အခန်း ၁၈—လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ခဲ့သောည

 

အခန်း ၁၈—လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ခဲ့သောည

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂ နှင့် ၃၃ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်တော်မူချက်ကို နာခံ၍ ပါဒန်အာရမ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်က ထွက်ပြေးသူအဖြစ် လျှောက်ခဲ့သောလမ်းကို ပြန်လည်လျှောက်လာရာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ မရှိဘဲလာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ့အဘကို လှည့်ဖြားခဲ့သော မိမိ၏အပြစ်သည် သူ့ရှေ့တွင် အစဉ်အမြဲရှိနေခဲ့သည်။ မိမိ၏ရှည်လျားသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းသည် ထိုအပြစ်၏ တိုက်ရိုက်အကျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ ထိုအရာများကို နေ့ရောညပါ ဆင်ခြင်နေခဲ့သဖြင့် အပြစ်တင်နေသော သြတ္တပ္ပစိတ်၏ ကဲ့ရဲ့မှုများက သူ၏ခရီးကို အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ မိမိ၏ဇာတိမြေရှိ တောင်ကုန်းများကို အဝေးမှ မြင်တွေ့လာရသောအခါ ဘိုးဘေး၏နှလုံးသည် နက်ရှိုင်းစွာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ အတိတ်အားလုံးသည် ထင်ရှားစွာ သူ့ရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို အမှတ်ရခြင်းနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် မိမိအပေါ်ရှိနေခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှုဆိုင်ရာ ကတိတော်များကိုလည်း သတိရလာခဲ့သည်။

ခရီးဆုံးသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဧသော၏အကြောင်းကို တွေးမိခြင်းက စိုးရိမ်ဖွယ် ကြိုတင်ထင်မြင်ချက်များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ယာကုပ် ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ဧသောသည် မိမိတို့အဘ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ယာကုပ်ပြန်လာကြောင်း သတင်းသည် အမွေကို လာတောင်းမည်ကို စိုးရိမ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ယခု ဧသောသည် အလိုရှိလျှင် မိမိညီကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုရန်မှာ လက်စားချေလိုစိတ်ကြောင့်သာမက၊ မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ဟု အချိန်ကြာမြင့်စွာ မှတ်ယူထားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရန်အတွက်လည်း အကြမ်းဖက်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရနိုင်သည်။

တစ်ဖန် ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်အား ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုရှိကြောင်း အမှတ်အသားတစ်ရပ် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ဂိလဒ်တောင်မှ တောင်ဘက်သို့ ခရီးဆက်လာစဉ် ကောင်းကင်တမန်တော်အလုံးအရင်းနှစ်ဖွဲ့သည် သူ၏နောက်တွင်လည်းကောင်း၊ ရှေ့တွင်လည်းကောင်း ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သူ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ချီတက်လာကြသည်မှာ သူတို့၏ကာကွယ်မှုအတွက် ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။ ယာကုပ်သည် ဟိုးရှေးရှေးက ဗေသလ၌ မြင်ခဲ့သော ရူပါရုံကို သတိရလာပြီး၊ ခါနာန်ပြည်မှ ထွက်ပြေးစဉ် သူ့အား မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တမန်များသည် ယခု သူပြန်လာရာတွင် စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်ဟူသော သက်သေအထောက်အထားကြောင့် သူ၏ဝန်လေးနေသောနှလုံး ပေါ့ပါးလာခဲ့သည်။ သူက “ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ တပ်တော်ဖြစ်သည်” ဟုဆို၍ ထိုအရပ်ကို မဟာနိမ်ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်—“တပ်တော်နှစ်တပ်၊ သို့မဟုတ် စခန်းနှစ်ခု” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယာကုပ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ရန်လိုသည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိညီထံသို့ သင့်မြတ်ရေးအတွက် နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပို့ရန် တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဧသောကို မည်သည့်စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုရမည်ကို သူတို့အား တိတိကျကျ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး မမွေးဖွားမီကပင် အကြီးသည် အငယ်၏အစေခံဖြစ်ရမည်ဟု ကြိုတင်ဟောထားခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို အမှတ်ရခြင်းက ခါးသီးမှုဖြစ်စေမည်စိုးသဖြင့် ယာကုပ်သည် မိမိ၏အစေခံများကို “ကျွန်ုပ်၏သခင် ဧသောထံသို့” စေလွှတ်သည်ဟု ပြောရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ မိမိတို့၏သခင်ကို “သင်၏ကျွန် ယာကုပ်” ဟု ရည်ညွှန်းရမည်။ ထို့အပြင် မိဘ၏အမွေကို လာတောင်းရန် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော လှည့်လည်သူတစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လာသည်ဟူသော စိုးရိမ်မှုကို ဖယ်ရှားရန် ယာကုပ်က မိမိပေးပို့သော သတင်းစကားထဲတွင် “ကျွန်ုပ်၌ နွား၊ မြည်း၊ သိုးစု၊ ကျွန်ယောက်ျားများနှင့် ကျွန်မိန်းမများ ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏သခင်ရှေ့၌ ကျေးဇူးကို ရှာတွေ့နိုင်ရန် သင့်ထံသို့ အကြောင်းကြားရန် ပို့လိုက်ပါသည်” ဟု ဂရုတစိုက် ဖော်ပြခဲ့သည်။

သို့သော် အစေခံများသည် ဧသောသည် လူလေးရာနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း သတင်းယူလာခဲ့ပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပေးပို့ခဲ့သော သတင်းစကားအတွက် မည်သည့်တုံ့ပြန်ချက်မျှ မရခဲ့ပေ။ သူသည် လက်စားချေရန် လာနေသည်မှာ သေချာသလောက် ဖြစ်နေသည်။ စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုသည် စခန်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ “ယာကုပ်သည် အလွန်ကြောက်၍ စိတ်ဆင်းရဲလေ၏။” သူသည် နောက်သို့ပြန်၍ မသွားနိုင်သကဲ့သို့ ရှေ့သို့လည်း ဆက်ရန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ လက်နက်မဲ့၍ အကာအကွယ်မဲ့သော သူ၏အဖွဲ့သည် ရန်လိုသော တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်မှုအတွက် လုံးဝပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အုပ်စုနှစ်စုခွဲလိုက်သည်။ တစ်စုတိုက်ခိုက်ခံရလျှင် အခြားတစ်စုက ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးရနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏များပြားလှသော သိုးစုနှင့် တိရစ္ဆာန်အုပ်များထဲမှ ဧသောထံသို့ ရက်ရောသော လက်ဆောင်များကို ခင်မင်ရင်းနှီးသော သတင်းစကားနှင့်အတူ ပို့လိုက်သည်။ မိမိညီအပေါ် ပြုခဲ့သောအမှားအတွက် ပြန်လည်ကုစားရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားရန် သူတတ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ နောင်တရကာ ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်အား ‘သင်၏ပြည်၊ သင်၏အမျိုးသားချင်းတို့ထံ ပြန်သွားလော့။ ငါသည် သင့်ကို ကောင်းစားစေမည်’ ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ပြတော်မူသော ကရုဏာတော်အပေါင်းနှင့် သစ္စာတော်အပေါင်းတို့အနက် အနည်းဆုံးတစ်ခုနှင့်မျှ မထိုက်တန်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဤယော်ဒန်မြစ်ကို တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းဖြင့်သာ ဖြတ်ကူးခဲ့သော်လည်း ယခု အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာပါပြီ။ ကျွန်ုပ်အား အကျွန်ုပ်ညီ၊ ဧသော၏လက်မှ ကယ်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား သူသည် လာ၍ ကျွန်ုပ်နှင့် ကလေးများပါ မိခင်ကို ရိုက်သတ်မည်ကို ကြောက်ပါ၏” ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။

ယခု သူတို့သည် ယဗ္ဗုတ်မြစ်သို့ ရောက်လာကြပြီး ညအချိန်ရောက်လာသောအခါ ယာကုပ်သည် မိမိမိသားစုကို မြစ်ကူးရာအရပ်မှ တစ်ဖက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး သူတစ်ဦးတည်း နောက်တွင်ကျန်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုညကို ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ဦးတည်းရှိလိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏နှလုံးကို ပျော့ပျောင်းစေနိုင်တော်မူသည်။ ထိုဘုရားသခင်၌သာ ဘိုးဘေး၏ တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ကျက်စားရာ၊ ဓားပြများနှင့် လူသတ်သမားများ ခိုအောင်းရာဖြစ်သော တောင်ထူထပ်၍ လူသူကင်းမဲ့သော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတည်း အကာအကွယ်မဲ့နေသော ယာကုပ်သည် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲစွာ မြေပေါ်တွင် ဦးညွှတ်ခဲ့သည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန် ဖြစ်သည်။ သူ့ဘဝအတွက် အဖိုးတန်သမျှ အရာအားလုံးသည် အဝေးတွင်ရှိပြီး အန္တရာယ်နှင့် သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရကြသည်။ အားလုံးထက် ခါးသီးသောအတွေးမှာ အပြစ်မရှိသူများအပေါ် ဤအန္တရာယ်ကျရောက်စေခဲ့သည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင်၏အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေး၍ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် အားကြီးသောလက်တစ်ဖက်သည် သူ့အပေါ် လာရောက်ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ရန်သူတစ်ဦးက မိမိအသက်ကို လာရှာနေသည်ဟု ထင်ပြီး တိုက်ခိုက်သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အမှောင်ထဲတွင် နှစ်ဦးသား အနိုင်ရရန် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောကြသော်လည်း ယာကုပ်သည် မိမိ၏ခွန်အားရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ တစ်ခဏမျှပင် မလျော့ခဲ့ပေ။ ထိုသို့ မိမိအသက်အတွက် တိုက်ခိုက်နေစဉ် မိမိ၏အပြစ်ရှိကြောင်း အသိသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးလာခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်များသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အကျပ်အတည်းအတွင်း သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို သတိရလာပြီး သူ၏နှလုံးတစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းလျှောက်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ အလုံးအရင်းနှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်မှုသည် မိုးလင်းခါနီးအထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူစိမ်းသည် ယာကုပ်၏ ပေါင်ကို လက်ချောင်းဖြင့် ထိလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူသည် ခြေဆွံ့သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဘိုးဘေးသည် မိမိနှင့် တိုက်ခိုက်နေသူ၏ အဖြစ်မှန်ကို သိမြင်လာခဲ့သည်။ မိမိသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သူသိလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏လူသားထက်လွန်သော အားထုတ်မှုဖြင့်ပင် အနိုင်မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်ထံ မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သောသူမှာ “ပဋိညာဉ်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်” ဖြစ်သော ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးသည် ယခု ခြေလက်မသန်စွမ်း၍ အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း မိမိဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို မလွှတ်ပေ။ အပြစ်ကို နောင်တရ၍ ကျိုးပဲ့သောနှလုံးဖြင့် ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး “ငိုကြွေး၍ တောင်းပန်လေ၏”။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရှိကြောင်း သေချာစေရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူကြောင်း အာမခံချက်ကို ရရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာနာကျင်မှုသည်ပင် သူ၏စိတ်ကို ထိုရည်ရွယ်ချက်မှ လွှဲမပစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ယုံကြည်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးအချိန်တိုင်အောင် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်၍ မဆုတ်မနစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားပြီး “မိုးလင်းတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ငါ့ကိုလွှတ်လော့” ဟု တိုက်တွန်းတော်မူသော်လည်း ယာကုပ်က “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးမပေးလျှင် မလွှတ်ပါ” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြောခြင်းသည် ကြွားဝါ၍ မိမိကိုယ်ကို အလွန်ယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့လျှင် ယာကုပ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ယုံကြည်ချက်မှာ မိမိမထိုက်တန်ကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းသော ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှုကို ယုံကြည်သူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည်။

ယာကုပ်သည် “ကောင်းကင်တမန်ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်မြင်ခဲ့သည်”။ နှိမ့်ချခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခြင်းအားဖြင့် ဤအပြစ်ရှိ၍ မှားယွင်းတတ်သော သေမျိုးသည် ကောင်းကင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် တုန်လှုပ်နေသောလက်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့မေတ္တာ၏နှလုံးတော်သည် အပြစ်သား၏ တောင်းပန်မှုကို ငြင်းပယ်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။

မူလအခွင့်အရေးကို လိမ်လည်ရယူရာတွင် ယာကုပ်အပြစ်ပြုမိစေခဲ့သော အမှားသည် ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို မယုံကြည်ခဲ့ဘဲ ဘုရားသခင်က မိမိအချိန်နှင့် မိမိနည်းလမ်းအတိုင်း ပြီးမြောက်စေမည့်အရာကို မိမိ၏အားထုတ်မှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခံရကြောင်း သက်သေပြသည့်အနေဖြင့် မိမိ၏အမည်ကို မိမိအပြစ်ကို အမှတ်ရစေသောအမည်မှ မိမိ၏အောင်မြင်မှုကို အမှတ်တရဖြစ်စေသော အမည်သို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ “သင်၏အမည်ကို” ကောင်းကင်တမန်က “နောက်တစ်ဖန် ယာကုပ် [လှည့်ဖြားအစားထိုးသူ] ဟု မခေါ်ရ။ ဣသရေလဟု ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ လူတို့နှင့်လည်းကောင်း မင်းသားကဲ့သို့ အာဏာရှိ၍ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ယာကုပ်သည် မိမိ၏ဝိညာဉ် အလွန်တောင့်တခဲ့သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရရှိခဲ့သည်။ လှည့်ဖြား၍ အစားထိုးသူအဖြစ် ပြုခဲ့သော သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ဘဝအတွင်း အကျပ်အတည်းသည် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။ သံသယ၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နောင်တတို့သည် သူ၏ဘဝကို ခါးသီးစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ချိုမြိန်လှသည်။ ယာကုပ်သည် မိမိညီနှင့် တွေ့ဆုံရန် မကြောက်တော့ပေ။ မိမိ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏နှလုံးကိုလည်း ပျော့ပျောင်းစေ၍ ယာကုပ်၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် နောင်တကို လက်ခံစေနိုင်တော်မူသည်။

ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်နှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်နေစဉ် အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ဧသောထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ဧသောသည် မိမိညီသည် အနှစ်နှစ်ဆယ်တိုင် မိမိအဘ၏အိမ်မှ ပြည်နှင်ခံနေရသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ မိမိတို့အမေ သေဆုံးသွားကြောင်း သိရသောအခါ သူ၏ဝမ်းနည်းမှုကို မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တပ်များက သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။ ထိုအိပ်မက်အကြောင်းကို ဧသောက မိမိ၏စစ်သားများအား ပြောပြပြီး ယာကုပ်ကို မထိခိုက်စေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား မိမိအဘ၏ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ဖွဲ့နှင့်တစ်ဖွဲ့ နီးကပ်လာကြသည်။ တောကန္တာရခေါင်းဆောင်က မိမိ၏စစ်သူရဲများကို ဦးဆောင်လာပြီး ယာကုပ်က မိမိ၏ဇနီးများနှင့် သားသမီးများနှင့်အတူ လာခဲ့သည်။ သိုးထိန်းများနှင့် အစေခံမိန်းမများက သူတို့နှင့်အတူ ပါလာကြပြီး သိုးစုများနှင့် နွားအုပ်များက အရှည်ကြီး လိုက်ပါလာကြသည်။ ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏တောင်ဝှေးကို အားပြု၍ စစ်သားအုပ်စုကို တွေ့ရန် ရှေ့သို့သွားခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြောင့် သူသည် ဖြူဖျော့၍ ခြေလက်မသန်စွမ်းနေပြီး ဖြည်းဖြည်းနှင့် နာကျင်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရပ်နားရသော်လည်း သူ၏မျက်နှာသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ထိုခြေလက်မသန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူကို မြင်သောအခါ “ဧသောသည် သူ့ကိုတွေ့ရန် ပြေးလာ၍ ဖက်လျက်၊ သူ၏လည်ပင်းကို ဖက်ပြီး နမ်းလျက် ငိုကြွေးကြ၏။” ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုသောအခါ ဧသော၏ ကြမ်းတမ်းသော စစ်သားများ၏နှလုံးများပင် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ဧသောက မိမိ၏အိပ်မက်အကြောင်း သူတို့အား ပြောပြထားသော်လည်း မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင်အပေါ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုကို သူတို့နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဘိုးဘေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမသန်စွမ်းမှုကို မြင်ရသော်လည်း ဤအားနည်းမှုသည် သူ၏ခွန်အားဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု သူတို့ အနည်းငယ်မျှပင် မတွေးခဲ့ကြပေ။

ယဗ္ဗုတ်မြစ်အနီး၌ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ထိုဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့်ညတွင် ယာကုပ်သည် လူတို့၏အကူအညီသည် မည်မျှအချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း၊ လူသားတို့၏တန်ခိုးကို ယုံကြည်အားထားခြင်းသည် မည်မျှအခြေအမြစ်မဲ့ကြောင်း သင်ကြားခံခဲ့ရသည်။ မိမိအလွန်ဆိုးရွားစွာ ပြစ်မှားခဲ့သော ဘုရားသခင်ထံမှသာ မိမိ၏တစ်ခုတည်းသောအကူအညီ ရရှိရမည်ကို သူမြင်ခဲ့သည်။ မိမိသည် အကူအညီမဲ့၍ မထိုက်တန်သူဖြစ်သော်လည်း နောင်တရသောအပြစ်သားအပေါ် ကရုဏာပြုမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်သည် ဘုရားသခင်က မိမိအား ခွင့်လွှတ်၍ လက်ခံတော်မူမည်ဟူသော အာမခံချက် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော် မပြည့်စုံမီ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း ထိုနှုတ်ကပတ်တော် မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ထိုအရာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲတစ်လျှောက် သူ့ကို ထောက်မပေးခဲ့သည်။

ထိုညတွင် ယာကုပ်ခံစားခဲ့ရသော လုံးထွေးတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအတွေ့အကြုံသည် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူမည့်အချိန် မတိုင်မီ ဘုရားသခင်၏လူတို့ ဖြတ်သန်းရမည့် စမ်းသပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအချိန်ကာလကို သန့်ရှင်းသော ရူပါရုံဖြင့် ကြည့်မြင်ခဲ့သော ပရောဖက် ယေရမိက “ကျွန်ုပ်တို့သည် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းအသံကို ကြားရကြပြီ။ ငြိမ်သက်ခြင်းအသံကို မကြားရ။... မျက်နှာရှိသမျှသည် ဖြူဖျော့လျက်ရှိကြ၏။ အို၊ ထိုနေ့သည် ကြီးမြတ်လှပေ၏။ ထိုနေ့နှင့် တူသောနေ့မရှိ။ ထိုနေ့သည် ယာကုပ်၏ဆင်းရဲခြင်းကာလပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုအမှုမှ သူသည် ကယ်တင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ယေရမိ ၃၀:၅-၇။

ခရစ်တော်သည် လူသားတို့၏အကျိုးအတွက် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် မိမိ၏အမှုကို ရပ်စဲတော်မူသောအခါ ဤဆင်းရဲခြင်းကာလ စတင်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်တိုင်း၏ အမှုကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်မည်ဖြစ်၍ အပြစ်မှ သန့်ရှင်းစေရန် အပြစ်ဖြေရာအသွေးတော် မရှိတော့ပေ။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ လူသားတို့အတွက် ကြားဝင်တောင်းပန်သူအဖြစ် မိမိ၏နေရာမှ ထွက်ခွာတော်မူသောအခါ “မတရားသောသူသည် မတရားသေးစေ။ ညစ်ညူးသောသူသည် ညစ်ညူးသေးစေ။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်သေးစေ။ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းသေးစေ” ဟူသော အလေးအနက်ထားသော ကြေညာချက်ကို ပြုလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၁၁။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ တားဆီးထိန်းချုပ်သော ဝိညာဉ်တော်သည် မြေကြီးမှ ဆုတ်ခွာတော်မူမည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏ဒေါသထွက်နေသော ညီ၏လက်မှ သေခြင်းခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည်လည်း သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ရှာကြံနေသော မတရားသောသူတို့၏ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်။ ဘိုးဘေးသည် ဧသော၏လက်မှ ကယ်တင်ခြင်းရရန် တစ်ညလုံး လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် မိမိတို့ကို ဝန်းရံနေသော ရန်သူများ၏လက်မှ ကယ်တင်ခြင်းရရန် နေ့ရောညပါ ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ကြမည်။

စာတန်သည် ယာကုပ်၏အပြစ်ကြောင့် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် ယာကုပ်ကို စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဧသောကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ဘိုးဘေး၏ရှည်လျားသော လုံးထွေးတိုက်ခိုက်သည့်ညအတွင်း စာတန်သည် ယာကုပ်၏အပြစ်ရှိကြောင်း အသိကို သူ့အပေါ် အတင်းအကျပ် ချမှတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြု၍ သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းမှ လွှတ်ချစေရန် ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ မျက်ရည်များဖြင့် တောင်းလျှောက်သောအခါ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် သူ၏အပြစ်ကိုလည်း သတိပေးခဲ့ပြီး သူ့ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ယာကုပ်သည် လွှဲမသွားခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံကြောင်း သူသိရှိခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်အပေါ် အပ်နှံခဲ့သည်။ မိမိ၏အပြစ်အတွက် နောင်တရခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး ကယ်တင်ခြင်းကို တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ စိတ်ပျက်အားလျော့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်တမန်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အလွန်စိတ်အားထက်သန်၍ ဝမ်းနည်းနာကျင်စွာ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သည်အထိ မိမိ၏တောင်းပန်ချက်ကို မရပ်ခဲ့ပေ။

မကောင်းမှု၏ တန်ခိုးများနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ရမည့်အချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ အတွေ့အကြုံသည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၊ ဇွဲလုံ့လနှင့် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးအပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို စမ်းသပ်တော်မူမည်။ စာတန်သည် သူတို့၏အမှုများသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ကြောင်း၊ သူတို့၏အပြစ်များသည် ခွင့်လွှတ်ရန် အလွန်ကြီးမားကြောင်း တွေးစေခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန် ကြိုးစားမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ချို့ယွင်းချက်များကို နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိလာကြမည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏ဘဝများကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ မျှော်လင့်ချက်များ ကျဆင်းလာမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော် မည်မျှကြီးမားကြောင်းနှင့် မိမိတို့၏ ရိုးသားစစ်မှန်သော နောင်တကို သတိရကာ အကူအညီမဲ့၍ နောင်တရသောအပြစ်သားများအတွက် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပေးထားသော ကတိတော်များကို တောင်းလျှောက်ကြမည်။ သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များကို ချက်ချင်းအဖြေမရသောကြောင့် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း ပျက်ပြားသွားမည်မဟုတ်ပေ။ ယာကုပ်က ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်၏စကားမှာ “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးမပေးလျှင် မလွှတ်ပါ” ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် မိမိ၏အမွေကို လိမ်လည်ရယူခဲ့သော အပြစ်အတွက် ကြိုတင်နောင်တမရခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူ၍ ကရုဏာဖြင့် သူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အတူ ဆင်းရဲခြင်းကာလတွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့ရှေ့၌ မဝန်ခံရသေးသောအပြစ်များ ရှိနေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့ဖြင့် နှိပ်စက်ခံနေရပါက သူတို့သည် လုံးဝနစ်မြုပ်သွားကြမည်။ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုက သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး ကယ်တင်ခြင်းရရန် ဘုရားသခင်ထံ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ တောင်းလျှောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မိမိတို့မထိုက်တန်ကြောင်း နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိနေကြသော်လည်း ဖော်ပြရန် ဖုံးကွယ်ထားသော အမှားများ မရှိကြပေ။ သူတို့၏အပြစ်များသည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေရာအသွေးတော်အားဖြင့် ဖျက်ပယ်ခံထားရမည်ဖြစ်၍ ထိုအပြစ်များကို သူတို့ပြန်လည်အမှတ်ရစေ၍ မရတော့ပေ။

စာတန်သည် ဘဝ၏အသေးအဖွဲကိစ္စများတွင် မိမိတို့၏သစ္စာမရှိမှုများကို ဘုရားသခင်က လျစ်လျူရှုတော်မူမည်ဟု လူများစွာကို ယုံကြည်စေသည်။ သို့သော် ယာကုပ်နှင့် ဆက်ဆံတော်မူခဲ့ပုံအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် မကောင်းမှုကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ခွင့်ပြုထောက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် သည်းခံခြင်း မပြုနိုင်ကြောင်း ပြသတော်မူသည်။ မိမိတို့၏အပြစ်များကို အကြောင်းပြရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစား၍ မဝန်ခံဘဲ၊ မခွင့်လွှတ်ရသေးဘဲ ကောင်းကင်စာရင်းများတွင် ကျန်ရှိစေသူအားလုံးသည် စာတန်၏လက်တွင် အနိုင်ယူခံရမည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအမည်ခံမှုသည် ပိုမိုမြင့်မြတ်လေ၊ သူတို့ကိုင်ဆောင်ထားသော အနေအထားသည် ပိုမိုဂုဏ်သိက္ခာရှိလေ၊ ဘုရားသခင်၏အမြင်၌ သူတို့၏လမ်းစဉ်သည် ပိုမိုဆိုးရွားလေ၊ ကြီးမြတ်သော ရန်သူ၏အောင်မြင်မှုသည်လည်း ပိုမိုသေချာလေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယာကုပ်၏သမိုင်းသည် အပြစ်ထဲသို့ လှည့်ဖြားခံရသော်လည်း စစ်မှန်သောနောင်တဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာသူများကို ဘုရားသခင်သည် ပစ်ပယ်တော်မူမည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်၍ မရရှိနိုင်ခဲ့သောအရာကို မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချသော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျွန်အား ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးနှင့် ကျေးဇူးတော်တစ်ခုတည်းကသာ သူတောင့်တသော ကောင်းချီးကို ပေးနိုင်ကြောင်း သင်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးသောကာလတွင် အသက်ရှင်သူများနှင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အန္တရာယ်များက သူတို့ကို ဝန်းရံလာပြီး စိတ်ပျက်အားလျော့မှုက ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆီးလာသောအခါ အပြစ်ဖြေခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများအပေါ်သာ လုံးဝမှီခိုရမည်။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဘာမျှမပြုနိုင်ကြ။ မိမိတို့၏ အကူအညီမဲ့၍ မထိုက်တန်မှုအားလုံးအတွင်း လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ယုံကြည်အားထားရမည်။ ထိုသို့ပြုနေသရွေ့ မည်သူမျှ ပျက်စီးမည်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှားအယွင်းများ၏ ရှည်လျား၍ မှောင်မိုက်သော စာရင်းသည် အဆုံးမဲ့ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ မှတ်တမ်းသည် ပြည့်စုံနေပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ပြစ်မှုတစ်ခုမျှ မေ့လျော့ထားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ရှေးက မိမိ၏ကျွန်တို့၏ အော်ဟစ်သံကို နားထောင်တော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်။ ကတိပေးတော်မူပြီးဖြစ်၍ မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြည့်စုံစေတော်မူမည်။

ယာကုပ်သည် ဇွဲရှိ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသောကြောင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏အတွေ့အကြုံသည် မရပ်မနား တောင်းလျှောက်သော ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးကို သက်သေခံသည်။ ယခုအချိန်သည် အောင်မြင်စေသော ဆုတောင်းခြင်း၊ မဆုတ်မနစ်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ သင်ခန်းစာကို ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူရမည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်အတွက်ဖြစ်စေ၊ တစ်ဦးချင်း ခရစ်ယာန်အတွက်ဖြစ်စေ အကြီးမားဆုံးသော အောင်ပွဲများသည် အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ပညာရေးအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် လူတို့၏မျက်နှာသာအားဖြင့်လည်းကောင်း ရရှိသောအရာများ မဟုတ်ကြပေ။ စိတ်အားထက်သန်၍ ဝမ်းနည်းနာကျင်စွာ ယုံကြည်ခြင်းသည် တန်ခိုးကြီးသောလက်ရုံးတော်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသောအခါ ဘုရားသခင်နှင့် ပရိသတ်ခန်းမအတွင်း ရရှိသော အောင်ပွဲများပင် ဖြစ်သည်။

အပြစ်တိုင်းကို စွန့်လွှတ်၍ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေရန် မလိုလားသူများသည် ထိုကောင်းချီးကို ရရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယာကုပ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်၍ သူကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ဇွဲရှိသူအားလုံးသည် သူအောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြမည်။ “ဘုရားသခင်သည် မိမိရွေးချယ်တော်မူသောသူတို့သည် နေ့ရောညပါ ကိုယ်တော်ထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ကြသော်လည်း သူတို့အတွက် ကြာရှည်စွာ သည်းခံတော်မူ၍ မကယ်မတင်ဘဲ နေတော်မူမည်လော။ ငါဆိုသည်ကား သူတို့အတွက် အလျင်အမြန် တရားစီရင်ပေးတော်မူမည်”။ လုကာ ၁၈:၇၊ ၈။