အခန်း ၁၅—ဣဇာက်၏ အိမ်ထောင်ရေး

 အခန်း ၁၅—ဣဇာက်၏ အိမ်ထောင်ရေး

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦး ၂၄ ကို အခြေခံထားသည်။

အာဗြဟံသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာပြီး မကြာမီ သေဆုံးတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ရသော်လည်း၊ သူ၏အမျိုးအနွယ်အတွက် ကတိတော်ပြည့်စုံလာစေရန် လုပ်ဆောင်ရန် အမှုတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဣဇာက်သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူနှင့် ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုး၏ ဖခင်အဖြစ် သူ့နောက် ဆက်ခံရန် ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသူဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထောင်မပြုရသေးပေ။ ခါနာန်ပြည်သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသို့သောအိမ်ထောင်များသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေမည်ကို သိရှိသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးနှင့် ထိုသူတို့အကြား အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ အာဗြဟံသည် မိမိသား၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် အာဗြဟံ၏ အစဉ်အမြဲယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို နာခံခြင်းတို့သည် ဣဇာက်၏အကျင့်စာရိတ္တတွင် ထင်ဟပ်နေသော်လည်း ထိုလူငယ်၏ ချစ်ခင်တွယ်တာမှုသည် ခိုင်မာပြီး သဘောသဘာဝမှာ နူးညံ့ကာ အလိုက်သင့်လွယ်သူဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းစည်းမိပါက သဟဇာတဖြစ်ရေးအတွက် အခြေခံမူများကို စွန့်လွှတ်မိမည့် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မည်။ အာဗြဟံ၏စိတ်တွင် မိမိသားအတွက် ဇနီးရွေးချယ်ပေးခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသောကိစ္စဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲစေမည့်သူနှင့် မဟုတ်ဘဲ လက်ထပ်စေလို၍ အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ရှေးခေတ်ကာလတွင် အိမ်ထောင်ရေးစေ့စပ်မှုများကို ယေဘုယျအားဖြင့် မိဘများက စီစဉ်ပေးကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများအကြားတွင်လည်း ဤဓလေ့ရှိခဲ့သည်။ မချစ်နိုင်သောသူများနှင့် လက်ထပ်ရန် မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ်မပြုခဲ့ကြသော်လည်း မိမိတို့၏ချစ်ခင်မှုကို ပေးအပ်ရာတွင် လူငယ်များသည် အတွေ့အကြုံရှိ၍ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော မိဘများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် လမ်းညွှန်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်လမ်းစဉ်ကို လိုက်ခြင်းသည် မိဘများအပေါ် အရှက်ရစေခြင်း၊ ထို့ထက်မက ပြစ်မှုတစ်ရပ်ပင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

ဣဇာက်သည် မိမိဖခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ချစ်ခင်မှုကို ယုံကြည်သဖြင့် ဤကိစ္စကို သူ့ထံ အပ်နှံရန် ကျေနပ်ခဲ့ပြီး၊ ရွေးချယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် လမ်းညွှန်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏အတွေးသည် မက်ဆိုပိုတေးမီးယားပြည်ရှိ မိမိဖခင်၏ ဆွေမျိုးများထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ လုံးဝကင်းစင်သူများမဟုတ်သော်လည်း စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းကို မြတ်နိုးကြသည်။ ဣဇာက်သည် သူတို့ထံသို့သွားရန် ခါနာန်ပြည်မှ ထွက်ခွာရမည်မဟုတ်သော်လည်း ထိုသူတို့အကြားတွင် မိမိအိမ်ကို စွန့်ခွာ၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောကိုးကွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် သူနှင့်ပူးပေါင်းမည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် ဤအရေးကြီးသောကိစ္စကို “မိမိ၏အသက်အကြီးဆုံးကျွန်” ထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူ၊ အတွေ့အကြုံရှိသူ၊ မှန်ကန်စွာဆုံးဖြတ်တတ်သူဖြစ်ပြီး အာဗြဟံအတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သစ္စာရှိစွာ အမှုထမ်းခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုကျွန်အား ထာဝရဘုရားရှေ့၌ အလေးအနက်ကျိန်ဆိုစေ၍ ဣဇာက်အတွက် ခါနာန်အမျိုးသမီးများထဲမှ ဇနီးမယူဘဲ မက်ဆိုပိုတေးမီးယားရှိ နာဟောရ၏မိသားစုထဲမှ အပျိုမတစ်ဦးကို ရွေးချယ်စေခဲ့သည်။ ဣဇာက်ကို ထိုနေရာသို့ မခေါ်သွားရန်လည်း သူ့အား တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ မိမိဆွေမျိုးများကို စွန့်ခွာလာမည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို မတွေ့နိုင်ပါက ထိုသံတမန်သည် မိမိ၏ကျိန်ဆိုချက်မှ လွတ်မြောက်မည်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံက ထိုခက်ခဲပြီး သိမ်မွေ့သောတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ခရီးကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်စေမည်ဟူသော အာမခံချက်ဖြင့် အားပေးခဲ့သည်။ “ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်” ဟု သူကဆိုသည်၊ “ငါ့အဘ၏အိမ်မှလည်းကောင်း၊ ငါ့အမျိုးသားတို့၏ပြည်မှလည်းကောင်း ငါ့ကို ဆောင်ယူတော်မူသောအရှင်သည်၊ ... သင်၏ရှေ့၌ မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။”

ထိုသံတမန်သည် နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်။ မိမိနှင့်အတူပါလာသူများအတွက်လည်းကောင်း၊ သူနှင့်အတူ ပြန်လာမည့် သတို့သမီးအဖွဲ့အတွက်လည်းကောင်း အသုံးပြုရန် ကုလားအုတ်ဆယ်ကောင်ကို ယူဆောင်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ထားသော ဇနီးနှင့် သူ၏မိတ်ဆွေများအတွက် လက်ဆောင်များကိုလည်း ပြင်ဆင်ယူဆောင်ကာ ဒမာသက်မြို့အလွန် ရှည်လျားသောခရီးကို ဖြတ်သန်းပြီး အရှေ့အရပ်ရှိ မြစ်ကြီးနှင့် ထိစပ်နေသော မြေဩဇာကောင်းသည့် လွင်ပြင်များဆီသို့ ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။ “နာဟောရ၏မြို့” ဟုခေါ်သော ဟာရန်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်၊ ညနေအချိန်တွင် ထိုအရပ်ရှိအမျိုးသမီးများ ရေခပ်ရန်လာကြသည့် ရေတွင်းအနီးတွင် ရပ်နားခဲ့သည်။ ထိုသူ့အတွက် စိုးရိမ်ဖွယ်အတွေးများဖြင့် ပြည့်နေသောအချိန်ဖြစ်သည်။ သူပြုလုပ်မည့်ရွေးချယ်မှုမှ သူ့သခင်၏အိမ်သူအိမ်သားများအတွက်သာမက နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များအတွက်ပါ အရေးကြီးသောရလဒ်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လုံးဝမသိကျွမ်းသောသူများအကြားမှ မည်သို့ပညာရှိစွာ ရွေးချယ်ရမည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့်အတူ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူမည်ဟူသော အာဗြဟံ၏စကားကို သတိရ၍ တိကျသောလမ်းညွှန်မှုရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ မိမိသခင်၏အိမ်တွင် သူသည် ကြင်နာမှုနှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို အစဉ်အမြဲကျင့်သုံးလာခဲ့သဖြင့် ယခုတွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော လုပ်ရပ်တစ်ခုက ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော အပျိုမကို ညွှန်ပြပေးရန် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။

ဆုတောင်းပြီးမကြာမီ အဖြေရရှိခဲ့သည်။ ရေတွင်း၌ စုဝေးနေသော အမျိုးသမီးများအနက် တစ်ဦး၏ ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုအမူသည် သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရေတွင်းမှ ထွက်လာသောအခါ ထိုသူစိမ်းသည် သူမထံသို့သွား၍ သူမ၏ပခုံးပေါ်ရှိ ရေအိုးမှ ရေအနည်းငယ် ပေးရန်တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ကြင်နာစွာဖြင့် ဖြေကြားပြီး ကုလားအုတ်များအတွက်လည်း ရေခပ်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ထိုဝန်ဆောင်မှုကို မင်းသားများ၏သမီးများပင် မိမိတို့၏ဖခင်များ၏ သိုးနှင့်နွားများအတွက် ပြုလုပ်ပေးလေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတောင်းဆိုခဲ့သော နိမိတ်သည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုအပျိုမသည် “ကြည့်ကောင်းလှပသူ” ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ အသင့်ရှိသော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုက ကြင်နာသောနှလုံးနှင့် တက်ကြွ၍ အားထုတ်လုပ်ဆောင်တတ်သော သဘောသဘာဝရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အထိ ဘုရားသခင်၏လက်တော်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ကြင်နာမှုကို အဖိုးတန်လက်ဆောင်များဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြပြီးနောက် သံတမန်များက သူမ၏မျိုးရိုးကို မေးမြန်းကြသည်။ သူမသည် အာဗြဟံ၏တူဖြစ်သူ ဗေသွေလ၏သမီးဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ သူသည် “ခေါင်းငုံ့၍ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်လေ၏။”

ထိုသူသည် သူမ၏ဖခင်အိမ်၌ ဧည့်ခံရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းစကားများ ပြောဆိုရာတွင် အာဗြဟံနှင့် မိမိ၏ဆက်နွှယ်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုအပျိုမသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြပြီး၊ သူမ၏အစ်ကို လာဗန်သည် သူစိမ်းနှင့် သူ၏အဖော်များကို ဧည့်ဝတ်ပြုရန် ချက်ချင်းအလျင်အမြန် သွားခေါ်ခဲ့သည်။

ဧလျေဇာသည် မိမိ၏တာဝန်၊ ရေတွင်း၌ ဆုတောင်းခဲ့ပုံနှင့် ထိုအမှုနှင့်ဆက်စပ်သည့် အခြေအနေအားလုံးကို မပြောပြမချင်း အစားအစာကို မစားလိုခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူက “ယခုတွင် ငါ့သခင်အပေါ် ကြင်နာစွာနှင့် သစ္စာရှိစွာ ပြုမည်ဆိုလျှင် ငါ့ကိုပြောပါ။ မပြုနိုင်လျှင်လည်း ပြောပါ။ သို့မှသာ ငါသည် လက်ယာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ လက်ဝဲဘက်သို့ဖြစ်စေ လှည့်နိုင်မည်” ဟုဆိုသည်။ အဖြေမှာ “ဤအမှုသည် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ ဖြစ်၏။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သင့်အား ကျွန်ုပ်တို့ မပြောနိုင်ပါ။ ရေဗက္ကသည် သင့်ရှေ့တွင် ရှိ၏။ သူမကိုယူ၍ သွားပါ။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူမသည် သင့်သခင်၏သား၏ ဇနီးဖြစ်ပါစေ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

မိသားစု၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ရေဗက္ကကိုယ်တိုင်လည်း မိမိဖခင်၏အိမ်မှ ထိုမျှဝေးလံသောအရပ်သို့ သွား၍ အာဗြဟံ၏သားနှင့် လက်ထပ်မည်လောဟု မေးမြန်းခံရသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရ ဘုရားသခင်သည် သူမကို ဣဇာက်၏ဇနီးအဖြစ် ရွေးချယ်ထားကြောင်း သူမယုံကြည်ပြီး “သွားမည်” ဟုဆိုသည်။

ထိုကျွန်သည် မိမိ၏တာဝန်အောင်မြင်သည့်အတွက် သခင်၏ဝမ်းမြောက်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်နေသဖြင့် ပြန်ထွက်ရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် နံနက်မိုးလင်းသည်နှင့် အိမ်ပြန်ခရီးကို စတင်ကြသည်။ အာဗြဟံသည် ဗေရရှေဘတွင် နေထိုင်ပြီး၊ အနီးအနားရှိတိုင်းပြည်တွင် သိုးစုများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သော ဣဇာက်သည် ဟာရန်မှ သံတမန်ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ရန် ဖခင်၏တဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ “ညနေချိန်၌ ဣဇာက်သည် လယ်ပြင်သို့ တရားထိုင်ရန် ထွက်သွား၏။ မျက်စိကိုမြှောက်၍ ကြည့်သောအခါ ကုလားအုတ်များလာသည်ကို မြင်လေ၏။ ရေဗက္ကလည်း မျက်စိကိုမြှောက်၍ ဣဇာက်ကိုမြင်သောအခါ ကုလားအုတ်ပေါ်မှ ဆင်းလေ၏။ အကြောင်းမူကား သူမသည် ကျွန်အား ‘လယ်ပြင်၌ ငါတို့ကိုတွေ့ရန် လာနေသော ထိုသူကား မည်သူနည်း’ ဟု မေးခဲ့၏။ ကျွန်ကလည်း ‘သူသည် ငါ့သခင်ဖြစ်သည်’ ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် မျက်နှာဖုံးကိုယူ၍ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်လေ၏။ ကျွန်သည်လည်း မိမိပြုခဲ့သမျှကို ဣဇာက်အား ပြောပြလေ၏။ ဣဇာက်သည် သူမကို မိမိမိခင်စာရာ၏တဲထဲသို့ ခေါ်သွင်း၍ ရေဗက္ကကိုယူကာ သူမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာလေ၏။ သူသည် သူမကိုချစ်လေ၏။ ဣဇာက်သည် မိမိမိခင်သေဆုံးပြီးနောက် နှစ်သိမ့်ခြင်းရလေ၏။”

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူများနှင့် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူများ အချင်းချင်း အိမ်ထောင်ပြုကြခြင်း၏ ရလဒ်များကို ကာဣနလက်ထက်မှ မိမိ၏ခေတ်တိုင်အောင် တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ ဟာဂရနှင့် မိမိ၏အိမ်ထောင်ရေးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အကျိုးဆက်များနှင့် ဣရှမေလနှင့် လောတတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးဆက်နွှယ်မှုများ၏ အကျိုးဆက်များသည် သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ အာဗြဟံနှင့် စာရာတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့မှုကြောင့် ဣရှမေလကို မွေးဖွားခဲ့ရပြီး၊ ဖြောင့်မတ်သောအမျိုးအနွယ်သည် ဘုရားမဲ့သူများနှင့် ရောနှောသွားခဲ့သည်။ ဖခင်၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို မိခင်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဆွေမျိုးများ၏ သြဇာနှင့် ဣရှမေလ၏ အယူမှားမိန်းမများနှင့် ဆက်နွှယ်မှုက တန်ပြန်လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ဟာဂရနှင့် ဣရှမေလအတွက် သူမရွေးချယ်ပေးခဲ့သော ဇနီးများ၏ မနာလိုမှုသည် အာဗြဟံအနေဖြင့် အချည်းနှီးကြိုးစားကျော်လွှားခဲ့ရသော အတားအဆီးတစ်ရပ်ဖြင့် သူ၏မိသားစုကို ဝန်းရံထားခဲ့သည်။

အာဗြဟံ၏ အစောပိုင်းသွန်သင်ချက်များသည် ဣရှမေလအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ဇနီးများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူ၏မိသားစုတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည်။ ဖခင်နှင့် ခွဲခွာခဲ့ရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ကင်းမဲ့သောအိမ်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ပဋိပက္ခနှင့် ရန်ငြိုးများကြောင့် စိတ်ခါးသီးလာသဖြင့် ဣရှမေလသည် သဲကန္တာရအကြီးအကဲ၏ ရိုင်းစိုင်း၍ လုယက်ကျူးကျော်သောဘဝကို ရွေးချယ်ရန် တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည်။ “သူ၏လက်သည် လူတိုင်းကို ဆန့်ကျင်၍ လူတိုင်း၏လက်သည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်။” ကမ္ဘာဦး ၁၆:၁၂ သူ၏နောက်ဆုံးနေ့များတွင် မိမိ၏မကောင်းသောလမ်းများကို နောင်တရပြီး ဖခင်၏ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လည်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏အမျိုးအနွယ်အပေါ် ချမှတ်ပေးခဲ့သော အကျင့်စာရိတ္တ၏အမှတ်အသားသည် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့ထံမှ ဆင်းသက်လာသော အင်အားကြီးသောလူမျိုးသည် အမြဲတမ်း ဣဇာက်၏အမျိုးအနွယ်အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်နှင့် ဒုက္ခဖြစ်စေသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်၍ အယူမှားသူများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လောတ၏ဇနီးသည် ကိုယ်ကျိုးရှာ၍ ဘာသာတရားမရှိသော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏သြဇာသည် မိမိခင်ပွန်းကို အာဗြဟံနှင့် ခွဲခွာသွားစေရန် သက်ရောက်ခဲ့သည်။ သူမသာ မရှိခဲ့ပါက လောတသည် ပညာရှိ၍ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော အာဗြဟံ၏ အကြံဉာဏ်မှ ကင်းကွာကာ သောဒုံမြို့တွင် ဆက်လက်နေထိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ဇနီး၏သြဇာနှင့် ထိုဆိုးညစ်သောမြို့၏ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများသည် သူ့အား ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားစေမည်ဖြစ်သော်လည်း အာဗြဟံထံမှ အစောပိုင်းက ရရှိခဲ့သော သစ္စာရှိသော သွန်သင်ချက်များကြောင့်သာ ထိုသို့မဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လောတ၏အိမ်ထောင်ရေးနှင့် သောဒုံကို မိမိအိမ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်းတို့သည် မျိုးဆက်များစွာအတွက် ကမ္ဘာလောကအပေါ် ဆိုးကျိုးများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ဖြစ်ရပ်များ၏ကွင်းဆက်တွင် ပထမဆုံးအချိတ်အဆက်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူတစ်ဦးနှင့် အန္တရာယ်ကင်းစွာ ဆက်နွှယ်၍ မရနိုင်ပေ။ “သဘောတူညီခြင်းမရှိလျှင် လူနှစ်ယောက်သည် အတူတကွ လျှောက်နိုင်ကြမည်လော။” အာမုတ် ၃:၃ အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှု၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အောင်မြင်တိုးတက်မှုသည် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ သို့သော် ယုံကြည်သူနှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြား အကြိုက်၊ စိတ်သဘောထားနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များတွင် အခြေခံကျသော ကွာခြားချက်ရှိသည်။ သူတို့သည် သခင်နှစ်ဦးကို အစေခံနေကြပြီး ထိုသခင်နှစ်ဦးအကြား သဘောတူညီမှု မရှိနိုင်ပေ။ လူတစ်ဦး၏ အခြေခံမူများသည် မည်မျှပင် သန့်ရှင်းမှန်ကန်နေပါစေ၊ မယုံကြည်သူအဖော်၏ သြဇာသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲစေသည့်ဘက်သို့ ဦးတည်စေလိမ့်မည်။

မယုံကြည်သေးမီကပင် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူတစ်ဦးသည် မိမိယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ မိမိ၏အဖော်နှင့် ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်တွင် မည်မျှပင် ကွာခြားနေစေကာမူ သူ့အပေါ် သစ္စာရှိရန် ပိုမိုခိုင်မာသော တာဝန်ဝတ္တရားအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် စမ်းသပ်မှုနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတို့ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်ကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ဆက်နွှယ်မှုတိုင်းထက် အထက်တွင် ထားရမည်။ ချစ်ခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းစိတ်ဖြင့် ဤသစ္စာရှိမှုသည် မယုံကြည်သူကို ရရှိစေသည့် သြဇာတစ်ရပ် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားမဲ့သူများနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် တားမြစ်ထားသည်။ သခင်ဘုရား၏ ညွှန်ကြားချက်မှာ “မယုံကြည်သူတို့နှင့် မညီမျှသောထမ်းပိုးကို မထမ်းကြနှင့်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၄၊ ၁၇၊ ၁၈

ဣဇာက်သည် ကမ္ဘာလောကကို ကောင်းကြီးပေးမည့် ကတိတော်များ၏ အမွေခံအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ အလွန်ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသော်လည်း အသက်လေးဆယ်အရွယ်တွင် မိမိ၏ဖခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နာခံ၍ အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ကျွန်အား မိမိအတွက် ဇနီးရွေးချယ်ပေးရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအိမ်ထောင်ရေး၏ ရလဒ်ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း အိမ်တွင်းပျော်ရွှင်မှု၏ နူးညံ့လှပသော ပုံရိပ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ “ဣဇာက်သည် သူမကို မိမိမိခင်စာရာ၏တဲထဲသို့ ခေါ်သွင်း၍ ရေဗက္ကကိုယူကာ သူမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာလေ၏။ သူသည် သူမကိုချစ်လေ၏။ ဣဇာက်သည် မိမိမိခင်သေဆုံးပြီးနောက် နှစ်သိမ့်ခြင်းရလေ၏။”

ဣဇာက်၏လမ်းစဉ်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်ရှိ လူငယ်များ၊ ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံသူများအကြား၌ပင် လိုက်နာနေသောလမ်းစဉ်တို့အကြား မည်မျှကွာခြားလိုက်သနည်း။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏ချစ်ခင်မှုကို ပေးအပ်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးဖြတ်ရမည့်ကိစ္စဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် မိဘများက မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ထိန်းချုပ်ရန်မသင့်သောကိစ္စဟု မကြာခဏခံစားကြသည်။ ယောက်ျားပျိုမိန်းမပျိုအရွယ်သို့ပင် မရောက်မီ အချိန်ကြာစွာကတည်းက မိဘများ၏အကူအညီမပါဘဲ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်လောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ အိမ်ထောင်သက် နှစ်အနည်းငယ်မျှကပင် သူတို့၏အမှားကို ပြသရန် အများအားဖြင့် လုံလောက်သော်လည်း ထိုအမှား၏ ဆိုးကျိုးများကို တားဆီးရန်မှာ မကြာခဏ နောက်ကျလွန်းနေတတ်သည်။ အလျင်စလိုရွေးချယ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ကိုယ်ချုပ်တည်းမှု ကင်းမဲ့ခြင်းကိုပင် ထိုဆိုးကျိုးကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုသည် ဖိနှိပ်နာကျင်စေသော ထမ်းပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်အထိ ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူများစွာသည် ဤဘဝတွင် မိမိတို့၏ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လာမည့်ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ပျက်စီးဆုံးရှုံးစေခဲ့ကြသည်။

ဂရုတစိုက်စဉ်းစားသင့်ပြီး အသက်အရွယ်ကြီး၍ အတွေ့အကြုံပိုရှိသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို ရှာဖွေသင့်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုရှိလျှင် ထိုအရာသည် အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းအရာပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို အကြံပေးသူအဖြစ် လိုအပ်ခဲ့ဖူးသည့်အချိန်ရှိလျှင်၊ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေသင့်သည့်အချိန်ရှိလျှင်၊ ထိုအချိန်သည် လူနှစ်ဦးကို တစ်သက်တာအတွက် ချည်နှောင်ပေးမည့် ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ကို မလှမ်းမီအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

မိဘများသည် မိမိတို့၏သားသမီးများ၏ အနာဂတ်ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မိမိတို့တွင်ရှိသော တာဝန်ကို မည်သည့်အခါမျှ မျက်ခြည်မပြတ်သင့်ပေ။ ဣဇာက်သည် မိမိဖခင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ရိုသေလေးစားခဲ့ခြင်းမှာ နာခံမှုရှိသောဘဝကို ချစ်မြတ်နိုးရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် မိမိ၏သားသမီးများကို မိဘအာဏာကို လေးစားရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏နေ့စဉ်ဘဝက ထိုအာဏာသည် ကိုယ်ကျိုးရှာသော သို့မဟုတ် မတရားသဖြင့် အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး သူတို့၏အကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှေးရှုထားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ဖခင်များနှင့် မိခင်များသည် လူငယ်များ၏ချစ်ခင်မှုကို သင့်လျော်သော အဖော်များထံတွင် ထားရှိနိုင်ရန် လမ်းညွှန်ပေးရန် တာဝန်ရှိကြောင်း ခံစားသင့်ကြသည်။ မိမိတို့၏သွန်သင်ချက်နှင့် စံနမူနာအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ကူညီပေးသောကျေးဇူးတော်နှင့်အတူ ကလေးများ၏အကျင့်စာရိတ္တကို ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ မွန်မြတ်လာစေရန် ပုံသွင်းပေးပြီး ကောင်းမြတ်မှန်ကန်သောအရာများထံ ဆွဲဆောင်ခံရစေရန် ပြုလုပ်ပေးခြင်းသည် မိမိတို့၏တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားသင့်ကြသည်။ တူရာသည် တူရာကို ဆွဲဆောင်သည်။ တူရာသည် တူရာကို တန်ဖိုးထားသည်။ သမ္မာတရား၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကောင်းမြတ်မှုအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စိတ်နှလုံးထဲ၌ ငယ်စဉ်ကတည်းက စိုက်ပျိုးထားပါစေ။ ထိုအခါ လူငယ်များသည် ထိုအရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်သူများ၏ အပေါင်းအသင်းကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည်။

မိဘများသည် မိမိတို့၏အကျင့်စာရိတ္တနှင့် အိမ်တွင်းဘဝတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းကို နမူနာပြနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းကြပါစေ။ အိမ်သည် နေရောင်ခြည်နှင့် ပြည့်နေပါစေ။ ဤအရာသည် သင်တို့၏သားသမီးများအတွက် မြေယာ သို့မဟုတ် ငွေကြေးထက် များစွာပို၍ တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။ အိမ်တွင်းချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှင်သန်နေအောင် ထိန်းသိမ်းထားကြပါစေ။ သို့မှသာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ကလေးဘဝအိမ်ကို ကောင်းကင်ဘုံပြီးလျှင် ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်ရာနေရာအဖြစ် ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင်ကြမည်။ မိသားစုဝင်အားလုံးသည် အကျင့်စာရိတ္တပုံစံတူညီကြမည်မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် အခွင့်အရေးများ မကြာခဏပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ သို့သော် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကိုယ်ချုပ်တည်းမှုအားဖြင့် အားလုံးသည် အနီးကပ်ဆုံး စည်းလုံးညီညွတ်မှုဖြင့် ချည်နှောင်ထားနိုင်ကြသည်။

စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် မြင့်မြတ်၍ သန့်ရှင်းသော အခြေခံမူတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နိုးကြားလာကာ ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ခံရသောအခါ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တအားဖြင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ လူငယ်များသည် မိမိတို့၏အိမ်ထောင်စုကို ထူထောင်ရန်အတွက် မိဘအိမ်၌ တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ကြပါစေ။ ကြင်နာခြင်း၊ ယဉ်ကျေးပျူငှာခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်တို့၏ ကိုယ်ချင်းစာနာမှုကို ဖော်ပြကြပါစေ။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် နွေးထွေးစွာ ဆက်လက်တည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့သောအိမ်ထောင်စုမှ ထွက်ခွာ၍ မိမိကိုယ်ပိုင်မိသားစု၏ ဦးဆောင်သူအဖြစ် ရပ်တည်မည့်သူသည် တစ်သက်တာအဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်ထားသူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မည်သို့မြှင့်တင်ပေးရမည်ကို သိရှိလိမ့်မည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်မည့်အစား ၎င်း၏အစသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။