အခန်း ( ၂၇-၂၈)

 

အခန်း ၂၇ — ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်

ထာဝရဘုရားသည် ကောရသည် စိတ်နှလုံးတွင် ပုန်ကန်တတ်သူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ပုန်ကန်မှုမှာ ထင်ရှားလာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ မောရှေကို ဆန့်ကျင်၍ ဣသရေလပရိသတ်တို့တွင် လျှို့ဝှက်စွာ လှုပ်ရှားနေကြောင်းကို သိတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေကို ပုန်ကန်ရန် သွေးဆောင်ခံရနိုင်သူ အားလုံးအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုအနေဖြင့် Miriam (မိရိအမ်) ကို သတိပေးစံနမူနာ ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ကောရသည် သူ၏ ရာထူးနေရာကို ကျေနပ်အားရခြင်း မရှိပေ။ သူသည် တဲတော်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း၊ ပုရောဟိတ်မင်း အဖြစ်သို့ မြှင့်တင်ခံရရန် လိုလားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေကို အဓိက အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ပုရောဟိတ်အမှုတော်ကို အာရုန်နှင့် သူ၏သားတို့အား အပ်နှင်းခဲ့သည်။ ကောရသည် မောရှေအား အစီအစဉ်များကို ပြောင်းလဲစေရန် တွန်းအားပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ပုရောဟိတ်မင်း၏ ဂုဏ်အသရေသို့ မြှင့်တင်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ရန်အတွက် ပိုမိုသေချာစေရန်အတွက် ရုဗ္ဗေလ၏ အမျိုးအနွယ်ဝင်များဖြစ်ကြသော ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့ကို သူ၏ပုန်ကန်မှုထဲသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။

သူတို့က ယာကုပ်၏ သားဦးများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ မောရှေ အတင်းအဓမ္မ ရယူထားသော အဓိက အာဏာသည် သူတို့နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်ဟု တွေးတောဆင်ခြင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကောရနှင့်အတူ ပုရောဟိတ် ရာထူးကို ရယူရန် ပြတ်စဲထားကြသည်။ ထိုသူသုံးဦးသည် ဆိုးညစ်သော အလုပ်တွင် အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။ ပုရောဟိတ်နှင့် အစိုးရအဖွဲ့တွင် ဝေစုပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြပြီး ကျော်ကြားသော လူနှစ်ရာငါးဆယ်ကို သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် သွေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လေဝိအမျိုးသားတို့အား ရွှေနွားရုပ် ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းတို့တွင် မပါဝင်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် သစ္စာရှိခဲ့ကြခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း၊ တဲတော်၌ အမှုတော်ဆောင်ရန် ဂုဏ်ပြုတော်မူခဲ့သည်။

လေဝိအမျိုးသားတို့အား တဲတော်ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် တပ်စွဲရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဣသရေလ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့မူကား တဲတော်နှင့် ဝေးရာတွင် တဲထိုးကြ၏။ သူတို့ ခရီးထွက်ကြသောအခါ လေဝိအမျိုးသားတို့သည် တဲတော်ကို ဖြုတ်သိမ်းကြပြီး၊ တဲတော်ကို လည်းကောင်း၊ သက်သေခံရာ ကျမ်းသေတ္တာတော်ကို လည်းကောင်း၊ မီးခုံကို လည်းကောင်း၊ အခြားသော သန့်ရှင်းသော ပရိဘောဂပစ္စည်းများကို လည်းကောင်း သယ်ဆောင်ကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် လေဝိအမျိုးသားတို့ကို ထိုကဲ့သို့ ဂုဏ်ပြုတော်မူခဲ့သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် ပရိသတ်နှင့် ပိုမိုကြီးမားသော သြဇာတိက္ကမကို ရရှိနိုင်ရန်အတွက် ရာထူးအဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားလာစေရန် တောင့်တလာကြသည်။ "ထိုသူတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်၍ စုဝေးကြပြီးလျှင်၊ သင်တို့သည် အလွန်အကျွံ ပြုကြ၏။ အကြောင်းမူကား ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် သန့်ရှင်းကြ၏၊ လူတိုင်းသည် သန့်ရှင်းကြ၏၊ ထာဝရဘုရားလည်း သူတို့တွင် ရှိတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ ပရိသတ်အပေါ်၌ သင်တို့ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ကြသနည်းဟု ဆိုကြ၏။"

ကောရ၊ ဒါသန်၊ အာဗိရမ်နှင့် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသော မင်းအရာရှိ နှစ်ရာငါးဆယ်တို့သည် ရှေးဦးစွာ မနာလိုဝန်တိုလာကြပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ပုန်ကန်တတ်လာကြသည်။ သူတို့သည် လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် မောရှေ၏ ရာထူးနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုခဲ့ကြရာမှ မောရှေကဲ့သို့ မည်သူမဆို နေရာယူနိုင်သော အလွန်တရာ အလိုရှိဖွယ်ရာ ရာထူးနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်လာကြသည်။ သူတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အပေါ် သူတို့ ကိုယ်တိုင် နေရာယူခဲ့ကြသည်ဟု စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ယုံမှားမိ ترထိအောင် နှင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်စားမိ ترထိအောင် မကျေနပ်ချက်များဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှင်းခဲ့ကြသည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ပုရောဟိတ် ရာထူးနှင့် အစိုးရအဖွဲ့ကို ရယူခြင်းဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ပရိသတ်အပေါ်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ခဲ့ကြကြောင်း၊ ဤရာထူးသည် သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုတစ်ခုတည်းအပေါ် သီးသန့် အပ်နှင်းသင့်သည် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့က ဆိုကြ၏။ ညီအစ်ကိုများနှင့် တန်းတူညီမျှ ရှိကြလျှင် သူတို့အတွက် လုံလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အထူးသဖြင့် တည်ရှိခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းကို တန်းတူညီမျှ ခံစားရသော လူထုထက် ပိုမိုသန့်ရှင်းခြင်း မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြ၏။

မောရှေသည် ကောရ၏ စကားများကို နားထောင်သောအခါ၊ စိတ်နှလုံး ညှိုးငယ်ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်လာပြီး လူတို့ရှေ့တွင် ပုံလျက်လဲလေ၏။ "မောရှေကလည်း၊ ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ပြောဆိုသည်မှာ၊ နက်ဖြန်နေ့၌ မည်သူသည် ထာဝရဘုရား၏ လူဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သူသည် သန့်ရှင်းကြောင်းကို ထာဝရဘုရား ပြသတော်မူလိမ့်မည်။ မိမိ ရွေးကောက်တော်မူသော သူကိုသာလျှင် မိမိထံသို့ ချဉ်းကပ်စေတော်မူလိမ့်မည်။ ဤသို့ ပြုကြလော့။ ကောရနှင့် သင်တို့ ပရိသတ်အכלတရ တို့သည် မီးရှူးများကို ယူကြလော့။ မီးကို ထည့်၍ နက်ဖြန်နေ့၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် နံ့သာပေါင်းကို တင်ကြလော့။ ထာဝရဘုရား ရွေးကောက်တော်မူသော သူသည် သန့်ရှင်းလိမ့်မည်။ လေဝိသားတို့၊ သင်တို့သည် အလွန်အကျွံ ပြုကြ၏ဟု ဆိုပြီးလျှင်၊ မောရှေက၊ လေဝိသားတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ဣသရေလ ပရိသတ်အထဲမှ သင်တို့ကို ခွဲထုတ်၍ တဲတော်အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်စေခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ ပရိသတ်ရှေ့တွင် ရပ်၍ သူတို့အား အမှုတော်ဆောင်စေခြင်းငှာ လည်းကောင်း၊ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို မိမိထံသို့ ချဉ်းကပ်စေတော်မူခြင်းသည် သင်တို့အဖို့ အလွန်သေးငယ်သော အရာ ဖြစ်သလော။ သင်နှင့်တကွ လေဝိသား တိုင်းရင်းသား အပေါင်းတို့ကိုလည်း မိမိထံသို့ ချဉ်းကပ်စေတော်မူပြီ။ သင်တို့သည် ပုရောဟိတ် ရာထူးကိုလည်း ရှာကြသေးသလော။ ထို့ကြောင့် သင်နှင့် သင်၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ စုဝေးကြ၏။ အာရုန်ကား အဘယ်သူနည်း၊ သင်တို့သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ညည်းတွားကြသနည်းဟု ဆို၏။" အာရုန်သည် မည်သည့်ရာထူးကိုမျှ မိမိအလိုအလျောက် ရယူခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ဘုရားသခင်သာလျှင် သူ့ကို သန့်ရှင်းသော ရာထူးတွင် ခန့်ထားတော်မူကြောင်း မောရှေက သူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။

ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့ကလည်း၊ "နို့နှင့် ပျားရည် စီးသော ပြည်မှ ငါတို့ကို ခေါ်ထုတ်လာ၍ ဤတော၌ သတ်ရမည် အကြောင်းပေတော၊ သို့မဟုတ် ငါတို့အပေါ်၌ အကြွင်းမဲ့ မင်းအဖြစ်ကို ခံယူလိုသလော။ ဤမျှမက၊ နို့နှင့် ပျားရည် စီးသော ပြည်သို့လည်း ငါတို့ကို သွင်းတော်မမူ၊ လယ်ယာစပျောက်ဥယျာဉ် အမွေကိုလည်း ပေးတော်မမူ။ ဤလူတို့၏ မျက်စိကို ထုတ်လိုသလော။ ငါတို့ မလာကြဟု ဆိုကြ၏။"

သူတို့သည် ကတိထားရာ ပြည်ထဲသို့ မဝင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ မောရှေကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ဤကဲ့သို့ မဆက်ဆံခဲ့ကြောင်း၊ ဤတော၌ သေရမည်ဟု မိန့်တော်မမူခဲ့ကြောင်း သူတို့က ဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကို သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ကြဘဲ၊ ဤအရာသည် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခြင်း မဟုတ်ဘဲ မောရှေ ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ကာနန်ပြည်သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မရောက်ရှိစေရန် မောရှေက အရာရာကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြ၏။ နို့နှင့် ပျားရည် စီးသော ပြည်မှ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းအကြောင်းကိုလည်း သူတို့ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ မျက်စိကန်းသော ပုန်ကန်မှုကြောင့် အီဂျစ်ပြည်၌ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ထိုပြည်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဥပဒ်များကို သူတို့ မေ့လျော့နေကြ၏။ သို့သော် ယခုမူကား မောရှေသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာစေရန် အလို့ငှာ ကောင်းသောပြည်မှ ခေါ်ထုတ်လာပြီး ဤတော၌ သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်နေသည်ဟု မောရှေကို စွပ်စွဲနေကြ၏။ ဣသရေလ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေ အပေါင်းတို့တွင် မောရှေ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်ရန်နှင့် သူ၏ လှည့်စားမှုကို ဖော်ထုတ်ရန် လောက်အောင် ပညာရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိဟု ယူဆသလော၊ သို့တတည်းမဟုတ် သူတို့၏ အလိုရှိတိုင်း မျက်စိကန်းသူများကဲ့သို့ တစ်ခါတစ်ရံ ကာနန်ပြည်ဘက်သို့ လည်းကောင်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပင်လယ်နီနှင့် အီဂျစ်ပြည်ဘက်သို့ လည်းကောင်း မိမိသဘောအတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို အားလုံး ခံယူကြလိမ့်မည်ဟု ယူဆသလော ဟု မောရှေအား ထောင်လွှားသော သဘောဖြင့် မေးမြန်းခဲ့ကြ၏။ ဤစကားများကို ပရိသတ်ရှေ့တွင် ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ အာဏာကို နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ အသိအမှတ် မပြုတော့ရန် အကြွင်းမဲ့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြ၏။

မောရှေသည် ဤမတရားသော စွပ်စွဲချက်များကြောင့် အလွန်တရာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် မည်သည့်အခါမျှ အာဏာရှင်ဆန်ဆန် ပြုမူခဲ့ခြင်း ရှိ မရှိကို လူတို့ရှေ့တွင် ဘုရားသခင်ထံ လျှောက်ထားခဲ့ပြီး တရားသူကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ လူအများစုမှာ စိတ်ဝမ်းကွဲပြားနေကြပြီး ကောရ၏ မှားယွင်းသော ကိုယ်စားပြုဖော်ပြမှုများကြောင့် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရကြသည်။ "မောရှေကလည်း၊ ကောရ၊ သင်နှင့် သင်၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည်၊ သင်တို့နှင့် အာရုန်တို့သည် နက်ဖြန်နေ့၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် ရှိကြလော့။ လူတိုင်း မိမိတို့၏ မီးရှူးများကို ယူကြလော့။ မီးရှူးများထဲတွင် နံ့သာပေါင်းကို ထည့်၍ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ ယူဆောင်လာကြလော့။ မီးရှူး နှစ်ရာငါးဆယ်ကို သင်နှင့် အာရုန်တို့သည် လူတိုင်း မိမိတို့၏ မီးရှူးကို ယူလာကြလော့ဟု ဆိုသည်အတိုင်း၊ လူတိုင်း မိမိတို့၏ မီးရှူးများကို ယူ၍ မီးကိုထည့်ကာ နံ့သာပေါင်းကို တင်ပြီးလျှင် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့နှင့်အတူ ပရိသတ်တဲတော် တံခါးဝတွင် ရပ်နေကြ၏။"

ပုရောဟိတ် ရာထူးကို တောင့်တကြသော ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်တို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်အားကိုးလျက် မီးရှူးများကို ယူဆောင်လာကြပြီး မောရှေနှင့်အတူ တဲတော်တံခါးဝတွင် ရပ်နေကြ၏။ ကောရသည် မိမိ၏ မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်စားမိ ترထိအောင် အမြဲတမ်း စွဲကိုင်ထားခဲ့ရာ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် အလွန်ဖြောင့်မတ်သော လူမျိုးဖြစ်ကြပြီး၊ မောရှေသည် ကား အမြဲတမ်း ပရိသတ်တို့သည် သန့်ရှင်းရန် လိုအပ်ကြောင်းကိုသာ အထပ်ထပ် ဟောပြောနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေခဲ့၏၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ထပ်မံ သန့်ရှင်းရန် မလိုတော့ဟု ယူဆနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤပုန်ကန်တတ်သူတို့သည် လူထုအများစုအား သူတို့ကိုယ်တိုင် မှန်ကန်နေကြပြီး အခက်အခဲ အသီးသီးတို့မှာ အမြဲတမ်း အပြစ်များကို သတိပေးနေတတ်သော အုပ်စိုးရှင် မောရှေကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်စေရန် ဖားယောင်းသွေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ကောရသာလျှင် သူတို့ကို ဦးဆောင်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ သူတို့၏ ကျရှုံးမှုများကို ထပ်မံသတိပေးမည့်အစား သူတို့၏ ဖြောင့်မတ်သော အလုပ်များကို ချီးကျူးဟောပြောပေးမည်ဆိုပါက၊ သူတို့၏ ခရီးစဉ်သည် အလွန်တရာ ငြိမ်းချမ်းပြီး သာယာဝပြောလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည်လည်း တောကန္တာရထဲတွင် အရှေ့အနောက် မောင်းထုတ်မည် မဟုတ်ဘဲ ကတိထားရာ ပြည်ထဲသို့ အသေအချာ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်ဟု လူတို့က တွေးတောခဲ့ကြသည်။ ကတိထားရာ ပြည်ထဲသို့ မဝင်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သူမှာ မောရှေသာဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူတို့က ဆိုကြ၏။ ကောရသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်တရာ မြှင့်တင်ယုံကြည်လျက် ဣသရေလ ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်စေရန် "ပရိသတ်တဲတော် တံခါးဝသို့ စုဝေးစေ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ထင်ရှားပေါ်ထွန်း၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ သင်တို့သည် ဤပရိသတ်အထဲမှ ဖယ်ရှားကြလော့။ တစ်ခဏချင်းတွင် ငါသည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် ပုံလျက်လဲလျက်၊ အို ဘုရားသခင်၊ ခပ်သိမ်းသော လူဇာတိတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ပိုင်သတော်မူသော ဘုရားသခင်၊ လူတစ်ဦးတည်းသာ အပြစ်ပြုလျှင် ပရိသတ်အပေါင်းတို့အပေါ်၌ အမျက်ထွက်တော်မူမည်လောဟု လျှောက်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ပရိသတ်တို့အား ပြောဆိုရမည်မှာ၊ ကောရ၊ ဒါသန်၊ အာဗိရမ်တို့၏ တဲတော် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖယ်ရှားကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေသည် ထነိုးထပြီးလျှင် ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့ထံသို့ သွား၏၊ ဣသရေလ အကြီးအကဲတို့လည်း လိုက်ကြ၏။ ပရိသတ်တို့အား ပြောဆိုသည်မှာ၊ ဤဆိုးညစ်သော လူတို့၏ တဲများအနီးမှ ဖယ်ရှားကြလော့၊ သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတို့ကြနှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ အပြစ်များအားလုံးနှင့်အတူ သင်တို့လည်း ပျက်စီးရလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လူတို့သည် ကောရ၊ ဒါသန်၊ အာဗိရမ်တို့၏ တဲပတ်ဝန်းကျင်မှ ခပ်သိမ်းသော အရပ်ရပ်တို့၌ ဖယ်ရှားကြ၏။ ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့မူကား ထွက်လာကြပြီးလျှင် မိမိတို့၏ တဲတံခါးဝတွင် မယား၊ သား၊ ငယ်သော ကလေးများတို့နှင့်အတူ ရပ်နေကြ၏။ မောရှေကလည်း၊ ဤအမှုအရာ အားလုံးတို့ကို ဆောင်ရွက်စေရန် ထာဝရဘုရား စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို ဤအရာအားဖြင့် သင်တို့ သိရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ကိုယ်ဆန္ဒအလျောက် ဤအမှုတို့ကို ပြုခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။ ဤလူတို့သည် လူအပေါင်းတို့ သေတတ်သော သေခြင်းဖြင့် သေကြလျှင်၊ သို့မဟုတ် လူအပေါင်းတို့ ခံရတတ်သော ဘေးဒဏ်ကို ခံရကြလျှင်၊ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသည် မဟုတ်။ သို့မဟုတ် ထာဝရဘုရားသည် အဆန်းတကြယ် ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ မြေကြီးသည် ပါးစပ်ကို ဟပြီးလျှင် သူတို့နှင့်တကွ သူတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်း အပေါင်းတို့ကို မျိုချ၍ မူလအသက်ရှင်လျက် တူးမြောင်းထဲသို့ ဆင်းသွားကြလျှင်၊ ဤလူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ဒေါသထွက်စေကြပြီဟု သင်တို့ သိနားလည်ရလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။ မောရှေ စကားပြောဆိုခြင်း ရပ်စဲသည်နှင့်တပြိုင်နက် မြေကြီးသည် ပါးစပ်ကိုဟ၍ သူတို့နှင့်တကွ သူတို့၏ တဲများကို လည်းကောင်း၊ သူတို့နှင့် ပိုင်ဆိုင်သမျှသော အရာများကို လည်းကောင်း မျိုချလေ၏။ သူတို့သည် အသက်ရှင်လျက် တူးမြောင်းထဲသို့ ဆင်းသွားကြပြီး မြေကြီးသည် အပေါ်မှ ပိတ်သွားသဖြင့် ပရိသတ်အထဲမှ ပျက်စီးဆုံးပါးသွားကြ၏။"

ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရသောသူတို့၏ ငိုကြွေးသံကို ဣသရေလ ကလေးငယ်များ ကြားကြသောအခါ၊ သူတို့သည် ထိုသူတို့ထံမှ များစွာသော အကွာအဝေးသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ အကြောင်းမူကား မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို လက်ခံခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အပြစ်ရှိကြောင်း သိရှိကြပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ မိမိတို့လည်း ပျက်စီးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်သည် ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဘုန်းတော်ထွန်းတောက်ပသော မေဃတိမ်တိုက်ထဲမှ မီးကျလာပြီး နံ့သာပေါင်းကို တင်ခဲ့ကြသော လူနှစ်ရာငါးဆယ်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။ ထိုသူတို့သည် မင်းအရာရှိများ ဖြစ်ကြ၏၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကောင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိကြပြီး ပရိသတ်အထဲတွင် သြဇာတိက္ကမ ကြီးမားကြသော၊ ကျော်ကြားကြသော လူများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ကို အလွန်တရာ လေးစားကြပြီး၊ ခက်ခဲသော ကိစ္စရပ်များတွင် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မကြာခဏ တောင်းခံခဲ့ကြရ၏။ သို့သော် သူတို့သည် မှားယွင်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ကြရပြီး မနာလိုဝန်တိုတတ်လာကာ ပုန်ကန်တတ်လာကြ၏။ သူတို့သည် ပုန်ကန်မှုတွင် ပထမဆုံး မပါဝင်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကောရ၊ ဒါသန်၊ အာဗိရမ်တို့နှင့်အတူ မပျက်စီးခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ အဆုံးသတ်ကို ရှေးဦးစွာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ အပြစ်အတွက် နောင်တရရန် အခွင့်အရေး ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဆိုးညစ်သော လူတို့ ပျက်စီးခြင်းကို သူတို့ မကျေနပ်ခဲ့ကြပေ၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူတို့ကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လေ၏။

"ထာဝရဘုရားသည်လည်း မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ပုရောဟိတ် အာရုန်၏ သား ဧလာဇာအား ပြောရမည်မှာ၊ မီးလောင်ရာမှ မီးရှူးများကို ယူ၍ ထိုမီးကို တစ်ဘက်သို့ လွှင့်ပစ်လော့၊ အကြောင်းမူကား ထိုမီးရှူးတို့သည် သန့်ရှင်းကြ၏။ မိမိတို့၏ အသက်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြစ်မှားသော ထို sinners များ၏ မီးရှူးများကို ပလ္လင်ကို ဖုံးအုပ်ရန် ကျယ်ပြန့်သော ပြားများဖြစ်စေရန် ပြုလုပ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် ထိုမီးရှူးများကို တင်ခဲ့ကြသောကြောင့် သန့်ရှင်းကြ၏။ ဣသရေလ ကလေးငယ်များအတွက် နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။" ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို ဤကဲ့သို့ ပြသပြီးနောက်၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ တဲများသို့ ပြန်သွားကြသော်လည်း စိတ်နှလုံး နှိမ့်ချခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေကြ၏။ ပုန်ကန်တတ်သော စိတ်ဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အလွန်တရာ ခံခဲ့ကြရပြီး၊ ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်တို့က သူတို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော လူမျိုးဖြစ်ကြပြီး မောရှေကြောင့် မတရားသဖြင့် ဆက်ဆံခံခဲ့ရကာ အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရသည်ဟု ဖားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရ၏။ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် သူတို့၏ စိတ်အာရုံတို့သည် လုံးဝ စိုးမိုးခံနေရသောကြောင့် မိမိတို့၏ မျက်စိကန်းသော ဘက်လိုက်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့၏။ ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်တို့သည် အားလုံး ဆိုးညစ်ကြပြီး မောရှေသာလျှင် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု သူတို့သာ ဝန်ခံကြမည်ဆိုပါက၊ သူတို့သည် လုံးဝ လက်မခံလိုကြသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဤတောကန္တာရထဲတွင် အသေအချာ သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟူသော စကားကို လက်ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤအရာကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိကြဘဲ၊ အရာရာသည် လှည့်စားမှု သက်သက်သာဖြစ်ပြီး မောရှေသည် သူတို့ကို လှည့်စားခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော လူတို့သည် သူတို့အား နှစ်လိုဖွယ်ရာ စကားများကို ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် မေတ္တာကို ပြသခဲ့ကြသောကြောင့်၊ မောရှေကို မိမိတို့အပေါ် ကြံစည်တတ်သူတစ်ဦးအဖြစ် တွေးတောခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ မမှားနိုင်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး၊ အဆုံးသတ်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော ထိုလူတို့သည် ကောင်းသော လူများဖြစ်ကြပြီး၊ မောရှေသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏။

စာတန်သည် လှည့်စားခံရသော စိတ်ဝိညာဉ်များကို ကြီးမားသော အကွာအဝေးသို့ ဦးဆောင်သွားနိုင်၏။ သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ အမြင်နှင့် အကြားအာရုံတို့ကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေနိုင်၏။ ဣသရေလ လူမျိုးတို့၏ အဖြစ်အပျက်တွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့၏။ "သို့သော် နက်ဖြန်နေ့၌ ဣသရေလ ကလေးငယ်များ၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းတွားကြလျက်၊ သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ လူတို့ကို သတ်ကြပြီဟု ဆိုကြ၏။" မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ဘက်မှ အောင်မြင်မှုနှင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော ဤကိစ္စရပ်အပေါ် လူတို့သည် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြ၏။ ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်တို့သည် မီးရှူးများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပုရောဟိတ် ရာထူးကို မလေးမစားဖြင့် ကျင့်သုံးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူတို့သည် အံ့သြချီးမွမ်းခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏။ ဤလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်တော်မူခြင်းကို ရဲရင့်ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်စော်ကားနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ပျက်စီးသွားကြသောအခါ လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ခဏတာ အချိန်ကုန်သွားပြီးနောက် လူအများစုသည် ဆူညံသော ပုံစံဖြင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော ထိုလူတို့၏ အသွေးအသေအတွက် သူတို့ကို စွပ်စွဲခဲ့ကြ၏။

"ပရိသတ်တို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်၍ စုဝေးကြသောအခါ၊ ပရိသတ်တဲတော်ဘက်သို့ ကြည့်ရှုကြ၏၊ ထိုအခါ မေဃတိမ်တိုက်သည် တဲတော်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ထင်ရှားပေါ်ထွန်း၏။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့လည်း ပရိသတ်တဲတော် ရှေ့တော်သို့ လာကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ သင်တို့သည် ဤပရိသတ်အထဲမှ ဖယ်ရှားကြလော့၊ တစ်ခဏချင်းတွင် ငါသည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် ပုံလျက်လဲကြ၏။" ဣသရေလတို့၏ ပုန်ကန်မှုနှင့် မောရှေအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့ကြသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အပြုအမူများ ရှိနေသော်လည်း၊ မောရှေသည် ရှေးကကဲ့သို့ပင် သူတို့အပေါ်၌ တူညီသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသခဲ့၏။ သူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်တွင် ပုံလျက်လဲလျက် လူတို့အား သနားကြင်နာပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် လူတို့၏ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူရန် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်တွင် ဆုတောင်းနေစဉ်အတွင်း၊ မောရှေသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်တွင် ဆက်လက်ရှိနေ၍ သူ၏ ဆုတောင်းချက်များသည် နံ့သာပေါင်းနှင့်အတူ တက်လာပြီး ဘုရားသခင် လက်ခံတော်မူဖွယ်ရာ ဖြစ်စေရန်အတွက်၊ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်မှုတွင် မပျက်စီးသွားကြစေရန် အာရုန်အား သူတို့၏ အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပြုလုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့၏။ "မောရှေကလည်း အာရုန်အား၊ မီးရှူးကို ယူလော့၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှ မီးကို ထိုမီးရှူးထဲသို့ ထည့်လော့၊ နံ့သာပေါင်းကို တင်လော့၊ ပရိသတ်ထံသို့ အမြန်သွားလော့၊ သူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပြုလော့၊ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားထံမှ အမျက်တော် ထွက်လာပြီ၊ ဘေးဒဏ်သည် စတင်နေပြီဟု ဆို၏။ အာရုန်လည်း မောရှေ မိန့်မှာသည်အတိုင်း ယူ၍ ပရိသတ်အလယ်သို့ ပြေးသွား၏။ ထိုအခါ လူတို့တွင် ဘေးဒဏ် စတင်နေပြီ ဖြစ်၏။ နံ့သာပေါင်းကို တင်၍ လူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပြုလေ၏။ သေသောသူနှင့် အသက်ရှင်သောသူတို့၏ အကြားတွင် ရပ်နေ၏၊ ထိုအခါ ဘေးဒဏ် ရပ်တန့်သွား၏။ ဘေးဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးသွားကြသော သူတို့ကား ကောရ၏ ကိစ္စကြောင့် သေဆုံးသွားကြသူများမှအပ တစ်သောင်းလေးထောင် ခုနစ်ရာ ဖြစ်၏။ အာရုန်လည်း ပရိသတ်တဲတော် တံခါးဝတွင် ရှိသော မောရှေထံသို့ ပြန်လာ၏၊ ဘေးဒဏ်လည်း ရပ်တန့်သွား၏။"

အခန်း ၂၈ — အာရုန်၏ တောင်ဝှေး

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့၏ မှားယွင်းဖောက်ပြန်နေသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြုပြင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အခြားသော သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုကို ကရုဏာတော်ဖြင့် သနားကြင်နာစွာ ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးအနွယ် တိုင်းသည် တောင်ဝှေး တစ်ခုစီကို ယူကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တောင်ဝှေးပေါ်တွင် သူတို့၏ အဘတို့၏ အိမ်ထောင်စု အမည်ကို ရေးထမှတ်သားကြရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။ "သင်သည် အာရုန်၏ အမည်ကို လေဝိ၏ တောင်ဝှေးပေါ်တွင် ရေးရမည်၊ အကြောင်းမူကား တောင်ဝှေး တစ်ခုသည် သူတို့၏ အဘတို့၏ အိမ်ထောင်စု အကြီးအကဲအတွက် ဖြစ်ရမည်။ သက်သေခံချက် ရှေ့တော်တွင် ရှိသော ပရိသတ်တဲတော်၌ သင်တို့နှင့် ငါတွေ့ဆုံမည့် အရပ်တွင် ထိုတောင်ဝှေးများကို ထားရမည်။ ငါ ရွေးကောက်မည့် လူ၏ တောင်ဝှေးသည် ပွင့်လန်းလိမ့်မည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ဣသရေလ ကလေးငယ်များက သင်တို့အပေါ်၌ ညည်းတွားကြသော ညည်းတွားခြင်းများကို ငါ့ထံမှ ကင်းစင်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေလည်း သက်သေခံတဲတော်အတွင်း၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်တွင် တောင်ဝှေးများကို ထား၏။ နက်ဖြန်နေ့၌ မောရှေသည် သက်သေခံတဲတော်ထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ၊ လေဝိအိမ်ထောင်စုအတွက် အာရုန်၏ တောင်ဝှေးသည် အညှောင့်ထွက်ခဲ့ပြီး၊ အဖူးအပွင့်များ ပွင့်လာကာ၊ ဗာဒံသီးများကို သီးခဲ့သည်ကို တွေ့ရ၏။ မောရှေလည်း ထာဝရဘုရားရှေ့တော်မှ တောင်ဝှေးအားလုံးကို ဣသရေလ ကလေးငယ်များ အားလုံးထံသို့ ထုတ်ဆောင်လာ၏၊ သူတို့သည် ကြည့်ရှုကြပြီး လူတိုင်း မိမိတို့၏ တောင်ဝှေးကို ယူကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း မောရှေအား၊ ပုန်ကန်တတ်သူတို့အား ဆန့်ကျင်သော နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားရန် အာရုန်၏ တောင်ဝှေးကို သက်သေခံချက် ရှေ့တော်သို့ ပြန်လည် ယူဆောင်လာလော့။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သူတို့သည် မသေဆုံးကြရအောင် သူတို့၏ ညည်းတွားခြင်းများကို ငါ့ထံမှ အကြွင်းမဲ့ ဖယ်ရှားပစ်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။" ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ညည်းညူသံများကို တိတ်ဆိတ်စေရန် လုံလောက်သော အံ့ဖွယ်အမှုကို ဤနေရာတွင် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ဤအံ့ဖွယ်အမှုသည် ဘုရားသခင်သည် မည်သူ့အပေါ်တွင် ပုရောဟိတ် ရာထူးကို အတည်ပြုသန့်မြတ်စေခဲ့သည်ဟူသော အမြဲတမ်း တည်ရှိနေမည့် သက်သေခံချက် တစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။ တောင်ဝှေးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ပြောင်းလဲမှု အားလုံးသည် တစ်ညတာအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အာရုန်နှင့် ကျန်ရှိနေသေးသော ဣသရေလ ကလေးငယ်များကို အတိအကျ ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးခဲ့ကြောင်းကို သူတို့အား သဘောပေါက်စေရန် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပုရောဟိတ်အာဏာကို နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဤအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တောင်ဝှေးကို အတိတ်ကို သတိရစေရန်၊ ညည်းညူခြင်း မပြုကြရန်နှင့် ပုရောဟိတ် ရာထူးသည် မည်သူ့အပေါ်တွင် တရားဝင် ပိုင်ဆိုင်ကြောင်းကို နောက်ထပ် မေးခွန်းမထုတ်မိစေရန် လူတို့အား မကြာခဏ ပြသရန်အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့၏။ ဣသရေလ ကလေးငယ်များသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို မတရားသဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ကြခြင်းသည် မှားယွင်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက် နားလည်လာကြသောအခါ၊ သူတို့၏ လွန်ခဲ့သော ပုန်ကန်မှုကို မှန်ကန်သော အလင်းတန်းဖြင့် မြင်တွေ့ကြရပြီး အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် မောရှေထံသို့ ပြောဆိုကြသည်မှာ၊ "ငါတို့ သေရပြီ၊ ငါတို့ ပျက်စီးရပြီ၊ ငါတို့ အားလုံး ပျက်စီးရပြီ" ဟု ဆို၏။ အဆုံးသတ်တွင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာ ဤတောကန္တာရထဲတွင် သေဆုံးရမည်ဟူသော မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ အမှန်တရားကို ယုံကြည်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရကြ၏။ ကတိထားရာ ပြည်ထဲသို့ မဝင်ရဘဲ သေဆုံးရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သူမှာ အမှန်တကယ် ထာဝရဘုရားပင် ဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့ ယုံကြည်လာကြပြီးနောက်၊ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မှန်ကန်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ အာဏာကို ဆန့်ကျင်၍ ပုန်ကန်ခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားခဲ့ကြကြောင်းကို ဝန်ခံခဲ့ကြ၏။ ထို့အပြင် ကောရနှင့် သူနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသော သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသော sinners များ ဖြစ်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို တရားမျှတစွာ ခံစားခဲ့ကြရကြောင်းကိုလည်း ဝန်ခံခဲ့ကြ၏။

မောရှေနှင့် အာရုန်ကို လည်းကောင်း၊ ယေဟောဝါ ဘုရားကို လည်းကောင်း ဆန့်ကျင်၍ ပုန်ကန်ခဲ့ကြသော ကောရနှင့် သူ၏ ပရိသတ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်သော အဖြစ်အပျက် အချက်အလက်များသည် ဘုရားသခင်၏ လူများအတွက်၊ အထူးသဖြင့် ကမ္ဘာလောက၏ နိဂုံးပိုင်းနှင့် နီးကပ်သော ကာလတွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြသော သူများအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ လူများအထဲတွင် သူပုန်ထမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့၏ စံနမူနာကို အတုယူရန် လူတို့အား ဦးဆောင်ခဲ့၏။ ရှင်းလင်းသော သက်သေခံချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ ထነိုးထခွင့်ပြုကြသော သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်စားခြင်းခံရကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်တော် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ရန် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ခဲ့ကြသော သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လူများအထက်တွင် မြှင့်တင်ခံရကြပြီး၊ သူတို့၏ အကြံဉာဏ်များနှင့် ဆုံးမစကားများမှာ မလိုအပ်ဘဲ ဖြစ်နေသည်ဟု အမှန်တကယ် တွေးတောခဲ့ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ လူများအထဲတွင် ရှိနေသော အပြစ်များကို ဆုံးမရာတွင် ဘုရားသခင် ပြောကြားစေလိုသော ရှင်းလင်းသော သက်သေခံချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ သူတို့သည် ထነိုးထခဲ့ကြ၏။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ ဆေးရွက်ကြီး စသည့် အန္တရာယ်ရှိသော စွဲလမ်းမှုများကို ဆန့်ကျင်၍ ပေးအပ်ခဲ့သော သက်သေခံချက်များသည် လူတန်းစားတစ်ရပ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့၏၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ ရုပ်တုများကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေတည်း။ အချို့သော သူများသည် ဤအန္တရာယ်ရှိသော အရာအားလုံးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်ရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ပေးအပ်ခဲ့သော ရှင်းလင်းသော သက်သေခံချက်များကို ငြင်းပယ်၍ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှု၏ တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်လျောရမည်လောဟူ၍ အတန်ကြာအောင် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် တည်ငြိမ်မှု မရှိသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြ၏။ အမှန်တရားကို သိမြင်သော သူတို့၏ စိတ်နှလုံး ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာ စွဲလမ်းမှုတို့အကြားတွင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားနေခဲ့၏။ သူတို့၏ မတည်ငြိမ်သော အခြေအနေသည် သူတို့အား အားနည်းစေခဲ့ပြီး လူအများစုတွင် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုက အနိုင်ယူသွားခဲ့၏။ သန့်ရှင်းသော အရာများကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်းသည် ဤနှေးကွေးသော အဆိပ်အတောက်များကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသွားခဲ့ကြ၏; အဆုံးသတ်တွင် မည်သို့ပင် အကျိုးဆက် ဖြစ်လာပါစေ၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ဟု သူတို့သည် အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်သည် သူတို့နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အပြစ်မှ လည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်၏ အပြစ်မှ လည်းကောင်း ဘုရားသခင် အမိန့်ပေးတော်မူသည့်အတိုင်း မိမိတို့ကိုယ်ကို စင်ကြယ်စေလျက် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ သန့်ရှင်းခြင်းကို ပြီးပြည့်စုံစေနေကြသော သူတို့အကြားတွင် ခြားနားခြင်း နံရံတစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တည်ဆောက်ခဲ့၏။ ပေးအပ်ခဲ့သော တည့်မတ်သော သက်သေခံချက်များသည် သူတို့၏ လမ်းခရီးတွင် အတားအဆီး ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ကြီးမားသော စိတ်မသက်မသာမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း၊ မိမိတို့နှင့် အခြားသူများအား ၎င်းတို့သည် မမှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်စေရန် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း သက်သာရာ ရရှိခဲ့ကြ၏။ လူတို့သည် အရာရာ မှန်ကန်နေကြပြီး ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ဆုံးမသော သက်သေခံချက်များသာ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြ၏။ ပုန်ကန်တတ်သူတို့သည် သူတို့၏ အလံတော်ကို လွှင့်ထူကြသောအခါ၊ စိတ်ဝမ်းကွဲပြားနေသူ အားလုံးသည် စံနှုန်းအောက်တွင် စုဝေးကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ချို့ယွင်းချက်ရှိသူ အားလုံး၊ ခြေစုံကန်းသူများ၊ ခြေဆတ်သူများနှင့် မျက်စိကန်းသူများ အားလုံးသည် ကွဲပြားခြင်းကို ဖြန့်ကြက်ရန်နှင့် သစ်စေ့ကြဲရန် မိမိတို့၏ သြဇာတိက္ကမကို ပေါင်းစပ်ကြ၏။

အလုပ်တော်၏ ဦးခေါင်းတွင် ရှိနေကြသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်တို့၏ ရှေ့သို့ တိုးတက်မှုတိုင်းကို ပုန်ကန်တတ်သော စိတ်ဝိညာဉ် ရှိခဲ့ကြသူတို့က သံသယဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး၊ ရိုးသားသော သူတို့သည် မှန်ကန်သော အသိပညာ မရှိခြင်းကြောင့် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရသည်အထိ အပြစ်ရှာတတ်သူတို့က သူတို့၏ အပြုအမူ အားလုံးကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ကြ၏။ သူတို့ကို လမ်းလွဲသွားစေခဲ့ကြသော သူတို့သည် မျက်စိကန်းသော ဘက်လိုက်မှုကြောင့် လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူခဲ့သော သက်သေခံချက်များကို ငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤမျှလောက် သြဇာလွှမ်းမိုးခံခဲ့ရကြသဖြင့် ကောင်းစွာ မမြင်နိုင်၊ မကြားနိုင်ကြတော့ပေ။ ပုန်ကန်မှုထဲသို့ ဦးဆောင်သွားခြင်းကို ခံခွင့်ပြုခဲ့ကြသော ဤသူအချို့အား၊ ဣသရေလ လူမျိုးတို့သည် မှားယွင်းနေကြပြီး မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မှန်ကန်ကြောင်းကို သဘောပေါက်စေရန် မည်မျှ ခက်ခဲခဲ့သနည်း၊ ဤသူတို့ကိုလည်း မှားယွင်းကြောင်း သဘောပေါက်စေရန် ထိုမျှလောက်ပင် ခက်ခဲပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် မြေကြီးအား ပါးစပ်ဟစေ၍ ပုန်ကန်မှုတွင် ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသော ကောရ၊ ဒါသန်နှင့် အာဗိရမ်တို့ကို မျိုချစေတော်မူပြီးနောက်၌ပင်လျှင်၊ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မှားယွင်းနေကြပြီး ထာဝရဘုရား၏ လူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်ဟု လူတို့က ဆက်လက်၍ တွေးတောနေဆဲ ဖြစ်ကြ၏။ ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော လူတို့အထဲမှ တစ်သောင်းလေးထောင် ခုနစ်ရာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြရသည်အထိ ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုမှ မပျောက်ကွယ်ခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက်တွင်မှ၊ ဤအရာ အားလုံးပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ပုရောဟိတ် ရာထူးနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထာဝရ တည်မြဲစေရန် အာရုန်၏ တောင်ဝှေးအပေါ်တွင် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အံ့ဖွယ်အမှုကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ပြုလုပ်ပြသတော်မူခဲ့၏။