အပိုင်း ၁၁ — အိမ်တွင်းဘဝ

 

အပိုင်း ၁၁—အိမ်တွင်းဘဝ

လူသားတို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် မြှင့်တင်ပေးခြင်းသည် အိမ်မှစတင်သည်။ မိဘများ၏လုပ်ငန်းသည် အခြားလုပ်ငန်းတိုင်း၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် မိသားစုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ မိသားစုခေါင်းဆောင်များ၏ လုပ်ဆောင်ပုံအတိုင်း ဖြစ်လာသည်။ “အသက်၏အရင်းအမြစ်များ” သည် နှလုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုနည်းတူ လူ့အသိုင်းအဝိုင်း၊ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံ၏နှလုံးသားသည်လည်း အိမ်ထောင်စုဖြစ်သည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ၊ အသင်းတော်၏အောင်မြင်မှု၊ နိုင်ငံ၏သာယာဝပြောမှုတို့သည် အိမ်တွင်းသြဇာလွှမ်းမိုးမှုများအပေါ် မူတည်သည်—[The Ministry of Healing, 349]။

အခန်း ၁၀၇—ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်စု

ရှေးခေတ်ဘိုးဘေးများနည်းတူ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သည်ဟု ဝန်ခံသူများသည် မိမိတို့တဲကို မည်သည့်နေရာတွင် ချထားသည်ဖြစ်စေ ထိုနေရာ၌ ထာဝရဘုရားအတွက် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်သင့်ကြသည်။ အိမ်တိုင်းသည် ဆုတောင်းရာအိမ် ဖြစ်သင့်သည့်အချိန် တစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့ဖူးလျှင် ထိုအချိန်သည် ယခုဖြစ်သည်။ ဖခင်များနှင့် မိခင်များသည် မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏သားသမီးများအတွက် နှိမ့်ချစွာ တောင်းလျှောက်ဆုတောင်းရင်း မိမိတို့၏နှလုံးသားများကို ဘုရားသခင်ထံ မကြာခဏ မြှောက်တင်သင့်ကြသည်။ အိမ်ထောင်စု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဖခင်သည် နံနက်နှင့်ညနေ ယဇ်ကို ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ဆက်စေပြီး၊ ဇနီးနှင့်သားသမီးများက ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း၌ အတူပါဝင်ကြစေ။ ထိုသို့သောအိမ်ထောင်စုတွင် ယေရှုသည် နေထိုင်တော်မူရန် နှစ်သက်တော်မူမည်။

ခရစ်ယာန်အိမ်တိုင်းမှ သန့်ရှင်းသောအလင်းသည် တောက်ပထွက်ပေါ်သင့်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ဖော်ပြသင့်သည်။ အိမ်တွင်းဆက်ဆံရေးအားလုံးတွင် ယင်းသည် စီးဆင်းထွက်ပေါ်ကာ အခြားသူများအပေါ် ဂရုတစိုက်ကြင်နာမှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့ဖြင့် ထင်ရှားသင့်သည်။ ဤအခြေခံမူကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော အိမ်များရှိသည်—ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ပြီး စစ်မှန်ဆုံးသောချစ်ခြင်းမေတ္တာ စိုးမိုးနေသော အိမ်များဖြစ်သည်။ ထိုအိမ်များမှ နံနက်နှင့်ညနေ ဆုတောင်းသံသည် မွှေးကြိုင်သောနံ့သာကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ထံ တက်သွားပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ကရုဏာနှင့် ကောင်းချီးများသည် နံနက်ခင်းနှင်းရည်ကဲ့သို့ ဆုတောင်းတောင်းလျှောက်သူများအပေါ် ဆင်းသက်လာသည်။

စနစ်တကျရှိသော ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်စုသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာတရား၏ အမှန်တကယ်တည်ရှိမှုကို ထောက်ခံသော အင်အားကြီးသော အထောက်အထားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်—ဘာသာမယုံကြည်သူက ငြင်းခုံ၍မရသော အထောက်အထားဖြစ်သည်။ မိသားစုအတွင်း သားသမီးများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေသော သြဇာတစ်ရပ် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို လူတိုင်းမြင်နိုင်ကြပြီး၊ အာဗြဟံ၏ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူရှိတော်မူသည်ကိုလည်း မြင်နိုင်ကြသည်။—[Patriarchs and Prophets, 144]။

အခန်း ၁၀၈—အိမ်တွင်းတာဝန်များ၌ သစ္စာရှိခြင်း

လူငယ်များအပေါ် ကျရောက်သော အမြင့်မြတ်ဆုံးတာဝန်မှာ မိမိတို့၏အိမ်၌ပင် ရှိသည်။ ဖခင်နှင့်မိခင်၊ ညီအစ်ကိုနှင့်အစ်မတို့ကို ချစ်ခင်မှုနှင့် စစ်မှန်သောစိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် ကောင်းချီးဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အခြားသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခြင်းနှင့် အခြားသူများအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေ့လျော့ခြင်းတို့ကို သူတို့ပြသနိုင်ကြသည်။ ဤလုပ်ငန်းကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မည်သည့်အခါမျှ အဆင့်အတန်းကျဆင်းမည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် သူမဖြည့်ဆည်းနိုင်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသော အမှုတော်ဖြစ်သည်။ အစ်မတစ်ဦးသည် ညီအစ်ကိုများအပေါ် မည်မျှသြဇာရှိနိုင်ပါသနည်း။ သူမမှန်ကန်ပါက ညီအစ်ကိုများ၏ စရိုက်လက္ခဏာကိုပင် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။ သူမ၏ဆုတောင်းချက်များ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုတို့သည် အိမ်ထောင်စုအတွင်း များစွာအကျိုးပြုနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်၏အစ်မ၊ ဤမွန်မြတ်သောအရည်အသွေးများသည် သင်၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ထဲတွင် ဦးစွာမရှိပါက အခြားသူများ၏စိတ်ထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို ထိတွေ့ရောက်ရှိမည့် ထိုစိတ်ကျေနပ်မှု၊ ထိုချစ်ခင်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ရွှင်လန်းသောစိတ်နေစိတ်ထားတို့သည် သင့်နှလုံးသားက အခြားသူများထံ ပေးထုတ်သည့်အရာကို သင့်ထံသို့ ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် နှလုံးသားထဲတွင် မစိုးမိုးပါက မကျေနပ်မှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ယွင်းမှု ရှိလာမည်။ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုသည် မိမိတို့မပေးလိုသောအရာကို အခြားသူများထံမှ တောင်းဆိုလိမ့်မည်....

စိတ်ဝိညာဉ်ကို စမ်းသပ်ပြီး သတ္တိကို တောင်းဆိုသောအရာမှာ ကြီးမားသောအလုပ်များနှင့် ကြီးမားသောတိုက်ပွဲများသာ မဟုတ်ပါ။ နေ့စဉ်ဘဝသည် ရှုပ်ထွေးမှုများ၊ စမ်းသပ်မှုများနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများကို ယူဆောင်လာသည်။ မကြာခဏ သည်းခံခြင်းနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခြင်းကို တောင်းဆိုသောအရာမှာ နှိမ့်ချသောအလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။ အခက်အခဲအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ပြီး အောင်နိုင်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးနိုင်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာမှုတို့ လိုအပ်မည်။ နေရာတိုင်း၌ သင်နှင့်အတူ ရပ်တည်ပေးရန်၊ သင်၏နှစ်သိမ့်မှုနှင့် သက်သာရာဖြစ်ရန် ထာဝရဘုရားကို အားကိုးပါ။—[Testimonies for the Church 3:80, 81]။

အခန်း ၁၀၉—အိမ်တွင်းဘာသာရေး

အိမ်တွင်းဘာသာရေးသည် အလွန်လိုအပ်သည်။ အိမ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ပြောဆိုသောစကားများသည် မှန်ကန်သောသဘောသဘာဝရှိသင့်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အသင်းတော်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏သက်သေခံချက်များသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ သင့်အိမ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ ကြင်နာမှုနှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့ကို မဖော်ပြပါက သင်၏ဘာသာရေးသည် အချည်းနှီးဖြစ်လိမ့်မည်။ စစ်မှန်သောအိမ်တွင်းဘာသာရေး ပိုမိုရှိခဲ့ပါက အသင်းတော်တွင်လည်း ပိုမိုသောတန်ခိုး ရှိလာမည်။

အိမ်တွင် မကြင်နာသောစကားများ

စိတ်မရှည်သောစကားများကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့် မိသားစုဝန်းကျင်အတွင်း မည်မျှသောထိခိုက်နစ်နာမှု ဖြစ်ပေါ်စေသနည်း။ လူတစ်ဦး၏ စိတ်မရှည်သောစကားကြောင့် အခြားတစ်ဦးသည်လည်း ထိုစိတ်နှင့် ထိုပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။ ထို့နောက် လက်တုံ့ပြန်သောစကားများ၊ မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြကာ ကာကွယ်သောစကားများ ပေါ်လာသည်။ ထိုသို့သောစကားများဖြင့် သင်၏လည်ပင်းပေါ်၌ လေးလံ၍ နာကျင်စေသော ထမ်းပိုးတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုခါးသီးသောစကားများအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် သင့်စိတ်ဝိညာဉ်ထံသို့ ဆိုးရွားသောအသီးအနှံအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောစကားကို ပြောဆိုလေ့ရှိသူများသည် ရှက်ရွံ့ခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လေးစားမှုဆုံးရှုံးခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးခြင်းတို့ကို တွေ့ကြုံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှု ပျောက်ဆုံးကာ ဤသို့ပြောဆိုခဲ့မိခြင်းအတွက် ခါးသီးသောနောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ကို ခံစားရမည်။ ဤသဘောသဘာဝရှိသော စကားများကို လုံးဝမပြောခဲ့လျှင် မည်မျှကောင်းမည်နည်း။ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးတော်၏ဆီ ရှိ၍ ရန်စမှုအားလုံးကို ကျော်လွှားသွားနိုင်ပြီး ခရစ်တော်ကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် သည်းခံခြင်းဖြင့် အရာအားလုံးကို ခံနိုင်လျှင် မည်မျှကောင်းမည်နည်း။

ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များ၏ သတ်မှတ်ချက်များကို သင်ဖြည့်ဆည်းပါက ကတိတော်များသည် သင့်အတွက် ပြည့်စုံလာမည်။ သင့်စိတ်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် တည်မြဲနေပါက စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် သွေးဆောင်ခြင်းတို့ သင့်အပေါ်ကျရောက်လာသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းနေသော အခြေအနေမှ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်း၏ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ သင်ကျဆင်းသွားမည်မဟုတ်ပါ။ အခြားသူများထံ သံသယနှင့် မှောင်မိုက်ခြင်းအကြောင်းကို သင်ပြောမည်မဟုတ်ပါ။

စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အတွေးများကို မဖတ်နိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ရပ်များကို မြင်နိုင်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားများကို ကြားနိုင်သည်။ လူသားမိသားစုအကြောင်း ရှည်လျားစွာသိရှိထားခြင်းမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့၏စရိုက်လက္ခဏာ၌ အားနည်းသောအချက်များကို အခွင့်ကောင်းယူရန် သူ၏သွေးဆောင်မှုများကို ပုံဖော်နိုင်သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အောင်ပွဲရရှိနိုင်ရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူ့အား လျှို့ဝှက်ချက်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်မှာ မည်မျှများပြားလှသနည်း။ အို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားများသည် ထိုမျှမှန်ကန်သောသဘောသဘာဝရှိလျှင် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ထိုစကားများ၏မှတ်တမ်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ရှက်ရွံ့စရာမရှိသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှခွန်အားကြီးလာမည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏နေ့ရက်တွင် ထိုစကားများသည် ကျွန်ုပ်တို့ပြောဆိုစဉ်က ထင်ရသည့်အရာနှင့် မည်မျှကွဲပြားစွာ ပေါ်လာမည်နည်း။—[The Review and Herald, February 27, 1913]။

အိမ်သည် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်အဖြစ်

အိမ်၏တာဝန်သည် မိမိအဖွဲ့ဝင်များထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။ ခရစ်ယာန်အိမ်သည် စစ်မှန်သောအသက်တာ၏ အခြေခံမူများ၏ ထူးမြတ်ကောင်းမွန်မှုကို သရုပ်ဖော်ပြသသော သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ဖြစ်ရမည်။ ထိုသို့သောသရုပ်ဖော်ပြသမှုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေသော အင်အားတစ်ရပ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ပြောကြားနိုင်သမျှသော တရားဒေသနာတိုင်းထက် များစွာပို၍ အစွမ်းထက်သောအရာမှာ စစ်မှန်သောအိမ်၏ လူတို့၏နှလုံးသားများနှင့် အသက်တာများအပေါ် သက်ရောက်သော သြဇာဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအိမ်မှ လူငယ်များထွက်ခွာသွားသောအခါ သူတို့သင်ယူခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို အခြားသူများထံ ပြန်လည်မျှဝေပေးကြသည်။ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အသက်ရှင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို အခြားအိမ်ထောင်စုများထဲသို့ ယူဆောင်လာကြပြီး၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း မြှင့်တင်ပေးသော သြဇာတစ်ရပ် အလုပ်လုပ်လာသည်။—[The Ministry of Healing, 352]။

အခန်း ၁၁၀—အိမ်သည် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်းဖြစ်သည်

လူငယ်များသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် ဆက်ကပ်ခြင်းကြောင့် စိတ်အားနည်းသူများ သို့မဟုတ် အရည်အချင်းမပြည့်မီသူများ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏အစဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်၍ ကြောက်ရွံ့သော အငယ်ဆုံးသောကလေးပင်လျှင် ကြီးမားသောကယ်တင်ခြင်းကို လျစ်လျူရှုသော အရည်အချင်းအရှိဆုံးနှင့် ပညာအတတ်ဆုံးလူထက် ကိုယ်တော်၏အမြင်၌ ပို၍ကြီးမြတ်သည်။ မိမိတို့၏နှလုံးသားနှင့် အသက်တာကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံသော လူငယ်များသည် ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ထူးမြတ်ကောင်းမွန်မှုအလုံးစုံ၏ ရင်းမြစ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ရရှိထားကြသည်။

နေ့စဉ်တာဝန်များ

ကလေးများအား နှိမ့်ချသောနေ့စဉ်တာဝန်များကို ထာဝရဘုရားက သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော လမ်းစဉ်အဖြစ်၊ သစ္စာရှိ၍ ထိရောက်သောအမှုကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးရမည့် ကျောင်းတစ်ကျောင်းအဖြစ် မှတ်ယူရန် သင်ကြားပေးခဲ့ပါက သူတို့၏အလုပ်သည် မည်မျှပို၍ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိလာမည်နည်း။ တာဝန်တိုင်းကို ထာဝရဘုရားအတွက် လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အနိမ့်ဆုံးသောအလုပ်ကိုပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေပြီး၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ အလုပ်လုပ်သူများကို ကောင်းကင်၌ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်သော သန့်ရှင်းသောသတ္တဝါများနှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။

ကျွန်ုပ်တို့အား ချမှတ်ပေးထားသောနေရာ၌လည်း ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့၏ပိုမိုမြင့်မြတ်သော အခန်းကဏ္ဍတွင် ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏တာဝန်များကို သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကျွန်များဖြစ်ကြောင်း ခံစားသူများသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ယုံကြည်စိတ်ချ၍ ရသောသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံသားများသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးသော နိုင်ငံသားများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏တာဝန်ကို မှန်ကန်စွာမြင်ခြင်းသည် မိမိတို့၏လူသားချင်းများအပေါ် တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သိမြင်စေသည်။

မိခင်၏ဆုလာဘ်

တရားစီရင်ခြင်းပြုသောအခါ၊ စာအုပ်များကို ဖွင့်သောအခါ၊ ကြီးမြတ်သောတရားသူကြီး၏ “ကောင်းစွာပြုလေပြီ” ဟူသောစကားကို ကြားရသောအခါ၊ မသေမျိုးသောဘုန်းအသရေ၏ သရဖူကို အောင်နိုင်သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးသောအခါ၊ လူများစွာတို့သည် စုဝေးနေသောစကြဝဠာရှေ့၌ မိမိတို့၏သရဖူများကို မြှောက်တင်၍ မိမိတို့၏မိခင်ကို ညွှန်ပြကာ “ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ယခုဖြစ်နေသမျှ အားလုံးကို သူမကြောင့် ဖြစ်လာရသည်။ သူမ၏သွန်သင်ချက်နှင့် ဆုတောင်းချက်များသည် ကျွန်ုပ်၏ထာဝရကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်ခဲ့သည်” ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။ ...

လူငယ်ယောက်ျားများသည် ပျံ့နှံ့နေသော မတရားမှုအလယ်တွင် မှန်ကန်သောအရာအတွက် ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ရန်၊ ဒုစရိုက်တိုးပွားလာမှုကို ရပ်တန့်ရန် မိမိတို့တတ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရန်၊ သီလ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုနှင့် စစ်မှန်သော ယောက်ျားပီသမှုတို့ကို မြှင့်တင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခံရသင့်သည်။ ဘဝအစောပိုင်းတွင် စိတ်နှင့်စရိုက်လက္ခဏာအပေါ် ရိုက်ခတ်ထားသော အထင်အမြင်များသည် နက်ရှိုင်း၍ ကြာရှည်တည်မြဲသည်။ မသင့်လျော်သောလေ့ကျင့်သင်ကြားမှု သို့မဟုတ် မကောင်းသောပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများသည် လူငယ်တို့၏စိတ်အပေါ် မကြာခဏ မကောင်းသောသြဇာသက်ရောက်စေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မည်မျှကြိုးစားအားထုတ်စေကာမူ ထိုအရာကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါ။—[The Signs of the Times, November 3, 1881]။

အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်သင်ကြားမှု၏ အလားအလာများ

ယနေ့ခေတ် လူငယ်များနှင့် ကလေးများအားဖြင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလူငယ်များနှင့် ကလေးများ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ဆိုသည်မှာ အိမ်အပေါ် မူတည်သည်။ မှန်ကန်သော အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်သင်ကြားမှု မရှိခြင်းကြောင့် လူသားတို့ကို ကျိန်စာသင့်စေသော ရောဂါ၊ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းနှင့် ရာဇဝတ်မှုတို့၏ အများစုကို ခြေရာခံနိုင်သည်။ အိမ်တွင်းဘဝသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ပြီး စစ်မှန်ပါက၊ ထိုအိမ်၏စောင့်ရှောက်မှုမှ ထွက်ခွာလာသော ကလေးများသည် ဘဝ၏တာဝန်များနှင့် အန္တရာယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်မျှကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို မြင်တွေ့ရမည်နည်း။—[The Ministry of Healing, 351]။

အခန်း ၁၁၁—မိဘများအပေါ် ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်း

ခရစ်တော်နောက်တော်သို့ အမှန်တကယ်လိုက်လိုသူများသည် ကိုယ်တော်အား မိမိတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ကျိန်းဝပ်စေပြီး၊ ထိုနေရာတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် နန်းတင်ထားရမည်။ မိမိတို့၏အိမ်တွင်းဘဝ၌ ကိုယ်တော်၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့ထိတွေ့ဆက်ဆံရသူများအား ယဉ်ကျေးကြင်နာစွာ ပြုမူရမည်။

အမှန်တရားကို သိရှိသည်ဟု ဝန်ခံကြသော်လည်း မိဘများထံ၌ သူတို့အား ပေးအပ်သင့်သော ဂုဏ်အသရေနှင့် ချစ်ခင်မှုကို မပေးကြသော၊ ဖခင်နှင့် မိခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ အနည်းငယ်မျှသာ ပြသကြသော ကလေးများစွာရှိကြသည်။ သူတို့၏ဆန္ဒများကို လိုက်လျောပေးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သက်သာစေရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ မိဘများကို ဂုဏ်မပြုကြပေ။ ခရစ်ယာန်များဖြစ်သည်ဟု ဝန်ခံကြသူများစွာသည် “သင်၏အဘနှင့် အမိကို ရိုသေလော့” ဟူသည်မှာ အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို မသိကြသဖြင့်၊ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ပေးတော်မူသောပြည်၌ သင်၏အသက်တာရှည်လိမ့်မည်” ဟူသည်မှာ အဘယ်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကိုလည်း ထိုနည်းတူပင် အနည်းငယ်သာ သိကြလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏လူငယ်များသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သူများထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု ဝန်ခံကြသော်လည်း၊ သူတို့အနက် အများအပြားသည် ပဉ္စမပညတ်တော်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ချိုးဖောက်ကြသည်။ ဤအမိန့်ကို စောင့်ထိန်း၍ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို ဂုဏ်ပြုသူများအား ကတိပြုထားသော ကြွယ်ဝသည့်ကောင်းချီးကို သူတို့မရနိုင်ကြပေ။ မိမိတို့၏အပြစ်ကို နောင်တရ၍ ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် မိမိတို့၏အကျင့်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း မရှိလျှင်၊ ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်မည့် ကမ္ဘာသစ်ထဲသို့ သူတို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ဝင်ရောက်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်။ မိဘများကို မရိုသေမလေးစား၊ မချစ်ခင်သူများသည် ဘုရားသခင်ကိုလည်း ရိုသေမလေးစားကြမည်မဟုတ်။ စမ်းသပ်ခြင်းကို မခံနိုင်သူများ၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော မိဘများကို ဂုဏ်မပြုသူများသည် ဘုရားသခင်၏စကားကို နားမထောင်သူများဖြစ်ကြသဖြင့် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်ကြပေ။

နာခံခြင်း၌ အနာဂတ်ကံကြမ္မာ

လူငယ်များသည် ယခုအခါ မိမိတို့၏ထာဝရကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်နေကြပြီး၊ ဘုရားသခင်က ထိုပညတ်တော်နှင့်အတူ ဤမျှကြီးမားသော ကတိတော်ကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်ကို စဉ်းစားကြရန် သင့်အား ကျွန်ုပ်တိုက်တွန်းလိုပါသည်။ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ပေးတော်မူသောပြည်၌ သင်၏အသက်တာရှည်လိမ့်မည်” ဟူသောကတိတော်ပင်ဖြစ်သည်။ ကလေးတို့၊ ထာဝရအသက်ကို သင်တို့အလိုရှိကြသလော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်တို့၏မိဘများကို ရိုသေလေးစား၍ ဂုဏ်ပြုကြလော့....

သူတို့အား ချစ်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းမပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် သင်တို့အပြစ်ရှိခဲ့လျှင် ယခုမှစ၍ အတိတ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် စတင်ကြလော့။ အခြားမည်သည့်လမ်းကိုမျှ သင်တို့ရွေးချယ်ရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သင်တို့အတွက် ထာဝရအသက်ဆုံးရှုံးခြင်းကို ဆိုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နှလုံးသားကို စစ်ဆေးတော်မူသောအရှင်သည် သင်တို့၏မိဘများအပေါ် မည်သို့သဘောထားသည်ကို သိတော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ရွှေချိန်ခွင်၌ ကိုယ်ကျင့်တရားစရိုက်ကို ချိန်တွယ်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အို၊ သင်တို့၏မိဘများကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းကို ဝန်ခံကြလော့။ သူတို့အပေါ် သင်တို့၏လျစ်လျူရှုမှုကို ဝန်ခံကြလော့။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောပညတ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ခြင်းကို ဝန်ခံကြလော့....

သင်တို့၏မိဘများ၏နှလုံးသားများသည် သင်တို့အပေါ် နူးညံ့သောစာနာမှုဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်ခင်လာခဲ့ကြသည်။ သင်တို့သည် သူတို့၏ချစ်ခြင်းကို အေးစက်သော ကျေးဇူးမသိတတ်မှုဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်နိုင်ကြသလော။ သူတို့သည် သင်တို့၏ဝိညာဉ်များကို ချစ်ကြပြီး သင်တို့ကယ်တင်ခြင်းရရှိစေရန် အလိုရှိကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏အကြံဉာဏ်ကို သင်တို့မကြာခဏ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီး မိမိတို့၏ဆန္ဒ၊ မိမိတို့၏လမ်းအတိုင်း ပြုမူခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။ ထိုသို့ခေါင်းမာသောလမ်းစဉ်သည် ဘုရားသခင်၏နှစ်သက်မှုကို ရရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိနေသော်လည်း မိမိတို့၏လွတ်လပ်သောဆုံးဖြတ်ချက်ကို မလိုက်ခဲ့ကြသလော။ သားသမီးများက ပြသသော ကျေးဇူးမသိတတ်မှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှုမရှိခြင်းကြောင့် ဖခင်နှင့် မိခင်များစွာတို့သည် နှလုံးကြေကွဲစွာဖြင့် သင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းသွားခဲ့ကြပြီ။—[လူငယ်တို့၏ဆရာ၊ ၁၈၉၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၂ ရက်]

အခန်း ၁၁၂—အိမ်၌ ကောင်းချီး

ထာဝရဘုရားက လူငယ်များအား “ငါ့သား၊ သင်၏နှလုံးကို ငါ့အားပေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လောက၏ကယ်တင်ရှင်သည် ကလေးများနှင့် လူငယ်များက မိမိတို့၏နှလုံးသားကို ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်ကြသည်ကို နှစ်သက်တော်မူသည်။ ခရစ်တော်သည် အလင်း၌ရှိတော်မူသကဲ့သို့ အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းသောကြောင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူများဖြစ်လာမည့် ကလေးများ၏ အင်အားကြီးသောတပ်မကြီးတစ်ခု ရှိလာနိုင်သည်။ သူတို့သည် သခင်ယေရှုကို ချစ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏နှစ်သက်မှုကို ရရှိစေရန် ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူတို့၏ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆုံးမခြင်းခံရသောအခါ စိတ်မရှည်ကြမည်မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ကြင်နာမှု၊ သည်းခံမှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းရာတွင် တတ်နိုင်သမျှ ကူညီလိုစိတ်တို့ဖြင့် ဖခင်နှင့် မိခင်တို့၏နှလုံးကို ဝမ်းမြောက်စေကြလိမ့်မည်။ ကလေးဘဝမှ လူငယ်ဘဝတစ်လျှောက် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်၏ သစ္စာရှိတပည့်များဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရလိမ့်မည်။

ကလေးများနှင့် လူငယ်တို့၊ သင်တို့၏ငယ်ရွယ်စဉ် အစောပိုင်းနှစ်များကတည်းက အိမ်တွင် ကောင်းချီးဖြစ်နိုင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောမိဘများ၏ သားသမီးများသည် စည်းကမ်းမရှိ၊ နားမထောင်၊ ကျေးဇူးမသိ၊ ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်းသာ ပြုလိုစိတ်ပြင်းပြပြီး မိဘများအတွက် ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အဆင်မပြေမှု သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းမှုကို ဂရုမစိုက်ကြသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ မည်မျှဝမ်းနည်းစရာကောင်းလှသနည်း။ စာတန်သည် ကလေးများ၏နှလုံးသားကို အုပ်စိုးရခြင်း၌ နှစ်သက်ပြီး သူ့ကို ခွင့်ပြုထားလျှင် သူ၏မုန်းတီးဖွယ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို သူတို့ထဲသို့ လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်။

မိဘများကို နာခံခြင်း

မိဘများသည် သားသမီးများအား ဘုရားသခင်ထံသို့ မိမိတို့၏နှလုံးသားကို ပေးအပ်နိုင်စေရန် အခွင့်အရေးနှင့် သွန်သင်ချက်အမျိုးမျိုးကို ပေးရန် မိမိတို့၏အစွမ်းရှိသမျှ ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် သားသမီးများက အလင်း၌ မလျှောက်ရန် ငြင်းဆန်နိုင်ကြပြီး၊ မိမိတို့ကို ချစ်၍ မိမိတို့၏ကယ်တင်ခြင်းကို တောင့်တနေသော မိဘများအပေါ် မိမိတို့၏မကောင်းသောလမ်းစဉ်ဖြင့် မကောင်းသောအမြင်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ကြသည်။

ကလေးများအား အပြစ်နှင့် မနာခံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လိုက်ရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်သူမှာ စာတန်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို ခွင့်ပြုထားလျှင် ကလေးများ အပြစ်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်ပင် သူတို့၏အသက်ကို ယူဆောင်သွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းမျှော်လင့်ချက်အားလုံးမှ သူတို့ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ဖခင်နှင့် မိခင်တို့၏နှလုံးသားကို ဓားဖြင့်ထိုးသကဲ့သို့ ထိုးဖောက်လိမ့်မည်။ ထိုမိဘများသည် သားသမီးများ၏ နောက်ဆုံးတွင် နောင်တမရခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ မပျောက်ကင်းနိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ဦးညွှတ်ကျသွားကြလိမ့်မည်....

ကလေးများနှင့် လူငယ်တို့၊ ခရစ်တော်ကြောင့် သင်တို့အား အလွန်တောင်းပန်ပါသည်၊ အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းကြလော့။ သင်တို့၏အလိုကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အောက်သို့ ချထားကြလော့။ “အပြစ်သားတို့သည် သင့်ကို သွေးဆောင်လျှင် သဘောမတူနှင့်။” ထာဝရဘုရား၏လမ်းကို စောင့်ရှောက်ကြလော့။ အကြောင်းမှာ အပြစ်ထဲ၌ သင်တို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိမည်မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မကောင်းသောလမ်းစဉ်အားဖြင့် သင်တို့သည် မိဘများ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပြီး ခရစ်တော်၏ဘာသာတရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ သင်တို့၏အသက်တာကို ကောင်းကင်မှတ်တမ်းစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံး စုဝေးလာသောအခါ ဖွင့်လှစ်ပြသမည်ကို သတိရကြလော့။ ထာဝရအသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် သင်တို့၏မပျော်ရွှင်ဖွယ်ကံကြမ္မာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် မည်မျှရှက်စရာ၊ မည်မျှနောင်တရစရာ ဖြစ်မည်ကို စဉ်းစားကြလော့။ “ငါ၏ဆုံးမခြင်းကို ခံယူ၍ ပြန်လှည့်ကြလော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ငါ၏ဝိညာဉ်ကို သင်တို့အပေါ် သွန်းလောင်းမည်။ ငါ၏စကားများကို သင်တို့အား သိစေမည်.... ထိုအခါ သူတို့သည် ငါ့ထံသို့ အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်.... ငါ့စကားကို နားထောင်သောသူမည်သည်ကား လုံခြုံစွာ နေထိုင်လိမ့်မည်။ မကောင်းမှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်လိမ့်မည်။” ခရစ်တော်၏သွန်သင်ချက်ကို ဂရုပြုကြလော့။ “အလင်းရှိစဉ် လျှောက်လှမ်းကြလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် မှောင်မိုက်သည် သင်တို့အပေါ်သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်။”—[လူငယ်တို့၏ဆရာ၊ ၁၈၉၃ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၀ ရက်]

အခန်း ၁၁၃—အိမ်၌ စရိုက်လက္ခဏာတည်ဆောက်ခြင်း

စာတန်သည် ကလေးများအား မိဘများထံတွင် မိမိတို့၏အတွင်းရေးကို မဖွင့်ဟရန်နှင့် မိမိတို့ထက်ငယ်ရွယ်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသော အဖော်များကို မိမိတို့၏လျှို့ဝှက်ရင်းနှီးသူများအဖြစ် ရွေးချယ်ရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်သည်။ ထိုသူများသည် သူတို့ကို မကူညီနိုင်ကြဘဲ မကောင်းသောအကြံဉာဏ်များကိုသာ ပေးကြလိမ့်မည်....

ကလေးများသည် မိဘများနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးကြလျှင် မကောင်းမှုများစွာမှ ကယ်တင်ခံရနိုင်ကြသည်။ မိဘများသည် သားသမီးများအတွင်း မိမိတို့နှင့် ပွင့်လင်းရိုးသားစွာ ပြောဆိုလိုစိတ်ရှိလာစေရန် အားပေးသင့်သည်။ သူတို့တွင် အခက်အခဲများရှိသောအခါ မိဘများထံသို့ လာရောက်ရန်နှင့် မည်သည့်လမ်းစဉ်သည် မှန်ကန်သည်ကို မသေချာသောအခါ မိမိတို့မြင်သည့်အတိုင်း အကြောင်းအရာကို မိဘများရှေ့၌ တင်ပြ၍ အကြံဉာဏ်တောင်းရန် သင်ကြားပေးသင့်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောမိဘများထက် သားသမီးများ၏အန္တရာယ်များကို ကောင်းစွာမြင်ပြီး ထောက်ပြနိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း။ မိဘများကဲ့သို့ မိမိတို့၏သားသမီးများ၏ ထူးခြားသောစိတ်နေသဘောထားများကို မည်သူက နားလည်နိုင်သနည်း။ ငယ်စဉ်ကတည်းက စိတ်၏အလှည့်အပြောင်းတိုင်းကို စောင့်ကြည့်လာခဲ့သော မိခင်သည် သားသမီးများ၏ သဘာဝစိတ်နေသဘောထားကို သိရှိသဖြင့် သူတို့အား အကြံပေးရန် အကောင်းဆုံးအဆင်သင့်ဖြစ်နေသူဖြစ်သည်။ ဖခင်၏အကူအညီဖြင့် မိခင်ထက်ပို၍ သားသမီးတို့၏စရိုက်လက္ခဏာများထဲမှ မည်သည့်အရာများကို တားဆီးထိန်းချုပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာပြောနိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း။

မိဘများကို ပျော်ရွှင်စေခြင်း

ခရစ်ယာန်ကလေးများသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော မိဘများ၏ချစ်ခြင်းနှင့် နှစ်သက်မှုကို လောကီကောင်းချီးအားလုံးထက် ပိုမိုနှစ်သက်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိဘများကို ချစ်၍ ဂုဏ်ပြုကြလိမ့်မည်။ မိဘများကို မည်သို့ပျော်ရွှင်စေရမည်ကို လေ့လာခြင်းသည် သူတို့၏ဘဝ၏ အဓိကလေ့လာမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သင့်သည်။ မှန်ကန်သောသွန်သင်ချက်နှင့် စည်းကမ်းကို မရရှိခဲ့သောကလေးများသည် ဤပုန်ကန်သောခေတ်၌ မိဘများအပေါ် မိမိတို့၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို သိမြင်မှု အလွန်နည်းပါးကြသည်။ မိဘများက သူတို့အတွက် ပိုမိုလုပ်ပေးလေလေ သူတို့က ပို၍ကျေးဇူးမသိတတ်ကြပြီး၊ မိဘများကို ပို၍ပင် ရိုသေလေးစားမှုမရှိကြသည်မှာ မကြာခဏတွေ့ရသည်။

အမြဲတမ်း အလိုလိုက်ခံရပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ခံခဲ့ရသော ကလေးများသည် အမြဲတမ်း ထိုအရာကို မျှော်လင့်ကြသည်။ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များ မပြည့်မီလျှင် စိတ်ပျက်၍ အားလျော့ကြသည်။ ထိုစိတ်နေသဘောထားကို သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အကူအညီအတွက် အခြားသူများကို မှီခိုရသော၊ အခြားသူများက မိမိတို့ကို မျက်နှာသာပေး၍ မိမိတို့၏ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောပေးမည်ဟု မျှော်လင့်သော အကူအညီမဲ့သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ အရွယ်ရောက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပါက မိမိတို့အပေါ် မတရားပြုမူခံရသည်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ဝန်ကိုပင် ခဲယဉ်းစွာထမ်းနိုင်ရင်း၊ အရာရာသည် မိမိတို့နှင့် အဆင်မပြေသောကြောင့် မကြာခဏ ညည်းညူ၍ စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်ရင်း ဘဝကို ဖြတ်သန်းကြလိမ့်မည်....

ကလေးများသည် မိမိတို့၏ငယ်စဉ်ဘဝတွင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး နာမကျန်းဖြစ်သောအခါ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သော မိဘများအပေါ် မိမိတို့တွင် ကျေးဇူးတင်ရန်တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံစားသင့်သည်။ မိဘများသည် မိမိတို့ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ခံစားခဲ့ရသည်ကို နားလည်သင့်သည်။ အထူးသဖြင့် အသိစိတ်ရှိ၍ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သောမိဘများသည် သားသမီးများ မှန်ကန်သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်ကြစေရန် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။ သားသမီးများ၏အပြစ်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့၏နှလုံးများ မည်မျှလေးလံခဲ့ကြသနည်း။ ထိုနှလုံးများကို နာကျင်စေခဲ့သော ကလေးများသည် မိမိတို့၏လမ်းစဉ်၏အကျိုးဆက်ကို မြင်နိုင်ကြလျှင် အမှန်ပင် နောင်တရကြလိမ့်မည်။ မိခင်၏မျက်ရည်များကို မြင်နိုင်ပြီး သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်ထံ သူမဆုတောင်းနေသည်ကို ကြားနိုင်ကြလျှင်၊ သူမဖိနှိပ်ထားရသော ကျိုးပဲ့ဝမ်းနည်းသည့် သက်ပြင်းချသံများကို ကြားနိုင်ကြလျှင် သူတို့၏နှလုံးများ နူးညံ့လာကြမည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏အမှားများကို အလျင်အမြန် ဝန်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြလိမ့်မည်....

ပဋိပက္ခအတွက် ခွန်အား

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးများအတွက် ကံမကောင်းသောခေတ်တွင် နေထိုင်နေကြသည်။ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သော ပြင်းထန်သည့်ရေစီးကြောင်းတစ်ခုသည် အောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းနေပြီး ထိုရေစီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်၍ မျောပါမသွားရန် ကလေးဘဝအတွေ့အကြုံနှင့် ခွန်အားထက် ပိုမိုလိုအပ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လူငယ်များသည် စာတန်၏သုံ့ပန်းများ ဖြစ်နေကြပုံရပြီး သူနှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့ကို သေချာပေါက်ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးဆောင်နေကြသည်။ စာတန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့များသည် ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တိုက်နေကြပြီး၊ မိမိတို့၏နှလုံးသားကို ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်၍ ကိုယ်တော်၏တောင်းဆိုချက်များကို နာခံလိုသူအားလုံးကို စာတန်သည် မိမိ၏စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများဖြင့် ရှုပ်ထွေးစေပြီး အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် အားလျော့၍ တိုက်ပွဲကို လက်လျှော့သွားစေရန် ဖြစ်သည်....

စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အသက်ရှင်သောယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကြီးမားသောအောင်ပွဲများကို ရရှိလိမ့်မည်။ မိဘအချို့သည် မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်နေသော တာဝန်များကို မသိရှိခဲ့ကြဘဲ သားသမီးများ၏ ဘာသာရေးပညာရေးကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ မနက်ခင်းပထမဆုံးအတွေးများသည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌ ရှိသင့်သည်။ လောကီအလုပ်နှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားသည် ဒုတိယနေရာ၌ ရှိသင့်သည်။ ဆုတောင်းချိန်ကို ရိုသေလေးစားရန် ကလေးများအား သင်ကြားပေးသင့်သည်။ အလုပ်လုပ်ရန် အိမ်မှမထွက်မီ မိသားစုအားလုံး စုဝေးသင့်ပြီး ဖခင် သို့မဟုတ် ဖခင်မရှိလျှင် မိခင်က သူတို့ကို တစ်နေ့တာလုံး စောင့်ရှောက်ပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းတောင်းပန်သင့်သည်....

ချုပ်နှောင်ထိန်းချုပ်ခြင်းအပေါ် စိတ်မရှည်ခြင်း

ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသောကလေးများသည် ချုပ်ချယ်ထိန်းချုပ်ခြင်းကို စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး မိဘများသည် အလွန်တင်းကျပ်လွန်းသည်ဟု ထင်လာနိုင်ကြသည်။ သူတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ခါးသီးသောခံစားချက်များပင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပြီး သူတို့၏လက်ရှိ၊ အနာဂတ်နှင့် ထာဝရကောင်းကျိုးအတွက် အားထုတ်လုပ်ဆောင်နေသူများအပေါ် မကျေနပ်သော၊ မပျော်ရွှင်သောအတွေးများကို စွဲကိုင်ထားနိုင်ကြသည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ခွင့်ကို နှစ်အနည်းငယ်မျှ ရရှိခဲ့လျှင် သူတို့၏အတွေ့အကြုံမရှိသေးသောနှစ်များတွင် မိဘများက တင်းကျပ်စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်၍ သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြည့်ပေးခဲ့ခြင်းအတွက် မိဘများကို ကျေးဇူးတင်ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်....

တစ်ဦးချင်းတာဝန်

ကလေးတို့၊ သင်တို့အား မိဘများ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားရှိရန် ဘုရားသခင်သည် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် သင်တို့ကို သွန်သင်၍ စည်းကမ်းပေးရန်၊ ထို့အပြင် ကောင်းကင်နိုင်ငံအတွက် သင်တို့၏စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွဲ့စည်းရာတွင် မိမိတို့၏အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ သစ္စာရှိစွာ ဆုတောင်းပေးသော မိဘများထံမှ သင်တို့ရရှိခဲ့သည့် အခွင့်အရေးများကို အကောင်းဆုံးအသုံးချခြင်းအားဖြင့် ကောင်းမွန်သောခရစ်ယာန်စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေမည်၊ မစေမည်ဆိုသည်မှာ သင်တို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ သားသမီးများအတွက် မိဘများက စိုးရိမ်ပူပန်၍ သစ္စာရှိစွာ ပြုလုပ်ပေးသမျှရှိသော်လည်း မိဘများတစ်ဦးတည်းက သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ကြပေ။ သားသမီးများ ပြုလုပ်ရမည့်အလုပ်လည်း ရှိသည်။ ကလေးတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ဖြေရှင်းရမည့်အမှု ရှိသည်။

ယုံကြည်သောမိဘတို့၊ သင်တို့ရှေ့၌ တာဝန်ရှိသောအလုပ်တစ်ခု ရှိသည်။ သင်တို့၏သားသမီးများ၏ ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံ၌ပင် သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို လမ်းညွှန်ရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ်ချစ်လာသောအခါ သူတို့အတွက် သင်တို့ပြသခဲ့သော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် သူတို့၏ဆန္ဒများကို ချုပ်တည်း၍ သူတို့၏အလိုကို နှိမ်နင်းရာတွင် သင်တို့၏သစ္စာရှိမှုအတွက် သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေး၍ ရိုသေလေးစားကြလိမ့်မည်။—[အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၃၉၁-၄၀၃]

ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ခြင်း

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသောအခါ အပြစ်၌ နှစ်သက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်တော်မူမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှားများပြုလုပ်နိုင်ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏သားတော် ခံစားခဲ့ရသောဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် အပြစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မုန်းတီးကြမည်။—[သုံးသပ်ချက်နှင့် ကြေညာချက်၊ ၁၈၉၀ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၈ ရက်]

အခန်း ၁၁၄—လူငယ်များ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်

[လူငယ်နှစ်ဦးအား ပြောဆိုခြင်း။]

ဤလူငယ်များသည် အိမ်၌ ထမ်းဆောင်ရမည့်တာဝန်များရှိသော်လည်း ထိုတာဝန်များကို လျစ်လျူရှုကြသည်။ မိမိတို့ထမ်းဆောင်ရမည့် အိမ်မှုတာဝန်များကို ထမ်းယူရန်နှင့် အိမ်၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ရန် သူတို့မသင်ယူခဲ့ကြပေ။ သူတို့တွင် သစ္စာရှိ၍ လက်တွေ့ကျသော မိခင်တစ်ဦးရှိပြီး၊ သူတို့၏သားသမီးများက သူမအား မထမ်းစေသင့်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများစွာကို သူမက ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဤအရာတွင် သူတို့သည် မိခင်ကို ဂုဏ်မပြုခဲ့ကြပေ။ ဖခင်၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မိမိတို့ထမ်းဆောင်ရမည့်တာဝန်ရှိသကဲ့သို့ သူတို့မမျှဝေခဲ့ကြဘဲ၊ မိမိတို့ပြုသင့်သည့်အတိုင်း ဖခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်လည်း လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တာဝန်ထက် မိမိတို့၏စိတ်ဆန္ဒကို လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် ပင်ပန်းကြမ်းတမ်းမှုကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ဘဝတွင် ကိုယ်ကျိုးရှာသောလမ်းစဉ်ကို လိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘဝကိုအောင်မြင်စေရန် လိုအပ်ပါက မည်သည့်အခါမျှ လက်လွှတ်၍မရသော အဖိုးတန်အတွေ့အကြုံကို ရရှိရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ သေးငယ်သောအရာများ၌ သစ္စာရှိရန် အရေးကြီးသည်ကို မခံစားခဲ့ကြသကဲ့သို့ မိဘများအပေါ်တွင်လည်း မိမိတို့၏နေ့စဉ်ဘဝလမ်းကြောင်း၌ တိုက်ရိုက်ကျရောက်နေသော နှိမ့်ချ၍ နိမ့်ကျသောတာဝန်များကို ရိုးသားစွာ၊ ပြည့်စုံစွာနှင့် သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု မခံစားခဲ့ကြပေ။ လက်တွေ့ဘဝအတွက် အလွန်လိုအပ်သော အခြေခံအသိပညာအကိုင်းအခက်များထက် မြင့်သောအရာများကိုသာ သူတို့ကြည့်ရှုကြသည်။

အိမ်ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်း

ဤလူငယ်များသည် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ကောင်းချီးဖြစ်မည်ဆိုလျှင် အိမ်၌ ဖြစ်သင့်သည်။ တည်ငြိမ်သောအကြောင်းပြချက်၊ မှန်ကန်သောဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အသိဉာဏ်ရှိသောအသိစိတ်တို့၏ သတိထားဆုံးဖြတ်မှုဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရမည့်အစား စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျှင် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ဖခင်၏မိသားစုအတွက်လည်းကောင်း ကောင်းချီးဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ ဤလောကနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သောလောက၌ သူတို့၏အနာဂတ်အလားအလာများလည်း အန္တရာယ်ကျရောက်နိုင်သည်။

လူငယ်များစွာသည် မိမိတို့၏အစောပိုင်းဘဝသည် စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ အပျင်းပြေကစားခြင်း၊ ရယ်မောစရာပြောခြင်း၊ နောက်ပြောင်ခြင်းနှင့် မိုက်မဲသောအလိုလိုက်မှုများတွင် အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ရရှိကြသည်။ မိုက်မဲမှုများနှင့် အာရုံခံစားမှုအလိုလိုက်မှုများတွင် ပါဝင်နေစဉ် အချို့သူများသည် ထိုအရာနှင့်ဆက်စပ်သော ခဏတာကျေနပ်မှုမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မစဉ်းစားကြပေ။ အပျော်အပါးလိုစိတ်၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို ချစ်ခင်မှု၊ စကားပြောခြင်းနှင့် ရယ်မောခြင်းကို နှစ်သက်မှုတို့သည် အလိုလိုက်ခြင်းအားဖြင့် တိုးပွားလာပြီး၊ သူတို့သည် ဘဝ၏တည်ငြိမ်သော အမှန်တရားများကို လုံးဝမနှစ်သက်တော့ဘဲ အိမ်မှုတာဝန်များကိုလည်း စိတ်မဝင်စားစရာဟု ထင်လာကြသည်။ သူတို့၏စိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ပြောင်းလဲမှုမလုံလောက်သဖြင့် မငြိမ်မသက်၊ စိတ်တိုလွယ်ပြီး ဒေါသထွက်လွယ်လာကြသည်။ ဤလူငယ်များသည် အိမ်ကို ပျော်ရွှင်၍ ရွှင်လန်းစေရန်မှာ မိမိတို့၏တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားသင့်သည်....

ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုရသော ကာယလုပ်အားမှ ခဏတာအနားယူပြီးနောက် ထပ်မံအလုပ်လုပ်ရာတွင် ပိုမိုအောင်မြင်စွာ အားထုတ်နိုင်ရန်အတွက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အလွန်လိုအပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အားအတွက် လုံးဝအနားယူခြင်းသည် မလိုအပ်နိုင်သကဲ့သို့ အကောင်းဆုံးရလဒ်များကို ရရှိစေမည်ဟုပင် မဆိုနိုင်ပေ။

အလုပ်တစ်မျိုးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်အခါပင် သူတို့၏အဖိုးတန်အချိန်များကို အချည်းနှီးမဖြုန်းသင့်ကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် အလွန်မပင်ပန်းစေသော်လည်း မိခင်နှင့် ညီအစ်မများအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေမည့် တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနိုင်ကြသည်။ သူတို့ထမ်းရမည့် အခက်ခဲဆုံးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ကိုယ်တိုင်ထမ်းယူ၍ သူတို့၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လျော့ပါးစေခြင်းအားဖြင့် အခြေခံမူမှ ပေါက်ဖွားလာသော အပျော်အပါးကို တွေ့ရှိနိုင်ကြပြီး၊ ထိုအရာသည် သူတို့အား စစ်မှန်သောပျော်ရွှင်မှုကို ပေးလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့၏အချိန်သည် အချည်းနှီးဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ကျိုးအလိုလိုက်မှု၌ဖြစ်စေ ကုန်ဆုံးမည်မဟုတ်။—[အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၃:၂၂၁-၂၂၃]

အခန်း ၁၁၅—ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ချိန်

ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို နိုးကြားစေ၍ ခိုင်မာစေရန် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ချိန်ကို မည်သို့အသုံးပြုသည်ဆိုသည့်အပေါ် များစွာမူတည်သည်။ မနက်ခင်းနှင့် ညနေခင်းဝတ်ပြုချိန်များသည် တစ်နေ့တာ၏ အချိုမြိန်ဆုံးနှင့် အကျိုးအရှိဆုံးအချိန်များ ဖြစ်သင့်သည်။ ထိုအချိန်များအတွင်း စိတ်ပူပန်စေသော၊ မကြင်နာသောအတွေးများ မဝင်ရောက်စေရန် နားလည်ထားကြပါစေ။ မိဘများနှင့် သားသမီးများသည် ယေရှုနှင့်တွေ့ဆုံရန် စုဝေးကြပြီး သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ ရှိနေခြင်းကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ကြပါစေ။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်များကို တိုတောင်း၍ အသက်ဝင်စွာ ပြုလုပ်ကြပါစေ။ အခါသမယနှင့် ကိုက်ညီစေပြီး အခါအားလျော်စွာ အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲပေးကြပါစေ။ အားလုံးသည် ကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းတွင် ပါဝင်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို လေ့လာ၍ မကြာခဏ ပြန်လည်ရွတ်ဆိုကြပါစေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ကလေးများအား ဖတ်ရှုရမည့်အပိုင်းကို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးလျှင် သူတို့၏စိတ်ဝင်စားမှု ပိုမိုတိုးပွားလာမည်။ ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့အား မေးခွန်းများမေးကြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မေးခွန်းများမေးခွင့်ပြုကြပါစေ။ ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပေးနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှကို ဖော်ပြကြပါစေ။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို အလွန်ရှည်လျားစွာ မပြုလုပ်ထားလျှင် ကလေးငယ်များအား ဆုတောင်းခြင်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ပေးကြပါစေ။ သီချင်းတစ်ပိုဒ်တည်းဖြစ်လျှင်ပင် သီချင်းဆိုခြင်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုကြပါစေ။

ထိုသို့သောဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဖြစ်သင့်သည့်အတိုင်း ဖြစ်စေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုကို အလေးထားစဉ်းစားသင့်သည်။ မိဘများသည် သားသမီးများနှင့်အတူ ကျမ်းစာလေ့လာရန် နေ့စဉ်အချိန်ယူသင့်သည်။ ဤအရာကို ပြီးမြောက်စေရန် အားထုတ်မှု၊ စီစဉ်မှုနှင့် အနစ်နာခံမှုအချို့ လိုအပ်မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ထိုအားထုတ်မှုအတွက် အလွန်ကြွယ်ဝစွာ ပြန်လည်အကျိုးခံစားရလိမ့်မည်။—[ပညာရေး၊ ၁၈၆]

အခန်း ၁၁၆—ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်း

ကျွန်ုပ်တို့၏အိမ်တွင်းဘဝနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ခရစ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ရိုးရှင်းမှုတို့က အုပ်ချုပ်မည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုပျော်ရွှင်၍ ပိုမိုအသုံးဝင်သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဧည့်သည်များ၏ အထင်ကြီးလေးစားမှု သို့မဟုတ် မနာလိုမှုကို နှိုးဆွရန် အလှအပပြသခြင်းအတွက် ကြိုးစားအားထုတ်နေမည့်အစား ကျွန်ုပ်တို့၏ရွှင်လန်းမှု၊ စာနာမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စေရန် ကြိုးစားသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ဧည့်သည်များအား မြင်စေကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေအနေသည် နှိမ့်ချနိမ့်ကျနေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ ကျေနပ်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုစိတ်ဓာတ်ရှိကြောင်း သူတို့မြင်စေကြပါစေ။ အမှန်တကယ်ခရစ်ယာန်အိမ်၏ လေထုသည် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် အေးချမ်းအနားယူခြင်း၏ လေထုဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောပုံသက်သေသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ရှိနေမည်မဟုတ်....

ဧည့်သည်များ၏ သက်သာချမ်းသာမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ကြိုးစားရာတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို မမေ့လျော့ကြပါစေနှင့်။ မည်သည့်အရာကြောင့်မျှ ဆုတောင်းချိန်ကို မလျစ်လျူရှုသင့်ပါ။ လူတိုင်းသည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ချိန်ကို ခံစားရန် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည်အထိ စကားပြောခြင်းနှင့် အပျော်အပါးပြုခြင်းကို မလုပ်ကြပါနှင့်။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံ ချို့ယွင်းသောပူဇော်သက္ကာကို ဆက်ကပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ညနေစောစောတွင် အလျင်မလိုဘဲ နားလည်သဘောပေါက်စွာ ဆုတောင်းနိုင်သည့်အချိန်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏တောင်းပန်ချက်များကို ဆက်ကပ်၍ ဝမ်းမြောက်ကျေးဇူးတင်သော ချီးမွမ်းသံများကို မြှင့်တင်သင့်သည်။

ခရစ်ယာန်များထံ လာရောက်လည်ပတ်သူအားလုံးသည် ဆုတောင်းချိန်သည် တစ်နေ့တာ၏ အဖိုးတန်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် အပျော်ရွှင်ဆုံးအချိန်ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ကြပါစေ။ ဤဝတ်ပြုကိုးကွယ်သည့်အချိန်များသည် ပါဝင်သူအားလုံးအပေါ် သန့်စင်မြင့်မြတ်စေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပြုလုပ်ပေးသည်။ ထိုအချိန်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ဖွယ် ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် အေးချမ်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။—[သုံးသပ်ချက်နှင့် ကြေညာချက်၊ ၁၈၈၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်]