အခန်း ၉ — ဆုတောင်းခြင်းများအတွက် အဖြေများ

 

အခန်း ၉—ဆုတောင်းခြင်းအတွက် အဖြေများ

၁၈၄၅ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် Maine ပြည်နယ်၊ Topsham သို့ ကျွန်မ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ တစ်ကြိမ်တွင် ကျွန်မတို့အနက် အတော်များများသည် Brother Stockbridge Howland ၏အိမ်၌ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ သူ၏အကြီးဆုံးသမီး Miss Frances Howland သည် ကျွန်မ၏ အလွန်ချစ်ခင်ရသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဆစ်အမြစ်ရောင်ရောဂါဖြင့် ဖျားနာနေကာ ဆရာဝန်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏လက်များသည် အလွန်အမင်းရောင်ရမ်းနေသဖြင့် အဆစ်များကိုပင် ခွဲခြားမမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူမ၏အခြေအနေအကြောင်း ကျွန်မတို့အတူထိုင်၍ ပြောဆိုနေစဉ် Brother Howland အား သူ၏သမီးသည် ဆုတောင်းခြင်းကို ဖြေကြား၍ အနာပျောက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းရှိသလားဟု မေးခဲ့ကြသည်။ သူက သူမ အနာပျောက်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် ကြိုးစားမည်ဟု ဖြေကြားပြီး မကြာမီတွင် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မိမိယုံကြည်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ကျွန်မတို့အားလုံး သူမအတွက် ဘုရားသခင်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းရန် ဒူးထောက်ခဲ့ကြသည်။ “တောင်းကြလော့၊ သင်တို့သည် ရကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ကျွန်မတို့ ဆုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်၊ ယောဟန် ၁၆:၂၄။ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးသည် ကျွန်မတို့၏ ဆုတောင်းခြင်းများနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ပြီး ဒုက္ခခံနေရသူကို ဘုရားသခင် အနာပျောက်စေလိုကြောင်း ကျွန်မတို့ စိတ်ချယုံကြည်မှု ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ညီအစ်ကိုတစ်ဦးက “သခင်ဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် သူမ၏လက်ကိုကိုင်၍ ထလော့ဟု ပြောနိုင်လောက်အောင် ယုံကြည်ခြင်းရှိတဲ့ ညီအစ်မတစ်ဦး ဒီမှာရှိပါသလား” ဟု အော်ပြောခဲ့သည်။

Sister Frances သည် အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး သူစကားမဆုံးမီ Sister Curtis သည် လှေကားဘက်သို့ သွားနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ကို ခံယူလျက် လူနာခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လူနာ၏လက်ကို ကိုင်ကာ “Sister Frances၊ သခင်ဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် ထ၍ ကျန်းမာပါစေ” ဟု ပြောခဲ့သည်။ လူနာမိန်းကလေး၏ သွေးကြောများအတွင်း အသက်သစ်တစ်ရပ် စီးဝင်လာခဲ့သည်၊ သန့်ရှင်းသောယုံကြည်ခြင်းသည် သူမကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ထိုယုံကြည်ခြင်း၏ လှုံ့ဆော်မှုကို နာခံကာ သူမသည် အိပ်ရာမှထ၍ ခြေထောက်ပေါ်ရပ်ပြီး အခန်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း မိမိအနာပျောက်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ မကြာမီ သူမသည် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ပြီး ကျွန်မတို့ စုဝေးနေသောအခန်းသို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်နှာသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် သူမသည် ကျွန်မတို့နှင့်အတူ နံနက်စာစားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီ Elder White သည် မိသားစုဝတ်ပြုခြင်းအတွက် ယာကုပ်၏စာ အခန်းကြီး ၅ မှ ဖတ်ရှုနေစဉ် ဆရာဝန်သည် အိမ်ဝင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ထုံးစံအတိုင်း မိမိ၏လူနာကို ကြည့်ရှုရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ သူမကို ထိုနေရာတွင် မတွေ့သဖြင့် ဆရာဝန်သည် အလျင်အမြန် အောက်သို့ဆင်းလာပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သည့် မျက်နှာဖြင့် ကျွန်မတို့အားလုံး ထိုင်နေကြသော မီးဖိုချောင်ကြီး၏တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏လူနာသည်လည်း ကျွန်မတို့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် “ဒါဆို Frances က သက်သာလာပြီပေါ့” ဟု အံ့အားသင့်စွာ ပြောထွက်လာသည်။

Brother Howland က “သခင်ဘုရားက သူမကို အနာပျောက်စေခဲ့တာပါ” ဟု ဖြေကြားပြီး စာဖတ်သူက မိမိရပ်တန့်ခဲ့သည့်နေရာမှ အခန်းကို ဆက်ဖတ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နေမကောင်းဖြစ်လျှင် အသင်းတော်၏ အကြီးအကဲများကို ခေါ်စေ၍ သူ့အတွက် ဆုတောင်းပေးစေ” ယာကုပ် ၅:၁၄။ ဆရာဝန်သည် အံ့ဩခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း ရောနှောနေသော ထူးဆန်းသည့်အမူအရာဖြင့် နားထောင်ခဲ့သည်၊ ခေါင်းညိတ်ပြီး အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင်ပင် Sister Frances သည် သုံးမိုင်ခရီး မြင်းစီးသွားပြီး ညနေပိုင်းတွင် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ မိုးရွာနေသော်လည်း သူမသည် ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ဘဲ ကျန်းမာရေးမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမ၏တောင်းဆိုချက်အရ သူမကို ရေထဲသို့ ခေါ်ဆင်းပြီး နှစ်ခြင်းပေးခဲ့သည်။ ရာသီဥတုနှင့် ရေသည် အလွန်အေးနေသော်လည်း သူမသည် ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ဘဲ ထိုအချိန်မှစ၍ ရောဂါကင်းဝေးကာ ပုံမှန်ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို ပြန်လည်ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် Brother Wm. H. Hyde သည် ဝမ်းကိုက်ရောဂါဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ နေမကောင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ရောဂါလက္ခဏာများမှာ စိုးရိမ်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ဆရာဝန်က သူ၏အခြေအနေသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့သည် သူ့ထံသို့ သွားရောက်ပြီး သူနှင့်အတူ ဆုတောင်းခဲ့ကြသော်လည်း ကျွန်မတို့၏လုပ်ငန်းကို အရှက်ရစေသော တစ်ယူသန်သူအချို့၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ သူရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့ကို ထိုသူများအကြားမှ ဖယ်ရှားလိုပြီး ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန် ခွန်အားပေးပါရန် သခင်ဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်မတို့၏ ဆုတောင်းခြင်းများကို ဖြေကြား၍ သူသည် ခွန်အားနှင့် ကောင်းချီးကို ရရှိခဲ့ပြီး Brother Patten ၏အိမ်သို့ လေးမိုင်ခရီး မြင်းစီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူ၏အခြေအနေမှာ လျင်မြန်စွာ ပိုမိုဆိုးရွားလာနေပုံရသည်။

မကောင်းသောလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူကျရောက်ခဲ့သော တစ်ယူသန်မှုနှင့် အမှားများသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို အသုံးချနိုင်ခြင်းကို ဟန့်တားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့အား ပြောကြားပေးခဲ့သော ရိုးရှင်းရှင်းလင်းသော သက်သေခံချက်ကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး မိမိ၏အမှားကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံကာ အမှန်တရားဘက်၌ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။

ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာသူ အနည်းငယ်ကိုသာ လူနာခန်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးမှုသည် အလွန်အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး Brother Patten ထံသို့ပင် သူ့နောက်သို့ အဆက်မပြတ် လိုက်လာခဲ့သော တစ်ယူသန်သူများကို သူ့ထံသို့ လုံးဝမလာရန် တင်းကြပ်စွာ တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်မတို့သည် သူကျန်းမာရေးပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ဤမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းခြင်းမျိုးကို ကျွန်မသည် ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ဖူးသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး အထက်မှလာသော တန်ခိုးသည် ကျွန်မတို့၏ နေမကောင်းဖြစ်နေသော ညီအစ်ကိုနှင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။

Brother Hyde သည် ချက်ချင်းပင် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကောင်းကင်အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနေခဲ့သည်။ လယ်သမားတစ်ဦးစားသည့် နေ့လယ်စာသည် စားပွဲပေါ်တွင် အဆင်သင့်ရှိနေခဲ့သည်။ သူက “ကျွန်တော် ကျန်းမာနေမယ်ဆိုရင် ဒီအစားအစာကို စားမယ်။ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို အနာပျောက်စေပြီလို့ ယုံကြည်တဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ယုံကြည်ခြင်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်မယ်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများနှင့်အတူ ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်ပြီး ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ အားပါးတရ စားခဲ့သည်။ သူ၏ကျန်းမာပြန်လာခြင်းသည် ပြည့်စုံပြီး အမြဲတမ်းတည်မြဲခဲ့သည်။