အခန်း ၁၇—Jacob ၏ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ခံရခြင်း

 

အခန်း ၁၇—Jacob ၏ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ခံရခြင်း

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦး ၂၈ မှ ၃၁ အထိကို အခြေခံထားသည်။

Esau ၏ အမျက်ဒေါသကြောင့် သေခြင်းအန္တရာယ်ခြိမ်းခြောက်ခံရသဖြင့် Jacob သည် မိမိဖခင်၏အိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ ထွက်ပြေးသူတစ်ဦးအဖြစ် သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဖခင်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို သူနှင့်အတူ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ Isaac သည် ပဋိညာဉ်ကတိတော်ကို သူ့အတွက် ပြန်လည်အတည်ပြုပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုကတိတော်၏ အမွေခံဖြစ်သည့်အတွက် Mesopotamia ရှိ မိခင်၏အမျိုးအနွယ်ထဲမှ ဇနီးတစ်ဦးကို ရှာယူရန် မှာကြားခဲ့သည်။ သို့သော် Jacob သည် အလွန်စိတ်ပူပန်သောနှလုံးဖြင့် အထီးကျန်ခရီးကို စတင်ခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းသာရှိ၍ တောရိုင်းကျက်စားကာ လှည့်လည်သွားလာသော လူမျိုးနွယ်စုများ နေထိုင်ရာပြည်ကို မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ဖြတ်သန်းသွားရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏အမှားအတွက် နောင်တရခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် အမျက်ထွက်နေသော အစ်ကိုဖြစ်သူက မိမိ၏လမ်းကြောင်းကို ခြေရာခံမိမည်စိုး၍ လူများကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ပေးထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို မိမိသည် ထာဝရဆုံးရှုံးသွားပြီဟု သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စာတန်သည် သူ့အပေါ် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် အနီးတွင်ရှိနေခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့ညနေတွင် သူသည် ဖခင်၏တဲများနှင့် အလွန်ဝေးကွာသောနေရာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ မိမိသည် အပယ်ခံတစ်ဦးဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ ဤဒုက္ခအလုံးစုံသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ မှားယွင်းသောလုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ အမှောင်သည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးနေပြီး ဆုတောင်းရန်ပင် အလွန်ဝံ့မရဲဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ယခင်က မခံစားဖူးသည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို လိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားရလောက်အောင် လုံးဝအထီးကျန်နေခဲ့သည်။ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အလွန်နက်နဲသောနှိမ့်ချမှုဖြင့် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံကာ မိမိကို လုံးဝစွန့်ပစ်ထားခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေအထောက်အထားတစ်စုံတစ်ရာ ပေးသနားရန် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝန်လေးနေသော သူ၏နှလုံးသည် သက်သာရာမရခဲ့ပေ။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအလုံးစုံ ပျောက်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ မိမိဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်က မိမိကို ပယ်တော်မူပြီဟု ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်သည် Jacob ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ပေ။ မှားယွင်း၍ မယုံကြည်သော မိမိ၏ကျွန်အပေါ် ကရုဏာတော်ကို ဆက်လက်ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် Jacob လိုအပ်နေသောအရာကို သနားကြင်နာစွာ ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်—ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါးကို ဖြစ်သည်။ သူသည် အပြစ်ပြုခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည့်လမ်းကို ဖော်ပြထားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသည် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ခရီးကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခရီးသွားသူသည် မြေပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြု၍ အိပ်ပျော်သွားသည်။ အိပ်ပျော်နေစဉ်တွင် တောက်ပ၍ ထွန်းလင်းနေသော လှေကားတစ်စင်းကို မြင်ရသည်။ ထိုလှေကား၏အောက်ခြေသည် မြေကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ထိပ်ဖျားသည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုလှေကားပေါ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် အတက်အဆင်း ပြုနေကြသည်။ ထိုလှေကားအထက်တွင် ဘုန်းတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရားရှိတော်မူပြီး ကောင်းကင်မှ အသံတော်ကို ကြားရသည်မှာ “ငါသည် သင်၏အဘ Abraham ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ Isaac ၏ ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်၏” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ သူသည် အဝေးရောက်သူနှင့် ထွက်ပြေးသူအဖြစ် လဲလျောင်းနေသော ထိုမြေကို သူနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်အား ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပြီး “သင်၌လည်းကောင်း၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟူသော အာမခံချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ ဤကတိတော်ကို Abraham နှင့် Isaac တို့အား ပေးခဲ့ပြီး ယခု Jacob အား ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ရှိအထီးကျန်မှုနှင့် စိတ်ဆင်းရဲမှုကို အထူးရည်ညွှန်း၍ နှစ်သိမ့်အားပေးသော စကားများကို ပြောကြားခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိမည်။ သင်သွားလေရာရာ၌ သင့်ကို စောင့်ရှောက်မည်။ သင့်ကို ဤပြည်သို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆောင်ခဲ့မည်။ အကြောင်းမူကား သင်၌ ငါပြောခဲ့သမျှကို မပြီးစီးမချင်း သင့်ကို ငါမစွန့်ပစ်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

Jacob ကို ဝန်းရံလာမည့် ဆိုးယုတ်သောသြဇာများနှင့် သူကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်များကို ထာဝရဘုရားသိတော်မူသည်။ ကရုဏာတော်အားဖြင့် နောင်တရသော ထွက်ပြေးသူ၏ရှေ့တွင် အနာဂတ်ကို ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် မိမိနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်နိုင်ပြီး၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် လှည့်စားတတ်သောလူများအလယ်တွင် တစ်ယောက်တည်းရှိနေစဉ် မလွဲမသွေ ရောက်လာမည့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ခုခံရန် ပြင်ဆင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ရည်မှန်းရမည့် မြင့်မြတ်သောစံနှုန်း ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံလာနေကြောင်း သိရှိခြင်းက သူ့အား သစ္စာရှိစွာ နေထိုင်ရန် အမြဲတမ်း လှုံ့ဆော်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ထိုရူပါရုံတွင် ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို Jacob အား အပြည့်အစုံမဟုတ်ဘဲ ထိုအချိန်တွင် သူ့အတွက် လိုအပ်သောအပိုင်းများအတိုင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ၏အိပ်မက်တွင် ဖော်ပြခံရသော ထူးဆန်းသောလှေကားသည် Nathanael နှင့် စကားပြောစဉ် Christ ရည်ညွှန်းခဲ့သော လှေကားနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က “ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်၍ လူသား၏သားတော်အပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များ တက်ဆင်းကြသည်ကို သင်တို့မြင်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁:၅၁။ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုကို ပုန်ကန်ခြင်းမပြုမီအချိန်အထိ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား လွတ်လပ်စွာ ဆက်သွယ်မှုရှိခဲ့သည်။ သို့သော် Adam နှင့် Eve တို့၏အပြစ်သည် မြေကြီးနှင့်ကောင်းကင်ကို ခွဲခြားလိုက်သဖြင့် လူသားသည် မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အထီးကျန်မှုတွင် ချန်ထားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ လှေကားသည် သတ်မှတ်ပေးထားသော ဆက်သွယ်ရေးကြားခံဖြစ်သည့် Jesus ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ကောင်းမြတ်ခြင်းများအားဖြင့် အပြစ်ပြုလုပ်ထားသော ချောက်ကမ်းပါးကို မဆက်သွယ်ပေးခဲ့ပါက အမှုတော်ဆောင်ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျဆုံးသောလူသားနှင့် မည်သည့်ဆက်သွယ်မှုမျှ ပြုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ Christ သည် မိမိ၏အားနည်းခြင်းနှင့် အကူအညီမဲ့ခြင်းတွင် ရှိနေသောလူသားကို အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးအရင်းအမြစ်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးတော်မူသည်။

ဤအရာအလုံးစုံကို Jacob အား သူ၏အိပ်မက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်သည် ထိုဖော်ပြချက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချက်ချင်းနားလည်ခဲ့သော်လည်း ထိုအရာ၏ ကြီးမြတ်၍ နက်နဲလျှို့ဝှက်သော အမှန်တရားများသည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လေ့လာစရာဖြစ်လာပြီး သူ၏နားလည်မှုထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဖွင့်လှစ်လာခဲ့သည်။

Jacob သည် ညအချိန်၏ နက်ရှိုင်းသောတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုအတွင်း အိပ်ရာမှ နိုးလာခဲ့သည်။ ရူပါရုံတွင် မြင်ခဲ့သော တောက်ပသောပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အထီးကျန်သော တောင်ကုန်းများ၏ မှုန်ဝါးဝါးအရိပ်များနှင့် ၎င်းတို့အထက်တွင် ကြယ်များဖြင့် တောက်ပနေသော ကောင်းကင်သာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူရှိနေကြောင်းကို အလေးအနက် ခံစားမိခဲ့သည်။ မမြင်ရသော တည်ရှိခြင်းတစ်ရပ်သည် ထိုအထီးကျန်နေရာကို ပြည့်နှက်နေသည်။ “အကယ်စင်စစ် ထာဝရဘုရားသည် ဤအရပ်၌ ရှိတော်မူ၏” ဟု သူဆိုသည်၊ “ငါမသိခဲ့။... ဤအရပ်သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်မှတစ်ပါး အခြားအရာမဟုတ်၊ ဤအရပ်သည်လည်း ကောင်းကင်တံခါးဖြစ်၏” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

“Jacob သည် နံနက်စောစောထ၍ မိမိခေါင်းအုံးအဖြစ်ထားခဲ့သော ကျောက်တုံးကိုယူပြီး တိုင်အဖြစ် ထောင်ကာ ထိုတိုင်၏ထိပ်ပေါ်သို့ ဆီလောင်းလေ၏။” အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်များကို အမှတ်တရပြုလေ့ရှိသော ထုံးစံနှင့်အညီ Jacob သည် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်ကို အမှတ်တရပြုရန် အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုကို တည်ထားခဲ့သည်။ သို့မှသာ ထိုလမ်းအတိုင်း ပြန်လည်ဖြတ်သန်းလာသည့်အခါတိုင်း ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာတွင် ခဏရပ်ကာ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာကို Bethel သို့မဟုတ် “ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်” ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ နက်နဲသောကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏တည်ရှိခြင်းသည် မိမိနှင့်အတူရှိမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလေးအနက်ထား၍ “ဘုရားသခင်သည် ငါနှင့်အတူရှိ၍ ငါသွားရမည့်ဤလမ်းတွင် ငါ့ကိုစောင့်ရှောက်တော်မူမည်၊ ငါစားရန်မုန့်နှင့် ဝတ်ရန်အဝတ်ကို ပေးတော်မူမည်၊ ငါ့အဘ၏အိမ်သို့ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပြန်ရောက်လာစေတော်မူမည်ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည်။ ငါတိုင်အဖြစ် ထောင်ထားသော ဤကျောက်သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသမျှအနက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို အမှန်ပေးပါမည်” ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

Jacob သည် ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် အပေးအယူပြုလုပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ချမ်းသာကြွယ်ဝစေမည်ဟု ကတိပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုကတိသည် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်၏အာမခံချက်အတွက် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပြည့်နေသောနှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအပေါ် တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်များရှိပြီး ထိုအရာကို အသိအမှတ်ပြုရမည်ဟု Jacob ခံစားခဲ့သည်။ မိမိအား ပေးသနားခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော် အထူးသက်သေများအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူခံစားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ပေးသနားထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာအလုံးစုံတို့၏ အရှင်ထံ တုံ့ပြန်မှုတစ်ရပ်ကို တောင်းဆိုသည်။ ခရစ်ယာန်သည် မိမိ၏အတိတ်ဘဝကို မကြာခဏ ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်ပြီး၊ စုံစမ်းခြင်းအတွင်း ဘုရားသခင်က ထောက်မပေးခဲ့ခြင်း၊ အရာအားလုံးသည် မှောင်မိုက်၍ တားဆီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချိန်တွင် မိမိရှေ့၌ လမ်းများဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်း၊ မိမိအား လဲကျလုနီးပါးဖြစ်ချိန်တွင် အားသစ်ပေးခဲ့ခြင်းတို့အပါအဝင် ဘုရားသခင် ပြုတော်မူခဲ့သော အဖိုးတန်ကယ်တင်ခြင်းများကို ကျေးဇူးတင်စွာ ပြန်လည်အမှတ်ရသင့်သည်။ ထိုအရာအားလုံးကို ကောင်းကင်တမန်များ၏ စောင့်ကြည့်ကာကွယ်မှု၏ သက်သေများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။ ဤမရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ထောက်ရှု၍ နှိမ့်ချ၍ ကျေးဇူးတင်သောနှလုံးဖြင့် “ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အားပြုတော်မူသော ကျေးဇူးအလုံးစုံအတွက် ငါသည် အဘယ်သို့ ပြန်ဆပ်ရမည်နည်း” ဟု မကြာခဏ မေးမြန်းသင့်သည်။ ဆာလံ ၁၁၆:၁၂။

ကျွန်ုပ်တို့အား ယုံကြည်အပ်နှံ၍ ဤကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ပေးသနားတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်၊ အစွမ်းအစများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သန့်ရှင်းစွာ အပ်နှံသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အထူးကယ်တင်ခြင်းတစ်ရပ် ပြုလုပ်ပေးသည့်အခါတိုင်း သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသော ကျေးဇူးတော်အသစ်များကို ပေးသနားသည့်အခါတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို စကားဖြင့် ဖော်ပြရုံသာမက Jacob ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် လက်ဆောင်များနှင့် ပူဇော်သက္ကာများဖြင့်လည်း ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို အစဉ်မပြတ် လက်ခံရရှိနေသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အစဉ်မပြတ် ပြန်လည်ပေးကမ်းရမည်။

Jacob က “ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသမျှအနက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို အမှန်ပေးပါမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရား၏ အပြည့်အဝသောအလင်းနှင့် အခွင့်အရေးများကို ခံစားရသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခင်က ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနည်းပါးသော အခြေအနေတွင် နေထိုင်ခဲ့သူများ ပေးအပ်ခဲ့သည်ထက် ဘုရားသခင်အား နည်း၍ပေးရန် ကျေနပ်နိုင်ပါမည်လော။ မဖြစ်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ခံစားရသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ ပိုမိုကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ဝတ္တရားများလည်း အလားတူ ပိုမိုတိုးပွားလာသည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ခန့်မှန်းချက်သည် မည်မျှသေးငယ်လှသနည်း။ တိုင်းတာ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသောမေတ္တာနှင့် နားလည်မရနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးသောလက်ဆောင်ကို အချိန်၊ ငွေကြေးနှင့် မေတ္တာတို့ဖြင့် သင်္ချာနည်းများအတိုင်း တိုင်းတာရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် မည်မျှအချည်းနှီးဖြစ်သနည်း။ Christ အတွက် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့များ! အိုး၊ မည်မျှဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အလှူတော်၊ ဤမျှကြီးမားသော အကုန်အကျခံခဲ့ရသည့်အရာအတွက် မည်မျှရှက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုဖြစ်သနည်း။ Calvary လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ Christ သည် အပြည့်အဝ အပ်နှံဆက်ကပ်ရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သမျှ၊ ကျွန်ုပ်တို့ဖြစ်သမျှ အားလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံသင့်သည်။

ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များအပေါ် အသစ်ပြန်လည်၍ တည်မြဲသောယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်တမန်များ၏ တည်ရှိခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်မှုကို သေချာစွာယုံကြည်လျက် Jacob သည် “အရှေ့ဘက်သားတို့၏ပြည်” သို့ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၂၉:၁၊ အောက်ခြေမှတ်ချက်။ သို့သော် Abraham ၏တမန်တော်သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာနီးပါးအကြာက ရောက်လာခဲ့ပုံနှင့် သူ၏ရောက်ရှိလာပုံသည် မည်မျှကွာခြားသနည်း။ ထိုကျွန်သည် ကုလားအုတ်များစီးနင်းလာသော အစောင့်အရှောက်များနှင့်အတူ ရွှေငွေအဖိုးတန်လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သားဖြစ်သူမှာမူ မိမိ၏တောင်ဝှေးမှတစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိသော ခြေထောက်နာကျင်၍ အထီးကျန်စွာ ခရီးသွားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ Abraham ၏ကျွန်ကဲ့သို့ပင် Jacob သည် ရေတွင်းတစ်တွင်းအနီးတွင် နားခိုခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် Laban ၏သမီးငယ် Rachel နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ယခု Jacob သည် အမှုဆောင်သူဖြစ်လာပြီး ရေတွင်းမှ ကျောက်တုံးကို လှိမ့်ဖယ်ကာ သိုးစုများကို ရေတိုက်ပေးခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို ဖော်ပြပြီးနောက် Laban ၏အိမ်သို့ ကြိုဆိုခံရသည်။ ဘာမျှမပိုင်ဆိုင်ဘဲ အဖော်အပါမရှိဘဲ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏လုံ့လဝီရိယနှင့် ကျွမ်းကျင်မှု၏တန်ဖိုးကို ထင်ရှားစွာ ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခံခဲ့ရသည်။ Rachel ကို လက်ထပ်ခွင့်ရရန် Laban အတွက် ခုနစ်နှစ် အမှုဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

ရှေးအခါက ထုံးစံအရ အိမ်ထောင်ရေးသဘောတူညီချက်ကို အတည်မပြုမီ သတို့သားသည် မိမိ၏အခြေအနေနှင့်အညီ ငွေကြေးတစ်ရပ် သို့မဟုတ် အခြားပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ရပ်၏ တန်ဖိုးနှင့်ညီမျှသောအရာကို မိမိ၏ဇနီးဖြစ်မည့်သူ၏ဖခင်ထံ ပေးရသည်။ ထိုအရာကို အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုအတွက် အကာအကွယ်တစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သမီးများ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် မည်သည့်အစီအစဉ်မျှ မပြုလုပ်နိုင်သေးသော ယောက်ျားများထံ အပ်နှံရန် ဖခင်များက မလုံခြုံဟု မယူဆကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် စီးပွားရေးကို စီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် ကျွဲနွား သို့မဟုတ် မြေယာများ ရရှိအောင် ကြိုးပမ်းရန် လုံလောက်သော ချွေတာမှုနှင့် စွမ်းအင်မရှိပါက သူတို့၏ဘဝသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်မည်ဟု စိုးရိမ်ကြသည်။ သို့သော် ဇနီးတစ်ဦးအတွက် ပေးစရာမရှိသူများကို စမ်းသပ်ရန်လည်း အစီအစဉ်ရှိခဲ့သည်။ သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသော သမီး၏ဖခင်အတွက် အလုပ်လုပ်ခွင့်ပေးပြီး လုပ်ရမည့်ကာလကို လိုအပ်သောမင်္ဂလာပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးအတိုင်း သတ်မှတ်ပေးကြသည်။ သတို့သားလောင်းသည် မိမိ၏အမှုတွင် သစ္စာရှိပြီး အခြားကဏ္ဍများတွင်လည်း ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပါက သမီးကို ဇနီးအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဖခင်က လက်ခံရရှိထားသော မင်္ဂလာပစ္စည်းကို သူမ၏အိမ်ထောင်ပြုချိန်တွင် သူမအား ပြန်ပေးကြသည်။ သို့သော် Rachel နှင့် Leah နှစ်ဦးစလုံး၏အမှုတွင် Laban သည် သူတို့အား ပေးသင့်သည့် မင်္ဂလာပစ္စည်းကို ကိုယ်ကျိုးရှာ၍ သိမ်းထားခဲ့သည်။ Mesopotamia မှ ထွက်ခွာမည့်အချိန် မတိုင်မီ သူတို့က “သူသည် ငါတို့ကို ရောင်းစားပြီး ငါတို့၏ငွေကိုလည်း အကုန်မျိုချလိုက်ပြီ” ဟု ပြောသောအခါ ဤအကြောင်းကို ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်။

Laban ကဲ့သို့ တစ်ခါတစ်ရံ အလွဲသုံးစားပြုခဲ့သော်လည်း ရှေးထုံးစံသည် ကောင်းသောရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သတို့သားလောင်းသည် မိမိ၏သတို့သမီးကို ရရှိရန် အမှုဆောင်ရသောအခါ အလျင်အမြန် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားဆီးနိုင်ပြီး သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နက်ရှိုင်းမှုနှင့် မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်စွမ်းတို့ကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်တွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာခြင်းကြောင့် မကောင်းမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အိမ်ထောင်မပြုမီ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အလေ့အထများနှင့် စိတ်သဘောထားများကို သိကျွမ်းရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာရလေ့ရှိပြီး နေ့စဉ်ဘဝနှင့် ပတ်သက်၍ အကျိုးစီးပွားများကို ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ပေါင်းစည်းချိန်၌ သူတို့သည် အမှန်အားဖြင့် သူစိမ်းများဖြစ်နေကြသည်။ အများအပြားသည် အချိန်နှောင်းမှသာ မိမိတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မသင့်တော်ကြောင်း သိရှိကြပြီး ထိုသို့ပေါင်းစည်းခြင်း၏ ရလဒ်မှာ တစ်သက်တာ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းဖြစ်လာသည်။ ဇနီးနှင့်သားသမီးများသည် ခင်ပွန်းနှင့်ဖခင်၏ ပျင်းရိခြင်း၊ အရည်အချင်းမရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သောအလေ့အကျင့်များကြောင့် မကြာခဏ ဒုက္ခခံစားကြရသည်။ ရှေးထုံးစံအတိုင်း သတို့သားလောင်း၏ အကျင့်စရိုက်ကို အိမ်ထောင်မပြုမီ စမ်းသပ်ခဲ့ပါက အလွန်ကြီးမားသော မပျော်ရွှင်မှုများကို တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

Jacob သည် Rachel အတွက် သစ္စာရှိစွာ ခုနစ်နှစ် အမှုဆောင်ခဲ့ပြီး သူအမှုဆောင်ခဲ့သော နှစ်များသည် “သူမအပေါ်ထားသော မေတ္တာကြောင့် သူ့အတွက် ရက်အနည်းငယ်မျှသာကဲ့သို့ ထင်ရသည်”။ သို့သော် ကိုယ်ကျိုးရှာ၍ လောဘကြီးသော Laban သည် ဤမျှတန်ဖိုးရှိသော အကူအညီပေးသူကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလိုသဖြင့် Rachel အစား Leah ကို အစားထိုးပေး၍ ရက်စက်စွာ လှည့်စားခဲ့သည်။ Leah ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုလှည့်စားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သဖြင့် Jacob သည် သူမကို ချစ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ Laban အပေါ် သူ၏ဒေါသတကြီး ဆုံးမပြောဆိုမှုကို နောက်ထပ် ခုနစ်နှစ် အမှုဆောင်ရန် Rachel ကို ပေးမည်ဟူသော ကမ်းလှမ်းချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုခြင်းသည် မိသားစုအပေါ် အရှက်ရစေမည်ဖြစ်သောကြောင့် Leah ကို မပယ်သင့်ကြောင်း ဖခင်က အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် Jacob သည် အလွန်နာကျင်စရာကောင်း၍ စမ်းသပ်မှုများသော အခြေအနေတွင် ကျရောက်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် Leah ကို ဆက်လက်ထားရှိ၍ Rachel ကိုလည်း လက်ထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ Rachel သည် အမြဲတမ်း အချစ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူမအပေါ် ဦးစားပေးမှုက မနာလိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူ၏ဘဝသည် ညီအစ်မနှစ်ဦး၏ အပြိုင်အဆိုင်ဖြစ်မှုကြောင့် ခါးသီးခဲ့ရသည်။

နှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် Jacob သည် Mesopotamia တွင် Laban ၏အမှုကို လုပ်ကိုင်ရင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။ Laban သည် ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို အလေးမထားဘဲ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးမှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို မိမိအတွက် ရယူရန်သာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူ၏သမီးနှစ်ဦးအတွက် ဆယ့်လေးနှစ် အလုပ်လုပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ကျန်ကာလအတွင်း Jacob ၏လုပ်အားခကို ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သို့သော် Jacob ၏အမှုသည် လုံ့လဝီရိယရှိ၍ သစ္စာရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံစကားပြောချိန်တွင် Laban အား Jacob ပြောခဲ့သော စကားများသည် မိမိ၏တင်းကျပ်သော အရှင်သခင်၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် သူမည်မျှမပင်ပန်းဘဲ စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ “ဤနှစ်ဆယ်နှစ်လုံးလုံး ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိခဲ့ပြီ။ သင်၏သိုးမများနှင့် ဆိတ်မများသည် သားမပျက်ခဲ့ကြ၊ သင်၏သိုးထီးများကိုလည်း ငါမစားခဲ့။ သားရဲတို့ ကိုက်ဖျက်သောအရာကို သင့်ထံသို့ မယူလာခဲ့။ ထိုအရာ၏ဆုံးရှုံးမှုကို ငါခံခဲ့ရသည်။ နေ့အချိန်ဖြစ်စေ၊ ညအချိန်ဖြစ်စေ ခိုးယူခံရလျှင် ထိုအရာကို ငါ့လက်မှ တောင်းခဲ့သည်။ ငါသည် ထိုသို့နေခဲ့၏။ နေ့အချိန်တွင် အပူရှိန်သည် ငါ့ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ညအချိန်တွင် အအေးဓာတ်သည် ငါ့ကို ချမ်းစေခဲ့သည်။ ငါ့မျက်စိမှ အိပ်စက်ခြင်းပင် ပျောက်ကွယ်ခဲ့သည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

သိုးထိန်းသည် နေ့ရောညပါ မိမိ၏သိုးစုများကို စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့သည် ဓားပြများ၏ အန္တရာယ်ကိုလည်းကောင်း၊ အလွန်များပြား၍ ရဲရင့်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အန္တရာယ်ကိုလည်းကောင်း ကြုံတွေ့ရပြီး သစ္စာရှိစွာ မစောင့်ရှောက်ထားသော သိုးစုများကို မကြာခဏ အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးကြသည်။ Laban ၏ကျယ်ပြန့်သော သိုးစုများကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် Jacob ၌ အကူများစွာ ရှိသော်လည်း အားလုံးအတွက် တာဝန်ရှိသူမှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်၏ အချို့ကာလများတွင် ခြောက်သွေ့သောရာသီအတွင်း ရေငတ်၍ မသေဆုံးစေရန်နှင့် အအေးဆုံးလများတွင် ညအချိန်၏ ပြင်းထန်သော နှင်းခဲကြောင့် အလွန်အေးစက်မသွားစေရန် သိုးစုများနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် အမြဲရှိနေရန် လိုအပ်သည်။ Jacob သည် အကြီးအကဲသိုးထိန်းဖြစ်ပြီး သူ၏အမှု၌ အလုပ်လုပ်သော ကျွန်များသည် လက်အောက်ခံသိုးထိန်းများဖြစ်ကြသည်။ သိုးတစ်ကောင်ပျောက်ဆုံးပါက အကြီးအကဲသိုးထိန်းသည် ထိုဆုံးရှုံးမှုကို ခံရပြီး သိုးစုကိုစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးထားသော ကျွန်များထံတွင် သိုးစုကို ကျန်းမာကောင်းမွန်သောအခြေအနေဖြင့် မတွေ့ရှိပါက တင်းကျပ်စွာ စာရင်းရှင်းစေသည်။

သိုးထိန်း၏ လုံ့လဝီရိယနှင့် စောင့်ရှောက်မှုအပြည့်ရှိသော ဘဝ၊ မိမိ၏တာဝန်အပ်နှံခံထားရသော အကူအညီမဲ့သတ္တဝါများအပေါ် နူးညံ့သောကရုဏာတို့ကို မှုတ်သွင်းခံရသော စာရေးဆရာများက ဧဝံဂေလိတရား၏ အဖိုးတန်ဆုံးအမှန်တရားအချို့ကို သရုပ်ဖော်ရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ Christ သည် မိမိ၏လူတို့နှင့် ဆက်နွယ်မှုတွင် သိုးထိန်းတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းခံရသည်။ ကျဆုံးပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သိုးများကို အပြစ်၏မှောင်မိုက်သောလမ်းများတွင် သေဆုံးရန် ကျရောက်နေသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုလမ်းလွဲနေသူများကို ကယ်တင်ရန် မိမိအဘ၏အိမ်တော်၏ ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးများကို စွန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က “ပျောက်သောသူကို ငါရှာမည်၊ မောင်းထုတ်ခံရသောသူကို ပြန်ဆောင်မည်၊ ကျိုးပဲ့သောသူကို ပတ်တီးစည်းပေးမည်၊ နာသောသူကို ခွန်အားပေးမည်။ ငါ၏သိုးစုကို ငါကယ်တင်မည်၊ သူတို့သည် နောက်တစ်ဖန် လုယက်ခြင်းကို မခံရကြ။ ထိုပြည်၏သားရဲတို့သည်လည်း သူတို့ကို မစားရကြ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယေဇကျေလ ၃၄:၁၆၊ ၂၂၊ ၂၈။ ကိုယ်တော်၏အသံသည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏သိုးခြံသို့ ခေါ်ဆောင်နေသည်ကို ကြားရသည်။ “နေ့အချိန်၌ အပူဒဏ်မှ အရိပ်ဖြစ်ရန်၊ မုန်တိုင်းနှင့် မိုးရေမှ ခိုလှုံရာနှင့် အကာအကွယ်ဖြစ်ရန်” ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၄:၆။ သိုးစုအပေါ် ကိုယ်တော်၏စောင့်ရှောက်မှုသည် မပင်ပန်းနိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။ အားနည်းသူများကို ခွန်အားပေးတော်မူသည်၊ ဆင်းရဲခံစားနေရသူများကို သက်သာစေတော်မူသည်၊ သိုးသငယ်များကို လက်တော်၌ စုဆောင်းကာ ရင်ခွင်တွင် ချီပိုးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏သိုးများသည် ကိုယ်တော်ကို ချစ်ကြသည်။ “သူစိမ်းနောက်သို့ မလိုက်ကြ၊ သူ့ထံမှ ထွက်ပြေးကြမည်။ အကြောင်းမူကား သူစိမ်းတို့၏အသံကို မသိကြ”။ ယောဟန် ၁၀:၅။

Christ က “ကောင်းသောသိုးထိန်းသည် သိုးတို့အတွက် မိမိအသက်ကို ပေး၏။ သိုးထိန်းမဟုတ်ဘဲ အခကြေးငွေဖြင့် အလုပ်လုပ်သောသူသည် သိုးတို့ကို မပိုင်သောကြောင့် ဝံပုလွေကြွလာသည်ကို မြင်လျှင် သိုးတို့ကို ထားခဲ့၍ ထွက်ပြေး၏။ ဝံပုလွေသည်လည်း သိုးတို့ကို ဖမ်းယူ၍ ပြန့်ကျဲစေ၏။ အခကြေးငွေဖြင့် အလုပ်လုပ်သောသူသည် အခကြေးငွေဖြင့် အလုပ်လုပ်သူဖြစ်၍ သိုးတို့ကို ဂရုမစိုက်သောကြောင့် ထွက်ပြေး၏။ ငါသည် ကောင်းသောသိုးထိန်းဖြစ်၏။ ငါ၏သိုးတို့ကို ငါသိ၏၊ ငါ၏သိုးတို့သည်လည်း ငါ့ကိုသိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အခန်းငယ် ၁၁-၁၄။

အကြီးအကဲသိုးထိန်းဖြစ်သော Christ သည် မိမိ၏သိုးစုကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ကို လက်အောက်ခံသိုးထိန်းများအဖြစ် မိမိ၏အမှုတော်ဆောင်များထံ အပ်နှံတော်မူပြီး ကိုယ်တော်ပြသခဲ့သော အလားတူစိတ်ဝင်စားမှုမျိုး ရှိကြရန်နှင့် ကိုယ်တော်အပ်နှံထားသော တာဝန်၏ မြင့်မြတ်သည့်တာဝန်ဝတ္တရားကို ခံစားကြရန် မှာကြားတော်မူသည်။ သိုးစုအပေါ် သစ္စာရှိရန်၊ သိုးစုကို အစာကျွေးရန်၊ အားနည်းသူများကို ခွန်အားပေးရန်၊ လဲကျလုနီးပါးသူများကို ပြန်လည်အားပေးရန်နှင့် ကိုက်စားဖျက်ဆီးမည့် ဝံပုလွေများထံမှ ကာကွယ်ရန် သူတို့အား အလေးအနက် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။

မိမိ၏သိုးများကို ကယ်တင်ရန် Christ သည် မိမိအသက်ကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြသခဲ့သော မေတ္တာကို မိမိ၏သိုးထိန်းများအား သူတို့၏နမူနာအဖြစ် ညွှန်ပြတော်မူသည်။ သို့သော် “အခကြေးငွေဖြင့် အလုပ်လုပ်သောသူ၊ သိုးတို့ကို မပိုင်သောသူ” သည် သိုးစုအပေါ် စစ်မှန်သော စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ သူသည် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန်သာ အလုပ်လုပ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုသာ ဂရုစိုက်သည်။ မိမိတာဝန်အပ်နှံခံထားရသူများ၏ အကျိုးစီးပွားအစား မိမိ၏အကျိုးအမြတ်ကိုသာ ရှာဖွေပြီး အန္တရာယ် သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ်ကြုံရချိန်တွင် ထွက်ပြေး၍ သိုးစုကို စွန့်ထားမည်ဖြစ်သည်။

တမန်တော် Peter သည် လက်အောက်ခံသိုးထိန်းများကို “သင်တို့အလယ်၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏သိုးစုကို အုပ်ထိန်းကြလော့။ အတင်းအကျပ်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လိုလက်ရဖြင့်၊ မတရားသောအမြတ်အတွက်မဟုတ်ဘဲ အသင့်ရှိသောစိတ်ဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏အမွေကို အုပ်စိုးသူများကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ သိုးစုအတွက် နမူနာဖြစ်ကြလော့” ဟု တိုက်တွန်းသည်။ ၁ ပေတရု ၅:၂၊ ၃။ Paul က “ထို့ကြောင့် သင်တို့ကိုယ်တိုင်နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော သိုးစုတစ်စုလုံးကို သတိပြုကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအသွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူတော်မူသော အသင်းတော်ကို အစာကျွေးကြလော့။ ငါထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရက်စက်သောဝံပုလွေများသည် သိုးစုကို မသနားဘဲ သင်တို့အလယ်သို့ ဝင်လာကြမည်ကို ငါသိ၏” ဟု ဆိုသည်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၈၊ ၂၉။

သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ဦး၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာသော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မနှစ်မြို့ဖွယ်တာဝန်အဖြစ် သတ်မှတ်သူအားလုံးကို တမန်တော်က “အတင်းအကျပ်မဟုတ်ဘဲ စိတ်လိုလက်ရဖြင့်၊ မတရားသောအမြတ်အတွက်မဟုတ်ဘဲ အသင့်ရှိသောစိတ်ဖြင့်” ဟု ဆုံးမထားသည်။ ၁ ပေတရု ၅:၂။ ထိုသို့သော သစ္စာမရှိသော ကျွန်များအားလုံးကို အကြီးအကဲသိုးထိန်းသည် လွတ်လပ်စွာ တာဝန်မှလွှတ်ပေးလိုတော်မူမည်။ Christ ၏အသင်းတော်ကို ကိုယ်တော်၏အသွေးဖြင့် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး သိုးထိန်းတိုင်းသည် မိမိစောင့်ရှောက်ရသော သိုးများသည် အဆုံးမရှိသော ပူဇော်သက္ကာ၏ အဖိုးအခဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သင့်သည်။ သူတို့တစ်ဦးစီကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော တန်ဖိုးရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သူတို့ကို ကျန်းမာ၍ ရှင်သန်ကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းရန် မပင်မပန်း ကြိုးပမ်းသင့်သည်။ Christ ၏ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝသော သိုးထိန်းသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော နမူနာကို လိုက်နာကာ မိမိတာဝန်အပ်နှံခံထားရသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အစဉ်မပြတ် ကြိုးပမ်းမည်ဖြစ်ပြီး သိုးစုသည် သူ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှင်သန်ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏အမှုတော်အတွက် တင်းကျပ်စွာ စာရင်းရှင်းရန် ခေါ်ခံရကြမည်။ အရှင်သခင်သည် သိုးထိန်းတိုင်းအား “သင်၌ ငါအပ်နှံခဲ့သော သိုးစု၊ သင်၏လှပသောသိုးစုသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု မေးတော်မူမည်။ ယေရမိ ၁၃:၂၀။ သစ္စာရှိကြောင်း တွေ့ရှိရသူသည် ကြွယ်ဝသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိမည်။ တမန်တော်က “အကြီးအကဲသိုးထိန်း ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ မညှိုးနွမ်းနိုင်သော ဘုန်းအသရေ၏ သရဖူကို သင်တို့ရရှိကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ၁ ပေတရု ၅:၄။

Jacob သည် Laban ၏အမှုကို လုပ်ကိုင်ရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး Canaan သို့ ပြန်ရန် အဆိုပြုသောအခါ မိမိယောက္ခမအား “ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏နေရာ၊ ကျွန်ုပ်၏နိုင်ငံသို့ သွားပါရစေ။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အတွက် အမှုဆောင်ခဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ဇနီးများနှင့် သားသမီးများကို ပေး၍ ကျွန်ုပ်ကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အတွက် ပြုခဲ့သော အမှုကို သင်သိပါ၏” ဟု ပြောသည်။ သို့သော် Laban က သူ့အား ဆက်နေစေရန် တိုက်တွန်းပြီး “သင်ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အား ကောင်းကြီးပေးတော်မူကြောင်း အတွေ့အကြုံအားဖြင့် ငါသိပြီ” ဟု ဆိုသည်။ မိမိ၏သားမက်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် မိမိ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများ တိုးပွားလာနေသည်ကို သူမြင်ခဲ့သည်။

Jacob က “ငါမလာမီ သင်၌ အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း ယခု အများကြီးတိုးပွားလာပြီ” ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ “အလွန်အမင်း တိုးပွားလာပြီး ကျွဲနွားများ၊ အစေခံမိန်းမများ၊ အစေခံယောက်ျားများ၊ ကုလားအုတ်များနှင့် မြည်းများစွာ ရှိလာသော” Jacob ၏ ပိုမိုကြီးမားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို Laban သည် မနာလိုလာသည်။ Laban ၏သားများသည်လည်း ဖခင်၏မနာလိုမှုကို မျှဝေကြပြီး သူတို့၏မကောင်းသောစကားများသည် Jacob ၏နားသို့ ရောက်လာသည်။ “သူသည် ငါတို့အဘပိုင်သမျှကို ယူသွားပြီ။ ငါတို့အဘပိုင်သမျှထဲမှ ဤဂုဏ်အသရေရှိသမျှကို ရရှိလာပြီ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ “Jacob သည် Laban ၏မျက်နှာကို ကြည့်သောအခါ အရင်ကကဲ့သို့ သူ့ဘက်သို့ မရှိတော့သည်ကို တွေ့ရသည်”။

Esau နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် Jacob သည် သူ၏လှည့်စားတတ်သော ဆွေမျိုးထံမှ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ထွက်ခွာခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ယခု Laban ၏သားများထံမှ အန္တရာယ်ရှိနေသည်ဟု သူခံစားရသည်။ သူတို့သည် Jacob ၏ကြွယ်ဝမှုကို မိမိတို့ပိုင်သကဲ့သို့ ရှုမြင်ကြပြီး အကြမ်းဖက်၍ ရယူရန် ကြိုးပမ်းနိုင်ကြသည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ရှုပ်ထွေး၍ စိတ်ဆင်းရဲနေပြီး မည်သည့်လမ်းကို လှည့်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် ကရုဏာပြည့်သော Bethel ကတိတော်ကို အမှတ်ရကာ မိမိ၏အမှုကို ဘုရားသခင်ထံ တင်ပြပြီး လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံခဲ့သည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို အဖြေပေးခဲ့သည်။ “သင်၏ဘိုးဘေးများ၏ပြည်၊ သင်၏အမျိုးသားချင်းများထံသို့ ပြန်သွားလော့။ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိမည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

Laban မရှိခြင်းက ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ သိုးစုများနှင့် ကျွဲနွားများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး Jacob သည် မိမိ၏ဇနီးများ၊ သားသမီးများနှင့် အစေခံများနှင့်အတူ Euphrates မြစ်ကို ဖြတ်ကူး၍ Canaan နယ်စပ်ရှိ Gilead ဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် Laban သည် သူတို့ထွက်ပြေးသွားကြောင်း သိရှိ၍ လိုက်လံရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ခရီး ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အဖွဲ့ကို လိုက်မီခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အမျက်ထွက်နေပြီး သူတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ မိမိတို့၏အဖွဲ့သည် များစွာပိုမိုအားကောင်းသဖြင့် ထိုသို့ပြုနိုင်မည်မှာ သေချာသည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးသူများသည် အမှန်ပင် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ထဲတွင် ရှိနေကြသည်။

သူ၏ရန်လိုသောရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်မဖော်ခဲ့ခြင်းမှာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏ကျွန်ကို ကာကွယ်ရန် ဝင်ရောက်တားဆီးတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ Laban က “သင်တို့ကို ထိခိုက်စေရန် ငါ့လက်၌ အာဏာရှိ၏။ သို့သော် သင်တို့အဘ၏ ဘုရားသခင်က မနေ့ညက ငါ့အား ‘Jacob အား ကောင်းသောစကားဖြစ်စေ၊ မကောင်းသောစကားဖြစ်စေ မပြောမိရန် သတိပြုလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့အား ပြန်လာရန် အတင်းအကျပ်မပြုရ၊ ချော့မော့သောဆွဲဆောင်မှုများဖြင့်လည်း မတိုက်တွန်းရဟူ၍ဖြစ်သည်။

Laban သည် မိမိ၏သမီးများ၏ မင်္ဂလာပစ္စည်းကို မပေးဘဲ သိမ်းထားခဲ့ပြီး Jacob ကိုလည်း အမြဲလှည့်စား၍ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် ထုံးစံအတိုင်း ဟန်ဆောင်လှည့်ဖြားကာ မိမိ၏သမီးများနှင့် သူတို့၏သားသမီးများကို နှုတ်ဆက်ပွဲပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် နှုတ်ဆက်စကားပင် ပြောရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းအတွက် Jacob ကို ပြစ်တင်ခဲ့သည်။

Jacob က ပြန်လည်ဖြေကြားရာတွင် Laban ၏ ကိုယ်ကျိုးရှာ၍ လောဘကြီးသော မူဝါဒကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး မိမိ၏သစ္စာရှိမှုနှင့် ရိုးသားမှုအတွက် သူ့အား သက်သေခံအဖြစ် အယူခံခဲ့သည်။ Jacob က “ငါ့အဘ၏ဘုရားသခင်၊ Abraham ၏ဘုရားသခင်နှင့် Isaac ၏ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းသည် ငါနှင့်အတူမရှိခဲ့လျှင် သင်သည် ယခုအချိန်တွင် ငါ့ကို အချည်းနှီးလက်ဖြင့် လွှတ်လိုက်မည်မှာ အမှန်ပင်။ ဘုရားသခင်သည် ငါခံစားရသော ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ငါ့လက်တို့၏ အလုပ်ကို မြင်တော်မူ၍ မနေ့ညက သင့်ကို ဆုံးမတော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။

Laban သည် တင်ပြထားသော အချက်အလက်များကို ငြင်းဆိုနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ယခုတွင် ငြိမ်းချမ်းရေးပဋိညာဉ်ပြုလုပ်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ Jacob သည် ထိုအဆိုကို သဘောတူပြီး ထိုသဘောတူညီချက်၏ အမှတ်အသားအဖြစ် ကျောက်တုံးများကို စုပုံတင်ထားခဲ့သည်။ Laban သည် ထိုတိုင်ကို Mizpah၊ “ကင်းမျှော်စင်” ဟု အမည်ပေး၍ “ငါတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဝေးကွာနေချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ငါနှင့်သင်အကြား စောင့်ကြည့်တော်မူပါစေ” ဟု ဆိုသည်။

“Laban က Jacob အား ‘ကြည့်လော့၊ ဤကျောက်ပုံနှင့် ငါနှင့်သင်အကြား ငါတည်ထားသော ဤတိုင်ကို ကြည့်လော့။ ဤကျောက်ပုံသည် သက်သေဖြစ်စေ၊ ဤတိုင်သည်လည်း သက်သေဖြစ်စေ။ ငါသည် သင့်အား အန္တရာယ်ပြုရန် ဤကျောက်ပုံကို ကျော်ဖြတ်၍ သင့်ထံသို့ မလာရ၊ သင်သည်လည်း ငါ့အား အန္တရာယ်ပြုရန် ဤကျောက်ပုံနှင့် ဤတိုင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ငါ့ထံသို့ မလာရ။ Abraham ၏ဘုရားသခင်၊ Nahor ၏ဘုရားသခင်၊ သူတို့၏အဘ၏ဘုရားသခင်သည် ငါတို့နှစ်ဦးအကြား တရားစီရင်တော်မူပါစေ’ ဟု ဆိုသည်။ Jacob သည်လည်း မိမိအဘ Isaac ၏ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းကို အမှီပြု၍ ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။” ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုရန် နှစ်ဖက်စလုံးသည် ပွဲခံကြသည်။ ထိုညကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ အတူစကားပြောရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ကြပြီး မိုးလင်းသောအခါ Laban နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤသို့ ခွဲခွာခြင်းဖြင့် Abraham ၏သားစဉ်မြေးဆက်များနှင့် Mesopotamia တွင် နေထိုင်သူများအကြား ဆက်နွှယ်မှု၏ အစအနအားလုံး အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။