ့ကျင့်မှုအပေါ်တွင် မိဘများနှင့် ကလေးများ နှစ်ဦးစလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် တည်ရှိနေကြောင်း မိဘများ သဘောပေါက်နိုင်ပါက မည်မျှ ကောင်းလေစွတည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခံရသော ဤကလေးငယ်များသည် မည်သူတွေနည်း။ ၎င်းတို့သည် အရှင်သခင်၏ မိသားစု၏ အငယ်ဆုံး အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြ၏။ “ဒီသားကို၊ ဒီသမီးကို ယူပါ၊ ငါ့အတွက် သူတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါ၊ ‘နန်းတော်၏ ပုံစံတူအတိုင်း ပြုပြင်ချောမွေ့စေရန်’ ၎င်းတို့ကို ပြင်ဆင်ပါ၊ သို့မှသာ သူတို့သည် အရှင်သခင်၏ တရားရုံးများတွင် တောက်ပလာနိုင်မည်” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ အဖိုးတန် အလုပ်! အရေးကြီးသော အလုပ်! သို့သော် မိခင်များသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုအတွက်၊ လုပ်ဆောင်ရန် သာသနာ့လုပ်ငန်း အချို့အတွက် သက်ပြင်းချနေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်နေရ၏။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အာဖရိက သို့မဟုတ် အိန္ဒိယသို့ သွားနိုင်မည်ဆိုပါက တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်ဟု ၎င်းတို့ ခံစားရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် အသက်တာ၏ နေ့စဉ် တာဝန်ငယ်များကို လက်ခံရယူရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို သစ္စာရှိရှိ၊ ဇွဲလုံ့လဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်ဆောင်သွားရန်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်နေ၏။ ဤသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ မိခင်၏ အလုပ်သည် အလွန်ရှားပါးစွာသာ တန်ဖိုးထားခံရသောကြောင့် မဟုတ်ပေဘူးလော။ သူမတွင် ဖခင်က မည်သည့်အခါမျှ သိရှိလေ့မရှိသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ထောင် ရှိနေ၏။ သူသည် အိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ မိသားစုကို လွှမ်းမိုးစေရန် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ယူဆောင်လာလေ့ရှိပြီး၊ အကယ်၍ အိမ်တွင် သူ့စိတ်ကြိုက် အရာရာတိုင်းကို မတွေ့ရပါက သူ၏ ခံစားချက်များကို မသိစိတ်နှင့် အပြစ်ရှာမှုတို့ဖြင့် ဖော်ပြလေ့ရှိ၏။ သူသည် နေ့တစ်နေ့အတွင်း သူ အောင်မြင်ခဲ့သည့်အရာအတွက် ကြွားဝါနိုင်သည်၊ သို့သော် မိခင်၏ အလုပ်သည် သူ၏ အမြင်တွင် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ တန်ဖိုးနည်းပါးစွာ သတ်မှတ်ခံရ၏။ သူ့အတွက် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသည် အရေးမပါပုံရ၏။ သူမသည် အစားအစာ ချက်ပြုတ်ရန်၊ ကလေးများကို— တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြီးမားသော မိသားစုကြီးတစ်ခုကို— စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် အိမ်ကို သပ်ရပ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန်သာ ရှိပေသည်။ သူမသည် အိမ်တွင်း ယန္တရားကို ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေစေရန် တစ်နေ့လုံး ကြိုးစားခဲ့၏။ သူမသည် ပင်ပန်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း ကြင်နာစွာနှင့် ရွှင်လန်းစွာ ပြောဆိုရန်၊ ကလေးများကို သင်ကြားပေးရန်နှင့် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းတွင် ထိန်းသိမ်းထားရန် ကြိုးစားခဲ့၏။ ဤအရာ အားလုံးသည် ကြိုးပမ်းမှုကို ကုန်ကျစေခဲ့ပြီး သူမ၏ ဘက်မှ သည်းခံမှု အမြောက်အမြား လိုအပ်ခဲ့၏။ သူမသည် သူမ၏ အလှည့်တွင် သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာအတွက် မကြွားဝါနိုင်ပေ။ သူမသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြီးမြောက်ခဲ့သလို ခံစားရ၏။ သို့သော် ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ အလုပ်၏ ရလဒ်များသည် ထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မိခင်ကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူမ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ထမ်းဆောင်နေသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မှတ်သားနေကြ၏။ သူမ၏ အမည်သည် သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင် မည်သည့်အခါမျှ ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းနှင့် ဖခင်တို့ကဲ့သို့ လောက၏ ဂုဏ်အသရေနှင့် လက်ခုပ်သြဘာကို ရရှိမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ စာအုပ်တွင် ထာဝရ တည်တံ့နေမည် ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် သူမ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်နေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ ရာထူးနေရာသည် ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဘုရင်တစ်ပါး၏ ရာထူးနေရာထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဆက်ဆံနေပြီး စိတ်များကို ပုံသွင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

လက်ရှိခေတ်၏ မိခင်များသည် အနာဂတ်၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဖန်တီးနေကြ၏။ ၎င်းတို့၏ ကလေးများသည် နောက်ပိုင်းဘဝတွင် နေရာတိုင်းတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် သွေးဆောင်မှုများကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းရှိစေရန် ၎င်းတို့အား မည်မျှ အရေးကြီးစွာ တည်ထောင်သင့်ပါသနည်း။

သူ၏ အလုပ်အကိုင်နှင့် ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဖခင်သည် မိမိ၏ ဧည့်သည်များနှင့် စိမ်းလန်းသူများကို တစ်နေ့လုံး နှုတ်ဆက်ခဲ့သည့် ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာနှင့် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အသံတို့ဖြင့် မိမိ၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပါစေ။ ဇနီးသည်က သူမ၏ ခင်ပွန်း၏ ကြီးမားသော မေတ္တာပေါ်တွင် မှီခိုနိုင်သည်ဟု ခံစားရပါစေ— သူ၏ လက်မောင်းများသည် သူမ၏ အလုပ်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးကို အားဖြည့်ပေးမည်၊ ထောက်ပံ့ပေးမည်ဟု ခံစားရပါစေ၊ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် သူမ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ထောက်ပံ့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် ၎င်း၏ အလေးချိန်၏ တစ်ဝက်ကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ကလေးများသည် သူမ၏ ကလေးများသာမက သူ့ကလေးများလည်း မဟုတ်ပေဘူးလော။

ဖခင်သည် မိခင်၏ အလုပ်ကို ပေါ့ပါးစေရန် ရှာဖွေပါစေ။ အားလပ်ချိန်၏ ကိုယ်ကျိုးရှာသော ပျော်ရွှင်မှုအတွက် သူ အပ်နှံမည့် အချိန်တွင်၊ မိမိ၏ ကလေးများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် သူ ရှာဖွေပါစေ— ၎င်းတို့၏ အားကစားများတွင်၊ အလုပ်များတွင် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းပါ။ လှပသော ပန်းများ၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်များကို ၎င်းတို့အား ညွှန်ပြပါစေ၊ ၎င်းတို့၏ အရွက်များထဲတွင်ပင် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်နှင့် မေတ္တာကို ၎င်းတို့ ခြေရာခံနိုင်ပေသည်။ ဤအရာ အားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် လှပသော အရာနှင့် ကောင်းသော အရာကို ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း သူ သင်ကြားပေးသင့်ပေသည်။ ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များအား ကွင်းပြင်ရှိ လီလီပန်းများနှင့် လေထဲရှိ ငှက်များကို ညွှန်ပြခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား မည်သို့ စောင့်ရှောက်ကြောင်း ပြသခဲ့ကာ၊ ဤအရာကို ငှက်များနှင့် ပန်းများထက် ပိုမိုအရေးပါသော လူသားကို ကိုယ်တော် စောင့်ရှောက်မည်ဟူသော အထောက်အထားတစ်ခုအဖြစ် တင်ပြခဲ့၏။ ပြသလိုရုံသက်သက် ကြိုးပမ်းမှုများတွင် မည်မျှပင် အချိန်များ ဖြုန်းတီးနေစေကာမူ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်သွင်ပြင်သည် ကွင်းပြင်ရှိ အရိုးရှင်းဆုံး ပန်းများ၏ ကျက်သရေနှင့် အလှအပတို့နှင့် မည်သည့်အခါမျှ မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြောင်း ကလေးများကို ပြောပြပါ။ ဤနည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်များကို အတုအယောင်မှ သဘာဝဆီသို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤလှပသော အရာ အားလုံးကို ခံစားရန် ၎င်းတို့အား ပေးအပ်ထားကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်သည် နှလုံးသား၏ အကောင်းဆုံးနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံး မေတ္တာများကို ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်ရန် အလိုရှိကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိလာနိုင်ပေသည်။

မိဘများသည် မိမိတို့၏ ကလေးများတွင် ဇီဝကမ္မဗေဒ (physiology) လေ့လာမှုတွင် စိတ်ဝင်စားမှု တစ်ရပ်ကို နိုးထလာစေရန် ရှာဖွေသင့်ပေသည်။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ သင်ကြားပြသခံရန် လိုအပ်ပေသည်။ အသက်တာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် စပ်လျဉ်း၍ တိကျသော အသိပညာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိကြသော လူငယ်များအကြားတွင် လူအနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော လူသား၏ သက်ရှိဖွဲ့စည်းပုံ၊ ၎င်း၏ ရှုပ်ထွေးသော အစိတ်အပိုင်း အားလုံး၏ ဆက်နွှယ်မှုနှင့် မှီခိုမှုကို လေ့လာခြင်းမှာ မိခင် အများစုတို့သည် အနည်းဆုံး စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ်သာ သို့မဟုတ် လုံးဝ မရှိသလောက် နည်းပါးစွာ ယူဆောင်ကြသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ စိတ်အပေါ်တွင် သို့မဟုတ် စိတ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်တွင် ရှိသော လွှမ်းမိုးမှုကို နားမလည်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မလိုအပ်သော အသေးအဖွဲ ကိစ္စများဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို အလုပ်ရှုပ်စေကြပြီး၊ ထို့နောက် မိမိတို့၏ ကလေးများ၏ ကျန်းမာရေးကို သင့်လျော်စွာ စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် လိုအပ်သော အချက်အလက်များကို ရယူရန် အချိန်မရှိကြောင်း အကြောင်းပြကြ၏။ ၎င်းတို့ကို ဆရာဝန်များထံ ယုံကြည်အပ်နှံခြင်းက ပို၍ လွယ်ကူ၏။ ကလေး သောင်းပေါင်းများစွာသည် ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို မသိနားမလည်ခြင်းကြောင့် သေဆုံးနေကြရ၏။

အကယ်၍ မိဘများသည် ဤအကြောင်းအရာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အသိပညာကို ရယူကြမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို လက်တွေ့ကျကျ အသုံးပြုခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ခံစားရမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေတစ်ခုကို တွေ့မြင်ကြရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အကြောင်းရင်းမှ တိုက်ရိုက် ရလဒ်သို့ ဆင်ခြင်ရန် သင့်ကလေးများကို သင်ကြားပေးပါ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ဖောက်ဖျက်ကြမည်ဆိုပါက ဒုက္ခခံစားရခြင်းဖြင့် ဒဏ်ကြေးကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား ပြသပါ။ အကယ်၍ သင်သည် သင်အလိုရှိသလောက် လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို မမြင်ရပါက စိတ်မပျက်ကြနှင့်၊ သို့သော် ၎င်းတို့အား စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် သင်ကြားပေးပြီး အောင်မြင်မှု ရရှိသည်အထိ ရှေ့ဆက်တိုးပါ။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ လေ့လာရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ စောင့်ရှောက်ရမည်ကို ဆက်လက် သင်ကြားပေးပါ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မဆင်မခြင် ဖြစ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားများတွင် မဆင်မခြင် ဖြစ်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေတတ်ပေသည်။

ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အစားအစာကို မည်သို့ ပြင်ဆင်ရမည်ကို သင့်ကလေးများအား သင်ကြားပေးရန် မပျက်ကွက်ကြနှင့်။ ဇီဝကမ္မဗေဒနှင့် ကောင်းမွန်သော ဟင်းချက်ခြင်းတို့တွင် ဤသင်ခန်းစာများကို ၎င်းတို့အား ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် သင်သည် ပညာရေး၏ အသုံးအဝင်ဆုံးသော အကိုင်းအခက် အချို့တွင် ပထမဆုံး အဆင့်များကို ပေးအပ်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်ယာန် ပညာရေးတွင် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည့် အခြေခံမူများကို ထည့်သွင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ် ပြောဆိုခဲ့သော သင်ခန်းစာ အားလုံးသည် လိုအပ်နေကြ၏။ အကယ်၍ သင့်လျော်စွာ ဂရုစိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် လောကကို ရေလွှမ်းမိုးနေသော ဆိုးကျိုးများမှ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများကို ကာကွယ်ပေးမည့် ခံတပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စားပွဲများတွင် မတန်တဆ စားသောက်ခြင်းကို လိုလားကြ၏။ ဘုရားသခင် ပေးသကျထားသော နေရောင်ခြည်နှင့် ကောင်းကင်၏ သန့်ရှင်းသော လေထုတို့ကို ကြိုဆိုသော အိမ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုလားကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်များတွင် ရွှင်လန်းသော၊ ပျော်ရွှင်သော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုလားကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများတွင် အသုံးဝင်သော အလေ့အထများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ၎င်းတို့ကို သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ကုန်ကျစရိတ် ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် ဆုတောင်းချက်များနှင့် မျက်ရည်များကို၊ စိတ်ရှည်ရှည်နှင့် မကြာမကြာ ထပ်တလဲလဲ ဟောပြောသော ညွှန်ကြားချက်များကို ကုန်ကျစေ၏။ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဉာဏ်ပညာ၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးများကို ဆုတောင်းချက်များဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပြီး၊ ဆိုးညစ်မှုမှ ကာကွယ်ခံရရန် တောင်းပန်ကာ၊ “အရှင်ဘုရား၊ ယခုပင် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများ၏ နှလုံးသားများကို နူးညံ့စေပြီး နှိမ့်ချတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းနိုင်ကြ၏၊ သို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသံကို ကြားတော်မူလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မျက်ရည်ကျနေသော၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မိခင်များ၏ ဆုတောင်းချက်များကို နားညောင်းတော်မူ၏။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်တွင် ဝန်ပိနေသော မိခင်များသည် မိမိတို့၏ ကလေးများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် လက်များကို တင်ပေးမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့သွားသင့်သည့်အတိုင်း ၎င်းတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရဲစွမ်းသတ္တိကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ တွေးတောခဲ့ကြ၏။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဤမိခင်များသည် မိမိတို့၏ ကလေးငယ်များနှင့်အတူ ကိုယ်တော်ထံသို့ အဘယ်ကြောင့် လهاလာခဲ့ကြသည်ကို သိရှိတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တားဆီးချင်ကြမည့် တပည့်တော်များကို ဆူငေါက်ကာ၊ “ကလေးငယ်များကို ငါ့ထံသို့ လာခွင့်ပြုကြလော့၊ မတားဆီးကြနှင့်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် ထိုကဲ့သို့သော သူတို့အတွက် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ယေရှုသည် ကလေးငယ်များကို ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏၊ ထို့ပြင် မိဘများသည် မိမိတို့၏ အလုပ်ကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ကိုယ်တော် စောင့်ကြည့်နေတော်မူ၏။

မတရားမှုများသည် နေရာတိုင်းတွင် ပေါများနေ၏၊ ထို့ပြင် အကယ်၍ ကလေးများသည် ကယ်တင်ခံရမည်ဆိုပါက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့်၊ ဇွဲလုံ့လဖြင့် ကြိုးပမ်းမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ခရစ်တော်က၊ “သူတို့သည်လည်း သန့်စင်ခံရမည့်အကြောင်း ငါသည် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကို သန့်စင်စေ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များ သန့်စင်ခံရရန် လိုအပ်သည်ဟု အလိုရှိတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လိုက်လျှောက်နိုင်ရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကို ၎င်းတို့၏ စံနမူနာအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့၏။ အကယ်၍ ဖေဖေနှင့် အမေများသည် ဤကဲ့သို့သော အနေအထားကို လက်ခံရယူကြပြီး၊ “ကျွန်ုပ်၏ ကလေးများသည် ခိုင်မာသော အခြေခံမူများ ရှိစေရန် ကျွန်ုပ် အလိုရှိ၏၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်၏ အသက်တာတွင် ဤအရာ၏ စံနမူနာတစ်ခုကို ကျွန်ုပ် ပေးအပ်မည်” ဟု မိန့်ဆိုကြမည်ဆိုပါက မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ အကယ်၍ မိသားစု၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပါက မည်သည့် စတေးမှုကိုမျှ မကြီးလွန်းလှဟု မိခင်က တွေးတောပါစေ။ ယေရှုသည် သင့်နှင့် သင့်မိသားစုကို ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း သတိရပါ။ ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသော အလုပ်တွင် သင်သည် ကိုယ်တော်၏ စာနာမှုကိုနှင့် အကူအညီကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်အရာတွင်မဆို ကျရှုံးစေကာမူ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအတွက် လုပ်ဆောင်သော အလုပ်တွင် သေချာပါစေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အိမ်တွင်း လေ့ကျင့်မှုမှ သန့်ရှင်းပြီး သီလရှိစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြမည်ဆိုပါက၊ ကမ္ဘာအတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်တွင် အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အနိမ့်ဆုံး နေရာကို ဖြည့်ဆည်းကြမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာ၏ အလုပ်ကို ကျရှုံးမှုတစ်ခုဟု မည်သည့်အခါမျှ မခေါ်ဆိုနိုင်ပေ။—Christian Temperance and Bible Hygiene, 60-72, 1890.