အခန်း ၂ — ခရစ်တော်၏အသက်တာ

 

အခန်း ၂ — ခရစ်တော်၏အသက်တာ

ငယ်စဉ်ကတည်းက ယေရှုသည် မိမိ၏အသက်တာကို ယုဒလူမျိုးတို့၏ ပညတ်တရားများနှင့် တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ညီအောင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင်ပင် အလွန်ကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာကို ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်သည် ကိုယ်တော်အပေါ်၌ ရှိခဲ့သည်။ ပရောဖက် ဟေရှာယ၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ခရစ်တော်၏ ရာထူးနှင့် အမှုတော်ကို ဖော်ပြပြီး၊ စာတန်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လူတို့၏ မလျော့သော မုန်းတီးမှုသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်ကို ပျက်ပြားစေရန် ခွင့်မပြုဘဲ၊ မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွလာတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။

“ငါထောက်မသော ငါ၏ကျွန်၊ ငါရွေးကောက်သောသူ၊ ငါ့ဝိညာဉ်နှစ်သက်သောသူကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ငါ၏ဝိညာဉ်ကို သူ့အပေါ်သို့ ငါတင်ထားပြီ။ သူသည် လူမျိုးခြားတို့အား တရားစီရင်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်မည်။ သူသည် အော်ဟစ်မည်မဟုတ်၊ အသံကို မြှင့်မည်မဟုတ်၊ လမ်းပေါ်၌ သူ၏အသံကို ကြားစေမည်မဟုတ်။ ကျိုးနေသော ကျူပင်ကို မချိုးမည်၊ မီးခိုးထွက်နေသော ပိုက်ဆန်စာကို မငြိမ်းမည်။ သစ္စာတော်အတိုင်း တရားစီရင်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်မည်။ မြေကြီးပေါ်၌ တရားစီရင်ခြင်းကို မတည်စေမချင်း မပျက်မစီး၊ စိတ်ပျက်မည်မဟုတ်။”

ခရစ်တော်၏အသံကို လမ်းပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို ဆန့်ကျင်သူများနှင့် ဆူညံစွာ ငြင်းခုံနေခြင်း၌ မကြားရပါ။ လူတို့ကြားစေရန် ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းရာ၌လည်း ကိုယ်တော်၏အသံကို လမ်းပေါ်တွင် မကြားရပါ။ ရွှင်လန်းပျော်မြူးစွာ ရယ်မောခြင်း၌လည်း ကိုယ်တော်၏အသံကို မကြားရပါ။ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန်နှင့် လူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်း၊ မြှောက်ပင့်ခြင်းကို ရရှိရန် ကိုယ်တော်၏အသံကို မမြှင့်ခဲ့ပါ။ သွန်သင်ခြင်းအမှုကို ပြုသောအခါ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များကို ဆူညံရှုပ်ထွေးသော မြို့ထဲမှ ခေါ်ထုတ်၍ နှိမ့်ချခြင်း၊ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်းနှင့် သီလတို့၏ သင်ခန်းစာများနှင့် ပိုမိုသင့်လျော်သော ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ သွားလေ့ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ရှောင်ရှားပြီး လူ့အသက်တာ၏ ဆူညံရှုပ်ထွေးမှုထက် တစ်ကိုယ်တည်း ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းစွာ နေခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်သည်။ ကိုယ်တော်၏အသံကို ခမည်းတော်ထံ စိတ်အားထက်သန်၍ အောင်မြင်စွာ ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်း၌ မကြာခဏ ကြားရသော်လည်း ထိုအမှုများအတွက် တစ်ကိုယ်တည်းရှိသော တောင်ပေါ်ကို ရွေးချယ်ပြီး၊ တွေ့ကြုံရမည့် စုံစမ်းခြင်းများအောက်၌ ကိုယ်တော်အား ထောက်မပေးနိုင်ရန်နှင့် လူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြုလုပ်ရန် ကြွလာတော်မူသော အရေးကြီးသောအမှုကို ပြီးမြောက်နိုင်ရန် ခွန်အားရရှိစေဖို့ တစ်ညလုံး ဆုတောင်းလေ့ရှိသည်။ ကိုယ်တော်၏ တောင်းလျှောက်ချက်များသည် စိတ်အားထက်သန်ပြီး ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်ခြင်း၊ မျက်ရည်များနှင့် ရောနှောလျက်ရှိသည်။ ညအချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်အလွန်ပင်ပန်းခဲ့သော်လည်း နေ့အချိန်၌ အမှုတော်လုပ်ဆောင်ခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ နံနက်အချိန်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ကရုဏာနှင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ကြင်နာမှုအမှုကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။ ခရစ်တော်၏အသက်တာသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အသက်တာနှင့် သိသာစွာ ဆန့်ကျင်ကွာခြားနေပြီး၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်လိုကြသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများ၊ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် အကြီးအကဲများသည် လူအများဆုံးသော တရားဇရပ်များ၌သာမက လမ်းထောင့်များတွင်ပါ အလွန်အများမြင်သာသော နေရာများ၌ ဆုတောင်းရခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ လူတို့မြင်၍ သူတို့၏ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းကြစေရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အလှူဒါနပြုခြင်းများကိုလည်း အလွန်အများမြင်သာသော ပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ကြပြီး၊ လူတို့၏ အာရုံကို မိမိတို့ထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ သူတို့၏အသံကို အမှန်ပင် လမ်းပေါ်၌ ကြားရသည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း၌သာမက အယူဝါဒအရ သူတို့နှင့် ကွဲပြားသူများနှင့် ငြင်းခုံခြင်း၌လည်း ကြားရသည်။ သူတို့သည် အငြိုးထားတတ်ပြီး ခွင့်မလွှတ်တတ်ကြ၊ မာနကြီး၍ မောက်မာကာ တစ်ဖက်သတ်စိတ်ရှိကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သစ္စာရှိသော ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ခရစ်တော်၏အသက်တာသည် လျှို့ဝှက်ဟန်ဆောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများ၊ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့၏ အသက်တာနှင့် သိသာစွာ ကွာခြားကြောင်း ပြသတော်မူသည်။

ယေရှု၏ မိဘများသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ပညတ်တရားနှင့်အညီ နှစ်စဉ် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားရောက်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိသော သူတို့၏သား ယေရှုလည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။ အိမ်သို့ပြန်ရာတွင် တစ်နေ့ခရီးသွားပြီးနောက် ယေရှုကို မတွေ့သဖြင့် သူတို့စိုးရိမ်လာကြသည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီးကတည်းက သူတို့သည် ယေရှုကို မမြင်ရသေးပါ။ သူသည် ခရီးသွားအဖွဲ့နှင့်အတူ ရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အကျွမ်းတဝင်ရှိသူများနှင့် ဆွေမျိုးများထံတွင် အလွန်ချစ်ရသောသားကို စုံစမ်းရှာဖွေကြသော်လည်း မည်သည့်ခြေရာမျှ မတွေ့ရပါ။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော စိတ်နှလုံးများဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြသည်။ တစ်နေ့တာမျှ သတိမထားမိခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ယေရှုကို မိမိတို့အဖွဲ့မှ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ ဝမ်းနည်းသောစိတ်နှလုံးများဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ သုံးရက်ကြာ ရှာဖွေပြီးမှသာ ကိုယ်တော်ကို တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်သူများအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ် ဖြစ်သင့်သည်။ သူတို့သည် စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ပေါ့ဆလာပါက တစ်ရက်အတွင်း ခရစ်တော်ကို ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိပြီး အချည်းနှီးသော စကားများ၊ ပြက်လုံးများ၊ ဟာသများ၊ မကောင်းပြောဆိုခြင်းများ သို့မဟုတ် ဆုတောင်းခြင်းကိုပင် လျစ်လျူရှုခြင်းကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်၏ နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ပြန်လည်ခံစားနိုင်ရန် စိုးရိမ်ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ရက်များစွာ ရှာဖွေရပေမည်။

“သုံးရက်မြောက်သောအခါ သူတို့သည် ဗိမာန်တော်၌ ကိုယ်တော်ကို ဆရာများအလယ်တွင် ထိုင်လျက်၊ သူတို့၏စကားကို နားထောင်၍ မေးခွန်းများမေးလျက် ရှာတွေ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ နားလည်မှုနှင့် အဖြေများကို ကြားသောသူအပေါင်းတို့သည် အံ့ဩကြ၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩကြပြီး မယ်တော်ကလည်း၊ ‘သား၊ အဘယ်ကြောင့် ငါတို့အား ဤသို့ပြုသနည်း။ သင်၏အဘနှင့် ငါသည် သင့်ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် ရှာခဲ့ကြသည်ကို ကြည့်လော့’ ဟုဆို၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ ‘အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုရှာကြသနည်း။ ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏အမှု၌ ရှိရမည်ကို မသိကြသလော’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသော စကားကို သူတို့နားမလည်ကြ။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ဆင်း၍ နာဇရက်မြို့သို့ ရောက်ပြီး သူတို့၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နေတော်မူ၏။ မယ်တော်သည်လည်း ထိုစကားအလုံးစုံတို့ကို မိမိစိတ်နှလုံးထဲ၌ သိမ်းဆည်းထား၏။ ယေရှုသည် ဉာဏ်ပညာ၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်၌လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့၏ မျက်နှာသာ၌လည်းကောင်း တိုးပွားတော်မူ၏။”

ဆရာများနှင့် ပညတ်တရားကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသူများသည် အထူးအခါသမယများတွင် လူတို့အား အများရှေ့၌ အမြဲသွန်သင်ကြသည်။ ထိုအခါသမယများထဲမှ တစ်ခုတွင် ယေရှုသည် သာလွန်သော ဉာဏ်ပညာ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် ရင့်ကျက်သော ဆင်ခြင်တုံတရားတို့ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ မိဘများသည် ဆင်းရဲသူများဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်သည် ပညာရေးအခွင့်အရေးများကို မရရှိခဲ့သောကြောင့် လူတို့သည် ပို၍အံ့ဩကြသည်။ “ဤလူငယ်သည် မည်သည့်နေရာမှ ဤသို့သော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိသနည်း၊ မည်သည့်အခါမျှ မသင်ယူခဲ့ဘဲနှင့်” ဟူသော မေးခွန်းသည် လူတစ်ဦး၏နှုတ်မှ တစ်ဦး၏နှုတ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခရစ်တော်၏ မိဘများသည် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေနေစဉ် ဗိမာန်တော်သို့ လူအမြောက်အမြား စုပြုံဝင်ရောက်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ သူတို့၏သား၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သောအသံက သူတို့၏အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ကိုယ်တော်ကို မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း သူတို့မမှားကြောင်း သိကြသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏အသံကဲ့သို့ အသံမျိုး မရှိဘဲ လေးနက်သော သာယာသံဖြင့် ထူးခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိဘများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့ဩစွာ စိုက်ကြည့်ကြသည်။ သူတို့၏သားသည် လေးနက်၍ ပညာတတ်သော ဆရာများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများအလယ်တွင် ထိုင်လျက်၊ ပညာရှိစွာ မေးမြန်းခြင်းနှင့် ဖြေကြားခြင်းများအားဖြင့် သာလွန်သောအသိပညာကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။ သူတို့၏သားကို ဤသို့ဂုဏ်ပြုခံရသည်ကို မိဘများသည် ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သို့သော် မယ်တော်သည် ကိုယ်တော် ယေရုရှလင်၌ ကြာမြင့်နေသောကြောင့် မိမိခံစားခဲ့ရသည့် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ခြင်းကို မမေ့နိုင်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကြောင့် မိမိတို့ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခဲ့ရခြင်းကို ပြောပြ၍ အဘယ်ကြောင့် သူတို့အား ဤသို့ပြုခဲ့သနည်းဟု ဆုံးမသည့်သဘောဖြင့် မေးမြန်းသည်။

ယေရှုက “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုရှာကြသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဤထိုးထွင်းသော မေးခွန်းသည် သူတို့၏ တာဝန်ကို သတိရခဲ့ကြလျှင် ကိုယ်တော်မပါဘဲ ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်စေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် “ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏အမှု၌ ရှိရမည်ကို မသိကြသလော” ဟု ဆက်လက်မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့အား အပ်နှံထားသော တာဝန်ကြီးကို သတိမပြုမိနေချိန်တွင် ယေရှုသည် မိမိခမည်းတော်၏ အမှုကို လုပ်ဆောင်နေတော်မူသည်။ မယ်တော် မာရိသည် ခရစ်တော်ပြောသော ခမည်းတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိအဘ ယောသပ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယေဟောဝါကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသည်။ ထိုအရာများကို သူမသည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ သိမ်းဆည်းပြီး အကျိုးယူခဲ့သည်။

ယေရုရှလင်မြို့မှ လူအုပ်နှင့်အတူ ပြန်လာရာတွင် စကားပြောခြင်းနှင့် အလည်အပတ်သွားခြင်းတို့က သူတို့၏စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနေသဖြင့် ယေရှုကို တစ်နေ့လုံး မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။ တစ်နေ့တာကုန်ဆုံးချိန်အထိ ကိုယ်တော်မရှိခြင်းကို သတိမပြုမိကြပါ။ ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို အပ်နှံထားရသော အရေးကြီးသည့် တာဝန်ကို ရရှိခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အထူးဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းကို သိုးထိန်းများထံ ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ကလေးငယ်ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ယောသပ်၏လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် များပြားသော စကားပြောခြင်း၏ ရှုပ်ထွေးမှုသည် သူတို့၏ မြင့်မြတ်သောအပ်နှံမှုကို လျစ်လျူရှုစေပြီး၊ တစ်ခဏမျှပင် မမေ့သင့်သော ယေရှုကို တစ်နေ့လုံး သတိမရခဲ့ကြပါ။ သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ဝမ်းနည်းကြောက်ရွံ့စွာ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လည်သွားကြသည်။ ဣသရေလဘုရင်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ရက်စက်သော ဟေရုဒ်မင်းက အပြစ်မဲ့ကလေးငယ်များကို ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အဖြစ်ကို ပြန်လည်သတိရကြသည်။ ယေရှုကို တွေ့ရှိ၍ သူတို့၏ စိုးရိမ်မှု ပြေလျော့သွားသောအခါ မိမိတို့၏ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုကို ဝန်ခံခြင်းမပြုဘဲ သူတို့၏စကားများက ခရစ်တော်အပေါ်သို့သာ အပြစ်တင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်—“အဘယ်ကြောင့် ငါတို့အား ဤသို့ပြုသနည်း။ သင်၏အဘနှင့် ငါသည် သင့်ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် ရှာခဲ့ကြသည်ကို ကြည့်လော့” ဟုဆိုကြသည်။ ယေရှုသည် အလွန်လေးစားဖွယ်သော စကားဖြင့် “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုရှာကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။ သို့သော် ထိုစကားများသည် အထူးအရေးမကြီးသော အရာများဖြင့် မိမိတို့၏စိတ်ကို လွှမ်းမိုးခွင့်မပြုခဲ့ပါက ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန် ဤမျှအခက်အခဲ မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သတိပေးခြင်းအားဖြင့် အပြစ်တင်မှုကို သူတို့ထံသို့ နူးညံ့စွာ ပြန်လှည့်စေသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိပြုမူခြင်းကို ရှင်းပြတော်မူသည်မှာ—“ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏အမှု၌ ရှိရမည်ကို မသိကြသလော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွလာတော်မူပြီး လုပ်ဆောင်ရန် အပ်နှံထားသော အမှုကို လုပ်ဆောင်နေချိန်တွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ခမည်းတော်က သူတို့အား အထူးအပ်နှံထားသော အမှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏စကားများကို သူတို့ အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ကြသော်လည်း မာရိသည် ထိုစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အတော်အတန် နားလည်ပြီး နောင်တွင် ဆင်ခြင်ရန် မိမိ၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ သိမ်းဆည်းထားသည်။

ခရစ်တော်၏ မိဘများအနေဖြင့် ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏သားအဖြစ်၊ မိဘများက မိမိတို့၏သားသမီးများကို သာမန်အားဖြင့် သဘောထားသကဲ့သို့ သဘောထားခြင်းသည် အလွန်သဘာဝကျသဖြင့် ယေရှု၏ ရှိနေခြင်းနှင့်အတူ နေ့စဉ်ရရှိနေသော အဖိုးတန်ကောင်းချီးကို ဆုံးရှုံးမည့် အန္တရာယ်ရှိခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ နေ့စဉ်ရှိနေပြီး အခြားကလေးများကဲ့သို့ပင် အချို့အရာများတွင် အသက်ရှင်နေသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ပြီး လူ့သဘောသဘာဝဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သောအမှုနှင့် ကိုယ်တော်ကို အချိန်ကာလတစ်ခုအတွက် သူတို့၏အုပ်ထိန်းမှုနှင့် မိဘအုပ်ထိန်းမှုအောက်သို့ အပ်နှံထားခြင်း၏ နေ့စဉ်ကောင်းချီးကို သူတို့၏ရှေ့တွင် အမြဲထင်ရှားစွာ ထားရှိရန် ခက်ခဲခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်၌ ကြာမြင့်နေခြင်းသည် သူတို့၏တာဝန်ကို နူးညံ့စွာ သတိပေးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ပို၍ပင် လျစ်လျူရှုလာကာ ဘုရားသခင်က သူတို့အား ပေးအပ်ထားသော မြင့်မားသည့် အခွင့်ထူးကို မေ့လျော့မသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်၏အသက်တာ၌ မည်သည့်လုပ်ရပ်မျှ အရေးမကြီးဘဲ မရှိခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏အသက်တာတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှ အဖြစ်အပျက်တိုင်းသည် နောင်အချိန်၌ ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များအတွက် အကျိုးရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်၌ ကြာမြင့်နေခဲ့သည့် ဤအဖြစ်အပျက်သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရမည့်သူများအတွက် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာကို သင်ပေးသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့၏ အံ့ဖွယ်လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ အမြဲအမှတ်ရစေရန် သတ်မှတ်ထားသော ပသခါပွဲကို ကျင်းပရန် လူအများသည် အဝေးအရပ်မှပင် လာကြသည်။ ဤအမိန့်တော်သည် သူတို့၏စိတ်ကို လောကကိုချစ်သော အကျိုးစီးပွားများနှင့် ယာယီအရာများနှင့် ပတ်သက်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှ လွှဲပြောင်းပေးပြီး ဘုရားသခင်၏အမှုတော်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ သူတို့အပေါ် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများ၊ ကရုဏာတော်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သတိရကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်အပေါ် သူတို့၏ချစ်ခြင်းနှင့် ရိုသေခြင်း တိုးပွားလာကာ စမ်းသပ်မှုအမျိုးမျိုး၌ ကိုယ်တော်ကို အစဉ်မျှော်ကြည့်၍ ယုံကြည်ရန်၊ အခြားဘုရားများထံ မလှည့်ရန် ဖြစ်သည်။

ပသခါပွဲကျင်းပခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်အတွက် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ သိုးသငယ်ကို သတ်ခြင်း၌ မိမိကိုယ်တိုင် သေခြင်း၏ သင်္ကေတကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။ ဤအမိန့်တော်ကို ကျင်းပသူများသည် သိုးသငယ်ကို သတ်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်၏သားတော် သေခြင်းကို ဆက်စပ်စဉ်းစားရန် သွန်သင်ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့၏အိမ်တံခါးတိုင်များပေါ်တွင် သွေးဖြင့် အမှတ်အသားပြုခြင်းသည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ယုံကြည်သော အပြစ်သားကို အပြစ်မှ သန့်ရှင်းစေရန်နှင့် အဲဂုတ္တုလူမျိုးများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကျရောက်သကဲ့သို့ နောင်တမရသော၊ မယုံကြည်သော လောကအပေါ် ကျရောက်မည့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မှ ကာကွယ်ရန် အကျိုးရှိမည့် အသွေးတော်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဤအထူးအစီအစဉ်မှ မည်သူမျှ အကျိုးမခံစားနိုင်ကြပါ၊ ထာဝရဘုရားက သူတို့လုပ်ဆောင်ရန် ချန်ထားခဲ့သောအမှုကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မလုပ်ဆောင်လျှင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရမည့် အပိုင်းတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ မိမိတို့၏လုပ်ရပ်များအားဖြင့် မိမိတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အစီအစဉ်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ထင်ရှားစေရမည်။

ယေရှုသည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို သိတော်မူသည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှ လူအုပ်နှင့်အတူ ပြန်လာကြသောအခါ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်မပါသော စကားပြောခြင်း၊ အလည်အပတ်သွားခြင်းများစွာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ မေရှိယနှင့် ကိုယ်တော်၏အမှုကို လုံးဝနီးပါး မေ့လျော့သွားကြမည်ကို သိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် မိဘများနှင့်သာ တစ်ကိုယ်တည်း ယေရုရှလင်မြို့မှ ပြန်လာရန် ရွေးချယ်တော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ကိုယ်တည်း ဆိတ်ငြိမ်စွာရှိသောအခါ မိဘနှစ်ပါးသည် ဆင်ခြင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အနာဂတ်ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းကို ရည်ညွှန်းသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို တွေးတောရန် အချိန်ပိုရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လောက၏အပြစ်များအတွက် မိမိအသက်ကို ပူဇော်ရာ၌ သူတို့တွေ့ကြုံရမည့် နာကျင်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်များသည် သူတို့အတွက် အသစ်အဆန်းနှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အရာများ မဖြစ်စေလိုပါ။ ယေရုရှလင်မြို့မှ ပြန်လာစဉ် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် ခွဲနေခဲ့သည်။ ပသခါပွဲ ကျင်းပပြီးနောက် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစွာ သုံးရက်ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ လောက၏အပြစ်များအတွက် အသတ်ခံရသောအခါ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် ခွဲခွာ၍ သုံးရက်တိုင် သူတို့အတွက် ပျောက်ဆုံးနေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနောက်တွင် သူတို့ထံ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူမည်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိကြမည်၊ ထို့နောက် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျဆုံးသောလူမျိုး၏ ကယ်တင်ရှင်၊ သူတို့၏အကျိုးအတွက် ခမည်းတော်ထံ ကြားဝင်တောင်းပန်သူအဖြစ် ကိုယ်တော်အပေါ် မှီခိုလာမည်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာ၌ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်အားလုံးအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဤသင်ခန်းစာများအနက် တစ်ခုမျှ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ နောင်မျိုးဆက်များ၏ အကျိုးအတွက် ရေးသားထားစေလိုတော်မူသည်။ ခရစ်ယာန်များ အချင်းချင်း စုဝေးနေသောအခါ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များကို ဂရုတစိုက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ယေရှုကို မေ့လျော့သွားပြီး ယေရှုသည် သူတို့အလယ်၌ မရှိတော့သည်ကိုပင် ဂရုမပြုဘဲ ဆက်လက်သွားလာကြမည်။ မိမိတို့၏အခြေအနေကို သတိပြုမိသောအခါ သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းပေးနိုင်သူ၏ ရှိနေခြင်းမပါဘဲ ခရီးဆက်ခဲ့ကြောင်း သိရှိလာပြီး၊ သူတို့နှင့်အတူ အချိန်တိုင်း ထိန်းသိမ်းထားသင့်သောသူကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန် ရက်များကို အသုံးပြုရမည်။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ရှိနေခြင်းကို ဂရုမစိုက်သူများ၊ ထာဝရအသက်အတွက် မိမိတို့၏မျှော်လင့်ချက်များ ဗဟိုပြုထားသည်ဟု ဝန်ခံသော ကယ်တင်ရှင်နှင့် မသက်ဆိုင်သော စကားဝိုင်းများ၌ ပါဝင်သူများနှင့်အတူ တွေ့ရမည်မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် ထိုသို့သောသူတို့၏ အပေါင်းအသင်းကို ရှောင်ရှားတော်မူသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏အမိန့်တော်များကို လုပ်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်များလည်း ရှောင်ရှားကြသည်။ ဤကောင်းကင်တမန်များသည် စိတ်များကို ကောင်းကင်အရာများမှ လွှဲပြောင်းစေသော လူအုပ်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းမရှိပါ။ ယေရှု၏ရှိနေခြင်းကို မလိုလား၊ အားပေးခြင်းမရှိသည့်နေရာနှင့် ကိုယ်တော်မရှိခြင်းကို မသတိပြုသည့်နေရာတွင် ဤသန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်များ မနေနိုင်ကြပါ။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပူဆွေးခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းတို့ ရှိနေသည်။ ဆင်ခြင်ခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း မရှိသောကြောင့် တန်ဖိုးရှိသမျှကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ ယေရှုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင်၏ အလင်းရောင်ခြည်များသည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိတော့ဘဲ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မြင့်မြတ်စေသော သြဇာဖြင့် သူတို့ကို အားပေးခြင်း မရှိတော့ပါ။ သူတို့၏ ပေါ့ဆ၍ မရိုမသေသော စိတ်သဘောထားသည် ယေရှုကို သူတို့၏အပေါင်းအသင်းမှ ခွဲထုတ်ပြီး အမှုဆောင်ကောင်းကင်တမန်များကို သူတို့ထံမှ မောင်းထုတ်သောကြောင့် သူတို့သည် မှောင်မိုက်ခြင်း၌ ဖုံးလွှမ်းနေကြသည်။

ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း အစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်များထံမှ သွန်သင်ခြင်းခံကာ ယေရှုကို ရှာဖွေခြင်းအားဖြင့် အလွန်လန်းဆန်း၍ ကောင်းချီးခံစားခဲ့ရသူများစွာသည် အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ မိမိတို့ထွက်ခွာခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်လာခြင်းမရှိကြပါ။ အကြောင်းမှာ အိမ်သို့ပြန်ရာတွင် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို မခံစားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆုံးရှုံးမှုကို သိရှိသောကြောင့် အခြားသူများကို အပြစ်တင်လိုစိတ် မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။ အချို့တို့သည် မိမိတို့၏ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း မိမိတို့ကိုယ်ကို မပြစ်တင်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ညည်းညူကြသည်။ ထိုသူတို့သည် အခြားသူများကို အပြစ်မတင်သင့်ပါ။ အပြစ်သည် မိမိတို့၌သာ ရှိသည်။ သူတို့သည် စကားပြောခြင်း၊ ဟာသလုပ်ခြင်းနှင့် အလည်အပတ်သွားခြင်းတို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဧည့်သည်တော်ကို မိမိတို့ထံမှ ထွက်ခွာစေခဲ့ကြပြီး မိမိတို့ကိုယ်တိုင်သာ အပြစ်တင်ရမည်။ ယေရှုကို မိမိတို့နှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းထားရန် လူတိုင်းတွင် အခွင့်ထူးရှိသည်။ ထိုသို့ပြုပါက သူတို့၏စကားများကို ရွေးချယ်ပြောဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်ဝစေရမည်။ သူတို့၏စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ အတွေးများကို ကောင်းကင်နှင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ အရာများကို ဆင်ခြင်ရန် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းရမည်။

ကျဆုံးသောလူသားတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ချစ်မြတ်နိုးရသောသားတော်ကို ပေးအပ်ခြင်းအားဖြင့် ဖော်ပြတော်မူခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များကို အံ့ဩစေခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် လောကသားတို့ကို အလွန်ချစ်တော်မူသောကြောင့် မိမိ၏တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို ပေးတော်မူသည်။ ထိုသားတော်ကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် မပျက်စီးဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။” သားတော်သည် ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်၏ တောက်ပခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ အဖြစ်အပျက်အတိအကျ ဖြစ်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ ထူးမြတ်ခြင်းနှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်တော်မူသည်။ အလုံးစုံပြည့်စုံခြင်းသည် ကိုယ်တော်၌ ကိန်းဝပ်စေရန် ခမည်းတော်သည် နှစ်သက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် “ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်ခြင်းကို လုယူရသောအရာဟု မမှတ်”။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် “မိမိကိုယ်ကို အချည်းနှီးဖြစ်စေ၍ ကျွန်၏သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ လူတို့၏သဏ္ဌာန်နှင့် တူအောင် ဖြစ်လာတော်မူသည်။ လူ၏အသွင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တွေ့ရှိရသောအခါ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ သေခြင်းတိုင်အောင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ သေခြင်းတိုင်အောင် နာခံတော်မူသည်။”

ခရစ်တော်၌ လူသားနှင့် ဘုရားသဘောသဘာဝတို့ ပေါင်းစည်းနေသည်။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန်နှင့် လူနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏အမှုသည် အကန့်အသတ်ရှိသောအရာကို အကန့်အသတ်မရှိသောအရာနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ဖြစ်သည်။ ကျဆုံးသောလူသားများသည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်၏ ကုသိုလ်တန်ဖိုးအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝကို ပါဝင်ခံစားသူများအဖြစ် မြှင့်တင်ခံရနိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဤနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ လူသားသဘောသဘာဝကို ခံယူခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်မှုများ၏ သဘောသဘာဝနှင့် သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသော စုံစမ်းခြင်းအမျိုးမျိုးကို နားလည်ရန် သင့်လျော်လာတော်မူသည်။ အပြစ်ကို မသိကြသော ကောင်းကင်တမန်များသည် လူသားတို့၏ ထူးခြားသော စမ်းသပ်မှုများ၌ သူတို့နှင့်အတူ စာနာနိုင်ခြင်း မရှိကြပါ။

ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ကိုစွန့်၍ သေခြင်းအတွက် လောကသို့ မကြွလာမီတွင် ကောင်းကင်တမန်အားလုံးထက် အရပ်မြင့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ခန့်ညား၍ ချစ်စဖွယ်ကောင်းတော်မူသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏အမှုတော် စတင်သောအခါ ထိုအချိန်က မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သော သာမန်လူတို့၏ အရပ်ထက် အနည်းငယ်သာ မြင့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏မြင့်မြတ်၍ ကောင်းကင်ဆန်သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် လူတို့အလယ်သို့ ကြွလာခဲ့ပါက ကိုယ်တော်၏ အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်သည် လူတို့၏စိတ်ကို မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းကို အသုံးပြုရန်မလိုဘဲ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံကြမည်ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် ကျဆုံးသောလူသား၏ အသွင်သဏ္ဌာန်နှင့် သဘောသဘာဝကို ခံယူရန် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ဆင်းရဲဒုက္ခအားဖြင့် ပြည့်စုံလာပြီး စာတန်၏ ပြင်းထန်သော စုံစမ်းခြင်းများ၏ အင်အားကို ကိုယ်တော်တိုင် ခံနိုင်ကာ စုံစမ်းခြင်းခံရမည့်သူများကို မည်သို့ကူညီကယ်မနိုင်သည်ကို နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မေရှိယအဖြစ် ခရစ်တော်အပေါ် လူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် မြင်ရသော သက်သေအထောက်အထားများပေါ်တွင် မတည်ရဘဲ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းလည်း မဖြစ်ရပါ။ အခြားမည်သူ၌မျှ မတွေ့ရှိခဲ့ဖူးသည့်အပြင် မတွေ့ရှိနိုင်သည့် ထူးမြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာသည် ကိုယ်တော်၌ တွေ့ရှိရသောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။ သီလ၊ ဖြူစင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူအားလုံးသည် ခရစ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံရကြမည်ဖြစ်ပြီး ပရောဖက်ပြုချက်များက ကြိုတင်ဟောထားသော မေရှိယဖြစ်ကြောင်း လုံလောက်သော သက်သေကို မြင်ကြမည်။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်သူများသည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များမှ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံယူကြမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းမှလည်း အကျိုးခံစားကြမည်။

ခရစ်တော်သည် လူအပေါင်းတို့၏အာရုံကို ခမည်းတော်ထံသို့ လှည့်စေရန် ကြွလာပြီး ဘုရားသခင်ထံသို့ နောင်တရရန် သွန်သင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏အမှုသည် လူကို ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် လူတို့မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကြွလာတော်မမူသော်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်က ကိုယ်တော်ကြွလာမည့်ပုံစံအတိုင်းပင် ကြွလာတော်မူသည်။ ယုံကြည်လိုသူများအတွက် ဖြောင့်မတ်သောသူ ကြွလာမည့်အကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကြွလာမည့်ပုံစံကို ကြိုတင်ဟောထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို ကိုးကားခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းအတွက် လုံလောက်သော အခြေခံအကြောင်းရှိသည်။

ရှေးယုဒအသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ အလွန်အခွင့်ထူးခံလူမျိုးဖြစ်ပြီး အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ကာ မိမိ၏အထူးပိုင်ဆိုင်ရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော လူမျိုးဖြစ်သည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် သူတို့အား ပေးထားသော များပြား၍ အလွန်ကြီးမားပြီး အဖိုးထိုက်သော ကတိတော်များသည် ယုဒအသင်းတော်၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်စိတ်ချမှု ဖြစ်သည်။ ဤအရာ၌ သူတို့သည် ယုံကြည်ကိုးစားပြီး မိမိတို့၏ကယ်တင်ခြင်းသည် သေချာသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များဖြင့် အုပ်ချုပ်ခံရသည်ဟု ဝန်ခံသော အခြားလူမျိုး မရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိလူမျိုးထံသို့ ပထမဦးစွာ ကြွလာတော်မူသော်လည်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်မခံကြပါ။

မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ယူဆသော မယုံကြည်သော ယုဒလူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ဘုရင်သည် ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို ဝတ်ဆင်၍ လောကသို့ ကြွလာကာ လူမျိုးခြားအားလုံးကို ကိုယ်တော်၏အမိန့်ကို နာခံစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၌ မည်သည့်နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခမျှ ပေါ်ပေါက်မည်ဟု မမျှော်လင့်ကြပါ။ သူတို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ နှိမ့်ချသော ယေရှုကို လက်မခံကြဘဲ ကိုယ်တော်သည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်မပြုကြပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေဖြင့် ပေါ်လာပြီး လောက၏ ကြီးမြတ်သောသူများကဲ့သို့ အာဏာကို ရယူခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျွန်၏သဏ္ဌာန်ကို ခံယူမည့်အစား သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံ၍ ကိုးကွယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။