အခန်း ၁၄—သောဒုံမြို့ ပျက်စီးခြင်း

 

အခန်း ၁၄—သောဒုံမြို့ ပျက်စီးခြင်း

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၉ ကို အခြေခံထားသည်။

ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းရှိ မြို့များအနက် အလှပဆုံးမှာ သောဒုံမြို့ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမြို့သည် မြေသြဇာကောင်းမွန်မှုနှင့် အလှအပတို့ကြောင့် “ထာဝရဘုရား၏ဥယျာဉ်ကဲ့သို့” ဖြစ်သော လွင်ပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဤနေရာ၌ အပူပိုင်းဒေသ၏ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော အပင်များ ပေါများစွာ ပေါက်ရောက်ကြသည်။ ဤနေရာသည် ထန်းပင်၊ သံလွင်ပင်နှင့် စပျစ်နွယ်ပင်တို့၏ အိမ်ရာဖြစ်သည်။ ပန်းများသည်လည်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး မွှေးရနံ့များကို ဖြန့်ဝေကြသည်။ ကြွယ်ဝသော သီးနှံများက လယ်ကွင်းများကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သိုးစုများနှင့် နွားအုပ်များက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများကို ဖုံးလွှမ်းထားကြသည်။ အနုပညာနှင့် ကုန်သွယ်ရေးတို့က လွင်ပြင်ပေါ်ရှိ မာနထောင်လွှားသော မြို့ကို ကြွယ်ဝစေရန် အထောက်အကူပြုကြသည်။ အရှေ့တိုင်း၏ ရတနာများက သူမ၏ နန်းတော်များကို အလှဆင်ထားကြပြီး၊ သဲကန္တာရ၏ ကုန်အုပ်များက သူမ၏ ကုန်သွယ်ရေးဈေးများကို ဖြည့်ဆည်းရန် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ဘဝ၏ လိုအပ်ချက်တိုင်းကို အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားအားထုတ်ရုံဖြင့် ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်နှစ်လုံးသည် ပွဲလမ်းသဘင်တစ်ခုလို ထင်ရသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ပေါများကြွယ်ဝမှုက ဇိမ်ခံမှုနှင့် မာနကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပျင်းရိခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့သည် အလိုမရှိမှုကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ဖိနှိပ်မခံခဲ့ရ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ဝန်ထုပ်မခံခဲ့ရသော နှလုံးသားကို ခက်ထန်စေသည်။ ချမ်းသာမှုနှင့် အားလပ်ချိန်တို့က ကာမဂုဏ်အပျော်အပါးကို အားပေးခဲ့ပြီး လူတို့သည် ကာမဂုဏ်အလိုဆန္ဒများတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။ “သင်၏နှမ သောဒုံ၏ အပြစ်ဟူမူကား မာနထောင်လွှားခြင်း၊ အစားအစာကြွယ်ဝခြင်း၊ အားလပ်ပျင်းရိခြင်းတို့သည် သူမနှင့် သူမ၏သမီးများ၌ ရှိကြ၏။ ဆင်းရဲသောသူနှင့် ငတ်မွတ်သောသူတို့၏လက်ကိုလည်း မခိုင်ခံ့စေကြ။ ထိုသူတို့သည် မာနထောင်လွှား၍ ငါ့ရှေ့၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုများကို ပြုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါမြင်သည့်အတိုင်း သူတို့ကို ပယ်ရှားခဲ့၏” ဟု ပရောဖက်က ဆိုသည်။ [ယေဇကျေလ ၁၆:၄၉၊ ၅၀]။ လူတို့အကြား စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် အားလပ်ချိန်ထက် ပို၍ တောင့်တစရာမရှိသလောက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာများကပင် လွင်ပြင်ရှိမြို့များအပေါ် ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာသော အပြစ်များကို မွေးဖွားပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အကျိုးမရှိသော ပျင်းရိသည့်ဘဝက သူတို့ကို စာတန်၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများအတွက် သားကောင်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးကာ ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သည်ထက် စာတန်နှင့်ဆိုင်သောသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ပျင်းရိခြင်းသည် လူသားအပေါ် ကျရောက်နိုင်သည့် အကြီးမားဆုံးကျိန်စာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဒုစရိုက်နှင့် ရာဇဝတ်မှုတို့သည် ၎င်းနောက်သို့ လိုက်လာကြသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကို အားနည်းစေပြီး၊ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လွဲမှားစေကာ၊ ဝိညာဉ်ကို နိမ့်ကျစေသည်။ စာတန်သည် ချောင်းမြောင်းလျက်ရှိပြီး၊ မစောင့်ကြည့်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် အသင့်ရှိသည်။ သူတို့၏ အားလပ်ချိန်က သူ့အား ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသွင်အပြင်တစ်မျိုးမျိုးဖြင့် တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်ပေးသည်။ သူသည် လူတို့ထံသို့ သူတို့၏ ပျင်းရိအားလပ်ချိန်တွင် လာသောအခါ မည်သည့်အချိန်ထက်မဆို ပို၍အောင်မြင်သည်။

သောဒုံတွင် ရယ်မောပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ပွဲလမ်းသဘင်များ၊ စားသောက်ပွဲများနှင့် အရက်သောက်ခြင်းများ ရှိကြသည်။ အဆိုးရွားဆုံးနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ဆုံး ကာမဆန္ဒများကို မထိန်းချုပ်ထားကြ။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဆန့်ကျင်ကြပြီး အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များကို နှစ်သက်ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက ကမ္ဘာ၏ဥပမာကို သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေစေကာ၊ သူတို့၏ပျက်စီးခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော် မည်သို့ထင်ရှားခဲ့သည်ကို သိကြသော်လည်း ထိုနည်းတူ ဆိုးသွမ်းခြင်းလမ်းစဉ်ကိုပင် လိုက်ခဲ့ကြသည်။

လောတ သောဒုံသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ချိန်၌ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုသည် အလုံးစုံမဖြစ်သေးသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားမှောင်မိုက်မှုအကြား အလင်းရောင်ခြည်များ ထွန်းလင်းစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် ဧလံလူတို့ထံမှ သုံ့ပန်းများကို ကယ်တင်ခဲ့သောအခါ လူတို့၏အာရုံကို စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် သောဒုံမြို့သားတို့အတွက် သူစိမ်းမဟုတ်ခဲ့ဘဲ မမြင်ရသောဘုရားသခင်အား ကိုးကွယ်ခြင်းသည် သူတို့အကြား လှောင်ပြောင်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန်အင်အားကြီးသော တပ်ဖွဲ့များကို အောင်နိုင်ခြင်းနှင့် သုံ့ပန်းများ၊ လုယက်ရရှိသည့်ပစ္စည်းများကို ရက်ရောစွာ ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းတို့က အံ့ဩခြင်းနှင့် လေးစားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို ချီးမွမ်းကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်က သူ့ကို အောင်နိုင်သူဖြစ်စေခဲ့သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို မည်သူမျှ ရှောင်လွှဲ၍မရခဲ့ကြ။ ထို့ပြင် သောဒုံမြို့သားတို့၏ ကိုယ်ကျိုးရှာစိတ်နှင့် အလွန်ကွာခြားသော သူ၏မြင့်မြတ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးမဖက်သောစိတ်ဓာတ်သည် သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သော ဘာသာတရား၏ သာလွန်မှုကို ထပ်မံသက်သေပြခဲ့သည်။

မေလခိဇေဒက်သည် အာဗြဟံအား ကောင်းချီးပေးရာတွင် ယေဟောဝါကို သူ၏ခွန်အား၏ အရင်းအမြစ်နှင့် အောင်ပွဲ၏ အရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိုင်တော်မူသော အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်ထံမှ အာဗြံသည် မင်္ဂလာရှိပါစေသော။ သင်၏ရန်သူတို့ကို သင်၏လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူသော အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်သည်လည်း မင်္ဂလာရှိပါစေသော။” [ကမ္ဘာဦး ၁၄:၁၉၊ ၂၀]။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အုပ်ချုပ်မှုအားဖြင့် ထိုလူတို့ကို မိန့်တော်မူနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခင်အလင်းရောင်အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သကဲ့သို့ နောက်ဆုံးအလင်းရောင်ခြည်ကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

ယခု သောဒုံ၏ နောက်ဆုံးညသည် နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ကလဲ့စားချေခြင်း၏ တိမ်တိုက်များသည် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည့် မြို့အပေါ်သို့ အရိပ်များလွှမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတို့သည် ၎င်းကို မသိမြင်ကြ။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ပျက်စီးခြင်းတာဝန်ဖြင့် နီးကပ်လာနေချိန်တွင် လူတို့သည် စည်းစိမ်နှင့် အပျော်အပါးအကြောင်း အိပ်မက်မက်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးနေ့သည် ရောက်လာပြီး ပြန်လည်ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော အခြားနေ့များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ညနေခင်းသည် အလှအပနှင့် လုံခြုံမှုရှိသော မြင်ကွင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ပြိုင်ဘက်မရှိအောင် လှပသော ရှုခင်းသည် ဝင်လုဆဲနေ၏ နေရောင်ခြည်များဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ ညနေခင်း၏ အေးမြမှုက မြို့သားတို့ကို အပြင်သို့ ထွက်လာစေခဲ့ပြီး အပျော်အပါးရှာဖွေသူ လူအုပ်များသည် ထိုအချိန်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရန် အာရုံစိုက်လျက် ဟိုမှသည်မှ သွားလာနေကြသည်။

ဆည်းဆာအချိန်တွင် သူစိမ်းနှစ်ဦးသည် မြို့တံခါးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ညအိပ်ရန် ဝင်လာသော ခရီးသွားများဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုနှိမ့်ချသော ခရီးသွားနှစ်ဦးထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကြီးမားစွာ ကြေညာမည့်သူများဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြ။ ထိုညတွင် ကောင်းကင်တမန်များကို သူတို့ဆက်ဆံပုံအားဖြင့် မာနထောင်လွှားသော သူတို့၏မြို့အပေါ် အပြစ်၏အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ကြမည်ကို ပျော်ရွှင်ပြီး သတိမဲ့နေသော လူအုပ်ကြီးကလည်း အနည်းငယ်မျှပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ကြ။ သို့သော် ထိုသူစိမ်းများအပေါ် ကြင်နာစွာ အာရုံစိုက်ပြီး သူ၏အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်သော လူတစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ လောတသည် သူတို့၏စစ်မှန်သောအဖြစ်ကို မသိခဲ့သော်လည်း ယဉ်ကျေးခြင်းနှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်းတို့သည် သူ့အတွက် အစဉ်အလာဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာတို့သည် သူ၏ဘာသာရေး၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး အာဗြဟံ၏ဥပမာမှ သူသင်ယူခဲ့သော သင်ခန်းစာများဖြစ်သည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးသောစိတ်ဓာတ်ကို မပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပါက သောဒုံမြို့၏ အခြားသူများနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားနိုင်ခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်စုများစွာသည် သူစိမ်းတစ်ဦးအတွက် တံခါးပိတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ကောင်းချီး၊ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ယူဆောင်လာမည့် ဘုရားသခင်၏တမန်ကို ပိတ်ပင်လိုက်ကြသည်။

ဘဝ၏လုပ်ရပ်တိုင်းသည် မည်မျှသေးငယ်စေကာမူ ကောင်းကျိုးဖြစ်စေ၊ ဆိုးကျိုးဖြစ်စေ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ အထင်အရှားအားဖြင့် အလွန်သေးငယ်သော တာဝန်များ၌ပင် သစ္စာရှိခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ဘဝ၏ အကြွယ်ဝဆုံးကောင်းချီးများ သို့မဟုတ် အကြီးမားဆုံးဘေးဆိုးများအတွက် တံခါးဖွင့်ပေးနိုင်သည်။ စရိုက်ကို စမ်းသပ်သောအရာမှာ သေးငယ်သောအရာများဖြစ်သည်။ နေ့စဉ် ကိုယ်ကိုငြင်းပယ်ခြင်း၏ မထင်ရှားသော လုပ်ရပ်များကို ပျော်ရွှင်စွာ၊ စိတ်လိုလက်ရ နှလုံးသားဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်အတွက် အသက်ရှင်ရန်မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများအတွက် အသက်ရှင်ရမည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေ့လျော့ခြင်း၊ ချစ်ခင်ကူညီလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ပျိုးထောင်ခြင်းအားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝကို ကောင်းချီးဖြစ်စေနိုင်သည်။ သေးငယ်သော ဂရုစိုက်မှုများ၊ ရိုးရှင်းသော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုများသည် ဘဝ၏ပျော်ရွှင်မှုအစုစုကို များစွာဖြည့်ဆည်းပေးကြပြီး၊ ထိုအရာများကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် လူသားတို့၏ ဒုက္ခဆင်းရဲမှု၏ အနည်းငယ်မျှမဟုတ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။

သောဒုံတွင် သူစိမ်းများ ခံရသော မတရားပြုမှုကို မြင်သောကြောင့် လောတသည် သူတို့ဝင်လာချိန်၌ မိမိအိမ်တွင် ဧည့်ခံခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကာကွယ်ပေးရန် မိမိ၏တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ခရီးသွားများ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ သူသည် မြို့တံခါး၌ ထိုင်နေပြီး သူတို့ကိုမြင်သောအခါ မိမိနေရာမှထကာ ကြိုဆိုရန် သွားပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လျက် “အရှင်တို့၊ ယခု ကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်၏အိမ်သို့ ဝင်ကြပါ၊ တစ်ညလုံး တည်းခိုကြပါ” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့က သူ၏ဧည့်ဝတ်ကို ငြင်းပယ်သကဲ့သို့ “မဟုတ်ပါ၊ လမ်းပေါ်မှာပဲ နေပါမည်” ဟု ပြန်ပြောကြသည်။ ထိုအဖြေ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နှစ်မျိုးဖြစ်သည်—လောတ၏ ရိုးသားမှုကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် သောဒုံမြို့သားတို့၏ အကျင့်စရိုက်ကို မသိသကဲ့သို့ ထင်ရစေရန်၊ အကြောင်းမူကား ညအချိန်တွင် လမ်းပေါ်၌ နေရခြင်းသည် ဘေးကင်းသည်ဟု သူတို့ထင်သည့်ပုံ ပေါ်စေရန်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏အဖြေကြောင့် လောတသည် သူတို့ကို လူရမ်းကားအုပ်၏ ကရုဏာသို့ မထားခဲ့ရန် ပို၍ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာလာသည်။ သူတို့ သဘောတူသည်အထိ ဖိတ်ခေါ်မှုကို အခိုင်အမာပြုခဲ့ပြီး သူတို့သည် သူနှင့်အတူ သူ၏အိမ်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

လောတသည် သူစိမ်းများကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်၍ အိမ်သို့ ယူလာခြင်းအားဖြင့် မြို့တံခါးရှိ ပျင်းရိသူများထံမှ မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ တွန့်ဆုတ်ခြင်းနှင့် နှောင့်နှေးခြင်း၊ လောတ၏ မလျှော့သော တိုက်တွန်းမှုတို့ကြောင့် သူတို့ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ညအိပ်ရန် မဝင်မီပင် ဥပဒေမဲ့လူအုပ်ကြီးသည် အိမ်ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသည်။ ထိုအုပ်စုသည် အလွန်ကြီးမားပြီး လူငယ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများ အားလုံးသည် အဆိုးရွားဆုံး ကာမဆန္ဒများဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရောင်ရမ်းနေကြသည်။ သူစိမ်းများသည် မြို့၏အကျင့်စရိုက်နှင့် ပတ်သက်၍ စုံစမ်းမေးမြန်းနေကြပြီး လောတက ထိုညတွင် အိမ်တံခါးအပြင်သို့ မထွက်ရန် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်၏ အော်ဟစ်ခြင်းနှင့် လှောင်ပြောင်သံများကို ကြားရပြီး ထိုသူတို့ကို အပြင်သို့ ထုတ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။

လောတသည် အကြမ်းဖက်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရပါက သူတို့သည် သူ၏အိမ်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ဖောက်ဝင်နိုင်ကြောင်း သိသောကြောင့် သူတို့အပေါ် ဆွဲဆောင်စည်းရုံးခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းရန် အပြင်ထွက်ခဲ့သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ ထိုသို့ မဆိုးသွမ်းကြပါနှင့်” ဟု သူက ဆိုသည်။ “ညီအစ်ကိုတို့” ဟူသောစကားကို အိမ်နီးချင်းများဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် သုံးပြီး သူတို့နှင့် သင့်မြတ်စေရန်၊ သူတို့၏ အောက်တန်းကျသော ရည်ရွယ်ချက်များကြောင့် အရှက်ရစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏စကားများသည် မီးလျှံပေါ် လောင်းလိုက်သောဆီကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့၏ဒေါသသည် မုန်တိုင်းဟိန်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ လောတသည် မိမိကိုယ်ကို သူတို့အပေါ် တရားသူကြီးလုပ်နေသည်ဟု သူတို့က လှောင်ပြောင်ပြီး သူ၏ဧည့်သည်များအပေါ် ကြံစည်ထားသည်ထက် သူ့ကို ပို၍ဆိုးရွားစွာ ပြုမူမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့အပေါ်သို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များက မကယ်တင်ခဲ့ပါက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲကြမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် “လက်ကိုဆန့်၍ လောတကို အိမ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။” ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်သောအရာများက သူဧည့်ခံထားသော ဧည့်သည်များ၏ အဖြစ်မှန်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ “အိမ်တံခါးရှေ့ရှိ လူငယ်အငယ်အကြီးတို့ကို မျက်စိကွယ်စေကြသဖြင့် တံခါးကို ရှာ၍ မတွေ့နိုင်အောင် မောပန်းကြသည်။” သူတို့သည် နှလုံးခိုင်မာခြင်းသို့ အပ်နှံခံထားရ၍ နှစ်ဆမျက်စိကွယ်ခြင်း မခံရခဲ့ပါက ဘုရားသခင်၏ဒဏ်ခတ်မှုက သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေပြီး မကောင်းမှုကို ရပ်တန့်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနောက်ဆုံးညသည် ယခင်ညများထက် ပို၍ကြီးမားသော အပြစ်များဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုခံခဲ့ရသော ကရုဏာတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် တောင်းပန်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။ သောဒုံမြို့သားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းနှင့် အမျက်တော်ကြားရှိ လျှို့ဝှက်နယ်နိမိတ်—“ဘုရားသခင်၏သည်းခံခြင်းနှင့် အမျက်တော်ကြားရှိ လျှို့ဝှက်နယ်နိမိတ်”—ကို ကျော်လွန်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကလဲ့စားချေခြင်းမီးများသည် သိဒ္ဒိမ်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် မကြာမီ ထွန်းလင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန်များသည် လောတအား သူတို့၏တာဝန်ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြကြသည်။ “ထိုနေရာ၌ အော်ဟစ်သံသည် ထာဝရဘုရား၏ရှေ့တော်၌ ကြီးမားလာသောကြောင့်၊ ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးမည်။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်တော်မူသည်။” လောတက ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော သူစိမ်းများသည် ယခုတွင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် ဆိုးသွမ်းသောမြို့မှ သူနှင့်အတူ ထွက်ပြေးမည့် သူ၏မိသားစုဝင်အားလုံးကိုလည်း ကယ်တင်ပေးရန် ကတိပြုကြသည်။ လူအုပ်သည် မောပန်းသွား၍ ထွက်ခွာသွားကြပြီး လောတသည် မိမိ၏သားသမီးများကို သတိပေးရန် ထွက်သွားသည်။ သူသည် ကောင်းကင်တမန်တို့၏စကားကို ထပ်ပြောသည်။ “ထ၍ ဤနေရာမှ ထွက်သွားကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ဤမြို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။” သို့သော် သူတို့အမြင်တွင် သူသည် ပြက်ရယ်ပြုသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့က သူ၏ အယူသီးသော ကြောက်ရွံ့မှုဟု ခေါ်သည့်အရာကို ရယ်မောကြသည်။ သူ၏သမီးများသည် သူတို့၏ခင်ပွန်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့နေရာတွင် သူတို့အတွက် လုံလောက်စွာ အဆင်ပြေကြသည်။ အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သက်သေကို သူတို့ မမြင်နိုင်ကြ။ အရာအားလုံးသည် ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့တွင် ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာ ရှိပြီး လှပသော သောဒုံမြို့ ပျက်စီးမည်ဆိုသည်ကို မယုံနိုင်ကြ။

လောတသည် ဝမ်းနည်းစွာ အိမ်သို့ပြန်လာပြီး မိမိ၏မအောင်မြင်မှုအကြောင်း ပြောပြသည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန်များက ထ၍ မိမိ၏ဇနီးနှင့် အိမ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သမီးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ မြို့မှထွက်ရန် အမိန့်ပေးကြသည်။ သို့သော် လောတ နှောင့်နှေးနေသည်။ နေ့စဉ် အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်များကို မြင်ရ၍ စိတ်ဆင်းရဲနေခဲ့သော်လည်း ထိုဆိုးညစ်သောမြို့၌ ကျင့်သုံးနေသော အရှက်မဲ့ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အပြစ်၏အတိုင်းအတာကို အမှန်တကယ် မသိခဲ့။ အပြစ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ လိုအပ်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်အခြေအနေကို သူမသဘောပေါက်ခဲ့။ သူ၏သားသမီးအချို့သည် သောဒုံကို ဖက်တွယ်နေကြပြီး သူ၏ဇနီးသည်လည်း သူတို့မပါဘဲ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသောသူများကို စွန့်ခွာရမည့်အတွေးသည် သူခံနိုင်သည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်သက်တာကြိုးစားအားထုတ်၍ စုဆောင်းခဲ့သော ဇိမ်ခံအိမ်နှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိသော လှည့်လည်သူတစ်ဦးအဖြစ် ထွက်ခွာရခြင်းသည် ခက်ခဲလှသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် မိန်းမောတွေဝေကာ ထွက်ခွာရန် မလိုလားဘဲ နောက်ကျနေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များ မရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး သောဒုံ၏အပျက်အစီးတွင် ပျက်စီးကြမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူနှင့် သူ၏ဇနီး၊ သမီးများကို လက်ဆွဲကာ မြို့ပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားကြသည်။

ဤနေရာ၌ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့ကို ထားခဲ့ပြီး ပျက်စီးခြင်းလုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်ရန် သောဒုံသို့ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။ အာဗြဟံနှင့် အသနားခံတောင်းပန်ခဲ့သော အခြားတစ်ဦး—သူကိုယ်တိုင်—သည် လောတထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ လွင်ပြင်ရှိ မြို့များအားလုံးတွင် ဖြောင့်မတ်သူ ဆယ်ဦးပင် မတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဘိုးဘေး၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားသည့်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော လူတစ်ဦးကို ပျက်စီးခြင်းမှ ဆွဲထုတ်ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် ပြင်းပြသောအသံဖြင့် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “သင်၏အသက်ကို ကယ်ရန် ပြေးပါ။ နောက်သို့မကြည့်နှင့်၊ လွင်ပြင်တစ်လျှောက် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မနေပါနှင့်။ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးပါ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သင်လောင်ကျွမ်းပျက်စီးမည်။” ယခုအချိန်တွင် တွန့်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှောင့်နှေးခြင်းသည် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်မည်။ အပြစ်ဒဏ်ခံရမည့် မြို့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လှည့်ကြည့်ခြင်း၊ ထိုမျှလှပသောအိမ်ကို စွန့်ခွာရခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းသဖြင့် ခဏမျှ နောက်ကျခြင်းသည် သူတို့၏အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဆင်းရဲသော ထွက်ပြေးသူများ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်သာ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းမုန်တိုင်းသည် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် လောတသည် ရှုပ်ထွေးကြောက်ရွံ့နေပြီး မိမိအား အမိန့်ပေးထားသည့်အတိုင်း မလုပ်နိုင်ကြောင်း အသနားခံသည်။ အကြောင်းမူကား အချို့သောဘေးဆိုးသည် သူ့အပေါ် ကျရောက်ပြီး သူသေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုဆိုးသွမ်းသောမြို့တွင် မယုံကြည်ခြင်းအလယ်၌ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် မှိန်ဖျော့လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်၏အရှင်သည် သူ့ဘေး၌ ရှိနေသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူ့အပေါ် ထိုမျှဂရုစိုက်၍ ချစ်တော်မူခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ဆက်လက်မကာကွယ်တော့မည်ကဲ့သို့ မိမိအသက်အတွက် အသနားခံနေသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏တမန်တော်ထံ မိမိကိုယ်ကို လုံးဝအပ်နှံ၍ မိမိအလိုနှင့် မိမိအသက်ကို သံသယမရှိ၊ မေးခွန်းမရှိဘဲ ထာဝရဘုရား၏လက်တော်ထဲသို့ အပ်နှံသင့်သည်။ သို့သော် အခြားသူများစွာကဲ့သို့ပင် သူသည် မိမိအတွက် မိမိအစီအစဉ်ဆွဲရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ “ကြည့်ပါ၊ ဤမြို့သည် ပြေးရန် နီးသည်၊ သေးငယ်လည်း သေးငယ်ပါ၏။ ထိုမြို့သို့ ပြေးခွင့်ပြုပါ၊ (သေးငယ်သည်မဟုတ်လော။) ထိုအခါ ကျွန်ုပ်၏အသက်ရှင်မည်။” ဤနေရာ၌ ဖော်ပြသောမြို့မှာ ဗေလဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဇောရဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် သောဒုံမှ မိုင်အနည်းငယ်သာ ဝေးပြီး သောဒုံကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးရန် သတ်မှတ်ခံထားရသော အကျင့်ပျက်မြို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် လောတသည် ဤအရာသည် အလွန်သေးငယ်သော တောင်းဆိုချက်သာဖြစ်ကြောင်း အလေးပေး၍ ထိုမြို့ကို ချန်ထားပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး သူ၏ဆန္ဒကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက သူ့အား “ဤအမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍လည်း သင်၏စကားကို နားထောင်ပြီ။ သင်ပြောသော ဤမြို့ကို ငါမဖျက်ဆီး” ဟု အာမခံတော်မူသည်။ အို၊ မိမိမှားယွင်းသော သတ္တဝါများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာသည် အလွန်ကြီးမားလှပေသည်တကား။

ထပ်မံ၍ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာရန် အလေးအနက် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား မီးလျှံမုန်တိုင်းသည် အချိန်အနည်းငယ်မျှသာ ထပ်မံနှောင့်နှေးတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထွက်ပြေးသူများထဲမှ တစ်ဦးသည် အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရသောမြို့ဘက်သို့ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရန် ဝံ့ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်လာသည်။ လောတကိုယ်တိုင်သည် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတိပေးချက်ကို နာခံရန် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တောင်များဘက်သို့ အလေးအနက် ပြေးခဲ့ပြီး အသနားခံခြင်း သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်း တစ်ခွန်းမျှမပြုခဲ့ပါက သူ၏ဇနီးလည်း လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဥပမာ၏ လွှမ်းမိုးမှုက သူမအား သူမ၏ပျက်စီးခြင်းကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့သော အပြစ်မှ ကယ်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏တွန့်ဆုတ်ခြင်းနှင့် နှောင့်နှေးခြင်းက သူမအား ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားစေခဲ့သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လွင်ပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏နှလုံးသည် သောဒုံကို ဖက်တွယ်နေခဲ့ပြီး ထိုမြို့နှင့်အတူ ပျက်စီးခဲ့သည်။ သူမ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် သားသမီးများသည် ပျက်စီးခြင်းထဲသို့ ပါဝင်ရသောကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခဲ့သည်။ ဆိုးသွမ်းသောမြို့မှ ထုတ်ခေါ်ခံရခြင်း၌ အလွန်အခွင့်ထူးခံခဲ့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့ရသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ချန်ထားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမအပေါ် အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုမူသည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်းကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံမည့်အစား ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူများ၏ဘဝကို တောင့်တ၍ မာနထောင်လွှားစွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူမ၏အပြစ်က သူမအား အသက်ရှင်ရန် မထိုက်တန်သူဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူမသည် ထိုအသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်မှု အလွန်နည်းပါးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ပြည့်ဝသော ပြင်ဆင်ပေးမှုများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဆက်ဆံမိရန် သတိထားသင့်သည်။ “ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်၏အဖော်နှင့် သားသမီးများ မကယ်တင်ခံရလျှင် ကျွန်ုပ်ကယ်တင်ခံရဖို့ မလိုချင်ပါ” ဟု ဆိုသော ခရစ်ယာန်များ ရှိကြသည်။ သူတို့အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသောသူများ မရှိဘဲ ကောင်းကင်သည် သူတို့အတွက် ကောင်းကင်ဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့ခံစားကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့သောခံစားချက်ကို ပျိုးထောင်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသောကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို ထောက်ထားလျက် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိတို့၏ဆက်နွယ်မှုကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ကြပါသလော။ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ရွေးနုတ်ရှင်၏ အမှုတော်အတွက် ချစ်ခြင်း၊ ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် သစ္စာစောင့်သိခြင်း၏ အခိုင်မာဆုံးသော နှောင်ကြိုးများဖြင့် မိမိတို့ ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို မေ့လျော့ကြပြီလော။ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များသည် လူအားလုံးထံ ရောက်ရှိနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏မိတ်ဆွေများက ကယ်တင်ရှင်၏ အသနားခံသောချစ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့လည်း လှည့်ထွက်သွားရမည်လော။ ဝိညာဉ်၏ ရွေးနုတ်ခြင်းသည် အဖိုးထိုက်တန်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အဆုံးမရှိသော အဖိုးအခကို ပေးဆပ်ခဲ့တော်မူသည်။ ဤကြီးမားသော ပူဇော်သကာ၏တန်ဖိုး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်၏တန်ဖိုးကို နားလည်သူ မည်သူမျှ အခြားသူများက ထိုသို့ပြုသောကြောင့် ဘုရားသခင်က ကမ်းလှမ်းထားသော ကရုဏာတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုမည်မဟုတ်။ အခြားသူများက ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတသော တောင်းဆိုချက်များကို လျစ်လျူရှုနေခြင်းသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်စေသင့်သည်။ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုနိုင်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိသူအားလုံးကို ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းကို လက်ခံစေရန် ဦးဆောင်နိုင်မည်။

“လောတ ဇောရမြို့သို့ ဝင်သောအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထွက်လာပြီ။” နံနက်ခင်း၏ တောက်ပသောအလင်းရောင်များက လွင်ပြင်ရှိမြို့များအတွက် စည်းစိမ်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကိုသာ ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ တက်ကြွသောဘဝ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် လမ်းများပေါ်တွင် စတင်နေပြီဖြစ်ပြီး လူတို့သည် ထိုနေ့၏အလုပ် သို့မဟုတ် အပျော်အပါးများကို အာရုံစိုက်လျက် မိမိတို့သွားလိုရာသို့ သွားလာနေကြသည်။ လောတ၏ သားမက်များသည် စိတ်အားနည်းသော အဘိုးကြီး၏ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် သတိပေးချက်များကို လှောင်ပြောင်၍ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ရုတ်တရက်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ၊ တိမ်ကင်းသောကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကျလာသကဲ့သို့ မုန်တိုင်းသည် ကျရောက်လာသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်မှ မြို့များနှင့် အသီးအနှံပေါများသော လွင်ပြင်ပေါ်သို့ ကန့်နှင့်မီးကို ရွာချတော်မူသည်။ ၎င်း၏နန်းတော်များနှင့် ဘုရားကျောင်းများ၊ အဖိုးတန်အိမ်များ၊ ဥယျာဉ်များနှင့် စပျစ်ခြံများ၊ ထို့အပြင် ယခင်ညကပင် ကောင်းကင်တမန်များကို စော်ကားခဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုရှာဖွေသူ လူအုပ်များအားလုံး မီးလောင်ကျွမ်းပျက်စီးကြသည်။ မီးလောင်ကျွမ်းမှု၏ မီးခိုးသည် မီးဖိုကြီးတစ်ခု၏ မီးခိုးကဲ့သို့ တက်လာသည်။ လှပသော သိဒ္ဒိမ်ချိုင့်ဝှမ်းသည် ပျက်စီးခြင်း၊ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း သို့မဟုတ် နေထိုင်ခြင်းမပြုနိုင်တော့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ သေချာကြောင်း မျိုးဆက်တိုင်းအတွက် သက်သေဖြစ်လာသည်။

လွင်ပြင်ရှိမြို့များကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံများသည် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်အထိပင် သတိပေးသည့်အလင်းရောင်ကို ဖြန့်ပေးနေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်သည် အပြစ်ကျူးလွန်သူကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူသော်လည်း လူတို့သည် အပြစ်ထဲတွင် ဆက်လက်သွား၍ မရတော့သော နယ်နိမိတ်တစ်ခု ရှိကြောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် အလေးအနက် သင်ခန်းစာကို ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူရသည်။ ထိုနယ်နိမိတ်သို့ ရောက်သောအခါ ကရုဏာတော်၏ ကမ်းလှမ်းချက်များကို ရုပ်သိမ်းပြီး တရားစီရင်ခြင်း၏ အမှုတော် စတင်သည်။

လောက၏ ရွေးနုတ်ရှင်က သောဒုံနှင့် ဂေါမောရမြို့များ ပျက်စီးရသည့်အပြစ်ထက် ပို၍ကြီးမားသော အပြစ်များ ရှိကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။ အပြစ်သားများအား နောင်တရရန် ဖိတ်ခေါ်သော ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို ကြားရပြီး မလိုက်နာသူများသည် သိဒ္ဒိမ်ချိုင့်ဝှမ်း၌ နေထိုင်သူများထက် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ပို၍အပြစ်ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို သိသည်ဟု ဝန်ခံပြီး ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းသည်ဟု ဆိုသော်လည်း မိမိတို့၏စရိုက်နှင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်သူများ၏ အပြစ်သည် ထိုထက်ပင် ပိုကြီးသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ သတိပေးချက်အလင်း၌ သောဒုံ၏ကံကြမ္မာသည် ပေါ်ပေါက်ထင်ရှားသောအပြစ်၌ အပြစ်ရှိသူများအတွက်သာမက ကောင်းကင်မှ ပေးပို့သော အလင်းနှင့် အခွင့်ထူးများကို အလေးမထားဘဲ ကစားနေသူအားလုံးအတွက် အလေးအနက် သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။

ဧဖက်မြို့ရှိ အသင်းတော်အား သစ္စာရှိသောသက်သေက “သင်၌ ငါဆန့်ကျင်စရာ အနည်းငယ်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား သင်သည် သင်၏ပထမဆုံးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စွန့်ခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် အဘယ်အရပ်မှ ကျဆင်းလာသည်ကို အောက်မေ့၍ နောင်တရကာ ပထမလုပ်ရပ်များကို ပြုလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်နောင်တမရပါက ငါသည် သင့်ထံသို့ အလျင်အမြန်လာ၍ သင်၏မီးခုံကို ၎င်း၏နေရာမှ ရွှေ့မည်” ဟု ဆိုတော်မူသည်။ [ဗျာဒိတ် ၂:၄၊ ၅]။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ ကမ်းလှမ်းချက်များကို တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်မျှော်တော်မူသည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိဘတစ်ဦး၏ လမ်းလွဲ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော သားကို ခွင့်လွှတ်လိုသော နှလုံးသားထက်ပင် ပို၍နူးညံ့သော ကရုဏာဖြင့် စောင့်မျှော်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လမ်းလွဲသူနောက်သို့ “ငါ့ထံသို့ ပြန်လာလော့၊ ငါသည်လည်း သင်တို့ထံသို့ ပြန်လာမည်” ဟု ခေါ်တော်မူသည်။ [မာလခိ ၃:၇]။ သို့သော် မှားယွင်းသူသည် သနားကြင်နာ၍ နူးညံ့သောချစ်ခြင်းဖြင့် ခေါ်နေသောအသံကို အမြဲတစေ ငြင်းပယ်နေပါက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို မှောင်မိုက်ထဲ၌ ထားခဲ့မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော နှလုံးသည် အပြစ်၌ ခိုင်မာလာပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံယူနိုင်တော့။ အသနားခံနေသော ကယ်တင်ရှင်က နောက်ဆုံးတွင် “ရုပ်တုဆင်းတုတို့၌ စွဲလမ်းနေပြီ၊ သူ့ကို သူ့အတိုင်းထားလော့” ဟု ကြေညာရမည့် ထိုဝိညာဉ်၏ ကံကြမ္မာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်။ [ဟောရှေ ၄:၁၇]။ ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းကို သိသော်လည်း အပြစ်ရှိသောကမ္ဘာ၏ အပျော်အပါးများကို ရွေးချယ်၍ လှည့်ထွက်သွားသူများအတွက် တရားစီရင်ရာနေ့၌ လွင်ပြင်ရှိမြို့များထက် ပို၍သည်းခံဖွယ်ရာမရှိပေ။

ကရုဏာတော်၏ ကမ်းလှမ်းချက်များကို အလေးမထားသူတို့၊ ကောင်းကင်စာရင်းစာအုပ်များတွင် သင့်အပေါ် စုဆောင်းလာသော မှတ်တမ်းများ၏ ရှည်လျားသောအတန်းကို စဉ်းစားကြပါ။ အကြောင်းမူကား လူမျိုးများ၊ မိသားစုများ၊ တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဘုရားမဲ့မှုများအတွက် မှတ်တမ်းကို ထားရှိထားသည်။ ထိုစာရင်း ဆက်လက်ရေးသားနေချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူနိုင်ပြီး နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုချက်များနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကမ်းလှမ်းချက်များကို ပေးနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် စာရင်းပြည့်စုံလာမည့်အချိန်၊ ဝိညာဉ်၏ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပြီးဖြစ်မည့်အချိန်၊ မိမိ၏ရွေးချယ်မှုအားဖြင့် လူ၏ကံကြမ္မာကို သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်မည့်အချိန် ရောက်လာမည်။ ထိုအခါ တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အချက်ပြမည်။

ယနေ့ ဘာသာရေးလောက၏ အခြေအနေတွင် စိုးရိမ်ဖွယ်အကြောင်း ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားခဲ့ကြသည်။ လူအများက ယေဟောဝါ၏ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်၍ “လူတို့၏ပညတ်များကို သွန်သင်ချက်များအဖြစ် သင်ပေးကြသည်။” [မဿဲ ၁၅:၉]။ ကျွန်ုပ်တို့၏တိုင်းပြည်ရှိ အသင်းတော်များစွာတွင် ဘာသာတရားမယုံကြည်မှု လွှမ်းမိုးနေသည်။ ၎င်းသည် အကျယ်ပြန့်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဘာသာတရားမယုံကြည်ခြင်း—သမ္မာကျမ်းစာကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ငြင်းပယ်ခြင်း—မဟုတ်ဘဲ ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပေါ်ထွန်းခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းကို အတွင်းမှ ဖျက်ဆီးနေသော ဘာသာတရားမယုံကြည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထက်သန်သော ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်သော ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှုတို့၏ နေရာတွင် အနှစ်သာရမရှိသော အခမ်းအနားပုံစံများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားခြင်းတို့ လွှမ်းမိုးလာကြသည်။ ခရစ်တော်က “လောတလက်ထက်၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ ... လူသားသည် ပေါ်ထွန်းမည့်နေ့၌လည်း ထိုအတိုင်းဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [လုကာ ၁၇:၂၈၊ ၃၀]။ ဖြတ်သန်းသွားသော အဖြစ်အပျက်များ၏ နေ့စဉ်မှတ်တမ်းသည် ကိုယ်တော်၏စကားများ ပြည့်စုံလာခြင်းကို သက်သေပြနေသည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ပျက်စီးခြင်းအတွက် လျင်မြန်စွာ ရင့်မှည့်လာနေသည်။ မကြာမီ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို သွန်းလောင်းတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများသည် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးကြမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်က “သင်တို့ကိုယ်ကို သတိပြုကြလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် အချိန်မရွေး သင်တို့၏နှလုံးသည် အလွန်အကျွံစားသောက်ခြင်း၊ မူးယစ်ခြင်းနှင့် ဤဘဝ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် လေးလံလာ၍ ထိုနေ့သည် သင်တို့အပေါ် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်လာမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေ့သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ နေထိုင်သူအားလုံးအပေါ် ကျော့ကွင်းကဲ့သို့ ရောက်လာမည်”—ဤလောက၌ မိမိတို့၏အကျိုးစီးပွားများကို အာရုံစိုက်ထားသူအားလုံးအပေါ် ရောက်လာမည်။ “ထို့ကြောင့် ဖြစ်လာမည့် ဤအရာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် လူသား၏သားတော်ရှေ့၌ ရပ်တည်ရန် ထိုက်တန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရစေရန် အမြဲစောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [လုကာ ၂၁:၃၄-၃၆]။

သောဒုံမပျက်စီးမီ ဘုရားသခင်သည် လောတထံသို့ “သင်၏အသက်ကို ကယ်ရန် ပြေးပါ။ နောက်သို့မကြည့်နှင့်၊ လွင်ပြင်တစ်လျှောက် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မနေပါနှင့်။ တောင်ပေါ်သို့ ပြေးပါ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သင်လောင်ကျွမ်းပျက်စီးမည်” ဟူသော သတင်းစကားကို ပေးပို့တော်မူသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ မပျက်စီးမီ ခရစ်တော်၏တပည့်တော်များသည် ထိုသတိပေးသံကိုပင် ကြားခဲ့ကြသည်။ “ယေရုရှလင်မြို့ကို စစ်တပ်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်ကို သင်တို့မြင်သောအခါ ထိုမြို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် နီးပြီဟု သိကြလော့။ ထိုအခါ ယုဒပြည်၌ ရှိသောသူတို့သည် တောင်များသို့ ပြေးကြစေ။” [လုကာ ၂၁:၂၀၊ ၂၁]။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ရယူရန် မနေကြဘဲ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကို အတတ်နိုင်ဆုံး အသုံးချရမည်။

ထွက်ခွာခြင်း၊ ဆိုးသွမ်းသူများနှင့် ပြတ်သားစွာ ခွဲခွာခြင်း၊ အသက်အတွက် ထွက်ပြေးခြင်းတို့ ရှိခဲ့သည်။ နောဧလက်ထက်တွင်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ လောတနှင့်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ မပျက်စီးမီ တပည့်တော်များနှင့်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးကာလတွင်လည်း ထိုသို့ဖြစ်မည်။ ထပ်မံ၍ ဘုရားသခင်၏အသံကို သတိပေးသတင်းစကားဖြင့် ကြားရပြီး ကိုယ်တော်၏လူတို့အား လွှမ်းမိုးနေသော အပြစ်မှ ခွဲထွက်ရန် မိန့်တော်မူနေသည်။

နောက်ဆုံးကာလတွင် ဘာသာရေးလောက၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုနှင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းအခြေအနေကို ဗာဗုလုန်၏ ရူပါရုံ၌ ပရောဖက်ယောဟန်အား ပြသခဲ့သည်။ “မြေကြီး၏ရှင်ဘုရင်တို့အပေါ် စိုးစံသော ထိုကြီးမားသောမြို့” ဖြစ်သည်။ [ဗျာဒိတ် ၁၇:၁၈]။ ၎င်းမပျက်စီးမီ ကောင်းကင်မှ “ငါ၏လူတို့၊ သူမထံမှ ထွက်ကြလော့။ သို့မှသာ သူမ၏အပြစ်များတွင် မပါဝင်ကြဘဲ သူမ၏ဘေးဒဏ်များကို မခံရကြလိမ့်မည်” ဟူသော ခေါ်သံ ထွက်ပေါ်လာမည်။ [ဗျာဒိတ် ၁၈:၄]။ နောဧနှင့် လောတတို့၏နေ့ရက်များကဲ့သို့ပင် အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများမှ ထင်ရှားစွာ ခွဲခွာရမည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လောကအကြား အလျှော့အတင်း မရှိနိုင်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ရတနာများကို ရယူရန် နောက်ပြန်လှည့်၍ မရ။ “ဘုရားသခင်နှင့် လောကစည်းစိမ်ကို သင်တို့ မအစေခံနိုင်ကြ။” [မဿဲ ၆:၂၄]။

သိဒ္ဒိမ်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် နေထိုင်သူများကဲ့သို့ လူတို့သည် စည်းစိမ်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းအကြောင်း အိပ်မက်မက်နေကြသည်။ “သင်၏အသက်ကို ကယ်ရန် ပြေးပါ” ဟူသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များထံမှ သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် “စိတ်မလှုပ်ရှားကြနှင့်။ စိုးရိမ်စရာအကြောင်းမရှိ” ဟူသော အခြားအသံများကိုလည်း ကြားနေရသည်။ လူအများက “ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဘေးကင်းခြင်း” ဟု အော်ဟစ်နေကြချိန်တွင် အပြစ်ကျူးလွန်သူအပေါ် လျင်မြန်သောပျက်စီးခြင်း ကျရောက်တော့မည်ဟု ကောင်းကင်က ကြေညာနေသည်။ သူတို့ပျက်စီးမည့်ညမတိုင်မီ လွင်ပြင်ရှိမြို့များသည် အပျော်အပါးတွင် ရမ်းကားပျော်မြူးနေကြပြီး ဘုရားသခင်၏တမန်တော်၏ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် သတိပေးချက်များကို လှောင်ပြောင်ကြသည်။ သို့သော် ထိုလှောင်ပြောင်သူများသည် မီးလျှံထဲ၌ ပျက်စီးကြသည်။ ထိုညတွင်ပင် သောဒုံမြို့၏ ဆိုးသွမ်း၍ သတိမဲ့နေသော မြို့သားများအတွက် ကရုဏာတော်၏တံခါးသည် အစဉ်အမြဲ ပိတ်သွားသည်။ ဘုရားသခင်သည် အစဉ်အမြဲ လှောင်ပြောင်ခံမည်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဆက်ဆံခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏နေ့ရက်သည် အမျက်တော်နှင့် ပြင်းထန်သောဒေါသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လာ၍ မြေကြီးကို လူသူကင်းမဲ့စေရန်၊ အပြစ်သားတို့ကို ထိုမြေကြီးထဲမှ ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။” [ဟေရှာယ ၁၃:၉]။ ကမ္ဘာကြီး၏ လူအများစုသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး လျင်မြန်၍ ပြန်လည်ပြုပြင်၍မရသော ပျက်စီးခြင်းထဲသို့ လွှမ်းမိုးခံရကြမည်။ သို့သော် သတိပေးချက်ကို နားထောင်သူတို့သည် “အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ လျှို့ဝှက်ရာ၌ နေထိုင်ကြမည်”၊ “အနန္တတန်ခိုးရှင်၏အရိပ်အောက်၌ နေကြမည်။” ကိုယ်တော်၏အမှန်တရားသည် သူတို့၏ အကာအကွယ်နှင့် ကာကွယ်ရေးဖြစ်မည်။ သူတို့အတွက် “အသက်ရှည်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို ငါကျေနပ်စေမည်၊ ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းကိုလည်း သူ့အား ပြမည်” ဟူသော ကတိရှိသည်။ [ဆာလံ ၉၁:၁၊ ၄၊ ၁၆]။

လောတသည် ဇောရမြို့တွင် အချိန်တိုတိုသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌လည်း သောဒုံကဲ့သို့ အပြစ်လွှမ်းမိုးနေသဖြင့် ထိုမြို့တွင် နေရန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ အကြောင်းမကြာမီပင် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူသည့်အတိုင်း ဇောရမြို့သည်လည်း လောင်ကျွမ်းပျက်စီးခဲ့သည်။ လောတသည် တောင်များသို့ သွားပြီး ဂူတစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏မိသားစုကို ဆိုးသွမ်းသောမြို့၏ လွှမ်းမိုးမှုများအောက်သို့ အပ်နှံရန် သူဝံ့ခဲ့သော အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် သောဒုံ၏ကျိန်စာသည် ဤနေရာအထိပင် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ သူ၏သမီးများ၏ အပြစ်ရှိသောအပြုအမူသည် ထိုဆိုးညစ်သောနေရာ၏ မကောင်းသောပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများ၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်စီးမှုသည် သူတို့၏စရိုက်နှင့် အလွန်အမင်း ရောယှက်နေခဲ့သဖြင့် ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကိုပင် ခွဲခြားမသိနိုင်ကြတော့။ လောတ၏ တစ်ဦးတည်းသောမျိုးဆက်ဖြစ်သော မောဘလူမျိုးနှင့် အမ္မုန်လူမျိုးတို့သည် ဆိုးညစ်၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးစုများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်သူများနှင့် ကိုယ်တော်၏လူတို့၏ ခါးသီးသောရန်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

အာဗြဟံ၏ဘဝနှင့် လောတ၏ဘဝသည် မည်မျှကျယ်ပြန့်စွာ ကွာခြားသနည်း။ တစ်ချိန်က သူတို့သည် အတူတကွနေထိုင်သူများဖြစ်၍ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုတည်း၌ ကိုးကွယ်ကြကာ ခရီးသွားသူများအဖြစ် တဲများကို ဘေးချင်းကပ်၍ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု မည်မျှဝေးကွာသွားကြပြီနည်း။ လောတသည် သောဒုံကို ၎င်း၏အပျော်အပါးနှင့် အကျိုးအမြတ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏ယဇ်ပလ္လင်နှင့် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အား နေ့စဉ်ပူဇော်ခြင်းကို စွန့်ခွာပြီးနောက် မိမိ၏သားသမီးများကို အကျင့်ပျက်၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူတို့နှင့် ရောနှောစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ကျမ်းစာ၌ သူသည် “ဖြောင့်မတ်သော” သူဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ဖြောင့်မတ်သောဝိညာဉ်သည် နေ့စဉ် သူ့နားသို့ ရောက်လာသော ဆိုးညစ်သော စကားများ၊ သူမတားဆီးနိုင်ခဲ့သော အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုတို့ကြောင့် နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် “မီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ယူထားသော မီးခိုးတုံးကဲ့သို့” ကယ်တင်ခံခဲ့ရသည် ([ဇာခရိ ၃:၂])။ သို့သော် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရကာ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဂူများတွင် နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အသက်ကြီးချိန်၌ အရှက်ကွဲခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ကမ္ဘာသို့ ဖြောင့်မတ်သူများ၏ မျိုးဆက်ကို မပေးခဲ့ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ရန်ငြိုးထား၍ ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို တိုက်ခိုက်သော ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် လူမျိုးနှစ်မျိုးကို ပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏အပြစ်ခွက် ပြည့်လာသောအခါ ပျက်စီးရန် သတ်မှတ်ခံခဲ့ကြသည်။ မပညာရှိသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းနောက်သို့ လိုက်လာသော ရလဒ်များသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပါသနည်း။

ပညာရှိသူက “ချမ်းသာရန် မကြိုးစားနှင့်။ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာကို စွန့်လော့” ဟု ဆိုသည်။ “အမြတ်ကို လောဘတကြီးရှာသူသည် မိမိအိမ်ကို ဒုက္ခရောက်စေ၏။ လာဘ်ကို မုန်းသောသူမူကား အသက်ရှင်လိမ့်မည်။” [သုတ္တံ ၂၃:၄]; [၁၅:၂၇]။ တမန်တော်ပေါလုကလည်း “ချမ်းသာလိုသူတို့သည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့် ကျော့ကွင်းထဲသို့ ကျရောက်ကြပြီး လူတို့ကို ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်စေသော မိုက်မဲ၍ အန္တရာယ်ရှိသော တပ်မက်မှုများစွာထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်” ဟု ကြေညာသည်။ [၁ တိမောသေ ၆:၉]။

လောတ သောဒုံသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်မှ ကင်းစင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး မိမိနောက်တွင် မိမိ၏အိမ်ထောင်စုကို အုပ်ချုပ်ရန် အပြည့်အဝ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အကြီးအကျယ် မအောင်မြင်ခဲ့။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကျင့်ပျက်စေသော လွှမ်းမိုးမှုများသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး သူ၏သားသမီးများသည် သောဒုံမြို့သားများနှင့် ဆက်နွယ်လာခြင်းကြောင့် သူ၏အကျိုးစီးပွားသည်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သူတို့၏အကျိုးစီးပွားနှင့် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။ ရလဒ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် မြင်နေရသည်။

ယနေ့လည်း လူများစွာသည် အလားတူအမှားကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ အိမ်ရာရွေးချယ်ရာတွင် မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏မိသားစုများကို ဝန်းရံမည့် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် လူမှုရေးလွှမ်းမိုးမှုများထက် ရရှိနိုင်မည့် ယာယီအကျိုးကျေးဇူးများကို ပို၍ကြည့်ကြသည်။ လှပပြီး မြေသြဇာကောင်းသော တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကြသည် သို့မဟုတ် ပိုမိုကြီးမားသော စည်းစိမ်ကို ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသော မြို့တစ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏သားသမီးများသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများဖြင့် ဝန်းရံခံရပြီး ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းမှု ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းနှင့် မှန်ကန်သောစရိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် အကျိုးမပြုသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများကို မကြာခဏ ပြုလုပ်လာကြသည်။ လျော့ရဲသော ကိုယ်ကျင့်တရား၊ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘာသာရေးအရာများအပေါ် လျစ်လျူရှုခြင်းတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မိဘများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆန့်ကျင်သည့်သဘော ရှိသည်။ မိဘနှင့် ဘုရားသခင်၏ အာဏာကို ပုန်ကန်ခြင်း၏ ဥပမာများကို လူငယ်တို့ရှေ့တွင် အမြဲတွေ့မြင်နေရသည်။ များစွာသောသူတို့သည် ဘာသာတရားမယုံကြည်သူများနှင့် မယုံကြည်သူများအပေါ် တွယ်တာမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများနှင့်အတူ မိမိတို့၏ကံကြမ္မာကို ချိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

အိမ်ရာရွေးချယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏မိသားစုများကို ဝန်းရံမည့် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးလွှမ်းမိုးမှုများကို အရာအားလုံးထက် ပထမဦးစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားစေလိုတော်မူသည်။ လူများစွာသည် မိမိတို့အလိုရှိသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မရနိုင်ကြသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စမ်းသပ်မှုရှိသော အခြေအနေများတွင် ထားရှိခံရနိုင်သည်။ သို့သော် တာဝန်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် စောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းပြီး ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ကို ယုံကြည်ပါက ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မညစ်ညမ်းဘဲ ရပ်တည်နိုင်စေတော်မူမည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်စရိုက်ဖွဲ့စည်းခြင်းအတွက် အကျိုးမပြုသော လွှမ်းမိုးမှုများကို မလိုအပ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို မထိတွေ့စေသင့်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီဆန်မှုနှင့် မယုံကြည်ခြင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ မိမိဆန္ဒအလျောက် ဝင်ရောက်နေထိုင်သောအခါ ဘုရားသခင်ကို မနှစ်သက်စေဘဲ သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များကို ကျွန်ုပ်တို့၏အိမ်များမှ မောင်းထုတ်ကြသည်။

မိမိတို့၏သားသမီးများအတွက် ထာဝရအကျိုးစီးပွားများကို စွန့်လွှတ်၍ လောကီစည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေကို ရရှိစေသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအကျိုးကျေးဇူးများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိကြမည်။ လောတကဲ့သို့ လူများစွာသည် မိမိတို့၏သားသမီးများ ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်ရပြီး မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကိုပင် မနည်းကယ်တင်ရကြသည်။ သူတို့၏တစ်သက်တာအလုပ်သည် ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတို့၏ဘဝသည် ဝမ်းနည်းဖွယ် မအောင်မြင်မှုဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သောဉာဏ်ပညာကို ကျင့်သုံးခဲ့ပါက သားသမီးများသည် လောကီစည်းစိမ်၌ ပိုမိုနည်းပါးနိုင်သော်လည်း မသေနိုင်သော အမွေအနှစ်ကို ရပိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း သေချာစေနိုင်ကြမည်။

ဘုရားသခင်က မိမိ၏လူတို့အား ကတိပြုထားသော အမွေအနှစ်သည် ဤလောက၌ မရှိ။ အာဗြဟံသည် မြေကြီးပေါ်၌ “ခြေတစ်ဖဝါးစာမျှပင် မပိုင်ဆိုင်ခဲ့။” [တမန်တော် ၇:၅]။ သူ၌ ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာရှိပြီး ထိုအရာများကို ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်နှင့် မိမိအပေါင်းအသင်းလူသားတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလောကကို မိမိ၏အိမ်အဖြစ် မရှုမြင်ခဲ့။ ထာဝရဘုရားသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သော မိမိ၏တိုင်းရင်းသားများထံမှ ထွက်ခွာရန် သူ့ကို ခေါ်တော်မူပြီး ခါနာန်ပြည်ကို ထာဝရအမွေအနှစ်အဖြစ် ပေးမည်ဟု ကတိပြုတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏သားဖြစ်စေ၊ သူ၏မြေးဖြစ်စေ ထိုမြေကို မရရှိခဲ့ကြ။ အာဗြဟံသည် သေဆုံးသူအတွက် သင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာကို လိုချင်သောအခါ ခါနာန်လူတို့ထံမှ ဝယ်ယူရသည်။ ကတိထားရာပြည်၌ သူ၏တစ်ခုတည်းသော ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ မာခေပေလမြို့ရှိ ဂူအတွင်း ကျောက်ထွင်းထားသော သင်္ချိုင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် မပျက်ကွက်ခဲ့။ ယုဒလူတို့က ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း၌ပင် ၎င်း၏နောက်ဆုံးပြည့်စုံခြင်းကို မတွေ့ခဲ့။ “အာဗြဟံနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်အား ကတိများကို ပေးခဲ့သည်။” [ဂလာတိ ၃:၁၆]။ အာဗြဟံကိုယ်တိုင်လည်း အမွေအနှစ်ကို ဝေမျှရမည်။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော် ပြည့်စုံခြင်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နှောင့်နှေးနေသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သည်—အကြောင်းမူကား “ထာဝရဘုရားထံ၌ တစ်ရက်သည် အနှစ်တစ်ထောင်နှင့် အနှစ်တစ်ထောင်သည် တစ်ရက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏” ([၂ ပေတရု ၃:၈])။ ၎င်းသည် နှောင့်နှေးနေသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သော်လည်း ချိန်းချက်သောအချိန်တွင် “သေချာပေါက် ရောက်လာမည်၊ မနှောင့်နှေး”။ [ဟဗက္ကုတ် ၂:၃]။ အာဗြဟံနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်အား ပေးသောလက်ဆောင်တွင် ခါနာန်ပြည်သာမက မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးပါ ပါဝင်သည်။ တမန်တော်က “သူသည် လောက၏အမွေခံဖြစ်မည်ဟူသော ကတိကို အာဗြဟံအားဖြစ်စေ၊ သူ၏အမျိုးအနွယ်အားဖြစ်စေ ပညတ်တရားအားဖြင့် ပေးခဲ့သည်မဟုတ်၊ ယုံကြည်ခြင်း၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် ပေးခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။ [ရောမ ၄:၁၃]။ အာဗြဟံအား ပေးထားသော ကတိများသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြည့်စုံရမည်ဟု သမ္မာကျမ်းစာက ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်သည်။ ခရစ်တော်နှင့်ဆိုင်သောသူအားလုံးသည် “အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်၊ ကတိတော်နှင့်အညီ အမွေခံများ” ဖြစ်ကြသည်—“မပျက်စီးနိုင်သော၊ မညစ်ညူးသော၊ မညှိုးနွမ်းနိုင်သော အမွေ” ကို အမွေခံသူများ၊ အပြစ်၏ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်သော မြေကြီးကို အမွေခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ [ဂလာတိ ၃:၂၉]; [၁ ပေတရု ၁:၄]။ အကြောင်းမူကား “နိုင်ငံတော်နှင့် အာဏာစက်၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးအောက်ရှိ နိုင်ငံတော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့၏လူများအား ပေးလိမ့်မည်”။ “နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူတို့သည် မြေကြီးကို အမွေခံ၍ ငြိမ်သက်ခြင်းကြွယ်ဝမှု၌ မွေ့လျော်ကြလိမ့်မည်။” [ဒံယေလ ၇:၂၇]; [ဆာလံ ၃၇:၁၁]။

ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မသေနိုင်သော အမွေအနှစ်ကို မြင်ကွင်းပေးတော်မူပြီး ထိုမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူကျေနပ်နေခဲ့သည်။ “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ကတိထားရာပြည်၌ တစ်ပါးသောပြည်၌ နေထိုင်သကဲ့သို့ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကတိတော်ကို သူနှင့်အတူ အမွေခံရမည့် အိဇက်နှင့် ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ တဲများတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား အုတ်မြစ်ရှိသော မြို့တစ်မြို့ကို သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကို တည်ဆောက်၍ ဖန်ဆင်းတော်မူသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသည်။” [ဟေဗြဲ ၁၁:၉၊ ၁၀]။

အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ “ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကတိတော်များကို မရရှိသေးဘဲ ယုံကြည်ခြင်း၌ သေဆုံးကြသည်။ သို့သော် အဝေးမှ ထိုကတိတော်များကို မြင်၍ ယုံကြည်လက်ခံကာ ဖက်တွယ်ပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် မိမိတို့သည် ဧည့်သည်များနှင့် ခရီးသွားများဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြသည်” ဟု ရေးထားသည်။ [အခန်းငယ် ၁၃]။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ပိုကောင်းသောပြည်၊ ကောင်းကင်ပြည်” ကို ရရှိလိုပါက ဤနေရာတွင် ခရီးသွားသူများနှင့် ဧည့်သည်များကဲ့သို့ နေထိုင်ရမည်။ [အခန်းငယ် ၁၆]။ အာဗြဟံ၏သားသမီးများဖြစ်သူတို့သည် သူမျှော်လင့်ခဲ့သော “အုတ်မြစ်ရှိသော မြို့၊ ထိုမြို့ကို တည်ဆောက်၍ ဖန်ဆင်းတော်မူသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသည်” ဟူသော မြို့ကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည်။