အခန်း ၁၉—ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်လာခြင်း

 

အခန်း ၁၉—ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်လာခြင်း

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၄၊ ၃၅၊ ၃၇ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် “ယာကုပ်သည် ခါနာန်ပြည်၊ ရှေခင်မြို့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရောက်လာ၏”။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၃:၁၈။ ထိုသို့ဖြင့် ယာကုပ်အား မိမိ၏ဇာတိမြေသို့ ငြိမ်သက်စွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်တော်မူရန် ဗေသလ၌ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့သော ဘိုးဘေး၏ဆုတောင်းချက်သည် ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ သူသည် ရှေခင်ချိုင့်ဝှမ်း၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် အနှစ်တစ်ရာကျော်မတိုင်မီက အာဗြဟံသည် ကတိတော်ပြည်၌ ပထမဆုံးစခန်းချ၍ ပထမဆုံးယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ယာကုပ်သည် “ဟာမော၏သားတို့ထံမှ၊ ရှေခင်၏အဘထံမှ မိမိတဲကိုဖြန့်ခဲ့သော မြေကွက်ကို ငွေတစ်ရာဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်၍ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်၊ ဘုရားသခင်ဟူ၍ အမည်ပေးခဲ့သည်” (အခန်းငယ် ၁၉၊ ၂၀)။ အာဗြဟံကဲ့သို့ ယာကုပ်သည်လည်း မိမိတဲအနီး၌ ထာဝရဘုရားအတွက် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်၍ မိမိအိမ်သူအိမ်သားများကို နံနက်နှင့်ညနေ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်ပင် သူသည် ရေတွင်းတစ်တွင်းကို တူးခဲ့ပြီး၊ ဆယ့်ခုနစ်ရာစုအကြာတွင် ယာကုပ်၏သားတော်နှင့် ကယ်တင်ရှင်သည် ထိုရေတွင်းသို့ ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ နေ့လယ်အပူရှိန်အတွင်း ထိုနေရာ၌ အနားယူရင်း အံ့ဩနေသော နားထောင်သူတို့အား “ထာဝရအသက်သို့ စီးထွက်သော ရေတွင်း” အကြောင်း ပြောပြတော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၄:၁၄။

ယာကုပ်နှင့် သူ၏သားများ ရှေခင်၌ ခေတ္တနေထိုင်ခြင်းသည် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ အိမ်သူအိမ်သားတို့၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးသည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် လူသတ်မှု၏အပြစ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ မဆင်မခြင်ပြုမူသော လူငယ်တစ်ဦး၏ တရားမဲ့လုပ်ရပ်အတွက် လက်စားချေခြင်းအဖြစ် မြို့တစ်မြို့လုံးသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသို့ အပ်နှံခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ကြောက်မက်ဖွယ်ရလဒ်များသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော အစပြုမှုမှာ ယာကုပ်၏သမီးက “ထိုပြည်၏သမီးတို့ကို ကြည့်ရှုခြင်းငှာ ထွက်သွား” ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရန် မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူတို့ထံတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေသူသည် စာတန်၏မြေပေါ်၌ မိမိကိုယ်ကို ချထားပြီး သူ၏စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့၏ သစ္စာမဲ့၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောလုပ်ရပ်သည် အကြောင်းမဲ့ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ရှေခင်လူတို့အပေါ် သူတို့ပြုမူခဲ့သော လမ်းစဉ်၌ ကြီးမားသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ယာကုပ်ထံမှ ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏လက်စားချေမှုသတင်းသည် ယာကုပ်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ သားများ၏လှည့်ဖြားမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် စိတ်နှလုံးနာကျင်လျက် သူက “သင်တို့သည် ဤပြည်သားတို့တွင် ငါ့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်အောင် နှောင့်ယှက်ကြပြီ။ ... ငါတို့သည် အရေအတွက်နည်းသောကြောင့် သူတို့သည် ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် စုဝေးလာကြမည်။ ငါနှင့်ငါ့အိမ်သူအိမ်သားတို့သည် ပျက်စီးကြရမည်” ဟုသာ ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသွေးထွက်သံယိုလုပ်ရပ်ကို သူမည်မျှဝမ်းနည်း၍ စက်ဆုပ်ရွံရှာခဲ့သည်ကို နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်နီးပါးအကြာ အဲဂုတ္တုပြည်၌ သေရာအိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေစဉ် ထိုအကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့သော စကားများက ဖော်ပြသည်။ “ရှိမောင်နှင့် လေဝိသည် ညီအစ်ကိုဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏နေရာများ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းလက်နက်များ ရှိကြ၏။ အိုငါ့ဝိညာဉ်၊ သူတို့၏လျှို့ဝှက်အကြံ၌ မဝင်နှင့်။ သူတို့၏အစည်းအဝေးနှင့် ငါ့ဂုဏ်အသရေကို မပေါင်းစေနှင့်။ ... သူတို့၏ဒေါသသည် ပြင်းထန်သောကြောင့် ကျိန်ခြင်းခံစေ။ သူတို့၏အမျက်သည် ရက်စက်သောကြောင့် ကျိန်ခြင်းခံစေ”။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၉:၅-၇။

ယာကုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ နှိမ့်ချရမည့်အကြောင်းရှိကြောင်း ခံစားခဲ့သည်။ သားများ၏စရိုက်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် မုသာသည် ထင်ရှားနေသည်။ စခန်းအတွင်း၌ အတုအယောင်ဘုရားများ ရှိနေပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့အတွင်း၌ပင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ပြုမူထိုက်သည့်အတိုင်း ဆက်ဆံတော်မူမည်ဆိုလျှင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးတို့၏ လက်စားချေမှုသို့ သူတို့ကို မစွန့်ပစ်တော်မူမည်လော။

ယာကုပ်သည် ထိုသို့ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် ဦးညွှတ်နေစဉ် ထာဝရဘုရားက သူ့အား တောင်ဘက်သို့ ဗေသလသို့ ခရီးဆက်ရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ ထိုနေရာကို တွေးမိခြင်းက ဘိုးဘေးအား ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကတိများကိုသာမက၊ ထိုနေရာတွင် မိမိပြုခဲ့သော “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည်” ဟူသော သစ္စာပြုချက်ကိုလည်း သတိရစေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာသို့ မသွားမီ မိမိအိမ်သူအိမ်သားတို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ ညစ်ညူးမှုမှ ကင်းစင်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စခန်းအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို “သင်တို့တွင်ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများကို ပယ်ရှားကြလော့။ ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေ၍ အဝတ်ကိုလဲကြလော့။ ထ၍ ဗေသလသို့ တက်ကြစို့။ ငါ့ဆင်းရဲခြင်းနေ့၌ ငါ့ကို နားညောင်းတော်မူ၍ ငါသွားရာလမ်းတွင် ငါနှင့်အတူရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက် ထိုနေရာ၌ ယဇ်ပလ္လင်ကို ငါတည်မည်” ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် ဗေသလသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ခဲ့စဉ် အဘ၏တဲမှ တစ်ဦးတည်းသော လှည့်လည်သူအဖြစ် မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန် ထွက်ပြေးခဲ့ရပုံနှင့် ထိုညရူပါရုံ၌ ထာဝရဘုရားသည် မိမိအား ထင်ရှားတော်မူခဲ့ပုံကို နက်ရှိုင်းသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က မိမိအပေါ် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်ဆက်ဆံမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ မိမိ၏နှလုံးပျော့ပျောင်းလာခဲ့ပြီး သားသမီးတို့လည်း နှိမ့်ချစေသော တန်ခိုး၏ ထိတွေ့မှုကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဗေသလသို့ ရောက်သောအခါ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာ၌ ပါဝင်ရန် သူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်သည့် အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို သူအသုံးပြုခဲ့သည်။ “သူတို့လက်၌ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများနှင့် နား၌ဆွဲထားသော နားကပ်များအားလုံးကို ယာကုပ်ထံသို့ ပေးကြ၏။ ယာကုပ်သည်လည်း ရှေခင်မြို့အနီးရှိ သပိတ်ပင်အောက်၌ ထိုအရာများကို မြှုပ်ထား၏။”

ဘုရားသခင်သည် ထိုပြည်သားတို့အပေါ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို သက်ရောက်စေတော်မူသဖြင့် ရှေခင်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှုအတွက် လက်စားချေရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုကြပေ။ ခရီးသွားတို့သည် အနှောင့်အယှက်မရှိ ဗေသလသို့ ရောက်ရှိကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်အား တစ်ဖန် ထင်ရှားတော်မူ၍ ပဋိညာဉ်ကတိတော်ကို ပြန်လည်အတည်ပြုတော်မူသည်။ “ယာကုပ်သည် ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောတော်မူရာအရပ်တွင် ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို တည်ထား၏။”

ဗေသလ၌ ယာကုပ်သည် မိမိအဘ၏အိမ်သူအိမ်သားများအနက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂုဏ်ပြုခံရသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ရေဗက္ကာ၏ နို့ထိန်းမိန်းမ ဒေဗောရသေဆုံးခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းရန် ခေါ်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအိုမင်းသောမိန်းမသည် မိမိသခင်မနှင့်အတူ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားမှ ခါနာန်ပြည်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထိုမိန်းမ၏ ရှိနေခြင်းသည် ယာကုပ်အတွက် မိမိ၏ငယ်ဘဝနှင့် ဆက်သွယ်ပေးထားသော အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့် နှောင်ကြိုးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မိမိအပေါ် အလွန်ခိုင်မာ၍ နူးညံ့သောမေတ္တာရှိခဲ့သည့် မိခင်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော နှောင်ကြိုးဖြစ်သည်။ ဒေဗောရကို အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြသဖြင့် သူမ၏သင်္ချိုင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည့် သပိတ်ပင်ကို “ငိုကြွေးခြင်းသပိတ်ပင်” ဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ သူမ၏သစ္စာရှိစွာ အမှုဆောင်ခဲ့သောဘဝကိုလည်းကောင်း၊ ဤအိမ်သူအိမ်သားမိတ်ဆွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဝမ်းနည်းခြင်းကိုလည်းကောင်း ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ ထိန်းသိမ်းမှတ်တမ်းတင်ရန် ထိုက်တန်သည်ဟု မှတ်ယူထားခြင်းကို မသတိမပြုဘဲ မထားသင့်ပေ။

ဗေသလမှ ဟေဗြုန်သို့ နှစ်ရက်သာ ခရီးသွားရသော်လည်း ယာကုပ်အတွက် ရာခေလသေဆုံးခြင်းအားဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမအတွက် သူသည် ခုနစ်နှစ်နှစ်ကြိမ် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး သူ၏မေတ္တာကြောင့် ထိုအလုပ်သည် ပေါ့ပါးသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမေတ္တာသည် မည်မျှနက်ရှိုင်း၍ တည်မြဲခဲ့သည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ယာကုပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ သေခါနီးအချိန်၌ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် မိမိအဘထံသို့ လာရောက်လည်ပတ်သောအခါ အိုမင်းသောဘိုးဘေးသည် မိမိဘဝကို ပြန်လည်သတိရရင်း “ငါမူကား ပါဒန်မှ ထွက်လာသောအခါ ရာခေလသည် ခါနာန်ပြည်၌ ငါ့အနားတွင် အဲဖရတ်သို့ သွားရာလမ်း၌ သေခဲ့သည်။ အဲဖရတ်သို့ ရောက်ရန် လမ်းအနည်းငယ်သာ ကျန်သေး၏။ ထိုအရပ်၌ပင် သူမကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၈:၇။ သူ၏ရှည်လျား၍ ဒုက္ခများပြည့်နှက်နေသော ဘဝ၏ မိသားစုမှတ်တမ်းတွင် ရာခေလဆုံးရှုံးခြင်းကိုသာ ထိုသို့ပြန်လည်အမှတ်ရခဲ့သည်။

ရာခေလသည် မသေမီ ဒုတိယသားကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ သေဆုံးခါနီး နောက်ဆုံးအသက်ရှူသံဖြင့် ကလေးကို ဗေနောနိဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ “ငါ့ဝမ်းနည်းခြင်း၏သား” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏အဘက သူ့ကို ဗင်္ယာမိန်ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ “ငါ့လက်ျာလက်၏သား” သို့မဟုတ် “ငါ့ခွန်အား” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ ရာခေလသေဆုံးခဲ့သောနေရာ၌ပင် သူမကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ပြီး သူမ၏အမှတ်တရကို အစဉ်တည်မြဲစေရန် ထိုနေရာ၌ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင် တည်ထားခဲ့သည်။

အဲဖရတ်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ယာကုပ်၏မိသားစုအပေါ် နောက်ထပ်မှောင်မိုက်သောအပြစ်တစ်ခု ကျရောက်ခဲ့ပြီး သားအကြီးဆုံး ရုဗင်သည် သားဦးအခွင့်အရေး၏ အခွင့်ထူးများနှင့် ဂုဏ်အသရေများကို မရရှိတော့ရန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယာကုပ်သည် ခရီးဆုံးသို့ ရောက်လာ၍ “မိမိအဘ ဣဇာက်ထံသို့၊ မံရေသို့ ... အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်တို့ နေထိုင်ခဲ့သော ဟေဗြုန်သို့” ရောက်လာသည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် မိမိအဘ၏ နောက်ဆုံးဘဝနှစ်များအတွင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။ အားနည်း၍ မျက်စိကန်းနေသော ဣဇာက်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေခဲ့သော ဤသား၏ ကြင်နာစွာ အာရုံစိုက်စောင့်ရှောက်မှုသည် အထီးကျန်ခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်းနှစ်များအတွင်း နှစ်သိမ့်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယာကုပ်နှင့် ဧသောသည် မိမိတို့၏အဘ သေဆုံးရာအိပ်ရာ၌ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်က အကြီးဖြစ်သူသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ်အဖြစ် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ခံစားချက်များ အလွန်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည်လည်း သားဦးအခွင့်အရေး၏ ဝိညာဉ်ရေးရာကောင်းချီးများနှင့် ပြည့်စုံစွာ ကျေနပ်နေပြီး မိမိအဘ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာအမွေကို အစ်ကိုဖြစ်သူထံ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအမွေသည် ဧသောတောင့်တ၍ တန်ဖိုးထားခဲ့သော တစ်ခုတည်းသောအမွေ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မနာလိုမှု သို့မဟုတ် မုန်းတီးမှုကြောင့် နောက်တစ်ဖန် ကွဲကွာနေခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူတို့ခွဲခွာခဲ့ကြပြီး ဧသောသည် စိရတောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့သည်။ ကောင်းချီးပေးခြင်း၌ ကြွယ်ဝသော ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်ရှာဖွေခဲ့သော ပိုမိုမြင့်မြတ်သည့်ကောင်းကျိုးအပြင် လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာကိုလည်း ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ “ပိုင်ဆိုင်မှုများသည် အတူတကွ နေထိုင်ရန် မလုံလောက်သည်ထက်ပင် များပြားခဲ့ပြီး သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များကြောင့် သူတို့ဧည့်သည်အဖြစ် နေထိုင်သောပြည်သည် သူတို့ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။” ဤခွဲခွာခြင်းသည် ယာကုပ်နှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့်အညီ ဖြစ်သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘာသာရေးယုံကြည်ခြင်း၌ အလွန်ကွာခြားကြသောကြောင့် သူတို့သည် သီးခြားစီ နေထိုင်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ဧသောနှင့် ယာကုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အသိပညာကို တူညီစွာ သင်ကြားခံခဲ့ကြပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာသာကို ခံယူရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုသို့ပြုရန် မရွေးချယ်ခဲ့ကြပေ။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် မတူညီသောလမ်းများ၌ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပြီး သူတို့၏လမ်းများသည်လည်း ဆက်လက်၍ ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ကွဲပြားသွားကြမည်ဖြစ်သည်။

ဧသောသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ကောင်းချီးများမှ ဖယ်ထုတ်ခံရခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မတရားသဖြင့် ပြုသောရွေးချယ်မှုကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်အားဖြင့် ပေးတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ဆုကျေးဇူးများသည် လူအားလုံးအတွက် အခမဲ့ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ပျက်စီးရခြင်းအတွက် မိမိကိုယ်တိုင်၏ ရွေးချယ်မှုမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်မှုမရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်တိုင်း ထာဝရအသက်ရရန် ရွေးချယ်ခံရမည့် အခြေအနေများကို မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြတော်မူထားသည်။ ထိုအခြေအနေမှာ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သော စရိုက်ကို ရွေးချယ်ထားတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်၏တောင်းဆိုချက်စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိသူတိုင်းသည် ဘုန်းအသရေ၏နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရမည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်က “သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရ၏။ သားတော်ကို မယုံကြည်သောသူမူကား အသက်ကို မမြင်ရ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၃:၃၆။ “သခင်၊ သခင်ဟု ငါ့ကိုလျှောက်သောသူတိုင်း ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရမည်မဟုတ်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ငါ့အဘ၏အလိုတော်ကို ပြုသောသူသာ ဝင်ရလိမ့်မည်”။ မဿဲ ၇:၂၁။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌လည်း “အသက်ပင်၏အခွင့်ကို ရ၍ မြို့တံခါးများမှတစ်ဆင့် ဝင်ရမည်အကြောင်း ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များကို ကျင့်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၁၄။ လူသား၏နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်ခြင်းမှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ကယ်တင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တိုင်ကြိုးစား၍ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည့် ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်၍ ယုံကြည်ခြင်း၏ ကောင်းမွန်သောတိုက်ပွဲကို တိုက်မည့်သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၌ စောင့်ကြည့်မည့်သူ၊ ကျမ်းစာကို ရှာဖွေလေ့လာမည့်သူနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ထွက်ပြေးမည့်သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ အစဉ်မပြတ် ယုံကြည်ခြင်းရှိမည့်သူနှင့် ဘုရားသခင်၏နှုတ်မှ ထွက်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်တိုင်းကို နာခံမည့်သူသည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်။ ရွေးနုတ်ခြင်း၏ အစီအစဉ်များသည် လူအားလုံးအတွက် အခမဲ့ဖြစ်သည်။ ရွေးနုတ်ခြင်း၏ ရလဒ်များကိုမူ အခြေအနေများနှင့်အညီ လိုက်နာဆောင်ရွက်သူတို့သာ ခံစားရမည်။

ဧသောသည် ပဋိညာဉ်၏ကောင်းချီးများကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာကောင်းကျိုးထက် ယာယီလောကီကောင်းကျိုးကို ပိုတန်ဖိုးထားခဲ့ပြီး မိမိတောင့်တသောအရာကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရွေးချယ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် ယုံကြည်ခြင်း၏အမွေကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုအမွေကို လှည့်ဖြားခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် မုသာအားဖြင့် ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူ၏အပြစ်ကိုပင် သူ့ကို ပြုပြင်ပေးရန်အတွက် အကျိုးသက်ရောက်စေတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းနှစ်များ၏ ခါးသီးသောအတွေ့အကြုံများအားလုံးကြားတွင် ယာကုပ်သည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်မှ မည်သည့်အခါမျှ လွဲမသွားခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏ရွေးချယ်မှုကိုလည်း မစွန့်လွှတ်ခဲ့ပေ။ ကောင်းချီးကို ရရှိရန် လူသားတို့၏ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုကို အားကိုးခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြောင်း သူသင်ယူခဲ့သည်။ ယဗ္ဗုတ်မြစ်အနီး ထိုလုံးထွေးတိုက်ခိုက်သည့်ညမှစ၍ ယာကုပ်သည် လူတစ်မျိုးပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်အားထားမှုသည် အမြစ်ပြတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အစောပိုင်းက လိမ္မာပါးနပ်သော လှည့်ဖြားမှုကို မတွေ့ရတော့ပေ။ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် လိမ်လည်ခြင်းအစား သူ၏ဘဝသည် ရိုးရှင်းမှုနှင့် သစ္စာတရားဖြင့် အမှတ်အသားပြုခံလာရသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လက်တော်ကို ရိုးရှင်းစွာ အားကိုးရခြင်း၏ သင်ခန်းစာကို သူသင်ယူခဲ့ပြီး စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို နှိမ့်ချစွာ လက်အောက်ခံခဲ့သည်။ စရိုက်၏ ယုတ်ညံ့သောအရာများသည် မီးဖို၏မီးထဲတွင် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး စစ်မှန်သောရွှေသည် သန့်စင်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ယာကုပ်အတွင်း၌ မညှိုးနွမ်းဘဲ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ယာကုပ်၏အပြစ်နှင့် ထိုအပြစ်မှ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်များသည် မကောင်းသောသြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းမှ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။ ထိုသြဇာ၏ ခါးသီးသောအသီးကို သူ၏သားများ၏ စရိုက်နှင့်ဘဝ၌ ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ထိုသားများ အရွယ်ရောက်လာသောအခါ ကြီးမားသောအပြစ်အနာအဆာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မယားများစွာယူခြင်း၏ ရလဒ်များကို အိမ်ထောင်စုအတွင်း ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်အဆိုးသည် မေတ္တာ၏အရင်းအမြစ်များကိုပင် ခြောက်သွေ့စေတတ်ပြီး ၎င်း၏သြဇာသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော နှောင်ကြိုးများကိုပင် အားနည်းစေသည်။ မိခင်တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မနာလိုမှုသည် မိသားစုဆက်ဆံရေးကို ခါးသီးစေခဲ့သည်။ သားသမီးများသည် ရန်ဖြစ်တတ်၍ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို မခံလိုသူများအဖြစ် ကြီးပြင်းလာကြပြီး ဖခင်၏ဘဝသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ဖြင့် မှောင်မိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် အလွန်ကွဲပြားခြားနားသော စရိုက်ရှိသူတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူမှာ ရာခေလ၏ သားအကြီး ယောသပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ရှားပါးလှပသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် အတွင်းစိတ်နှင့် နှလုံးသား၏ အလှကိုသာ ထင်ဟပ်ပြသနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ တက်ကြွရွှင်လန်းသော ထိုကလေးငယ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား၌ အလေးအနက်ရှိခြင်းနှင့် ခိုင်မာခြင်းတို့ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူသည် မိမိအဘ၏ သွန်သင်ချက်များကို နားထောင်ပြီး ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် နှစ်သက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အဲဂုတ္တုပြည်၌ သူ့ကို ထင်ရှားစေခဲ့သော နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် သစ္စာတရားရှိခြင်းတို့သည် သူ၏နေ့စဉ်ဘဝတွင်ပင် ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ မိခင်သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ချစ်ခင်မှုသည် ဖခင်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ တွယ်ကပ်လာခဲ့ပြီး ယာကုပ်၏နှလုံးသည်လည်း မိမိအသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်၌ ရရှိသော ဤသားငယ်နှင့် ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် “သားသမီးအပေါင်းတို့ထက် ယောသပ်ကို ပို၍ချစ်၏”။

သို့သော် ထိုချစ်ခင်မှုသည်ပင် ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရမည်။ ယာကုပ်သည် ယောသပ်အပေါ် မိမိ၏နှစ်သက်မှုကို မပညာရှိစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး ထိုအရာက အခြားသားများ၏ မနာလိုမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၏ မကောင်းသောအပြုအမူကို မြင်သောအခါ အလွန်စိတ်ပူပန်ခဲ့သည်။ သူတို့အား နူးညံ့စွာ ဆုံးမပြောဆိုရန် ဝံ့ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပြုခြင်းက သူတို့၏မုန်းတီးမှုနှင့် အငြိုးထားမှုကို ပိုမိုနိုးကြားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနေကြသည်ကို သူမခံနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာစေရန် ဖခင်၏အာဏာက အထောက်အကူပြုမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ထိုအကြောင်းကို မိမိအဘထံ တင်ပြခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် ကြမ်းတမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ဒေါသကို မနှိုးဆွမိစေရန် ဂရုတစိုက် ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိသားသမီးများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို နက်ရှိုင်းသောစိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဖော်ပြပြီး မိမိ၏ဆံပင်ဖြူများကို ရိုသေလေးစားကြရန်၊ မိမိ၏နာမကို အရှက်မကွဲစေရန်နှင့် အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်များကို ထိုသို့မလေးစားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မရှုတ်ချမိစေရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏မကောင်းမှုကို လူသိများသွားသောကြောင့် ရှက်ရွံ့သဖြင့် ထိုလူငယ်များသည် နောင်တရသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ် မိမိတို့၏ခံစားချက်များကိုသာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုခံစားချက်များသည် ယခု ဖော်ထုတ်ခံရခြင်းကြောင့် ပို၍ခါးသီးလာခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် ယောသပ်အား ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူများ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော တန်ဖိုးကြီးအင်္ကျီတစ်ထည် ပေးခဲ့ခြင်းသည်ပင် သူ့အပေါ် မျက်နှာသာပေးနေကြောင်း နောက်ထပ်သက်သေတစ်ရပ်အဖြစ် သူတို့ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏အကြီးသားများကို ကျော်လွန်၍ ရာခေလ၏သားအား သားဦးအခွင့်အရေး ပေးရန် ရည်ရွယ်နေသည်ဟု သံသယဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ထိုကလေးက မိမိမြင်ခဲ့သောအိပ်မက်တစ်ခုအကြောင်း သူတို့အား ပြောပြသောအခါ သူတို့၏မုန်းတီးမှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ “ကြည့်ပါ” ဟု သူကဆိုသည်၊ “ငါတို့သည် လယ်၌ ကောက်လှိုင်းများကို စည်းနှောင်နေကြ၏။ ငါ၏ကောက်လှိုင်းသည် ထ၍ မတ်တတ်ရပ်၏။ သင်တို့၏ကောက်လှိုင်းများသည်လည်း ငါ့ကောက်လှိုင်းကို ဝန်းရံ၍ ဦးညွှတ်ကြ၏။”

“သင်သည် ငါတို့အပေါ် အမှန်တကယ် အုပ်စိုးမည်လော။ သင်သည် ငါတို့အပေါ် အမှန်တကယ် အာဏာစိုးမည်လော” ဟု သူ၏ညီအစ်ကိုများက မနာလိုဒေါသဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုကြသည်။

မကြာမီ သူသည် အလားတူအဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် နောက်ထပ်အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်ခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြခဲ့သည်။ “ကြည့်ပါ၊ နေ၊ လနှင့် ကြယ်ဆယ့်တစ်လုံးတို့သည် ငါ့ကို ဦးညွှတ်ကြ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဤအိပ်မက်ကို ပထမအိပ်မက်ကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ဖခင်ကလည်း ဆုံးမသည့်အသံဖြင့် “သင်မြင်သော ဤအိပ်မက်သည် အဘယ်အိပ်မက်နည်း။ ငါနှင့်သင်၏မိခင်နှင့် သင်၏ညီအစ်ကိုတို့သည် အမှန်တကယ် သင့်ရှေ့၌ မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ကြရမည်လော” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူ၏စကားများသည် ပြင်းထန်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ယာကုပ်သည် ထာဝရဘုရားက ယောသပ်အား အနာဂတ်ကို ဖော်ပြနေတော်မူသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ထိုကလေးငယ်သည် မိမိညီအစ်ကိုများရှေ့၌ ရပ်နေစဉ် သူ၏လှပသောမျက်နှာသည် ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့ပြီး သူတို့သည် မိမိတို့၏အထင်ကြီးလေးစားမှုကို မချုပ်တည်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏မကောင်းသောလမ်းများကို စွန့်လွှတ်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ကြဘဲ မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဆုံးမနေသော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။ ကာဣနကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော ဝိညာဉ်တော်တစ်မျိုးတည်းသည် သူတို့၏နှလုံးထဲ၌လည်း မီးလောင်လာခဲ့သည်။

ညီအစ်ကိုများသည် မိမိတို့၏သိုးစုများအတွက် စားကျက်ရှာရန် တစ်နေရာမှတစ်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ရပြီး မကြာခဏ အိမ်မှ လပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေကြရသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သောအဖြစ်အပျက်များနောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ဖခင်ဝယ်ယူထားသော ရှေခင်မြို့ရှိနေရာသို့ သွားကြသည်။ အချိန်အတန်ကြာသွားသော်လည်း သူတို့ထံမှ သတင်းမရသဖြင့် ဖခင်သည် သူတို့၏လုံခြုံရေးအတွက် စတင်စိုးရိမ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ ရှေခင်လူတို့အပေါ် သူတို့၏ယခင်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်ကို သူတို့ထံသို့ ရှာဖွေ၍ သူတို့အခြေအနေကောင်းမွန်ကြောင်း သတင်းယူလာရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် မိမိသားများ၏ ယောသပ်အပေါ် အမှန်တကယ်ထားရှိသော ခံစားချက်ကို သိခဲ့ပါက သူ့ကို သူတို့နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း မစေလွှတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုအရာကို ဂရုတစိုက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။

ယောသပ်သည် ဝမ်းမြောက်သောနှလုံးဖြင့် မိမိအဘထံမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အိုမင်းသောသူနှင့် လူငယ်နှစ်ဦးစလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့ဆုံမီ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်မည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ ရှည်လျား၍ တစ်ဦးတည်းသောခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီး ယောသပ်သည် ရှေခင်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် သိုးစုများကို မတွေ့ရပေ။ သူတို့အကြောင်း မေးမြန်းသောအခါ ဒေါသန်သို့ သွားကြောင်း လမ်းညွှန်ခံရသည်။ သူသည် မိုင်ငါးဆယ်ကျော် ခရီးသွားပြီးပြီဖြစ်ပြီး ယခုနောက်ထပ် မိုင်ဆယ့်ငါးမိုင် ခရီးရှိသေးသည်။ သို့သော် မိမိအဘ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖြေလျှော့ပေးရမည်ဟူသောအတွေးနှင့် မိမိကို မကြင်နာခဲ့သော်လည်း ချစ်နေဆဲဖြစ်သော ညီအစ်ကိုများနှင့် တွေ့ရမည်ဟူသောအတွေးကြောင့် မိမိပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မေ့လျော့ကာ အလျင်အမြန် ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ညီအစ်ကိုများက ယောသပ်ကို ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို တွေ့ရန် ရှည်လျားသောခရီးကို သူလျှောက်လာခဲ့ရခြင်း၊ သူ၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဆာလောင်မှု၊ သူတို့၏ဧည့်ဝတ်ပြုမှုနှင့် ညီအစ်ကိုမေတ္တာအပေါ် သူ၏အခွင့်အရေးတို့အကြောင်း မည်သည့်အတွေးကမျှ သူတို့၏မုန်းတီးမှု၏ ခါးသီးမှုကို မပျော့ပျောင်းစေခဲ့ပေ။ ဖခင်၏မေတ္တာ၏ သက်သေဖြစ်သော အင်္ကျီကို မြင်လိုက်ရခြင်းက သူတို့ကို ရူးသွပ်စေခဲ့သည်။ “ဤအိပ်မက်မက်သောသူ လာနေပြီ” ဟု သူတို့က လှောင်ပြောင်အော်ဟစ်ကြသည်။ ကြာမြင့်စွာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သော မနာလိုမှုနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်တို့သည် ယခု သူတို့ကို ထိန်းချုပ်လာခဲ့သည်။ “သူ့ကို သတ်ကြစို့။ တွင်းတစ်တွင်းထဲသို့ ပစ်ချကြစို့။ ထို့နောက် မကောင်းသောသားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်စားသွားပြီဟု ပြောကြမည်။ ထိုအခါ သူ၏အိပ်မက်များ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ကြည့်ကြမည်” ဟု သူတို့ပြောကြသည်။

ရုဗင်က ပါဝင်ရန် တွန့်ဆုတ်ပြီး သူ့ညီကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် မပါဝင်လိုသောကြောင့် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက ယောသပ်ကို အသက်ရှင်လျက် တွင်းထဲသို့ ချပြီး ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသည်အထိ ထားရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိသည် သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကယ်တင်၍ ဖခင်ထံ ပြန်ပို့ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအကြံကို အားလုံးသဘောတူလာအောင် စည်းရုံးပြီးနောက် ရုဗင်သည် မိမိ၏ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ မိမိ၏အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အဖွဲ့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယောသပ်သည် အန္တရာယ်ကို မသိဘဲ ဝမ်းမြောက်စွာ ရောက်လာခဲ့သည်။ မိမိရှည်လျားစွာ ရှာဖွေခဲ့သောသူများကို တွေ့ရပြီဟူသောအချက်ကြောင့် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ထားသော နှုတ်ဆက်ခြင်းအစား သူတွေ့ကြုံရသည်မှာ ဒေါသနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်ပြည့်နေသော အကြည့်များဖြစ်သဖြင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီး၍ အင်္ကျီကို ချွတ်ယူကြသည်။ ကဲ့ရဲ့စကားများနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများက သေစေလိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။ သူ၏တောင်းပန်မှုများကို မည်သူမျှ နားမထောင်ကြပေ။ သူသည် ထိုအရူးအမူးဖြစ်နေသော လူများ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝအာဏာမဲ့နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ယောသပ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲခေါ်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသောတွင်းထဲသို့ ပစ်ချခဲ့ကြသည်။ ထွက်ပြေးရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် သူ့ကို အစာငတ်၍ သေဆုံးစေရန် ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် “မုန့်စားရန် ထိုင်ကြ၏”။

သို့သော် သူတို့ထဲမှ အချို့သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။ မိမိတို့လက်စားချေမှုမှ မျှော်လင့်ထားသည့် ကျေနပ်မှုကို မခံစားရကြပေ။ မကြာမီ ခရီးသွားအုပ်စုတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုသူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်မှ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ နံ့သာမျိုးများနှင့် အခြားကုန်ပစ္စည်းများ ယူဆောင်သွားနေသော ဣရှမေလလူမျိုးများ၏ ကုန်သည်အဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ ယုဒက ယခု သူတို့၏ညီကို သေဆုံးရန် ထားခဲ့မည့်အစား ထိုအယူမှားကုန်သည်များထံ ရောင်းချရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် သူတို့၏လမ်းမှ သူ့ကို အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သကဲ့သို့ သူ့အသွေးကြောင့်လည်း အပြစ်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား သူသည် ငါတို့ညီဖြစ်၍ ငါတို့အသားပင် ဖြစ်သည်” ဟု သူက တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အားလုံးသည် ထိုအကြံကို သဘောတူကြပြီး ယောသပ်ကို တွင်းထဲမှ အလျင်အမြန် ဆွဲထုတ်ခဲ့ကြသည်။

ယောသပ်သည် ကုန်သည်များကို မြင်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်အမှန်တရားသည် ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲ၌ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ကျွန်ဖြစ်ရခြင်းသည် သေခြင်းထက်ပင် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကံကြမ္မာဖြစ်သည်။ အလွန်ကြောက်ရွံ့ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ညီအစ်ကိုတစ်ဦးပြီးတစ်ဦးထံ တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ အချို့တို့သည် သနားစိတ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း လှောင်ပြောင်ခံရမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန် အလွန်ဝေးကွာသွားပြီဟု ခံစားနေကြသည်။ ယောသပ်ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလျှင် သူတို့၏အမှုကို ဖခင်ထံ သေချာပေါက် ပြောပြမည်ဖြစ်ပြီး ဖခင်သည် မိမိအချစ်ဆုံးသားအပေါ် သူတို့ပြုခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏နှလုံးကို သူ၏တောင်းပန်မှုများအပေါ် ခိုင်မာစွာပိတ်ထားပြီး သူ့ကို အယူမှားကုန်သည်များ၏ လက်ထဲသို့ အပ်လိုက်ကြသည်။ ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရုဗင်သည် တွင်းသို့ ပြန်လာသော်လည်း ယောသပ်ကို မတွေ့ရပေ။ ထိတ်လန့်၍ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်လျက် အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ညီအစ်ကိုများထံ ပြန်သွားကာ “ကလေး မရှိတော့ဘူး။ ငါကတော့ ဘယ်ကိုသွားရမလဲ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ကံကြမ္မာကို သိရှိလာပြီး ယခု သူ့ကို ပြန်လည်ရယူရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သိသောအခါ ရုဗင်သည် မိမိတို့၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားရာ၌ အခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဆိတ်သငယ်တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး ယောသပ်၏အင်္ကျီကို ၎င်း၏အသွေး၌ နှစ်မြှုပ်ကာ ဖခင်ထံ ယူသွားကြသည်။ လယ်ပြင်၌ ထိုအင်္ကျီကို တွေ့ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအင်္ကျီသည် သူတို့ညီ၏အင်္ကျီဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ကြောင်း ပြောကြသည်။ “ယခု ဤအင်္ကျီသည် သင်၏သား၏အင်္ကျီ ဟုတ်မဟုတ် မဟုတ်မဟုတ် သိပါ” ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသော်လည်း မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရမည့် နှလုံးကွဲကြေကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကိုမူ မမျှော်လင့်ထားကြပေ။ “ဤအင်္ကျီသည် ငါ့သား၏အင်္ကျီပင်” ဟု ယာကုပ်က ဆိုသည်။ “မကောင်းသောသားရဲတစ်ကောင်က သူ့ကို ကိုက်စားပြီ။ ယောသပ်သည် အမှန်ပင် အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲခံရပြီ”။ သူ၏သားများနှင့် သမီးများသည် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် “မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်၍ ခါး၌ လျှော်တေအဝတ်ကို စည်းပြီး သားအတွက် ရက်ပေါင်းများစွာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏”။ အချိန်က သူ၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို လျော့ပါးစေသည့်အရာ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ “ငါသည် သားထံသို့ သင်္ချိုင်းတွင်းသို့ ဝမ်းနည်းလျက် ဆင်းသွားမည်” ဟူ၍ သူ၏စိတ်ပျက်အားလျော့သော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့ပြုခဲ့သောအရာကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြသော်လည်း ဖခင်၏ကဲ့ရဲ့မှုကို ကြောက်ရွံ့နေကြသော လူငယ်များသည် မိမိတို့၏အပြစ်ရှိကြောင်း သိရှိမှုကို မိမိတို့၏နှလုံးထဲ၌ ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုအပြစ်သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်ပင် အလွန်ကြီးမားလှသည်ဟု ထင်ရသည်။