အခန်း ( ၂၉-၃၀-၃၁)

အခန်း ၂၉— မောရှေ အပြစ်ပြုခြင်း

တဖန် ဣသရေလ ပရိသတ်သည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာကြပြီးစဥ်က ဘုရားသခင် စုံစမ်းတော်မူရာ တောကန္တာရသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုကျောက်ခဲမှ ရေကို ဘုရားသခင် ထုတ်ပေးတော်မူခဲ့ရာ၊ သူတို့သည် ထိုကျောက်ခဲဆီသို့ တဖန်မရောက်မီ အနည်းငယ်အလိုတိုင်အောင် ထိုရေသည် ဆက်လက်စီးဆင်းနေခဲ့ပြီး၊ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့သည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း စုံစမ်းမှုကို ခံရပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ၊ သို့တတည်းမဟုတ် မိမိအား တဖန် မြည်တမ်းတိုင်ကြားခြင်း ရှိမရှိတို့ကို တဖန်စုံစမ်းရန် ထိုအသက်ရေစီးကြောင်းကို ရပ်တန့်စေတော်မူ၏။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ရေငတ်၍ ရေကိုရှာမတွေ့ကြသောအခါ စိတ်မရှည်ကြဘဲ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ်နီးပါးက ကျောက်ခဲမှ ရေကိုထုတ်ပေးတော်မူခဲ့သည့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို မအမှတ်ရကြပေ။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်အားကိုးခြင်းမရှိဘဲ၊ მოსေနှင့် အာရုန်တို့ကို တိုင်ကြားပြစ်တင်ကြပြီးလျှင်၊ “ငါတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ ငါတို့ညီအစ်ကိုတို့ သေသောအခါ သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွတကား” ဟု ဆိုကြ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့ ပုန်ကန်ကြရာတွင် ဘေးဒဏ်သင့်၍ ပျက်စီးခဲ့ကြသော သူတို့အထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွဟု ဆန္ဒပြုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့က အမျက်ထွက်လျက်၊ “အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ ပရိသတ်ကို ဤတောကန္တာရသို့ ဆောင်ခဲ့ကြသနည်း။ ငါတို့နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့သည် ဤအရပ်၌ သေရကြမည်လော။ အဘယ်ကြောင့် ငါတို့အား ဤဆိုးညံ့သောအရပ်သို့ သွင်းရောက်စေခြင်းငှာ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်စေကြသနည်း။ ဤအရပ်သည် မျိုးစေ့ကြဲရာအရပ်၊ သဖန်းပင်၊ စပျောက်ပင်၊ သလဲပင်ပေါက်ရာအရပ် မဟုတ်၊ သောက်စရာရေလည်း မရှိပါတကား” ဟု မေးမြန်းကြ၏။ ထို့နောက် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ပရိသတ်ရှေ့မှ ထွက်၍ ပရိသတ်ဆုံရာ တဲတော်တံခါးဝသို့ သွားကြပြီးလျှင် ပက်လက်လဲ၍ ရှိခိုးကြ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် သူတို့အပေါ်၌ ထင်ရှားလေ၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ တောင်ဝှေးကိုယူလော့၊ သင်နှင့် သင်၏ညီအာရုန်တို့သည် ပရိသတ်ကို စုဝေးစေကြလော့၊ သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ ကျောက်ခဲကို စကားပြောကြလော့၊ သို့ပြုလျှင် ကျောက်ခဲသည် ရေကိုပေးလိမ့်မည်။ ကျောက်ခဲထဲက ရေကိုထုတ်၍ ပရိသတ်နှင့် သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်တို့ကို သောက်စေရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေလည်း ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း တဲတော်ရှေ့မှ တောင်ဝှေးကိုယူ၏။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ပရိသတ်ကို ကျောက်ခဲရှေ့မှာ စုဝေးစေပြီးလျှင်၊ “အိုပုန်ကန်သောသူတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ ဤကျောက်ခဲထဲက ရေကို ငါတို့ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့နောက် မောရှေသည် လက်ကိုမြှောက်၍ တောင်ဝှေးနှင့် ကျောက်ခဲကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရိုက်လေ၏။ ရေသည် အမြောက်အမြား ထွက်လာသဖြင့် ပရိသတ်နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့သည် သောက်ကြ၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့၏ မျက်စိရှေ့မှာ ငါ့ကိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော သူအဖြစ် မပြဘဲ ငါ့စကားကို မယုံကြည်ကြသောကြောင့်၊ ဤပရိသတ်ကို ငါပေးသောပြည်သို့ သွင်းကြလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဤနေရာတွင် မောရှေသည် အပြစ်ပြုမိလေ၏။ သူသည် လူတို့၏ အဆက်မပြတ် မြည်တမ်းပြစ်တင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်အတိုင်း တောင်ဝှေးကိုယူကာ၊ ကျောက်ခဲကို စကားပြောရမည့်အစား တောင်ဝှေးဖြင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရိုက်လေ၏။ ထိုသို့မရိုက်မီ “ဤကျောက်ခဲထဲက ရေကို ငါတို့ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆိုခဲ့၏။ သူသည် ဤနေရာတွင် မဆင်မခြင် စကားပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို တဖန်ပြသ၍ ဤကျောက်ခဲထဲမှ ရေကို ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ မပြောခဲ့ပေ။ မာကျောသော ကျောက်ခဲမှ ရေကို တဖန်စီးဆင်းစေတော်မူခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေကို မချီးမြှောက်ခဲ့ဘဲ၊ လူတို့ရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းကို မထင်ရှားစေခဲ့ပေ။ မောရှေ၏ ဤချို့ယွင်းချက်ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ကတိတော်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် သူ့ကို ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ယေဘူယျအားဖြင့် အတုယူထိုက်သော အကျင့်စာရိတ္တရှိကြသည့် ကောင်းသောလူတို့၏ အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်ကို အထူးပင် ထိခိုက်စေတတ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် စာတန်အား အောင်ပွဲခံစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခံ လက်နက်ကိရိယာများ ချို့ယွင်းချက်များကို အကြောင်းပြ၍ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များကို ကဲ့ရဲ့ပြောင်လှောင်စေရန် ဖြစ်စေပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိသော သူတို့အား ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အကြောင်းဖန်တီးပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေတတ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေကို အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မပြဖူးသည့် ဘုန်းတော်ကို သူ့အား ထင်ရှားပြသခဲ့ပေသည်။ သူသည် မွေးရာပါ စိတ်မရှည်တတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ ဉာဏ်ပညာကို နှိမ့်ချစွာ တောင်းလျှောက်ခဲ့သောကြောင့် ဘုရားသခင်ထံမှ ခွန်အားကိုရရှိကာ မိမိ၏ စိတ်မရှည်တတ်ခြင်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် မြေကြီးမျက်နှာပေါ်တွင် အယဉ်ကျေးဆုံးနှင့် အလိမ္မာဆုံးလူဟု ဘုရားသခင် ခေါ်ဝေါ်ခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။

အာရုန်သည် ဟောတောင်ပေါ်တွင် သေဆုံးခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မေရိဗအရပ်ရှိ ကျောက်ခဲမှ ရေထုတ်ယူချိန်တွင် မောရှေနှင့်အတူ အပြစ်ပြုခဲ့သောကြောင့် ကတိတော်မြေသို့ ဝင်ရမည်မဟုတ်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့်တည်း။ မောရှေနှင့် အာရုန်၏ သားတို့သည် လူတို့က သူ၏အလောင်းအပေါ်တွင် ပွဲလမ်းသဘင်ကြီးကြီးကျင်းပ၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် အပြစ်၌ မပါဝင်မိစေရန် တောင်ပေါ်တွင် သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြ၏။

ခါနာန်လူတို့သည် ဣသရေလလူတို့နှင့် စစ်ပြုကြပြီး အချို့ကို အကျဉ်းသားအဖြစ် ဖမ်းဆီးသွားကြ၏။ ဣသရေလ ဗိုလ်ခြေတို့သည် ခါနာန်လူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရန် မိမိတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါ၍ ၎င်းတို့ကို မိမိတို့လက်သို့ အပ်နှင်းတော်မူရန်နှင့် မြို့များကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ကာ ဘုရားသခင်၏ နောက်တော်သို့ သစ္စာရှိရှိ လိုက်လျှောက်မည်ဟု ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းတော်မူ၍ သူတို့၏ စစ်တပ်များနှင့်အတူ စစ်တိုက်ရန် ကြွသွားတော်မူသဖြင့် ဣသရေလလူတို့သည် ရန်သူတို့ကို အောင်မြင်၍ သူတို့နှင့် မြို့များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ကြ၏။

အခန်း ၃၀— မီးမြွေများ

လူတို့သည် ဟောတောင်မှ နီမြစ်လမ်းအတိုင်း ኤဒုံပြည်ကို ပတ်သွားရန် ခရီးထွက်ကြစရာတွင် အလွန်စိတ်ပျက်အားငယ်ကြပြီး ခရီးကြမ်းတမ်းခြင်းကို ပြစ်တင်ကြ၏။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မောရှေကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုကြသည်မှာ၊ “အဘယ်ကြောင့် ငါတို့သည် ဤတောကန္တာရ၌ သေရမည်ဟု အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာစေကြသနည်း။ ဤအရပ်၌ မုန့်လည်းမရှိ၊ ရေလည်းမရှိ၊ ငါတို့၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း ဤပေါ့ပါးသောမုန့်ကို ငြီးငွေ့လှပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ ထာဝရဘုရားလည်း လူတို့တွင် မီးမြွေများကို လွှတ်တော်မူသဖြင့် မြွေတို့သည် လူတို့ကိုက်၍ ဣသရေလလူ အများအပြား သေဆုံးကြ၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မောရှေထံသို့ လာကြပြီးလျှင်၊ “ငါတို့သည် ထာဝရဘုရားကို၎င်း၊ ကိုယ်တော်ကို၎င်း ဆန့်ကျင်၍ စကားပြောမိသောကြောင့် အပြစ်ရှိကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မြွေများကို ပယ်ရှင်းတော်မူရန် ထာဝရဘုရားကို ဆုတောင်းပေးပါ” ဟု တောင်းပန်ကြ၏။ မောရှေလည်း လူတို့အတွက် ဆုတောင်းပေးလေ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ မီးမြွေတကောင်ကိုလုပ်၍ တိုင်ပေါ်မှာတင်ထားလော့။ ကိုက်ခံရသမျှသော သူတို့သည် ထိုမြွေကိုကြည့်ရှုလျှင် အသက်ချမ်းသာရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေလည်း ကြေးဝါမြွေကိုလုပ်၍ တိုင်ပေါ်မှာတင်ထား၏။ မြွေကိုက်ခံရသူ မည်သူမဆို ကြေးဝါမြွေကို ကြည့်ရှုသောအခါ အသက်ချမ်းသာရလေ၏။

ဣသရေလ ကလေးသူငယ်တို့၏ မြည်တမ်းပြစ်တင်ခြင်းသည် အကြောင်းမဲ့ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းမဲ့သော သူတို့သည် အစွန်းရောက်တတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မုန့်နှင့်ရေ မရှိပါဟု လိမ်လည်ပြောဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် ၎င်းတို့အား နှစ်ပါးစလုံး ပေးသနားထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့၏ ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်တင်ခြင်းအတွက် အပြစ်ပေးရန် ထာဝရဘုရားသည် မီးမြွေများ ကိုက်ခဲခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ၎င်းတို့ကို မီးမြွေဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အကိုက်ခံရခြင်းကြောင့် နာကျင်ကိုက်ခဲသော ရောင်ရမ်းနာဖြစ်ပေါ်စေပြီး အမြန်ဆုံး သေဆုံးစေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ဤအချိန်အထိ တောကန္တာရအတွင်း၌ အဆက်မပြတ်သော အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် ဤမြွေတို့၏ ဘေးမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သော တောကန္တာရသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေများနှင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်တည်း။

ဘုရားသခင်သည် ဤအချိန်အထိ မိမိတို့အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သဖြင့် မြွေတို့၏ ဘေးဒဏ်ကို မခံခဲ့ရခြင်းသည် သူတို့အပေါ်ထားရှိသော စောင့်ရှောက်မှု၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း မောရှေက လူတို့အား ပြောပြ၏။ ခရီးသွားလာရာတွင် ကြုံတွေ့ရသည့် ဒုက္ခများကို အကြောင်းပြု၍ မလိုအပ်ဘဲ မြည်တမ်းပြစ်တင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်က မြွေကိုက်ခံရခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြ၏။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့အား ကြီးမားများပြားလှသော ဘေးဥပဒ်များမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြောင်းကို သိစေရန် ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍သာ ဘုရားသခင်က ၎င်းဘေးဥပဒ်များကို ခွင့်ပြုခဲ့ပါက လူတို့အနေဖြင့် ဒုက္ခဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် ခံစားကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ရှေ့တွင် လမ်းခရီးကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့၏။ သူတို့တွင် အနာရောဂါ မရှိခဲ့ပေ။ ခရီးသွားလာကြရာတွင် ခြေထောက်များ မရောင်ရမ်းခဲ့ကြသလို အဝတ်အထည်များလည်း မဟောင်းနွမ်းခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ စားစရာကို၎င်း၊ ကျောက်ခဲထဲမှ အသန့်စင်ဆုံး ရေကို၎င်း ပေးသနားတော်မူခဲ့၏။ ဤမျှ များပြားလှသော မေတ္တာတော် နိမိတ်လက္ခဏာများ ရှိပါလျက်နှင့် ပြစ်တင်မြည်တမ်းကြပါက၊ မိမိတို့၏ ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်းအတွက် တရားစီရင်ခြင်းကို စေလွှတ်၍ မေ့လျော့နေခဲ့ကြသော ယခင်က ကရုဏာတော် စောင့်ရှောက်မှုများကို သတိရလာစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် မြွေများကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် နှိမ့်ချကြပြီး ပြစ်တင်မြည်တမ်းမိသည့် အပြစ်ကို ဝန်ခံကြ၏။ ကြေးဝါမြွေကို တိုင်ပေါ်တွင် တည်ထောင်ရန် မောရှေအား ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး၊ ကိုက်ခံရသော သူတို့သည် ထိုမြွေကို ကြည့်ရှုလျှင် ကျန်းမာချမ်းသာခြင်း ရရှိကြမည် ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် ဣသရေလလူတို့သည် တစုံတရာကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့ပေသည်။ အသက်ရှင်လိုပါက ကြေးဝါမြွေကို ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်၏။ မြွေကိုက်ခံရ၍ လူအများ သေဆုံးခဲ့ကြ၏။ မောရှေသည် မြွေကို တိုင်ပေါ်တွင် မြှောက်တင်လိုက်သောအခါ၊ ထိုသို့ကြည့်ရှုရုံမျှဖြင့် သက်သာပျောက်ကင်းနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ကြသော သူအချို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။ မိခင်၊ ဖခင်၊ မောင်နှမများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက် သေဆုံးခါနီးဖြစ်နေသော ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများအား ၎င်းတို့၏ အားနည်းနေသော မျက်စိများကို မြွေဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရှုစေရန် ကူညီပေးရာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် အလုပ်များနေကြ၏။ အားကုန်ခမ်း၍ သေဆုံးခါနီးအချိန်၌ပင် တကြိမ်တခါ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့ကြပါက အသက်ပြန်ရှင်လာကြပြီး အဆိပ်သင့်ဒဏ်ရာများအားလုံးမှ ကင်းစင်၍ ကျန်းမာလာကြ၏။ ထိုသို့ကြည့်ရှုသူများတွင် ထိုကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုမျိုး ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ကြေးဝါမြွေတွင် မည်သည့်တန်ခိုးဂုဏ်သတ္တိမျှ မရှိခဲ့ပေ။ မြွေကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် ရရှိခဲ့သော ကျန်းမာချမ်းသာခြင်း တန်ခိုးသည် ဘုရားသခင်ထံမှသာ လာခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာတော်ဖြင့် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားပြသရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် လက်ခံတော်မူခဲ့သည်မှာ ပြင်ဆင်ပေးထားချက်အပေါ် လူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းအားဖြင့် လူတို့သည် မြည်တမ်းပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဤမြွေများကို ဘေးဒဏ်ပေးခွင့်ပြုခဲ့ကြောင်းကို သဘောပေါက်လာကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ စကားကို နားထောင်ကြမည်ဆိုပါက ကြောက်စရာအကြောင်း လုံးဝမရှိပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ မိတ်ဆွေဖြစ်တော်မူ၍ တောကန္တာရတွင် အဆက်မပြတ် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေရသော ဘေးအန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

တိုင်ပေါ်တွင် မြှောက်တင်ထားသော ကြေးဝါမြွေသည် လက်ဝါးကត់တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံရမည့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ပုံဆောင်ပေသည်။ အပြစ်၏ ဒဏ်ရာကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော လူတို့သည် ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်ပေးထားတော်မူသော နည်းလမ်း၌သာ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို တွေ့ရှိနိုင်ကြပေသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ကြေးဝါမြွေကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ အပြစ်သားတို့သည်လည်း ခရစ်တော်ကို ကြည့်ရှု၍ အသက်ရှင်နိုင်ကြပေသည်။ ကြေးဝါမြွေနှင့် မတူသည်မှာ ကိုယ်တော်၌ ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လျက် နောင်တရကာ ယုံကြည်သော အပြစ်သားကို ကျန်းမာစေနိုင်သော တန်ခိုးရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ခရစ်တော်က မိမိအကြောင်းကို မိန့်ဆိုသည်မှာ၊ “မောရှေသည် တော၌ မြွေကို မြှောက်ထားသကဲ့သို့၊ လူသားကိုလည်း မြှောက်ထားရမည်။ သို့မှသာ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူ မည်သူမျှ ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်ဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ဆိုထား၏။

အခန်း ၃၁— ဗာလမ်

ဣသရေလလူတို့သည် ရှေ့သို့ဆက်လက်ချီတက်ကြပြီး ယေရိခေါမြို့အနီး၊ ယော်ဒန်မြစ်၏ ဤဘက်ကမ်းရှိ မောဘလွင်ပြင်တွင် တပ်စွဲကြ၏။ မောဘဘုရင် ဗာလက်သည် ဣသရေလလူတို့သည် တန်ခိုးကြီးသော လူမျိုးဖြစ်ကြောင်းကို၎င်း၊ အမောရိလူတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ သူတို့၏ မြည်စွဲရာမြေကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။ မောဘတပြည်လုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေကြ၏။ “မောဘလူတို့ကလည်း၊ နွားသည် လယ်မြက်ပင်ကို စားသကဲ့သို့၊ ဤပရိသတ်သည် ငါတို့ပတ်လည်၌ ရှိသမျှသော အရာတို့ကို စားလိမ့်မည်ဟု မိဒျာန်အမျိုး အသက်ကြီးသူတို့အား ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏လူမျိုးသားတို့ နယ်မြေထဲရှိ မြစ်နားတွင်ရှိသော ပေသော်အရပ်မှ ဘေအော်၏သား ဗာလမ်ထံသို့ လူစေလွှတ်၍ ခေါ်စေသည်မှာ၊ ကြည့်ရှုလော့၊ လူအစုအဝေးသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာကြ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်၍ ငါ့ရှေ့မှာ နေကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကျေးဇူးပြု၍ ဤလူမျိုးကို ငါ့အတွက် ကျိန်ဆဲပေးပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ငါ့ထက် အလွန်တန်ခိုးကြီးကြ၏။ ငါတို့သည် သူတို့ကို အနိုင်ယူ၍ ဤပြည်မှ နှင်ထုတ်နိုင်ကောင်းပါ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ဆဲခြင်းခံရ၍၊ ကိုယ်ကောင်းကြီးပေးသောသူသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားရမည်ကို ငါသိ၏” ဟု ဆိုစေ၏။

ဗာလမ်သည် ယခင်က ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကောင်းသောလူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖေ၏။ သို့သော် သူသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသွားပြီး လောဘကြီးခြင်းသို့ ကိုယ်ကိုကိုယ် အပ်နှံခဲ့ကာ မတရားသော လစာငွေကို နှစ်သက်မြတ်နိုးလာခဲ့၏။ ဗာလက်က သူ့ထံသို့ လူစေလွှတ်ချိန်တွင် သူသည် စိတ်နှစ်ခွဖြစ်နေပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူများထံမှ ရရှိသည့် ဆုလာဘ်များကို ရယူရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေကို ထိန်းသိမ်းရန် လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်နေခဲ့၏။ တချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့၏။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးတို့က လူတစ်ဦးချင်းစီကိုသာမက တစ်နိုင်ငံလုံးကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်သော ကျိန်စာများကို ဆိုနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြ၏။ တမန်တို့သည် ဗာလမ်အား ၎င်းတို့၏ သတင်းစကားကို ပြောပြကြသောအခါ၊ သူတို့အား မည်သို့ပြန်ကြားရမည်ကို သူ ကောင်းစွာသိရှိပေသည်။ သို့သော် သူတို့အား ထိုညဉ့်တွင် တည်းခိုရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရား မိန့်ဆိုတော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့အား စကားပြန်ပြောမည်ဟု ဆို၏။ လူတို့၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများသည် သူ၏လောဘစိတ်ကို နှိုးဆွပေးလေ၏။ ဘုရားသခင်သည် ဗာလမ်ထံသို့ ညအချိန်၌ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးမှတဆင့် ကြွလာတော်မူ၍၊ သင်နှင့်အတူရှိသော ဤလူတို့သည် မည်သူနည်းဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။ ဗာလမ်လည်း ဘုရားသခင်အား လျှောက်ထားသည်မှာ၊ မောဘဘုရင် ဇိဖော၏သား ဗာလက်သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လူစေလွှတ်၍၊ ကြည့်ရှုလော့၊ မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးအုပ်သော လူမျိုးသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာပြီ။ ယခုလာ၍ သူတို့ကို ကျိန်ဆဲပါ၊ သို့မှသာ သူတို့ကို အောင်မြင်၍ နှင်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုစေလွှတ်ကြောင်း လျှောက်၏။ ဘုရားသခင်ကလည်း ဗာလမ်အား၊ ထိုလူတို့နှင့်အတူ မသွားရ။ လူတို့ကို မကျိန်ဆဲရ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားရသောကြောင့်တည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဣသရေလ ကလေးသူငယ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်၏ အလံတော်အောက်တွင် ဦးဆောင်သွားလာနေကြရာ မည်သည့်လူသား၏ ကျိန်စာမျှ သူတို့၏ ရှေ့သို့တက်လှမ်းမှုကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကင်တမန်က ဗာလမ်အား ပြောပြ၏။ နံနက်အချိန်တွင် သူသည် ထမြောက်၍ ဗာလက်ထံသို့ ပြန်သွားရန် တမန်တို့အား မလိုမချင်းဖြင့် ပြောပြသည်မှာ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့်အတူ သွားရန် ခွင့်မပြုပေဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဗာလက်သည် ပို၍များပြားသော မင်းသားများကို၎င်း၊ ယခင်တမန်များထက် ပို၍ ဂုဏ်အသရေရှိကြသော သို့တတည်းမဟုတ် ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးနေရာကို ရယူထားကြသော သူများကို၎င်း တဖန်စေလွှတ်ပြန်၏။ ဤအကြိမ်တွင် ဗာလက်၏ ခေါ်ဆိုမှုသည် ပိုမို အရေးတကြီး ဖြစ်လာခဲ့၏။ “ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်ဆီသို့ လာခြင်းကို မည်သည့်အရာကမျှ မတားဆီးပါစေနှင့်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင့်အား အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်အသရေကို ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သင်ပြောသမျှကို ကျွန်ုပ်ပြုမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးပြု၍ လာပြီး ဤလူမျိုးကို ကျိန်ဆဲပေးပါ” ဟု ဆိုစေ၏။ ဗာလမ်လည်း ဗာလက်၏ ကျွန်များအား ပြန်ကြားသည်မှာ၊ ဗာလက်သည် မိမိ၏အိမ်ကို ငွေနှင့်ရွှေတို့ဖြင့် ပြည့်စေကာမူ၊ ကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကျော်လွန်၍ အနည်းငယ်မျှသော်လည်း မပြုဝံ့ပါဟု ဆို၏။

ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သူ၏လောဘစိတ်ထက် ပိုမိုလွှမ်းမိုးနေပေသည်။ သို့သော် သူ၏ အကျင့်သီလ လမ်းစဉ်က ဂုဏ်အသရေနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တပ်မက်သော မေတ္တာသည် အနိုင်ယူရန် ပြင်းထန်စွာ ကြိုးပမ်းနေခဲ့ပြီး သူသည် ၎င်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ အကယ်၍သာ ရဲဝံ့မည်ဆိုပါက သူ၏လောဘစိတ်ကို ပြီးပြည့်စုံစေခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်က မသွားရဟု မိန့်ဆိုပြီးနောက်တွင် သူသည် သွားရောက်ခွင့်ကို ရရှိရန် ပြင်းပြသောဆန္ဒ ရှိနေခဲ့၏။ ဘုရားသခင်ကို တဖန်စုံစမ်းမေးမြန်းနိုင်ရန် ထိုညဉ့်တွင် ဆက်လက်တည်းခိုရန် သူတို့အား တိုက်တွန်းခဲ့၏။ ဗာလမ်ထံသို့ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်၍၊ “ထိုလူတို့သည် သင့်ကိုခေါ်ရန် လာကြလျှင် ထမြောက်၍ သူတို့နှင့်အတူ သွားလော့။ သို့သော် ငါပြောမည့်စကားကိုသာ သင်ပြုရမည်” ဟု မိန့်ဆိုစေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဗာလမ်အား မိမိ၏ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျှောက်ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ သူဆန္ဒရှိပါက ဘုရားသခင်နှင့် လူသား နှစ်ဦးစလုံးကို နှစ်သိမ့်စေရန် ကြိုးပမ်းခွင့်ပြုခဲ့ပေသည်။

ဗာလက်၏ တမန်တို့သည် နံနက်အချိန်တွင် သူနှင့်အတူ လိုက်သွားရန် သူ့ထံသို့ လာရောက်ခေါ်ဆိုခြင်း မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ကြန့်ကြာနှောင့်နှေးမှုကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကြပြီး ဒုတိယအကြိမ် ငြင်းပယ်မှုကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြ၏။ ဗာလမ်သည် မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြ၍ သွားရောက်ခြင်းမှ လွယ်ကူစွာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားက ဒုတိယအကြိမ်တွင် မသွားရန် မတားမြစ်ခဲ့သောကြောင့် သူသွား၍ ဗာလက်၏ တမန်များကို မှီအောင်လိုက်မည်ဟု တွေးတောခဲ့၏။ ဗာလမ်သည် သွားခဲ့သောကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် သူ့အပေါ်၌ လောင်မြိုက်လာခဲ့ပြီး၊ လမ်းခရီးတွင် ရပ်တန့်နေရန်နှင့် သူ၏ မာန်မာနကြီးသော မိုက်မဲမှုအတွက် သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ တိရစ္ဆာန်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်၍ လမ်းမှ ဖဲသွား၏။ ဗာလမ်သည် အမျက်ဒေါသကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ တိရစ္ဆာန် စကားပြောခြင်းကို သူသည် ထူးဆန်းသောအရာအဖြစ် မမှတ်မိဘဲ အမျက်ဒေါသကြောင့် မျက်စိကွယ်နေခဲ့၏။ ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်အား မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြသသောအခါ သူသည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး တိရစ္ဆာန်မှဆင်းကာ ကောင်းကင်တမန်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချစွာ ရှိခိုး၏။ ကောင်းကင်တမန်သည် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဗာလမ်အား ပြောပြပြီးလျှင်၊ “သင့်လမ်းခရီးသည် ငါ့ရှေ့မှာ ဖောက်ပြန်သောကြောင့် သင့်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ငါလာခဲ့၏” ဟု ဆို၏။ ခါနာန်လူတို့ကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် မောဘလူတို့ကို အောင်မြင်ခြင်းသည် ဣသရေလလူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးပေသည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်အား မောဘလူတို့ကို နှစ်သက်စေခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် အလေးအနက် သတိပေးပြီးနောက် ခရီးဆက်သွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ ရန်သူများရှေ့တွင် မာန်မာနကြီးသော ဗာလမ်အားဖြင့်ပင် မိမိ၏ နာမတော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူမည် ဖြစ်၏။ ဗာလမ်၏ လောဘကြီးသော အကျင့်စရိုက်ရှိသူတစ်ဦးသည် မည်သည့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆုလာဘ် ကတိကဝတ်များအတွက်မျှ ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ကျိန်စာမဆိုဝံ့ကြောင်း ၎င်းတို့အား ပြသခြင်းထက် ပိုမိုထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဗာလက်သည် ဗာလမ်နှင့်တွေ့ဆုံ၍ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတိုင်အောင် ကြန့်ကြာနှောင့်နှေးကာ မလာဘဲနေသနည်းဟု မေးမြန်းပြီး ဂုဏ်အသရေကို ပေးအပ်ရန် တန်ခိုးရှိကြောင်း ပြောပြ၏။ ဗာလမ်ကလည်း၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ကျွန်ုပ်ရောက်လာပါပြီဟု ပြန်ကြား၏။ ထို့နောက် သူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောဆိုပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း၊ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသည့် စကားကိုသာ ပြောဆိုနိုင်ပြီး ထပ်မံကျော်လွန်၍ မပြောနိုင်ကြောင်း ပြောပြ၏။ ဗာလမ်သည် ဘာသာရေး ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို စီစဉ်စေ၏။ ဘုရားသခင်သည် ဗာလမ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူ၍၊ ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို လုံးဝ ဆောင်ရွက်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ပြောဆိုရမည့် စကားများကို ပေးသနားတော်မူ၏။ “ထာဝရဘုရားသည် ဗာလမ်၏နှုတ်ထဲသို့ စကားကိုထည့်၍၊ ဗာလက်ထံသို့ ပြန်သွားလော့၊ သို့ပြောရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူလည်း သူ့ထံသို့ ပြန်သွား၍၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သူသည် မိမိ၏ မီးရှို့ရာယဇ်နားမှာ မောဘမင်းသား အားလုံးနှင့်အတူ ရပ်နေ၏။ သူသည် မိမိ၏ ပုံဥပမာစကားကို စတင်၍၊ မောဘဘုရင် ဗာလက်သည် အာရမ်ပြည်မှ၊ အရှေ့တောင်တို့မှ၊ လာလော့၊ ရာကုပ်ကို ကျိန်ဆဲလော့၊ လာလော့၊ ဣသရေလကို စိန်ခေါ်လော့ဟု ဆိုလျက် ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင် မကျိန်ဆဲသောသူကို ငါဘယ်လိုကျိန်ဆဲရမည်နည်း။ ထာဝရဘုရား မစိန်ခေါ်သောသူကို ငါဘယ်လိုစိန်ခေါ်ရမည်နည်း။ ကျောက်တောင်ထိပ်မှနေ၍ သူ့ကိုငါမြင်ရ၏၊ ကုန်းများပေါ်မှနေ၍ သူ့ကိုငါကြည့်ရှုရ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ဤလူမျိုးသည် တစ်ပါတည်းနေထိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး လူမျိုးအချင်းချင်းတွင် ရေတွက်ခြင်း ခံရမည်မဟုတ်။ ရာကုပ်၏ မြေမှုန့်ကို၎င်း၊ ဣသရေလ၏ လေးပုံတပုံ၏ အရေအတွက်ကို၎င်း မည်သူရေတွက်နိုင်မည်နည်း။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ သေခြင်းမျိုးဖြင့် ကျွန်ုပ်သေပါစေသော၊ ကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသည် သူ၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော” ဟု ဆို၏။

ဗာလမ်သည် လေးနက်သော ပရောဖက်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့၏။ ဘုရားသခင် ကောင်းကြီးပေးရန် ကတိပြုထားတော်မူသော သူတို့ကို ငါမည်ကဲ့သို့ စိန်ခေါ်ရမည်နည်း သို့တတည်းမဟုတ် ဖျက်ဆီးရန် အပ်နှံရမည်နည်း။ ဣသရေလလူတို့သည် သီးခြားလူမျိုးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိကြမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အခြားမည်သည့်လူမျိုးနှင့်မျှ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ မြိုသိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိကြမည့်အကြောင်း၊ ထိုစဥ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားလာကြမည့်အကြောင်းကို ပရောဖက်ပြုစကားဖြင့် သူကြေညာခဲ့ပြီး သူတို့၏ သגြာ်စီးပွားနှင့် ခွန်အားကို ဖော်ပြခဲ့၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ အဆုံးသည် အမှန်တကယ် လိုလားတပ်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူမြင်သိရပြီး သူတို့၏ အသက်တာကဲ့သို့ မိမိ၏အသက်တာ ပြီးဆုံးလိုသည့် ဆန္ဒကို ပရောဖက်ပြု၍ ဖော်ပြခဲ့၏။

ဗာလက်သည် စိတ်ပျက်၍ အမျက်ထွက်လာ၏။ သူက၊ “သင်သည် ငါ့ကို အဘယ်သို့ပြုသနည်း။ ငါ့ရန်သူတို့ကို ကျိန်ဆဲရန် သင့်ကိုငါခေါ်ခဲ့၏၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်သည် သူတို့ကို လုံးဝ ကောင်းကြီးပေးလေပြီ” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆို၏။ ဗာလက်က မြင့်မားသောတောင်ပေါ်မှနေ၍ ဗာလမ်ကြည့်ရှုသော တဲများအတွင်းရှိ ဣသရေလလူတို့၏ ခမ်းနားသော ပုံသဏ္ဌာန်သည် သူတို့ကို ကျိန်ဆဲခြင်းမှ တားဆီးနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု တွေးတော၏။ အကယ်၍သာ ဣသရေလလူတို့၏ ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်သာသည့် ပုံသဏ္ဌာန် မပေါ်လွင်မည့် အခြားအရပ်သို့ သူ့ကိုခေါ်ဆောင်သွားပါက ဗာလမ်ထံမှ ကျိန်စာကို ရရှိနိုင်မည်ဟု သူတွေးတော၏။ ပိဇဂ်တောင်ထိပ်ရှိ ဇောဖိမ်အရပ်တွင် ဗာလမ်သည် မီးရှို့ရာယဇ်များကို တဖန်ပူဇော်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် တစ်ပါတည်း သွား၏။ ကောင်းကင်တမန်လည်း ဗာလမ်အား မည်သို့ပြောရမည်ကို ပြောပြ၏။ သူပြန်လာသောအခါ ဗာလက်က စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့်၊ “ထာဝရဘုရားသည် မည်သို့မိန့်ဆိုတော်မူသနည်း” ဟု မေးမြန်း၏။ “သူလည်း မိမိ၏ ပုံဥပမာစကားကို စတင်၍၊ ထမြောက်လော့၊ ဗာလက်၊ နားထောင်လော့။ အိုဇိဖော၏သား၊ ငါ့စကားကို နားညောင်းလော့။ ဘုရားသခင်သည် မုသာကိုဆိုတတ်သော လူမဟုတ်၊ နောင်တရတတ်သော လူသားလည်း မဟုတ်။ ကိုယ်တော်သည် မိန့်ဆိုတော်မူပြီးနောက် မပြုဘဲနေမည်လော။ ကတိထားတော်မူပြီးနောက် မတည်ဘဲနေမည်လော။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ကောင်းကြီးပေးရန် အမိန့်တော်ကို ခံယူခဲ့ရ၏၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း ကောင်းကြီးပေးတော်မူပြီ၊ ငါသည် ၎င်းကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ ရာကုပ်အမျိုး၌ မတရားမှုကို ကိုယ်တော်မမြင်၊ ဣသရေလအမျိုး၌ ဖောက်ပြန်မှုကိုလည်း မမြင်။ သူ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူရှိတော်မူ၏၊ ဘုရင်တစ်ပါး၏ အာဏာသံသည်လည်း သူတို့တွင် ရှိ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူခဲ့၏။ သူတို့တွင် ကြံ့ကဲ့သို့သော ခွန်အားရှိ၏။ ဧကန်အမှန်, ရာကုပ်ကိုဆန့်ကျင်သော စုန်းပြာပြခြင်း မရှိ၊ ဣသရေလကိုဆန့်ကျင်သော ဗေဒင်ဟောခြင်းလည်း မရှိ။ ဤအချိန်နှင့်အညီ ရာကုပ်နှင့် ဣသရေလတို့၏ အကြောင်းမူကား, ဘုရားသခင်သည် မည်သို့သော အမှုကို ပြုတော်မူပြီနည်းဟု ဆိုရလတံ့။ ကြည့်ရှုလော့၊ လူမျိုးသည် ကြီးမားသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ထမြောက်၍ လူငယ်ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုမြှောက်လိမ့်မည်။ သူသည် အကောင်ကိုစား၍ အသေကောင်၏ သွေးကိုမသောက်မချင်း အိပ်ပျော်လိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ဆို၏။

ဗာလက်သည် ဘုရားသခင်သည် လူကဲ့သို့ ပြောင်းလဲတတ်သည်ဟူသော အချည်းနှီးသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဆက်လက် နှစ်သိမ့်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ဗာလမ်ကလည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ရန် သို့တတည်းမဟုတ် ဣသရေလလူတို့နှင့်ပတ်သက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲရန် မည်သည့်အခါမျှ စေ့ဆော်ခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း၊ မိမိ၏လူမျိုးအတွက် ကျိန်စာကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့အား ပေးသနားထားခဲ့ပြီးသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ပြန်လှည့်ပေးရန် မျှော်လင့်ခြင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း ဗာလက်အား အသိပေး၏။ ဗေဒင်ဆရာတစ်ဦး ပြောဆိုသော မည်သည့်စုန်းပြာပြခြင်း သို့မဟုတ် ကျိန်စာမျှ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူထားသော ထိုလူမျိုးအပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှသော သက်ရောက်မှုမျှ ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဗာလမ်သည် ဗာလက်၏မျက်နှာသာကို ရရှိလိုသူအဖြစ် ပုံဆောင်လိုခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်စဉ်က နိမိတ်နှင့် စုန်းပြာပြခြင်း ထုံးတမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု သူတို့အား လှည့်စားကာ ယုံကြည်စေခဲ့၏။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော အမိန့်တော်အတိုင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်သောအခါ မြင့်မားလာသော ဘုရားသခင်၏ စွမ်းအားတော်နှင့်အမျှ ပိုမိုရဲရင့်လာခဲ့ပြီး မိမိ၏ ဟန်ဆောင်ကဝိပညာကို ဖယ်ရှားကာ ဣသရေလလူတို့၏ တပ်စခန်းဘက်သို့ ကြည့်ရှုလျက် တဲတော်နှင့် အလှမ်းကွာဝေးသော သက်ဆိုင်ရာ အလံတော်အောက်တွင် ပြီးပြည့်စုံသော အစဉ်အတန်းဖြင့် တပ်စွဲနေကြသည်ကို တွေ့မြင်ရ၏။ ဗာလမ်သည် တဲတော်ကို အရိပ်အယောင်ဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ဦးဆောင်နေသော ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှု အထွတ်အမြတ်ကို ဖော်ပြခြင်းကို တွေ့မြင်ခွင့် ရရှိခဲ့၏။ သူသည် ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ပရောဖက်တစ်ပါး၏ တင့်တယ်ခမ်းနားမှု အားလုံးနှင့်အတူ မိမိ၏ ပုံဥပမာစကားကို ဖွင့်လှစ်ပြောဆို၏။ သူ၏ ပရောဖက်ပြုစကားများမှာ ဤသို့တည်း။ “အိုရာကုပ်၊ သင်၏တဲတို့သည် အဘယ်မျှလောက် တင့်တယ်ကြပါသနည်း။ အိုဣသရေလ၊ သင်၏တဲတော်တို့သည် အဘယ်မျှလောက် တင့်တယ်ကြပါသနည်း။ ချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့၎င်း၊ မြစ်နားရှိ ဥယျာဉ်ကဲ့သို့၎င်း၊ ထာဝရဘုရား စိုက်ပျိုးတော်မူသော အလိုအာလိုးသစ်ပင်ကဲ့သို့၎င်း၊ ရေအနားရှိ အာစစ်ပင်ကဲ့သို့၎င်း ပျံ့နှံ့နေကြ၏။ သူ၏ရေအိုးတို့မှ ရေသည် စီးထွက်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏မျိုးစေ့သည် ရေများပြားရာအရပ်၌ ရှိလိမ့်မည်။ သူ၏ဘုရင်သည် အာဂတ်ထက် မြင့်မားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏နိုင်ငံတော်သည် ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူခဲ့၏။ သူတို့တွင် ကြံ့ကဲ့သို့သော ခွန်အားရှိ၏။ သူသည် ရန်သူလူမျိုးတို့ကို စား၍ အရိုးတို့ကို ချိုးဖျက်ကာ မြားတို့ဖြင့် ထိုးဖောက်လိမ့်မည်။ သူသည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၎င်း၊ ကြီးမားသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၎င်း ဝပ်၍ လဲလျောင်း၏။ မည်သူ သူ့ကို နှိုးဆွရဲမည်နည်း။ သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးသောသူသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားရလိမ့်မည်၊ သင့်ကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်စာသင့်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ဗာလက်သည် ဗာလမ်ကို အမျက်ထွက်၍ လက်ခုပ်တီးလျက်၊ “ငါ့ရန်သူတို့ကို ကျိန်ဆဲရန် သင့်ကိုငါခေါ်ခဲ့၏၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်သည် ဤသုံးကြိမ်တိုင်တိုင် သူတို့ကို လုံးဝ ကောင်းကြီးပေးလေပြီ” ဟု ဆို၏။

မောဘလူတို့သည် ဗာလမ်၏ ပရောဖက်ပြုစကားများ၏ အနှစ်သာရကို နားလည်ခဲ့ကြ၏— ဣသရေလလူတို့သည် ခါနာန်လူတို့ကို အောင်နိုင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ပြည်တွင် အခြေချကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အားနည်းသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က ခြင်္သေ့ကို မိမိ၏ ကျင်းထဲမှ နှိုးဆွသကဲ့သို့ သူတို့ကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုအသီးသီးတို့သည် မည်သည့်အကျိုးမျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဣသရေလလူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့လူမျိုးအား မည်သို့ပြုမူကြမည်ကို အသိပေးမည်ဟု ဗာလက်အား ဗာလမ်က ပြောပြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် အနာဂတ်ကို ဗာလမ်၏ရှေ့တွင် ဖော်ပြပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလတို့သည် အဆုံး၌ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်ကို မောဘလူတို့ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုတော်မူခဲ့၏။ ဗာလမ်သည် အနာဂတ်ကို ဗာလက်နှင့် မောဘမင်းသားတို့အား ပရောဖက်ပြု၍ ပြန်လည်ပြောပြစဉ်တွင် နောင်လာမည့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသမှုကို အံ့အားသင့်လျက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

ဗာလမ်သည် မိမိ၏နေရာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်လွှမ်းမိုးမှုသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ မနှိမ်နင်းနိုင်ဘဲ ချုပ်တည်းထားရုံသာ ရှိခဲ့သော သူ၏လောဘစိတ်သည် ပြန်လည်လွှမ်းမိုးလာခဲ့၏။ ဗာလက်ထံမှ ရရှိနိုင်ခဲ့မည့် ဆုလာဘ်နှင့် ဂုဏ်အသရေ တိုးမြှင့်ခံရခြင်းကိုသာ သူစဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့ပြီး မိမိလိုချင်သော အရာကိုရရှိရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရန် အသင့်ဖြစ်လာခဲ့၏။ ဣသရေလတို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းအပေါ်တွင် မူတည်နေကြောင်းနှင့် သူတို့အပေါ်သို့ ကျိန်စာရောက်စေရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ တရားလွန်ကျူးရန် သွေးဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ဗာလမ် ကောင်းစွာသိရှိ၏။ မောဘလူတို့အား ဣသရေလတို့အပေါ် ကျိန်စာရောက်စေရန် မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်ရမည်ကို အကြံဉာဏ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ဗာလက်၏ ဆုလာဘ်နှင့် သူလိုချင်သော ဂုဏ်အသရေ တိုးမြှင့်ခံရခြင်းကို မိမိအတွက် သေချာစေရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ သူတို့၏ ရုပ်တုဘုရားများကို ဂုဏ်ပြုရန် ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် ပွဲလမ်းသဘင်ကြီး ကျင်းပကြေညာရန် ဗာလက်အား သူအကြံပေးခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလလူတို့သည် တေးဂီတကြောင့် နှစ်သက်ပျော်ရွှင်လာကြစေရန် တက်ရောက်လာအောင် သွေးဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အလှပဆုံးသော မိဒျာန်အမျိုးသမီးတို့က ဣသရေလလူတို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးစေရန်၊ ကိုယ်ကိုကိုယ် ဖောက်ပြန်စေရန်နှင့် ရုပ်တုများထံသို့ ယဇ်ပူဇော်ရန် သွေးဆောင်ကြလိမ့်မည်ဟု အကြံပေးခဲ့၏။ ဤစာတန်ဆန်သော အကြံဉာဏ်သည် အလွန်ပင် အောင်မြင်သွားခဲ့၏။ ဣသရေလလူ အများအပြားသည် ဗာလမ်ကို ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်တစ်ပါးအဖြစ် ရိုသေလေးစားခဲ့ကြသောကြောင့် သူနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကြရန်၊ ထိုရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးနှင့် ရောနှောကြရန်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် မတရားမေတ္တာဖွဲ့ခြင်းတို့တွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ကြရန် ဗာလမ်၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရ၏။

“ဣသရေလလူတို့လည်း ဗာလပုရ်ဘုရားကို ဆည်းကပ်ကြ၏။ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည်လည်း ဣသရေလလူတို့အပေါ်၌ လောင်မြိုက်လာ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ လူအပေါင်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို ယူ၍ နေရှေ့မှာ ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ သစ်တိုင်မှာ ကြိုးစွဲချထားလော့၊ သို့မှသာ ထာဝရဘုရား၏ ပြင်းထန်သော အမျက်တော်သည် ဣသရေလလူတို့ထံမှ လွှဲပြောင်းသွားလိမ့်မည်ဟု မောရှေအား မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေလည်း ဣသရေလ တရားသူကြီးတို့အား၊ ဗာလပုရ်ဘုရားကို ဆည်းကပ်ကြသော မိမိတို့လူများကို အသီးသီး သတ်ကြလော့ဟု ဆို၏” ဟု ဖော်ပြထား၏။ မောရှေသည် တရားလွန်ကျူးခဲ့ကြသော သူများအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်နှင့် ဣသရေလလူတို့သည် သူတို့၏ စံနမူနာကို လိုက်ရန် ကြောက်ရွံ့လာစေရန် တရားလွန်ကျူးသူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ သစ်တိုင်မှာ ကြိုးစွဲချထားရန် လူတို့၏ တရားသူကြီးများကို အမိန့်ပေးခဲ့၏။ မိဒျာန်လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားများကို လွန်ကျူးစေရန် မိမိတို့အား လှည့်ဖြားခဲ့သည့် လှည့်ကွက်များဖြင့် ဣသရေလလူတို့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့ကြသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို နှိပ်စက်၍ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့၏။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့အတွက် မိဒျာန်လူတို့ထံမှ လက်စားချေရန် မောရှေအား အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏လူမျိုးတို့နှင့်အတူ စုသိမ်းခြင်း ခံရမည် ဖြစ်၏။ မောရှေသည် မိဒျာန်လူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရန် စစ်သည်တော်တို့ကို ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေး၏။ သူတို့လည်း ထာဝရဘုရား အမိန့်ရှိသည့်အတိုင်း စစ်တိုက်ကြပြီး ယောကျ်ားများကို အကုန်အစင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ကြကာ မိန်းမများနှင့် ကလေးများကိုမူ အကျဉ်းသားအဖြစ် ဖမ်းဆီးကြ၏။ ဗာလမ်လည်း မိဒျာန်လူများနှင့်အတူ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ “မောရှေနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာနှင့် ပရိသတ်မင်းသား အားလုံးတို့သည် တပ်ပြင်သို့ထွက်၍ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံကြ၏။ မောရှေသည် စစ်တပ်မှ အရာရှိများ၊ ထောင်မှူးများနှင့် ရာမှူးများဖြစ်ကြပြီး စစ်ပွဲမှ ပြန်လာကြသော သူတို့ကို အမျက်ထွက်လေ၏။ မောရှေကလည်း၊ မိန်းမအားလုံးကို အသက်ရှင်လျက် ချမ်းသာပေးကြပြီလောဟု ဆို၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ဤသူတို့သည် ဗာလမ်၏ အကြံပေးချက်ကြောင့် ပုရ်အရပ်ကိစ္စတွင် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ပြုကြရန် ဣသရေလလူတို့ကို ဖြစ်စေခဲ့ကြ၏၊ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ ပရိသတ်တွင် ဘေးဒဏ်ကျရောက်ခဲ့သည် မဟုတ်လော” ဟု ဆို၏။

မောရှေသည် စစ်သည်တော်တို့ကို မိန်းမများနှင့် ယောကျ်ား ကလေးငယ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အမိန့်ပေး၏။ ဗာလမ်သည် ဆုလာဘ်တစ်ခုအတွက် ဣသရေလ ကလေးသူငယ်များကို ရောင်းစားခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလလူ နှစ်သောင်းလေးထောင်၏ အသხვားခံရမှုဖြင့် မိမိရယူခဲ့သော မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသည့် လူမျိုးနှင့်အတူ ပျက်စီးဆုံးပါးသွားခဲ့ရ၏။ ဘုရားသခင်သည် အခြားသော လူမျိုးများနှင့် စစ်တိုက်ရန် မိမိ၏လူတို့အား တောင်းဆိုရာတွင် လူများစွာတို့က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူအဖြစ် မှတ်ယူကြ၏။ ၎င်းတို့က ဤအရာသည် သူ၏ ကြင်နာတတ်သော အကျင့်စရိုက်နှင့် ဆန့်ကျင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်း၍ လူသားကို မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ရန် ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်သည် မိမိ၏လက်ရာ အားလုံးအပေါ်တွင် အကန့်အသတ်မရှိသော အုပ်စိုးပိုင်ခွင့် ရှိတော်မူ၏။ မိမိ၏ လက်ရာများနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိအလိုရှိရာကို အလိုရှိသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပိုင်ခွင့်သည် ကိုယ်တော်၌ ရှိပေသည်။ လူသားတွင် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်အား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုလုပ်သနည်းဟု မေးမြန်းပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ အကျင့်စရိုက်တွင် မတရားမှု လုံးဝမရှိပေ။ ကိုယ်တော်သည် ဤကမ္ဘာလောက၏ အစိုးရရှင် ဖြစ်တော်မူသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ သိုးစုဝင် အများအပြားတို့သည် အာဏာစက်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခဲ့ကြပြီး ပညတ်တရားကို နင်းချေခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ရက်ရောသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ပေးသနားခဲ့ပြီး လိုအပ်သမျှသော အရာအားလုံးဖြင့် ဝန်းရံပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့လက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သစ်သား၊ ကျောက်၊ ရွှေ၊ ငွေ ရုပ်တုများရှေ့တွင် ရှိခိုးခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကလေးသူငယ်များအား ဤအရာများသည် အသက်နှင့် ကျန်းမာရေးကို ပေးဆောင်ကြပြီး လယ်ယာများကို သီးပွန်းစေကာ စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေကို ပေးသနားသော ဘုရားများဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပေးကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြ၏။ သူတို့၏ အလုပ်များသည် ဖြောင့်မတ်ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးကို ရွံရှာ despise ကြ၏။ “မိုက်မဲသောသူက၊ ဘုရားသခင် မရှိဟု မိမိစိတ်ထဲတွင် ဆို၏။ သူတို့သည် ဖောက်ပြန်ကြ၏။ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သော အလုပ်များကို ပြုကြ၏” ဟု ဆို၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ မတရားမှု တိုင်းတာချက် ပြည့်ဝလာသည်အတူတူ သည်းခံတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ လျင်မြန်သော ပျက်စီးခြင်းကို ကျရောက်စေတော်မူခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ဒုက္ခပေးခဲ့ကြပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ သွေးဆောင်ခဲ့ကြသော ဆိုးညံ့သော လူမျိုးများကို အပြစ်ပေးရန် မိမိ၏ အမျက်တော်၏ လက်နက်ကိရိယာများအဖြစ် မိမိ၏လူတို့ကို အသုံးပြုတော်မူခဲ့၏။

မိသားစု ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ပြသခဲ့၏။ ကလေးအချို့သည် ဖခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို သင်ယူရန်နှင့် နာခံရန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပုံရပြီး၊ အခြားကလေးများကမူ အာဏာစက်ကို နင်းချေကာ မိမိတို့၏ မိသားစု အုပ်ချုပ်မှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ပြသရာတွင် အောင်ပွဲခံနေကြပုံရ၏။ ၎င်းတို့သည် ဖခင်၏အိမ်မှ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားကြရပြီး ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အဆက်မပြတ် ရရှိနေကြ၏။ ၎င်းတို့ ရရှိသမျှ အရာအားလုံးအတွက် ဖခင်အပေါ်တွင် လုံးဝ မှီခိုနေကြရသော်လည်း ကျေးဇူးမသိတတ်ကြဘဲ၊ ကြင်နာတတ်သော မိဘထံမှ ရရှိခဲ့သော ကျေးဇူးတော် အားလုံးကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသကဲ့သို့ မာန်မာနထောင်လွှားစွာ ကျင့်ကြံပြုမူနေကြ၏။ ဖခင်သည် နားမထောင်ကြသော၊ ကျေးဇူးမသိတတ်ကြသော မိမိ၏ ကလေးများ၏ မရိုမသေ ပြုမူမှုအားလုံးကို သတိပြုမိသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့်အတူ သည်းခံနေဆဲ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤပုန်ကန်သော ကလေးများသည် ပိုမိုဝေးကွာသွားကြပြီး ယခုအချိန်အထိ သစ္စာရှိခဲ့ကြသော မိမိတို့ဖခင်၏ မိသားစုဝင်များကို သွေးဆောင်ရန်နှင့် ပုန်ကန်မှုဆီသို့ ဦးဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းကြ၏။ ထိုအခါ ဖခင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာစက် အားလုံးသည် အလုပ်လုပ်ရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ကိုယ်တိုင် အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့ရုံသာမက ဖခင်၏ အသိဉာဏ်ရှိပြီး သင့်လျော်သော ဥပဒေများကို နာခံခဲ့ကြသော ကျန်ရှိနေသေးသော ကလေးအနည်းငယ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော ပုန်ကန်သော ကလေးများကို မိမိ၏အိမ်မှ နှင်ထုတ်လိုက်လေ၏။

သစ္စာရှိကြပြီး၊ မိသားစု၏ ပုန်ကန်သော အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖျက်ဆီးလိုသော သက်ရောက်မှုဒဏ်ကို ခံရမည့် အသက်ရှင်ပျော်ရွှင်မှု ရှိကြသော လူနည်းစုအတွက်၊ ဖခင်သည် မိမိ၏ မနာခံသော ကလေးများကို မိသားစုမှ ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး၊ တချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသေးသော သစ္စာရှိပြီး သစ္စာခံသော ကလေးများကို မိမိထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်၏။ မနာခံကြသော၊ ပုန်ကန်ကြသော ကလေးများကို အပြင်းထန်ဆုံး အပြစ်ပေးခြင်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော မိဘတစ်ပါး၏ ပညာရှိပြီး တရားမျှတသော လမ်းစဉ်ကို လူတိုင်းက လေးစားကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကလေးများနှင့် ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံတော်မူခဲ့၏။ သို့သော် လူသားသည် မိမိ၏ မျက်စိကွယ်နေမှုတွင် ဘုရားမဲ့သူတို့၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အရာများကို လျစ်လျူရှုလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နင်းချေကာ အာဏာစက်ကို စိန်ခေါ်ကြသော သူတို့၏ အဆက်မပြတ် ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်း၊ ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို စိန်ခေါ်သည့် အပြစ်များကို သတိမပြုမိဘဲ ကျော်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်မနေဘဲ ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို ဖျက်ဆီးရာတွင် အောင်ပွဲခံကြပြီး၊ လှည့်ကွက်များဖြင့် တရားလွန်ကျူးစေရန် သွေးဆောင်ကာ ယေဟောဝါ၏ ပညာရှိသော တောင်းဆိုချက်များကို ပွင့်လင်းစွာ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ပြသကြ၏။

အချို့သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများ ဖျက်ဆီးခြင်းကိုသာ မြင်နိုင်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက် မကြင်နာတတ်ဘဲ ပြင်းထန်သည်ဟု ထင်ရပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားတစ်ဖက်ကို မကြည့်ကြပေ။ သို့သော် မာန်မာနကြီးပြီး ပြောင်းလဲတတ်သော လူသားသည် မိမိ၏ ကြွားဝါသော ကြင်နာမှု အားလုံးနှင့်အတူ အဖြစ်အပျက်များကို စီမံခန့်ခွဲသူနှင့် ထိန်းချုပ်သူ မဟုတ်ကြောင်းအတွက် ထာဝရ ကျေးဇူးတင်ရှိကြပါစေ။ “မတရားသောသူတို့၏ သနားခြင်းကရုဏာသည် ရက်စက်တတ်၏” ဟု ဆိုထား၏။