Monday, August 24, 2026

အခန်း ၇—ရေလွှမ်းမိုးခြင်း

 

အခန်း ၇—ရေလွှမ်းမိုးခြင်း

ဘုရားသခင်ကို ရိုသေလေးစား၍ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားရန် ကြောက်ရွံ့သူတို့သည် အစပိုင်းတွင် ကျိန်ခြင်း၏အကျိုးကို အနည်းငယ်သာ ခံစားကြရသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ လှည့်ထွက်၍ ကိုယ်တော်၏ အာဏာကို နင်းချေသူတို့မူကား ကျိန်ခြင်း၏အကျိုးကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခံစားကြရပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာအရပ်အမောင်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်၏ ခန့်ညားမြင့်မြတ်မှုတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ရှေသ၏သားမြေးများကို ဘုရားသခင်၏သားများဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကာဣန၏သားမြေးများကို လူသားတို့၏သားများဟု ခေါ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏သားများသည် လူသားတို့၏သားများနှင့် ရောနှောလာသောအခါ ပျက်စီးယိုယွင်းလာကြပြီး၊ သူတို့နှင့် ထိမ်းမြားခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ဇနီးများ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ထူးခြား၍ သန့်ရှင်းသော အကျင့်စာရိတ္တကို ဆုံးရှုံးကာ ကာဣန၏သားများနှင့်အတူ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၌ ပူးပေါင်းလာကြသည်။ လူအများတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ပယ်ဖျက်၍ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နင်းချေကြသည်။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပြု၍ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသူ အနည်းငယ် ရှိခဲ့သည်။ နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ထိုဖြောင့်မတ်သူ အနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။

လူတို့၏ဆိုးညစ်မှုသည် အလွန်ကြီးမားလာပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်အတိုင်းအတာအထိ တိုးပွားလာသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်၌ လူကို ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းအတွက် နောင်တရတော်မူသည်။ အကြောင်းမူကား လူတို့၏ဆိုးညစ်မှုသည် ကြီးမားကြောင်းနှင့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲမှ အကြံအစည်တိုင်းသည် အစဉ်မပြတ် ဆိုးညစ်ခြင်းသက်သက် ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိန်ခြင်းသည် မြေကြီး၏အသွင်အပြင်ကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲစေခြင်း မရှိသေးပေ။ ဘုရားသခင်က ထိုမြေကြီးအတွက် ပေးအပ်ထားသော ကျေးဇူးတော်များနှင့် ကြွယ်ဝနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရွှေနှင့်ငွေများ အလွန်ပေါများကြသည်။ ထိုအချိန်က အသက်ရှင်နေသော လူမျိုးနွယ်သည် အလွန်အမင်း အရပ်အမောင်းကြီးမားပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ သစ်ပင်များသည် အလွန်ကြီးမားကြပြီး ယခုအခါ သေမျိုးလူတို့ မြင်တွေ့နိုင်သမျှအရာများထက် အလှအပနှင့် ပြည့်စုံသော အချိုးအစားတို့၌ အလွန်သာလွန်ကြသည်။ ထိုသစ်ပင်များ၏ သစ်သားသည် အမျှင်သားကောင်း၍ အလွန်မာကျောသည်—ဤအချက်တွင် ကျောက်နှင့် ပို၍တူသည်။ ထိုခေတ်က အင်အားကြီးမားသော လူမျိုးများပင် အဆောက်အအုံဆောက်ရန် သစ်သားများကို ပြင်ဆင်ရာတွင် အချိန်နှင့် လုပ်အားများစွာ ပိုမိုလိုအပ်ခဲ့သည်။ ယခု လူတို့ပိုင်ဆိုင်သော အားနည်းသည့်ခွန်အားဖြင့် ယနေ့မြေကြီးပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်များကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည့်အချိန်ထက် ပိုမိုလိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုသစ်ပင်များသည် အလွန်ကြာရှည်ခံပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းကို မသိကြပေ။

အာဒံ၏ လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် ပထမအကြိမ်၊ ကာဣနကျူးလွန်ခဲ့သော လူသတ်မှုကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လာသော နှစ်ဆသောပြင်းထန်သည့် ကျိန်ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကျရောက်နေသော်လည်း တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများသည် လှပနေဆဲဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးနေရာများတွင် ကြီးမြတ်ခန့်ညားသော သစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်ကာ အလွန်မြင့်မားသောအထိ တက်ရောက်ပြီး အကိုင်းအခက်များသည် ဘက်ပေါင်းစုံသို့ အလွန်ဝေးကွာစွာ ဖြန့်ကျက်နေကြသည်။ လွင်ပြင်များမှာ စိမ်းလန်းစိုပြေမှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြီးမားသော ပန်းဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တောင်ကုန်းအချို့မှာ လှပသောသစ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး၊ ခန့်ညားသောသစ်ပင်များပေါ်သို့ တက်ရောက်နေသော စပျစ်နွယ်ပင်များသည် စပျစ်သီးများဖြင့် ဝန်လေးနေကြသည်။ လှပသောပန်းများက လေထုကို မွှေးရနံ့ဖြင့် ပြည့်စေကြသည်။ သို့သော် မြေကြီးသည် ဤမျှ ကြွယ်ဝလှပနေသော်လည်း ကျိန်ခြင်းမခံရမီက အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေချာပေါက် ပျက်စီးယိုယွင်းလာနေကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေများ ရှိနေသည်။

လူတို့သည် ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များနှင့် ရွေးချယ်ထားသော သစ်သားတို့ကို အသုံးပြု၍ မိမိတို့အတွက် အိမ်များကို ဆောက်ကြသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သူက ပိုသာလွန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်းဟု ကြိုးစားကြသည်။ အလွန်ကျွမ်းကျင်လိမ္မာသော လက်ရာများဖြင့် မိမိတို့၏အိမ်များနှင့် မြေများကို လှပအောင် အလှဆင်ကြပြီး မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သောလုပ်ရပ်များဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အမျက်ထွက်စေကြသည်။ ကိုးကွယ်ရန် ရုပ်တုများကို ဖန်တီးကြပြီး၊ မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထိုလက်ရာများကို ဘုရားများအဖြစ် မှတ်ယူ၍ ကိုးကွယ်ရန် မိမိတို့၏သားသမီးများကို သင်ကြားပေးကြသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို စဉ်းစားရန် မရွေးချယ်ကြဘဲ၊ မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှအရာများကို ပေးအပ်တော်မူသော ကိုယ်တော်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းလည်း မပြုကြပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင် တည်ရှိခြင်းကိုပင် ငြင်းပယ်ကြပြီး မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောအရာများ၌ ဝါကြွားကာ ထိုအရာများကို ကိုးကွယ်ကြသည်။ လူတို့၏အကျိုးအတွက် ဘုရားသခင် မြေကြီးပေါ်၌ ထားရှိတော်မူသော အရာများဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပျက်စီးစေကြသည်။ အမျိုးမျိုးသော သစ်သီးပင်များဖြင့် အရိပ်ရသော လှပသည့် လမ်းလျှောက်စရာနေရာများကို မိမိတို့အတွက် ပြင်ဆင်ကြသည်။ နှစ်အစမှ အဆုံးတိုင် စိမ်းလန်းနေသော ကျယ်ပြန့်သည့်အကိုင်းအခက်များရှိသော ထိုခန့်ညား၍ လှပသော သစ်ပင်များအောက်၌ ကိုးကွယ်ရန် ရုပ်တုများကို ထားရှိကြသည်။ သစ်ပင်အုပ်ကြီးများကိုလည်း အကိုင်းအခက်များ၏ အရိပ်အာဝါသကြောင့် သူတို့၏ရုပ်တုဘုရားများအတွက် အပ်နှံထားပြီး၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ရန် လူတို့လာရောက်ကြစေရန် ဆွဲဆောင်ဖွယ်ရာ ပြုလုပ်ထားကြသည်။

မိမိတို့၏ အိမ်နီးချင်းများအပေါ် တရားမျှတစွာ ပြုမူမည့်အစား မိမိတို့၏ မတရားသောအလိုဆန္ဒများကို အကောင်အထည်ဖော်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညာရှိသော စီမံချက်နှင့် ဆန့်ကျင်၍ ဇနီးများစွာ ထားရှိကြသည်။ အစအဦး၌ ဘုရားသခင်သည် အာဒံအတွက် ဇနီးတစ်ဦးကို ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်မည့်သူအားလုံးအတွက် ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏အမိန့်နှင့် ပညတ်တော်ကို ပြသတော်မူခဲ့သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝ၏ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ယူဆောင်လာပြီး၊ လူသည် မိမိ၏ကာမဆန္ဒနောက်သို့ လိုက်ကာ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့အတွက် ဇနီးများကို ပိုမိုများပြားစွာ ယူလေလေ၊ ဆိုးညစ်မှုနှင့် မပျော်ရွှင်မှုတို့ ပိုမိုတိုးပွားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိအိမ်နီးချင်း၏ ဇနီးများ၊ တိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် မည်သည့်ပိုင်ဆိုင်မှုကိုမဆို ယူရန် ရွေးချယ်ပါက တရားမျှတမှု သို့မဟုတ် မှန်ကန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ အင်အားဖြင့် မိမိအိမ်နီးချင်းအပေါ် အနိုင်ရနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သတ်ပစ်နိုင်လျှင် ထိုသို့ပြု၍ မိမိ၏အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များအတွက် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များ၏ အသက်ကို ဖျက်ဆီးရန် နှစ်သက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို အစားအစာအဖြစ် အသုံးပြုကြသဖြင့် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှု ပိုမိုတိုးပွားလာပြီး လူတို့၏အသွေးကို အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အရေးမထားဘဲ ကြည့်ရှုလာကြသည်။

သို့သော် အခြားအပြစ်များထက် ပို၍ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် လူမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် တောင်းဆိုစေသော အပြစ်တစ်ခု ရှိခဲ့လျှင်၊ ထိုအပြစ်မှာ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့ ရောနှောခြင်းဟူသော အောက်တန်းကျသော အပြစ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးကာ နေရာတိုင်း၌ ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိရှေ့၌ မိမိတို့၏လမ်းစဉ်များကို ပျက်စီးစေခဲ့သော အင်အားကြီး၍ အသက်ရှည်သော ထိုလူမျိုးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ သူတို့၏ သဘာဝအသက်တာဖြစ်သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာအထိ အသက်ရှင်ခွင့်ကို ကိုယ်တော် ခွင့်မပြုတော့ပေ။ အာဒံသည် အသက်ကိုရှည်စေမည့် ထိုအပင်ကို ဝင်ရောက်စားသုံးနိုင်ခွင့်ရှိခဲ့သည်မှာ မျိုးဆက်အနည်းငယ်သာ လွန်ခဲ့သေးသည်။ သူမနာခံပြီးနောက် အပြစ်ရှိသောအသက်ကို ဆက်လက်တည်မြဲစေရန် အသက်ပင်၏အသီးကို စားခွင့်မပြုတော့ပေ။ လူသည် အဆုံးမရှိသောအသက်ကို ပိုင်ဆိုင်လိုပါက အသက်ပင်၏အသီးကို ဆက်လက်စားသုံးနေရမည်။ ထိုအပင်မှ ကင်းကွာသွားသောအခါ သူ၏အသက်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမဖြစ်မီ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကတည်းက သခင်ဘုရားသည် သစ္စာရှိသော နောဧထံသို့ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော လူမျိုးကို နောက်ထပ် ကရုဏာပြတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း အသိပေးတော်မူသည်။ သို့သော် မိမိ၏အကြံအစည်ကို သူတို့မသိဘဲ မနေစေလိုပေ။ ကိုယ်တော်သည် နောဧအား သွန်သင်ပေးပြီး၊ လာမည့်ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း ကမ္ဘာကို သတိပေးရန် သစ္စာရှိသော တရားဟောဆရာအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူမည်။ ထိုသို့အားဖြင့် မြေကြီးသားတို့သည် ဆင်ခြေမရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း မိမိနှင့် မိမိ၏မိသားစုကို ကယ်တင်ရန် နောဧသည် လူတို့အား ဟောပြောရုံသာမက သင်္ဘောကြီးကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။ သူသည် ဟောပြောရုံသာမက သင်္ဘောတည်ဆောက်ရာ၌ မိမိ၏စံနမူနာအားဖြင့်လည်း မိမိဟောပြောသောအရာကို ယုံကြည်ကြောင်း လူအားလုံးကို ယုံကြည်စေရမည်။

နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုသာ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ နာခံသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သို့သော် မြေကြီးပေါ်ရှိ အခြားသူအားလုံးထက် နောဧသည် အလွန်ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်း၍ သန့်ရှင်းသူဖြစ်ပြီး၊ သင်္ဘောတည်ဆောက်ကာ ကမ္ဘာကို လာမည့်ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း သတိပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မိမိ၏အသက်ကို ဘုရားသခင် ထိန်းသိမ်းတော်မူသောသူ ဖြစ်သည်။ နောဧ၏အဘိုး မသုရှလသည် ရေလွှမ်းမိုးသည့်နှစ်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ နောဧ၏ဟောပြောခြင်းကို ယုံကြည်၍ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရာ၌ သူ့ကိုကူညီခဲ့သော အခြားသူများလည်း ရှိကြသော်လည်း ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မဖြစ်မီ သေဆုံးသွားကြသည်။ နောဧသည် မိမိ၏ဟောပြောခြင်းနှင့် သင်္ဘောတည်ဆောက်ခြင်း၏ စံနမူနာအားဖြင့် ကမ္ဘာကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်၍ နောင်တရရန် ရွေးချယ်သူအားလုံးကို အခွင့်အရေးပေးတော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့သည် နောဧ၏ဟောပြောခြင်းကို မယုံကြည်ကြပေ။ သူ၏သတိပေးချက်များကို လှောင်ပြောင်ကြပြီး၊ ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်တွင် ထိုမျှကြီးမားသော သင်္ဘောကြီးကို တည်ဆောက်နေခြင်းကို ရယ်မောသရော်ကြသည်။ နောဧသည် မိမိ၏လူသားချင်းများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လူတို့အား နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာစေရန် သူသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် မလျှော့ဘဲ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သင်္ဘောပေါ်သို့ ထိုးလိုက်သော သစ်သားတစ်ချက်စီသည် လူတို့အား ဟောပြောခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောဧသည် ညွှန်ကြားခဲ့သည်၊ ဟောပြောခဲ့သည်၊ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ လူတို့မူကား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူ့ကို အရူးအမူးစွဲလမ်းသူတစ်ဦးဟု မှတ်ယူကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် နောဧအား သင်္ဘော၏ တိကျသောအရွယ်အစားများနှင့် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မည်သို့တည်ဆောက်ရမည်ဟူသော တိကျရှင်းလင်းသည့် ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးတော်မူသည်။ နည်းလမ်းများစွာ၌ သင်္ဘောတစ်စင်းကဲ့သို့ မပြုလုပ်ဘဲ ရေပေါ်တွင် မျောနိုင်ရန် လှေကဲ့သို့ အောက်ခံရှိသော အိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သင်္ဘော၏ဘေးဘက်များတွင် ပြတင်းပေါက်များ မရှိပေ။ သုံးထပ်မြင့်ပြီး သူတို့ရရှိသောအလင်းသည် အပေါ်ဘက်ရှိ ပြတင်းပေါက်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။ တံခါးသည် ဘေးဘက်တွင် ရှိသည်။ တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုးကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ထားသော အခန်းများကို အပေါ်ဘက်ရှိ ပြတင်းပေါက်မှ အလင်းရောင်အားလုံးရရှိနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ သင်္ဘောကို ထင်းရှူးမျိုးသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ထိုသစ်သားသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းကို မသိနိုင်ပေ။ အလွန်ကြာရှည်ခံသော အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး လူတို့၏ပညာဖြင့် မည်သို့မျှ တီထွင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူဖြစ်ပြီး နောဧသည် အဓိကတည်ဆောက်သူ ဖြစ်သည်။

နောဧသည် အလုပ်၏အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မှန်ကန်အောင် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အားလုံးပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပြင်းထန်သောအမျက်တော်ဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ယူဆောင်လာမည့် မုန်တိုင်း၏ အင်အားကို ထိုအဆောက်အအုံက မိမိဘာသာ ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အဆောက်အအုံကို ပြီးစီးအောင် ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် နှေးကွေးသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သစ်သားတစ်စစီကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ညီအောင် ဆက်စပ်ပြီး အဆက်တိုင်းကို ကတ္တရာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ လူတို့လုပ်နိုင်သမျှကို ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း အဆုံးတွင် အမျက်ထွက်၍ လှုပ်ရှားနေသော လှိုင်းလုံးများပေါ်၌ ထိုအဆောက်အအုံကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သူမှာ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြင့်သာ ထိုသို့ပြုနိုင်သည်။

အစပိုင်းတွင် လူအများအပြားသည် နောဧ၏သတိပေးချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြပုံရသော်လည်း စစ်မှန်သောနောင်တဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ အပြည့်အဝ မပြန်လှည့်ကြပေ။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း မရောက်မီ သူတို့အား စမ်းသပ်ခြင်းခံရန် အချိန်အတန်ကြာ ပေးထားသည်။ သူတို့သည် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြပေ။ လွှမ်းမိုးနေသော ယိုယွင်းပျက်စီးမှုက သူတို့ကို အနိုင်ယူသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ သစ္စာရှိသော နောဧကို ပြက်ရယ်ပြု၍ လှောင်ပြောင်ကြသည်။ မိမိတို့၏အပြစ်များကို မရပ်တန့်ကြဘဲ မယားများစွာယူခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ပျက်စီးယိုယွင်းသော ကာမဆန္ဒများကို လိုက်လျောခြင်း၌ ဆက်လက်နေကြသည်။

သူတို့၏ စမ်းသပ်ကာလသည် အဆုံးသို့ နီးကပ်လာသည်။ မယုံကြည်၍ လှောင်ပြောင်နေသော ကမ္ဘာသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မြင့်မြတ်သောတန်ခိုး၏ အထူးလက္ခဏာတစ်ရပ်ကို တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ နောဧသည် ဘုရားသခင်ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း သင်္ဘောသည် အတိအကျ ပြီးစီးခဲ့သည်။ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစားအစာအမြောက်အမြားကိုလည်း သိုလှောင်ထားခဲ့သည်။ ထိုအရာများ ပြီးစီးသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိသော နောဧအား “သင်နှင့် သင်၏အိမ်သူအိမ်သားအားလုံး သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါ့ရှေ့၌ သင်သည် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ငါမြင်ပြီ” ဟု အမိန့်တော်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို တောနှင့် လယ်ပြင်တို့မှ စုဆောင်းရန် ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုတိရစ္ဆာန်များ၏ ရှေ့မှသွားကြပြီး၊ ထိုတိရစ္ဆာန်များသည် အထီးအမနှစ်ကောင်စီ လိုက်လာကြသည်။ သန့်ရှင်းသောတိရစ္ဆာန်များမှာ ခုနစ်ကောင်စီ ဖြစ်သည်။ အရက်စက်ဆုံးတိရစ္ဆာန်များမှ အနူးညံ့ဆုံးနှင့် အန္တရာယ်ကင်းဆုံးတိရစ္ဆာန်များအထိ အားလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းစွာနှင့် အလေးအနက်ထား၍ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ မိုးကောင်းကင်သည် အမျိုးမျိုးသော ငှက်များဖြင့် မည်းမှောင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သူတို့သည် အထီးအမနှစ်ကောင်စီဖြင့် သင်္ဘောဆီသို့ ပျံသန်းလာကြပြီး သန့်ရှင်းသောငှက်များမှာ ခုနစ်ကောင်စီ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာသားတို့သည် အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြသည်—အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့ကြသော်လည်း ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် သူတို့၏နှလုံးများ အလွန်မာကျောနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ဤမျှထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းသည်ပင် သူတို့အပေါ် ခဏတာသာ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် ထိုတိရစ္ဆာန်များသည် သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး နောဧသည် သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသောနေရာများ၌ နေရာချထားသည်။

ပျက်စီးခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ခံထားရသော လူမျိုးသည် နေရောင်သည် အလင်းရောင်အပြည့်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးသည် ဧဒင်၏အလှနှင့် အလွန်နီးပါးတူသော အလှဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ကြသောအခါ၊ ဆူညံစွာ ပျော်ရွှင်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ တိုးပွားလာသောကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားကြသည်။ သူတို့၏ အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နိုးကြားပြီးသားအမျက်တော်၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို မိမိတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာစေရန် အားပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအခါ သင်္ဘောတံခါးပိတ်ရန် အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ နောဧသည် အတွင်းမှနေ၍ ထိုတံခါးကို ပိတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လှောင်ပြောင်နေသော လူအုပ်သည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်ရသည်။ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် ကြီးမားသော အပြင်ဘက်တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ပြန်တက်သွားသည်။ မိုးမစရွာမီ နောဧ၏မိသားစုသည် သင်္ဘောထဲ၌ ခုနစ်ရက် နေကြသည်။ ထိုကာလအတွင်း ရေများ မြေကြီးပေါ်၌ ရှိနေမည့်အချိန်ကြာမြင့်မှုအတွက် သူတို့၏နေထိုင်မှုကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ မယုံကြည်သူ လူအုပ်ကြီးကမူ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားသည့် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ထိုရက်များကို ဖြတ်သန်းကြသည်။ နောဧသင်္ဘောထဲဝင်ပြီးနောက် သူ၏အနာဂတ္တိစကားသည် ချက်ချင်းမပြည့်စုံသောကြောင့် သူသည် လှည့်စားခံရသူဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် မပျက်စီးနိုင်ဟု ထင်ကြသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ မြေကြီးပေါ်၌ မိုးရွာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ရေများမှ မြူတစ်မျိုး တက်လာပြီး ဘုရားသခင်က ညအချိန်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ကျစေကာ အပင်များကို ပြန်လည်လန်းဆန်းစေပြီး ကြီးထွားစေတော်မူသည်။

သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို အလေးအနက်ပြသခြင်းများ—တောနှင့် လယ်ပြင်များမှ တိရစ္ဆာန်များသည် သဘာဝနှင့်မညီသောနည်းဖြင့် ထွက်လာ၍ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်လာခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် တောက်ပသောအလင်းကို ဝတ်ဆင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ခန့်ညားစွာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး တံခါးကို ပိတ်ခြင်း—တို့ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏နှလုံးများကို မာကျောစေပြီး ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ဤမျှထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းအပေါ် ပျော်ပါးကစားနေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အဋ္ဌမနေ့၌ မိုးကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်လာသည်။ ဟိန်းဟောက်သော မိုးကြိုးသံများနှင့် တောက်ပသော လျှပ်စီးလက်ခြင်းများသည် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။ သူတို့အပေါ်ရှိ မိုးတိမ်များမှ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလာသည်။ ဤအရာသည် သူတို့တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အရာဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏နှလုံးများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် အားလျော့လာကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် အရူးအမူးကြောက်ရွံ့ကာ လှည့်လည်ပြေးကြပြီး သူတို့၏ မတူညီသောအသံများသည် မိမိတို့၏ကံကြမ္မာနှင့် လူသားတို့၏ကံကြမ္မာကို ညည်းတွားပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ မုန်တိုင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရေသည် ကောင်းကင်မှ အင်အားကြီးသော ရေတံခွန်များကဲ့သို့ ကျလာသည်။ မြစ်များ၏ ကမ်းနားများ ပျက်စီးသွားပြီး ရေများသည် ချိုင့်ဝှမ်းများသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းလာသည်။ မြေအောက်ရှိ ကြီးမားသော ရေအရင်းအမြစ်များလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မြေကြီးမှ ရေများသည် ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ပေါက်ထွက်လာပြီး ကြီးမားသောကျောက်တုံးများကို အမြင့်ပေ ရာနှင့်ချီ၍ လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်ကာ နောက်တစ်ဖန် မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံသွားသည်။

လူတို့သည် မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောအရာများ ပျက်စီးခြင်းကို ဦးစွာ မြင်တွေ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ ခမ်းနားသောအဆောက်အအုံများ၊ လှပစွာစီမံထားသော ဥယျာဉ်များနှင့် တောအုပ်များ၊ ထိုနေရာများ၌ မိမိတို့၏ရုပ်တုများကို ထားရှိထားသည့်အရာများသည် ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးကြောင့် ပျက်စီးသွားကြသည်။ သူတို့၏အပျက်အစီးများသည် နေရာတိုင်း၌ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ တောအုပ်များ၌ ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ပြီး ရုပ်တုများအတွက် သန့်ရှင်းစွာ သတ်မှတ်ထားကြသည်။ ထိုယဇ်ပလ္လင်များပေါ်တွင် လူသားယဇ်များကို ပူဇော်ကြသည်။ ဘုရားသခင် စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူသော ထိုအရာများကို ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ရှေ့၌ သူတို့မျက်မှောက်တွင် ဖြိုဖျက်ပစ်တော်မူပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးရှေ့၌ သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေတော်မူသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်တုကိုးကွယ်ယဇ်ပူဇော်မှုများကြောင့် သူတို့၏ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေကြောင်း သိစေတော်မူသည်။

မုန်တိုင်း၏အင်အားသည် ပိုမိုတိုးပွားလာပြီး၊ တိုက်ခိုက်နေသော သဘာဝတရား၏အသံများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏အာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူတို့၏ ငိုကြွေးသံများ ရောနှောလာသည်။ သစ်ပင်များ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးတို့သည် ဘက်ပေါင်းစုံသို့ လွှင့်ပစ်ခံရသည်။ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် ဖြစ်သည်။ ထိုသဘာဝတရားများ တိုက်ခိုက်နေသည့်အလယ်၌ ရှိနေရန် အတင်းအကျပ်ခံရသော စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင် မိမိ၏အသက်အတွက် ကြောက်ရွံ့လာသည်။ ဤမျှအင်အားကြီးသော လူမျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၌ သူဝမ်းမြောက်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကို အသက်ရှင်စေကာ မိမိတို့၏စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများကို ဆက်လက်ကျင့်သုံး၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုပုန်ကန်စေလိုခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲ၍ မတရားမှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့ကို စွပ်စွဲသည်။ လူအများသည် စာတန်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားကြပြီး၊ မိမိတို့၏ပုန်ကန်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့ပါက တရားမျှတခြင်း၏ ရာဇပလ္လင်မှ ကိုယ်တော်ကို ဆွဲချမည်ဖြစ်သည်။ လူအများသည် မိမိတို့၏ဖန်ဆင်းရှင်ကို ပြစ်မှားစော်ကား၍ ကျိန်ဆဲနေကြစဉ် အခြားသူများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အရူးအမူးဖြစ်ကာ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးရန် တောင်းပန်ရင်း လက်များကို သင်္ဘောဘက်သို့ ဆန့်တန်းကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ခုတည်းသော ဝင်ပေါက်ဖြစ်သော တံခါးကို ပိတ်ထားပြီး နောဧကို အတွင်း၌ ပိတ်ထားကာ မတရားသောသူတို့ကို အပြင်၌ ထားတော်မူသည်။ တံခါးကို ဖွင့်နိုင်သူမှာ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းသည် နောက်ကျလွန်းပြီ။ လူထက် အင်အားကြီးသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ရှိကြောင်း၊ မိမိတို့သည် ထိုဘုရားသခင်ကို အာခံ၍ ပြစ်မှားစော်ကားခဲ့ကြောင်း သိရန် မလွဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ အလွန်အမင်း အော်ဟစ်တောင်းပန်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏နားသည် သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို နားမထောင်တော့ပေ။ အချို့တို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်၍ သင်္ဘောထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ခိုင်ခံ့စွာ တည်ဆောက်ထားသော ထိုအဆောက်အအုံသည် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ အချို့တို့သည် သင်္ဘောကို ဖက်တွယ်ထားကြသော်လည်း ရေ၏ပြင်းထန်သော လှိုင်းတက်ခြင်းနှင့်အတူ မျောပါသွားကြသည်၊ သို့မဟုတ် ဘက်ပေါင်းစုံသို့ လွှင့်ပစ်ခံရသော ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်ပင်များကြောင့် သူတို့၏ဆုပ်ကိုင်ထားမှု ပြတ်တောက်သွားသည်။ နောဧ၏သတိပေးချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ထိုဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားဟောဆရာကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သူများသည် မိမိတို့၏မယုံကြည်ခြင်းအတွက် နောင်တရကြသော်လည်း အလွန်နောက်ကျသွားပြီ။ သင်္ဘောသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါ၍ လွင့်လှိမ့်နေသည်။ အတွင်းရှိတိရစ္ဆာန်များသည် မိမိတို့၏ မတူညီသောအသံများဖြင့် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ဖော်ပြကြသော်လည်း သဘာဝတရား၏ တိုက်ခိုက်မှုများ၊ ရေ၏လှိုင်းတက်မှုများနှင့် သစ်ပင်များ၊ ကျောက်တုံးများ လွှင့်ပစ်ခံရမှုများကြားတွင် သင်္ဘောသည် ဘေးကင်းစွာ မျောနေသည်။ ခွန်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များသည် သင်္ဘောကို လမ်းညွှန်၍ အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်း၏ ရက်လေးဆယ်နှင့် ညလေးဆယ်အတွင်း အချိန်တိုင်း သင်္ဘောကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ တန်ခိုးကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

မုန်တိုင်းဒဏ်ခံနေရသော တိရစ္ဆာန်များသည် လူတို့ထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလာကြပြီး လူသားတို့ထံမှ အကူအညီရမည်ဟု မျှော်လင့်သကဲ့သို့ သူတို့၏အဖွဲ့အစည်းကို ရွေးချယ်ကြသည်။ လူအချို့သည် မိမိတို့၏သားသမီးများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို အင်အားကြီးသော တိရစ္ဆာန်များပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားကြသည်။ ထိုတိရစ္ဆာန်များသည် အသက်ရှင်ရန် အလွန်စွဲမြဲကြမည်ကို သိ၍ ရေတက်လာခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အမြင့်ဆုံးနေရာများသို့ တက်ကြသည်။ မုန်တိုင်းသည် မလျော့ဘဲ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ရေသည် အစပိုင်းထက် ပို၍လျင်မြန်စွာ တိုးလာသည်။ အချို့တို့သည် မြေမြင့်ဆုံးနေရာများရှိ အမြင့်ဆုံးသစ်ပင်များကို ဖက်တွယ်ထားကြသော်လည်း ထိုသစ်ပင်များသည် အမြစ်မှ ဆွဲနုတ်ခံရပြီး လေထဲတွင် အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်ပါသွားကြသည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများနှင့်အတူ အမျက်ထွက်စွာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေထဲသို့ ပစ်ချခံရသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အမြင့်ဆုံးတောင်များပေါ်တွင်ပင် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့သည် မိမိတို့၏နေရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေထဲသို့ အတူတကွ ပစ်ချခံရကြသည်။ ထိုရေသည် မြေမြင့်ဆုံးနေရာများနီးပါးအထိ ရောက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်ဆုံးတောင်များကိုပင် ရေက လွှမ်းမိုးပြီး လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏ ရေများကြောင့် အတူတကွ သေဆုံးကြသည်။

နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ရေကျဆင်းလာမှုကို စိုးရိမ်စွာ စောင့်ကြည့်ကြသည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည်ထွက်သွားလိုသည်။ ကျီးတစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုကျီးသည် သင်္ဘောမှ ထွက်၍ ပြန်လာခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်သည်။ သူလိုချင်သောသတင်းကို မရသောကြောင့် ချိုးငှက်တစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ချိုးငှက်သည် နားရန်နေရာမတွေ့သဖြင့် သင်္ဘောထဲသို့ ပြန်လာသည်။ ခုနစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ချိုးငှက်ကို ထပ်မံလွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏နှုတ်သီးထဲတွင် သံလွင်ရွက်ကို မြင်ရသောအခါ သင်္ဘောထဲ၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော လူရှစ်ဦးပါ မိသားစုသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ထပ်မံ၍ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီး သင်္ဘောတံခါးကို ဖွင့်သည်။ နောဧသည် အပေါ်ပိုင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်ပိတ်ထားသော တံခါးကို သူမဖွင့်နိုင်ပေ။ တံခါးဖွင့်ပေးသော ကောင်းကင်တမန်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည် နောဧအား မိန့်တော်မူ၍ နောဧ၏မိသားစုသည် သင်္ဘောထဲမှ ထွက်ကြရန်နှင့် သက်ရှိအရာအားလုံးကိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ ထုတ်ဆောင်ကြရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။

နောဧသည် မိမိတို့ကို အလွန်ကရုဏာတော်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းကယ်တင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မမေ့ဘဲ ချက်ချင်း ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်သည်။ သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်တိုင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော ငှက်တိုင်းထဲမှ ယူ၍ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မီးရှို့ရာယဇ်များကို ပူဇော်သည်။ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြသပြီး သူတို့ကို အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းကယ်တင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ နောဧ၏ပူဇော်သက္ကာသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မွှေးကြိုင်သောရနံ့ကဲ့သို့ တက်သွားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံ၍ နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် မြေကြီးပေါ်၌ အသက်ရှင်မည့်သူအားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို သင်ကြားပေးထားသည်။ သူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ဖော်ပြတော်မူသည့်အခါတိုင်း ပထမဆုံးပြုရမည့်အမှုမှာ ကိုယ်တော်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချစွာ ကိုးကွယ်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

လူသည် စုဝေးလာသော မိုးတိမ်များနှင့် ကျလာသော မိုးရေများကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိစေရန်၊ နောက်ထပ်ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကို အမြဲတစေ ကြောက်ရွံ့မနေစေရန် ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် နောဧ၏မိသားစုကို ကတိတော်တစ်ရပ်ဖြင့် အားပေးတော်မူသည်။ “သင်တို့နှင့် ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို တည်စေမည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏ရေဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို နောက်တစ်ဖန် မဖျက်ဆီးတော့။ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း နောက်တစ်ဖန် မရှိတော့။” ဘုရားသခင်က “ငါနှင့်သင်တို့အကြား၊ သင်တို့နှင့်အတူရှိသော သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့အကြား၊ အစဉ်အဆက် မျိုးဆက်တိုင်းအတွက် ငါတည်သော ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာသည် ဤအရာဖြစ်၏။ မိုးတိမ်၌ ငါ၏သက်တံ့ကို ထားမည်။ ထိုသက်တံ့သည် ငါနှင့်မြေကြီးအကြား ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါမြေကြီးပေါ်သို့ မိုးတိမ်ကို ဆောင်ယူသောအခါ မိုးတိမ်၌ သက်တံ့ကို မြင်ရလိမ့်မည်။ သက်တံ့သည် မိုးတိမ်၌ ရှိလိမ့်မည်။ ငါသည် ထိုသက်တံ့ကို ကြည့်၍ မြေကြီးပေါ်ရှိ သတ္တဝါအပေါင်းတို့နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ထာဝရပဋိညာဉ်ကို အောက်မေ့မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

အို ဘုရားသခင်၏ နှိမ့်ချဆင်းသက်တော်မူခြင်းသည် အလွန်ကြီးမြတ်လှပေစွ! မှားယွင်းတတ်သော လူသားအပေါ် မည်မျှကရုဏာကြီးမားတော်မူပါသနည်း။ မိုးတိမ်များထဲ၌ လှပ၍ အရောင်အသွေးစုံသော သက်တံ့ကို ထားရှိကာ ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား ပဋိညာဉ်၏ လက္ခဏာအဖြစ် ပြုတော်မူသည်။ ထိုသက်တံ့သည် မျိုးဆက်တိုင်းအတွက် လူတို့၏အလွန်ကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးသားတို့ကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးတော်မူခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် ဖြစ်သည်။ နောင်လာနောင်သားများသည် မိုးတိမ်၌ သက်တံ့ကိုမြင်၍ မိုးကောင်းကင်ကို ဖြတ်လျက် တည်ရှိသော ထိုဘုန်းကြီးသော ကွေးဝိုင်း၏အကြောင်းကို မေးမြန်းကြသောအခါ၊ သူတို့၏မိဘများက လူတို့သည် ဆိုးညစ်မှုအမျိုးမျိုးသို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသောကြောင့် ရှေးကမ္ဘာကြီးသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ပျက်စီးခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏လက်တော်သည် သက်တံ့ကို ကွေးညွတ်၍ မိုးတိမ်များထဲ၌ ထားတော်မူခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကို ယူဆောင်လာတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း လက္ခဏာဖြစ်သည်။ မိုးတိမ်၌ရှိသော ဤလက္ခဏာသည် လူအားလုံး၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေပြီး ဘုရားသခင်၌ သူတို့၏ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို တည်မြဲစေရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် လူသားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် အမျက်ထွက်စေခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ကရုဏာသည် မြေကြီးကို ဝန်းရံထားဆဲ ဖြစ်သည်။ မိုးတိမ်၌ရှိသော သက်တံ့ကို ကြည့်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် အောက်မေ့မည်ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုသည်မှာ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မေ့တော်မူမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရမည်မဟုတ်ပေ။ လူသည် ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို ပိုမိုနားလည်နိုင်စေရန် လူတို့အသုံးပြုသော ဘာသာစကားဖြင့် လူတို့အား မိန့်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း ရာဇပလ္လင်ပတ်လည်တွင် သက်တံ့တစ်စင်း ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင်လည်း သက်တံ့ရှိသည်။ ထိုအရာသည် မြေကြီးကို ဝန်းရံထားသော ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ လူသည် မိမိ၏အလွန်ကြီးမားသော ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ကို နှိုးဆွသောအခါ လူသားတို့၏ ကြားဝင်တောင်းပန်သူ ခရစ်တော်သည် သူ့အတွက် တောင်းပန်၍ မိုးတိမ်၌ရှိသော သက်တံ့ကို ဘုရားသခင်၏ကရုဏာနှင့် မှားယွင်းတတ်သော လူသားအပေါ်ထားရှိသော သနားကြင်နာမှုကြီးမားခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် ညွှန်ပြတော်မူသည်။ ထို့အပြင် ရာဇပလ္လင်အထက်နှင့် ခရစ်တော်၏ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ သက်တံ့သည် နောင်တရသောလူသား၏ အကျိုးအတွက် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော ဘုရားသခင်ထံမှ ဘုန်းအသရေနှင့် ကရုဏာတော်၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းထားသော တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်တိုင်းကို သင်္ဘောထဲ၌ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်မဖန်ဆင်းဘဲ ရောနှောခြင်း၏အကျိုးဖြစ်သော ရှုပ်ထွေးပေါင်းစပ်နေသည့် မျိုးစိတ်များကိုမူ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့ ရောနှောခြင်းများ ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ယနေ့မြင်တွေ့ရသော တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်များ၏ အဆုံးမရှိသလောက် များပြားသော အမျိုးကွဲများနှင့် လူမျိုးအချို့၌လည်း ထိုအရာကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

နောဧသည် သင်္ဘောထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသင်္ဘောထဲမှ ထုတ်ဆောင်လာသော အင်အားကြီး၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်များကို လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် လူရှစ်ဦးသာရှိသော မိမိ၏မိသားစုကို ကြည့်သောအခါ ထိုတိရစ္ဆာန်များကြောင့် သူတို့ပျက်စီးသွားမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့သည်။ သို့သော် သခင်ဘုရားသည် နောဧထံသို့ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍ “သင်တို့၏ကြောက်မက်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ သားရဲအပေါင်း၊ မိုးကောင်းကင်ငှက်အပေါင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌ လှုပ်ရှားသမျှနှင့် ပင်လယ်ငါးအပေါင်းတို့အပေါ်၌ ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအရာတို့ကို သင်တို့လက်၌ အပ်ပေးပြီ။ အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားသမျှအရာတိုင်းသည် သင်တို့အတွက် အစားအစာဖြစ်ရမည်။ စိမ်းသောအပင်ကို သင်တို့အား ငါပေးသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကိုလည်း သင်တို့အား ပေးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဤအချိန်မတိုင်မီ ဘုရားသခင်သည် လူကို တိရစ္ဆာန်အသားကို စားရန် ခွင့်မပြုသေးပေ။ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လူတို့စားသောက်၍ အသက်ရှင်နိုင်သည့် သက်ရှိအရာအားလုံးသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် နောဧနှင့်အတူ သင်္ဘောထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များကို စားရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် နောဧအား “အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားသမျှအရာတိုင်းသည် သင်တို့အတွက် အစားအစာဖြစ်ရမည်။ စိမ်းသောအပင်ကို သင်တို့အား ငါပေးသကဲ့သို့ အရာအားလုံးကိုလည်း သင်တို့အား ပေးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အစောပိုင်းက သူတို့အား မြေကြီး၏အပင်များနှင့် လယ်ပြင်၏အသီးများကို ပေးတော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ ယခုသူတို့ကျရောက်နေသော ထူးခြားသည့်အခြေအနေတွင် တိရစ္ဆာန်အသားကို စားရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ သို့သော် တိရစ္ဆာန်အသားသည် လူတို့အတွက် ကျန်းမာရေးအကောင်းဆုံး အစားအစာမဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းတွင် မြေကြီး၏မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခုအခါ လူတို့၏လွန်ကျူးမှုကြောင့် တတိယအကြိမ် ကြောက်မက်ဖွယ်သော ကျိန်ခြင်းသည် ထိုမြေကြီးပေါ်၌ ကျရောက်လာသည်။ ပန်းပွင့်များ သီးပွင့်နေသော လှပသည့်သစ်ပင်များနှင့် ချုံပုတ်များသည် ပျက်စီးသွားကြသော်လည်း နောဧသည် မျိုးစေ့များကို ထိန်းသိမ်း၍ သင်္ဘောထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ဖြင့် သစ်ပင်နှင့် ချုံပုတ်အမျိုးမျိုးထဲမှ အနည်းငယ်ကို နောင်လာနောင်သားများအတွက် အသက်ရှင်နေစေရန် ထိန်းသိမ်းတော်မူသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမကြာမီတွင်ပင် သစ်ပင်များနှင့် အပင်များသည် ကျောက်တုံးများထဲမှပင် ပေါက်ထွက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်းအရ မျိုးစေ့များသည် ပြန့်ကျဲ၍ ကျောက်တုံးများ၏ အက်ကြောင်းများထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ နောင်လူတို့ အသုံးပြုရန် လုံခြုံစွာ ဝှက်ထားခံရသည်။

ရေသည် အမြင့်ဆုံးတောင်များထက် တံတောင်ဆယ့်ငါးတောင် မြင့်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရားသည် နောဧကို အောက်မေ့တော်မူ၍ ရေများကျဆင်းလာသောအခါ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးဖြင့် ထိန်းသိမ်းထား၍ ထိုပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ခိုင်မြဲစွာတည်ရှိစေခဲ့သော တောင်တန်းတစ်စု၏ ထိပ်ပေါ်တွင် သင်္ဘောကို နားစေတော်မူသည်။ ထိုတောင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးကြပြီး သင်္ဘောသည် တောင်တစ်လုံးပေါ်သို့ ရွေ့လျားနားပြီးနောက် အခြားတောင်တစ်လုံးပေါ်သို့ ရွေ့လျားနားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အကန့်အသတ်မရှိသော သမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် နောက်ထပ် မျောပါသွားခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုအရာသည် နောဧနှင့် သင်္ဘောအတွင်းရှိသူအားလုံးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော သက်သာရာရမှု ဖြစ်စေသည်။ တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများ ပေါ်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ကျိုးပဲ့ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေတွင် ရှိကြပြီး၊ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ပွက်လောရိုက်နေသော ရေ သို့မဟုတ် နူးညံ့သောရွှံ့များဖြင့် ပြည့်နေသော ပင်လယ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ရေလွှမ်းမိုးချိန်တွင် လူများနှင့် တိရစ္ဆာန်များသည် မြေကြီး၏ အမြင့်ဆုံးနေရာများသို့ စုဝေးကြပြီး ရေများ မြေကြီးမှ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ လူသေအလောင်းများသည် မြင့်မားသောတောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများပေါ်တွင်သာမက လွင်ပြင်များပေါ်တွင်လည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ အလောင်းများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုအလောင်းများကို မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဆွေးမြေ့၍ လေထုကို မညစ်ညမ်းစေလိုသောကြောင့် မြေကြီးကို ကြီးမားသော သင်္ချိုင်းမြေကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူသည်။ ရေများကို ခြောက်သွေ့စေရန် အင်အားကြီးသော လေကို မြေကြီးတစ်လျှောက် တိုက်ခတ်စေတော်မူသည်။ ထိုလေသည် ရေများကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ရွေ့လျားစေပြီး အချို့နေရာများတွင် တောင်ထိပ်များကို အင်အားကြီးသော နှင်းပြိုကျမှုများကဲ့သို့ ဆွဲယူသွားကာ ယခင်က မမြင်ဖူးသောနေရာများ၌ ကြီးမားသောတောင်ကုန်းများနှင့် မြင့်မားသောတောင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လူသေအလောင်းများကို သစ်ပင်များ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ပစ်သည်။ ထိုတောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများသည် ကျောက်တုံးများ၊ ကျောက်ဆောင်အစွန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် မြေကြီးများ စုပုံလာခြင်းကြောင့် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ပုံသဏ္ဌာန် ပိုမိုမညီမညာ ဖြစ်လာကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာကြီးကို ကြွယ်ဝစေ၍ အလှဆင်ထားသော အဖိုးတန်သစ်သား၊ ကျောက်၊ ငွေနှင့် ရွှေများ၊ ထိုအရာများကို မြေကြီးသားတို့က ရုပ်တုများကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည့် အရာများသည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။ အလွန်ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ပေါက်ထွက်လာသော ရေများသည် မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများကို ရွေ့လျားစေပြီး မြေကြီး၏ဘဏ္ဍာများပေါ်သို့ စုပုံစေကာ နေရာအများအပြားတွင် လူတို့၏မျက်စိနှင့် ရှာဖွေမှုမှ ဝှက်ထားရန် ထိုအရာများအပေါ်၌ တောင်များကိုပင် ဖန်တီးခဲ့သည်။

လူတို့အား ပို၍ကြွယ်ဝချမ်းသာစေပြီး အောင်မြင်စေလေလေ၊ သူတို့သည် မိမိရှေ့၌ မိမိတို့၏လမ်းစဉ်ကို ပို၍ပျက်စီးစေလေလေဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်မြင်တော်မူသည်။ လူကို ကြွယ်ဝစွာပေးသနားတော်မူသော အရှင်ကို ချီးမွမ်းစေသင့်သည့် ထိုဘဏ္ဍာများကို ဘုရားသခင်အစား ကိုးကွယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုဘဏ္ဍာများကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ကိုမူ ပယ်ချခဲ့ကြသည်။

လှပ၍ ပုံမှန်ညီညာသော တောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ယခင်က မမြင်ရသော မြေကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးများ၊ ကျောက်ဆောင်အစွန်းများနှင့် ကြမ်းတမ်းသောကျောက်တုံးများ ပေါ်လာကြသည်။ ယခင်က တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များရှိခဲ့သည့်နေရာတွင် ထိုအရာတို့၏ ခြေရာပင် မမြင်ရတော့ပေ။ ယခင်က စိမ်းလန်းစိုပြည်၍ လှပသောအပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လွင်ပြင်များရှိခဲ့သည့်နေရာတွင် လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ အလောင်းများအပေါ်၌ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်ပင်များနှင့် မြေကြီးတို့ဖြင့် တောင်ကုန်းများနှင့် တောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ မြေကြီးမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးသည် ရှုပ်ထွေးမညီမညာသော အသွင်အပြင်ကို ပြသနေသည်။ မြေကြီး၏အချို့နေရာများသည် အခြားနေရာများထက် ပိုမိုပျက်စီးပုံပျက်နေကြသည်။ ယခင်က ရွှေ၊ ငွေနှင့် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များ၏ အကြွယ်ဝဆုံး ဘဏ္ဍာများရှိခဲ့သည့်နေရာများတွင် ကျိန်ခြင်း၏ အပြင်းထန်ဆုံးအမှတ်အသားများကို တွေ့မြင်ရသည်။ လူတို့မနေထိုင်သော နိုင်ငံများနှင့် အပြစ်အနည်းဆုံးကျူးလွန်ခဲ့သော မြေကြီး၏အစိတ်အပိုင်းများတွင်မူ ကျိန်ခြင်းသည် ပို၍ပေါ့ပါးစွာ ကျရောက်သည်။

ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ အလွန်ကြီးမားသော တောအုပ်များ ရှိခဲ့သည်။ ထိုသစ်ပင်များသည် ယခုကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသော သစ်ပင်များထက် အဆများစွာ ပိုကြီးမားကြသည်။ အလွန်ကြာရှည်ခံကြသည်။ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းကို မသိကြပေ။ ရေလွှမ်းမိုးချိန်တွင် ထိုတောအုပ်များသည် အမြစ်မှ ဆွဲနုတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ကျိုးပဲ့ခြင်းခံရပြီး မြေကြီးထဲသို့ မြှုပ်နှံခံရသည်။ နေရာအချို့၌ ထိုအလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်များ၏ အမြောက်အမြားသည် အတူတကွ စုပုံကျပြီး ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ကျောက်တုံးများနှင့် မြေကြီးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံရသည်။ ထိုအရာများသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်ဖြစ်လာ၍ ကျောက်မီးသွေး ဖြစ်လာကြပြီး ယခုတွေ့ရသော ကြီးမားသည့် ကျောက်မီးသွေးအလွှာများ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်မီးသွေးမှ ရေနံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျောက်မီးသွေးနှင့် ရေနံအမြောက်အမြားကို မီးလောင်ကျွမ်းစေတော်မူသည်။ ကျောက်တုံးများသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပူလာကြပြီး၊ ထုံးကျောက်များ လောင်ကျွမ်းကာ သံသတ္တုရိုင်းများ အရည်ပျော်သွားသည်။ မြေကြီးအောက်ရှိ ရေနှင့်မီးတို့ ဆုံကြသည်။ ရေသည် ထုံးကျောက်ပေါ်သို့ သက်ရောက်သောအခါ အလွန်ပြင်းထန်သော အပူကို ပိုမိုတိုးပွားစေပြီး မြေငလျင်များ၊ မီးတောင်များနှင့် မီးလျှံထွက်ပေါက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကျောက်ဆောင်များနှင့် သတ္တုရိုင်းများအပေါ် မီးနှင့်ရေတို့၏ သက်ရောက်မှုသည် အတွင်းမှဟိန်းဟောက်သော မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ အသံကျယ်သော ပေါက်ကွဲမှုများကို ဖြစ်စေသည်။ ဤအံ့ဖွယ်ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့် ကမ္ဘာ၏အဆုံးမတိုင်မီ အချိန်တိုအတွင်းတွင် ကမ္ဘာ၏လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးခြင်း၏ လက္ခဏာများအဖြစ် ပိုမိုများပြား၍ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်။

ကျောက်မီးသွေးနှင့် ရေနံများကို ယေဘုယျအားဖြင့် မီးလောင်နေသော တောင်များ သို့မဟုတ် မီးလျှံထွက်ပေါက်များ မရှိသောနေရာများ၌ တွေ့ရသည်။ မြေကြီးမျက်နှာပြင်အောက်ရှိ မီးနှင့်ရေတို့ ဆုံသောအခါ မီးလျှံထွက်ပေါက်များသည် အောက်တွင်ရှိသော ပူပြင်းသည့်အရာများအတွက် လုံလောက်သော ထွက်ပေါက်ကို မပေးနိုင်ကြပေ။ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်ပြီး မြေပြင်သည် ဖောင်းတက်ကာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ မြင့်တက်လာသည်။ မြေအောက်မှ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံများ ကြားရသည်။ လေထုသည် ပူပြင်း၍ အသက်ရှူကျပ်စေသည်။ မြေကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ပွင့်ထွက်လာပြီး ရွာများ၊ မြို့များနှင့် မီးလောင်နေသောတောင်များကို အတူတကွ မြေကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။

ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်တော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အသုံးပြုသော တန်ဆာများဖြစ်ကြသည်။ မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ၎င်းတို့ကို လှုပ်ရှားစေတော်မူသည်။ ဤမီးလျှံထွက်ပေါက်များသည် အလွန်ဆိုးညစ်သော မြို့များကို မြေကြီးမှ ဖျက်ပစ်ရန် ကိုယ်တော်၏ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး နောင်တွင်လည်း ဖြစ်ကြမည်။ ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အဘိရံတို့ကဲ့သို့ သူတို့သည် အသက်ရှင်လျက် ချောက်ထဲသို့ ဆင်းသွားကြသည်။ ဤအရာများသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်၏ သက်သေများဖြစ်သည်။ ထိုမီးလောင်နေသောတောင်များမှ မီး၊ မီးလျှံနှင့် အရည်ပျော်သတ္တုအမြောက်အမြား ပေါက်ထွက်လာသည်ကို မြင်၍ မြစ်များကို ခြောက်သွေ့စေကာ ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်ကို မြင်ခဲ့သူများသည် ထိုမြင်ကွင်း၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ သူတို့သည် အံ့အားသင့်ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ကြသည်။

ဤဖြစ်ရပ်များသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်၏ အထူးအမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားကြပြီး မြေကြီးသားတို့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ တုန်လှုပ်ကြရန်နှင့် ဖာရောကဲ့သို့ “ငါသည် သူ၏အသံကို နာခံရမည်အကြောင်း သခင်ဘုရားကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မာနကြီးစွာ ပြောဆိုမည့်သူတို့၏အသံကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို ဤသို့ပြသခြင်းများကို ရည်ညွှန်း၍ “အို၊ ကိုယ်တော်သည် မိုးကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ ဆင်းကြွလာတော်မူပါစေ။ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကြောင့် တောင်များသည် မီးလောင်၍ အရည်ပျော်သကဲ့သို့ စီးဆင်းပါစေ။ အရည်ပျော်မီးသည် လောင်ကျွမ်း၍ ရေကို ပွက်စေသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ရန်သူတို့အား ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို သိစေ၍ လူမျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကြောင့် တုန်လှုပ်ကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့ မမျှော်လင့်သော ကြောက်မက်ဖွယ်အမှုများကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသောအခါ ဆင်းကြွလာတော်မူ၍ တောင်များသည် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကြောင့် စီးဆင်းကြပါသည်” ဟု ကြွေးကြော်သည်။ ဟေရှာယ ၆၄:၁-၃

“သခင်ဘုရားသည် အမျက်ထွက်ခြင်းနှေးတော်မူ၍ တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ မတရားသောသူကို လုံးဝ အပြစ်လွတ်ခွင့် မပေးတော်မူ။ သခင်ဘုရားသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းနှင့် မုန်တိုင်း၌ မိမိလမ်းကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၍ မိုးတိမ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ခြေတော်အောက်မှ ဖုန်မှုန့်ဖြစ်ကြသည်။ ပင်လယ်ကို ဆုံးမ၍ ခြောက်သွေ့စေတော်မူပြီး မြစ်အပေါင်းတို့ကို ခြောက်သွေ့စေတော်မူ၏။ ဗာရှန်သည် ညှိုးနွမ်း၏။ ကရမေလလည်းကောင်း၊ လက်ဘနုန်၏ပန်းလည်းကောင်း ညှိုးနွမ်း၏။ တောင်များသည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ တုန်လှုပ်ကြ၏။ တောင်ကုန်းများသည် အရည်ပျော်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်၌ မြေကြီးသည် မီးလောင်၏။ ကမ္ဘာနှင့် ထိုကမ္ဘာ၌ နေထိုင်သူအပေါင်းတို့လည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ရှေ့၌ အဘယ်သူသည် ရပ်နိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသကို အဘယ်သူသည် ခံနိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်သည် မီးကဲ့သို့ သွန်းလောင်းတော်မူ၍ ကျောက်ဆောင်တို့သည် ကိုယ်တော်ကြောင့် ပစ်ချခံရကြ၏။” နာဟုံ ၁:၃-၆

“အို သခင်ဘုရား၊ မိုးကောင်းကင်ကို ညွတ်၍ ဆင်းကြွလာတော်မူပါ။ တောင်များကို တို့တော်မူ၍ မီးခိုးထွက်ပါစေ။ လျှပ်စီးများကို လွှတ်၍ သူတို့ကို ပြန့်ကျဲစေတော်မူပါ။ မြှားတော်များကို ပစ်၍ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူပါ။” ဆာလံ ၁၄၄:၅၊ ၆

ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ အချိန်တိုအတွင်း မြေကြီးပေါ်ရှိသူတို့သည် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့သမျှထက် ပို၍ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ကြရမည်။ “အထက်မိုးကောင်းကင်၌ အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် အောက်မြေကြီးပေါ်၌ နိမိတ်လက္ခဏာများကို ငါပြမည်။ အသွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးငွေ့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” “အသံများ၊ မိုးကြိုးသံများနှင့် လျှပ်စီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ လူတို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်လာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ မဖြစ်ဖူးသည့်၊ အလွန်ကြီးမား၍ အလွန်ပြင်းထန်သော မြေငလျင်ကြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။” “ကျွန်းအပေါင်းတို့သည် ထွက်ပြေး၍ တောင်များကို မတွေ့ရတော့။ ကောင်းကင်မှ လူတို့အပေါ်သို့ အလွန်ကြီးသော မိုးသီးများ ကျလာမည်။ မိုးသီးတစ်လုံးစီသည် တာလန်တစ်ခုခန့် အလေးချိန်ရှိသည်။ မိုးသီး၏ဒဏ်ကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော ကပ်ဘေးဖြစ်သောကြောင့် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားကြလိမ့်မည်။”

မြေကြီး၏အတွင်းပိုင်းသည် သခင်ဘုရား၏ လက်နက်တိုက်ဖြစ်ပြီး ရှေးကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အသုံးပြုသော လက်နက်များကို ထိုနေရာမှ ထုတ်ယူတော်မူသည်။ မြေကြီးအတွင်းရှိ ရေများသည် ပေါက်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်မှကျလာသော ရေများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ပျက်စီးခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်စေသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်သောမြို့များကို ဖျက်ဆီးရန် မြေကြီးပေါ်ရှိ ရေနှင့်မီးနှစ်မျိုးလုံးကို မိမိ၏ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် အသုံးပြုတော်မူသည်။

သခင်ဘုရား၏နေ့ရက်၌၊ ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမျက်တော်ဖြင့် ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးများကို စေလွှတ်တော်မူမည်။ ထိုလျှပ်စီးများသည် မြေကြီးအတွင်းရှိ မီးနှင့် ပေါင်းစည်းကြမည်။ တောင်များသည် မီးဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချော်ရည်စီးကြောင်းများကို ပေါက်ထွက်စေကာ ဥယျာဉ်များနှင့် လယ်ကွင်းများ၊ ရွာများနှင့် မြို့များကို ဖျက်ဆီးကြမည်။ ထိုအရည်ပျော်သတ္တု၊ ကျောက်တုံးများနှင့် ပူပြင်းသောရွှံ့များကို မြစ်များထဲသို့ စီးဆင်းစေသောအခါ အိုးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူစေပြီး ကြီးမားသောကျောက်တုံးများကို ပစ်လွှတ်ကာ ၎င်းတို့၏ကျိုးပဲ့နေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ဖော်ပြ၍မရလောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲစေမည်။ မြစ်တစ်စင်းလုံး ခြောက်သွေ့သွားကြမည်။ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်၍ နေရာတိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် မြေငလျင်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီး၏ ဆိုးညစ်သောနေထိုင်သူများကို ပျက်စီးသွားသည်အထိ ဒဏ်ခတ်တော်မူမည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုများအလယ်၌ သန့်ရှင်းသူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ထိန်းသိမ်းခံရကြမည်။ ရေလွှမ်းမိုးချိန်တွင် နောဧသည် သင်္ဘောထဲ၌ ထိန်းသိမ်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

 

No comments:

Post a Comment