အခန်း (၇-၈)

 

အခန်း ၇—ဒေဝါနုဘော်တော်နှင့် လူသားတို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်း 

ကျန်းမာစေခြင်းဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းတွင် ဆရာဝန်သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်မျိုးလုံးအတွက် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် သွန်သင်ခဲ့သော ဧဝံဂေလိတရားသည် စိတ္တဇဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် ရောဂါဝေဒနာ ငြိမ်းအေးခြင်းတို့သည် ဒွန်တွဲလျက်ရှိသည်။ ထိုအမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းမျိုးကိုပင် ခရစ်ယာန်ဆရာဝန်ထံ အပ်နှံထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လူသားချင်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်များ နှစ်မျိုးလုံးကို မစကူညီရာ၌ ခရစ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းရမည်။ သူသည် မကျန်းမာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အပြစ်ကြောင့် နာကျင်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်တို့အတွက် ကုစားရာဆေးကို ယူဆောင်လာပေးရင်း ရောဂါသည်များအတွက် ကရုဏာတော်ဆိုင်ရာ သမန်တမန်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။ ခရစ်တော်သည် ဆေးပညာလောက၏ စစ်မှန်သော ဦးခေါင်းဖြစ်သည်။ အဓိက ဆရာဝန်ကြီးဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မစကူညီရန် ဆောင်ရွက်နေသော ဘုရားသခင်ကို ဂျောက်ရိုသေသော ဆရာဝန်တိုင်း၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေတော်မူ၏။ ဆရာဝန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ ရောဂါများအတွက် သဘာဝကုထုံးများကို အသုံးပြုနေစဉ်မှာပင်၊ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်မျိုးလုံး၏ ရောဂါဝေဒနာများကို ငြိမ်းအေးပေးနိုင်သော ကိုယ်တော်ထံသို့ လူနာများအား ညွှန်ပြရမည်။ ဆရာဝန်များ အကူအညီပေးရုံမျှသာ ပြုလုပ်နိုင်သော အရာကို ခရစ်တော်က ပြီးပြည့်စုံစေတော်မူ၏။ ဆရာဝန်တို့သည် သဘာဝတရား၏ ရောဂါငြိမ်းအေးစေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကူညီရန် ကြိုးပမ်းကြသော်လည်း ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်သည်သာလျှင် ရောဂါငြိမ်းအေးစေသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဆရာဝန်သည် အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခရစ်တော်သည် အသက်ကို အပ်နှင်းတော်မူ၏။

ရောဂါငြိမ်းအေးခြင်း၏ စမ်းရေသောက်မြစ် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ အံ့ဘွယ်တန်ခိုးပြပွဲများအားဖြင့် လူသားတို့အား မစရန်နှင့် ရောဂါငြိမ်းအေးစေရန် အစဉ်အမြဲ လုပ်ဆောင်နေသော တန်ခိုးတော်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သဘာဝတရား၏ အေးဂျင့်များမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ရှင်စေရန်၊ တည်ဆောက်ပေးရန်နှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် နေ့စဉ်၊ နာရီတိုင်း၊ စက္ကန့်မလပ် လုပ်ဆောင်နေတော်မူ၏။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခု ဒဏ်ရာရရှိသည့်အခါ ရောဂါငြိမ်းအေးမှု ဖြစ်စဉ်သည် ချက်ချင်းစတင်ပြီး ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် သဘာဝတရား၏ အေးဂျင့်များကို စတင်လုပ်ဆောင်စေသည်။ သို့သော် ထိုအေးဂျင့်များမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်နေသော တန်ခိုးမှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ကို ပေးနိုင်သော တန်ခိုးရှိသမျှသည် ကိုယ်တော်ထံမှလာ၏။ ရောဂါမှ ပြန်လည်ကျန်းမာလာသည့်အခါ ထိုသူကို ပြန်လည်ကျန်းမာစေတော်မူသောသူမှာ ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်သည်။ မကျန်းမာခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသော တန်ခိုး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ဖျက်ဆီးသူဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသူ ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးလူတို့ထံ မိန့်တော်မူခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယနေ့ ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျန်းမာခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိသူတို့အတွက် မှန်ကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ “ငါသည် သင်တို့ကို ငြိမ်းအေးစေသော ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။” ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၂၆။ လူသားတိုင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို “ချစ်ဇနီး/ချစ်သား၊ သင့်ဝိညာဉ်သည် ဝပြောသကဲ့သို့၊ သင်သည် အရာရာ၌ ဝပြော၍ ကျန်းမာမည်အကြောင်း ငါဆုတောင်း၏။” ယောဟန်ဩဝါဒစာတတိယစောင် ၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ “သင်ပြုသမျှသော ဒုစရိုက်များကို လွှတ်၍၊ သင့်ရောဂါရှိသမျှတို့ကို ငြိမ်းအေးစေတော်မူသောသူ၊ သင့်အသက်ကို ပျက်စီးခြင်းမှ ရွေးနှုတ်၍၊ ဂရုဏာတော်နှင့်လည်းကောင်း၊ ကရုဏာသက်ဝင်ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း သင့်ကို သရဖူဆောင်းစေတော်မူသောသူ” ပဆာလံ ၁၀၃:၃၊ ၄ ဖြစ်တော်မူ၏။ ခရစ်တော်သည် ရောဂါများကို ငြိမ်းအေးစေသောအခါ ခံစားနေရသူ အများအပြားကို “နောက်တစ်ဖန် အပြစ်မပြုနှင့်၊ သို့မဟုတ်ဘဲ သင့်ထံသို့ ပို၍ဆိုးသော အရာရောက်လိမ့်မည်” ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ယောဟန် ၅:၁၄။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို လွန်ကျူးခြင်းဖြင့် မိမိတို့အပေါ် ရောဂါဝေဒနာများ ယူဆောင်လာကြောင်းနှင့် နာခံခြင်းအားဖြင့်သာ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း ကိုယ်တော် သွန်သင်ခဲ့သည်။ ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ လူနာများအား ပြန်လည်ကျန်းမာရေး လုပ်ဆောင်ချက်တွင် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ပေးရမည်။ ရောဂါသည် အပြစ်၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို ဆရာဝန်သည် ပိုမိုနားလည်လာရမည်။ သဘာဝတရား၏ ပညတ်များသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မိန့်မှာချက်များကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုပညတ်များကို နာခံခြင်းဖြင့်သာ ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ရရှိနိုင် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ မိမိတို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်များကို ပြုလုပ်ပါက ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော်လည်း နစ်နာစေသော အလေ့အထများ၏ ရလဒ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူ အများအပြားကို သူတွေ့မြင်ရ၏။ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဓာတ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအားများကို ပျက်စီးစေသော အလေ့အထတိုင်းသည် အပြစ်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် လူသားအားလုံး၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဘုရားသခင် တည်ဆောက်ထားသော ပညတ်များကို နာခံခြင်းအားဖြင့် ကျန်းမာရေးကို ရယူရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အား သွန်သင်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် သင့်တော်မှုမရှိသော စားသောက်မှု သို့မဟုတ် အခြားမှားယွင်းသော အလေ့အထများကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ရောဂါဝေဒနာကို ခံစားနေရသည့် လူနာကို တွေ့မြင်သော်လည်း ထိုအကြောင်းကို အသိပေးရန် ပျက်ကွက်ပါက၊ သူသည် မိမိ၏ လူသားချင်းကို ထိခိုက်နစ်နာစေခြင်း ဖြစ်သည်။ သေရည်သောက်စားသူများ၊ ရူးသွပ်သူများ၊ ကာမဂုဏ်၌ လိုက်စားသူများ အားလုံးသည် ဆင်းရဲဒုက္ခသည် အပြစ်မှ လာသည်ဟူသောအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာနှင့် တိကျစွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ဆရာဝန်ထံ တောင်းဆိုနေကြသည်။ အသက်၏ မူများကို နားလည်သူတို့သည် ရောဂါ၏ အကြောင်းအရင်းများကို တားဆီးရန် အလေးအနက် ကြိုးပမ်းသင့်သည်။ နာကျင်မှုနှင့် အစဉ်အမြဲ တိုက်ပွဲဝင်နေရသည်ကို တွေ့မြင်နေရပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေရန် မနားတမ်း လုပ်ဆောင်နေရပါက ဆရာဝန်သည် မည်သို့ မိန်ဆိတ်စွာ နေနိုင်မည်နည်း။ ရောဂါအတွက် ဆေးဝါးအဖြစ် တင်းကျပ်သော အကန့်အသတ်ဖြင့် စားသောက်နေထိုင်ခြင်းကို မသွန်သင်ပါက သူသည် သနားကရုဏာရှိသူ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များ၏ နည်းလမ်းသည် အသက်၏ နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပါစေ။ ဘုရားသခင်သည် သဘာဝတရား၏ ပညတ်များကို တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ပညတ်များသည် အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုချက်များ မဟုတ်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် သီလဆိုင်ရာ ပညတ်၌ပါရှိသော “သင်သည် မပြုရ” ဟူသော အချက်တိုင်းသည် ကတိတော်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။ အကယ်၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် နာခံပါက ကောင်းချီးသည် အကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ ပါလာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို မှန်ကန်သောအရာ ပြုလုပ်ရန် ဘယ်သောအခါမျှ အတင်းအကျပ် မခိုင်းစေဘဲ၊ ဆိုးယုတ်ခြင်းမှ ကယ်တင်၍ ကောင်းမွန်သော အရာသို့ ဦးဆောင်ရန် ကြိုးစားတော်မူ၏။ အစ္စရေးတို့အား သွန်သင်ခဲ့သော ပညတ်များကို အာရုံစိုက်ပါစေ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ အသက်ရှင်နေထိုင်မှု အလေ့အထများနှင့် ပတ်သက်၍ တိကျသော ညွှန်ကြားချက် ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ သာယာဝပြောရေးဆိုင်ရာ ပညတ်များကို သူတို့အား အသိပေးခဲ့ပြီး၊ နာခံမှု၏ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ “ထာဝရဘုရားသည် ခင်းဗျားတို့ထံမှ ရောဂါရှိသမျှကို ဖယ်ရှားတော်မူမည်” ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ တရားဟောရာ ၇:၁၅။ “ဒီနေ့ ခင်းဗျားတို့ရှေ့မှာ ကျွန်ုပ်သက်သေခံတဲ့ စကားလုံးအားလုံးကို နှလုံးသွင်းကြပါ။” “ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီစကားတွေဟာ တွေ့ရှိသူတွေအတွက် အသက်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ အသားမျှင်အားလုံးအတွက် ကျန်းမာရေးဖြစ်လို့ပါပဲ။” တရားဟောရာ ၃၂:၄၆; သုတ္တံကျမ်း ၄:၂၂။ ခရစ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖြစ်နိုင်စေခဲ့သော ပြီးပြည့်စုံခြင်း၏ စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိရန် ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူ၏။ မှန်ကန်သော ဘက်တွင် ရွေးချယ်မှုပြုရန်၊ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အေဂျင်စီများနှင့် ချိတ်ဆက်ရန်၊ အကျွန်ုပ်တို့အတွင်း ဒေဝါနုဘော်တော် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်စေမည့် မူများကို ကျင့်သုံးရန် ကိုယ်တော် ခေါ်ယူနေပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သဘာဝတရား၏ ကြီးမားသော စာအုပ်တွင် အသက်၏ မူများကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုမူများကို သိရှိနားလည်ရန်နှင့် နာခံခြင်းအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်၌သာမက ခန္ဓာကိုယ်၌ပါ ကျန်းမာရေးကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရာတွင် ကိုယ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်မှာ အကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် နာခံခြင်း၏ ကောင်းချီးများကို ပြည့်ဝစွာ ရရှိနိုင်ရန်မှာ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို လက်ခံရရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သင်ယူရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များကို နာခံနိုင်သော တန်ခိုးကို လူအား ပေးသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် ဖြစ်သည်။ မကောင်းသော အလေ့အထ၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေသည်မှာလည်း ဤကျေးဇူးတော်ပင် ဖြစ်သည်။ မိမိအား မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်း၌ တည်ကြည်စေနိုင်သော တန်ခိုးတစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ဤသည်ပင် ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားကို စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် တန်ခိုးဖြင့် လက်ခံရရှိသည့်အခါ၊ ထိုတရားသည် အပြစ်မှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောဂါဝေဒနာများအတွက် ကုသဆေး ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေမင်းသည် “ရောဂါငြိမ်းအေးစေသော တောင်ပံများ” နှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာ၏။ မာလခိ ၄:၂။ ဤလောကပေးသမျှသော အရာအားလုံးသည် ကြေကွဲနေသော နှလုံးသားကို မကုသနိုင်၊ စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းမှုကို မပေးနိုင်၊ စိုးရိမ်မှုကို မဖယ်ရှားနိုင် သို့မဟုတ် ရောဂါကို မမောင်းထုတ်နိုင်ပါ။ ကျော်စောမှု၊ ပါရမီ၊ အရည်အချင်း—အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းနေသော နှလုံးသားကို ရွှင်လန်းစေရန် သို့မဟုတ် ပျက်စီးသွားသော အသက်တာကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် တန်ခိုးမရှိကြပါ။ စိတ်ဝိညာဉ်၌ ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှင်ခြင်းသည်သာ လူသား၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ဝေပေးသော မေတ္တာသည် အသက်ဓာတ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သော တန်ခိုးဖြစ်သည်။ အဓိကကျသော အစိတ်အပိုင်းတိုင်း—ဦးနှောက်၊ နှလုံး၊ အာရုံကြောများ—ကို ရောဂါငြိမ်းအေးခြင်းဖြင့် တို့ထိ၏။ ထိုမေတ္တာအားဖြင့် ဖြစ်တည်မှု၏ အမြင့်မားဆုံးသော စွမ်းအင်များသည် တက်ကြွလှုပ်ရှားလာရန် နှိုးဆွခံရသည်။ ထိုမေတ္တာသည် အသက်၏ စွမ်းအားများကို ဖိစီးစေသော အပြစ်၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် ပူပန်မှုတို့မှ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွတ်မြောက်စေသည်။ ထိုမေတ္တာနှင့်အတူ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အေးချမ်းမှုတို့ ပါလာသည်။ ထိုအရာသည် လောကီအရာ မည်သည့်အရာကမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်း—သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း—ကျန်းမာရေးကို ပေးသော၊ အသက်ကို ပေးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်၌ စိုက်ပျိုးပေးသည်။ အကျွန်ုပ်တို့ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်ဖြစ်သော “ငါ့ထံသို့ လာကြလော့၊ ... ငါသည် သင်တို့အား ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးမည်” (မဿဲ ၁၁:၂၈) သည် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ရောဂါများကို ကုသရန် ဆေးညွှန်း ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ မှားယွင်းသော ပြုမူမှုများကြောင့် မိမိတို့အပေါ် ဆင်းရဲဒုက္ခများ ဆောင်ယူခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို သနားစှာ ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၌ သူတို့သည် အကူအညီကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူတို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် ကြီးမားသောအရာများကို ပြုလုပ်ပေးလိမ့်မည်။ ခေတ်အဆက်ဆက် အပြစ်သည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သဩဇာညောင်းမှုကို အားကောင်းစေခဲ့သော်လည်း၊ စာတန်သည် မုသာနှင့် ပရိယာယ်များအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် မိမိ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် အမှောင်ရိပ်ကို မိုးကျစေကာ လူတို့အား ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်မှုကို သံသယဝင်စေခဲ့သော်လည်း၊ ခမည်းတော်၏ ကရုဏာတော်နှင့် မေတ္တာတော်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ကြွယ်ဝသော ရေယာဉ်များအဖြစ် စီးဆင်းမှု မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ အကယ်၍ လူသားတို့သည် ဒေဝါနုဘော်တော် ဆုကျေးဇူးများကို ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပြတင်းပေါက်များကို ကောင်းကင်သို့ ဖွင့်လှစ်ပါက၊ ရောဂါငြိမ်းအေးစေသော ပညာပါရမီ၏ ရေလျှံမှုသည် စီးဝင်လာလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ လက်ခံနိုင်သော ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သူ ဖြစ်လိုသော ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းအသွင်အပြင် အိုင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာစေရန် ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်း၏ တာဝန်များအတွက် ကောင်းစွာ အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် ကြိုးစားအားထုတ်စွာ လေ့လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပိုမိုမြင့်မားသော စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိရန်၊ တိုးပွားလာသော အသိပညာ၊ ပိုမိုကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပိုမိုနက်နဲသော ပိုင်းခြားသိမြင်မှုကို ရှာဖွေရင်း အစဉ်အမြဲ ကြိုးစားလိမ့်မည်။ အားနည်းသော၊ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်သူသည် မကျန်းမာသူအား ထိခိုက်နစ်နာစေရုံမျှမက မိမိ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဆရာဝန်များအပေါ်၌လည်း မတရားပြုရာရောက်ကြောင်း ဆရာဝန်တိုင်း သိရှိရမည်။ နိမ့်ကျသော ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အသိပညာ စံနှုန်းဖြင့် ကျေနပ်နေသော ဆရာဝန်သည် ဆေးပညာလောကကို သေးသိမ်စေရုံမျှမက အဓိက ဆရာဝန်ကြီးဖြစ်သော ခရစ်တော်ကိုလည်း အသရေဖျက်ရာရောက်၏။ ဆေးပညာ လုပ်ငန်းအတွက် မသင့်တော်ကြောင်း တွေ့ရှိရသူတို့သည် အခြားသော အလုပ်အကိုင်ကို ရွေးချယ်သင့်သည်။ မကျန်းမာသူများကို ပြုစုရန် ကောင်းစွာ သင့်တော်သော်လည်း ပညာရေးနှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အရည်အချင်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသူတို့သည် သူနာပြုများအဖြစ် သစ္စာရှိစွာ အမှုဆောင်ရင်း ပိုမိုနှိမ့်ချသော အစိတ်အပိုင်းများကို လုပ်ဆောင်ပါက ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်များအောက်တွင် စိတ်ရှည်စွာ အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အစဉ်မပြတ် သင်ယူနိုင်ပြီး၊ အသိပညာ ရရှိရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို တိုးတက်စေခြင်းအားဖြင့် အချိန်တန်သော် ဆရာဝန်တစ်ဦး၏ လုပ်ငန်းအတွက် ပြည့်စုံစွာ အရည်အချင်း ပြည့်မီလာပေလိမ့်မည်။ ငယ်ရွယ်သော ဆရာဝန်တို့သည် “ကိုယ်တော် [အဓိက ဆရာဝန်ကြီး] နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သူများအဖြစ်၊ ... ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အလကား မခံယူကြဘဲ၊ ... [မကျန်းမာသူတို့၏] အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်းသည် အပြစ်တင်ခြင်း မခံရစေရန် အရာရာ၌ အပြစ်တင်စရာ မရှိစေဘဲ၊ ... ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များအဖြစ် အရာရာ၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အတည်ပြုကြပါစေ။” ၂ ကောရိန္သု ၆:၁-၄။ အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အကျွန်ုပ်တို့သည် အစဉ်မပြတ် အထက်သို့ တက်လှမ်းရန်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သာသနာပြု ဆရာဝန်သည် ပိုမိုကျွမ်းကျင်သော သမားတော်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထက်မြက်သော ခရစ်ယာန်ဆရာဝန်များသည် သာလွန်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အရည်အချင်းရှိပြီး၊ အခြားသူများကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သာသနာပြုများ ဖြစ်လာစေရန် ပညာပေး ပျိုးထောင်နိုင်သော နေရာများတွင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် ရှာဖွေပြီး အားပေးခြင်း ခံရသင့်သည်။ ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် အလင်းကို စုစည်းရမည်။ သူသည် ကျေးဇူးတော်၌ အစဉ်မပြတ် တိုးတက်ပွားများရမည်။ သူ၏ အတွက် ဘာသာရေးသည် အခြားသော သဩဇာများထဲမှ သဩဇာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ရပါ။ ထိုအရာသည် အခြားအရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသော သဩဇာဖြစ်ရမည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သော၊ သန့်ရှင်းသော လှုံ့ဆော်မှုများဖြင့် ပြုမူရမည်—ထိုလှုံ့ဆော်မှုများသည် မကောင်းမှုကို အနိုင်ယူရန် တန်ခိုးပေးနိုင်ရေး မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်တော်မူသောသူထံမှ လာသောကြောင့် တန်ခိုးရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၌ မိမိကိုယ်ကို အရည်အချင်း ပြည့်မီစေရန် သစ္စာရှိစွာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်စွာ ဆောင်ရွက်ပါက၊ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်၌ မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံပြီး မိမိ၏ နှလုံးသားကို ရှာဖွေရန် အချိန်ယူပါက၊ သူသည် မိမိ၏ မြင့်မြတ်သော ခေါ်ယူခြင်း၏ နက်နဲသောအရာများကို မည်သို့ ဆုပ်ကိုင်ရမည်ကို နားလည်လိမ့်မည်။ သူသည် ပညာရှိခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော်၏ ဘုရားသခင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသူ၏ ပညာရေးနှင့် ပညာဉာဏ်၏ ထူးကဲမှုကို မိမိ၏ သဩဇာနယ်ပယ်အတွင်းရှိ လူအပေါင်းက တွေ့မြင်နိုင်စေရန် မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမပညာပေးနိုင်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် လိုအပ်သော နေရာမှာ ဆရာဝန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ထက် ပို၍ မည်သည့်နေရာမျှ မရှိပါ။ ဆရာဝန်၏ တာဝန်များကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လိုသူသည် နေ့စဉ်နှင့် နာရီတိုင်း ခရစ်ယာန်အသက်တာကို အသက်ရှင်ရမည်။ လူနာ၏ အသက်သည် ဆရာဝန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသည်။ စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေတစ်ခု၌ မှားယွင်းသော ရောဂါအမည်တပ်ခြင်း တစ်ခု၊ မှားယွင်းသော ဆေးညွှန်း တစ်ခု၊ သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ကုသမှုတွင် ဆံခြည်တစ်မျှင်မျှ ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသော လက်လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကြောင့် အသက်တစ်ချောင်း စွန့်လွှတ်ရနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ထာဝရကာလသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။ မည်မျှ လေးနက်သော အတွေးနည်း။ ဆရာဝန်သည် ဒေဝါနုဘော်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အစဉ်အမြဲ ရှိနေရန် မည်မျှ အရေးကြီးနည်း။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဉာဏ်ပညာနှင့် အတွေးအခေါ် တိကျရှင်းလင်းမှုအတွက် ကိုယ်တော်ထံ တောင်းခံသူ အားလုံးကို ကူညီရန် အလိုရှိတော်မူ၏။ ဆုံးဖြတ်ချက်များစွာ အပေါ်၌ မူတည်နေသော ဆရာဝန်ထံမှလွဲ၍ မည်သူသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် အတွေးအခေါ် တိကျရှင်းလင်းမှုကို ပိုမိုလိုအပ်သနည်း။ အသက်ကို ရှည်ကြာစေရန် ကြိုးစားနေသူသည် မိမိ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ညွှန်ကြားရန် ခရစ်တော်ထံ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မျှော်ကြည့်ပါစေ။ ကယ်တင်ရှင်သည် ခက်ခဲသော အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူ့အား လိမ္မာပါးနပ်မှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ပေးလိမ့်မည်။ မကျန်းမာသူများကို စောင့်ရှောက်သူများအား ပေးထားသော အခွင့်အရေးများသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မကျန်းမာသူများ ပြပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရေးအတွက် ဆောင်ရွက်သမျှ၌၊ ဆရာဝန်သည် ရောဂါကို တိုက်ဖျက်ရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ကူညီပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ပါစေ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များနှင့် ညီညွတ်စွာ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဒေဝါနုဘော်ဆိုင်ရာ တန်ခိုး၏ အကူအညီကို မျှော်လင့်နိုင်ကြောင်း သူတို့အား ခံစားရစေပါ။ မကျန်းမာသူများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး ဂျောက်ရိုသေသည်ဟု ယုံကြည်ရသော ဆရာဝန်အပေါ် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် သူ၏ စကားများကို အားကိုးကြသည်။ ထိုဆရာဝန်၏ ရှေ့မှောက်၌ရှိနေခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှု၌ သူတို့သည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ခံစားရသည်။ သခင်ယေရှုကို သိရှိထားခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်ယာန်ဆရာဝန်သည် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် လူနာခန်းသို့ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တော်ကို ဖိတ်ခေါ်ခွင့် ရရှိထားသည်။ စိုးရိမ်ရသော ခွဲစိတ်ကုသမှုကို မပြုလုပ်မီ၊ ဆရာဝန်သည် အဓိက ဆရာဝန်ကြီး၏ အကူအညီကို တောင်းခံပါစေ။ ဒုက္ခရောက်နေသူအား ဘုရားသခင်သည် ဤခက်ခဲသော စမ်းသပ်မှုကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းစေနိုင်ကြောင်း၊ ဒုက္ခရောက်ချိန်တိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိအား ယုံကြည်ကိုးစားသူတို့အတွက် သေချာသော ခိုလှုံရာဖြစ်ကြောင်း အာမခံပါစေ။ ဤသို့ မပြုလုပ်နိုင်သော ဆရာဝန်သည် အခြားနည်းဖြင့် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် လူနာများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ နာကျင်မှု၏ ရင်ခုန်သံတိုင်းကို ခံစားပေးတော်မူသော သနားကရုဏာရှိသော ကယ်တင်ရှင်အား ယုံကြည်ခြင်းကို နှိုးဆွပေးနိုင်သည့် စကားများကို ပြောဆိုနိုင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ထံ တင်ပြနိုင်ပါက၊ အကျပ်အတည်းသည် ပိုမိုဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နှလုံးသားကို ဖတ်ရှုတော်မူသော ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် မည်မျှတုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းတို့ဖြင့် လူနာအများအပြားသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ လက်အောက်တွင် ခွဲစိတ်ကုသမှုကို သဘောတူကြသည်ကို သိတော်မူ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အန္တရာယ်ကို သိရှိကြသည်။ ဆရာဝန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်သော်လည်း ထိုအရာသည် အမှားမကင်းနိုင်ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ သို့သော် ဆရာဝန်သည် ဆုတောင်းခြင်း၌ ဦးညွှတ်လျက် ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီတောင်းခံသည်ကို တွေ့မြင်ရသည့်အခါ၊ သူတို့သည် ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့် နှိုးဆွခြင်း ခံရကြသည်။ ကျေးဇူးဇူးတင်ရှိမှုနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားမှုတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရောဂါငြိမ်းအေးစေသော တန်ခိုးတော်ထံ နှလုံးသားကို ပွင့်လင်းစေပြီး၊ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအင်များသည် တက်ကြွလာကာ အသက်၏ စွမ်းအားများ အောင်ပွဲခံကြသည်။ ဆရာဝန်အတွက်လည်း ကယ်တင်ရှင်၏ ရှေ့မှောက်တော်သည် ခွန်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို သူ၏ အလုပ်၏ တာဝန်များနှင့် ဖြစ်နိုင်ခြေများသည် စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် ထိတ်လန့်မှုကို ဆောင်ယူလာသည်။ မရေရာမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့၏ ပူလောင်မှုသည် လက်ကို ကျွမ်းကျင်မှုမရှိစေဘဲ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ဒေဝါနုဘော်ဆိုင်ရာ အကြံပေးအရာရှိသည် မိမိ၏ ဘေးနားတွင် လမ်းပြရန်နှင့် ထောက်မရန် ရှိနေသည်ဟူသော အာမခံချက်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ရဲရင့်မှုကို ပေးသနား၏။ ဆရာဝန်၏ လက်အပေါ် ခရစ်တော်၏ တို့ထိမှုသည် အသက်ဓာတ်၊ ငြိမ်သက်မှု၊ ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် တန်ခိုးကို ဆောင်ယူလာသည်။ အကျပ်အတည်းကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းပြီး အောင်မြင်မှုသည် ထင်ရှားလာသည့်အခါ၊ လူနာနှင့်အတူ ဆုတောင်းခြင်း၌ မိနစ်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပါစေ။ ချန်ထားပေးခဲ့သော အသက်အတွက် သင်၏ ကျေးဇူးတင်ရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပါ။ လူနာထံမှ ဆရာဝန်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်စကားများ စီးဆင်းလာသည့်အခါ၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ဦးတည်ပါစေ။ လူနာအား သူ၏ အသက်သည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဆရာဝန်ကြီး၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ချန်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြပါ။ ထိုကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းကို လိုက်နာသော ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ လူနာအား မိမိအသက်အတွက် အမှီသဟဲပြုရသော အရှင်၊ မိမိထံသို့ လာသောသူ အပေါင်းတို့ကို အဆုံးသတ်အထိ ကယ်တင်နိုင်တော်မူသော အရှင်ထံသို့ ဦးဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သာသနာပြု လုပ်ငန်းအတွင်းသို့ စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက် နက်နဲသော တောင့်တမှုကို ဆောင်ယူလာရမည်။ ဆရာဝန်ထံတွင် ဧဝံဂေလိတရားဟော ဆရာနှင့် အမျှ လူသားတို့ထံ အပ်နှံခဲ့သမျှတွင် အမြင့်မားဆုံးသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို အပ်နှံထားသည်။ သူ သိရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ဆရာဝန်တိုင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်များကို ကုသပေးရန် အပ်နှံခြင်း ခံရသည်။ ရောဂါနှင့် သေခြင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့် သူတို့၏ အလုပ်တွင် ဆရာဝန်တို့သည် နောင်အနာဂတ် အသက်တာ၏ လေးနက်သော အမှန်တရားများကို မကြာခဏ အာရုံလွဲမှားသွားကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အန္တရာယ်ကို တားဆီးရန် အလေးအနက် ကြိုးပမ်းရာတွင် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ အန္တရာယ်ကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ သူတို့ အမှုဆောင်နေသောသူသည် အသက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှု လျော့နည်းသွားနိုင်၏။ ထိုအရာ၏ နောက်ဆုံးသော အခွင့်အရေးများသည် သူ၏ လက်မှ လွတ်ထွက်သွားနေသည်။ ဤစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆရာဝန်သည် ခရစ်တော်၏ တရားပလ္လင်တော်၌ နောက်တစ်ဖန် တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို အချိန်အခါနှင့် ကိုက်ညီသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုရန် ပျက်ကွက်ခြင်းဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် အဖိုးအကဲဆုံးသော ကောင်းချီးများကို ဆုံးရှုံးရကြသည်။ အကယ်၍ ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်မနေပါက၊ ထိုအရာသည် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ မကျန်းမာသူ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် ယုံကြည်ချက် သို့မဟုတ် ငြင်းခုံမှုဆိုင်ရာ စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မပြောသင့်ပါ။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသူအား ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိထံသို့ လာသောသူ အပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်လိုသော အရှင်ထံသို့ ညွှန်ပြပါစေ။ အသက်နှင့် သေခြင်းကြားတွင် ဝဲပျံနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကူညီရန် အလေးအနက်၊ နုညံ့စွာ ကြိုးပမ်းပါ။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသော ဆရာဝန်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ခိုလှုံရာသို့ ဦးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသောကြောင့်၊ အကူအညီတောင်းခံရန် မိမိထံသို့ လှည့်ပြန်လာသော တုန်လှုပ်နေသော၊ အပြစ်ရှိသော၊ အပြစ်ကြောင့် နာကျင်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်များကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သိသည်။ သူသည် “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှာ အကျွန်ုပ်သည် မည်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်နိုင်သည်။ သူသည် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ မေတ္တာအကြောင်းကို ပြောပြနိုင်သည်။ သူသည် နောင်တရခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ တန်ခိုးအကြောင်း အတွေ့အကြုံမှ ပြောဆိုနိုင်သည်။ ရိုးရှင်းသော၊ အလေးအနက်ရှိသော စကားများဖြင့် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်ကို ဆုတောင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်ထံ တင်ပြနိုင်ပြီး မကျန်းမာသူအား သနားကရုဏာရှိသော ကယ်တင်ရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံရန်နှင့် လက်ခံရန် လည်း အားပေးနိုင်သည်။ မကျန်းမာသူ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် ဤသို့ အမှုဆောင်ရင်း၊ အကူအညီနှင့် နှစ်သိမ့်မှုကို ဆောင်ယူလာမည့် စကားများကို ပြောဆိုရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် သခင်ဘုရားသည် သူနှင့်အတူ၊ သူမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်တော်မူ၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဦးတည်သွားသည့်အခါ၊ ခရစ်တော်၏ ငြိမ်းချမ်းခြင်းသည် သူ၏ နှလုံးသားကို ပြည့်လျှံစေပြီး၊ သူထံသို့ ရောက်ရှိလာသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကျန်းမာရေးကို ခန္ဓာကိုယ်ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကူညီသော လက်တော်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ မကျန်းမာသူများကို ပြုစုရာတွင် ဆရာဝန်သည် ဒုက္ခရောက်နေသူ၏ မိတ်ဆွေများကို အမှုဆောင်ရန် အခွင့်အရေးကို မကြာခဏ တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် စောင့်ကြည့်ရင်း၊ နာကျင်မှု တစ်ခုကိုမျှ မတားဆီးနိုင်ဘဲ စွမ်းအားမဲ့နေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများ နူးညံ့လာကြသည်။ မကြာခဏဆိုသလို အခြားသူများထံမှ လျှို့ဝှက်ထားသော ဝမ်းနည်းမှုကို ဆရာဝန်ထံ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြသည်။ ထိုအခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူများနှင့် ဝန်လေးသောသူများကို မိမိထံသို့ လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော ကိုယ်တော်ထံ ထိုဝမ်းနည်းနေသူများကို ညွှန်ပြရန် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို ဒုက္ခအားလုံးကို ငြိမ်းအေးစေသူ၊ ဝမ်းနည်းမှုအားလုံးကို သက်သာစေသူထံ သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို တင်ပြရင်း သူတို့အတွက်နှင့် သူတို့နှင့်အတူ ဆုတောင်းပေးနိုင်သည်။

 

ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ဆရာဝန်တွင် မိမိ၏ လူနာများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ကတိတော်များထံ ညွှန်ပြရန် အဖိုးတန်သော အခွင့်အရေးများ ရှိသည်။ သူသည် ဘဏ္ဍာတိုက်မှ အသစ်နှင့် အဟောင်းများကို ယူဆောင်လာကာ တောင့်တနေကြသော နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ညွှန်ကြားချက် စကားများကို ဟိုဟိုဒီဒီ ပြောဆိုရမည်။ ဆရာဝန်သည် မိမိ၏ စိတ်ကို လတ်ဆတ်သော အတွေးများ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခု အဖြစ် ပြုလုပ်ပါစေ။ သူသည် ကတိတော်များနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိစေရန် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြိုးစားအားထုတ်စွာ လေ့လာပါစေ။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ မြေကြီးဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်စဉ်အတွင်း သင်ခန်းစာများ ပေးရင်းနှင့် မကျန်းမာသူများကို ငြိမ်းအေးစေစဉ်က ပြောဆိုခဲ့သော နှစ်သိမ့်ဖွယ် စကားများကို ထပ်မံပြောဆိုရန် သင်ယူပါစေ။ သူသည် ခရစ်တော် ပြုလုပ်ခဲ့သော ရောဂါငြိမ်းအေးစေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ ကိုယ်တော်၏ နူးညံ့မှုနှင့် မေတ္တာတော်အကြောင်း ပြောဆိုသင့်သည်။ မိမိ၏ လူနာများ၏ စိတ်ကို အဓိက ဆရာဝန်ကြီးဖြစ်သော ခရစ်တော်ထံ ညွှန်ပြရန် ဘယ်သောအခါမျှ မေ့လျော့ မပြုရပါ။ ခရစ်တော်သည် လူတို့အလယ်တွင် ထင်ရှားစွာ လမ်းလျှောက်စဉ်က ကျင့်သုံးခဲ့သော တန်ခိုးတော်မျိုးသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ရှိသည်။ ယေရှုသည် ရောဂါများကို ငြိမ်းအေးစေပြီး နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်သည်၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ပင်လယ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး သေလွန်သူများကို ထမြောက်စေခဲ့သည်၊ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပရောဖက်များနှင့် ဆရာများ အားလုံးထံ ပြောဆိုခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ တစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်၏ ထင်ရှားပြသခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာများကို ရေးသားထားရုံမျှမက၊ ပြောဆိုထားသော အရာအဖြစ် အကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် လက်ခံရမည်။ ဒုက္ခရောက်နေသူများ ခရစ်တော်ထံ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် အကူအညီတောင်းခံသူများကိုသာမက ခေတ်အဆက်ဆက် ထိုကဲ့သို့သော လိုအပ်ချက်နှင့် ထိုကဲ့သို့သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိထံသို့ လာမည့်သူ အပေါင်းတို့ကို မြင်တွေ့တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က လေဖြတ်နေသူအား “ချစ်သား၊ အားယူလော့၊ သင့်အပြစ်များကို လွှတ်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကပေရနောင်မြို့မှ အမျိုးသမီးအား “သမီး၊ အားယူလော့၊ သင့်ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကျန်းမာစေပြီ၊ ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အကူအညီကို ရှာဖွေမည့် အခြားသော ဒုက္ခရောက်နေသူများ၊ အပြစ်ဝန်ပိနေသူများကို ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၉:၂; လုကာ ၈:၄၈။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ကတိတော်များ အားလုံးလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကတိတော်များ၌ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ အသံကို နားထောင်နိုင်သကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ရိုက် တစ်ဦးချင်း ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကတိတော်များ၌ပင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို အကျွန်ုပ်တို့ထံ ဆက်သွယ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် “လူမျိုးတို့၏ ရောဂါငြိမ်းအေးစေရန်” ဖြစ်သော ထိုသစ်ပင်မှ အရွက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၂။ လက်ခံရရှိကာ စိမ့်ဝင်သွားသည့်အခါ၊ ထိုအရာများသည် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ခွန်အား၊ အသက်တာ၏ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် အာဟာရ ဖြစ်ရမည်။ အခြား မည်သည့်အရာကမျှ ထိုကဲ့သို့သော ရောဂါငြိမ်းအေးစေသော တန်ခိုး မရှိနိုင်ပါ။ အခြား မည်သည့်အရာကမျှ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးသို့ အသက်ဓာတ် စွမ်းအင်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ရဲရင့်မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို မပေးနိုင်ပါ။ သင်္ချိုင်း၏ နှုတ်ခမ်းဝ၌ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်လျက် ရပ်နေသူအား၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အပြစ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်အား၊ ဆရာဝန်သည် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့်အမျှ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများကို ထပ်မံပြောဆိုပါစေ—အကြောင်းမှာ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ စကားလုံးအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ စကားများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်- “မကြောက်နင့်၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် သင့်ကို ရွေးနှုတ်ပြီ၊ ငါသည် သင့်ကို သင့်နာမည်ဖြင့် ခေါ်ပြီ၊ သင်သည် ငါ၏အရာ ဖြစ်၏။ သင်သည် ရေများကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိမည်၊ မြစ်များကို ဖြတ်သန်းသောအခါ၊ ထိုမြစ်တို့သည် သင့်ကို လှိုင်းမတက်စေရ။ သင်သည် မီးကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ၊ သင်သည် မလောင်ကျွမ်းစေရ၊ မီးလျှံသည်လည်း သင့်ကို မလောင်ကျွမ်းစေရ။ အကြောင်းမှာ ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ အစ္စရေး၏ သန့်ရှင်းသောသူ၊ သင်၏ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်၏။... သင်သည် ငါ၏မျက်မှောက်၌ အဖိုးအတန်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်၊ သင်သည် ဂုဏ်သရေရှိ၏၊ ငါသည်လည်း သင့်ကို ချစ်၏။” “ငါသည် ငါကိုယ်တိုင်အတွက် သင့်လွန်ကျူးမှုများကို တိမ်တိုက်ကြီးကဲ့သို့ ပယ်ဖျက်ပြီ၊ သင့်အပြစ်များကိုလည်း သတိရမည် မဟုတ်။” “မကြောက်နင့်၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိ၏။” ဟေရှာယ ၄၃:၁-၄၊ ၂၅၊ ၅။ “အဖေသည် မိမိသားသမီးများကို သနားသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိကို ဂျောက်ရိုသေသောသူများကို သနားတော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သိတော်မူ၏၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် မြေမှုန့်ဖြစ်ကြောင်း သတိရတော်မူ၏။” ပဆာလံ ၁၀၃:၁၃၊ ၁၄။ “သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို လွန်ကျူးခဲ့ကြောင်း သင်၏ ဒုစရိုက်ကိုသာ ဝန်ခံလော့။” “အကယ်၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့အပြစ်များကို ဝန်ခံပါက၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို လွှတ်ရန်နှင့် မဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိသမျှမှ အကျွန်ုပ်တို့ကို သန့်ရှင်းစေရန် သစ္စာရှိ၍ တရားမျှတတော်မူ၏။” ယေရမိ ၃:၁၃; ယောဟန်ဩဝါဒစာပထမစောင် ၁:၉။ “ငါသည် ထူထပ်သော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သင့်လွန်ကျူးမှုများကိုလည်းကောင်း၊ တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သင့်အပြစ်များကိုလည်းကောင်း ပယ်ဖျက်ပြီ၊ ငါ့ထံသို့ ပြန်လာလော့၊ အကြောင်းမှာ ငါသည် သင့်ကို ရွေးနှုတ်ပြီ။” ဟေရှာယ ၄၄:၂၂။ “လာကြ၊ အကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွ ဆွေးနွေးကြစို့ ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ သင်၏အပြစ်များသည် မောင်းမတန်းရောင်ကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း၊ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူလာလိမ့်မည်၊ ကတ္တီပါနီရောင်ကဲ့သို့ နီသော်လည်း၊ သိုးမွေးကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သင်တို့သည် အလိုရှိ၍ နာခံပါက၊ မြေ၏ ကောင်းသော အရာကို စားရကြလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၁:၁၈၊ ၁၉။ “ငါသည် သင့်ကို ထာဝရမေတ္တာဖြင့် ချစ်ပြီ၊ ထို့ကြောင့် မေတ္တာကရုဏာဖြင့် သင့်ကို ငါဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီ။” “ငါသည် ခဏမျှ သင့်ထံမှ ငါ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ထာဝရ ကရုဏာဖြင့် သင့်ကို ငါသနားမည်။” ယေရမိ ၃၁:၃; ဟေရှာယ ၅၄:၈။ “သင်တို့စိတ် မပူပန်ကြစေနှင့်။” “ငါသည် သင်တို့ထံ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ချန်ထားခဲ့၏၊ ငါ၏ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏၊ လောကပေးသကဲ့သို့ ငါပေးသည် မဟုတ်။ သင်တို့စိတ် မပူပန်ကြစေနှင့်၊ ကြောက်လည်း မကြောက်ကြစေနှင့်။” ယောဟန် ၁၄:၁၊ ၂၇။ “လူတစ်ဦးသည် လေမှ ပုန်းအောင်းရာ၊ မုန်တိုင်းမှ ကွယ်ကာရာ၊ ခြောက်သွေ့သောနေရာ၌ ရေမြစ်များကဲ့သို့၊ ပင်ပန်းသောပြည်၌ ကျောက်ဆောင်ကြီး၏ အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၃၂:၂။ “ဆင်းရဲသားများနှင့် လိုအပ်နေသူများသည် ရေကို ရှာဖွေစဉ် ရေမရှိဘဲ၊ သူတို့၏ လျှာသည် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် အားနည်းသွားသောအခါ၊ ငါထာဝရဘုရားသည် သူတို့စကားကို ကြားမည်၊ ငါအစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်မည် မဟုတ်။” ဟေရှာယ ၄၁:၁၇။ “သင့်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူ၏” - “ငါသည် ရေငတ်သောသူအပေါ်သို့ ရေကိုလည်းကောင်း၊ ခြောက်သွေ့သော မြေပေါ်သို့ ရေလျှံမှုများကိုလည်းကောင်း သွန်းလောင်းမည်၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သင့်အမျိုးအနွယ်အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ငါ၏ ကောင်းချီးကို သင့်သားမြေးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း သွန်းလောင်းမည်။” ဟေရှာယ ၄၄:၂၊ ၃။ “မြေကြီးစွန်း အပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ မျှော်ကြည့်၍ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြလော့။” ဟေရှာယ ၄၅:၂၂။ “ကိုယ်တော်တိုင်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များကို ယူဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ရောဂါများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့၏။” “ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ လွန်ကျူးမှုများကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့၏၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ဒုစရိုက်များကြောင့် ကြေကွဲခဲ့၏၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ငြိမ်းချမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ဆုံးမမှုသည် ကိုယ်တော်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏၊ ကိုယ်တော်၏ ဒဏ်ချက်များအားဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် ငြိမ်းအေးခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။” မဿဲ ၈:၁၇; ဟေရှာယ ၅၃:၅။

အခန်း ၈—ဆရာဝန်၊ ပညာပေးသူတစ်ဦး

စစ်မှန်သော ဆရာဝန်သည် ပညာပေးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ တိုက်ရိုက် စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိသော မကျန်းမာသူများအတွက် သာမက၊ မိမိနေထိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းအတွက်ပါ မိမိ၏ တာဝန်ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သီလဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး နှစ်မျိုးလုံး၏ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။ မကျန်းမာသူများကို ကုသရန် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းများကို သွန်သင်ပေးရုံမျှမက၊ မှန်ကန်သော အသက်ရှင်နေထိုင်မှု အလေ့အထများကို အားပေးရန်နှင့် မှန်ကန်သော မူများဆိုင်ရာ အသိပညာကို ပြန့်ပွားစေရန်လည်း သူ ကြိုးပမ်းသည်။

 

ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ မူများ၌ ပညာရေး၏ လိုအပ်ချက် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ မူများ၌ ပညာပေးခြင်းသည် ယခုအချိန်ထက် ပိုမိုလိုအပ်ခဲ့သည်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပါ။ အသက်တာ၏ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် အဆင်ပြေမှုများ၊ သန့်ရှင်းရေးကိစ္စများနှင့် ရောဂါကုသမှုဆိုင်ရာ လိုင်းများစွာ၌ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ဆိုင်ရာ သန်မာမှုနှင့် ခံနိုင်ရည်စွမ်းအား လျော့နည်းလာမှုမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထိုအရာသည် မိမိတို့၏ လူသားချင်း သာယာဝပြောရေးကို နှလုံးသား၌ ထားရှိသူ အပေါင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို တောင်းဆိုနေသည်။ အကျွန်ုပ်တို့၏ တုပထားသော ယဉ်ကျေးမှုသည် စစ်မှန်သော မူများကို ပျက်စီးစေသော ဆိုးယုတ်မှုများကို အားပေးနေသည်။ ဓလေ့ထုံးစံနှင့် ဖက်ရှင်တို့သည် သဘာဝတရားနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်နေကြသည်။ ထိုအရာတို့က ပြဋ္ဌာန်းထားသော အလေ့အထများနှင့် အလိုလိုက်မှုတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ဆိုင်ရာ ခွန်အား နှစ်မျိုးလုံးကို မှန်မှန် လျှော့ချနေပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ခံနိုင်ရည်မရှိသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဆောင်ယူလာနေသည်။ အကန့်အသတ်မရှိ သောက်စားမှုနှင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်မှု၊ ရောဂါနှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေတို့သည် နေရာတိုင်း၌ ရှိနေကြသည်။ လူအများအပြားသည် မသိနားမလည်မှုကြောင့် ကျန်းမာရေး ပညတ်များကို လွန်ကျူးကြပြီး၊ သူတို့သည် ညွှန်ကြားချက် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ပိုမိုများပြားသော အရေအတွက်မှာ မိမိတို့ ပြုလုပ်သည်ထက် ပိုမိုသိရှိကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသိပညာကို အသက်တာ၏ လမ်းညွှန်တစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်။ ဆရာဝန်တွင် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ မူများ၏ အသိပညာကို ပေးဝေရန်နှင့် ထိုအရာများကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို ပြသရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိသည်။ မှန်ကန်သော ညွှန်ကြားချက်အားဖြင့် သူသည် ပြောမပြနိုင်သော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနေသော ဆိုးယုတ်မှုများကို ပြုပြင်ရန် များစွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ကြီးမားသော ရောဂါပမာဏနှင့် ပိုမိုလေးနက်သော ဆိုးယုတ်မှုများ၏ အုတ်မြစ်ကို ချမှတ်နေသော အလေ့အထတစ်ခုမှာ အဆိပ်ရှိသော ဆေးဝါးများကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ရောဂါ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသည့်အခါ၊ လူအများအပြားသည် မိမိတို့ မကျန်းမာခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းကို ရှာဖွေရန် ဒုက္ခမခံလိုကြပါ။ သူတို့၏ အဓိက စိုးရိမ်မှုမှာ မိမိတို့ကိုယ်ကို နာကျင်မှုနှင့် မဆင်မပြေမှုများမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့ အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိများကို နည်းပါးစွာ သိရှိထားသော မူပိုင်ဆေးများကို အားကိုးကြသည်၊ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ မှားယွင်းသော ပြုမူမှု၏ ရလဒ်ကို တားဆီးရန် ဆေးဝါးအချို့အတွက် ဆရာဝန်ထံ လျှောက်ထားကြသော်လည်း၊ မိမိတို့၏ ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော အလေ့အထများကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးမရှိကြပါ။ အကယ်၍ ချက်ချင်း အကျိုးကျေးဇူးကို မခံစားရပါက၊ အခြား ဆေးဝါးတစ်ခုကို စမ်းသပ်ကြသည်၊ ထို့နောက် အခြားတစ်ခု။ ဤသို့ဖြင့် ဆိုးယုတ်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ လူတို့သည် ဆေးဝါးများသည် ရောဂါကို မကုသနိုင်ကြောင်း သင်ယူရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအရာများသည် အချို့သော အခါ၌ လက်ရှိ သက်သာရာကို ပေးလေ့ရှိပြီး၊ လူနာသည် ထိုအရာများကို အသုံးပြုခြင်း၏ ရလဒ်အဖြစ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ဟု ထင်ရသည်မှာ မှန်ပါသည်၊ ဤသည်မှာ သဘာဝတရား၌ အဆိပ်ကို မောင်းထုတ်ရန်နှင့် ရောဂါကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အခြေအနေများကို ပြုပြင်ရန် လုံလောက်သော အသက်ဓာတ် စွမ်းအား ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းမာရေးသည် ဆေးဝါးရှိသော်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အများအားဖြင့် ဆေးဝါးသည် ရောဂါ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တည်နေရာကိုသာ ပြောင်းလဲပေးသည်။ မကြာခဏဆိုသလို အဆိပ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခေတ္တမျှ အနိုင်ယူလိုက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ရလဒ်များသည် စနစ်အတွင်း ကျန်ရှိနေပြီး နောက်ပိုင်းကာလတစ်ခု၌ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အဆိပ်ရှိသော ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့်၊ လူအများအပြားသည် မိမိတို့ကိုယ်အပေါ် တစ်သက်တာ မကျန်းမာမှုကို ဆောင်ယူလာကြပြီး၊ သဘာဝ ကုထုံးများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် အသက်အများအပြား ဆုံးရှုံးကြရသည်။ မူပိုင်ဆေးများဟု ခေါ်သော ရေပန်းစားသော ဆေးဝါးများစွာ၌ ပါဝင်သော အဆိပ်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်မျိုးလုံးကို ပျက်စီးစေသော အလေ့အထများနှင့် အစားအသောက် ဆန္ဒများကို ဖန်တီးပေးသည်။ မူပိုင်ဆေးများဟု ခေါ်သော ရေပန်းစားသော ဆေးဝါးများစွာနှင့် ဆရာဝန်များ ပေးဝေသော ဆေးဝါးအချို့ပင်လျှင် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်စာဖြစ်သည့် အရက်စွဲသည့် အလေ့အထ၊ ဘိန်းစွဲသည့် အလေ့အထ၊ ဘိန်းဖြူစွဲသည့် အလေ့အထတို့၏ အုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ရာတွင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်နေကြသည်။ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရာများ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ လူတို့အား မှန်ကန်သော မူများ၌ ပညာပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာဝန်တို့သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသော တန်ခိုးသည် ဆေးဝါးများ၌ မဟုတ်ဘဲ သဘာဝတရား၌ ရှိကြောင်း လူတို့အား သွန်သင်ပေးကြပါစေ။ ရောဂါသည် ကျန်းမာရေး ပညတ်များကို လွန်ကျူးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေများမှ စနစ်ကို လွတ်မြောက်စေရန် သဘာဝတရား၏ ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်သည်။ မကျန်းမာသည့် အခါ၌၊ အကြောင်းအရင်းကို စုံစမ်းရမည်။ ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲရမည်၊ မှားယွင်းသော အလေ့အထများကို ပြုပြင်ရမည်။ ထို့နောက် သဘာဝတရားအား မသန့်ရှင်းသောအရာများကို မောင်းထုတ်ရန်နှင့် စနစ်အတွင်း မှန်ကန်သော အခြေအနေများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် သူမ၏ ကြိုးပမ်းမှု၌ ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

 

သဘာဝကုထုံးများ

သန့်ရှင်းသောလေ၊ နေရောင်ခြည်၊ ချုပ်တည်းခြိုးခြံမှု၊ အနားယူခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ သင့်တော်သော အာဟာရ၊ ရေကို အသုံးပြုခြင်း၊ တွဲဖက်လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း—ဤအရာများသည် အမှန်တကယ် ကုထုံးများဖြစ်ကြသည်။ လူတိုင်းသည် သဘာဝ၏ ကုသရေးဆိုင်ရာ အေဂျင်စီများအကြောင်းနှင့် ယင်းတို့ကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို သိရှိထားသင့်သည်။ လူမမာများကို ကုသရာတွင် ပါဝင်သော မူများကို နားလည်ရန်နှင့် ဤအသိပညာကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုနိုင်စေမည့် လက်တွေ့ကျသော သင်တန်းတစ်ခု ရှိရန်မှာ အရေးကြီးပါသည်။

သဘာဝကုထုံးများကို အသုံးပြုခြင်းသည် လူအများမပေးလိုကြသော ဂရုစိုက်မှုနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုပမာဏကို လိုအပ်သည်။ သဘာဝ၏ ပြန်လည်ကုသခြင်းနှင့် တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပျက်သည်ဖြစ်ရာ စိတ်မရှည်သူများအတွက် နေးကွေးသည်ဟု ထင်ရသည်။ အန္တရာယ်ရှိသော သာယာနှစ်သက်မှုများကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို လိုအပ်သည်။ သို့သော် အဆုံးတွင် နှောင့်ယှက်ဟန့်တားမှုမရှိသော သဘာဝသည် သူမ၏အလုပ်ကို ပညာရှိစွာနှင့် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ကြောင်း တွေ့ရှိရပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ဥပဒေများကို ဆက်လက်နာခံသူများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး၏ ဆုလာဘ်ကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

ကျန်းမာရေး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်းဘက်သို့ ယေဘုယျအားဖြင့် အာရုံစိုက်မှု နည်းပါးလွန်းသည်။ ရောဂါကူးစက်ခံရသည့်အခါ မည်သို့ကုသရမည်ကို သိရှိခြင်းထက် ရောဂါကို ကာကွယ်ခြင်းက အစဉ်သဖြင့် ပို၍ကောင်းမွန်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်လည်းကောင်း၊ လူသားထုအတွက်လည်းကောင်း ဘဝ၏ဥပဒေများနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိကိုယ်ကို ဗဟုသုတရှာဖွေရန်နှင့် ယင်းတို့ကို မလွဲမသွေ နာခံရန်မှာ လူတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဇီဝရုပ်ဖြစ်သည့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးခံရရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသူတို့သည် အင်္ဂါအသီးသီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အားလုံး၏ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော လှုပ်ရှားမှုအတွက် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မှီခိုနေရမှုကို နားလည်သင့်သည်။ ထို့အပြင် စိတ်က ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သက်ရောက်မှု၊ ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်ပေါ်၌ သက်ရောက်မှုနှင့် ယင်းတို့ကို အုပ်စိုးသော ဥပဒေများကို လေ့လာသင့်သည်။

 

ဘဝ၏ တိုက်ပွဲအတွက် လေ့ကျင့်ခြင်း

ကျန်းမာရေးသည် တိုက်ဆိုင်မှုအပေါ် မမူတည်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား မကြာခဏ သတိပေး၍ မကုန်နိုင်ပါ။ ၎င်းသည် ဥပဒေကို နာခံခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို အားကစားပြိုင်ပွဲများနှင့် ခွန်အားစမ်းသပ်ပွဲများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သူများက အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ထိုသူတို့သည် အဂရုစိုက်ဆုံး ပြင်ဆင်မှုကို ပြုလုပ်ကြသည်။ စေ့စပ်သေချာသော သင်တန်းနှင့် စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာကြသည်။ Physical Habit တိုင်းကို ဂရုတစိုက် ထိန်းညှိထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အင်္ဂါ သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမဆို အားနည်းစေသော သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းစေသော ပေါ့ဆမှု၊ လွန်ကဲမှု သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်မှုသည် ပျက်စီးခြင်းကို သေချာစေမည်ကို သူတို့သိကြသည်။

ဘဝတိုက်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရရှိရန် ထိုကဲ့သို့ ဂရုစိုက်ခြင်းသည် မည်မျှပင် အရေးကြီးလိုက်ပါနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်နေသည်မှာ ဟန်ပြတိုက်ပွဲများ မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရရလဒ်များ တည်ရှိနေသော စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဆင်နွှဲနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် မမြင်နိုင်သော ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မကောင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် လူတိုင်းကို အုပ်စိုးခွင့်ရရှိရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသည့် မည်သည့်အရာမဆို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်စွမ်းမှုကို လျှော့ချရုံမျှမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် သီလပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကိုပါ အားနည်းစေသည်။ မကျန်းမာသော အလေ့အထတစ်ခုခုတွင် ပျော်မွေ့ခြင်းသည် အမှားနှင့်အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ပိုမိုခက်ခဲစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် မကောင်းမှုကို တွန်းလှန်ရန် ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။ ၎င်းသည် ကျရှုံးခြင်းနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို တိုးပွားစေသည်။

“ပြိုင်ပွဲ၌ ပြေးကြသောသူအပေါင်းတို့သည် ပြေးကြသော်လည်း၊ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ဆုကိုရသည်” ၁ ကောရိန္သု ၉:၂၄။ ကျွန်ုပ်တို့ ပါဝင်နေသော စစ်ပွဲတွင် မှန်ကန်သော မူများကို နာခံခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမကွပ်ကဲမည့်သူ အပေါင်းတို့သည် အောင်ပွဲရရှိနိုင်ကြသည်။ ဘဝ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များတွင် ဤမူများကို လေ့ကျင့်ခြင်းကို အရေးမပါသော အရာ—အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်ထက် ပို၍ သေးငယ်သောအရာအဖြစ် မကြာခဏ ရှုမြင်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် သက်ရောက်နေသော ပြဿနာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် မည်သည့်အရာမျှ သေးငယ်သည်ဟု မရှိပါ။ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ဘဝ၏ အောင်ပွဲ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အလေးချိန်ခွက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ကျမ်းစာက “ဆုကို ရမည်အကြောင်း ထိုသို့ ပြေးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အပိုဒ် ၂၄။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး မိဘများနှင့်အတူ၊ အလိုဆန္ဒ မထိန်းချုပ်နိုင်မှုသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်။ အရာရာတွင် ချုပ်တည်းခြင်းသည် လူတို့ နားလည်ထားသည်ထက် ဧဒင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရေးအတွက် ပိုမိုသက်ဆိုင်မှု ရှိပါသည်။

ရှေးဂရိပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်သူများ ကျင့်သုံးခဲ့သော မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို ညွှန်းဆိုလျက် တမန်တော်ပေါလုက ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်- “ပွဲ၌ ပြိုင်ဘက်ပြုသောသူမည်သည်ကား အရာရာ၌ ချုပ်တည်းခြင်းကို ပြု၏။ ထိုသူတို့သည် ညှိုးနွမ်းတတ်သော သရဖူကို ရခြင်းငှာ ပြုကြ၏။ ငါတို့မူကား မညှိုးနွမ်းနိုင်သော သရဖူကို ရခြင်းငှာ ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် အမှန်းမသိဘဲ ပြေးသောသူကဲ့သို့ မပြေး။ လေကို ထိုးသောသူကဲ့သို့ မထိုး။ သို့သော်လည်း သူတစ်ပါးကို ဟောပြောပြီးမှ ကိုယ်တိုင် စွန့်ပစ်ခြင်းကို မခံရမည်အကြောင်း၊ ငါ့ကိုယ်ကို ထိုးကြိတ်၍ အနိုင်အထက် ကျွန်ခံစေ၏။” အပိုဒ် ၂၅-၂၇။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၏ တိုးတက်မှုသည် အခြေခံအမှန်တရားကို ရှင်းလင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုခြင်းပေါ်တွင် မူတည်သည်။ တစ်ဖက်တွင် အမြှောက်အမြင် ကျဉ်းမြောင်းသော ဒဿနိကဗေဒနှင့် ခက်ထန်အေးစက်သော အယူဝါဒတွင် အန္တရာယ်ရှိနေသကဲ့သို့၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပေါ့ဆသော လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမှုတွင်လည်း ကြီးမားသော အန္တရာယ်ရှိသည်။ ခိုင်မြဲသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အားလုံး၏ အခြေခံသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤပညတ်တော်ကို နာခံရန် လိုအပ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းပြတ်သားသော စည်းကြောင်းများဖြင့် တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ယင်း၏ မူများကို လူထုရှေ့တွင် ထားရှိရမည်။ ယင်းတို့သည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် ထာဝရတည်တံ့ပြီး မပြောင်းလဲနိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

မူလ ဖောက်ပြန်မှု၏ အဆိုးရွားဆုံး အကျိုးဆက်တစ်ခုမှာ လူ၏ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိမှသာလျှင် စစ်မှန်သော တိုးတက်မှု ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် စရိုက်လက္ခဏာ တည်ဆောက်ရေးအတွက် စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေသည့် တစ်ခုတည်းသော ကြားခံဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ရန်သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို အားနည်းစေရန်နှင့် ယုတ်လျော့စေရန် သူ၏ သွေးဆောင်မှုများကို ဦးတည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏ အောင်မြင်မှုသည် တစ်ခုလုံးသော ဖြစ်တည်မှုကို မကောင်းမှုထံ သို့ စွန့်လွှတ်လိုက်ရခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာဝ၏ အလေ့အထများသည် ပိုမိုမြင့်မားသော တန်ခိုး၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် မရှိပါက ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းကို အမှန်တကယ် ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို အနိုင်အထက် ကျွန်ခံစေရမည်။ ဖြစ်တည်မှု၏ မြင့်မားသော စွမ်းအားများက အုပ်စိုးရမည်။ ရာဂဆန္ဒများကို စိတ်ဆန္ဒက ထိန်းချုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစိတ်ဆန္ဒကိုယ်တိုင်ကလည်း ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိရမည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် သန့်ရှင်းစေသော အသိဥာဏ်၏ မင်းမူနိုင်သော စွမ်းအားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝများတွင် စိုးမိုးရမည်။

ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များကို အသိတရားထံသို့ အရောက် ဆောင်ကြဉ်းရမည်။ အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ တာဝန်၊ သန့်ရှင်းမှု၏ လိုအပ်ချက်၊ ယုတ်မာသော အာသီသနှင့် ညစ်နွမ်းသော အလေ့အထမှ လွတ်မြောက်မှုတို့အတွက် နိုးကြားလာကြရမည်။ သူတို့သည် စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးတော်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် အကောင်းဆုံးသော အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းထားရှိရမည်ဟူသော အချက်ကို စွဲမြဲစွာ မှတ်ယူကြရန် လိုအပ်သည်။

ပုံသင်္ကေတဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သော ထိုရှေးခေတ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုစနစ်တွင် ပို့ဆိုးသော ပူဇော်သက္ကာကို ဘုရားသခင်၏ ယာဇ်ပလ္လင်သို့ ယူဆောင်လာခွင့် မရှိပါ။ ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုရမည့် ပူဇော်သက္ကာသည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့ရမည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများ ဖြစ်ရမည့် အရာ၏ ဥပမာအဖြစ် ဤသို့ ညွှန်းဆိုထားသည်—“ရှင်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း”၊ “သန့်ရှင်း၍ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော”၊ “ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မူသော”။ ရောမ ၁၂:၁၊ R.V., margin; အိဖက်စ ၅:၂၇။

ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်မှလွဲ၍ မည်သည့် စစ်မှန်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကိုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ပါ။ သဘာဝနှင့် လေ့ကျင့်ယူထားသော အလေ့အထများကို ဆန့်ကျင်သည့် လူတို့၏ အတားအဆီးများသည် ရေစီးကြောင်းကို တားဆီးထားသည့် သဲသောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဘဝသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝများတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသော တန်ခိုးတော် မဖြစ်လာသရွေ့ အတွင်းနှင့် အပြင်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်သော သွေးဆောင်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ မတွန်းလှန်နိုင်ပါ။

လူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပုပ်သိုးစေသော သဘာဝ အလိုဆန္ဒများကို လုံးဝ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိစေရန်အတွက် ခရစ်တော်သည် ဤကမ္ဘာသို့ ကြွလာပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အတိုင်း လိုက်နာနေထိုင်ခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆရာဝန်ဖြစ်သူ ကိုယ်တော်သည် စစ်မက်ဖြစ်ပွားနေသော တပ်မက်မှုများကို အောင်နိုင်ခြင်းကို ပေးတော်မူသည်။ လူသည် စရိုက်လက္ခဏာ ပြည့်စုံမှုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေရန် ကိုယ်တော်သည် လိုအပ်သော အထောက်အကူ တိုင်းကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ခရစ်တော်ထံ စွန့်လွှတ်လိုက်သောအခါ စိတ်သည် ပညတ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သို့သော် ၎င်းသည် ဖမ်းဆီးခံရသူ တိုင်းအား လွတ်လပ်မှုကို ကြေညာသည့် မင်းမြတ်သော ပညတ်တော် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့် လူသည် လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိသည်။ ခရစ်တော်၏ အလိုတော်သို့ ဝန်ခံခြင်းသည် ပြည့်စုံသော လူသားဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ဘုရားသခင်အား နာခံခြင်းသည် အပြစ်၏ ကျွန်ဖြစ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ လူတို့၏ ရာဂဆန္ဒနှင့် စိတ်ဆန္ဒအလိုမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသည် မိမိ၏ အလိုဆန္ဒများကို အောင်နိုင်သူ၊ အစိုးရသောသူများနှင့် အာဏာစက်များကို လည်းကောင်း၊ ဤမှောင်မိုက်ကမ္ဘာ၏ အုပ်စိုးသူများကို လည်းကောင်း၊ “ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော မကောင်းသော ဝိညာဉ်များကို” လည်းကောင်း အောင်နိုင်သူအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ပေသည်။ အိဖက်စ ၆:၁၂။

ဤကဲ့သို့သော ညွှန်ကြားချက်မျိုးကို အခြားမည်သည့်နေရာထက်မဆို အိမ်ထောင်တွင် ပိုမိုလိုအပ်ပြီး၊ အခြားမည်သည့်နေရာထက်မဆို ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည်ဖြစ်သည်။ မိဘများသည် အလေ့အထနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် သက်ဆိုင်နေကြသည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် သီလပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးနှစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်မူများကို သူတို့အား တင်ပြခြင်းမှ စတင်ရမည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံခြင်းသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားနေသော အဆိုးတရားများမှ ကျွန်ုပ်တို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းရာ အကာအကွယ်ဖြစ်ကြောင်း ပြသပါ။ မိဘများ၏ တာဝန်ယူမှုကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက သူတို့၏ သားသမီးများအတွက်ပါ ရှင်းလင်းအောင် ပြုလုပ်ပါ။ သူတို့သည် သူတို့၏ သားသမီးများအား နာခံခြင်း သို့မဟုတ် လွန်ကျူးခြင်း၏ ဥပမာတစ်ခုကို ပေးနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဥပမာနှင့် သင်ကြားမှုတို့ဖြင့် သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုများ၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ကြသည်။ သားသမီးများသည် သူတို့၏ မိဘများ ဖန်တီးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်သည်။

မိဘများသည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်၏ ရလဒ်ကို လိုက်လံရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ဥပမာနှင့် သင်ကြားမှုများဖြင့် အပြစ်၏ တန်ခိုး သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ တန်ခိုးကို မည်သို့ ဆက်လက်တည်တံ့စေပြီး တိုးပွားစေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့လျှင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဧကန်မလွဲ ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်။ အများစုသည် ရိုးရာနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများမှ လှည့်ထွက်သွားကြပြီး ဘဝ၏ ဒေဝါလီမူများကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။

 

ပုံစံကောင်း၏ တန်ခိုး

လူတို့၏ အိမ်များတွင် အမှုဆောင်လျက်၊ လူမမာများ၏ ခုတင်ဘေးတွင် စောင့်ကြည့်ပေးလျက်၊ သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေလျက်၊ သင်္ချိုင်းနှုတ်ခမ်းဝမှ သူတို့အား ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ပေးလျက်၊ သေခါနီးသူများထံ မျှော်လင့်ချက် စကားပြောပေးသော ဆရာဝန်သည် အခြားအနည်းငယ်သော သူများကိုသာ ပေးအပ်ထားသည့် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ရရှိသည်။ ဧဝံဂေလိတရားဟောဆရာထံ၌ပင် ဤမျှကြီးမားသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ သို့မဟုတ် ဤမျှဝေးကွာသော သဇာတိက္ကမများကို ပေးအပ်ထားခြင်း မရှိပါ။

ဆရာဝန်၏ ဥပမာသည် သူ၏ သင်ကြားမှုထက် မလျော့သော မှန်ကန်သော ဘက်မှ အပြုသဘောဆောင်သော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အကြောင်းရင်းသည် မိမိတို့ ရေးဆွဲထားသော မူများကို ဘဝကျင့်စဉ်က သက်သေပြနေသည့် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများကို တောင်းဆိုထားသည်။ ၎င်းတို့ကို အလေးချိန်ပေးသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော မူများဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်က လူသားများအား သူတို့၏ ဆုံးရှုံးသွားသော မင်းမူနိုင်မှုကို ပြန်လည်ပေးအပ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ပေးဆောင်ရာတွင် မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ဆိုသည်ကို လက်တွေ့ပြသမှုတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော အသက်တာများတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်သော ဧဝံဂေလိတရား၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးကို အသိပညာပေးခြင်းထက် ပိုမိုလိုအပ်သော အရာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မရှိပါ။

ဆရာဝန်သည် မှန်ကန်သော ဥပမာတစ်ခု၏ ခွန်အားနှင့် အားပေးမှုကို လိုအပ်နေသူများနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် ထိတွေ့နေရသည်။ အများစုသည် သီလပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားတွင် အားနည်းကြသည်။ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့ပြီး သွေးဆောင်မှု၏ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရကြသည်။ ဆရာဝန်သည် ထိခိုက်စေသော အလေ့အထတိုင်းနှင့် ညစ်နွမ်းသော အလိုဆန္ဒတိုင်းကို အောင်နိုင်စေသည့် မူ၏ ခွန်အားကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝတွင် ဖော်ပြမှသာလျှင် ဤစိတ်ဝိညာဉ်များကို ကူညီပေးနိုင်သည်။ သူ၏ အသက်တာတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် လှုပ်ရှားမှုကို မြင်တွေ့ရမည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤနေရာတွင် ကျရှုံးပါက သူ၏ စကားများသည် မည်မျှပင် အားကောင်းစေကာမူ သို့မဟုတ် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေကာမူ သူ၏ သဇာတိက္ကမသည် အဆိုးဘက်သို့ သက်ရောက်လိမ့်မည်။

အများအပြားသည် မိမိတို့၏ မှားယွင်းသော အလေ့အထများကြောင့် သီလပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိကာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်နှင့် ကုသမှုကို ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့သည် ဒဏ်ရာရရှိကာ အားနည်းပြီး နာကျင်နေကြရပြီး၊ မိမိတို့၏ မိုက်မဲမှုနှင့် အနိုင်ယူရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို ခံစားနေကြရသည်။ ထိုသို့သော သူများသည် သူတို့ကို ဤကဲ့သို့ဖြစ်စေခဲ့သည့် အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အားပေးသည့် မည်သည့်အရာမျှ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မရှိသင့်ပါ။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းမှု၏ လေထု၊ မြင့်မားပြီး မွန်မြတ်သော အတွေးများကို ရှူရှိုက်ရန် လိုအပ်သည်။ မှန်ကန်သော ဥပမာကို ပေးသင့်သူများ အနေဖြင့် မကောင်းသော အလေ့အထများ၏ ကျွန်ဖြစ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ သဇာတိက္ကမသည် သွေးဆောင်မှုအား ထပ်လောင်း ခွန်အားပေးနေသည့်အခါ မည်မျှပင် ကြောက်စရာကောင်းသော တာဝန်ယူမှု ဖြစ်လိုက်ပါနည်း။

 

ဆရာဝန်နှင့် ချုပ်တည်းခြင်း လုပ်ငန်း

ဆေးလိပ် သို့မဟုတ် အမူးယမကာ သောက်သုံးခြင်းဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးစေနေသူ အများအပြားသည် ဆရာဝန်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိမိ၏ တာဝန်ယူမှုအပေါ် သစ္စာရှိသော ဆရာဝန်သည် ဤလူနာများထံ သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အကြောင်းအရင်းကို ထောက်ပြရမည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင်သည် ဆေးလိပ် သို့မဟုတ် အမူးယမကာ သုံးစွဲသူ ဖြစ်နေပါက သူ၏ စကားများကို မည်သည့် အလေးချိန် ပေးမည်နည်း။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ပျော်မွေ့မှု အသိစိတ်က သူ၏ ရှေ့တွင် ရှိနေသဖြင့် လူနာ၏ အသက်တာရှိ ပလိပ်ရောဂါအကွက်ကို ထောက်ပြရန် တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပါလား။ ဤအရာများကို မိမိကိုယ်တိုင် သုံးစွဲနေစဉ် လူငယ်များအား ယင်းတို့၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မည်သို့ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်မည်နည်း။

ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် မည်သို့ ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း၊ မိမိကိုယ်တိုင်က ယုတ်မာသော အလေ့အထတစ်ခုတွင် ပျော်မွေ့နေစဉ် ချုပ်တည်းခြင်း အကြောင်းရင်းတွင် ထိရောက်သော လုပ်သားတစ်ဦး မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သူ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်သည် အရက် သို့မဟုတ် ဆေးလိပ်၏ အနံ့ဆိုးများ သင်းပျံ့နေချိန်တွင် လူမမာနှင့် သေခါနီးသူတို့၏ ခုတင်ဘေးတွင် မည်သို့ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ပြုစုကုသပေးနိုင်မည်နည်း။

မူးယစ်စေသော အဆိပ်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မိမိ၏ အာရုံကြောများကို ရှုပ်ထွေးစေပြီး နှောက်ကို မိုးတိမ်ဖုံးလွှမ်းစေစဉ်၊ ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်တစ်ဦးအဖြစ် မိမိအပေါ် အပ်နှင်းထားသော ယုံကြည်မှုကို မည်သို့ သစ္စာရှိနိုင်မည်နည်း။ သူ၏ အတွက် မြန်ဆန်စွာ သိမြင်ရန် သို့မဟုတ် တိကျစွာ ဆောင်ရွက်ရန် မည်မျှပင် မဖြစ်နိုင်လိုက်ပါနည်း။

သူသည် မိမိ၏ ဖြစ်တည်မှုကို အုပ်စိုးသော ဥပဒေများကို မလိုက်နာပါက၊ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကျန်းမာသန်စွမ်းမှုထက် အတ္တဆန္ဒ ပြည့်မြောက်မှုကို ရွေးချယ်ပါက၊ လူ့အသက်များကို တာဝန်ယူရန် မိမိကိုယ်ကို မထိုက်တန်ကြောင်း ကြေညာနေခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်ပြီး သစ္စာရှိပါစေ၊ သူ၏ အတွေ့အကြုံတွင် ထင်ရှားသော အားလျှော့မှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုများစွာ ရှိပါသည်။ မကြာခဏဆိုသလို သူ၏ အလုပ်သည် သူမြင်တွေ့လိုသော အရာကို ပြီးမြောက်စေရန် ပျက်ကွက်လေ့ရှိသည်။ သူ၏ လူနာများထံ ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူတို့အတွက် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီးအတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးကျေးဇူး မရှိနိုင်ပါ။ အများအပြားသည် ရောဂါကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော ပျော်မွေ့မှုများကို ပြန်လည်ပြုလုပ်ရန်အတွက်သာ ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ရရှိကြသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ထိကပါး ရိကပါး လုပ်ဆောင်မှုနှင့် မိုက်မဲမှုများထဲသို့ ထပ်မံ ထိုးဆင်းသွားကြသည်။ သူတို့အတွက် ဆရာဝန်၏ အလုပ်သည် အလဟဿ အားထုတ်မှုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ခရစ်တော်၌လည်း ဤအတွေ့အကြုံမျိုး ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသော စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုအတွက် ကိုယ်တော်၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ သန့်စင်ခြင်းခံရသော အနာကြီးရောဂါသည် ဆယ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ဆုကျေးဇူးကို ကျေးဇူးဇူးတင်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် သူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့် ရှမာရိလူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထိုတစ်ယောက်အတွက် ခရစ်တော်သည် ဆယ်ယောက်လုံးကို ငြိမ်းချမ်းစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဆရာဝန်သည် ကယ်တင်ရှင်ရရှိခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုထက် မပိုသော အောင်မြင်မှုကို ကြုံတွေ့ရပါက၊ ပင်မဆရာဝန်ကြီးထံမှ သင်ခန်းစာယူပါစေ။ ခရစ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ဤသို့ ရေးသားထားသည်- “သူသည် အားလျော့ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်း မရှိရ။” “သူသည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို မြင်၍ ကျေနပ်လိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၄၂:၄; ၅၃:၁၁။

အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းကသာ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံမည်ဆိုပါက၊ ထိုတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ခရစ်တော်သည် သူ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲသော အသက်တာနှင့် နှိမ့်ချမှု၊ သူ၏ အရှက်တကွဲ သေခြင်းကို ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှတစ်ဆင့် လူတစ်ယောက်သည် မြှင့်တင်ခြင်းနှင့် မွန်မြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ တရားရုံးတော်များတွင် တောက်ပရန် သင့်တော်ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဝမ်းမြောက်စရာ အကြောင်းမရှိပါလား။

ဆရာဝန်၏ တာဝန်များသည် ပင်ပန်းဆင်းရဲပြီး စမ်းသပ်မှုများပြားသည်။ ယင်းတို့ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် သန်မာသော ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် သန်စွမ်းသော ကျန်းမာရေး ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အားနည်းသော သို့မဟုတ် ရောဂါရှိသော လူတစ်ဦးသည် ဆရာဝန်၏ ခေါ်ယူမှုတွင် ပါဝင်သော ပင်ပန်းလှသော အလုပ်ကို မခံနိုင်ပါ။ ပြည့်စုံသော မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သူတစ်ဦးသည် ရောဂါအမျိုးအစား အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီ မလာနိုင်ပါ။

မကြာခဏ အိပ်ရေးပျက်ခြင်း၊ အစားအစာပင် စားသုံးရန် ပေါ့ဆခြင်း၊ လူမှုရေး ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ဘာသာရေး အခွင့်အရေးများမှ ကြီးမားသော ပမာဏအထိ ဖြတ်တောက်ခံရခြင်းတို့ကြောင့် ဆရာဝန်၏ အသက်တာသည် အစဉ်သဖြင့် အရိပ်တစ်ခုအောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူတွေ့မြင်ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ အကူအညီကို ငတ်မွတ်နေကြသော မှီခိုသူ လူသားများ၊ ဖောက်ပြန်သူများနှင့် သူ၏ ထိတွေ့မှုတို့သည် နှလုံးသားကို နာကျင်စေပြီး၊ လူသားထုအပေါ် ယုံကြည်မှုကို လုံးဝနီးပါး ပျက်စီးစေသည်။

ရောဂါနှင့် သေခြင်းတို့နှင့် တိုက်ပွဲတွင် စွမ်းအင်တိုင်းသည် ခံနိုင်ရည်၏ အကန့်အသတ်အထိ အခွန်စည်းကြပ်ခံရသည်။ ဤကြီးမားသော တင်းမာမှုမှ တုံ့ပြန်မှုသည် စရိုက်လက္ခဏာကို အထူးသဖြင့် စမ်းသပ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သွေးဆောင်မှုသည် အကြီးမားဆုံး တန်ခိုး ရှိသည်။ အခြားမည်သည့် ခေါ်ယူမှုတွင်ရှိသော လူများထက်မဆို ဆရာဝန်သည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု၊ ဝိညာဉ်၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ယုံကြည်ခြင်းတို့ကို လိုအပ်နေသည်။ အခြားသူများအတွက်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်၊ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ပါ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထများတွင် ပေါ့ဆမှုသည် သီလပိုင်းဆိုင်ရာများတွင် ပေါ့ဆမှုသို့ ဦးတည်လေ့ရှိသည်။

ဆရာဝန်၏ တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းရာမှာ အခြေအနေ အားလုံးအောက်တွင် ဘုရားသခင်ထံ၌သာ တွေ့ရှိရသော ရည်ရွယ်ချက်၏ ခိုင်မာမှုဖြင့် သန်မာစေပြီး မွန်မြတ်စေသည့် မူမှ လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ သီလပိုင်းဆိုင်ရာ ထူးချွန်မှုတွင် ရပ်တည်ရမည်။ နေ့ရက်တိုင်း၊ နာရီတိုင်း၊ စက္ကန့်တိုင်းတွင် သူသည် မမြင်နိုင်သော ကမ္ဘာ၏ အမြင်၌ကဲ့သို့ အသက်ရှင်ရမည်။ မောရှေ ပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ သူသည် “မမြင်နိုင်သောသူကို မြင်သကဲ့သို့” ခံဆောက်ရမည်။

ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းတွင် အမြစ်တွယ်နေသည်။ မည်သည့်လူမျှ မိမိ၏ အသက်တာသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၌ ဝှက်ထားခြင်း မရှိပါက မိမိ၏ ဖော်ပြပါ လူသားများရှေ့တွင် သန့်ရှင်းပြီး အားကောင်းသော အသက်တာကို စဲဆက်မပြတ် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ လူတို့အကြား လှုပ်ရှားမှု ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် နှလုံးသား၏ ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု ပိုမိုနီးကပ်ရလေလေဖြစ်သည်။

သူ၏ တာဝန်များသည် ပိုမို အရေးကြီးလေလေနှင့် သူ၏ တာဝန်ယူမှုများ ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊ ဆရာဝန်၏ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် လိုအပ်ချက် ပိုမိုကြီးမားလေလေဖြစ်သည်။ ထာဝရအရာများကို ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် စဉ်းစားရန်အတွက် လောကီအရာများမှ အချိန်ကို ပြန်လည်ရယူရမည်။ သူသည် ခွန်အား၏ စမ်းရေတွင်းမှ သူ့ကို ခွဲထုတ်သွားမည့် တိုးဝင်လာသော ကမ္ဘာကို တွန်းလှန်ရမည်။ အခြားလူများအားလုံးထက် ပို၍၊ သူသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်သော ဒိုင်းလွှားအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိသင့်သည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အင်္ဂါများကို ဖော်ပြသည့် အမှန်တရား၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော် မူများနှင့် နာရီတိုင်း ထိတွေ့မှုနှင့် သိရှိသော အသင်းဝင်မှုတွင် အသက်ရှင်ရမည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံပြီး နာခံသည့် ပမာဏအထိသာလျှင် ၎င်းသည် ယင်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ရိုက်နှိပ်မည်ဖြစ်ပြီး ယင်း၏ အသက်တာဖြင့် လှုပ်ရှားမှုစမ်းရေတွင်းတိုင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာ၏ အဆင့်တိုင်းကို ထိတွေ့ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် အတွေးတိုင်းကို သန့်စင်စေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အလိုဆန္ဒတိုင်းကို ထိန်းညှိပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူများသည် လူများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံကြမည်ဖြစ်ပြီး သန်မာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ညစ်နွမ်းမှုမှ လွတ်မြောက်သော လေထုတစ်ခုသို့ ယုတ်ညံ့သော အရာများအားလုံးထက် မြင့်တက်သွားကြလိမ့်မည်။

လူသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့သောအခါ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ တရားရုံးများ၏ ဖောက်ပြန်မှုများအကြား ဇောသပ်နှင့် ဒံယေလတို့ကို ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့သော မယိမ်းယိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်သည် သူ၏ အသက်တာကို အညစ်အကြေးကင်းသော သန့်ရှင်းမှု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ အဝတ်အစားများသည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့လိမ့်မည်။ သူ၏ အသက်တာတွင် ခရစ်တော်၏ အလင်းသည် မှိန်ဖျော့သွားမည် မဟုတ်ပါ။ တောက်ပသော နံနက်ကြယ်သည် မပြောင်းလဲသော ဘုန်းတော်ဖြင့် သူ၏ အထက်တွင် စဲဆက်မပြတ် တောက်ပနေပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့သော အသက်တာသည် အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ခွန်အား၏ ဒြပ်စင်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းသည် မကောင်းမှုအား တားဆီးသည့် အတားအဆီးတစ်ခု၊ သွေးဆောင်ခြင်းခံရသူများအတွက် အကာအကွယ်တစ်ခု၊ ခက်ခဲမှုများနှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာများအကြား မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေသူများအတွက် လမ်းပြအလင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။