အခန်း ၈—ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်

 

အခန်း ၈—ရေလွှမ်းမိုးခြင်းပြီးနောက်

ရေသည် အမြင့်ဆုံးတောင်များထက် တောင်ဆယ်ငါးတောင်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ လှေသည် လေနှင့် လှိုင်းတို့၏ အလိုအတိုင်း လွင့်မျောလှုပ်ရှားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ငါးလတိုင်တိုင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှေထဲတွင်ရှိသော မိသားစုအတွက် မိမိတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘဲ ပျက်စီးရတော့မည်ဟု မကြာခဏ ထင်မှတ်ရလေသည်။ ထိုအမှုသည် အလွန်စမ်းသပ်မှုကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏လက်တော်သည် ပဲ့ကိုင်ရာတွင် ရှိနေကြောင်း အာမခံချက်ကို နောဧ၌ ရှိသောကြောင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။

ရေများ စတင်ကျဆင်းလာသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏တန်ခိုးဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသော တောင်အုပ်စုတစ်ခု၏ အကာအကွယ်ရရှိသည့် နေရာသို့ သင်္ဘောကို လွင့်မျောသွားစေတော်မူ၏။ ထိုတောင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနည်းငယ်သာ ဝေးကွာကြပြီး၊ သင်္ဘောသည် ထိုငြိမ်သက်သော ခိုလှုံရာအတွင်း လှည့်လည်ရွေ့လျားနေသဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် မောင်းနှင်လွင့်မျောခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုအရာသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ မုန်တိုင်းဒဏ်ခံထားရသော ခရီးသည်များအတွက် အလွန်ကြီးမားသော သက်သာရာရမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။

နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ရေများကျဆင်းလာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ထွက်သွားလိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်အကြာတွင် မြေကြီးခြောက်သွေ့ပြီလောဟု သိရှိရန် အနံ့ခံနိုင်စွမ်းမြန်သော ငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ကျီးတစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုငှက်သည် ရေမှတစ်ပါး မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့သဖြင့် သင်္ဘောသို့ ပြန်လာလိုက်၊ သင်္ဘောမှ ထွက်သွားလိုက်နှင့် ဆက်လက်ပျံသန်းနေသည်။ ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ချိုးတစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုချိုးသည် နားခိုရန်နေရာ မတွေ့သဖြင့် သင်္ဘောသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နောဧသည် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် စောင့်ပြီးလျှင် ချိုးကို ထပ်မံလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုချိုးသည် ညနေအချိန်တွင် သံလွင်ရွက်တစ်ရွက်ကို နှုတ်သီးဖြင့်ကိုင်၍ ပြန်လာသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြလေသည်။ ထို့နောက် “နောဧသည် သင်္ဘောအဖုံးကို ဖယ်ရှား၍ ကြည့်လေသော်၊ မြေမျက်နှာပြင်သည် ခြောက်သွေ့နေသည်ကို မြင်ရ၏။” သို့သော်လည်း သူသည် သင်္ဘောအတွင်း၌ စိတ်ရှည်စွာ ဆက်လက်စောင့်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်အတိုင်း သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ခဲ့သကဲ့သို့ ထွက်ခွာရန် အထူးညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီး ကြီးမားလေးလံသော တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့အား မြေကြီးပေါ်သို့ ထွက်သွားကြရန်နှင့် အသက်ရှင်သမျှသော သတ္တဝါတို့ကိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားကြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ လွတ်မြောက်ရခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအတွင်း နောဧသည် မိမိတို့ကို ကျေးဇူးတော်ဖြင့် စောင့်ရှောက်၍ ထိန်းသိမ်းပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မမေ့ခဲ့ပေ။ သင်္ဘောမှ ထွက်ပြီးနောက် သူ၏ပထမဆုံးလုပ်ရပ်မှာ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်၍ သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်အမျိုးမျိုးတို့မှ ယဇ်ကို ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်းနှင့် ကြီးမြတ်သော ယဇ်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုပူဇော်သက္ကာသည် ထာဝရဘုရားအား နှစ်သက်တော်မူစေခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏မိသားစုအတွက်သာမက မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်မည့်သူအားလုံးအတွက်ပါ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် မွှေးကြိုင်သောအနံ့ကို ရှူတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားက စိတ်တော်ထဲ၌ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ လူတို့အတွက် မြေကြီးကို နောက်တစ်ဖန် ကျိန်ခြင်းမပြုတော့။ ... မြေကြီးတည်နေသရွေ့ မျိုးစေ့ကြဲချိန်နှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်၊ အအေးနှင့် အပူ၊ နွေနှင့် ဆောင်း၊ နေ့နှင့်ညတို့သည် မရပ်စဲရကြ။” ဤနေရာတွင် နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်အားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ် ရှိနေသည်။ နောဧသည် လူသူကင်းမဲ့သော မြေကြီးပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း မိမိအတွက် အိမ်တစ်လုံး မပြင်ဆင်မီ ဘုရားသခင်အတွက် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သူ၏နွား၊ သိုးတိရစ္ဆာန်များသည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး အလွန်ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားရသော်လည်း အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ဥစ္စာဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ထိုထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထာဝရဘုရားထံ ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဦးဆုံးဂရုစိုက်ရမည့်အရာမှာ မိမိတို့၏စိတ်ဆန္ဒအလျောက် ပူဇော်သက္ကာများကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်ရန် ဖြစ်သင့်သည်။ ကိုယ်တော်၏ကရုဏာနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်ထားသော မေတ္တာကို ဖော်ပြသည့် အမှုအရာတိုင်းကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် လက်ဆောင်များပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ကျေးဇူးတင်စွာ အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။

တစ်ဖန် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဖြစ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ စုဝေးလာသော မိုးတိမ်များနှင့် ကျဆင်းလာသော မိုးရေများက လူတို့ကို အမြဲတစေ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေခြင်း မရှိစေရန် ထာဝရဘုရားသည် နောဧ၏မိသားစုကို ကတိတော်တစ်ရပ်ဖြင့် အားပေးတော်မူ၏။ “သင်တို့နှင့် ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို တည်စေမည်။ ... မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသည် နောက်တစ်ဖန် မဖြစ်ရ။ ... ငါသည် မိုဃ်းတိမ်၌ ငါ၏သက်တံ့ကို ထား၏။ ထိုသက်တံ့သည် ငါနှင့် မြေကြီးအကြား ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် မြေကြီးပေါ်သို့ မိုဃ်းတိမ်ကို ဆောင်လာသောအခါ သက်တံ့သည် မိုဃ်းတိမ်၌ ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ... ဘုရားသခင်နှင့် အသက်ရှင်သမျှသော သတ္တဝါတို့အကြား ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ငါအောက်မေ့ရန် ထိုသက်တံ့ကို ငါကြည့်မည်။”

ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် လူတို့နှင့် မိမိ၏ပဋိညာဉ်၏ အမှတ်လက္ခဏာအဖြစ် မိုဃ်းတိမ်များအတွင်း လှပသောသက်တံ့ကို ထားတော်မူခြင်း၌ မှားယွင်းတတ်သော မိမိ၏သတ္တဝါများအပေါ် ကိုယ်တော်၏နှိမ့်ချကျဆင်းပေးခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်သည် မည်မျှကြီးမားလှသနည်း။ သက်တံ့ကို ကြည့်သောအခါ ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်ကို အောက်မေ့မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို မေ့လျော့တော်မူမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိုမိုနားလည်စေရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားဖြင့် ကိုယ်တော်က ပြောဆိုတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များ၏ သားသမီးတို့သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းလျက်ရှိသော ထိုဘုန်းကြီးသော သက်တံ့ခုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မေးမြန်းကြသောအခါ သူတို့၏မိဘများက ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသည် သက်တံ့ကို ကွေးညွှတ်၍ မိုဃ်းတိမ်များအတွင်း ထားတော်မူခြင်းမှာ ရေများသည် နောက်တစ်ကြိမ် မြေကြီးကို မလွှမ်းမိုးတော့ကြောင်း အာမခံချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြကြရန် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှ တစ်ဆက်သို့ သက်တံ့သည် လူသားတို့အပေါ်ထားသော ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်ကို သက်သေခံလျက်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်မှုကို ခိုင်မာစေမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတွင် သက်တံ့နှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်သည် ရာဇပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံလျက် ခရစ်တော်၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ခုံးလျက်ရှိသည်။ ပရောဖက်က “မိုးရွာသောနေ့၌ မိုဃ်းတိမ်ထဲ၌ရှိသော သက်တံ့၏အသွင်အပြင်ကဲ့သို့ ရာဇပလ္လင်ပတ်လည်၌ ထွန်းလင်းသောအရာ၏ အသွင်အပြင်သည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်၏။ ထိုအရာသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်၏ အသွင်အပြင်ဖြစ်၏” ဟု ဆိုထားသည်။ [ယေဇကျေလ ၁:၂၈]။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းရေးသူက “ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရာဇပလ္လင်တစ်ခု တည်ထားသည်ကို ငါမြင်၏။ ထိုရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် တစ်ပါးထိုင်တော်မူ၏။ ... ရာဇပလ္လင်ပတ်လည်တွင် မြင်ရသည့်အရာမှာ မြကျောက်ကဲ့သို့သော သက်တံ့တစ်စင်း ရှိ၏” ဟု ကြေညာထားသည်။ [ဗျာဒိတ် ၄:၂၊ ၃]။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းများကို ဖိတ်ခေါ်သောအခါ ကယ်တင်ရှင်သည် သူတို့အတွက် ခမည်းတော်ထံ ကြားဝင်တောင်းပန်ရင်း မိုဃ်းတိမ်များအတွင်းရှိ သက်တံ့၊ ရာဇပလ္လင်တော်ပတ်လည်နှင့် မိမိ၏ဦးခေါင်းအထက်ရှိ သက်တံ့ကို ညွှန်ပြတော်မူသည်။ ထိုအရာသည် နောင်တရသော အပြစ်သားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်၏ အမှတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နောဧအား ပေးတော်မူသော အာမခံချက်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏ကျေးဇူးတော်နှင့်ဆိုင်သော အလွန်အဖိုးတန်သော ကတိတော်များအနက် တစ်ရပ်ကို ဆက်စပ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ “နောဧ၏ရေသည် မြေကြီးကို နောက်တစ်ဖန် မလွှမ်းမိုးစေရန် ငါကျိန်ဆိုသကဲ့သို့၊ သင်၌ ငါအမျက်မထွက်၊ သင့်ကို မဆုံးမရန်လည်း ငါကျိန်ဆို၏။ တောင်များသည် ရွေ့သွား၍ တောင်ကုန်းများသည် ဖယ်ရှားခံရနိုင်သော်လည်း၊ ငါ၏ကရုဏာသည် သင့်ထံမှ မရွေ့သွား၊ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်လည်း မဖယ်ရှားရဟု သင့်ကို ကရုဏာပြုတော်မူသော ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” [ဟေရှာယ ၅၄:၉၊ ၁၀]။

နောဧသည် သင်္ဘောထဲမှ မိမိနှင့်အတူ ထွက်လာသော အစွမ်းထက်သော သားစားတိရစ္ဆာန်များကို ကြည့်သောအခါ လူရှစ်ဦးသာရှိသော မိမိ၏မိသားစုသည် ထိုတိရစ္ဆာန်များ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကျွန်ထံသို့ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်၍ အာမခံချက်ပေးသော သတင်းစကားကို ပေးတော်မူ၏။ “သင်တို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၌လည်းကောင်း၊ မိုဃ်းကောင်းကင်၌ ပျံသန်းသော ငှက်အပေါင်းတို့၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌ ရွေ့လျားသမျှတို့၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ငါးအပေါင်းတို့၌လည်းကောင်း ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအရာတို့ကို သင်တို့လက်၌ အပ်ပေးပြီ။ အသက်ရှင်၍ ရွေ့လျားသမျှသောအရာသည် သင်တို့အတွက် အစာဖြစ်လိမ့်မည်။ အစိမ်းရောင်အပင်ကို ပေးသကဲ့သို့ အရာခပ်သိမ်းတို့ကို သင်တို့အား ငါပေးပြီ။” ထိုအချိန်မတိုင်မီ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား တိရစ္ဆာန်အသားကို စားရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ လူမျိုးနွယ်သည် မြေကြီး၏ထွက်ကုန်များကိုသာ အပြည့်အဝ စားသုံး၍ အသက်ရှင်ရန် ကိုယ်တော်ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အစိမ်းရောင်အပင်ရှိသမျှ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသောကြောင့် သင်္ဘောထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားသော သန့်ရှင်းသောတိရစ္ဆာန်တို့၏ အသားကို စားရန် သူတို့အား ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၌ မြေကြီး၏မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အပြစ်၏အကျိုးဆက်ကြောင့် တတိယမြောက် ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကျိန်ခြင်းသည်လည်း မြေကြီးအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။ ရေများ စတင်ကျဆင်းလာသောအခါ တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များသည် ကြီးမား၍ နောက်ကျိနေသော ပင်လယ်တစ်စင်း၏ ဝန်းရံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ နေရာအနှံ့တွင် လူတို့နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ သေဆုံးနေသော ကိုယ်ခန္ဓာများ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ထိုအလောင်းများကို ဆွေးမြေ့ပုပ်ပျက်၍ လေထုကို ညစ်ညမ်းစေရန် ခွင့်မပြုလိုသောကြောင့် မြေကြီးကို ကြီးမားသော သင်္ချိုင်းမြေအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သည်။ ရေများခြောက်သွေ့စေရန် တိုက်ခတ်စေသော ပြင်းထန်သောလေသည် ထိုအရာများကို အလွန်အင်အားကြီးစွာ ရွေ့လျားစေခဲ့ပြီး အချို့နေရာများတွင် တောင်ထိပ်များကိုပင် သယ်ဆောင်သွားကာ သေဆုံးသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများအပေါ် သစ်ပင်များ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများကို ပုံထပ်စေခဲ့သည်။ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာကြီးကို ကြွယ်ဝစေ၍ အလှဆင်ခဲ့ပြီး မြို့သားတို့က အရုပ်ကိုးကွယ်သကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော ငွေ၊ ရွှေ၊ ရွေးချယ်ကောင်းမွန်သော သစ်သားနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်များသည် လူတို့၏မျက်စိနှင့် ရှာဖွေမှုမှ ဖုံးကွယ်ခံခဲ့ရသည်။ ရေ၏ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထိုဘဏ္ဍာများအပေါ် မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများ ပုံထပ်သွားပြီး အချို့နေရာများတွင် ထိုအရာများအပေါ် တောင်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသော လူတို့ကို ပိုမိုကြွယ်ဝစေ၍ အောင်မြင်စေသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် မိမိတို့၏လမ်းစဉ်များကို ပိုမိုပျက်စီးစေမည်ကို မြင်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့အား ရက်ရောစွာ ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ကို ချီးမွမ်းစေသင့်သည့် ဘဏ္ဍာများကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်ကိုမူ အသရေမပြုဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။

မြေကြီးသည် ဖော်ပြရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေး၍ လူသူကင်းမဲ့သော အသွင်အပြင်ကို ပြသခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ပြည့်စုံသော အချိုးညီမှုဖြင့် အလွန်လှပခဲ့သော တောင်များသည် ကျိုးပဲ့၍ မညီမညာ ဖြစ်လာကြသည်။ ကျောက်တုံးများ၊ ကျောက်ခုံများနှင့် ကြမ်းတမ်းသောကျောက်များသည် ယခုအခါ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ နေရာအများအပြားတွင် တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ၎င်းတို့တည်ရှိခဲ့သည့်နေရာ၌ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ပေ။ လွင်ပြင်များ၏နေရာတွင် တောင်တန်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုများသည် နေရာတစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီဘဲ အချို့နေရာများတွင် ပိုမိုထင်ရှားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က မြေကြီး၏ ရွှေ၊ ငွေနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်များအနက် အကြွယ်ဝဆုံးသော ဘဏ္ဍာများ ရှိခဲ့သည့်နေရာများတွင် ကျိန်ခြင်း၏ အလေးအနက်ဆုံး အမှတ်အသားများကို တွေ့မြင်ရသည်။ လူမနေသော နိုင်ငံများနှင့် အပြစ်မှုအနည်းဆုံးရှိခဲ့သော နေရာများပေါ်တွင်မူ ကျိန်ခြင်းသည် ပိုမိုပေါ့ပါးစွာ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အလွန်ကြီးမားသော သစ်တောများသည် မြေကြီးအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံခဲ့ရသည်။ ထိုအရာများသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်မီးသွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခုတည်ရှိနေသော ကျယ်ပြန့်သော ကျောက်မီးသွေးလွှာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အပြင် ရေနံအမြောက်အမြားကိုလည်း ထွက်ရှိစေသည်။ ကျောက်မီးသွေးနှင့် ရေနံတို့သည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်အောက်တွင် မကြာခဏ မီးလောင်ကျွမ်းကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကျောက်များကို အပူပေးခြင်း၊ ထုံးကျောက်ကို မီးလောင်စေခြင်းနှင့် သံသတ္တုရိုင်းကို အရည်ပျော်စေခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရေသည် ထုံးကျောက်အပေါ် သက်ရောက်ခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သောအပူကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပြီး မြေငလျင်များ၊ မီးတောင်များနှင့် မီးလျှံထွက်ပေါက်များကို ဖြစ်စေသည်။ မီးနှင့်ရေတို့သည် ကျောက်ခုံများနှင့် သတ္တုရိုင်းများကို ထိတွေ့သောအခါ မြေအောက်တွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အသံမှာ အုံ့အုံ့မြည်သော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကြားရသည်။ လေသည် ပူ၍ အသက်ရှူကျပ်စေသည်။ မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုများသည် အပူရှိသော အရာဝတ္ထုများအတွက် လုံလောက်သော ထွက်ပေါက်ကို မကြာခဏ မပေးနိုင်သောကြောင့် မြေကြီးကိုယ်တိုင် လှုပ်ခါတုန်လှုပ်လာသည်။ မြေပြင်သည် ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ဖောင်းကြွ၍ လှုပ်ရှားလာပြီး ကြီးမားသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ မြို့များ၊ ရွာများနှင့် မီးလောင်နေသော တောင်များပင် မျိုချခံရကြသည်။ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏အဆုံး မတိုင်မီ၊ ယင်း၏လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးခံရတော့မည့် လက္ခဏာများအဖြစ် ဤအံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်များသည် ပို၍ပို၍ မကြာခဏနှင့် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလိမ့်မည်။

မြေကြီး၏အောက်နက်ရှိုင်းရာများသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်နက်တိုက်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာမှ လက်နက်များကို ထုတ်ယူ၍ ရှေးကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြေကြီးထဲမှ ပန်းထွက်လာသော ရေများသည် ကောင်းကင်မှ ရေများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ပျက်စီးခြင်းအမှုကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနောက်ပိုင်းမှစ၍ မီးနှင့်ရေ နှစ်မျိုးစလုံးသည် အလွန်ဆိုးညစ်သော မြို့များကို ဖျက်ဆီးရန် ဘုရားသခင်၏အမှုဆောင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏တရားကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထား၍ ကိုယ်တော်၏အာဏာကို ခြေဖြင့်နင်းသူများသည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးရှေ့တွင် တုန်လှုပ်လာပြီး ကိုယ်တော်၏တရားမျှတသော အချုပ်အခြာအာဏာကို ဝန်ခံလာစေရန် ဤတရားစီရင်ခြင်းများကို ပေးပို့တော်မူသည်။ လူတို့သည် မီးလောင်နေသော တောင်များမှ မီးနှင့် မီးလျှံများ၊ အရည်ပျော်နေသော သတ္တုရိုင်းများ ပန်းထွက်လာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မြစ်များ ခြောက်သွေ့သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လူနေထူထပ်သော မြို့များ လွှမ်းမိုးခံရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နေရာအနှံ့ ပျက်စီးခြင်းနှင့် လူသူကင်းမဲ့ခြင်းများ ပြန့်နှံ့နေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ကြသောအခါ အခိုင်မာဆုံးသော နှလုံးသားများပင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်လာကြပြီး ဘုရားမဲ့သူများနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားပြောဆိုသူများပင် ဘုရားသခင်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးကို ဝန်ခံရန် မလွဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာကြသည်။

ရှေးခေတ်ပရောဖက်များက ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များနှင့်ဆိုင်သည့် မြင်ကွင်းများကို ရည်ညွှန်း၍ ဤသို့ဆိုခဲ့ကြသည်။ “အို၊ ကိုယ်တော်သည် မိုဃ်းကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဆင်းသက်တော်မူပါစေသော။ ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်မှောက်၌ တောင်များသည် အရည်ပျော်သောမီးကို မီးလောင်စေသကဲ့သို့ စီးဆင်းကြပါစေသော။ မီးသည် ရေကို ဆူပွက်စေသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ကိုယ်တော်၏ရန်သူတို့အား သိစေ၍ လူမျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ တုန်လှုပ်ကြပါစေသော။ ကျွန်ုပ်တို့ မမျှော်လင့်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်သော အမှုတို့ကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသောအခါ ဆင်းသက်တော်မူ၍ တောင်များသည် ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ စီးဆင်းကြပါ၏။” [ဟေရှာယ ၆၄:၁-၃]။ “ထာဝရဘုရားသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် မုန်တိုင်းထဲ၌ မိမိ၏လမ်းရှိတော်မူ၏။ မိုဃ်းတိမ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ခြေတော်မှုန့်ဖြစ်ကြ၏။ ပင်လယ်ကို ဆုံးမ၍ ခြောက်သွေ့စေတော်မူ၏။ မြစ်အပေါင်းတို့ကို ခြောက်သွေ့စေတော်မူ၏။” [နာဟုံ ၁:၃၊ ၄]။

ကမ္ဘာကြီးသည် ယခုတိုင် မမြင်ဖူးသေးသောအရာထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်ရပ်များကို ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူသောအခါ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ “တောင်များသည် ကိုယ်တော်ကြောင့် တုန်လှုပ်ကြ၏။ တောင်ကုန်းများသည် အရည်ပျော်ကြ၏။ မြေကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ မီးလောင်၏။ ကမ္ဘာကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ နေထိုင်သမျှတို့လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ရှေ့တွင် အဘယ်သူ ရပ်နိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏အမျက်ဒေါသ ပြင်းထန်ခြင်း၌ အဘယ်သူ ခံနိုင်မည်နည်း။” [နာဟုံ ၁:၅၊ ၆]။ “အို ထာဝရဘုရား၊ မိုဃ်းကောင်းကင်ကို ညွှတ်၍ ဆင်းသက်တော်မူပါ။ တောင်များကို ထိတော်မူ၍ မီးခိုးထွက်စေပါ။ လျှပ်စီးများကို လွှတ်၍ သူတို့ကို ပြန့်ကျဲစေပါ။ မြားတော်တို့ကို ပစ်၍ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူပါ။” [ဆာလံ ၁၄၄:၅၊ ၆]။

“အထက်မိုဃ်းကောင်းကင်၌ အံ့ဖွယ်သောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ အောက်မြေကြီး၌ နိမိတ်လက္ခဏာများကိုလည်းကောင်း ပြမည်။ သွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးအငွေ့တို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” [တမန်တော် ၂:၁၉]။ “အသံများ၊ မိုးကြိုးသံများနှင့် လျှပ်စီးများ ရှိကြ၏။ လူတို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ ရှိလာသည်မှစ၍ ထိုမျှလောက် အားကြီး၍ ကြီးမားသော မြေငလျင်မျိုး မဖြစ်ဖူးသေးသော အလွန်ကြီးမားသည့် မြေငလျင် ဖြစ်လေ၏။” “ကျွန်းရှိသမျှတို့သည် ပြေးလွတ်သွားကြ၏။ တောင်များကို မတွေ့ရတော့ပေ။ လူတို့အပေါ်တွင် ကောင်းကင်မှ အလွန်ကြီးမားသော မိုးသီးများ ကျလာ၏။ မိုးသီးတစ်လုံးစီသည် တာလန့်အလေးချိန်ခန့် ရှိ၏။” [ဗျာဒိတ် ၁၆:၁၈၊ ၂၀၊ ၂၁]။

ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးများသည် မြေကြီးအတွင်းရှိ မီးနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ တောင်များသည် မီးဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချော်ရည်စီးကြောင်းများကို ပန်းထုတ်ကာ ဥယျာဉ်များနှင့် လယ်ကွင်းများ၊ ရွာများနှင့် မြို့များကို လွှမ်းမိုးကြလိမ့်မည်။ ပူပြင်း၍ အရည်ပျော်နေသော အစုအဝေးများသည် မြစ်များထဲသို့ ပစ်ချခံရသောအခါ ရေများကို ဆူပွက်စေပြီး မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ကျောက်တုံးကြီးများကို ပစ်လွှတ်ကာ ကျိုးပဲ့နေသော အစအနများကို မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲစေလိမ့်မည်။ မြစ်များ ခြောက်သွေ့သွားကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားလိမ့်မည်။ နေရာအနှံ့ ကြောက်မက်ဖွယ်သော မြေငလျင်များနှင့် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် လူဆိုးတို့ကို မြေကြီးပေါ်မှ ဖျက်ဆီးတော်မူလိမ့်မည်။ သို့သော် နောဧသည် သင်္ဘောထဲ၌ ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် ဤလှုပ်ရှားတုန်လှုပ်မှုများအလယ်၌ ထိန်းသိမ်းခံကြရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏အတောင်တော်အောက်တွင် သူတို့သည် ခိုလှုံယုံကြည်ကြလိမ့်မည်။ ဆာလံဆရာက ဤသို့ဆို၏။ “သင်သည် ငါ၏ခိုလှုံရာဖြစ်သော ထာဝရဘုရား၊ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားကို သင်၏နေရာအဖြစ် ပြုထားသောကြောင့် အဘယ်ဘေးမျှ သင့်ထံသို့ မရောက်ရ။” [ဆာလံ ၉၁:၉၊ ၁၀]။ “ဒုက္ခကာလ၌ သူသည် ငါ့ကို မိမိ၏တဲတော်အတွင်း ဝှက်ထားတော်မူမည်။ မိမိ၏တဲတော်၏ လျှို့ဝှက်ရာ၌ ငါ့ကို ဝှက်ထားတော်မူမည်။” [ဆာလံ ၂၇:၅]။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်မှာ “သူသည် ငါ့ကို ချစ်မြတ်နိုးထားသောကြောင့် ငါကယ်လွှတ်မည်။ သူသည် ငါ၏နာမကို သိသောကြောင့် သူ့ကို မြင့်သောအရပ်၌ ထားမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ [ဆာလံ ၉၁:၁၄]။