အခန်း ၁၈ — ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေး

 

အခန်း ၁၈—ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေး

မျိုးဆက်များစွာတိုင်အောင် လွှမ်းမိုးခဲ့သော ပညာရေးစနစ်သည် ကျန်းမာရေးအတွက်သာမက အသက်တာကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ ဖျက်ဆီးတတ်သော အရာဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ မိဘများနှင့် ဆရာများစွာတို့သည် ကလေးငယ်ဘဝအစောပိုင်းနှစ်များတွင် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးနှောက်၏ ကျန်းမာသော အခြေအနေကို ရရှိစေနိုင်ရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံကို အကြီးမားဆုံး အာရုံစိုက်မှု ပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြ၏။ မိခင်တစ်ဦး၏ စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေသေးသော ကလေးငယ်ဘဝမျှသာ ရှိသေးချိန်တွင် ကျောင်းသို့ စေလွှတ်ရန် အားပေးခြင်းသည် ထုံးစံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။ အခြေအနေအများစုတွင် ကလေးငယ်များသည် လေဝင်လေထွက် မကောင်းသော ကျောင်းခန်းများအတွင်းသို့ လူကျပ်ညပ်စွာ ထည့်သွင်းခံကြရပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့သည် မကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ထားသော ခုံတန်းများပေါ်တွင် မသင့်လျော်သော အနေအထားများဖြင့် ထိုင်ကြရကာ၊ ယင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် လူငယ်နှင့် နုနယ်သော အရိုးအဆစ် ကိုယ်ခန္ဓာများသည် မကြာခဏ ပုံပျက်သွားကြ၏။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် ကြွက်သားများ မသန်မာကြသေးဘဲ ဦးနှောက် မဖွံ့ဖြိုးသေးသော ကလေးငယ်များသည် ၎င်းတို့၏ ထိခိုက်နစ်နာမှုအတွက် အကျဉ်းချခံထားရသကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ခံကြရ၏။ အများစုမှာ အစအဦးကတည်းက အသက်တာကို အနည်းငယ်သာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ကြပြီး၊ ကျောင်းတွင် တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းက ၎င်းတို့ကို အာရုံကြော ထိခိုက်စေကာ ရောဂါဝေဒနာ ဖြစ်ပွားလာစေ၏။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် အာရုံကြောစနစ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အခြေအနေ၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ပုသွားကြ၏။ သို့သော် အသက်တာ၏ မီးခွက် ငြိမ်းသွားသောအခါ မိဘများနှင့် ဆရာများသည် အသက်ရှူစက် မီးပွားကို ငြိမ်းသတ်ရာတွင် မိဘများနှင့် ဆရာများသည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို တာဝန်ရှိကြောင်းကို သဘောမပေါက်ကြပေ။ ကလေးငယ်၏ သချႌုင်းဂူအနီးတွင် ရပ်လျက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသော မိဘများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော၊ အသိပညာ မရှိသော လမ်းစဉ်က လူငယ်ဘဝကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့စဉ်က ၎င်းတို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ဘုရားသခင်၏ အထူး စီမံဖန်တီးမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ရှုမြင်ကြ၏။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် သေဆုံးမှုကို ဘုရားသခင်၏ အပြစ်တင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားခြင်း၏ အရသာ ရှိနေ၏။ ဘုရားသခင်သည် ကလေးငယ်များ အသက်ရှင်ရန်နှင့် လှပသော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန်၊ ဤလောကတွင် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်တင်ရန်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကမ္ဘာတွင် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းရန် မှန်ကန်သော ပညာရေးကို ရယူရန် အလိုရှိတော်မူ၏။

မိဘများနှင့် ဆရာများသည် ဤကလေးများကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် တာဝန်ကို ယူကြ၏၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် မိမိတို့၏ အုပ်ထိန်းမှုအောက်တွင် ထားရှိခံရသူများ၏ အသက်နှင့် ကျန်းမာရေးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရမည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရှိဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို မည်မျှနည်းပါးသော လူတို့ သဘောပေါက်ကြပါသနည်း။ ကလေး သောင်းပေါင်းများစွာသည် ၎င်းတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေသူများ၏ အသိပညာ မရှိခြင်းကြောင့် သေဆုံးနေကြရ၏။

ကလေးများစွာတို့သည် တစ်သက်တာလုံးအတွက် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြပြီး၊ အချို့မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကို လျစ်လျူရှုပြီး လူငယ် ဉာဏ်ရည်ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရာတွင် မိဘများနှင့် ဆရာများ၏ မဆင်မခြင် ပြုမူသော လမ်းစဉ်၏ ရလဒ်အနေဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။ ကလေးများသည် ကျောင်းခန်းထဲတွင် ရှိနေရန် ငယ်ရွယ်လွန်းနေကြ၏။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးရန် လုံလောက်သည်အထိ မထားခဲ့ရဘဲ ရှိနေသင့်ချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်များကို သင်ခန်းစာများဖြင့် အခွန်ကောက်ခံသကဲ့သို့ ဖိစီးခံခဲ့ရ၏။ ကလေးငယ်များသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးလွှားရန် သိုးငယ်များကဲ့သို့ လွတ်လပ်နေသင့်ပေသည်။ သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ဖွဲ့စည်းပုံအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ချမှတ်ရန် အသင့်တော်ဆုံး အခွင့်အရေးကို ၎င်းတို့အား ပေးအပ်သင့်ပေသည်။

ကျောင်းတွင် ထိန်းသိမ်းထားရှိပြီး နက်နက်နဲနဲ လေ့လာရန် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော လူငယ်များသည် ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချိန်ညှိထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်း မပါရှိသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် ဦးနှောက်သို့ သွေးပမာဏ အလွန်အကျွံ စီးဆင်းစေရန် ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ ယင်းကြောင့် သွေးလည်ပတ်မှု မညီမမျှ ဖြစ်လာ၏။ ဦးနှောက်တွင် သွေးအလွန်အမင်း များပြားနေပြီး လက်ဖျားခြေဖျားများတွင်မူ အလွန်နည်းပါးနေ၏။ လေ့လာရန်နှင့် အပန်းဖြေရန် နာရီများကို ဂရုတစိုက် ထိန်းညှိပေးသင့်ပြီး အချိန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်ဖြင့် ကုန်ဆုံးသင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားများ၏ စားသောက်ခြင်း၊ ဝတ်ဆင်ခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေနှင့် အညီဖြစ်နေသောအခါ ၎င်းတို့သည် ကျန်းမာရေးကို စွန့်လွှတ်ခြင်း မရှိဘဲ ပညာရေးကို ရယူနိုင်ကြပေမည်။ ပညာရေးကို ရယူပြီးနောက် ၎င်းကို အသုံးပြုရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား မရှိပါက ပညာရေးသည် တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟူသော သင်ခန်းစာကို မကြာမကြာ ထပ်တလဲလဲ ဟောပြောရမည်ဖြစ်ပြီး သိစိတ်ထဲသို့ ဖိအားပေး ထည့်သွင်းရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းသားများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် အချိန်မရှိစေမည့် လေ့လာမှု အလွန်အမင်း များပြားမှုကို ယူဆောင်ရန် ခွင့်မပြုသင့်ပေ။ နေ့စဉ် အချိန်အချို့ကို ဖွင့်ထားသော လေထုထဲတွင် ကြွက်သားများ လှုပ်ရှားမှုအတွက် မပေးအပ်ပါက ကျန်းမာရေးကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ပေ။ သတ်မှတ်ထားသော နာရီများကို တစ်မျိုးမျိုးသော ကိုယ်လက်အလုပ်၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို လှုပ်ရှားမှုဖြစ်စေမည့် မည်သည့်အရာအတွက်မဆို အပ်နှံသင့်ပေသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ၏ အခွန်ကောက်ခံမှုကို ညီမျှအောင် ပြုလုပ်ပါ၊ သို့မှသာ ကျောင်းသား၏ စိတ်သည် လန်းဆန်းလာလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရပါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းသည် စနစ်အား ၎င်း၏ ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရရှိလာစေရန် မကြာခဏ ကူညီပေးလိမ့်မည်။ ကျောင်းသားများသည် ကောလိပ်မှ ထွက်ခွာကြသောအခါ ၎င်းတို့ ဝင်ရောက်လာစဥ်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်တာ၏ နည်းဥပဒေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသင့်ပေသည်။ ကျန်းမာရေးကို စရိုက်လက္ခဏာကဲ့သို့ပင် မြတ်မြတ်နိုးနိုး စောင့်ရှောက်သင့်ပေသည်။

ကျောင်းသားများစွာတို့သည် အစားအစာသည် ကျန်းမာရေးအပေါ် အစွမ်းထက်သော လွှမ်းမိုးမှုကို သက်ရောက်စေသည်ဟူသော အချက်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မသိနားမလည် ဖြစ်နေကြ၏။ အချို့မှာ စားသက်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် အစားအစာနှင့် စပ်လျဉ်း၍ သင့်လျော်သော စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် ပြတ်သားသော ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို တစ်ခါမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြဖူးပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အစားအစာများတွင်ပင် အလွန်အမင်း စားသုံးကြပြီး၊ အချို့မှာ သွေးဆောင်မှုကို တင်ပြသည့် အချိန်တိုင်းတွင် အစာစားချိန်များကြားတွင် စားသုံးကြ၏။ ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဝန်ခံကြသူများသည် မိမိတို့၏ စိတ်များသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ထိုင်းမှိုင်းနေကြရသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဆန္ဒများသည် ဤမျှလောက် အားနည်းနေကြရသနည်းဟူသော ၎င်းတို့အတွက် အလွန် ဆန်းကြယ်လှသော မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းလိုကြပါက အခြေအနေအများစုတွင် စားပွဲထက် ပိုဝေးဝေးသို့ သွားရန် မလိုအပ်ပေ။ အခြား အကြောင်းရင်း မရှိလျှင်ပင် ဤနေရာတွင် လုံလောက်သော အကြောင်းရင်း ရှိနေပေသည်။

မိသာစုများစွာတို့သည် စားသက်ကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကွဲကွာစေကြ၏။ ငှက်ငယ်တစ်ကောင် ကျဆုံးခြင်းကို သတိပြုမိသူ၊ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်များကိုပင် ရေတွက်ထားသူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို အားနည်းစေခြင်း၊ ဉာဏ်ရည်ကို ထိုင်းမှိုင်းစေခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခံယူချက်များကို သေစေခြင်းတို့၏ စရိတ်ဖြင့် ဖောက်ပြန်နေသော စားသက်ကို အလိုလိုက်ကြသူများ၏ အပြစ်ကို မှတ်သားတော်မူ၏။

ဆရာများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်နှင့် ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်သာမက စံနမူနာဖြင့်လည်း မိမိတို့၏ ကျောင်းသားများအပေါ် မှန်ကန်သော လွှမ်းမိုးမှုကို သက်ရောက်စေနိုင်ရန်အတွက် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ နည်းဥပဒေများကို သင့်လျော်သော အာရုံစိုက်မှု ပေးသင့်ပေသည်။ ရောဂါ သို့မဟုတ် အလုပ်လွန်ကဲမှုကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ အားနည်းပြီးသားဖြစ်နေသော ဆရာသည် အသက်တာ၏ နည်းဥပဒေများကို အထူး အာရုံစိုက်သင့်ပေသည်။ သူသည် အပန်းဖြေရန်အတွက် အချိန်ယူသင့်ပေသည်။ သူ၏ အာရုံကြောစနစ် မညီမမျှ ဖြစ်စေမည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သူ့ကို အလွန်အမင်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေမည့် ကျောင်းအလုပ်ပြင်ပ တာဝန်များကို သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် မယူသင့်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် သူသည် စိတ်များနှင့် ဆက်ဆံရန် မသင့်လျော်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် သို့မဟုတ် ကျောင်းသားများအတွက် တရားမျှတမှုကို မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညာရေး အဖွဲ့အစည်းများကို လူ့စနစ်၏ ယန္တရားနှင့် စပ်လျဉ်းသည့် ညွှန်ကြားချက်အတွက် အဆင်ပြေမှု အားလုံးဖြင့် တပ်ဆင်ထားသင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားများအား မည်သို့ အသက်ရှူရမည်ကို၊ လည်ချောင်းနှင့် အဆုတ်ပေါ်သို့ ဖိအားမရောက်ဘဲ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများပေါ်သို့ ရောက်ရှိစေရန် မည်သို့ ဖတ်ရှုရမည်၊ ပြောဆိုရမည်ကို သင်ကြားပေးသင့်ပေသည်။ ဆရာများသည် ဤ দিকဘက်တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပညာပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းသားများသည် ဘုရားသခင် ပေးသکنထားသော နေရာထိုင်ခင်းကို ဉာဏ်ပညာရှိရှိ သိရှိနားလည်မှုဖြင့် တက်ကြွသော အသက်တာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် သေချာသော လေ့ကျင့်မှုကို ခံယူသင့်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သင်ယူသူများ ဖြစ်ရမည်ဟု ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးပါ။ ထို့ပြင် သင်သည် ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးနေစဉ်တွင် ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို သင်ကြားပေးလိမ့်မည်ကို သတိရပါ။ သင်၏ သင်ခန်းစာသည် တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ သင့်ရှေ့တွင် ထჯိုနေကြသူများထက် ပိုမိုများပြားသော လူအများ၏ အကျိုးအတွက် ထပ်တလဲလဲ ဟောပြောခြင်း ခံရလိမ့်မည်။—Christian Temperance and Bible Hygiene, 81-84, 1890.