အခန်း ၉—အမှန်တကယ်ရှိသော တစ်ပတ်တာ

 

အခန်း ၉—ပကတိရက်သတ္တပတ်

ဥပုသ်နေ့ကဲ့သို့ပင် ရက်သတ္တပတ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအချိန်တွင် စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းတစ်လျှောက် ထိန်းသိမ်းခံရကာ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် အချိန်ကုန်ဆုံးသည့်တိုင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည့် ရက်သတ္တပတ်များအတွက် ပထမရက်သတ္တပတ်ကို နမူနာအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ အခြားရက်သတ္တပတ်တိုင်းကဲ့သို့ပင် ထိုရက်သတ္တပတ်တွင် ပကတိရက် ခုနစ်ရက် ပါဝင်သည်။ ခြောက်ရက်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုအတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင် အနားယူတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုနေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ လူသားတို့အတွက် အနားယူရာနေ့အဖြစ် သီးခြားသတ်မှတ်တော်မူခဲ့သည်။

သိနာတောင်မှ ပေးအပ်ခဲ့သော ပညတ်တရားတွင် ဘုရားသခင်သည် ရက်သတ္တပတ်နှင့် ထိုရက်သတ္တပတ်အပေါ် အခြေခံထားသည့် အချက်များကို အသိအမှတ်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ “ဥပုသ်နေ့ကို သတိရ၍ သန့်ရှင်းစေလော့” ဟူသော ပညတ်ကို ပေးပြီးနောက်၊ ခြောက်ရက်အတွင်း မည်သည့်အရာကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် မည်သည့်အရာကို မပြုလုပ်ရမည်ကို သတ်မှတ်ပေးတော်မူပြီး၊ ရက်သတ္တပတ်ကို ဤသို့ စောင့်ရှောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်နမူနာကို ပြန်လည်ညွှန်ပြ၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ—“ထာဝရဘုရားသည် ခြောက်ရက်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအရာတို့၌ ရှိသမျှကို ဖန်ဆင်း၍ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌ ငြိမ်ဝပ်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။” [ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈-၁၁]။ ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့များကို ပကတိနေ့များဟု နားလည်သောအခါ ဤအကြောင်းရင်းသည် လှပ၍ အားကောင်းလှသည်။ ရက်သတ္တပတ်တိုင်း၏ ပထမခြောက်ရက်ကို လူသားတို့အား အလုပ်လုပ်ရန် ပေးထားခြင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ပထမရက်သတ္တပတ်၏ ထိုကာလအတိုင်းအတာကို ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုတွင် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် လူသားသည် အလုပ်မှ ရပ်နားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အနားယူခြင်းကို အောက်မေ့ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပထမရက်သတ္တပတ်၏ အဖြစ်အပျက်များသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသောနှစ်များ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသောနှစ်များပင် လိုအပ်ခဲ့သည်ဟူသော ယူဆချက်သည် စတုတ္ထပညတ်တော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေသည်။ ထိုယူဆချက်သည် ဖန်ဆင်းရှင်အား မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှည်လျား၍ သတ်မှတ်၍မရသော ကာလကြီးများကို အောက်မေ့ရန်အတွက် ပကတိရက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရက်သတ္တပတ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် လူသားတို့အား အမိန့်ပေးတော်မူသူအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံများနှင့် ဆက်ဆံတော်မူသည့် နည်းလမ်းနှင့် မတူပါ။ ကိုယ်တော်သည် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြုလုပ်ထားသည့်အရာကို မရေမရာနှင့် မရှင်းမလင်း ဖြစ်စေသည်။ ဤအရာသည် အယုံအကြည်ကင်းမဲ့ခြင်း၏ အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် အလွန်အန္တရာယ်များဆုံးပုံစံ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမှန်တကယ်သဘောသဘာဝကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်သည်ဟု ဝန်ခံသူများစွာပင် ယင်းကို ကိုင်စွဲသင်ကြားနေကြသည်။

“ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုကောင်းကင်၏ ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့ကိုလည်း နှုတ်တော်၏ အသက်ရှူခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။” “အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မိန့်တော်မူ၍ ဖြစ်လာ၏။ အမိန့်တော်ရှိ၍ တည်မြဲ၏။” [ဆာလံ ၃၃:၆၊ ၉]။ မြေကြီးသည် ပရမ်းပတာအခြေအနေမှ နှေးကွေးစွာ ဆင့်ကဲဖြစ်ပေါ်လာရန် ရှည်လျားသောခေတ်ကာလများ လိုအပ်ခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို သမ္မာကျမ်းစာက အသိအမှတ်မပြုပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲနေ့တိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သန့်ရှင်းသောမှတ်တမ်းက ထိုနေ့သည် အခြားနောက်ပိုင်းနေ့များအားလုံးကဲ့သို့ ညဦးနှင့် နံနက်တို့ ပါဝင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ နေ့တိုင်း၏ အဆုံးတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အမှုတော်ရလဒ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ပထမရက်သတ္တပတ်၏ မှတ်တမ်းအဆုံးတွင် “ဤရွေ့ကား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းသောအခါ ထိုအရာတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းအကြောင်းအရာများ ဖြစ်သတည်း” ဟု ဆိုထားသည်။ [ကမ္ဘာဦး ၂:၄]။ သို့သော် ဤအရာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့များသည် ပကတိနေ့များမဟုတ်ဟူသော အယူအဆကို မပေးပါ။ နေ့တိုင်းကို ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဟု ခေါ်ဆိုထားခြင်းမှာ ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမှုတော်ထဲမှ အပိုင်းအသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၊ ဖန်ဆင်းပေးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘူမိဗေဒပညာရှင်များက မောရှေ၏မှတ်တမ်းတွင် သွန်သင်ထားသည်ထက် မြေကြီးသည် အလွန်ပင် အသက်ကြီးကြောင်း မြေကြီးကိုယ်တိုင်ထံမှ သက်သေအထောက်အထားများကို တွေ့ရှိကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယခုတည်ရှိနေသောအရာများ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက တည်ရှိခဲ့သောအရာများထက် အလွန်ကြီးမားသော လူသားနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရိုးများ၊ စစ်ပွဲသုံးကိရိယာများ၊ ကျောက်ဖြစ်သွားသော သစ်ပင်များ စသည်တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာမှ မြေကြီးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသောအချိန်မတိုင်မီကတည်းက လူနေထိုင်ပြီးဖြစ်သည်၊ ထို့အပြင် ယခုအသက်ရှင်နေသော လူသားများထက် အရွယ်အစားအားဖြင့် အလွန်သာလွန်ကြီးမားသော သတ္တဝါမျိုးနွယ်တစ်ခုက နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။ ထိုသို့သော ဆင်ခြင်ချက်သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သမ္မာကျမ်းစာယုံကြည်သူများဟု ဝန်ခံသူများစွာအား ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့များသည် အလွန်ရှည်လျား၍ သတ်မှတ်၍မရသော ကာလများ ဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်ကို လက်ခံစေခဲ့သည်။

သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းနှင့် ခွဲခြား၍ ဘူမိဗေဒသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သက်သေမပြနိုင်ပါ။ ထိုရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များအပေါ် အလွန်ယုံကြည်စွာ ဆင်ခြင်သူများသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူသားများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သစ်ပင်များ၏ အရွယ်အစား၊ ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် ပြောင်းလဲမှုများကို လုံလောက်စွာ နားမလည်ကြပါ။ မြေကြီးထဲတွင် တွေ့ရှိရသော အကြွင်းအကျန်များသည် ယနေ့အခြေအနေနှင့် အချက်များစွာတွင် ကွဲပြားသော အခြေအနေများ ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြသော်လည်း ထိုအခြေအနေများ ရှိခဲ့သည့်အချိန်ကို သိရှိနိုင်ရန်မှာ မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော မှတ်တမ်းမှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏ သမိုင်းတွင် ဘူမိဗေဒတစ်ခုတည်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ဖော်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်သောအရာကို မှုတ်သွင်းခြင်းက ရှင်းပြပေးထားသည်။ နောဧလက်ထက်တွင် ယခုတည်ရှိနေသောအရာများထက် အဆများစွာ ပိုကြီးမားသော လူသားများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သစ်ပင်များသည် မြှုပ်နှံခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် နောက်မျိုးဆက်များအတွက် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကြောင့် ရှေးခေတ်လူများ ပျက်စီးခဲ့ကြောင်း သက်သေအဖြစ် ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းအား မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော သမိုင်းကို ယုံကြည်ခြင်းကို တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် လူတို့သည် မိမိတို့၏ အချည်းနှီးသော ဆင်ခြင်ချက်များဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ လူတို့ပြုခဲ့သည့် အမှားအတိုင်း ကျရောက်ကြသည်—ဘုရားသခင်က အကျိုးဖြစ်စေရန် ပေးထားသောအရာများကို မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ကျိန်စာအဖြစ် ပြောင်းလဲကြသည်။

လူတို့အား အယုံအကြည်ကင်းမဲ့ခြင်း၏ ဒဏ္ဍာရီများကို လက်ခံစေရန် ဦးဆောင်ခြင်းသည် စာတန်၏ နည်းဗျူဟာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့အားဖြင့် ကိုယ်တိုင်အလွန်ရှင်းလင်းသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မရေမရာဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ပုန်ကန်ရန် ပိုမိုရဲရင့်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် စတုတ္ထပညတ်တော်ကို အထူးသဖြင့် ဦးတည်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပညတ်တော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသည့် ဘုရားသခင်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုကို သဘာဝအကြောင်းတရားများ၏ ရလဒ်အဖြစ် ရှင်းပြရန် အမြဲတစေ ကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်နေကြသည်။ ထင်ရှားရှင်းလင်းသော ကျမ်းစာအချက်အလက်များကို ဆန့်ကျင်လျက် လူသားတို့၏ ဆင်ခြင်ချက်ကို မိမိတို့ကိုယ်ကို ခရစ်ယာန်များဟု ဝန်ခံသူများပင် လက်ခံကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို စုံစမ်းလေ့လာခြင်းကို ဆန့်ကျင်သူများစွာရှိပြီး၊ ထိုကျမ်းများသည် အလွန်မရှင်းလင်းသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်နိုင်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ထိုသူများကိုယ်တိုင်ပင် မောရှေ၏မှတ်တမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်သည့် ဘူမိဗေဒပညာရှင်များ၏ ယူဆချက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ဖော်ပြတော်မူသောအရာသည် နားလည်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ဆိုလျှင်၊ ကိုယ်တော်မဖော်ပြတော်မူသောအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ရိုးရိုးယူဆချက်များကို လက်ခံခြင်းသည် မည်မျှ မကိုက်ညီလှသနည်း။

“လျှို့ဝှက်သောအရာတို့သည် ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့် ဆိုင်ကြ၏။ ဖော်ပြတော်မူသောအရာတို့မူကား ငါတို့နှင့် ငါတို့သားသမီးတို့နှင့် အစဉ်အမြဲ ဆိုင်ကြ၏။” [တရားဟောရာ ၂၉:၂၉]။ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုကို မည်သို့ပြီးမြောက်စေတော်မူသည်ကို လူတို့အား မည်သည့်အခါမျှ ဖော်ပြတော်မူခြင်း မရှိပါ။ လူသားတို့၏ သိပ္ပံပညာသည် အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်းသည် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းကဲ့သို့ပင် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် သိပ္ပံပညာနှင့် အနုပညာနှစ်ရပ်လုံးတွင် အလင်းရောင်အမြောက်အမြားကို ကမ္ဘာပေါ်သို့ သွန်းလောင်းခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သိပ္ပံပညာရှင်များဟု အမည်ခံသူများသည် ဤအကြောင်းအရာများကို လူသားတို့၏ အမြင်တစ်ခုတည်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဆွေးနွေးသောအခါ မှားယွင်းသော ကောက်ချက်များသို့ မလွဲမရှောင် ရောက်ရှိကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ဖော်ပြထားသည့်အရာထက် ကျော်လွန်၍ ယူဆချက်များပြုခြင်းသည် ကျမ်းစာတွင် တွေ့ရှိရသော အချက်အလက်များနှင့် မဆန့်ကျင်ပါက အပြစ်ကင်းနိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စွန့်၍ ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းထားသော အမှုများကို သိပ္ပံနည်းကျ အခြေခံချက်များဖြင့် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသူများသည် မြေပုံနှင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်မရှိဘဲ မသိသောပင်လယ်ပြင်တွင် လွင့်မျောနေကြသည်။ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာရှင်များပင် မိမိတို့၏ သုတေသနတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် လမ်းညွှန်မခံရပါက သိပ္ပံပညာနှင့် ဗျာဒိတ်တော်တို့၏ ဆက်နွယ်မှုများကို ခြေရာခံရန် ကြိုးစားရာတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးကြရသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုများသည် သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် အလွန်ကျော်လွန်သောကြောင့် သဘာဝနိယာမများဖြင့် ရှင်းပြနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အခါ သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းကို ယုံကြည်၍ မရဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းမှတ်တမ်းများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို သံသယရှိသူများသည် နောက်တစ်ဆင့်တိုး၍ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းကိုပင် သံသယဝင်လာကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် မိမိတို့၏ ကျောက်ဆူးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် အယုံအကြည်ကင်းမဲ့ခြင်း၏ ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် လှည့်လည်ရိုက်ခတ်နေကြရတော့သည်။

ထိုသူများသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ ရိုးရှင်းမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီ။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော အာဏာကို အခိုင်အမာ ယုံကြည်သင့်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို လူတို့၏ သိပ္ပံပညာဆိုင်ရာ အယူအဆများဖြင့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးရန် မသင့်ပါ။ လူသားတို့၏ အသိပညာသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော လမ်းညွှန်မဟုတ်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာကို အပြစ်ရှာရန် ရည်ရွယ်၍ ဖတ်ရှုသော သံသယဝင်သူများသည် သိပ္ပံပညာ သို့မဟုတ် ဗျာဒိတ်တော်တစ်ရပ်ရပ်ကို မပြည့်စုံစွာ နားလည်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ရပ်အကြား ဆန့်ကျင်ကွဲလွဲမှုများ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ကြသည်။ သို့သော် မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက ၎င်းတို့သည် ပြည့်စုံစွာ လိုက်ဖက်ညီကြသည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ မှန်ကန်သော ဘူမိဗေဒသီအိုရီသည် သူ၏ ဖော်ပြချက်များနှင့် မညီညွတ်နိုင်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များကို မည်သည့်အခါမျှ တောင်းဆိုမည်မဟုတ်ပါ။ သဘာဝတွင်ဖြစ်စေ ဗျာဒိတ်တော်တွင်ဖြစ်စေ အမှန်တရားအားလုံးသည် မိမိတို့၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုအားလုံးတွင် မိမိတို့နှင့် မိမိတို့ ကိုက်ညီကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ပညာရှင်များပင် မည်သည့်အခါမျှ ဖြေဆိုနိုင်မည်မဟုတ်သော မေးခွန်းများစွာကို ဖော်ပြထားသည်။ နေ့စဉ်ဘဝ၏ သာမန်အရာများကြား၌ပင် မိမိတို့၏ ကြွားဝါသော ဉာဏ်ပညာအလုံးစုံဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော လူသားတို့၏ စိတ်များသည် အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်သော အရာများ မည်မျှများပြားကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသရန် ဤအကြောင်းအရာများကို အာရုံစိုက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာ၊ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူခဲ့သောအရာ သို့မဟုတ် ပြုနိုင်တော်မူသောအရာကို မိမိတို့ နားလည်နိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိချမှတ်ထားသော နိယာမများ၏ ကန့်သတ်မှုအောက်တွင် ရှိသည်ဟူသော အယူအဆသည် အလွန်ပျံ့နှံ့နေသည်။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းကို ငြင်းပယ်ကြသည် သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုကြသည်၊ သို့မဟုတ် အရာရာတိုင်းကို ရှင်းပြနိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ လူသားတို့၏ နှလုံးသားအပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော် လုပ်ဆောင်ပုံကိုပင် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို မရိုသေကြတော့သကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ကြတော့ပါ။ သူတို့သည် သဘာဝလွန်အရာကို မယုံကြည်ကြပါ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ နိယာမများ သို့မဟုတ် ထိုနိယာမများမှတစ်ဆင့် မိမိအလိုတော်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် ကိုယ်တော်၏ အဆုံးမဲ့တန်ခိုးကို နားမလည်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည့် “သဘာဝနိယာမများ” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ရုပ်ဝတ္ထုလောကကို အုပ်ချုပ်သော နိယာမများနှင့် ပတ်သက်၍ လူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သမျှကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အသိပညာသည် မည်မျှကန့်သတ်ထားပြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ နိယာမများနှင့် လိုက်လျောညီထွေစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ကန့်သတ်ထားသော သတ္တဝါများ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝကျော်လွန်နေသော အမှုတော်များအတွက် နယ်ပယ်သည် မည်မျှကျယ်ပြန့်လှသနည်း။

လူအများက ရုပ်ဝတ္ထုတွင် အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းရှိသည်—အချို့သော ဂုဏ်သတ္တိများကို ရုပ်ဝတ္ထုထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးထားပြီးနောက် ၎င်းကို မိမိအတွင်းရှိ စွမ်းအင်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်စေရန် ထားခဲ့သည်၊ ထို့အပြင် သဘာဝ၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဝင်ရောက်မပြောင်းလဲနိုင်သော ပုံသေသတ်မှတ်ထားသည့် နိယာမများနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု သွန်သင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မှားယွင်းသော သိပ္ပံပညာဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ထောက်ခံထားခြင်း မရှိပါ။ သဘာဝသည် သူ၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အစေခံဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နိယာမများကို ပယ်ဖျက်တော်မမူသကဲ့သို့ ထိုနိယာမများကို ဆန့်ကျင်၍လည်း အလုပ်မလုပ်တော်မူပါ။ သို့သော် ထိုနိယာမများကို မိမိ၏ ကိရိယာများအဖြစ် အစဉ်မပြတ် အသုံးပြုတော်မူသည်။ သဘာဝသည် အသိဉာဏ်တစ်ရပ်၊ တည်ရှိမှုတစ်ရပ်၊ တက်ကြွသော စွမ်းအင်တစ်ရပ်တို့ကို သက်သေခံပြီး၊ ထိုအရာသည် သူမ၏ နိယာမများအတွင်းနှင့် ထိုနိယာမများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်နေသည်။ သဘာဝအတွင်း၌ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့၏ အစဉ်မပြတ် လုပ်ဆောင်မှုရှိသည်။ ခရစ်တော်က “ငါ့ခမည်းတော်သည် ယခုတိုင်အောင် အလုပ်လုပ်တော်မူ၏။ ငါလည်း အလုပ်လုပ်၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [ယောဟန် ၅:၁၇]။

နေဟမိမှတ်တမ်းတင်ထားသော သူတို့၏ ဓမ္မသီချင်းတွင် လေဝိသားတို့က “ကိုယ်တော်၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်၊ ကောင်းကင်တို့၏ ကောင်းကင်နှင့် ထိုအထဲရှိ ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့၊ မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာခပ်သိမ်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ... ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းတော်မူ၏” ဟု သီဆိုခဲ့ကြသည်။ [နေဟမိ ၉:၆]။ ဤလောကနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုသည် ပြီးဆုံးပြီဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ “ထိုအမှုတို့သည် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ပြီးစီးခဲ့ကြပြီ” ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ [ဟေဗြဲ ၄:၃]။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ စွမ်းအင်သည် မိမိဖန်ဆင်းထားသော အရာများကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ယခုတိုင်အောင် အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် လည်ပတ်စေရန် စတင်ထားသော ယန္တရားသည် မိမိအတွင်းရှိ စွမ်းအင်ဖြင့် ဆက်လက်လည်ပတ်နေသောကြောင့် နှလုံးခုန်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည် မဟုတ်ပါ။ အသက်ရှူတိုင်း၊ နှလုံးခုန်တိုင်းသည် “ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၌ အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားကြပြီး ဖြစ်တည်ကြသည်” ဟူသောအရှင်၏ နေရာအနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသည့် စောင့်ရှောက်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည်။ [တမန်တော် ၁၇:၂၈]။ မြေကြီးသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မိမိ၏ အသီးအနှံများကို ထုတ်ပေးပြီး နေကို ပတ်၍ ဆက်လက်ရွေ့လျားနေခြင်းမှာ မိမိအတွင်းရှိ စွမ်းအားကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ဂြိုဟ်များကို လမ်းညွှန်၍ ကောင်းကင်အတွင်း စနစ်တကျ ချီတက်သွားလာရာတွင် ၎င်းတို့၏ နေရာများ၌ ထိန်းသိမ်းထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် “သူတို့၏ ဗိုလ်ခြေကို အရေအတွက်အတိုင်း ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးမားခြင်းနှင့် ခွန်အားကြီးခြင်းကြောင့် သူတို့ရှိသမျှတို့ကို နာမည်ဖြင့် ခေါ်တော်မူ၏။ တစ်ကောင်မျှ မပျောက်မပျက်”။ [ဟေရှာယ ၄၀:၂၆]။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးအားဖြင့် အပင်များ ရှင်သန်ကြီးထွား၍ အရွက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ပန်းများ ပွင့်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် “တောင်တို့ပေါ်၌ မြက်ပင်ကို ပေါက်စေတော်မူ၏” ([ဆာလံ ၁၄၇:၈])၊ ကိုယ်တော်အားဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းများသည် အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းကြသည်။ “တောသားရဲအပေါင်းတို့သည် ... ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိတို့စားစရာကို ရှာကြသည်”၊ အသေးငယ်ဆုံး အင်းဆက်မှစ၍ လူသားတိုင်အောင် သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းသည် နေ့စဉ် ကိုယ်တော်၏ အစီအမံတော်မူသော စောင့်ရှောက်မှုအပေါ် မှီခိုကြသည်။ ဆာလံဆရာ၏ လှပသောစကားများဖြင့် “ထိုအရာအလုံးစုံတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မျှော်လင့်ကြ၏။ ... ကိုယ်တော်ပေးတော်မူသောအရာကို သူတို့သည် စုသိမ်းကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ လက်ကို ဖွင့်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် ကောင်းကျိုးနှင့် ပြည့်ကြ၏”။ [ဆာလံ ၁၀၄:၂၀၊ ၂၁၊ ၂၇၊ ၂၈]။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သဘာဝဒြပ်စင်များကို ထိန်းချုပ်တော်မူသည်။ ကောင်းကင်ကို တိမ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်၍ မြေကြီးအတွက် မိုးရေကို ပြင်ဆင်တော်မူသည်။ “သိုးမွေးကဲ့သို့ နှင်းကို ပေးတော်မူ၏။ ပြာကဲ့သို့ နှင်းခဲကို ဖြန့်ကြဲတော်မူ၏”။ [ဆာလံ ၁၄၇:၁၆]။ “ကိုယ်တော်သည် မိန့်တော်မူသောအခါ ကောင်းကင်၌ ရေများပြား၏။ မြေကြီးစွန်းမှ အငွေ့တို့ကို တက်စေတော်မူ၏။ မိုးနှင့်တကွ လျှပ်စီးကို ဖြစ်စေတော်မူ၍ မိမိ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်များထဲမှ လေကို ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏”။ [ယေရမိ ၁၀:၁၃]။

ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်တော်မူသည်။ မှန်ကန်သော သိပ္ပံပညာအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသည်။ မှန်ကန်သော ပညာရေးအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို နာခံခြင်းသို့ ဦးဆောင်သည်။ သိပ္ပံပညာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ အံ့ဖွယ်အသစ်များကို ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။ မြင့်မားစွာ ပျံတက်၍ နက်ရှိုင်းသော အရာအသစ်များကို စူးစမ်းလေ့လာသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ သုတေသနမှ ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သည့်အရာကို မည်သည့်အရာမျှ ယူဆောင်လာခြင်း မရှိပါ။ မသိနားမလည်မှုသည် သိပ္ပံပညာကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သော မှားယွင်းသည့် အမြင်များကို ထောက်ခံရန် ကြိုးပမ်းနိုင်သော်လည်း သဘာဝကျမ်းနှင့် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလင်းပေးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကိုးကွယ်ချီးမွမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အသိဉာဏ်ရှိစွာ ယုံကြည်ကိုးစားရန် ဦးဆောင်ခံရကြသည်။

ကန့်သတ်ထားသော လူသားတို့၏ စိတ်မည်မျှပင်ဖြစ်စေ အဆုံးမဲ့အရှင်၏ တည်ရှိခြင်း၊ တန်ခိုး၊ ဉာဏ်ပညာ သို့မဟုတ် အမှုများကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သန့်ရှင်းသောကျမ်းရေးသူက “ရှာဖွေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ရှာတွေ့နိုင်သလော။ အနန္တတန်ခိုးရှင်ကို စုံလင်စွာ သိနိုင်သလော။ ထိုအရာသည် ကောင်းကင်ထက် မြင့်၏။ သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။ မရဏနိုင်ငံထက် နက်၏။ သင်သည် အဘယ်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။ ထိုအရာ၏ အတိုင်းအတာသည် မြေကြီးထက် ရှည်၍ ပင်လယ်ထက် ကျယ်၏” ဟု ဆိုသည်။ [ယောဘ ၁၁:၇-၉]။ မြေကြီးပေါ်ရှိ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာရှင်များပင် ဘုရားသခင်ကို နားမလည်နိုင်ကြပါ။ လူတို့သည် အစဉ်ရှာဖွေနိုင်ကြသည်၊ အစဉ်သင်ယူနိုင်ကြသည်၊ သို့သော် ထိုထက်ကျော်လွန်၍ အဆုံးမရှိသော အတိုင်းအဆမဲ့မှုတစ်ရပ် အမြဲရှိနေသည်။

သို့တိုင် ဖန်ဆင်းခြင်းအမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းကို သက်သေခံကြသည်။ “မိုးကောင်းကင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ကြားပြောကြ၏။ မိုးမျက်နှာကြက်သည်လည်း လက်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းသောအရာကို ပြသ၏”။ [ဆာလံ ၁၉:၁]။ ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိတို့၏ အတိုင်ပင်ခံအဖြစ် ယူသူများသည် ဘုရားသခင်ကို နားလည်ရန် သိပ္ပံပညာတွင် အထောက်အကူကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။ “ကမ္ဘာဦးကာလမှစ၍ မျက်မြင်မရသော ထိုအရှင်၏ အရာများကို ဖန်ဆင်းထားသောအရာများအားဖြင့် ထင်ရှားစွာ မြင်ရ၍၊ ထာဝရတန်ခိုးတော်နှင့် ဘုရားဖြစ်တော်မူခြင်းတို့ကို နားလည်နိုင်ကြ၏”။ [ရောမ ၁:၂၀]။