အခန်း ၂၇—Israel အား ပညတ်တရားပေးအပ်ခြင်း
ဤအခန်းသည် Exodus ၁၉ မှ ၂၄ အထိကို အခြေခံထားသည်။
Sinai တွင် စခန်းချပြီး မကြာမီ Moses သည်
ဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ သူသည်
တစ်ဦးတည်း မတ်စောက်၍ ကြမ်းတမ်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း တောင်ပေါ်သို့ တက်ပြီး Jehovah ၏ ရှိတော်မူခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသော မိုးတိမ်အနီးသို့
ချဉ်းကပ်လာသည်။ ယခု Israel
တို့သည် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားနှင့် နီးကပ်၍ ထူးခြားသော
ဆက်နွှယ်မှုတစ်ရပ်သို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်
အသင်းတော်နှင့် လူမျိုးအဖြစ် ပေါင်းစည်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ လူတို့အတွက် Moses ထံသို့ ပေးသော သတင်းစကားမှာ—
“အဲဂုတ္တုလူတို့အား ငါပြုခဲ့သမျှနှင့် လင်းယုန်ငှက်၏
အတောင်များပေါ်တွင် သင်တို့ကို ငါဆောင်ယူ၍ ကိုယ်တော်ထံသို့ သင်တို့ကို
ငါဆောင်ခဲ့သည်ကို သင်တို့မြင်ကြပြီ။ ယခုတွင် သင်တို့သည် ငါ၏အသံကို အမှန်နားထောင်၍
ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်မည်ဆိုလျှင်၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည်
ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်သောကြောင့်၊ လူအပေါင်းတို့ထက် သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ အထူးဘဏ္ဍာဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်နိုင်ငံနှင့် သန့်ရှင်းသောလူမျိုး
ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။”
Moses သည် စခန်းသို့ ပြန်လာပြီး Israel အကြီးအကဲများကို ခေါ်၍ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ထပ်မံပြောပြသည်။
သူတို့၏အဖြေမှာ “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် အလေးအနက်ထားသော ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ကို
ပြုလုပ်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် လက်ခံရန် ကတိပြုကြသည်။
ထိုအရာအားဖြင့် သူတို့သည် အထူးသဘောအရ ကိုယ်တော်၏ အာဏာအောက်ခံများ ဖြစ်လာကြသည်။
တစ်ဖန် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားရာ
ထာဝရဘုရားက သူ့အား “ကြည့်ရှုလော့၊ လူတို့သည် သင်နှင့် ငါပြောသောအခါ ကြားရ၍ သင့်ကို
အစဉ်ယုံကြည်စေရန် ငါသည် မိုးတိမ်ထူထပ်သောအထဲ၌ သင့်ထံသို့ လာမည်” ဟု
မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့သည် လမ်းခရီးတွင် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံသောအခါ Moses နှင့် Aaron တို့ကို ဆန့်ကျင်၍
ညည်းတွားရန်၊ Israel တို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဆောင်ထုတ်လာပြီး သတ်ပစ်ရန်
ဦးဆောင်လာသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အသင့်ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို
ယုံကြည်အားထားလာစေရန် ထာဝရဘုရားသည် Moses ကို သူတို့ရှေ့၌ ဂုဏ်ပြုတော်မူမည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တရားကို မိန့်ကြားမည့်အချိန်အခါကို
ထိုပညတ်တရား၏ မြင့်မြတ်သောအကျင့်စရိုက်နှင့် လိုက်ဖက်သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ်
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏
အမှုတော်နှင့် သက်ဆိုင်သမျှအရာတိုင်းကို အလွန်ကြီးမားသော ရိုသေလေးစားမှုဖြင့်
မှတ်ယူရမည်ဟူသော အချက်ကို လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲစေရမည်။ ထာဝရဘုရားက Moses အား “လူတို့ထံသို့ သွား၍ ယနေ့နှင့် မနက်ဖြန် သူတို့ကို
သန့်ရှင်းစေလော့။ သူတို့အဝတ်ကို လျှော်စေ၍ သုံးရက်မြောက်သောနေ့အတွက်
အသင့်ပြင်ဆင်ထားစေလော့။ အကြောင်းမူကား သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည်
လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် Sinai
တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ထိုကြားကာလရက်များအတွင်း လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ပေါ်လာရန်
အလေးအနက်ပြင်ဆင်ခြင်း၌ အချိန်ကို အသုံးပြုရမည်။ သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဝတ်အစားတို့သည်
အညစ်အကြေးကင်းစင်ရမည်။ Moses
သည် သူတို့၏အပြစ်များကို ထောက်ပြသောအခါ
သူတို့၏စိတ်နှလုံးများသည် အပြစ်မှ သန့်ရှင်းလာစေရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို
နှိမ့်ချခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့တွင် အပ်နှံရမည်။
ပညတ်တော်အတိုင်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊
နောက်ထပ်ပညတ်တစ်ရပ်ကို နာခံ၍ Moses သည်
တောင်ပတ်လည်တွင် အကာအရံတစ်ခု ထားစေသည်။ သို့မှသာ လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ
မြင့်မြတ်သောနယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို
ထိုတောင်ကို ထိရန်ပင် ကြိုးစားပါက ချက်ချင်းသေဒဏ်ခံရမည်။
သုံးရက်မြောက်သောနေ့ နံနက်တွင် လူအပေါင်းတို့၏မျက်စိသည်
တောင်ပေါ်သို့ လှည့်ကြည့်နေကြစဉ်၊ တောင်ထိပ်ကို ထူထပ်သော မိုးတိမ်တစ်ခုက
ဖုံးလွှမ်းလာပြီး ပို၍မည်းမှောင်၍ ပို၍သိပ်သည်းလာကာ အောက်သို့ လျှောဆင်းလာပြီး
တောင်တစ်ခုလုံးကို မှောင်မိုက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုဖြင့်
ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆောင်သည့်
တံပိုးမှုတ်သံကဲ့သို့သော အသံကို ကြားရပြီး Moses သည် သူတို့ကို တောင်ခြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲမှ
တောက်ပသော လျှပ်စီးများ လက်လက်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများကြား၌
မိုးကြိုးသံများ ပဲ့တင်ထပ်၍ ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် မီးဖြင့်
ဆင်းသက်တော်မူသောကြောင့် Sinai
တောင်တစ်ခုလုံးသည် မီးခိုးထွက်၍၊ ထိုတောင်၏ မီးခိုးသည်
မီးဖို၏ မီးခိုးကဲ့သို့ တက်လေ၏။ တောင်တစ်ခုလုံးသည် အလွန်တုန်လှုပ်လေ၏။” စုဝေးနေသော
လူအပေါင်းတို့၏ မြင်ကွင်း၌ “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် တောင်ထိပ်၌
ဝါးမျိုလောင်ကျွမ်းသော မီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” “တံပိုးသံသည် အကြာကြီးမြည်၍
ပို၍ကျယ်လောင်လာလေ၏။” Jehovah
၏ ရှိတော်မူခြင်းကို ပြသသော အမှတ်အသားများသည်
အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသဖြင့် Israel တို့၏အလုံးအရင်းသည်
ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် လဲကျကြသည်။ Moses ကိုယ်တိုင်ပင် “ငါသည် အလွန်ကြောက်၍ တုန်လှုပ်လျက်ရှိ၏” ဟု
ဆိုသည်။ ဟေဗြဲ ၁၂:၂၁။
ယခု မိုးကြိုးသံများ ရပ်သွားသည်။ တံပိုးသံကိုလည်း
မကြားရတော့။ မြေကြီးသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ အလေးအနက်ထားသော
တိတ်ဆိတ်သည့်အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိလာပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားရသည်။
တောင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရပ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ကို
ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲမှ စကားပြော၍ ထာဝရဘုရားသည်
မိမိ၏ပညတ်တရားကို ထုတ်ဖော်မိန့်ကြားတော်မူသည်။ Moses သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဖော်ပြရာတွင် “ထာဝရဘုရားသည် Sinai မှ ကြွလာ၍ သူတို့အဖို့ Seir မှ
ထွက်ပေါ်တော်မူ၏။ Paran တောင်မှ အရောင်တော်ကို ထွန်းလင်းစေ၍၊ သန့်ရှင်းသူ
တစ်သောင်းတို့နှင့်အတူ ကြွလာတော်မူ၏။ သူ၏လက်ယာတော်မှ သူတို့အဖို့
မီးလောင်သောပညတ်တရား ထွက်လာ၏။ အကယ်စင်စစ် ကိုယ်တော်သည် လူတို့ကို ချစ်တော်မူ၏။
ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့သည် လက်တော်၌ ရှိကြ၏။ သူတို့သည်
ကိုယ်တော်၏ခြေတော်ရင်း၌ ထိုင်၍ ကိုယ်တော်၏စကားတော်များကို အသီးသီးခံယူကြလိမ့်မည်”
ဟု ဆိုသည်။ တရားဟောရာ ၃၃:၂၊ ၃။
Jehovah သည် တရားသူကြီးနှင့် ပညတ်တော်ပြုရှင်၏
ကြောက်မက်ဖွယ်အာနုဘော်တော်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြတော်မူခြင်းမဟုတ်ဘဲ
မိမိလူတို့ကို သနားကြင်နာသော စောင့်ရှောက်သူအဖြစ်လည်း ဖော်ပြတော်မူသည်။
“အဲဂုတ္တုပြည်၊ ကျွန်ခံရာအိမ်မှ သင့်ကို ဆောင်ထုတ်လာသော သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား
ငါဖြစ်၏။” သူတို့သိပြီးသားဖြစ်သော သူတို့၏လမ်းပြနှင့် ကယ်နုတ်ရှင်၊ ပင်လယ်ကို
ဖြတ်၍ သူတို့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သူ၊ ဖာရောမင်းနှင့် သူ၏အလုံးအရင်းတို့ကို
ဖြိုဖျက်ခဲ့သူ၊ ထိုသို့ဖြင့် အဲဂုတ္တု၏ဘုရားများအားလုံးထက် မိမိသည်
အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သူ—ထိုသူပင် ယခု မိမိ၏ပညတ်တရားကို
မိန့်ကြားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်၌ ပညတ်တရားကို ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက်သာ
သီးသန့် မိန့်ကြားခြင်းမဟုတ်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို မိမိ၏ပညတ်တရားကို
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော်မူသော်လည်း၊
ထိုပညတ်တရားကို လောကတစ်ခုလုံးအတွက် မြင့်မြတ်သော အပ်နှံမှုတစ်ရပ်အဖြစ်
ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အမိန့်များသည် လူသားအားလုံးနှင့်
သင့်လျော်ပြီး လူတိုင်း၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းအတွက်
ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ တိုတောင်း၍ ပြည့်စုံပြီး အာဏာရှိသော အမိန့်ဆယ်ပါးသည်
လူသား၏ ဘုရားသခင်အပေါ်နှင့် မိမိအချင်းချင်းအပေါ် ထမ်းဆောင်ရမည့် တာဝန်ကို
လွှမ်းခြုံထားပြီး အားလုံးသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ကြီးမားသော အခြေခံမူပေါ်တွင်
အခြေခံထားသည်။ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊
အသက်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့။
မိမိအိမ်နီးချင်းကိုလည်း မိမိကိုယ်ကို ချစ်သကဲ့သို့ ချစ်လော့။” လုကာ ၁၀:၂၇။ တရားဟောရာ ၆:၄၊ ၅၊ ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၈ တို့ကိုလည်း ကြည့်ပါ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၌ ဤအခြေခံမူများကို
အသေးစိတ် ဆောင်ရွက်ထားပြီး လူသားတို့၏ အခြေအနေနှင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်တို့တွင်
အသုံးချနိုင်အောင် ပြုထားသည်။
“ငါမှတစ်ပါး အခြားဘုရားကို မကိုးကွယ်ရ။”
ထာဝရတည်ရှိ၍ ကိုယ်ပိုင်တည်ရှိသူ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမခံရသူ၊
အရာခပ်သိမ်းတို့၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ထောက်ပံ့သူဖြစ်သော Jehovah သာလျှင် အမြင့်ဆုံးသော ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့်
ဝတ်ပြုခြင်းကို ခံယူရန် ထိုက်တန်တော်မူသည်။ လူသားသည် မိမိ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ
သို့မဟုတ် အမှုဆောင်ခြင်းတွင် အခြားအရာတစ်စုံတစ်ခုကို ပထမနေရာပေးခြင်းမှ တားမြစ်ထားသည်။
ဘုရားသခင်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ချစ်ခြင်းကို လျော့နည်းစေသော သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အား
ထိုက်သင့်သောအမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျွန်ုပ်တို့
မြတ်နိုးစွဲလမ်းပါက ထိုအရာကို ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
“သင်ကိုးကွယ်ရန် ကောင်းကင်အထက်၌ ရှိသမျှ၊ မြေကြီးအောက်၌
ရှိသမျှ၊ မြေအောက်ရေ၌ ရှိသမျှတို့၏ ထုဆစ်သောရုပ်တု သို့မဟုတ်
ပုံသဏ္ဌာန်တစ်စုံတစ်ရာကို ကိုယ်အဖို့ မပြုလုပ်ရ။ ထိုအရာတို့ရှေ့၌ ဦးမချရ၊
ဝတ်မပြုရ။”
ဒုတိယပညတ်တော်သည် ရုပ်တုများ သို့မဟုတ်
ပုံသဏ္ဌာန်များအားဖြင့် စစ်မှန်သောဘုရားကို ဝတ်ပြုခြင်းကို တားမြစ်သည်။
အယူမှားလူမျိုးများစွာက သူတို့၏ရုပ်တုများသည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရာတွင်
အသုံးပြုသော ရုပ်ပုံများ သို့မဟုတ် သင်္ကေတများမျှသာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း
ထိုသို့သောဝတ်ပြုခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
ထာဝရဘုရားကို ပစ္စည်းအရာများဖြင့် ကိုယ်စားပြုရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် လူသား၏
ဘုရားသခင်အပေါ် အမြင်ကို နိမ့်ကျစေသည်။ အဆုံးမရှိသော Jehovah ၏ ပြည့်စုံခြင်းမှ စိတ်ကို လွှဲဖယ်လိုက်သောအခါ
ဖန်ဆင်းရှင်အစား ဖန်ဆင်းခံအရာထံသို့ စိတ်သည် ဆွဲဆောင်ခံရမည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်
သူ၏အမြင် နိမ့်ကျလာသကဲ့သို့ လူသားကိုယ်တိုင်လည်း နိမ့်ကျလာမည်။
“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ငါသည် မနာလိုသောဘုရား ဖြစ်၏။”
ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူတို့အကြား နီးကပ်၍ မြင့်မြတ်သော ဆက်နွှယ်မှုကို
အိမ်ထောင်ရေးပုံဥပမာဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ
ဖောက်ပြန်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ထိုအမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မနှစ်မြို့ခြင်းကို
မနာလိုခြင်းဟု သင့်လျော်စွာ ခေါ်ဆိုထားသည်။
“ငါ့ကို မုန်းသောသူတို့၏ အပြစ်ကို သူတို့၏သားသမီးတို့အပေါ်
တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တိုင်အောင် စစ်ကြောမည်။” မိဘများ၏ အမှားပြုခြင်း၏
အကျိုးဆက်များကြောင့် သားသမီးများ ခံစားရမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်သော်လည်း မိဘတို့၏
အပြစ်၌ သူတို့ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခြင်းမရှိလျှင် မိဘများ၏ အပြစ်ကြောင့် သူတို့ကို
အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မရှိပါ။ သို့သော် သားသမီးများသည် မိဘတို့၏ခြေလှမ်းအတိုင်း
လိုက်လေ့ရှိသည်။ အမွေဆက်ခံမှုနှင့် စံနမူနာအားဖြင့် သားများသည် ဖခင်၏အပြစ်တွင်
ပါဝင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ မှားယွင်းသော သဘောထားများ၊ ဖောက်ပြန်သော
အလိုဆန္ဒများနှင့် နိမ့်ကျသော ကိုယ်ကျင့်တရားများအပြင် ကိုယ်ခန္ဓာရောဂါနှင့်
ယိုယွင်းပျက်စီးမှုတို့ကိုလည်း ဖခင်မှသားသို့ တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တိုင်အောင်
အမွေအဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းကြသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်အမှန်တရားသည် လူတို့အား
အပြစ်၏လမ်းစဉ်ကို လိုက်ခြင်းမှ ထိန်းချုပ်ရန် အလေးအနက် အင်အားတစ်ရပ် ဖြစ်သင့်သည်။
“ငါ့ကိုချစ်၍ ငါ၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သော
လူထောင်ပေါင်းများစွာတို့ကို ကရုဏာပြမည်။” မိစ္ဆာဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို
တားမြစ်ရာတွင် ဒုတိယပညတ်တော်သည် အဓိပ္ပာယ်သဘောအားဖြင့် စစ်မှန်သောဘုရားကို
ဝတ်ပြုရန် အမိန့်ပေးထားသည်။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင် သစ္စာရှိသူတို့အဖို့ ကရုဏာကို
ကတိပြုထားသည်။ ကိုယ်တော်ကို မုန်းသောသူတို့အပေါ် ခြိမ်းခြောက်ထားသည့် အမျက်တော်သည်
တတိယနှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်အထိသာ ဖြစ်သော်လည်း သစ္စာရှိသူတို့အပေါ် ကရုဏာသည်
မျိုးဆက် “ထောင်ပေါင်းများစွာ” တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။
“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီးမယူရ။
အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် မိမိနာမတော်ကို အချည်းနှီးယူသောသူကို အပြစ်ကင်းသည်ဟု
မမှတ်။”
ဤပညတ်တော်သည် မမှန်သောကျိန်ဆိုခြင်းနှင့် သာမန်ကျိန်ဆိုပြောဆိုခြင်းကိုသာ
တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏နာမတော်၏ ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ် အဓိပ္ပာယ်ကို
မထောက်ထားဘဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆ သို့မဟုတ် အလေးမထားဘဲ အသုံးပြုခြင်းကိုလည်း တားမြစ်သည်။
နေ့စဉ်စကားပြောရာတွင် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို မစဉ်းစားဘဲ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း၊ အရေးမကြီးသောကိစ္စများတွင်
ကိုယ်တော်ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို မကြာခဏ
မစဉ်းစားဘဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခြင်းတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို အရှက်ရစေကြသည်။
“နာမတော်သည် သန့်ရှင်း၍ ရိုသေလေးစားဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၁၁၁:၉။ လူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏အာနုဘော်၊
သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်ခြင်းတို့ကို ဆင်ခြင်သင့်သည်။ သို့မှသာ
ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သောအကျင့်စရိုက်ကို နှလုံးသား၌ နားလည်သဘောပေါက်လာမည်ဖြစ်ပြီး
ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောနာမတော်ကို ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းနှင့်
အလေးအနက်ထားခြင်းတို့ဖြင့် ပြောဆိုရမည်။
“ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေရန် အောက်မေ့လော့။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး
အလုပ်လုပ်၍ သင်၏အလုပ်ရှိသမျှကို ပြုလော့။ သတ္တမနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏
ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်မှစ၍ သင်၏သား၊ သင်၏သမီး၊ သင်၏ကျွန်ယောက်ျား၊
သင်၏ကျွန်မိန်းမ၊ သင်၏တိရစ္ဆာန်၊ သင်၏မြို့တံခါးအတွင်းရှိ
ဧည့်သည်တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ အလုပ်မလုပ်ရ။ အကြောင်းမူကား ခြောက်ရက်ပတ်လုံး
ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်း၍
သတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းချီးပေး၍
သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။”
ဥပုသ်နေ့ကို အသစ်တည်ထောင်သည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ်အဖြစ်
မိတ်ဆက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းအချိန်ကတည်းက တည်ထောင်ထားပြီးဖြစ်သော အရာအဖြစ်
မိတ်ဆက်ထားသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အမှုတော်ကို အောက်မေ့ရာ အမှတ်တရအဖြစ် အောက်မေ့၍
စောင့်ထိန်းရမည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို
ညွှန်ပြခြင်းအားဖြင့် စစ်မှန်သောဘုရားကို မိစ္ဆာဘုရားများအားလုံးနှင့်
ခွဲခြားပေးသည်။ သတ္တမနေ့ကို စောင့်ထိန်းသူအားလုံးသည် ဤလုပ်ရပ်အားဖြင့် မိမိတို့သည်
Jehovah ကို ဝတ်ပြုသူများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ ထို့ကြောင့်
မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်ကို အမှုဆောင်ရန် လူများရှိနေသရွေ့ ဥပုသ်နေ့သည်
ဘုရားသခင်အပေါ် လူသား၏ သစ္စာခံမှုကို ပြသသော နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။
ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအနက် စတုတ္ထပညတ်တော်တစ်ခုတည်း၌သာ ပညတ်တော်ပြုရှင်၏ နာမတော်နှင့်
ဘွဲ့အမည် နှစ်ခုစလုံးကို တွေ့ရသည်။ မည်သူ၏အာဏာဖြင့် ပညတ်တရားကို ပေးအပ်ထားသည်ကို
ပြသသော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်တော်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယင်း၌ ဘုရားသခင်၏
တံဆိပ်ပါဝင်ပြီး ပညတ်တရား၏ စစ်မှန်မှုနှင့် စည်းနှောင်အားရှိမှုကို သက်သေပြရန်
ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား အလုပ်လုပ်ရန်
ခြောက်ရက်ပေးတော်မူပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကို ထိုအလုပ်လုပ်ရက်
ခြောက်ရက်အတွင်း ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ဥပုသ်နေ့၌ လိုအပ်သောအမှုနှင့်
ကရုဏာပြုသောအမှုများကို ပြုခွင့်ရှိပြီး ဖျားနာသူနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို
အချိန်တိုင်း စောင့်ရှောက်ရမည်။ သို့သော် မလိုအပ်သော အလုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ
ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ “ဥပုသ်နေ့၌ သင်၏ခြေကို ချုပ်တည်း၍ ငါ၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌
သင်၏အလိုကို မလိုက်ဘဲ၊ ဥပုသ်နေ့ကို မွေ့လျော်စရာ၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို
ဂုဏ်အသရေရှိသောနေ့ဟူ၍ ခေါ်၍ ... ကိုယ်တိုင်သွားလာသောလမ်းကို မလိုက်ဘဲ၊
ကိုယ်တိုင်နှစ်သက်သောအရာကို မရှာဘဲ ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုလော့။” ဟေရှာယ ၅၈:၁၃။ တားမြစ်ချက်သည် ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပါ။ ပရောဖက်က
“သင်၏ကိုယ်ပိုင်စကားကိုပင် မပြောရ” ဟု ဆိုသည်။ ဥပုသ်နေ့၌ စီးပွားရေးကိစ္စများကို
ဆွေးနွေးသူများ သို့မဟုတ် အစီအစဉ်များ ချမှတ်သူများကို ဘုရားသခင်က စီးပွားရေးကို
အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နေသူများကဲ့သို့ မှတ်ယူတော်မူသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ
စောင့်ထိန်းရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီသဘောရှိသော အရာများပေါ်တွင်ပင်
မိမိတို့၏စိတ်ကို မထားသင့်။ ပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တံခါးအတွင်းရှိ
လူအားလုံးကိုလည်း အကျုံးဝင်သည်။ အိမ်တွင်းရှိသူများသည် မြင့်မြတ်သောအချိန်အတွင်း
လောကီအလုပ်များကို ဘေးဖယ်ထားရမည်။ လူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌
မိမိဆန္ဒအလျောက် အမှုဆောင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန် စည်းလုံးသင့်သည်။
“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားပေးတော်မူသောပြည်၌
သင်၏အသက်တာရှည်စေရန် သင်၏အဘနှင့်အမိကို ရိုသေလော့။”
မိဘများသည် အခြားမည်သူ့ထံ၌မျှ မပေးသင့်သောအဆင့်အတန်းရှိသည့်
ချစ်ခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းကို ခံယူရန် ထိုက်တန်ကြသည်။ မိဘတို့အား
သူတို့၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် အပ်နှံထားသော ဝိညာဉ်များအတွက်
တာဝန်ပေးထားတော်မူသော ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် အသက်တာ၏အစောပိုင်းနှစ်များတွင်
မိဘများသည် မိမိတို့၏သားသမီးများအတွက် ဘုရားသခင်၏နေရာ၌ ရပ်တည်စေရန် စီမံတော်မူသည်။
မိဘတို့၏ တရားဝင်အာဏာကို ငြင်းပယ်သူသည် ဘုရားသခင်၏အာဏာကို ငြင်းပယ်သူ ဖြစ်သည်။
ပဉ္စမပညတ်တော်သည် သားသမီးများအား မိဘများကို ရိုသေခြင်း၊ လက်အောက်ခံခြင်းနှင့်
နာခံခြင်းတို့ကိုသာ တောင်းဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့အား ချစ်ခြင်းနှင့်
နူးညံ့ကြင်နာခြင်း ပြုရန်၊ သူတို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပေါ့ပါးစေရန်၊
သူတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အသက်ကြီးလာသောအခါ ကူညီအားပေး၍
နှစ်သိမ့်ပေးရန်လည်း တောင်းဆိုသည်။ ဓမ္မအမှုဆောင်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၊
ဘုရားသခင်က အာဏာအပ်နှင်းထားသော အခြားသူအားလုံးကို ရိုသေလေးစားရန်လည်း
အမိန့်ပေးသည်။
ဤသည်မှာ တမန်တော်က “ကတိတော်ပါသော ပထမပညတ်တော်” ဖြစ်သည်ဟု
ဆိုသည်။ ဧဖက် ၆:၂။ Canaan သို့ မကြာမီ ဝင်ရောက်တော့မည့် Israel တို့အတွက် ဤပညတ်တော်သည် နာခံသူတို့အား
ထိုကောင်းမြတ်သောပြည်၌ အသက်ရှည်မည်ဟူသော ကတိဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်း၌
ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ Israel အားလုံးကို အကျုံးဝင်ကာ အပြစ်၏ကျိန်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သောအခါ မြေကြီးပေါ်တွင်
ထာဝရအသက်ရမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။
“လူမသတ်ရ။”
အသက်ကို တိုတောင်းစေသော မတရားမှုလုပ်ရပ်အားလုံး၊
မုန်းတီးခြင်းနှင့် လက်စားချေလိုသော စိတ်ဓာတ်၊ အခြားသူများအပေါ် ထိခိုက်နစ်နာစေသော
အပြုအမူများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် သို့မဟုတ် သူတို့အား အန္တရာယ်ဖြစ်စေလိုစိတ်ပင်
ဖြစ်ပေါ်စေသည့် မည်သည့်ကိလေသာကိုမဆို လိုက်စားခြင်း (“မိမိညီအစ်ကိုကို မုန်းသောသူ
မည်သူမဆို လူသတ်သမားဖြစ်၏”)၊ လိုအပ်သူ သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို
စောင့်ရှောက်ရန် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ကျန်းမာရေးကို
ထိခိုက်စေသော မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် မလိုအပ်ဘဲ ချို့တဲ့စေခြင်း
သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ အလုပ်လုပ်ခြင်း—ဤအရာအားလုံးသည် အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့်
ဆဋ္ဌမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူ့မယားကို ပြစ်မှား၍ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှု မပြုရ။”
ဤပညတ်တော်သည် မသန့်ရှင်းသော အပြုအမူများကိုသာ တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ
ကာမဆိုင်ရာ အတွေးများနှင့် အလိုဆန္ဒများ သို့မဟုတ် ထိုအရာများကို လှုံ့ဆော်ပေးသော
အကျင့်တိုင်းကိုလည်း တားမြစ်သည်။ အပြင်ပန်းအသက်တာတွင်သာမက နှလုံးသား၏
လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ခံစားချက်များတွင်လည်း သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းကို
တောင်းဆိုထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရား၏ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော တာဝန်ဝတ္တရားကို
သွန်သင်တော်မူသော Christ သည် မကောင်းသောအတွေး သို့မဟုတ် အကြည့်သည်
မတရားသောအပြုအမူကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။
“မခိုးရ။”
ဤတားမြစ်ချက်တွင် အများပိုင်နှင့် ပုဂ္ဂလိကဆိုင်ရာ
အပြစ်များ နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သည်။ အဋ္ဌမပညတ်တော်သည် လူခိုးယူခြင်းနှင့်
ကျွန်အဖြစ် ရောင်းဝယ်ခြင်းကို ရှုတ်ချပြီး အောင်ပွဲရယူရန် ဆင်နွှဲသော
စစ်ပွဲများကို တားမြစ်သည်။ ခိုးမှုနှင့် ဓားပြတိုက်မှုကို ရှုတ်ချသည်။ အသက်တာ၏
အသေးဆုံးအသေးစိတ်ကိစ္စများ၌ပင် တင်းကျပ်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို တောင်းဆိုသည်။
ကုန်သွယ်မှု၌ အခြားသူထံမှ မတရားအကျိုးအမြတ် ရယူခြင်းကို တားမြစ်ပြီး တရားမျှတသော
အကြွေးများ သို့မဟုတ် လုပ်အားခများကို ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ အခြားသူ၏
မသိနားမလည်မှု၊ အားနည်းမှု သို့မဟုတ် ကံဆိုးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍
မိမိအကျိုးအမြတ် ရရှိရန် ကြိုးစားမှုတိုင်းကို ကောင်းကင်မှတ်တမ်းစာအုပ်များ၌
လိမ်လည်မှုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။
“သင်၏အိမ်နီးချင်းတဘက်၌ မမှန်သောသက်သေကို မခံရ။”
မည်သည့်ကိစ္စတွင်မဆို မမှန်သောစကားပြောခြင်း၊
မိမိ၏အိမ်နီးချင်းကို လှည့်ဖြားရန် ကြိုးပမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ထားခြင်းတို့
အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် ပါဝင်သည်။ လှည့်ဖြားရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိခြင်းသည်
မုသားဖြစ်စေသောအရာ ဖြစ်သည်။ မျက်စိအကြည့်၊ လက်လှုပ်ရှားမှု၊
မျက်နှာအမူအရာတို့ဖြင့် စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုသကဲ့သို့ ထိရောက်စွာ
မုသားပြောနိုင်သည်။ အမှန်ထက် တမင်တကာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းတိုင်း၊ မှားယွင်းသော
သို့မဟုတ် ပိုမိုကြီးမားသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သော အရိပ်အမြွက်
သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုမှုတိုင်း၊ အမှန်တကယ်ဖြစ်ရပ်များကိုပင် လှည့်ဖြားစေရန်
ပြောဆိုခြင်းတို့သည် မုသားဖြစ်သည်။ ဤပညတ်သည် မှားယွင်းစွာဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ်
မကောင်းသောသံသယများဖြင့်၊ အပုပ်ချခြင်း သို့မဟုတ် အတင်းအဖျင်းပြောခြင်းဖြင့်
အိမ်နီးချင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းကို တားမြစ်သည်။
အခြားသူများ ထိခိုက်နစ်နာနိုင်သည့်အခါ အမှန်တရားကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ခြင်းပင်လျှင်
နဝမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“သင်၏အိမ်နီးချင်း၏အိမ်ကို တပ်မက်ခြင်းမရှိရ။
သင်၏အိမ်နီးချင်း၏မယားကိုလည်း တပ်မက်ခြင်းမရှိရ။ သူ၏ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမ၊
နွား၊ မြည်းမှစ၍ သင်၏အိမ်နီးချင်း၏ဥစ္စာရှိသမျှကို တပ်မက်ခြင်းမရှိရ။”
ဒသမပညတ်တော်သည် အပြစ်အားလုံး၏ အမြစ်ကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်ပြီး
အပြစ်ပြုသောအမှုမှ ပေါက်ဖွားလာသော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သည့် အလိုဆန္ဒကို တားမြစ်သည်။
အခြားသူ၏ဥစ္စာကို မိမိအဖို့ လိုချင်သော အပြစ်ရှိသည့်အလိုဆန္ဒကိုပင်
ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို နာခံ၍ မလိုက်စားသူသည် မိမိအချင်းချင်းအပေါ် မတရားသောအမှုကို
ပြုလုပ်သူ ဖြစ်မည်မဟုတ်။
ဤသည်တို့ကား မိုးကြိုးသံနှင့် မီးတောက်များကြားတွင်
ကြီးမြတ်သော ပညတ်တော်ပြုရှင်၏ တန်ခိုးနှင့် အာနုဘော်ကို အံ့ဩဖွယ်ပြသလျက်
မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သော ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မြင့်မြတ်သောအမိန့်များ ဖြစ်သည်။
မိမိလူတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဘယ်တော့မျှ မမေ့စေရန်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို
ဖန်ဆင်းတော်မူသော ပညတ်တရား၏ ရေးသားသူကို အလွန်နက်နဲသော ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းဖြင့်
စွဲမှတ်စေရန် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တရားကို ထုတ်ဖော်ကြေညာရာ၌ မိမိ၏တန်ခိုးနှင့်
ဘုန်းတော်ကို ပြသတော်မူသည်။ လူအပေါင်းတို့အားလည်း မိမိ၏ပညတ်တရား၏ မြင့်မြတ်မှု၊
အရေးပါမှုနှင့် တည်မြဲမှုကို ပြသလိုတော်မူသည်။
Israel လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းဖြင့်
လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်များထွက်ပေါ်လာရာ၌ ထင်ရှားသော
ကြောက်မက်ဖွယ်တန်ခိုးသည် သူတို့၏တုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားများ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက်
ပိုမိုကြီးမားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ
ကြီးမြတ်သောစည်းမျဉ်းကို သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြသောအခါ အပြစ်၏
စက်ဆုပ်ဖွယ်အကျင့်စရိုက်နှင့် သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်ရှေ့တွင်
မိမိတို့၏အပြစ်ရှိမှုကို ယခင်ကထက် ပို၍နားလည်လာကြသည်။ သူတို့သည်
ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် တောင်မှ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ လူအများက Moses အား “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် စကားပြောတော်မူပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်ပါမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်
စကားမပြောပါစေနှင့်။ သို့မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့ သေကြရမည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။
ခေါင်းဆောင်က “မကြောက်ကြနှင့်။ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို စမ်းသပ်ရန်နှင့်
သင်တို့ရှေ့၌ ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းရှိစေရန် ကြွလာတော်မူခြင်းဖြစ်၏။
သို့မှသာ သင်တို့သည် အပြစ်မပြုကြစေရန် ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ သို့သော် လူတို့သည်
အဝေး၌ပင် နေကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြစဉ် Moses သည် “ဘုရားသခင်ရှိတော်မူရာ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲသို့
ချဉ်းကပ်သွားသည်။”
ကျွန်ခံခြင်းနှင့် အယူမှားခြင်းတို့ကြောင့် မျက်စိကန်း၍
နိမ့်ကျနေသော လူတို့၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော
အခြေခံမူများကို အပြည့်အဝ နားလည်ရန် မပြင်ဆင်ရသေးပါ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏
တာဝန်ဝတ္တရားများကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နားလည်၍ လိုက်နာနိုင်စေရန်
ထပ်ဆင့်ပညတ်များကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အခြေခံမူများကို ရှင်းလင်း၍
လက်တွေ့အသုံးချစေသည်။ ဤဥပဒေများကို တရားစီရင်ချက်များဟု ခေါ်သည်။ အကြောင်းမှာ
၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိသော ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှုဖြင့်
ဖွဲ့စည်းထားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ တရားသူကြီးများသည် ၎င်းတို့နှင့်အညီ
တရားစီရင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် မတူဘဲ
ဤအရာများကို Moses အား သီးသန့်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူက လူတို့ထံသို့
ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
ဤဥပဒေများထဲမှ ပထမဆုံးသည် ကျွန်များနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
ရှေးခေတ်ကာလတွင် တရားသူကြီးများက ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်အဖြစ်
ရောင်းချခဲ့ကြသည်။ အချို့ကိစ္စများတွင် ကြွေးမြီရှိသူများကို ၎င်းတို့၏
အကြွေးရှင်များက ရောင်းချခဲ့ကြသည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကြောင့် လူအချို့သည်
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် မိမိတို့၏သားသမီးများကိုပင် ရောင်းချခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဟေဗြဲလူတစ်ဦးကို တစ်သက်လုံးကျွန်အဖြစ် မရောင်းချနိုင်။
သူ၏အမှုဆောင်ရမည့်ကာလသည် ခြောက်နှစ်ဖြင့် ကန့်သတ်ထားပြီး သတ္တမနှစ်တွင်
လွတ်လပ်ခွင့်ပေးရမည်။ လူခိုးယူခြင်း၊ တမင်တကာ လူသတ်ခြင်းနှင့် မိဘတို့၏အာဏာကို
ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို သေဒဏ်ဖြင့် အပြစ်ပေးရမည်။ Israel လူမျိုးမှ မမွေးဖွားသော ကျွန်များကို ထိန်းသိမ်းထားခွင့်ပြုသော်လည်း
သူတို့၏အသက်နှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်ကို တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်ထားရမည်။ ကျွန်တစ်ဦးကို
သတ်သူသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်။ သခင်က သူ့အား ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေပြီး သွားတစ်ချောင်း
ဆုံးရှုံးရုံမျှပင် ဖြစ်စေကာမူ ထိုကျွန်သည် လွတ်လပ်ခွင့်ရရန် အခွင့်ရှိသည်။
Israel လူတို့သည် မကြာသေးမီကပင် ကိုယ်တိုင်ကျွန်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး
ယခုတွင် မိမိတို့အောက်၌ ကျွန်များရှိလာတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့်
အဲဂုတ္တုအလုပ်ခိုင်းသူများထံမှ မိမိတို့ခံစားခဲ့ရသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့်
အလွန်အကျွံတောင်းဆိုမှုစိတ်ဓာတ်ကို မလိုက်စားရန် သတိပြုရမည်။ မိမိတို့၏
ခါးသီးသောကျွန်ဘဝအမှတ်ရမှုသည် ကျွန်၏နေရာ၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားနိုင်စေရန်
ကူညီပေးသင့်ပြီး ကြင်နာ၍ သနားကရုဏာထားကာ မိမိတို့အား အခြားသူများက
ပြုစေလိုသကဲ့သို့ အခြားသူများကို ပြုစေရန် ဦးဆောင်ပေးသင့်သည်။
မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များ၏ အခွင့်အရေးများကို
အထူးကာကွယ်ထားပြီး သူတို့၏ အားကိုးရာမဲ့သော အခြေအနေအပေါ် နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်ရန်
အမိန့်ပေးထားသည်။ “သင်တို့သည် သူတို့ကို တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် ဆင်းရဲစေလျှင်၊
သူတို့သည် ငါ့ထံသို့ အော်ဟစ်လျှင် ငါသည် သူတို့အော်ဟစ်သံကို အမှန်ကြားမည်။
ငါ၏အမျက်သည် ထွက်၍ သင်တို့ကို ဓားဖြင့် သတ်မည်။ သင်တို့၏မယားတို့သည် မုဆိုးမများ၊
သင်တို့၏သားသမီးတို့သည် မိဘမဲ့များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။ Israel တို့နှင့် ပေါင်းစည်းနေထိုင်သော တိုင်းတစ်ပါးသားများကိုလည်း
မတရားမှု သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်မှုမှ ကာကွယ်ရမည်။ “ဧည့်သည်တစ်ပါးကို မနှိပ်စက်ရ။
အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဧည့်သည်ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့်
ဧည့်သည်၏စိတ်ကို သင်တို့သိကြ၏။”
ဆင်းရဲသားတို့ထံမှ အတိုးယူခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။
ဆင်းရဲသား၏အဝတ် သို့မဟုတ် စောင်ကို အပေါင်အဖြစ် ယူထားလျှင် ညနေမရောက်မီ သူ့ထံသို့
ပြန်ပေးရမည်။ ခိုးမှုကျူးလွန်သူသည် နှစ်ဆပြန်ပေးရမည်။ တရားသူကြီးများနှင့်
အုပ်ချုပ်သူများကို ရိုသေရန် အမိန့်ပေးထားပြီး တရားသူကြီးများကိုလည်း
တရားစီရင်ရာတွင် ဖောက်ပြန်ခြင်း၊ မမှန်သောအမှုကို ကူညီခြင်း သို့မဟုတ်
လာဘ်ယူခြင်းတို့ မပြုရန် သတိပေးထားသည်။ အပုပ်ချခြင်းနှင့် အတင်းအဖျင်းပြောခြင်းကို
တားမြစ်ထားပြီး ကိုယ်ပိုင်ရန်သူများအပေါ်၌ပင် ကြင်နာမှုလုပ်ရပ်များ ပြုရန်
အမိန့်ပေးထားသည်။
တစ်ဖန် လူတို့အား ဥပုသ်နေ့၏ မြင့်မြတ်သော တာဝန်ဝတ္တရားကို
သတိပေးခဲ့သည်။ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များကို သတ်မှတ်ပေးပြီး ထိုပွဲများ၌
နိုင်ငံသားယောက်ျားအားလုံးသည် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ စုဝေးကာ ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏
ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ကိုယ်တော်၏ကောင်းကျိုးများထဲမှ ပထမဆုံးအသီးအနှံများကို
ယူဆောင်လာရမည်။ ဤစည်းမျဉ်းများအားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့သည်
အကြောင်းမဲ့ အာဏာသုံးခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်။ အားလုံးသည် Israel တို့၏အကျိုးအတွက် ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက
“သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းသောလူများ ဖြစ်ကြရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။
သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်က အသိအမှတ်ပြုရန် ထိုက်တန်သူများ ဖြစ်ရမည်။
ဤဥပဒေများကို Moses က မှတ်တမ်းတင်၍ အမျိုးသားဥပဒေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းရမည်။
ထို့ပြင် ၎င်းတို့ရှင်းလင်းရန် ပေးအပ်ထားသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့်အတူ Israel တို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံခြင်း၏ အခြေအနေ
ဖြစ်ရမည်။
ယခု Jehovah ထံမှ သူတို့အတွက်
သတင်းစကား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ သင်သွားရာလမ်း၌ သင့်ကို စောင့်ရှောက်၍
ငါပြင်ဆင်ထားသောအရပ်သို့ သင့်ကို ဆောင်သွားစေရန် သင်၏ရှေ့၌ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို
ငါစေလွှတ်မည်။ သူ့ကို သတိပြု၍ သူ၏အသံကို နားထောင်လော့။ သူ့ကို
မဆန့်ကျင်နှိုးဆော်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သူသည် သင်တို့၏လွန်ကျူးခြင်းများကို
ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်။ ငါ၏နာမတော်သည် သူ၌ရှိ၏။ သို့သော် သင်သည် သူ၏အသံကို
အမှန်နားထောင်၍ ငါပြောသမျှကို ပြုမည်ဆိုလျှင် သင်၏ရန်သူတို့၏ ရန်သူနှင့်
သင်၏ဆန့်ကျင်သူတို့၏ ဆန့်ကျင်သူ ငါဖြစ်မည်။” Israel တို့၏ လှည့်လည်သွားလာမှု အားလုံးအတွင်း Christ သည် မိုးတိမ်တိုင်နှင့် မီးတိုင်ထဲ၌ သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တော်မူသည်။
ကြွလာမည့် ကယ်တင်ရှင်ကို ညွှန်ပြသော ပုံရိပ်များ ရှိနေသကဲ့သို့၊ လက်ရှိတွင်လည်း
ကယ်တင်ရှင်ရှိတော်မူပြီး လူတို့အတွက် Moses အား အမိန့်ပေးတော်မူသူ၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော
လမ်းကြောင်းအဖြစ် သူတို့ရှေ့တွင် ဖော်ပြထားသူ ဖြစ်တော်မူသည်။
တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးနောက် “Moses သည် လာ၍ ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်အလုံးစုံနှင့်
တရားစီရင်ချက်အလုံးစုံကို လူတို့အား ပြောပြ၏။ လူအပေါင်းတို့က တညီတညွတ်တည်း
‘ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှသော စကားတော်အလုံးစုံကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမည်’ ဟု
ပြန်ပြောကြ၏။” ဤကတိနှင့် သူတို့နာခံရန် ချည်နှောင်ထားသော ထာဝရဘုရား၏
စကားတော်တို့ကို Moses သည် စာအုပ်တစ်အုပ်၌ ရေးမှတ်သည်။
ထို့နောက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခြင်း ပြုလုပ်သည်။ တောင်ခြေ၌
ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီး ထိုအနီး၌ “Israel အမျိုးအနွယ် ဆယ့်နှစ်မျိုးအတိုင်း” တိုင်ဆယ့်နှစ်တိုင်ကို ထောင်ထားသည်။
ယင်းသည် သူတို့၏ ပဋိညာဉ်ကို လက်ခံကြောင်း သက်သေခံချက် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်
အမှုတော်အတွက် ရွေးချယ်ထားသော လူငယ်များက ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို ပူဇော်ကြသည်။
ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများ၏ သွေးဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ကို ဖြန်းပြီးနောက်
Moses သည် “ပဋိညာဉ်စာအုပ်ကို ယူ၍ လူတို့ကြား၌ ဖတ်ပြသည်။”
ထိုသို့ဖြင့် ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေများကို အလေးအနက် ထပ်မံဖော်ပြပြီး လူတိုင်းသည်
၎င်းတို့ကို လိုက်နာမည်၊ မလိုက်နာမည်ကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အသံကို နာခံမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော်
နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တရားကို ကြေညာတော်မူသည်ကို ကြားရပြီး၊ ဤပဋိညာဉ်တွင်
မည်မျှအရာများ ပါဝင်သည်ကို သိရှိနိုင်ရန် ၎င်း၏အခြေခံမူများကို
အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ လူတို့က တစ်သံတည်းဖြင့် “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို
ကျွန်ုပ်တို့ ပြုမည်၊ နာခံမည်” ဟု ထပ်မံဖြေကြသည်။ “Moses သည် ပညတ်တရားအတိုင်း ပညတ်တော်ရှိသမျှကို လူအပေါင်းတို့အား ဟောပြောပြီးသောအခါ
သွေးကိုယူ၍ ... စာအုပ်နှင့် လူအပေါင်းတို့ကို ဖြန်းလျက် ‘ဤသည်ကား ဘုရားသခင်က
သင်တို့အဖို့ အမိန့်ပေးတော်မူသော ပဋိညာဉ်၏သွေး ဖြစ်သည်’ ဟု ဆို၏။” ဟေဗြဲ ၉:၁၉၊ ၂၀။
ယခု ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးကို Jehovah အား သူတို့၏ဘုရင်အဖြစ်ထား၍ အပြည့်အဝ တည်ထောင်ရန်
စီစဉ်မှုများ ပြုလုပ်ရမည်။ Moses သည် “သင်နှင့် Aaron၊ Nadab၊ Abihu
နှင့် Israel အကြီးအကဲ
ခုနစ်ဆယ်တို့သည် ထာဝရဘုရားထံသို့ တက်၍ အဝေးမှ ဝတ်ပြုကြလော့။ Moses တစ်ဦးတည်းသာ ထာဝရဘုရားအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရမည်” ဟူသော
အမိန့်ကို ရရှိထားသည်။ လူတို့သည် တောင်ခြေ၌ ဝတ်ပြုနေကြစဉ် ထိုရွေးချယ်ထားသူများကို
တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်တင်သည်။ အကြီးအကဲ ခုနစ်ဆယ်တို့သည် Israel တို့၏ အုပ်ချုပ်ရေး၌ Moses ကို ကူညီရန် ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို ထားတော်မူ၍
မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးကာ ဂုဏ်ပြုတော်မူသည်။
“သူတို့သည် Israel ၏ဘုရားသခင်ကို မြင်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ခြေအောက်၌
နီလာကျောက်ဖြင့် ခင်းထားသောအရာကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ကိုယ်ထည်ကဲ့သို့
ကြည်လင်တောက်ပသောအရာ ရှိ၏။” သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အဖြစ်ကို မမြင်ကြသော်လည်း
ကိုယ်တော်၏ ရှိတော်မူခြင်း၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်ကြသည်။ ယခင်က ထိုသို့သော
မြင်ကွင်းကို သူတို့မခံနိုင်ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသခြင်းက
သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေ၍ နောင်တရစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်၊
သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို ဆင်ခြင်နေခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏
ဆင်ခြင်မှုအကြောင်းအရာဖြစ်သော ကိုယ်တော်အနီးသို့ ပိုမိုချဉ်းကပ်နိုင်ကြသည်။
Moses နှင့် “သူ၏အမှုတော်ဆောင် Joshua” တို့သည် ယခု ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ သူတို့သည်
အချိန်အတန်ကြာ ပျက်ကွက်နေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ခေါင်းဆောင်သည် Aaron နှင့် Hur တို့အား
အကြီးအကဲများ၏ အကူအညီဖြင့် မိမိ၏နေရာ၌ ဆောင်ရွက်ရန် ခန့်ထားသည်။ “Moses သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွား၍ မိုးတိမ်သည် တောင်ကို
ဖုံးလွှမ်း၏။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် Sinai တောင်ပေါ်၌ တည်နေ၏။” ခြောက်ရက်ပတ်လုံး မိုးတိမ်သည် ဘုရားသခင်၏ အထူးရှိတော်မူခြင်း၏ အမှတ်အသားအဖြစ် တောင်ကို
ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်၏ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း သို့မဟုတ်
ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဆက်သွယ်ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့။ ထိုအချိန်အတွင်း Moses သည် အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ ရှေ့တော်ခန်းသို့
ခေါ်တော်မူမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူ့အား “ငါ့ထံသို့ တောင်ပေါ်သို့
တက်၍ ထိုအရပ်၌ နေလော့” ဟု အမိန့်ပေးထားသော်လည်း သူ၏သည်းခံခြင်းနှင့်
နာခံခြင်းတို့ကို စမ်းသပ်ခံရစဉ် စောင့်ကြည့်နေရခြင်း၌ မပင်ပန်းခဲ့သလို
မိမိ၏တာဝန်နေရာကိုလည်း မစွန့်ခဲ့။ ထိုစောင့်ဆိုင်းရသည့်ကာလသည် သူ့အတွက်
ပြင်ဆင်မှု၊ မိမိကိုယ်ကို အနီးကပ် စစ်ဆေးခြင်းကာလ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏
ဤမျှအခွင့်ထူးခံ အမှုတော်ဆောင်ပင် ကိုယ်တော်၏ ရှိတော်မူခြင်းသို့
ချက်ချင်းချဉ်းကပ်၍ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ပြသခြင်းများကို ခံနိုင်မည်မဟုတ်။
မိမိကိုယ်ကို နှလုံးသားရှာဖွေခြင်း၊ ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့်
ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရန် ခြောက်ရက်ကို အသုံးပြုရမည်။ ထို့နောက်မှသာ
မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ရန် ပြင်ဆင်နိုင်မည်။
ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သော သတ္တမနေ့တွင် Moses သည် မိုးတိမ်ထဲသို့ တက်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ Israel လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ထူထပ်သောမိုးတိမ် ပွင့်လာပြီး
ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဝါးမျိုလောင်ကျွမ်းသော မီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “Moses သည် မိုးတိမ်အလယ်သို့ ဝင်၍ တောင်ပေါ်သို့ တက်သွား၏။ Moses သည် တောင်ပေါ်၌ အရက်လေးဆယ်၊ ညလေးဆယ် နေ၏။” တောင်ပေါ်၌
အရက်လေးဆယ် နေခြင်းတွင် ပြင်ဆင်ရသော ခြောက်ရက် မပါဝင်။ ထိုခြောက်ရက်အတွင်း Joshua သည် Moses နှင့်အတူ
ရှိနေပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် မန္နကို စား၍ “တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ချောင်း” ၏ရေကို
သောက်ကြသည်။ သို့သော် Joshua
သည် Moses နှင့်အတူ
မိုးတိမ်ထဲသို့ မဝင်ခဲ့။ သူသည် အပြင်၌ နေ၍ Moses ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း နေ့စဉ် စားသောက်ခဲ့သည်။ Moses မူကား အရက်လေးဆယ်လုံး အစာရှောင်ခဲ့သည်။
တောင်ပေါ်၌ နေစဉ် Moses သည် ဘုရားသခင်၏ ရှိတော်မူခြင်းကို အထူးသဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြမည့်
သန့်ရှင်းရာဌာနကို တည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များကို ရရှိခဲ့သည်။ “သူတို့သည်
ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဆောက်စေ။ သို့မှသာ သူတို့အလယ်၌ ငါနေမည်” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၈) ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို
စောင့်ထိန်းရန် တတိယအကြိမ် အမိန့်ပေးသည်။ “သင်တို့သည် ငါသည် သင်တို့ကို
သန့်ရှင်းစေသော Jehovah ဖြစ်ကြောင်း သိစေရန် ဤအရာသည် ငါနှင့် Israel အမျိုးသားတို့အကြား အစဉ်အမြဲ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်၏” ဟု
ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။ “ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား
ထိုနေ့သည် သင်တို့အဖို့ သန့်ရှင်း၏။ ... ထိုနေ့၌ အလုပ်တစ်စုံတစ်ရာ ပြုသောသူကို
သူ၏လူတို့အလယ်မှ ပယ်ရှားရမည်။” ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၇၊ ၁၃၊ ၁၄။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် တဲတော်ကို ချက်ချင်းတည်ဆောက်ရန် ညွှန်ကြားချက်များကို
ယခုလေးတင် ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို
ရည်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည့်အပြင် ဝတ်ပြုရာနေရာအတွက် အလွန်လိုအပ်နေသောကြောင့်
ဥပုသ်နေ့၌ ထိုအဆောက်အအုံကို ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် တရားမျှတသည်ဟု လူတို့က
ကောက်ချက်ချနိုင်ကြသည်။ ထိုအမှားမှ သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် သတိပေးချက်ကို
ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အတွက် ထိုအထူးအလုပ်၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့်
အရေးတကြီးဖြစ်မှုသည်ပင် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ငြိမ်ဝပ်ရာနေ့ကို ချိုးဖောက်ရန်
သူတို့ကို မဦးဆောင်ရ။
ထိုအချိန်မှစ၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရင်၏
အစဉ်အမြဲရှိတော်မူခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရမည်။ “Israel အမျိုးသားတို့အလယ်၌ ငါနေ၍ သူတို့၏ဘုရား ဖြစ်မည်”၊ “တဲတော်သည်
ငါ၏ဘုန်းတော်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစေမည်” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉:၄၅၊ ၄၃) ဟူ၍ Moses အား
အာမခံတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်၏ သင်္ကေတနှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို
ဖော်ပြသည့်အရာအဖြစ် Moses
အား ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ မိတ္တူတစ်စောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထိုပညတ်တော်များကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်၏ လက်ချောင်းဖြင့်
ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ထွင်းရေးထားသည် (တရားဟောရာ ၉:၁၀၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၅၊ ၁၆)။ ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းရာဌာနအတွင်း မြင့်မြတ်စွာ
သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနသည် တည်ဆောက်ပြီးသောအခါ
လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး၏ ဝတ်ပြုခြင်း၏ မြင်သာသောဗဟိုချက် ဖြစ်လာမည်။
ကျွန်မျိုးနွယ်မှ Israel လူတို့သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ထက် မြင့်မြတ်လာကာ
ဘုရင်တို့၏ဘုရင်၏ အထူးဘဏ္ဍာဖြစ်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား လောကမှ
ခွဲထုတ်တော်မူပြီး မြင့်မြတ်သောအပ်နှံမှုကို သူတို့ထံ အပ်နှံတော်မူသည်။ သူတို့ကို
မိမိ၏ပညတ်တရားကို ထိန်းသိမ်းသူများအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး သူတို့မှတစ်ဆင့် လူတို့အလယ်၌
မိမိကိုယ်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြင့်
ကောင်းကင်၏အလင်းသည် မှောင်မိုက်ဖုံးလွှမ်းနေသော လောကအပေါ် ထွန်းလင်းရမည်ဖြစ်ပြီး
လူမျိုးအပေါင်းတို့အား မိမိတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်၍
အသက်ရှင်တော်မူသောဘုရားကို ဝတ်ပြုရန် တိုက်တွန်းသည့် အသံကို ကြားရမည်။ Israel လူတို့သည် မိမိတို့အပ်နှံခံထားရသော တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ
ဆောင်ရွက်မည်ဆိုလျှင် လောက၌ တန်ခိုးတစ်ရပ် ဖြစ်လာကြမည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏
ကာကွယ်သူ ဖြစ်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး အခြားလူမျိုးများအားလုံးထက် သူတို့ကို
မြှင့်တင်တော်မူမည်။ ကိုယ်တော်၏အလင်းနှင့် အမှန်တရားသည် သူတို့မှတစ်ဆင့်
ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ သန့်ရှင်းသော အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်
ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုပုံစံတိုင်းထက် ကိုယ်တော်၏ဝတ်ပြုခြင်းသည် သာလွန်ကြောင်း
စံနမူနာအဖြစ် သူတို့သည် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်ကြမည်။
No comments:
Post a Comment