ရာဇဝင်ချုပ် ပထမစာစောင် ၂၉

 

အခန်း ၂၉

1 David, by his example and intreaty, 6 causeth the princes and people to offer willingly. 10 David’s thanksgiving and prayer. 20 The people, having blessed God, and sacrificed, make Solomon king. 26 David’s reign and death.

၁။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ပုံသက်သေနှင့် တောင်းပန်ခြင်းအားဖြင့်၊ ၆ မင်းသားများနှင့် လူတို့ကို စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းစေ၏။ ၁၀ ဒါဝိဒ်၏ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း။ ၂၀ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကောင်းကြီးပေးပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရှောလမုန်ကို ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ကြ၏။ ၂၆ ဒါဝိဒ်၏ နန်းစံခြင်းနှင့် သေခြင်း။

1.    David the king said. David recounts his preparations for the building of the Temple and appeals to the men of wealth and position in Israel for offerings (vs. 1–9). Compare the experience of Moses, who, in response to the Lord’s directions, made an appeal to the people for offerings that the sanctuary might be built (Ex. 25:1–8; 35:4–9), and received a liberal response (Ex. 35:20–29). Young and tender. Compare 1 Chron. 22:5; 1 Kings 3:7; Prov. 4:3. Palace. Birah, an Akkadian loan word, which usually designates a palace or fortress (Neh. 1:1; 7:2; Esther 1:2, 5; 2:3, 5, 8; 3:15; Dan. 8:2). Here and in v. 19 it is used for the Temple.

၁။ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးက ပြောဆို၏။ ဒါဝိဒ်သည် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရန် မိမိပြင်ဆင်ထားမှုများကို ပြန်လည်ပြောပြပြီး ဣသရေလပြည်ရှိ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနှင့် ရာထူးကြီးသူများထံမှ လှူဒါန်းမှုများရရှိရန် တောင်းဆို၏ (အခန်းငယ် ၁-၉)။ သန့်ရှင်းရာဌာန တည်ဆောက်နိုင်စေရန် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ လူတို့ထံမှ လှူဒါန်းမှုများရရှိရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၁-၈၊ ၃၅:၄-၉)၊ ရက်ရောသော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သော မောရှေ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ နုပျို၍ နုနယ်သော။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၂:၅၊ ရှင်ဘုရင်မှတ်တမ်း ပထမစောင် ၃:၇၊ သုတ္တံကျမ်း ၄:၃ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ နန်းတော်။ ဘီရာ (Birah) သည် အက္ကဒ်ဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်လာသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး နန်းတော် သို့မဟုတ် ခံတပ်ကို များသောအားဖြင့် ရည်ညွှန်းသည် (နေဟမိ ၁:၁၊ ၇:၂၊ ဧသတာ ၁:၂၊ ၅; ၂:၃၊ ၅၊ ၈; ၃:၁၅၊ ဒံယေလ ၈:၂)။ ဤနေရာနှင့် အခန်းငယ် ၁၉ တွင် ၎င်းကို ဗိမာန်တော်အတွက် သုံးထားသည်။

2.    All my might. Putting all of his soul into this effort, David succeeded in gathering together great quantities of material (ch. 22:14). Wholehearted love produces wholehearted service.

၂။ ငါ၏ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှ။ ဤကြိုးပမ်းမှုတွင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့်၊ ဒါဝိဒ်သည် ပစ္စည်းပစ္စယများကို အများအပြား စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၂:၁၄)။ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဝတ်ပြုခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

3.    Set my affection. Because of David’s love and devotion to God he was willing to give liberally of his own treasure that the Temple might be built. He had set an example in liberality, and now he could call for liberality.

၃။ ငါ၏ စိတ်စွဲလမ်းခြင်းကို ထား၏။ ဘုရားသခင်အပေါ် ဒါဝိဒ်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သစ္စာရှိမှုကြောင့် ဗိမာန်တော် တည်ဆောက်နိုင်စေရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဓနကို ရက်ရက်ရောရော လှူဒါန်းလိုခဲ့သည်။ သူသည် ရက်ရောခြင်းအတွက် ပုံသက်သေပြခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူသည် (အခြားသူတို့ကို) ရက်ရောရန် တိုက်တွန်းနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

4.    Three thousand talents. If this was a regular talent, reckoned at ၇၅.၃၉ lb. (see Vol. I, p. 164), the amount of gold gathered by David would thus be about ၁၁၃ tons (၁၀၂ metric tons). However, we cannot be certain of the precise value of ancient standards of weight. See further pp. ၁၂၂, ၁၂၃. Seven thousand talents. On the basis of a talent weighing ၇၅.၃၉ lb. (see Vol. I, p. 164) the amount of silver contributed would be about ၂၆၃ tons, or ၂၃၉ metric tons. See above under “three thousand talents.”

၄။ တဲလန်သုံးထောင်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်တဲလန်ဖြစ်ပြီး ပေါင် ၇၅.၃၉ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၆၄ ကိုကြည့်ပါ) ဟု တွက်ချက်လျှင်၊ ဒါဝိဒ်စုဆောင်းခဲ့သော ရွှေပမာဏသည် တန်ချိန် ၁၁၃ ခန့် (မက်ထရစ်တန်ချိန် ၁၀၂) ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော်၊ ရှေးခေတ်အလေးချိန် စံနှုန်းများ၏ တိကျသောတန်ဖိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ အသေအချာ မပြောနိုင်ပါ။ စာမျက်နှာ ၁၂၂၊ ၁၂၃ ကို ဆက်လက်ကြည့်ပါ။ တဲလန်ခုနစ်ထောင်။ ပေါင် ၇၅.၃၉ အလေးချိန်ရှိသော တဲလန်ကို အခြေခံ၍ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၆၄ ကိုကြည့်ပါ) လှူဒါန်းသော ငွေပမာဏသည် တန်ချိန် ၂၆၃ ခန့် သို့မဟုတ် မက်ထရစ်တန်ချိန် ၂၃၉ ဖြစ်လိမ့်မည်။ “တဲလန်သုံးထောင်” ခေါင်းစဉ်အောက်ရှိ အထက်ပါအချက်ကို ကြည့်ပါ။

5.    Consecrate his service. David had willingly consecrated himself and his service to the Lord, and he could now call upon his people to do likewise. He identified the project of building the Temple with the service of God. By their faithfulness in this matter the people would reveal the extent of their faithfulness to God. Acceptable service to God is willing, cheerful, and immediate service.

၅။ သူ၏ အမှုတော်ကို ဆက်ကပ်ခြင်း။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိ၏အမှုတော်ကို ဘုရားသခင်ထံ စေတနာအလျောက် ဆက်ကပ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူ၏လူမျိုးများကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်း စီမံကိန်းကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် တစ်သားတည်းသတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုဖြင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှု ပမာဏကို ဖော်ပြကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်လက်ခံတော်မူသော ဝတ်ပြုခြင်းသည် စေတနာရှိသော၊ ဝမ်းမြောက်သော၊ ချက်ချင်းပြုသော ဝတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။

7.    Iron. On the basis of a talent weighing ၇၅.၃၉ lb. (Vol. I, p. 164) the amount of iron contributed would total about ၃,၇၇၀ tons, or ၃,၄၂၀ metric tons (see on v. ၄ regarding ancient standards of weight). See further pp. ၁၂၂, ၁၂၃. Iron was of much greater value in those days than it is today.

၇။ သံ။ ပေါင် ၇၅.၃၉ အလေးချိန်ရှိသော တဲလန်ကို အခြေခံ၍ (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၆၄) လှူဒါန်းသော သံပမာဏသည် စုစုပေါင်း တန်ချိန် ၃,၇၇၀ ခန့် သို့မဟုတ် မက်ထရစ်တန်ချိန် ၃,၄၂၀ ဖြစ်လိမ့်မည် (ရှေးခေတ်အလေးချိန် စံနှုန်းများနှင့် ပတ်သက်၍ အခန်းငယ် ၄ တွင် ကြည့်ပါ)။ စာမျက်နှာ ၁၂၂၊ ၁၂၃ ကို ဆက်လက်ကြည့်ပါ။ ထိုခေတ်အခါက သံသည် ယနေ့ထက်တန်ဖိုး ပိုမိုကြီးမားသည်။

9.    The people rejoiced. A willing offering to God brings joy to the heart. Sacrificing Christians are happy Christians. The lack of joy in the life is often due to the lack of liberality in the soul. The king also rejoiced. David found joy in giving, and he rejoiced in the joy that came to his people from giving. A liberal Christian should be a joyous Christian.

၉။ လူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ဘုရားသခင်ထံ စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းခြင်းသည် နှလုံးသားကို ဝမ်းမြောက်စေသည်။ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံသော ခရစ်ယာန်များသည် ပျော်ရွှင်သော ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဘဝတွင် ဝမ်းမြောက်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ရက်ရောမှု ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ရှင်ဘုရင်လည်း ဝမ်းမြောက်၏။ ဒါဝိဒ်သည် ပေးကမ်းခြင်း၌ ဝမ်းမြောက်မှုကို တွေ့ရှိပြီး၊ ပေးကမ်းခြင်းမှ သူ၏လူမျိုးတို့ရရှိသော ဝမ်းမြောက်မှုအတွက်လည်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ရက်ရောသော ခရစ်ယာန်သည် ဝမ်းမြောက်သော ခရစ်ယာန် ဖြစ်သင့်သည်။

11.                   Thine, O Lord. By his personal contact with God, David had caught a glimpse of the infinite greatness and glory of Heaven and the utter unworthiness and nothingness of man. In a spirit of genuine humility he ascribed all praise and honor to God. Compare the expression in the Lord’s Prayer: “For thine is the kingdom, and the power, and the glory, for ever. Amen” (Matt. 6:13).

၁၁။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ပိုင်သော အရာဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တိုင်ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းအားဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဆုံးမရှိသော ကြီးမြတ်မှုနှင့် ဘုန်းအသရေ၊ လူသားတို့၏ လုံးဝမထိုက်တန်မှုနှင့် အနှစ်သာရကင်းမဲ့မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ စစ်မှန်သော နှိမ့်ချခြင်းစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ရှိသမျှကို ဘုရားသခင်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား၊ နိုင်ငံ၊ တန်ခိုး၊ ဘုန်းတော်သည် ကာလအစဉ်အဆက် ကိုယ်တော်၌ ရှိပါ၏။ အာမင်” ဟူသော သခင်ယေရှု၏ ဆုတောင်းချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (မဿဲ ၆:၁၃)။

13.                   We thank thee. Worship in its highest sense involves a recognition of God’s greatness and goodness and the response of the heart in joyous thanksgiving.

၁၃။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကျေးဇူးတင်ပါ၏။ အမြင့်မားဆုံးသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်မှုနှင့် ကောင်းမြတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်သော ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် နှလုံးသားက တုံ့ပြန်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

14.                   Who am I? David recognized his own unworthiness, and the utter inability of either himself or his people to give unto God unless God Himself had put into their hearts the spirit of giving and into their hands the wherewithal to give. Of thine own. David frankly acknowledges that the earth and all therein are the Lord’s and that in the offerings made that day he and his people were only returning to God a little of what God had given to them.

၁၄။ အကျွန်ုပ်ကား အဘယ်သူနည်း။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏မထိုက်တန်မှုကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်က သူတို့၏နှလုံးသားထဲသို့ ပေးကမ်းလိုသောစိတ်ကို ထည့်ပေးပြီး၊ သူတို့၏လက်ထဲသို့ ပေးကမ်းရန် ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ပေးမထားလျှင် ဘုရားသခင်အား သူတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူ၏လူမျိုးတို့ ပေးကမ်းရန် လုံးဝမတတ်နိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ပိုင်သောအရာ။ မြေကြီးနှင့်တကွ ထိုတွင်ရှိသမျှတို့သည် ထာဝရဘုရားပိုင်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုနေ့က လှူဒါန်းသော အလှူငွေများတွင် သူနှင့်သူ၏လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော အရာအနည်းငယ်ကိုသာ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်ပေးအပ်နေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဒါဝိဒ်က ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံသည်။

16.                   All this store. That is, all this abundance of material and wealth. Of thine hand. All this abundance of treasure that Israel gave for the Temple had come from the hand of God, and was rightfully His. What man has, he receives from the bountiful hand of God (Ps. 104:28).

၁၆။ ဤပစ္စည်းစုများ အားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဤပစ္စည်းပစ္စယများနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ ပေါများခြင်း အားလုံးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်မှ။ ဗိမာန်တော်အတွက် ဣသရေလတို့ ပေးလှူသော ဤရတနာ ပေါများခြင်း အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ကိုယ်တော်ပိုင်ဆိုင်သင့်သောအရာ ဖြစ်သည်။ လူတွင်ရှိသမျှသော အရာကို ဘုရားသခင်၏ ကြွယ်ဝသောလက်တော်မှ ခံယူရရှိသည် (ဆာလံ ၁၀၄:၂၈)။

17.                   Triest the heart. Compare Ps. 7:9; 11:4; 26:2; 139:1; Jer. 11:20; Rev. 2:23. In uprightness. God’s interest is in righteousness and mercy, not in religious formalism and outward conformity to law. Uprightness within results in kindness, justice, honesty, and goodness without. God calls for a religion of the heart that produces the fruits of upright living (see Micah 6:8). I have willingly offered. There was no hypocrisy in this prayer; it sprang from deep sincerity. What David had done, he had done willingly and cheerfully, finding in such giving his keenest joy.

၁၇။ နှလုံးကို စုံစမ်းတော်မူ၏။ ဆာလံ ၇:၉၊ ၁၁:၄၊ ၂၆:၂၊ ၁၃၉:၁၊ ယေရမိ ၁၁:၂၀၊ ဗျာဒိတ် ၂:၂၃ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌။ ဘုရားသခင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်၌သာဖြစ်ပြီး၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အခမ်းအနားပုံစံများနှင့် ဥပဒေကို ပြင်ပမှ လိုက်နာခြင်း၌ မဟုတ်ပါ။ အတွင်းစိတ် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အပြင်ပန်းတွင် ကြင်နာခြင်း၊ တရားမျှတခြင်း၊ ရိုးသားခြင်းနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်စွာနေထိုင်ခြင်း အသီးအပွင့်များကို ဖြစ်ထွန်းစေသော နှလုံးသား၏ ဘာသာတရားကို တောင်းဆိုတော်မူသည် (မိက္ခာ ၆:၈ ကို ကြည့်ပါ)။ အကျွန်ုပ်သည် စေတနာအလျောက် လှူဒါန်းခဲ့ပါပြီ။ ဤဆုတောင်းခြင်း၌ အတုအယောင်မရှိပါ။ နက်ရှိုင်းသော စိတ်ရင်းမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်ပြုခဲ့သောအရာကို သူသည် စေတနာအလျောက်နှင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပေးကမ်းခြင်း၌ သူ၏အကြီးမားဆုံးသော ဝမ်းမြောက်မှုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

18.                   Keep this. That is, keep always in the hearts of God’s people the purpose and spirit manifested this day. Prepare their hearts. Or, “direct their hearts.” The moving of the Spirit of God upon the hearts of men and the placing of God’s love within the souls of men cause them to direct their thoughts to Heaven.

၁၈။ ဤစိတ်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဤနေ့၌ ပြသခဲ့သော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အစဉ်စောင့်ရှောက်ပေးပါ။ သူတို့၏နှလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူပါ။ သို့မဟုတ် “သူတို့၏နှလုံးကို လမ်းပြပေးတော်မူပါ။” လူတို့၏နှလုံးသားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို လူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးခြင်းသည် သူတို့၏အကြံအစည်များကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ညွှန်ပြစေသည်။

20.                   Worshipped. The word here translated “worshipped” means basically, “to bow down,” “to prostrate oneself.” In grateful praise the people lifted up their hearts in worship to God; and in joyous recognition of what they owed to the example and admonition of David, they made obeisance to their king.

၂၀။ ကိုးကွယ်ကြ၏။ ဤနေရာတွင် “ကိုးကွယ်ကြ၏” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အခြေခံအားဖြင့် “ဦးညွှတ်ခြင်း၊” “မိမိကိုယ်ကို မြေပြင်၌ ပြပ်ဝပ်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျေးဇူးတင်သော ချီးမွမ်းခြင်း၌ လူတို့သည် ဘုရားသခင်အား ကိုးကွယ်ရန် သူတို့၏နှလုံးသားကို မြှောက်တင်ခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်၏ ပုံသက်သေနှင့် သတိပေးချက်တို့ကြောင့် သူတို့ရရှိခဲ့သည့် အကျိုးကျေးဇူးကို ဝမ်းမြောက်စွာ အသိအမှတ်ပြုရင်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ရှင်ဘုရင်အား ဦးညွှတ်ခြင်းပြုကြသည်။

22.                   The second time. For the first time that Solomon was made king see on 1 Chron. ၂၃:၁; 1 Kings ၁:၃၂–၄၀.

၂၂။ ဒုတိယအကြိမ်။ ရှောလမုန်ကို ဘုရင်အဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် တင်မြှောက်ခြင်းအတွက် ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၃:၁၊ ရှင်ဘုရင်မှတ်တမ်း ပထမစောင် ၁:၃၂-၄၀ ကို ကြည့်ပါ။

23.                   Instead of David. Though David was still alive at this time, all active direction of the affairs of state was placed in the hands of Solomon.

၂၃။ ဒါဝိဒ်၏ကိုယ်စား။ ဤအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်သည် အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း၊ နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်များ၏ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု အားလုံးကို ရှောလမုန်၏လက်သို့ အပ်နှင်းခဲ့သည်။

24.                   Submitted themselves. That is, they pledged their allegiance to Solomon. This was particularly important in view of the conspiracy of Adonijah (1 Kings ၁:၅–၅၃).

၂၄။ နားထောင်ကြ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူတို့သည် ရှောလမုန်အား သစ္စာခံမည်ဟု ကတိပြုကြသည်။ အဒေါနိယ၏ ပုန်ကန်ကြံစည်မှုကို ထောက်ရှုလျှင် ဤသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးပေသည် (ရှင်ဘုရင်မှတ်တမ်း ပထမစောင် ၁:၅-၅၃)။

27.                   Forty years. According to the chronology employed tentatively in this commentary (see Vol. II, pp. ၁၃၄, ၁၆၂, ၇၇), David reigned from about ၁၀၁၁ to ၉၇၁ b.c. Seven years. Compare 2 Sam. ၅:၅ (see Vol. II, p. ၁၃၃).

၂၇။ နှစ်လေးဆယ်။ ဤဝေဖန်သုံးသပ်ချက်တွင် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အသုံးပြုထားသော သမိုင်းမှတ်တမ်းအရ (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၃၄၊ ၁၆၂၊ ၇၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဒါဝိဒ်သည် ဘီစီ ၁၀၁၁ မှ ၉၇၁ ခန့်အထိ နန်းစံခဲ့သည်။ ခုနစ်နှစ်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၅:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

29.                   The book of Samuel. Verse ၂၉ points to the existence of a number of important books recording Israel’s early history.

၂၉။ ရှမွေလ၏ ကျမ်းစာ။ အခန်းငယ် ၂၉ သည် ဣသရေလတို့၏ ရှေးဦးသမိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော အရေးကြီးသည့် ကျမ်းစာအများအပြား ရှိခဲ့ကြောင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။

30.                   The times. That is, the seasons of good and evil fortune that he experienced, the various vicissitudes that came to him, to his people, and to the nations round about.

၃၀။ အချိန်ကာလများ။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော ကောင်းသောအခါနှင့် ဆိုးသောအခါ၊ သူ၊ သူ၏လူမျိုးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများထံသို့ ရောက်လာခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော အပြောင်းအလဲများဖြစ်သည်။