အခန်း (၁၈ -၁၉)

 

အခန်း ၁၈—ပေါလု၏ ယေရုရှလင်မြို့သို့ နောက်ဆုံးခရီးစဉ်

ပေါလုသည် ပသခါပွဲတော်သို့ နိုင်ငံအရပ်ရပ်မှ လာရောက်ကြသူများနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရရှိရန်အတွက် ထိုပွဲတော်မတိုင်မီ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်ပင် တပ်မက်လိုလားခဲ့သည်။ မိမိ၏ အမျိုးသားချင်းတို့၏ အစွဲအလမ်းများကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရန်အတွက် သင့်လျော်သူ ဖြစ်လာမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို သူသည် အမြဲတမ်း ထားရှိခဲ့ပြီး၊ သို့မှသာ သူတို့သည် ခရစ်ဝင်ကျရားတရား၏ အဖိုးတန်အလင်းကို ခံယူနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အသင်းတော်နှင့် တွေ့ဆုံရန်လည်းကောင်း၊ ယုဒပြည်ရှိ ဆင်းရဲသော ညီအစ်ကိုတို့အတွက် အခြားအသင်းတော်များမှ လှူဒါန်းကောက်ခံခဲ့သော ရန်ပုံငွေများကို ဆောင်ယူသွားရန်လည်းကောင်း လိုလားခဲ့သည်။ ထိုသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းအားဖြင့် ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား ယုံကြည်သူများအကြား ပိုမိုခိုင်မာသော ခရစ်ယာန် မိတ်သဟာယဖွဲ့စည်းမှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ရန် သူသည် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ကောရိန္သုမြို့တွင် မိမိ၏လုပ်ငန်းများကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ပါလက်စတိုင်းကမ်းရိုးတန်းရှိ ဆိပ်ကမ်းများထဲမှ တစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက်သင်္ဘောစီးရန် သူသည် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ စီစဉ်စရာရှိသည်များကို ပြုလုပ်ပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရန် အချိန်နီးကပ်လာသောအခါ ယုဒလူမျိုးတို့က သူ့ကို အသက်သတ်ရန် ကြံစည်ထားသည့် ကြံစည်ချက်တစ်ခုကို သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သူတို့သည် တမန်တော်၏လုပ်ငန်းများကို အဆုံးသတ်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သမျှ အရာရာတို့တွင် မအောင်မမြင် ဖြစ်ခဲ့ကြရသည်။ လွန်ခဲ့သော ၅ နှစ်က ဂါလိယုထံတွင် သူ့ကို အပြစ်စီရင်စေရန် မအောင်မြင်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြရသည့်အချိန်မှစ၍ သူတို့သည် လူထုကိုဖြစ်စေ၊ အစိုးရမင်းများကိုဖြစ်စေ သူ့ကို ဆန့်ကျင်လာစေရန် မလှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်မှုမှန်သမျှကို ကျော်လွန်၍ ခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ လုပ်ငန်းများမှာ ရှေ့သို့ တိုးတက်ခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ ထူးခြားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများမှ လွတ်မြောက်လာကြပြီး တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည်လည်း အာဗြဟံ၏ သားသမီးများကဲ့သို့ အခွင့်အရေးတူ ခံစားခွင့်ရရှိကြသည့် တရားသစ် ပြန့်ပွားနေပုံကို အရပ်ရပ်မှ သတင်းပေးပို့ချက်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ မုန်းတီးမှုအပေါင်းဖြင့် မငြင်းပယ်နိုင်ခဲ့သော ဤတရားဒေသနာ ဟောပြောခြင်း၏ အောင်မြင်မှုသည် ယုဒလူမျိုးတို့ကို ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့တွင် ဟောပြောရာ၌ မိမိ၏ စာစောင်များတွင် အခိုင်အမာ တိုက်တွန်းခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကိုပင် တင်ပြခဲ့သည်။ “ဟေလ​တလူဖြစ်စေ၊ ယုဒလူဖြစ်စေ၊ အရေဖျားလှီးခြင်းကို ခံသောသူဖြစ်စေ၊ မခံသောသူဖြစ်စေ မရှိ” ဟူသော သူ၏ ခိုင်မာသော မိန့်ဆိုချက်ကို ရန်သူတို့က ရဲတင်းလှသော ဘာသာရေးညှိုးနွမ်းစေမှုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏အသံကို တိတ်ဆိတ်သွားစေရန် သူတို့သည် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ရမန်အာဏာပိုင်တို့၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေစဉ်အခါက သူ့ကို ထိပါးရန် မသင့်လျော်သော်လည်း သင်္ဘောသည် ကမ်းခြေမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့သည် လက်စားချေကြပေမည်။ အကြမ်းဖက်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ပြုလုပ်ရန် သင်္ဘောမှူး သို့မဟုတ် သင်္ဘောသားများကို လრთထိုးရန်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ထိုကြံစည်မှုအကြောင်းကို သတိပေးချက် လက်ခံရရှိသောအခါ ပေါလုသည် မိမိ၏ခရီးလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ကာကွယ်ရန် လုံလောက်သော ညီအစ်ကိုများ အဖော်ပါလျက် မာကေဒေါနီးယားမှတစ်ဆင့် ပတ်သွားခဲ့သည်။ ပသခါပွဲတော်မတိုင်မီ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်မှန်းချက်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရသော်လည်း ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်တွင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ အထက်မှ အုပ်စိုးသော ကြီးကြပ်မှုတစ်ခုကြောင့် တမန်တော်သည် ဤအကြိမ်တွင် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပသခါပွဲတော်တွင်သာ သူ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက မေရှိယဖြစ်သည်ဟု အလိမ်အညာ दावा (ပြောဆို) ခဲ့သော အီဂျစ်လူ လိမ်လည်လှည့်စားသူတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော လူအုပ်စု ပုန်ကန်မှုနှင့် လူသတ်ပွဲကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် စွပ်စွဲခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖိလိပ္ပုမြို့တွင် ပေါလုသည် ပသခါပွဲတော်ကို ကျင်းပရန် တည်းခိုခဲ့သည်။ လူုကာတစ်ဦးတည်းသာ သူ့ထံတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ကျန်အဖော်များမှာမူ ထိုနေရာတွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းရန် တြောမြို့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဖိလိပ္ပုမြို့သားများသည် တမန်တော်ကို အချစ်ခင်ဆုံးနှင့် စေတနာအမှန်ဆုံး ယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ပွဲတော်ရက် ၈ ရက်အတွင်း သူတို့နှင့်အတူ ငြိမ်သက်ပျော်ရွှင်သော အချိန်များကို သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဖိလိပ္ပုမြို့မှ ထွက်လာသော ခရီးစဉ်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်လေပြင်းများကြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် တြောမြို့သို့ ရောက်ရန် ပုံမှန်ကြာချိန်ဖြစ်သော ၂ ရက် အစား ၅ ရက် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ၇ ရက်ကြာ တည်းခိုခဲ့ပြီး သူ၏ထုံးစံအတိုင်း ယုံကြည်သူများကို အားပေးအားမြှောက်ပြုရန်နှင့် ခွန်အားဖြည့်တင်းပေးရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့သည်။

သူတို့နှင့်အတူ တည်းခိုခဲ့သည့် နောက်ဆုံးညနေခင်းတွင် ညီအစ်ကိုများသည် “မုန့်ကို ဖဲ့ရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်”။ ချစ်လှစွာသော သူတို့၏ဆရာ ထွက်ခွာတော့မည်ဟူသော အချက်ကြောင့် ပုံမှန်ထက် လူအုပ်စုကြီးမားစွာ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနွေးထွေးသော နွေဦးညနေခင်းတွင် ထိုသို့သော စုဝေးမှုအတွက် အအေးဆုံးနှင့် အသာယာဆုံးနေရာဖြစ်သော တတိယထပ်ရှိ အပေါ်ထပ်ခန်းမတွင် သူတို့ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ညအချိန်များမှာ မိုက်မှောင်နေသော်လည်း အခန်းအတွင်း၌ မီးအိမ်များစွာ ထွန်းညှိထားကြသည်။ ပေါလု၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ဆုံရမည့် အခြေအနေ မသေချာမှုတို့၏ အသိတရားများဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြစရာ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များ ရှိနေသည်။ သူတို့အပေါ်ထားရှိသော သူ၏ မေတ္တာနှင့် စေတနာတို့၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သန်းခေါင်ယံအထိ သူ တရားဟောခဲ့သည်။

ပြတင်းပေါက် တံခါးချပ်များကို ဖွင့်လှစ်ထားသည့် ကျယ်ဝန်းသော ပြတင်းပေါက်စပ်ပေါ်တွင် ဥတုခု (Eutychus) အမည်ရှိ လူငယ်တစ်ဦး ထိုင်နေခဲ့သည်။ ဤဘေးအန္တရာယ်များသော နေရာတွင် သူသည် အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ ကျွံဝင်သွားသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်ခုံမှ အောက်ဘက် ဝင်းအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ တရားဟောကြားမှုမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ ထိုလူငယ်ကို သေဆုံးလျက် ကောက်ယူခဲ့ကြပြီး လူအများစုဝေးကာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြသည်။ သို့သော် ပေါလုသည် တုန်လှုပ်နေသော လူအုပ်စုကြားမှ ဖြတ်သွားကာ သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်၍ ဘုရားသခင်သည် သေဆုံးသူကို အသက်ပြန်ရှင်စေရန် စေတနာအပြည့်ဖြင့် ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုဆုတောင်းချက်ကို ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများအထက်တွင် တမန်တော်၏အသံကို “မပူပန်ကြနှင့်၊ သူ၏အသက်သည် သူ့၌ ရှိသေး၏” ဟူ၍ ကြားကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းအတွက် အလွန်နက်ရှိုင်းသော နှိမ့်ချမှုနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ယုံကြည်သူများသည် အပေါ်ထပ်အခခန်းမတွင် တစ်ဖန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရာဇဝင်တော်ကို မျှဝေခံစားခဲ့ကြပြီးနောက် ပေါလုသည် နံနက်မိုးလင်းသည်အထိ တရားဟောကြားမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဥတုခုသည် ယခုအခါ လုံးဝ အသက်ပြန်ရှင်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် သူ့ကို ပရိသတ်ကြားသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ဘဲ ကြီးစွာသော နှစ်သိမ့်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

အဖော်အုပ်စု ခွဲခွာရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ပေါလုနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသော ညီအစ်ကိုများသည် ထွက်ခွာတော့မည့် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တမန်တော်ကမူ တြောမြို့နှင့် အာဆိုမြို့အကြား ကုန်းလမ်းခရီးဖြင့် ပိုနီးသောလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမြို့တွင် သင်္ဘောပေါ်ရှိ မိမိ၏အဖော်များနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ သူ၏ ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားရောက်ရန် ရည်မှန်းထားသော ခရီးစဉ်နှင့်စပ်လျဉ်းသည့် အခက်အခဲများနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များ၊ မိမိနှင့် မိမိ၏လုပ်ငန်းအပေါ် ထိုအသင်းတော်၏ သဘောထား၊ အခြားသော နယ်ပယ်များရှိ အသင်းတော်များ၏ အခြေအနေနှင့် ခရစ်ဝင်ကျမ်း လုပ်ငန်း၏ အကျိုးစီးပွားတို့သည် စူးစူးစိုက်စိုက်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့် တွေးတောဆင်ခြင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် အခွင့်အရေးရရှိစေရန် ဤဆိတ်ငြိမ်သော လမ်းလျှောက်ခရီးကို သူ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ခရီးသွားများသည် အာဆိုမြို့မှ တောင်ဘက်သို့ သင်္ဘောဖြင့် ဆبح်လာကြစဉ် တမန်တော်၏ လုပ်ငန်းများ ကြာမြင့်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ ဒေသဖြစ်သော ኤဖက်မြို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအသင်းတော်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် သူ အလွန်တရာ တပ်မက်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အား ပေးအပ်ရန် အရေးကြီးသော ညွှန်ကြားချက်များနှင့် အကြံဉာဏ်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ဤရည်ရွယ်ချက်ကို သူ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ အနည်းငယ် ကြန့်ကြာရုံမျှဖြင့်ပင် ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်မတိုင်မီ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့ရာတွင် မိလုမြို့သို့ ရောက်ရှိသောအခါ သင်္ဘောမှာ ခဏတာ ဆိုင်းငံ့ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရပြီး ထိုနောက် အဖက်အသင်းတော်၏ သက်ကြီးဝါကြီးများကို သူ့ထံသို့ လာရောက်ရန် ချက်ချင်းပင် သတင်းပို့ခဲ့သည်။ အကွာအဝေးမှာ မိုင် ၃၀ သာ ရှိသဖြင့် အသင်းတော်၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုသည် ကြီးမားစွာ မှီခိုနေရသော ဤလူများနှင့် တမန်တော်သည် အနည်းဆုံး နာရီအနည်းငယ်မျှ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခွင့် ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူ၏ခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသောအခါ သူတို့အား ဤသို့ မိန့်ဆိုခဲ့သည်– “အာရှပြည်သို့ ကိုယ်တော်ရောက်လာသော ပထမနေ့မှစ၍ အခါခပ်သိမ်း အဘယ်ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် မြော်မြင်ခြင်း အပြည့်၊ မျက်ရည်ကျခြင်းနှင့် ယုဒလူတို့၏ ချောင်းမြောင်းခြင်းကြောင့် ကျရောက်ခဲ့သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းများ ခံစားရလျက် သခင်ဘုရားကို အမှုဆောင်ခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့အတွက် အကျိုးရှိမည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မချန်လှပ်ဘဲ ပြသခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ယုဒလူတို့နှင့် ဟေလတလူတို့အား ဘုရားသခင်ထံသို့ စိတ်နှလုံးပြန်လှည့်ခြင်းနှင့် ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်ခြင်းတို့ကို သက်သေခံလျက် လူအများရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊ အိမ်များတွင်လည်းကောင်း ပြသသွန်သင်ခဲ့သည်ကို သင်တို့ သိကြ၏။”

ပေါလုသည် ဘုရားသခင်၏ တရားပညတ်တော်ကို အမြဲတမ်း ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပညတ်ချက်များကို လွန်ကျူးခြင်း၌ လူတို့၏ ကြီးစွာသော အပြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုသို့ လွန်ကျူးခြင်းအတွက် နောင်တရရန် တာဝန်ကိုလည်းကောင်း သူ တင်ပြခဲ့သည်။ မနာခံခြင်း၏ အပြစ်ဒဏ်မှ ကယ်တင်နိုင်သော တရားပညတ်တော်၌ တန်ခိုးမရှိကြောင်း သူ ပြသခဲ့သည်။ မိမိတို့ ချိုးဖောက်ခဲ့ပြီး ပြစ်ဒဏ်သင့်စေခဲ့သော သန့်ရှင်းသော တရားပညတ်တော်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို နောင်တရ၍ နှိမ့်ချကြစဉ်အတွင်း ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို ကယ်တင်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အခြေခံအဖြစ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် သူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ရာအဖြစ် အသვခံတော်မူခဲ့ပြီး ခမည်းတော်ရှေ့တွင် သူတို့အတွက် ရှေ့နေအဖြစ် ရပ်တည်ရန် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားခဲ့သည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အပြစ်၏ တရားစီရင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ကြပြီး ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် နောင်တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားပညတ်တော်ကို နာခံရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

တမန်တော်က ဆက်လက်၍ ဤသို့ မိန့်ဆိုခဲ့သည်– “ယခုတွင် ငါသည် ဝိညာဉ်တော်၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရလျက်၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွား၏။ ထိုမြို့၌ ငါ့ကို အဘယ်အရာ ရောက်မည်ကို မသိ။ သို့သော် မြို့တိုင်းတွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းတို့သည် ငါ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏ဟု သက်သေခံတော်မူ၏။ သို့သော် ဤအရာများထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ငါ့ကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်။ ငါ့အသက်ကိုလည်း ငါ့အတွက် အဖိုးတန်သည်ဟု မမှတ်။ သို့မှသာ ငါ၏ပြေးခြင်းလမ်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြီးဆုံးစေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို သက်သေခံရန် သခင်ယေရှုထံမှ ငါခံယူခဲ့သော အမှုတော်ကို ပြီးမြောက်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် ငါသည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို ဟောပြောလျက် လှည့်လည်ခဲ့ကြသော သင်တို့အပေါင်းတို့သည် ငါ့မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ရတော့ပြီကို ငါ သိ၏။” ပေါလုသည် ဤသက်သေခံချက်ကို ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း လှုံ့ဆော်မှုပေးသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဤသည်မှာ သူ၏ အဖက်ညီအစ်ကိုများနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံရမည့်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော သူ၏ ယခင်က စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ရတော့သည့်အခါ လုပ်ဆောင်ရမည့် အမွေတမ်းနှင့် ဆန္ဒပြည့်ဝချက်အဖြစ် သူ၏ အကြံဉာဏ်များနှင့် သတိပေးချက်များကို သူတို့နှင့်အတူ ချန်ထားခဲ့သည်။

“ထို့ကြောင့် ငါသည် ယနေ့တွင် လူအမျိုးမျိုးတို့၏ အသွေးစွန်းခြင်းမှ စင်ကြယ်ကြောင်းကို သက်သေခံ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော် အလုံးစုံတို့ကို သင်တို့အား ကြေညာရန် ငါ မရှောင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။” အပြစ်တင်ခံရမည်ကို ကြားရမည့်ဘေးကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုခြင်း သို့မဟုတ် ချီးမွမ်းခံလိုခြင်း ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သူတို့၏ သွန်သင်ချက်၊ သတိပေးချက် သို့မဟုတ် ပြုပြင်ဆုံးမချက်အတွက် ဘုရားသခင် ပေးသکن်ထားသော စကားများကို သူ မဝေမျှဘဲ မနေခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်၏ အစေခံသည် လူတို့အား အနှစ်သက်ဆုံးသော သမ္မာတရားများကိုသာ တင်ပြရမည်မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သော အခြားအရာများကိုမူ ဝှက်ထားရမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှုကို နက်ရှိုင်းသော စေတနာဖြင့် စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ သိုးအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အပြစ်ကို ကျင့်ကြံနေသည်ကို တွေ့ရှိပါက သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့၏ အခြေအနေနှင့် သင့်လျော်သော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ သွန်သင်ချက်များကို ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းတွင် အသတိပေးခံရခြင်းမရှိဘဲ အပြစ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံသွားစေရန် အကယ်၍ သူ ခွင့်ပြုခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့၏ အသွေးအတွက် သူ တာဝန်ယူရပေမည်။ မြင့်မြတ်သော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေသော သိုးထိန်းသည် ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်တွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ အချက်တိုင်း၊ သူတို့ ဖြစ်သင့်သည် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟူသမျှကို မိမိ၏ လူတို့အား သွန်သင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

တမန်တော်က မိမိ၏ညီအစ်ကိုများကို သတိပေးခဲ့သည်– “ထို့ကြောင့် သင်တို့ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့ကို ကြီးကြပ်သူများအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူသော သိုးအုပ်စု အပေါင်းတို့ကိုလည်းကောင်း သတိပြုကြလော့။ ကိုယ်တော်၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ကျွေးမွေးကြလော့။” ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ဆောင်ရွက်သူများသည် မိမိတို့သည် ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခံရသူများနှင့် ဆက်ဆံနေကြရသည်ဟူသော အချက်ကို အမြဲတမ်း သတိရနေမည်ဆိုပါက သူတို့၏ အလုပ်၏ လေးနက်သော အရေးပါမှုကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း၊ သိုးအုပ်ကိုလည်းကောင်း သတိပြုရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံသက်သေသည် သူတို့၏ သွန်သင်ချက်များကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီး အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများကို အသက်လမ်းသို့ သွန်သင်ပေးကြသူများသည် သမ္မာတရားကို အပြစ်တင်စရာ အကြောင်းရင်း မဖြစ်ပေါ်စေရန် သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအနေဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်၏ ဂုဏ်ကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း၊ အသက်တာ၏ စင်ကြယ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော စကားပြောဆိုခြင်းတို့အားဖြင့် မိမိတို့၏ ခေါ်ဆိုမှုနှင့် ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြရမည်ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သော ပုံသက်သေဖြင့် သူတို့သည် စကားသက်သက်ထက် ပိုမိုသော လွှမ်းမိုးမှုကို ဖန်တီးနိုင်ကြပြီး၊ မိတို့အမှုဆောင်ရသော သူတို့အကြားတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၊ ပြင်းပြသော မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၊ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းနှင့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ကို အားပေးနိုင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အစေခံများအားလုံးထံမှ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောရာတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခြင်း၊ မည်သို့ပင် အထီအမြင်ခံရ၊ ကဲ့ရဲ့ခံရ၊ ဆန့်ကျင်ခံရ သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပါစေ ၎င်း၏ ပညတ်ချက်များကို လက်တွေ့စံနမူနာပြရာတွင် သစ္စာရှိခြင်းတို့ကို တောင်းဆိုတော်မူသည်။ သမ္မာတရားကို သစ္စာရှိစွာ သွန်သင်သူတိုင်းသည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းများ ပြီးဆုံးသည့်အခါ ပေါလုကဲ့သို့ “ငါသည် လူအမျိုးမျိုးတို့၏ အသွေးစွန်းခြင်းမှ စင်ကြယ်၏” ဟု ပြောဆိုနိုင်လိမ့်မည်။

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် အဖက်မြို့ရှိ အသင်းတော်ကို ကျရောက်မည့် ဘေးအန္တရာယ်များကို တမန်တော်အား ဖော်ပြပေးခဲ့သည်– “ငါထွက်သွားပြီးနောက် ရက်စက်သော ဝံပုလွေတို့သည် သင်တို့အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည်ကို ငါသိ၏၊ သူတို့သည် သိုးအုပ်ကို မနှမြောကြပေ။ သင်တို့အထဲမှပင် ကောက်ကွေ့သော စကားများကို ပြောဆိုကြမည့်သူများ ပေါ်ထွက်လာကြလိမ့်ပြီး တပည့်တော်များကို သူတို့နောက်သို့ ဆွဲဆောင်သွားကြလိမ့်မည်။” ပေါလုသည် အပြင်ဘက်နှင့် အတွင်းဘက်မှ ရန်သူများထံမှ သူတို့ခံစားရမည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို မျှော်တွေးကြည့်ရင်း အသင်းတော်အတွက် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့သည်။ လယ်သမား အိပ်ပျော်နေစဉ်တွင် ပေါင်းပင်များ ကြဲချခံရတတ်သည်၊ သိုးထိန်းများက ယူရမည့် တာဝန်ကို ပျက်ကွက်နေစဉ်တွင် ဝံပုလွေသည် သိုးခြံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတတ်သည်။ လေးနက်သော စေတနာအပြည့်ဖြင့် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများကို မိမိတို့၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ရှောက်ရန် သူ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ မိမိ၏ မဆုတ်မနစ်သော လုပ်ငန်းများကို ပုံသက်သေအဖြစ် သူတို့အား ညွှန်ပြခဲ့သည်– “ထို့ကြောင့် စောင့်ကြပ်လျက်၊ ၃ နှစ်ပတ်လုံး ညဉ့်မပြတ် မျက်ရည်ကျလျက် လူတိုင်းကို သတိပေးရန် ငါ မရပ်တန့်ခဲ့ကြောင်းကို သတိရကြလော့။”

“ယခုတွင် ညီအစ်ကိုတို့၊” ဟု သူ ဆက်လက်၍ မိန့်ဆိုခဲ့သည်၊ “သင်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံသို့လည်းကောင်း၊ သင်တို့ကို တည်ဆောက်ပေးနိုင်ပြီး သန့်ရှင်းစေခံရသူ အပေါင်းတို့အကြားတွင် အမွေအနှစ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် နှုတ်ကပတ်တော်ထံသို့လည်းကောင်း ငါ အပ်နှံ၏။ ငါသည် မည်သူ့၏ ငွေ၊ ရွှေ သို့မဟုတ် အဝတ်အထည်ကိုမျှ မတပ်မက်ခဲ့ပါ။” အဖက်ညီအစ်ကိုအချို့မှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ပေါလုသည် သူတို့ထံမှ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား တစ်စုံတစ်ရာကို မည်သည့်အခါမျှ မရှာဖွေခဲ့ပေ။ မိမိ၏ လိုအပ်ချက်များကို အာရုံစိုက်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် သူ၏ သတင်းစကား၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ပေ။ “ဤလက်များသည် ငါ့၏ လိုအပ်ချက်များအတွက်လည်းကောင်း၊ ငါ့နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသူများအတွက်လည်းကောင်း အမှုဆောင်ခဲ့ကြသည်” ဟု သူ ကြေညာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ အကြောင်းကြောင့် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ခက်ခဲကြိုးပမ်းလှသည့် လုပ်ငန်းများနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ခရီးသွားလာမှုများအကြားတွင် သူသည် မိမိ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရုံသာမက၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ထောက်ပံ့ရန်နှင့် တန်ဖိုးရှိသော ဆင်းရဲသားများကို ကူညီရန်အတွက်ပါ အနည်းငယ်မျှကို ချန်လှပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤအရာကို မရပ်မနားသော လုံ့လဝီရိယနှင့် အနီးစပ်ဆုံး သုံးစွဲချွေတာမှုတို့ဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ထို့ကြောင့် အားနည်းသောသူများကို ထောက်ပံ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သခင်ယေရှု မိန့်တော်မူခဲ့သော ‘ခံယူခြင်းထက် ပေးကမ်းခြင်းသည် ပို၍ မင်္ဂလာရှိ၏’ ဟူသော စကားတော်ကို အမှတ်ရရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် သင်တို့အား ငါ ပြသခဲ့ပြီ” ဟု သူပြောဆိုရင်း မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံသက်သေကို ကောင်းစွာ ညွှန်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

“ထိုသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက် သူသည် ဒူးထောက်လျက် သူတို့အားလုံးနှင့်အတူ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သူတို့အပေါင်းတို့သည် ပြင်းပြစွာ ငိုကြွေးကြပြီး ပေါလု၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်ကာ နမ်းရှိုက်ကြကာ၊ သူတို့၏ မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ရတော့ပြီဟု သူ မိန့်ဆိုခဲ့သော စကားကြောင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြသည်။” သမ္မာတရားကို သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့် ပေါလုသည် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အနွေးထွေးဆုံးသော ချစ်ခင်မှုကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ အနာဂတ်အတွက်ရော၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် နှလုံးသားများ ပြည့်နှက်လျက် သင်္ဘောဆီသို့ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ ဤညီအစ်ကိုများနှင့် ကွဲကွာရသောအခါ တမန်တော်၏ မျက်ရည်များသည် လွတ်လပ်စွာ စီးကျလာခဲ့ပြီး သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ကမ်းခြေမှ ငိုကြွေးသံများသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့အတွက်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိ အသင်းတော်အတွက်လည်းကောင်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသခဲ့ပြီး ကြီးမားသော စေတနာဖြင့် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သူထံမှ နောက်ထပ် အကူအညီတစ်စုံတစ်ရာကို မမျှော်လင့်နိုင်တော့ကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် သက်ကြီးဝါကြီးများသည် လေးလံသော နှလုံးသားများဖြင့် အိမ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

မိလုမြို့မှ ထွက်လာကြသော ခရီးသွားများသည် အာရှမိုင်းနား၏ အနောက်တောင်ဘက် ကမ်းခြေရှိ ပတရမြို့သို့ သွားရောက်ကြရာတွင် အောင်မြင်သော သင်္ဘောခရီးစဉ်ကို ရရှိခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် သင်္ဘောကို စွန့်ခွာကာ ဖီနီကျားကမ်းရိုးတန်းသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်မည့် အခြားသင်္ဘောတစ်စင်းသို့ ပြောင်းလဲစီးနင်းခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖန် သူတို့သည် သင့်လျော်သော လေပြင်းများကို ခံစားခဲ့ကြရပြီး ပင်တေကုတ္တေပွဲတော်မတိုင်မီ အပြည့်အစုံ ၂ ပတ်အလိုတွင် သင်္ဘောကုန်တင်ချမည့် တိုင်းမြို့သို့ ဆိုက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိရေးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ တမန်တော်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ယခုအခါ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တိုင်းမြို့တွင် တပည့်တော်အချို့ ရှိကြပြီး သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် နောက်တစ်ပတ်ကို သူတို့နှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ပေါလုကို ယေရုရှလင်မြို့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေမည့် ဘေးအန္တရာယ်အချို့ကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ဤညီအစ်ကိုများအား ဖော်ပြပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူတို့သည် သူ့ကို ဤရည်ရွယ်ချက်မှ တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် ထောင်ကျခြင်းတို့အကြောင်းကို သူ့အား သတိပေးခဲ့သော တူညီသည့် ဝိညာဉ်တော်သည်ပင် လိုလိုလားလားဖြင့် အဖမ်းခံရသူတစ်ဦးအဖြစ် သူ့ကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်တွန်းအားပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အပတ်စဉ် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ပေါလုသည် သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ဤကာလတိုအတွင်း သူတို့၏ ချစ်ခင်မှုကို ကြီးမားစွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် ညီအစ်ကိုအားလုံးတို့သည် ဇနီးမယား၊ သားသမီးများနှင့်အတူ သူ့ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန် မတိုင်မီ သူတို့သည် ကမ်းခြေပေါ်တွင် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ဒူးထောက်ကာ သူက သူတို့အတွက်လည်းကောင်း၊ သူတို့က သူ့အတွက်လည်းကောင်း ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြသည်။

တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ခရီးနှင်ကြရာ ခရီးသွားများသည် ကဲသရိမြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး “ခုနစ်ပါးတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်သော ဧဝံဂေလိဆရာ ဖိလစ်၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်၍ သူနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။” ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ပွဲတော်၏ အစွန်အဖျားအချိန်အထိ တည်းခိုခဲ့သည်။ ဤငြိမ်သက်ပျော်ရွှင်သော ရက်အနည်းငယ်သည် နောင်လာမည့် ကာလရှည်ကြာစွာ သူ ခံစားရမည့် ပြီးပြည့်စုံသော လွတ်လပ်မှု၏ နောက်ဆုံးသော ရက်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့တွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော မုန်တိုင်းထန်သော အဖြစ်အပျက်များထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ သခင်ဘုရားသည် ဤအနားယူခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်သော မိတ်သဟာယ အချိန်ကာလဖြင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကျေးဇူးတော်ဖြင့် လန်းဆန်းစေခဲ့သည်။

ဧဝံဂေလိဆရာ ဖိလစ်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ကိုယ်ချင်းစာတရား၏ ကြိုးများဖြင့် ပေါလုနှင့် ချိတ်ဆက်နေခဲ့သည်။ ရှင်းလင်းသော မြော်မြင်ဉာဏ်နှင့် အလွန်စစ်မှန်သော ဖြောင့်မတ်မှုရှိသည့် လူတစ်ဦးဖြစ်သော ဖိလစ်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အစွဲအလမ်း ချည်နှောင်မှုမှ ပထမဆုံး လွတ်မြောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် တမန်တော်၏ လုပ်ငန်းအတွက် လမ်းခင်းပေးရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရှမာရိလူတို့အား ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ဟောပြောခဲ့သူမှာ ဖိလစ်ဖြစ်သည်၊ အီသီယိုးပီးယား မိန်းမစိုးကို ဗတ္တိဇံပေးရန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခဲ့သူမှာလည်း ဖိလစ်ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ဤအလုပ်သမားနှစ်ဦး၏ သမိုင်းကြောင်းမှာ အလွန်နီးကပ်စွာ ရောနှောနေခဲ့သည်။ ဂျေရုဆလမ်အသင်းတော်ကို ကွဲပြားစေခဲ့ပြီး ဒီကွန်ခုနစ်ပါး၏ အဖွဲ့အစည်း၏ ထိရောက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်မှာ ဖာရိရှဲ ရှောလု၏ အကြမ်းဖက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရခြင်းက ဖိလစ်ကို သူ၏ အလုပ်လုပ်ကိုင်ပုံကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး၊ ပေါလု မိမိ၏အသက်ကို ပေးအပ်ခဲ့သော တူညီသည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းကို သူ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်စေရန် ရလဒ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပေါလုနှင့် ဖိလစ်တို့ အချင်းချင်း၏ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သော ဤနာရီများမှာ အဖိုးတန်လှပေသည်၊ သူတို့ အမှတ်ရခဲ့ကြသည့် အမှတ်တရများမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရစဉ်က ကောင်းကင်ဘုံသို့ မော့ကြည့်နေခဲ့သော အာဇာနည် စတေဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွန်းလင်းခဲ့သည့် အလင်းရောင်သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူ ရှောလုအပေါ်သို့ ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပလာခဲ့ပြီး၊ အကူအညီမဲ့နေသော တောင်းဆိုသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို ယေရှု၏ ခြေရင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ရက်စွဲများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

တမန်တော် ကဲသရိမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီတွင် ပရောဖက် အာဂဗုသည် ယုဒပြည်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ပေါလုကို စောင့်ဆိုင်းနေမည့် ကံကြမ္မာအကြောင်းကို သူသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ သတိပေးမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ရှေးခေတ်ပရောဖက်တို့၏ သင်္ကေတနည်းလမ်းဖြင့် တမန်တော်၏ ခါးပတ်ကို ဖြည်ချကာ ၎င်းဖြင့် မိမိ၏ လက်နှင့် ခြေများကို ချည်နှောင်လျက် “ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ယုဒလူတို့သည် ဤခါးပတ်ပိုင်ရှင်ကို ဤကဲ့သို့ ချည်နှောင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံကြလိမ့်မည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ ပေါလု၏ အဖော်များသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သူ သွားရောက်ခြင်းတွင် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိခဲ့ကြသော်လည်း အန္တရာယ်၏ အပြည့်အစုံ အတိုင်းအတာကိုမူ မမြင်တွေ့ခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် သေချာမှုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယုဒလူတို့ထံမှ ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်များအပေါ်တွင် ရမန်အကျဉ်းကျခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ ထပ်မံပါဝင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပေါလုအား ရှိနေသည့်နေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန်နှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား အသင်းတော်များမှ လှူဒါန်းငွေများကို ပို့ဆောင်ရန်အတွက် ယေရုရှလင်သို့ သွားရောက်ရန် သူတို့ကို ခွင့်ပြုရန် စေတနာအပြည့်ဖြင့် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ ကဲသရိမြို့ရှိ ညီအစ်ကိုများသည်လည်း သူ၏ အဖော်များ၏ ဆုတောင်းသံများနှင့် မျက်ရည်များနှင့်အတူ ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်– အဘယ်ကြောင့် သူသည် ဤကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် မိမိ၏ အဖိုးတန်အသက်ကို ယုဒလူတို့၏ မုန်းတီးမှုအပေါ် ဖော်ပြရမည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ထံမှ တိကျသော သတိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သွားရောက်ခြင်းသည် မာန်မာနပြုခြင်း မဖြစ်ပေဘူးလား။

ချစ်လှစွာသော မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၏ တောင်းပန်တိုက်တွန်းမှုများကြောင့် တမန်တော်သည် အလွန်တရာ လှုပ်ရှားခံစားခဲ့ရသည်။ လူ့သဘောအရ ဉာဏ်ဆင်ကြည့်လျှင် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မလိမ္မာသော လုပ်ရပ်အဖြစ် စွန့်လွှတ်ရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်များ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နာခံလျက် လှုပ်ရှားနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး မိတ်ဆွေများ၏ အသံများ၊ သို့မဟုတ် ပရောဖက်၏ သတိပေးချက်ကြောင့်ပင် တားဆီးခံရခြင်း မရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ တာဝန်လမ်းကြောင်းမှ ညာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ဘက်သို့ဖြစ်စေ သူ သွေဖည်သွားမည်မဟုတ်ပေ။ လိုအပ်ပါက အကျဉ်းထောင်နှင့် အသေခံသည့်တိုင်အောင် သူသည် ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်ရည်များသည် မိမိကိုယ်ისთვის ကျဆင်းခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားကြရသည့် ညီအစ်ကိုများအတွက် ကိုယ်ချင်းစာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ငါ့ကို ငိုကြွေးစေ၍ ငါ့နှလုံးကို ကွဲကြေစေရန် သင်တို့သည် အဘယ်သို့ပြုကြသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သခင်ယေရှု၏ နာမတော်အတွက် ယေရုရှလင်မြို့တွင် ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရရန်သာမက အသေခံရန်အတွက်ပါ ငါ အဆင်သင့်ရှိနေသောကြောင့်တည်း” ဟု သူ အာမခံခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောင်းလဲစေဘဲ သူ့အား နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည်ကို မြင်တွေ့ကြရသောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် “သခင်ဘုရား၏ အလိုတော်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟုသာ ပြောဆိုလျက် မိမိတို့၏ တောင်းဆိုမှုများကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။

ကဲသရိမြို့တွင် ခဏတာ တည်းခိုခဲ့မှု ပြီးဆုံးမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကဲသရိမြို့သား ညီအစ်ကိုအချို့နှင့်အတူ ပေါလုနှင့် သူ့အဖော်အုပ်စုတို့သည် နောင်လာမည့် ဆိုးညစ်မှု၏ ကြိုတင်ခံစားချက်ဖြင့် နှလုံးသားများ နက်ရှိုင်းစွာ မှောင်မိုက်နေလျက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များတွင် လူအုပ်စုမှာ အလွန်တရာ များပြားလှသဖြင့် ဧည့်သည်များသည် မြို့တွင်း၌ နေစရာနေရာ ရှာမတွေ့ကြသည့်အခါများ ရှိတတ်ပြီး မြို့ရိုးအပြင်ဘက်ရှိ တဲများသို့ ခိုလှုံကြရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခင်က စီစဉ်ထားချက်အရ တမန်တော်နှင့် သူ့အဖော်များကို “ပုရုဇ်ပြည်သား၊ ရှေးတပည့်တော်ဖြစ်သော မနာသော” ၏ အိမ်တွင် လက်ခံဧည့်ခံခဲ့ကြသည်။

ကူးပြောင်းမှု ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ပေါလု၏ ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားရောက်လည်ပတ်မှုများသည် ရှေးဘဝအသက်တာကို အမှတ်ရစေသည့် မြင်ကွင်းများကို ငေးကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် နောင်တရမှု အသိတရားတို့ဖြင့် အမြဲတမ်း ခြံရံခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် သူ ပညာသင်ကြားခဲ့ရာ ဂမာလീയေလ၏ ကျောင်း၊ သူ ကိုးကွယ်ရာ ဝတ်ပြုရာနေရာ၊ ပုရောဟိတ်မင်းက ဒမဿက်မြို့သို့ သွားရန် သူ့ကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သော အိမ်၊ စတေဖန်၏ အသွေးသည် ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံခဲ့ရာ နေရာတို့ ရှိနေခဲ့သည်။ တမန်တော်သည် အာဇာနည်ဖြစ်ရာ နေရာကို ငေးကြည့်နေစဉ် ထိုမြင်ကွင်းသည် ၎င်း၏ ထင်ရှားမှုအပေါင်းဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည်လည်း အလားတူ ကံကြမ္မာဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ပါသလား။ သူသည် ယခုကဲ့သို့ စိတ်နှလုံး ညှိုးငယ်လျက် ယေရုရှလင်မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ မလျှောက်လှမ်းခဲ့ဖူးပေ။ သူသည် မိတ်ဆွေအနည်းငယ်နှင့် ရန်သူအများအပြားကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ကို သူ သိခဲ့သည်။ သူ့ပတ်လည်ရှိ လူအုပ်စုထဲတွင် သူ၏နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းမျှဖြင့်ပင် ရူးသွပ်လာစေမည့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေကြသည်။ သူသည် ပရောဖက်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ပယ်ရှားကာ ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများ လွှမ်းမိုးနေသော မြို့တော်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များကို ဆန့်ကျင်သည့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွဲအလမ်းမှာ မည်မျှ ကြမ်းတမ်းခဲ့သည်ကို အမှတ်ရမိသဖြင့် သူသည် လှည့်စားခံရသော မိမိ၏ အမျိုးသားချင်းများအတွက် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော သနားကြင်နာမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့တတိုင် သူတို့အား အကျိုးပြုနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မည်မျှ နည်းပါးလှပါသနည်း။ တစ်ချိန်က မိမိ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တောက်လောင်ခဲ့ဖူးသည့် ကန်းသော ဒေါသတရားပင်လျှင် ယခုအခါ နိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ နှလုံးသားများကို သူ့ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ပြောမပြနိုင်သော တန်ခိုးဖြင့် တောက်လောင်စေနေခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် ယုံကြည်ခြင်းတရားတွင် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ညီအစ်ကိုများ၏ ကိုယ်ချင်းစာတရားနှင့် အားပေးမှုကိုပင် မမျှော်လင့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ခြေရာကို အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော မကူးပြောင်းသေးသော ယုဒလူတို့သည် သူနှင့် သူ၏လုပ်ငန်းအကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်လည်းကောင်း၊ စာဖြင့်လည်းကောင်း ယေရုရှလင်မြို့တွင် အဆိုးဝါးဆုံးသော သတင်းများကို ဖြန့်ဝေရန် နှေးကွေးခဲ့ကြခြင်းမရှိပေ။ တမန်တော်များနှင့် သက်ကြီးဝါကြီး အချို့ပင်လျှင် ဤသတင်းများကို အမှန်တရားအဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ငြင်းဆိုရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြဘဲ သူ့နှင့် သင့်လျော်စွာ ပေါင်းစည်းလိုသည့် ဆန္ဒကို မပြသခဲ့ကြပေ။ သို့သော် စိတ်ဓာတ်ကျစရာများ၏ အလယ်တွင်ပင် တမန်တော်သည် မျှော်လင့်ချက် မမဲ့ခဲ့ပေ။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို စကားပြောခဲ့သော အသံတော်သည် သူ၏ အမျိုးသားချင်းများ၏ နှလုံးသားကိုလည်း ဆက်လက် စကားပြောလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တပည့်တော်ချင်းတို့ ချစ်ခင်အမှုဆောင်ကြသော ဆရာသခင်သည် ခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ တစ်ခုတည်းသော လုပ်ငန်းတွင် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို သူ့နှင့်အတူ ဆက်လက် ပေါင်းစည်းပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။