အခန်း ၃၇—ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်

 

အခန်း ၃၇—ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်

ဤအခန်းသည် [တောလည်ရာကျမ်း ၂၀:၁-၁၃] ကို အခြေခံထားသည်။

ဟောရပ်တောင်တွင် ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်မှ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား တောကန္တာရထဲတွင် လန်းဆန်းစေသော အသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းသည် ပထမဆုံး စီးထွက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ လှည့်လည်သွားလာမှုတစ်လျှောက်လုံး လိုအပ်မှုရှိသည့် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်အံ့ဖွယ်အားဖြင့် ရေကို ပေးသနားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုရေသည် ဟောရပ်မှ ဆက်လက်စီးထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ရေလိုအပ်သည့် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ထိုနေရာရှိ ကျောက်၏အက်ကြောင်းများမှ ရေသည် သူတို့၏ စခန်းဘေးတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးထွက်လာခဲ့သည်။

အစ္စရေးလူမျိုးတို့အတွက် လန်းဆန်းစေသော ရေစီးကြောင်း စီးထွက်လာစေသူမှာ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်တော်မူသည်။ “သူတို့နောက်သို့ လိုက်သော ဝိညာဉ်ရေးကျောက်မှ သောက်ကြ၏။ ထိုကျောက်ကား ခရစ်တော်ပေတည်း။” [ကောရိန္သုဩဝါဒစာပထမစောင် ၁၀:၄]။ ကိုယ်တော်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာသာမက ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူသည်။ စစ်မှန်သောကျောက်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်သည် သူတို့၏ လှည့်လည်သွားလာမှုအားလုံးတွင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသည်။ “တောများ၌ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဆောင်သွားသောအခါ သူတို့သည် ရေငတ်ခြင်းမရှိကြ။ သူတို့အတွက် ကျောက်မှ ရေကို စီးထွက်စေတော်မူ၏။ ကျောက်ကိုလည်း ခွဲတော်မူသဖြင့် ရေများ ပေါက်ထွက်လာကြ၏။” “သူတို့သည် ခြောက်သွေ့သောအရပ်တို့၌ မြစ်ကဲ့သို့ ပြေးကြ၏။” [ဟေရှာယ ၄၈:၂၁]၊ [ဆာလံ ၁၀၅:၄၁]။

ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်သည် ခရစ်တော်၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်ပြီး ဤသင်္ကေတအားဖြင့် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာအမှန်တရားများကို သွန်သင်ပေးထားသည်။ ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်မှ အသက်ပေးသောရေ စီးထွက်လာသကဲ့သို့ “ဘုရားသခင်၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရသော”၊ “ငါတို့၏ လွန်ကျူးခြင်းများအတွက် ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာရသော”၊ “ငါတို့၏ အပြစ်များကြောင့် ကြိတ်ချေခြင်းခံရသော” ခရစ်တော်ထံမှ [ဟေရှာယ ၅၃:၄၊ ၅] ပျောက်ဆုံးသွားသော လူမျိုးအတွက် ကယ်တင်ခြင်းရေစီးကြောင်း စီးထွက်လာသည်။ ကျောက်ကို တစ်ကြိမ်သာ ရိုက်နှက်ခဲ့သကဲ့သို့ ခရစ်တော်သည်လည်း “များစွာသောသူတို့၏ အပြစ်များကို ထမ်းရန် တစ်ကြိမ်တည်း ပူဇော်ခြင်းခံရ” မည်ဖြစ်သည်။ [ဟေဗြဲ ၉:၂၈]။ ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံပူဇော်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ရှာဖွေသူတို့အနေဖြင့် ယေရှု၏နာမတော်ကို ခေါ်၍ နောင်တရသော ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် နှလုံးသား၏ ဆန္ဒကို သွန်းလောင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထိုသို့သော ဆုတောင်းခြင်းသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်၏ ရှေ့တော်သို့ ယေရှု၏ ဒဏ်ရာများကို ဆောင်ယူလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အတွက် အသက်ရှင်သောရေ စီးထွက်လာခြင်းဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည့် အသက်ပေးသောသွေးသည် တစ်ဖန် လတ်ဆတ်စွာ စီးထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ကန္တာရအတွင်း ကျောက်မှ ရေစီးထွက်လာခြင်းကို အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချပြီးနောက် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းပြသမှုများဖြင့် အထိမ်းအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏အချိန်၌ ဤအထိမ်းအမှတ်ပွဲသည် အလွန်အထင်ကြီးဖွယ် အခမ်းအနားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မြေတစ်ပြင်လုံးမှ လူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ စုဝေးကြသည့် တဲတော်ပွဲတော်အခါသမယတွင် ထိုအခမ်းအနားကို ကျင်းပကြသည်။ ပွဲတော်၏ ခုနစ်ရက်စလုံးတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် တေးဂီတနှင့် လေဝိသားတို့၏ သီချင်းအဖွဲ့နှင့်အတူ ရွှေခွက်တစ်လုံးဖြင့် ရှိလောမ်ရေတွင်းမှ ရေခပ်ရန် ထွက်သွားကြသည်။ ဝတ်ပြုသူအများအပြားသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ကြပြီး၊ ရေစီးကြောင်းအနီးသို့ ရောက်နိုင်သမျှသူများသည် ထိုရေကို သောက်ကြစဉ် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော တေးသံများက “ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းရေတွင်းများမှ ရေကို ခပ်ယူကြလော့” ဟု ထွက်ပေါ်လာသည်။ [ဟေရှာယ ၁၂:၃]။ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ခပ်ယူလာသောရေကို တံပိုးသံများနှင့် “အို ယေရုရှလင်၊ သင်၏တံခါးများအတွင်း၌ ငါတို့ခြေတို့သည် ရပ်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော အလေးအနက်သီချင်းသံများကြားတွင် ဗိမာန်တော်သို့ ယူဆောင်လာကြသည်။ [ဆာလံ ၁၂၂:၂]။ ချီးမွမ်းသီချင်းများ မြည်ဟီးနေစဉ် ရေကို မီးရှို့ရာယဇ်ပူဇော်သည့် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ သွန်းလောင်းကြပြီး လူအများသည် တူရိယာများနှင့် အသံနက်နက် တံပိုးများဖြင့် အောင်ပွဲခံသီချင်းအဖွဲ့အဖြစ် ပူးပေါင်းသီဆိုကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် ဤပုံဆောင်အခမ်းအနားကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထံ ယူဆောင်လာရန် ကြွလာတော်မူသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများထံသို့ လူတို့၏စိတ်ကို လမ်းညွှန်ပေးတော်မူသည်။ “ပွဲတော်၏ နောက်ဆုံးနေ့၊ ထိုကြီးမြတ်သောနေ့၌” ကိုယ်တော်၏ အသံသည် ဗိမာန်တော်ဝင်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်စွာ ကြားရသည်မှာ “အကြင်သူသည် ရေငတ်လျှင် ငါ့ထံသို့လာ၍ သောက်စေ။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ကျမ်းစာလာသည်အတိုင်း သူ၏ဝမ်းအတွင်းမှ အသက်ရှင်သောရေ မြစ်များ စီးထွက်လိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “ဤအရာကို” ဟု ယောဟန်က ဆိုသည်မှာ “ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့ ခံယူရမည့် ဝိညာဉ်တော်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ [ယောဟန် ၇:၃၇-၃၉]။ ရေရှား၍ မြေသြဇာမရှိသောပြည်၌ မြင့်တက်စီးထွက်လာကာ တောကန္တာရအရပ်ကို ပန်းပွင့်စေပြီး ပျက်စီးလုသူတို့အား အသက်ပေးရန် စီးထွက်သွားသော လန်းဆန်းစေသည့်ရေသည် ခရစ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးသနားနိုင်သော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပုံဆောင်သည်။ ထိုကျေးဇူးတော်သည် အသက်ရှင်သောရေကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်း၊ လန်းဆန်းစေခြင်းနှင့် အားအင်ပြည့်စေခြင်းတို့ကို ပြုသည်။ ခရစ်တော် တည်ရှိတော်မူသောသူ၌ မည်သည့်အခါမျှ မခန်းခြောက်သော ကျေးဇူးတော်နှင့် ခွန်အား၏ စမ်းရေတွင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေသူအားလုံး၏ အသက်တာကို ရွှင်လန်းစေပြီး လမ်းခရီးကို တောက်ပစေတော်မူသည်။ နှလုံးသားထဲသို့ လက်ခံရရှိသော ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ထာဝရအသက်သို့ ရောက်စေသော ကောင်းသောအကျင့်များအဖြစ် ပေါက်ဖွားလာမည်။ ထိုရေစီးကြောင်းသည် မိမိအတွင်း၌ ပေါက်ဖွားရာ ဝိညာဉ်ကိုသာ ကောင်းကြီးပေးသည်မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေငတ်သူတို့အား လန်းဆန်းစေရန် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များအဖြစ် စီးထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် ယာကုပ်၏ရေတွင်း၌ ရှမာရိအမျိုးသမီးနှင့် စကားပြောစဉ်တွင်လည်း ထိုပုံဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ “ငါပေးမည့်ရေကို သောက်သောသူသည် အစဉ်မပြတ် ရေငတ်ခြင်းမရှိရ။ ငါပေးမည့်ရေသည် သူ့အထဲ၌ ထာဝရအသက်သို့ စီးထွက်သော ရေတွင်းဖြစ်လိမ့်မည်။” [ယောဟန် ၄:၁၄]။ ခရစ်တော်သည် ထိုပုံဆောင်ချက်နှစ်ရပ်ကို ပေါင်းစပ်ထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျောက်ဖြစ်တော်မူသည်၊ ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်သောရေ ဖြစ်တော်မူသည်။

ထိုကဲ့သို့ လှပ၍ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော ပုံဆောင်ချက်များကို သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်ကြွလာတော်မူခြင်း မတိုင်မီ ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက မောရှေသည် ကိုယ်တော်ကို အစ္စရေး၏ ကယ်တင်ခြင်းကျောက်အဖြစ် ညွှန်ပြခဲ့သည် [တရားဟောရာကျမ်း ၃၂:၁၅]။ ဆာလံဆရာကလည်း ကိုယ်တော်ကို “ငါ၏ ရွေးနုတ်ရှင်”၊ “ငါ၏ခွန်အားကျောက်”၊ “ငါ့ထက်မြင့်သော ကျောက်”၊ “နေရာကျသောကျောက်”၊ “ငါ၏နှလုံးသားကျောက်”၊ “ငါ၏ခိုလှုံရာကျောက်” ဟူ၍ သီဆိုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏သီချင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ကိုလည်း စိမ်းလန်းသောစားကျက်များအနီး၌ ကောင်းကင်သိုးထိန်းက သူ၏သိုးစုကို ဦးဆောင်သည့် အေးမြသော “ငြိမ်သက်သောရေများ” အဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။ ထပ်၍ သူက “ကိုယ်တော်၏ မွေ့လျော်ရာမြစ်မှ သူတို့ကို သောက်စေတော်မူမည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၌ အသက်၏ စမ်းရေတွင်းရှိပါ၏” ဟု ဆိုသည်။ [ဆာလံ ၁၉:၁၄]၊ [၆၂:၇]၊ [၆၁:၂]၊ [၇၁:၃] (ဘေးမှတ်ချက်)၊ [၇၃:၂၆] (ဘေးမှတ်ချက်)၊ [၉၄:၂၂]၊ [၂၃:၂]၊ [၃၆:၈၊ ၉]။ ပညာရှိသူကလည်း “ဉာဏ်ပညာ၏ စမ်းရေသည် စီးဆင်းသော ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏” ဟု ကြေညာသည်။ [သုတ္တံကျမ်း ၁၈:၄]။ ယေရမိအတွက် ခရစ်တော်သည် “အသက်ရှင်သောရေ၏ စမ်းရေတွင်း” ဖြစ်တော်မူပြီး ဇာခရိအတွက် “အပြစ်နှင့် မသန့်ရှင်းခြင်းအတွက် ဖွင့်ထားသော စမ်းရေတွင်း” ဖြစ်တော်မူသည်။ [ယေရမိ ၂:၁၃]၊ [ဇာခရိ ၁၃:၁]။

ဟေရှာယက ကိုယ်တော်ကို “ကာလအစဉ်အဆက်၏ ကျောက်” နှင့် “ပင်ပန်းသောပြည်၌ ကြီးမားသောကျောက်၏ အရိပ်” အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ [ဟေရှာယ ၂၆:၄] (ဘေးမှတ်ချက်)၊ ၃၂:၂။ ထို့ပြင် အစ္စရေးအတွက် စီးဆင်းခဲ့သော အသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သတိရစေသည့် အဖိုးတန်ကတိတော်ကိုလည်း သူမှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ “ဆင်းရဲသောသူနှင့် ဆင်းရဲငတ်မွတ်သောသူတို့သည် ရေကို ရှာကြသော်လည်း ရေမရှိ၍ ရေငတ်ခြင်းကြောင့် သူတို့လျှာခြောက်သွေ့သောအခါ၊ ထာဝရဘုရားဖြစ်သော ငါသည် သူတို့ကို နားထောင်မည်။ အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော ငါသည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်။” “ရေငတ်သောသူအပေါ်သို့ ရေကို သွန်းလောင်းမည်၊ ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်သို့ ရေလွှမ်းမိုးစီးဆင်းစေမည်။” “တော၌ ရေများ ပေါက်ထွက်လာမည်၊ ကန္တာရ၌ ချောင်းများ စီးဆင်းမည်။” “အို ရေငတ်သောသူအပေါင်းတို့၊ ရေရှိရာသို့ လာကြလော့” ဟု ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ [ဟေရှာယ ၄၁:၁၇]၊ [၄၄:၃]၊ [၃၅:၆]၊ [၅၅:၁]။ မြင့်မြတ်သောနှုတ်ကပတ်တော်၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာများတွင်လည်း ဤဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်ထားသည်။ “ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ ကြည်လင်သော” အသက်ရေမြစ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်၏ ပလ္လင်မှ စီးထွက်လာပြီး၊ ကျေးဇူးပြုသော ခေါ်သံသည် ကာလအဆက်ဆက် ပဲ့တင်လျက် “အလိုရှိသောသူမည်သည်ကား အဖိုးအခမဲ့ အသက်ရေကို ယူစေ” ဟု ဆိုသည်။ [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၁၇]။

ဟေဗြဲလူမျိုးအုပ်သည် ကာဒေရှသို့ မရောက်မီအချိန်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့၏စခန်းဘေးတွင် စီးထွက်နေခဲ့သော အသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ မိမိလူတို့ကို ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် ထာဝရဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စီမံပေးတော်မူခြင်းကို ယုံကြည်မည်လော၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ မယုံကြည်ခြင်းကို အတုယူမည်လောဟု စမ်းသပ်တော်မူမည်။

ယခု သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်၏ တောင်ကုန်းများကို မြင်နေရပြီ။ ရက်အနည်းငယ် ခရီးဆက်လျှင် ကတိထားရာပြည်၏ နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဧဒုံပြည်နှင့်လည်း အနည်းငယ်သာ ဝေးတော့သည်။ ထိုပြည်သည် ဧသော၏ သားစဉ်မြေးဆက်တို့ ပိုင်သောပြည်ဖြစ်ပြီး ခါနာန်ပြည်သို့ သတ်မှတ်ပေးထားသော လမ်းကြောင်းသည် ထိုပြည်ကို ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ မောရှေအား “မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြလော့။ လူတို့အားလည်း ‘သင်တို့သည် စိရအရပ်၌ နေသော သင်တို့၏ညီအစ်ကို ဧသော၏သားတို့၏ နယ်မြေကို ဖြတ်သန်းရမည်။ သူတို့သည် သင်တို့ကို ကြောက်ကြလိမ့်မည်။ ... သင်တို့စားရန် သူတို့ထံမှ ငွေနှင့် အသားကို ဝယ်ကြလော့။ သင်တို့သောက်ရန်လည်း သူတို့ထံမှ ငွေနှင့် ရေကို ဝယ်ကြလော့’ ဟု မှာထားလော့” ဟူ၍ လမ်းညွှန်ချက် ပေးထားသည်။ [တရားဟောရာကျမ်း ၂:၃-၆]။ ဤလမ်းညွှန်ချက်များသည် သူတို့၏ရေပေးဝေမှု အဘယ်ကြောင့် ဖြတ်တောက်ခံရသည်ကို ရှင်းပြရန် လုံလောက်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ရေကောင်းစွာရရှိပြီး မြေဩဇာကောင်းသောပြည်ကို ဖြတ်၍ ခါနာန်ပြည်သို့ တိုက်ရိုက်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧဒုံပြည်ကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ဖြတ်သန်းခွင့်နှင့် အစားအစာဝယ်ယူခွင့်၊ ထို့အပြင် အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံးအတွက် လုံလောက်သောရေကို ဝယ်ယူခွင့်တို့ကို ကတိပြုထားတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် စီးဆင်းနေသောရေ ရပ်တန့်သွားခြင်းသည် ဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်း၊ တောကန္တာရ၌ လှည့်လည်ခြင်း အဆုံးသတ်ပြီဟူသော သက်သေဖြစ်သင့်သည်။ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် မျက်စိကန်းမနေခဲ့ကြပါက ဤအရာကို နားလည်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံခြင်း၏ သက်သေဖြစ်သင့်သောအရာကို သံသယနှင့် ညည်းတွားခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ခါနာန်ပြည်ကို အပိုင်ပေးတော်မူမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို လူတို့က စွန့်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တောကန္တာရ၌ ရရှိခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို တောင်းဆိုကြတော့သည်။

ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ခါနာန်ပြည်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်မပြုမီ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြသရမည်။ သူတို့ ဧဒုံပြည်သို့ မရောက်မီ ရေသည် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ခဏတာအတွင်း မျက်မြင်အရာကို မလိုက်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းရန် သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ သို့သော် ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှုကပင် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ ပြသခဲ့သော ထိုမတည်ငြိမ်သော၊ ကျေးဇူးမသိတတ်သော စိတ်ဓာတ်ကိုပင် ထပ်မံဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ စခန်းထဲတွင် ရေအတွက် အော်ဟစ်သံ ကြားရသည်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သော လက်တော်ကို မေ့လျော့ကြပြီး အကူအညီအတွက် ဘုရားသခင်ထံ လှည့်မည့်အစား ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းတွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၌ “ငါတို့ညီအစ်ကိုတို့ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ သေကြသောအခါ ငါတို့လည်း သေခဲ့လျှင် ကောင်းမည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ([တောလည်ရာကျမ်း ၂၀:၁-၁၃])။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောရဟ၏ ပုန်ကန်မှုတွင် ဖျက်ဆီးခံရသူများထဲ၌ သူတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု ဆန္ဒရှိကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ဖြစ်သည်။ “ငါတို့နှင့် ငါတို့၏တိရစ္ဆာန်များ ဤအရပ်၌ သေရမည်အကြောင်း ထာဝရဘုရား၏ ပရိသတ်ကို ဤတောသို့ အဘယ်ကြောင့် ဆောင်ခဲ့ကြသနည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဆောင်ခဲ့ကြသနည်း။ ဤဆိုးသောအရပ်သို့ သွင်းလာရန်လော။ ဤအရပ်၌ မျိုးစေ့၊ သင်္ဘောသဖန်းသီး၊ စပျစ်နွယ်ပင်၊ သလဲသီးတို့ မရှိ။ သောက်ရန်ရေလည်း မရှိ။”

ခေါင်းဆောင်တို့သည် တဲတော်တံခါးသို့ သွား၍ မျက်နှာကို မြေသို့ချ၍ လဲကျကြသည်။ တစ်ဖန် “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော် ထင်ရှားလာ” ပြီး မောရှေအား “လှံတံကို ယူလော့။ သင်နှင့် သင်၏အစ်ကို အာရုန်သည် ပရိသတ်ကို စုဝေးစေကြလော့။ သူတို့မျက်မှောက်၌ ကျောက်ကို စကားပြောလော့။ ထိုကျောက်သည် ရေကို ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ သင်သည် ကျောက်ထဲမှ ရေကို ထုတ်ယူ၍ သူတို့နှင့် သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များကို သောက်စေလော့” ဟု မှာကြားတော်မူသည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြီးရှေ့သို့ ဆက်သွားကြပြီး မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ လှံတံကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ယခု သူတို့သည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော လူများဖြစ်ကြသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ခေါင်းမာခြင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သည်းခံခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ယခုနောက်ဆုံးတွင် မောရှေ၏ သည်းခံခြင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ “အို ပုန်ကန်သောသူတို့၊ ယခု နားထောင်ကြလော့” ဟု သူအော်ဟစ်ပြီး “ဤကျောက်ထဲမှ ငါတို့သည် သင်တို့အတွက် ရေထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆိုကာ ဘုရားသခင်မှာကြားတော်မူသည့်အတိုင်း ကျောက်ကို စကားပြောမည့်အစား လှံတံဖြင့် နှစ်ကြိမ် ရိုက်လိုက်သည်။

ရေသည် အလျှံပယ် ပေါက်ထွက်လာ၍ အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံး၏ ရေငတ်မှုကို ပြေစေသည်။ သို့သော် ကြီးမားသော အမှားတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီ။ မောရှေသည် စိတ်ဆိုးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ခံစားချက်ဖြင့် စကားပြောခဲ့သည်။ သူ၏စကားများသည် ဘုရားသခင် အသရေဖျက်ခံရခြင်းအပေါ် သန့်ရှင်းသော အမျက်ထွက်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်မဟုတ်ဘဲ လူသားတို့၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ “အို ပုန်ကန်သောသူတို့၊ ယခု နားထောင်ကြလော့” ဟု သူဆိုသည်။ ဤစွပ်စွဲချက်သည် မှန်ကန်သော်လည်း အမှန်တရားကိုပင် စိတ်ဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်မရှည်ခြင်းဖြင့် မပြောရ။ ဘုရားသခင်က မောရှေအား အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ပုန်ကန်မှုကို သူတို့အား ဖော်ပြရန် မှာကြားသောအခါ ထိုစကားများသည် မောရှေအတွက် နာကျင်စရာဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက်လည်း ခံရခက်စရာဖြစ်သော်လည်း ထိုသတင်းစကားကို ပေးဆောင်ရာ၌ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ထောက်မတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်က သူတို့ကို စွပ်စွဲရန် လုပ်ဆောင်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစေပြီး လူတို့အပေါ် ထိခိုက်နစ်နာမှုသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ သည်းခံခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခြင်းသည် ထင်ရှားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူတို့သည် သူ၏ ယခင်လမ်းစဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရှိခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မေးခွန်းထုတ်ရန် အခွင့်ရလာကြပြီး မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွက် အကြောင်းပြချက်ပေးနိုင်လာကြသည်။ မောရှေသည်လည်း သူတို့နည်းတူ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားခဲ့သည်။ သူတို့ပြောသည့်အတိုင်း သူ၏လမ်းစဉ်သည် အစကတည်းက ဝေဖန်မှုနှင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ခံနိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု သူတို့သည် ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်၏ကျွန်မှတစ်ဆင့် ပေးပို့ခဲ့သမျှသော ဆုံးမပြစ်တင်မှုများကို ပယ်ချရန် မိမိတို့လိုချင်သော အကြောင်းပြချက်ကို ရရှိခဲ့ကြပြီ။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ငါတို့သည် ရေကို ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု သူမေးသည်။ ထိုသို့မေးခြင်းသည် ထာဝရဘုရားက ကိုယ်တော်ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူမည်မဟုတ်ဟု ဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် ငါ့ကို မယုံကြည်ကြ” ဟု ထာဝရဘုရားက ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးအား မိန့်တော်မူသည်။ “အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ မပြုကြ။” ရေမရှိတော့သောအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံမည်ဟူသော သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ခြင်းသည် လူတို့၏ ညည်းတွားခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ပထမမျိုးဆက်သည် မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် တောကန္တာရ၌ သေရန် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုစိတ်ဓာတ်ပင် သူတို့၏သားသမီးများတွင် ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤသူတို့သည်လည်း ကတိတော်ကို လက်ခံရရှိခြင်း မရှိဘဲ ပျက်ကွက်ကြမည်လော။ ပင်ပန်း၍ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် လူထု၏ ခံစားချက်စီးကြောင်းကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုမပြုခဲ့ကြ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်၌ မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသခဲ့ကြပါက ဤကိစ္စကို လူတို့သည် ဤစမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်မည့်ပုံစံဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြနိုင်ကြပေမည်။ တရားသူကြီးများအဖြစ် သူတို့အပ်နှင်းခံထားရသော အာဏာကို လျင်မြန်စွာ ပြတ်သားစွာ အသုံးချခြင်းဖြင့် ညည်းတွားခြင်းကို ငြိမ်သက်စေနိုင်ကြပေမည်။ ဘုရားသခင်အား သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် မတောင်းမီ အခြေအနေကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် မိမိတို့၏ အာဏာရှိသမျှကို အသုံးချ၍ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန်မှာ သူတို့၏တာဝန်ဖြစ်သည်။ ကာဒေရှ၌ ညည်းတွားခြင်းကို ချက်ချင်းတားဆီးခဲ့ပါက မည်မျှသော မကောင်းမှုအဆက်ဆက်ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့မည်နည်း။

မောရှေသည် မိမိ၏ မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်အားဖြင့် ဘုရားသခင် သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူသော သင်ခန်းစာ၏ အင်အားကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ကျောက်သည် ခရစ်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့် ခရစ်တော်သည် တစ်ကြိမ်သာ ပူဇော်ခြင်းခံရမည်နည်းတူ ကျောက်ကိုလည်း တစ်ကြိမ်သာ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်တွင် ကျောက်ကို စကားပြောရန်သာ လိုအပ်သည်။ ထိုနည်းတူ ယေရှု၏နာမတော်၌ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို တောင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။ ကျောက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ရိုက်နှက်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်၏ လှပသောပုံဆောင်ချက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ထို့ထက်မက မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပိုင်ဆိုင်သော အာဏာကို မိမိတို့ယူဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်ခြင်းကြောင့် ထိုအခါသမယသည် အလွန်အလေးအနက်ထားရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ အစ္စရေး၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ လူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်းကို စွဲမြဲစေပြီး ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်း၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေသင့်သည်။ သူတို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် “ဤကျောက်ထဲမှ ငါတို့ သင်တို့အတွက် ရေထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု အော်ဟစ်သောအခါ ဘုရားသခင်၏နေရာ၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားလိုက်ကြသည်။ ထိုအာဏာသည် မိမိတို့ထံတွင် ရှိသကဲ့သို့၊ လူသားတို့၏ အားနည်းချက်များနှင့် စိတ်ဆန္ဒများရှိသော သူတို့၌ ထိုတန်ခိုးရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အဆက်မပြတ် ညည်းတွားခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မောရှေသည် မိမိ၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကူညီသူကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားပြီး ဘုရားသခင်၏ ခွန်အားမရှိသောအခါ လူသားတို့၏ အားနည်းချက်ကို ပြသခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ မှတ်တမ်းကို ပျက်စီးစေရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မိမိ၏အလုပ် အဆုံးတိုင်အောင် ဖြူစင်၊ ခိုင်မာ၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သင့်သောသူသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခြင်းမရဘဲ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်၍ မြှင့်တင်ရမည့်အစား အစ္စရေးပရိသတ်ရှေ့၌ ကိုယ်တော်၏ဂုဏ်အသရေ ပျက်စီးခဲ့သည်။

ဤအခါသမယတွင် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ဤမျှအထိ ဒေါသထွက်စေခဲ့သော ဆိုးညစ်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်သူများအပေါ် ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ချက် မချမှတ်ခဲ့ပေ။ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုအားလုံးသည် ခေါင်းဆောင်များအပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ရပ်တည်သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်မပြုခဲ့ကြ။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို နစ်နာခံစားနေရသည်ဟု ခံယူခဲ့ကြပြီး လူတို့၏ ညည်းတွားခြင်းသည် မိမိတို့ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို မျက်ခြည်ပြတ်ခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကိုသာ ကြည့်၍ မိမိတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို အားကိုးခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် မသိမသာ အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့၌ လူတို့၏ ကြီးမားသောအပြစ်ကို သူတို့ရှေ့တွင် မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ခါးသီး၍ အလွန်အရှက်ရစေသော တရားစီရင်ချက်ကို ချက်ချင်း ကြေညာခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားက မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘သင်တို့သည် ငါ့ကို မယုံကြည်ကြ။ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ မပြုကြသောကြောင့်၊ ငါပေးသောပြည်သို့ ဤပရိသတ်ကို သင်တို့သည် ဆောင်မသွားရ’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။” ပုန်ကန်သော အစ္စရေးလူမျိုးတို့နှင့်အတူ ယော်ဒန်မြစ်ကို မကူးမီ သူတို့သည် သေရမည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ သတိပေးခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးခြင်းကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပြင်းပြသော စိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပါက သူတို့၏အပြစ်သည် ပို၍ကြီးမားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် တမင်တကာ သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်သောအပြစ်ဖြင့် အပြစ်တင်ခံရသူများ မဟုတ်ကြ။ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော စုံစမ်းခြင်းကြောင့် အောင်နိုင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး သူတို့၏ နောင်တသည် ချက်ချင်းဖြစ်ကာ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ နောင်တကို လက်ခံတော်မူသော်လည်း သူတို့၏အပြစ်သည် လူတို့အကြား ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုကြောင့် ၎င်း၏အပြစ်ဒဏ်ကို ပယ်ဖျက်ပေးတော်မမူနိုင်ခဲ့ပေ။

မောရှေသည် မိမိအပေါ် ချမှတ်ထားသော စီရင်ချက်ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ လူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်မပေးခဲ့သောကြောင့် မိမိသည် သူတို့ကို ကတိထားရာပြည်ထဲသို့ မဆောင်သွားနိုင်တော့ကြောင်း ပြောသည်။ မိမိအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် အပြစ်ဒဏ်ကို မှတ်သားကြရန် သူတို့အား ပြောပြီးနောက် သူတို့၏ အပြစ်များကြောင့် မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်လာသော တရားစီရင်ခြင်းများကို လူတစ်ဦးတည်းအပေါ် အပြစ်တင်၍ ညည်းတွားခြင်းကို ဘုရားသခင် မည်သို့ သဘောထားတော်မူမည်ကို စဉ်းစားကြရန် ပြောသည်။ သူက မိမိအပေါ် ချမှတ်ထားသော စီရင်ချက်ကို ပယ်ဖျက်ပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ မည်သို့ တောင်းပန်ခဲ့ကြောင်းနှင့် မည်သို့ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရကြောင်း ပြောပြသည်။ “သင်တို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို အမျက်ထွက်တော်မူ၍ ငါ့စကားကို နားမထောင်တော်မူ” ဟု သူဆိုသည်။ [တရားဟောရာကျမ်း ၃:၂၆]။

အခက်အခဲ သို့မဟုတ် စမ်းသပ်မှုတိုင်း ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် မောရှေက သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဆောင်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲရန် အသင့်ရှိကြသည်။ ထိုကိစ္စတွင် ဘုရားသခင်၏ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု လုံးဝမရှိသကဲ့သို့ ပြုကြသည်။ သူတို့၏ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် အခက်အခဲများကို ညည်းတွားပြီး ခေါင်းဆောင်များကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းတွားကြသောအခါ မောရှေက “သင်တို့၏ ညည်းတွားခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ငါမဟုတ်၊ သင်တို့ကို ကယ်နုတ်ခြင်းအမှုကို ပြုတော်မူသောသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ သို့သော် ကျောက်ရှေ့၌ သူ၏ အလျင်စလိုစကားဖြစ်သော “ငါတို့သည် ရေကို ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟူသည်မှာ သူတို့၏စွပ်စွဲချက်ကို အမှန်တကယ် ဝန်ခံသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေကာ ညည်းတွားခြင်းကို အကြောင်းပြချက်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည်။ မောရှေအား ကတိထားရာပြည်ထဲသို့ မဝင်စေရန် တားမြစ်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအယူအဆကို သူတို့၏စိတ်ထဲမှ အစဉ်အမြဲ ဖယ်ရှားတော်မူမည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် မောရှေမဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူခဲ့သည့် “ငါပြင်ဆင်ထားသောအရပ်သို့ သင့်ကို ဆောင်သွားရန် လမ်း၌ သင့်ကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှာ၊ သင့်ရှေ့၌ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ငါစေလွှတ်၏။ ထိုကောင်းကင်တမန်ကို သတိပြု၍ သူ၏အသံကို နားထောင်လော့။ ... အကြောင်းမူကား ငါ၏နာမသည် ထိုကောင်းကင်တမန်၌ ရှိ၏” ဟူသော တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေရှိသည်။ [ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၂၀၊ ၂၁]။

“သင်တို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို အမျက်ထွက်တော်မူ၏” ဟု မောရှေဆိုသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံး၏ မျက်စိသည် မောရှေအပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သူ၏အပြစ်သည် မိမိလူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ကိုယ်တော်အပေါ် အရိပ်ကျစေသည်။ ထိုအပြစ်ကို ပရိသတ်တစ်ခုလုံး သိရှိကြသည်။ ထိုအပြစ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကျော်လွန်ခဲ့ပါက ကြီးမားသော အနှောင့်အယှက်အောက်၌ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် စိတ်မရှည်ခြင်းသည် တာဝန်ရှိသောနေရာများ၌ ရှိသူတို့အတွက် ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာဖြစ်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်။ သို့သော် ထိုအပြစ်တစ်ခုတည်းကြောင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ခါနာန်ပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲခြားမဆက်ဆံကြောင်း၊ အပြစ်ပြုသူကို အမှန်ပင် အပြစ်ဒဏ်ပေးတော်မူကြောင်း လူတို့သိလာကြသည်။

အစ္စရေး၏သမိုင်းကို နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များ၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းအတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားရမည်။ အနာဂတ်ကာလအားလုံး၏ လူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို ဘက်မလိုက်သော အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ အပြစ်ကို အကြောင်းပြ၍ ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်း မရှိကြောင်း သိရမည်။ အပြစ်၏ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ရှိမှုကို လူအနည်းငယ်သာ နားလည်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ပြုသူကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရန် အလွန်ကောင်းမြတ်လွန်းတော်မူသည်ဟု လူတို့က မိမိတို့ကိုယ်ကို ချော့မော့ကြသည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာ၏ သမိုင်းအလင်း၌ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စကြဝဠာ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းအတွက် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော မကောင်းမှုအဖြစ် အပြစ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကိုယ်တော်အား ချည်နှောင်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မောရှေ၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုကပင် သူ၏အမှားအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့် အပြစ်ဒဏ်ကို တားဆီးမပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ ပိုမိုကြီးမားသော လွန်ကျူးမှုများကို ခွင့်လွှတ်တော်မူခဲ့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်များ၏ အပြစ်ကို နောက်လိုက်သူများ၏ အပြစ်ကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်၍ မရခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အခြားလူတိုင်းထက် မောရှေကို ဂုဏ်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို သူ့အား ထင်ရှားပြတော်မူပြီး သူ့မှတစ်ဆင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို ဆက်သွယ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ မောရှေသည် ဤမျှကြီးမားသော အလင်းနှင့် အသိပညာကို ရရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏အပြစ်သည် ပို၍လေးနက်လာသည်။ အတိတ်က သစ္စာရှိခဲ့ခြင်းသည် မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခုအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ လူတစ်ဦးအား ပေးအပ်ထားသော အလင်းနှင့် အခွင့်အရေးများ ပိုမိုကြီးမားလေလေ သူ၏တာဝန် ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊ သူ၏ပျက်ကွက်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ၊ သူ၏အပြစ်ဒဏ်လည်း ပိုမိုလေးလံလေလေ ဖြစ်သည်။

လူတို့၏အမြင်အရ မောရှေသည် ကြီးမားသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သူမဟုတ်ပေ။ သူ၏အပြစ်သည် အများအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော အပြစ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဆာလံဆရာက “သူ၏နှုတ်ဖြင့် မဆင်မခြင် ပြောဆိုခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။ [ဆာလံ ၁၀၆:၃၃]။ လူသားတို့၏ စီရင်ချက်အရ ဤအရာသည် ပေါ့ပါးသောအမှုတစ်ခုဟု ထင်ရနိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အလွန်သစ္စာရှိ၍ ဂုဏ်ပြုခံရသော ကျွန်၌ ဤအပြစ်ကို ဤမျှပြင်းထန်စွာ ကိုင်တွယ်တော်မူပါက အခြားသူများ၌ ထိုအပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်မဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသော စိတ်ဓာတ်၊ မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများကို အပြစ်တင်ဝေဖန်လိုသော သဘောထားသည် ဘုရားသခင်အတွက် မနှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဤမကောင်းမှုများကို လိုက်စားသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သံသယဝင်သူတို့အား မယုံကြည်ခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်ပေးကြသည်။ လူတစ်ဦး၏ ရာထူးသည် ပိုမိုအရေးကြီးလေလေ၊ သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊ သည်းခံခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းကို မွေးမြူရန် ပိုမိုလိုအပ်လေလေ ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ၊ အထူးသဖြင့် တာဝန်ရှိသော ရာထူးများ၌ ရပ်တည်သူများသည် ဘုရားသခင်အား ပေးသင့်သော ဘုန်းအသရေကို မိမိတို့အတွက် ယူဆောင်လာစေရန် ဆွဲဆောင်ခံရပါက စာတန်သည် ဝမ်းမြောက်သည်။ သူသည် အောင်ပွဲရရှိပြီဖြစ်သည်။ သူလဲကျခဲ့သည်မှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများကို ပျက်စီးစေရန် စုံစမ်းရာ၌လည်း ထိုနည်းဖြင့် သူအောင်မြင်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူ၏လှည့်ကွက်များကို သတိထားရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို သွန်သင်သော သင်ခန်းစာများစွာကို ပေးထားတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝ၌ရှိသော လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုမျှ၊ စိတ်၏စွမ်းရည်တစ်ရပ်မျှ၊ နှလုံးသား၏ လိုလားချက်တစ်ခုမျှပင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ အချိန်တိုင်း ရှိရန်မလိုဘဲ မရှိပေ။ ဘုရားသခင်က လူသားအား ပေးသနားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတစ်ရပ်မျှ၊ ကိုယ်တော်က သူ့အပေါ် ကျရောက်ခွင့်ပြုသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်မျှပင် မရှိပေ။ ကျွန်ုပ်တို့က သူ့အား အနည်းငယ်မျှ အခွင့်အရေးပေးပါက စာတန်သည် ထိုအရာကို ဖမ်းဆုပ်၍ ဝိညာဉ်ကို စုံစမ်းရန်၊ နှောင့်ယှက်ရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန် အသုံးချနိုင်ပြီး အသုံးချမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအလင်းသည် မည်မျှကြီးမားသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို မည်မျှခံစားရသည်ဖြစ်စေ ထာဝရဘုရားရှေ့၌ အမြဲနှိမ့်ချစွာ လျှောက်လှမ်းပြီး ဘုရားသခင်က အတွေးတိုင်းကို လမ်းညွှန်၍ လှုံ့ဆော်မှုတိုင်းကို ထိန်းချုပ်ပေးတော်မူရန် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တောင်းလျှောက်သင့်သည်။

ဘုရားတရားကို ကိုးကွယ်သည်ဟု ဝန်ခံသူအားလုံးသည် စိတ်ဓာတ်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် အကြီးမားဆုံးသော အနှောင့်အယှက်များအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်မြင့်မြတ်သော တာဝန်ရှိကြသည်။ မောရှေအပေါ် တင်ထားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ သူကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ခံရမည့် လူအနည်းငယ်သာ ရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုအရာကို သူ၏အပြစ်အတွက် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အတွက် လုံလောက်စွာ ပြင်ဆင်ပေးထားတော်မူသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားကို အားကိုးပါက အခြေအနေများ၏ ကစားစရာအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ အပြင်းထန်ဆုံး စုံစမ်းခြင်းသည်ပင် အပြစ်အတွက် အကြောင်းပြချက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်အပေါ် ဖိအား မည်မျှကြီးမားစွာ ကျရောက်လာသည်ဖြစ်စေ လွန်ကျူးခြင်းသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သောအမှုဖြစ်သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်စေရန် မြေကြီး၏ တန်ခိုး သို့မဟုတ် ငရဲ၏ တန်ခိုးက အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းသောနေရာများကို တိုက်ခိုက်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အောင်နိုင်ခြင်းခံရရန် မလိုအပ်ပေ။ တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှပြင်းထန်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်မျှမမျှော်လင့်ထားဘဲ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်သည်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကူအညီကို ပြင်ဆင်ပေးထားတော်မူပြီး ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်မြင်နိုင်သည်။