အခန်း ၁၃—ယုံကြည်ခြင်း၏ စမ်းသပ်ခြင်း
ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦး ၁၆၊ ၁၇:၁၈-၂၀၊ ၂၁:၁-၁၄၊ ၂၂:၁-၁၉ တို့ကို အခြေခံထားသည်။
အာဗြဟံသည် သားတစ်ယောက်ရမည်ဟူသော ကတိတော်ကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ
လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိ၏အချိန်နှင့်
မိမိ၏နည်းလမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစေမည့်အချိန်ကို မစောင့်ခဲ့ပါ။
ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် နှောင့်နှေးမှုကို
ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပါ။ စာရာက
မိမိ၏အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်တွင် ကလေးရနိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မြင်သဖြင့်၊
ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံလာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်
မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားမိန်းမတစ်ဦးကို အာဗြဟံက ဒုတိယဇနီးအဖြစ် ယူစေသင့်ကြောင်း
အကြံပြုခဲ့သည်။ မယားများစွာယူခြင်းသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်လာသဖြင့် အပြစ်ဟု
မမှတ်ယူတော့သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို
ချိုးဖောက်ခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး၊ မိသားစုဆက်ဆံရေး၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့်
ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အာဗြဟံနှင့်
ဟာဂရတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများအတွက်သာမက
အနာဂတ်မျိုးဆက်များအတွက်ပါ ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
အာဗြဟံ၏ဇနီးအသစ်အဖြစ် ရရှိလာသော ဂုဏ်အသရေကြောင့် ဟာဂရသည်
မြှောက်ပင့်ခံရပြီး၊ သူ့ထံမှ ဆင်းသက်လာမည့် လူမျိုးကြီး၏ မိခင်ဖြစ်လာမည်ဟု
မျှော်လင့်သဖြင့် မာနထောင်လွှားကာ ဝါကြွားလာပြီး မိမိ၏သခင်မကို
မထီမဲ့မြင်ပြုဆက်ဆံခဲ့သည်။ အပြန်အလှန် မနာလိုမှုများကြောင့် တစ်ချိန်က
ပျော်ရွှင်ခဲ့သော အိမ်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းပျောက်ဆုံးခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏
တိုင်ကြားချက်များကို နားထောင်နေရသော အာဗြဟံသည် သဟဇာတဖြစ်မှုကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အချည်းနှီးကြိုးစားခဲ့သည်။ ဟာဂရကို လက်ထပ်ရန် စာရာက အလေးအနက်
တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမသည် အာဗြဟံကိုပင် အပြစ်ရှိသူအဖြစ် ပြစ်တင်ခဲ့သည်။
သူမသည် မိမိ၏ပြိုင်ဘက်ကို နှင်ထုတ်လိုသော်လည်း အာဗြဟံက ခွင့်မပြုခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ
သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဟာဂရသည် သူ၏သား၊ ကတိတော်၏သား၏
မိခင်ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟာဂရသည် စာရာ၏
အစေခံမဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို သူ၏သခင်မ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ထားခဲ့သည်။ ဟာဂရ၏
မာနထောင်လွှားသောစိတ်သည် သူမ၏မောက်မာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော
ကြမ်းတမ်းဆက်ဆံမှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပါ။ “စာရဲသည် သူ့ကို ခက်ထန်စွာဆက်ဆံသောအခါ
သူမထံမှ ထွက်ပြေးသွားလေ၏။”
သူမသည် တောထဲသို့ သွားပြီး၊ လူသူကင်းမဲ့ကာ အထီးကျန်လျက်
ရေတွင်းတစ်ခုဘေးတွင် အနားယူနေစဉ် လူအသွင်ဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူမထံ
ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏အနေအထားနှင့် တာဝန်ကို သတိရစေရန် “စာရဲ၏ အစေခံမ ဟာဂရ” ဟု ခေါ်၍
“သင်၏သခင်မထံသို့ ပြန်သွား၍ သူမ၏လက်အောက်၌ နေပါ” ဟု မှာကြားခဲ့သည်။ သို့သော်
ဆုံးမစကားများနှင့်အတူ နှစ်သိမ့်စကားများလည်း ပါလာခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည်
သင်၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြားတော်မူပြီ။” “သင်၏အမျိုးအနွယ်ကို အလွန်များပြားစေမည်၊
အရေအတွက်အားဖြင့် မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားလိမ့်မည်။” ထို့ပြင် သူ၏ကရုဏာတော်ကို အစဉ်သတိရစေရန်
သူမ၏ကလေးကို “ဣရှမေလ” ဟု ခေါ်ရန် မှာကြားခဲ့သည်၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘုရားသခင်သည်
ကြားတော်မူလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
အာဗြဟံသည် အသက်တစ်ရာနီးပါး ရှိလာသောအခါ၊ သူ့အား
သားတစ်ယောက်ရမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ထပ်မံပေးခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်အမွေဆက်ခံသူသည်
စာရာ၏သားဖြစ်မည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။ သို့သော် အာဗြဟံသည် ကတိတော်ကို မသဘောပေါက်သေးပါ။
သူ၏စိတ်သည် ချက်ချင်း ဣရှမေလထံသို့ လှည့်သွားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်နှင့်
ရည်ရွယ်ချက်များသည် သူ့အားဖြင့် ပြည့်စုံလာမည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို
ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သားအပေါ် ချစ်ခင်မှုကြောင့် “ဣရှမေလသည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌
အသက်ရှင်ပါစေသော” ဟု သူအော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မမှားနိုင်အောင်
ရှင်းလင်းသောစကားများဖြင့် ကတိတော်ကို ထပ်မံပေးခဲ့သည်။ “သင်၏မယား စာရာသည် အမှန်ပင်
သင့်အတွက် သားကိုဖွားလိမ့်မည်။ သူ၏အမည်ကို ဣဇာက်ဟု ခေါ်ရမည်။ သူနှင့်
ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို တည်စေမည်။” သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ဖခင်၏ဆုတောင်းချက်ကို မမေ့ခဲ့ပါ။
“ဣရှမေလနှင့်ပတ်သက်၍မူ၊ သင်၏ဆုတောင်းချက်ကို ငါကြားပြီ။ ငါသည် သူ့ကို
ကောင်းကြီးပေးပြီ။ ... သူ့ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
တစ်သက်လုံး စောင့်မျှော်ခဲ့ပြီးနောက် အလွန်မြတ်နိုးခဲ့သော
မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်စုံလာစေသည့် ဣဇာက်၏မွေးဖွားခြင်းသည် အာဗြဟံနှင့်
စာရာတို့၏တဲများကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဟာဂရအတွက်မူ
ထိုဖြစ်ရပ်သည် သူမအလွန်မြတ်နိုးခဲ့သော ရည်မှန်းချက်များ ပျက်စီးသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်လာသော ဣရှမေလကို စခန်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းက
အာဗြဟံ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အမွေဆက်ခံမည့်သူနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်များအတွက်
ကတိပြုထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို အမွေဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။
ယခုမူ သူ့ကို ရုတ်တရက် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ပျက်ခြင်းကြောင့်
မိခင်နှင့်သားတို့သည် စာရာ၏ကလေးကို မုန်းတီးလာကြသည်။ အားလုံး၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းက
သူတို့၏မနာလိုမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဣရှမေလသည်
ဘုရားသခင်၏ကတိတော်၏ အမွေဆက်ခံသူကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လှောင်ပြောင်ရဲလာခဲ့သည်။
စာရာသည် ဣရှမေလ၏ ဆူပူကြမ်းတမ်းသော စိတ်သဘောထားထဲတွင် အစဉ်မပြတ်
သဘောထားကွဲလွဲမှုဖြစ်စေမည့် အကြောင်းရင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ဟာဂရနှင့်
ဣရှမေလတို့ကို စခန်းမှ နှင်ထုတ်ရန် အာဗြဟံထံ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးကြီးသည်
အလွန်စိတ်ပူပန်ခဲ့သည်။ သူအလွန်ချစ်မြတ်နိုးနေဆဲဖြစ်သော မိမိ၏သား ဣရှမေလကို မည်သို့
နှင်ထုတ်နိုင်မည်နည်း။ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို
တောင်းခံခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် စာရာ၏ဆန္ဒကို
ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဣရှမေလ သို့မဟုတ် ဟာဂရအပေါ် သူ၏ချစ်ခြင်းသည်
ထိုအရာကို တားဆီးမထားသင့်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ဤနည်းလမ်းဖြင့်သာ သူ၏မိသားစုအတွင်း
သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့အား နှစ်သိမ့်ဖွယ် ကတိတစ်ရပ်ပေးခဲ့သည်။ ဖခင်၏အိမ်မှ
ခွဲခွာရသော်လည်း ဣရှမေလသည် ဘုရားသခင်၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို မခံရပေ။ သူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး
လူမျိုးကြီးတစ်မျိုး၏ ဖခင်ဖြစ်လာမည်။ အာဗြဟံသည် ကောင်းကင်တမန်၏စကားကို
နာခံခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိဘဲ မဖြစ်ခဲ့ပါ။ ဟာဂရနှင့် သူ၏သားကို
လွှတ်လိုက်သောအခါ ဖခင်၏နှလုံးသည် မပြောပြနိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့်
လေးလံနေခဲ့သည်။
အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှု၏ မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍
အာဗြဟံအား ပေးခဲ့သော သွန်သင်ချက်သည် ခေတ်အဆက်ဆက်အတွက် သင်ခန်းစာဖြစ်ရမည်။
ထိုသွန်သင်ချက်က ဤဆက်ဆံရေး၏ အခွင့်အရေးများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို
ကြီးမားသောစွန့်လွှတ်မှုဖြင့်ပင် ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ရမည်ဟု ကြေညာသည်။ စာရာသည် အာဗြဟံ၏
တစ်ဦးတည်းသော အမှန်တကယ်ဇနီးဖြစ်သည်။ ဇနီးနှင့် မိခင်တစ်ဦးအဖြစ် သူမ၏အခွင့်အရေးကို
အခြားမည်သူမျှ ဝေမျှပိုင်ခွင့်မရှိပါ။ သူမသည် ခင်ပွန်းကို ရိုသေလေးစားခဲ့ပြီး၊
ဤအချက်တွင် သူမကို ဓမ္မသစ်ကျမ်း၌ ထိုက်တန်သော စံနမူနာတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
သို့သော် အာဗြဟံ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အခြားမိန်းမတစ်ဦးအား ပေးအပ်စေလိုခြင်း
မရှိခဲ့ပါ။ သူမ၏ပြိုင်ဘက်ကို နှင်ထုတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းအတွက် ထာဝရဘုရားက
သူမကို မဆုံးမခဲ့ပါ။ အာဗြဟံနှင့် စာရာနှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို
မယုံကြည်ခဲ့ကြသဖြင့် ထိုအမှားကြောင့် ဟာဂရနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသို့
ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံကို ယုံကြည်သူတို့၏ ဖခင်ဖြစ်ရန်
ခေါ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ သူ၏အသက်တာသည် နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များအတွက် ယုံကြည်ခြင်း၏
စံနမူနာဖြစ်ရမည်။ သို့သော် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ စာရာသည်
သူ၏ဇနီးဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ဟာဂရနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ခြင်းတို့တွင်
ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် အမြင့်ဆုံးစံနှုန်းသို့
ရောက်ရှိနိုင်ရန် ဘုရားသခင်သည် လူသားတစ်ဦးအား ခံနိုင်ရည်ရှိရန်
ခေါ်တော်မူခဲ့ဖူးသမျှ စမ်းသပ်မှုများအနက် အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်သော နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို
သူ့အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သည်။ ညအချိန် အမြင်တစ်ခုတွင် မောရိယပြည်သို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌
သူ့အား ပြသမည့်တောင်ပေါ်တွင် မိမိ၏သားကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ရန်
ညွှန်ကြားခြင်းခံရသည်။
ဤအမိန့်ကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် အာဗြဟံသည်
အသက်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူ၏မျိုးဆက်အတွင်း၌ပင် အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ်
သတ်မှတ်ခံရသည်။ သူ၏အစောပိုင်းနှစ်များတွင် အခက်အခဲများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်နှင့်
အန္တရာယ်များကို ရဲရင့်စွာ ရင်ဆိုင်ရန် ခွန်အားပြည့်ဝခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ
သူ၏ငယ်ရွယ်စဉ်က စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ လူငယ်စွမ်းအားအပြည့်ရှိသူတစ်ဦးသည်
ရဲရင့်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အခက်အခဲများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် အသက်ကြီးလာပြီး
သင်္ချိုင်းသို့ ခြေလှမ်းများတုန်ယင်စွာ လျှောက်လှမ်းရချိန်တွင် သူ၏နှလုံးကို
ကျိုးပဲ့စေနိုင်သည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် သူ့အပေါ် လေးလံလာပြီး
စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ပင်ပန်းမှုမှ အနားယူလိုသောအချိန်အထိ ဘုရားသခင်သည်
အာဗြဟံအတွက် နောက်ဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
ဘိုးဘေးကြီးသည် ဗေရရှေဘတွင် စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေများ
ဝန်းရံလျက် နေထိုင်နေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ချမ်းသာပြီး၊ ထိုပြည်၏အုပ်စိုးရှင်များက
တန်ခိုးကြီးသော မင်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူ၏စခန်းအပြင်ဘက်တွင်
ဖြန့်ကျက်နေသော လွင်ပြင်များ၌ သိုးနှင့် နွားထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်အရပ်ရပ်၌ သူ၏အမှုထမ်းများ၏ တဲများနှင့်
သစ္စာရှိကျွန်ရာပေါင်းများစွာတို့၏ နေအိမ်များ ရှိကြသည်။ ကတိတော်၏သားသည်
သူ့ဘေးတွင် အရွယ်ရောက်သူတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ချက်နှောင့်နှေးနေစဉ် စိတ်ရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိ၍
စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့သော အသက်တာတစ်ခုကို ကောင်းကင်သည်
မိမိ၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြင့် သရဖူဆောင်းပေးထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
ယုံကြည်ခြင်း၏နာခံမှုဖြင့် အာဗြဟံသည် မိမိ၏ဇာတိပြည်ကို
စွန့်ခဲ့သည်—မိမိဘိုးဘေးများ၏ သင်္ချိုင်းများနှင့် မိမိအမျိုးအနွယ်များ၏ အိမ်ကို
ကျောခိုင်းခဲ့သည်။ မိမိအမွေခံရမည့်ပြည်တွင် ဧည့်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့
လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့သည်။ ကတိပြုထားသော အမွေဆက်ခံသူ မွေးဖွားလာမည့်အချိန်ကို
အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်အတိုင်း မိမိ၏သား ဣရှမေလကို
လွှတ်လိုက်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူအလွန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်တခဲ့သောကလေးသည်
အရွယ်ရောက်လာနေပြီး၊ ဘိုးဘေးကြီးသည် မိမိမျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်စုံလာခြင်းကို
မြင်နိုင်တော့မည်ဟု ထင်ရချိန်တွင် အခြားအရာအားလုံးထက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေခဲ့သည်။
အမိန့်တော်ကို ဖခင်၏နှလုံးကို နာကျင်စွာ ထိုးဖောက်မည့်
စကားများဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ “ယခု သင်ချစ်သော သင်၏သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသား
ဣဇာက်ကို ယူ၍ ... ထိုနေရာ၌ မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်လော့။” ဣဇာက်သည်
သူ၏အိမ်၏အလင်း၊ အသက်ကြီးချိန်၏ နှစ်သိမ့်ရာဖြစ်ပြီး၊ အရာအားလုံးထက် ကတိပြုထားသော
ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သောသားကို မတော်တဆမှု သို့မဟုတ်
ရောဂါကြောင့် ဆုံးရှုံးရခြင်းပင်လျှင် ထိုသားကို အလွန်ချစ်သော ဖခင်အတွက် နှလုံးကြေကွဲစရာဖြစ်လိမ့်မည်။
ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် သူ၏ဆံပင်ဖြူခေါင်းသည် ငိုက်ကျသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ
ထိုသား၏အသွေးကို မိမိ၏လက်ဖြင့် သွန်းရမည်ဟု အမိန့်ပေးခံရသည်။ ထိုအရာသည် သူ့အတွက်
ကြောက်မက်ဖွယ် မဖြစ်နိုင်သည့်အရာတစ်ခုသဖွယ် ထင်ရသည်။
စာတန်သည် အနီးတွင်ရှိပြီး သူသည် လှည့်ဖြားခံနေရမည်ဟု
အကြံပေးရန် အခွင့်အရေးရှာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်က “လူအသက်ကို
မသတ်ရ” ဟု မိန့်ထားပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် တစ်ချိန်က တားမြစ်ထားသောအရာကို
ပြန်လည်တောင်းဆိုမည်မဟုတ်ဟု ဆိုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည်
မိမိ၏တဲအပြင်သို့ ထွက်ကာ တိမ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်၏ ငြိမ်သက်တောက်ပမှုကို
မော့ကြည့်ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ငါးဆယ်နီးပါးက မိမိ၏အမျိုးအနွယ်သည် ကြယ်များကဲ့သို့
မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားမည်ဟု ပေးခဲ့သောကတိတော်ကို ပြန်လည်သတိရခဲ့သည်။
ထိုကတိတော်သည် ဣဇာက်အားဖြင့် ပြည့်စုံမည်ဆိုလျှင် သူ့ကို မည်သို့ သတ်နိုင်မည်နည်း။
အာဗြဟံသည် မိမိသည် မှားယွင်းသောအမြင်တစ်ခုအောက်တွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု
ယုံကြည်ရန် စုံစမ်းခံခဲ့ရသည်။ သံသယနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုထဲတွင် မြေပေါ်၌
ဦးညွှတ်ကာ၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဆိုလျှင် အမိန့်တော်အတွက်
အတည်ပြုချက်တစ်စုံတစ်ရာ ပေးရန် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မဆုတောင်းဖူးသကဲ့သို့
ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သောဒုံမြို့ကို ဖျက်ဆီးမည့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြရန်
စေလွှတ်ခံခဲ့ရသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်၊ ထိုဣဇာက်ဟူသောသားကို ရမည်ဟု
ကတိတော်ဆောင်လာခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်များကို သူပြန်လည်သတိရခဲ့သည်။ ထို့နောက်
ထိုကောင်းကင်တမန်များနှင့် အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့သောနေရာသို့ သွားကာ သူတို့ကို
ထပ်မံတွေ့၍ နောက်ထပ်လမ်းညွှန်ချက်တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ့ကို ကယ်ဆယ်ရန် မည်သူမျှ မလာခဲ့ပါ။ အမှောင်ထုသည် သူ့ပတ်လည်တွင်
ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်သည် သူ၏နားထဲတွင်
ထပ်ခါထပ်ခါ မြည်နေခဲ့သည်။ “ယခု သင်ချစ်သော သင်၏သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသား ဣဇာက်ကို
ယူလော့။” ထိုအမိန့်ကို နာခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် နှောင့်နှေးရန် မရဲပါ။
မိုးသောက်ချိန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်၍ ခရီးထွက်ရမည်။
တဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူငယ်ဘဝနှင့် အပြစ်ကင်းစင်ခြင်း၏
နက်ရှိုင်းပြီး မနှောင့်ယှက်သော အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် အိပ်နေသော ဣဇာက်ရှိရာသို့
သွားခဲ့သည်။ ခဏတာ ဖခင်သည် မိမိချစ်မြတ်နိုးသောသား၏ ချစ်စရာမျက်နှာကို
ကြည့်နေပြီးနောက် တုန်ယင်စွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စာရာ၏ဘေးသို့ သွားခဲ့ပြီး
စာရာလည်း အိပ်ပျော်နေသည်။ သူမကို နိုးစေပြီး သူမ၏ကလေးကို နောက်တစ်ကြိမ်
ထွေးဖက်ခွင့်ပေးသင့်သလော။ ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်ကို သူမအား ပြောပြသင့်သလော။
သူ၏နှလုံးကို သူမထံ ဖွင့်ပြောပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ် တာဝန်ကို သူမနှင့်အတူ
ဝေမျှလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြခဲ့သည်။ သို့သော် သူမက သူ့ကို တားဆီးမည်ကို
ကြောက်သောကြောင့် မပြောခဲ့ပါ။ ဣဇာက်သည် သူမ၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်
ဂုဏ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏အသက်တာသည် သူ့အပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားသည်။
မိခင်၏ချစ်ခြင်းသည် ထိုယဇ်ကို ငြင်းပယ်စေနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အာဗြဟံသည် မိမိ၏သားကို ခေါ်၍ အဝေးရှိတောင်တစ်လုံးပေါ်တွင်
ယဇ်ပူဇော်ရမည့် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည် ယခင်ကလည်း
မိမိ၏ဖခင်နှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှိသော
ယဇ်ပလ္လင်အမျိုးမျိုး၌ ဝတ်ပြုရန် မကြာခဏ လိုက်ပါခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤခေါ်ဆိုမှုကြောင့်
အံ့ဩခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို အလျင်အမြန် ပြီးစီးစေခဲ့သည်။
ထင်းများကို အသင့်ပြင်ပြီး မြည်းပေါ်တင်ကာ အမှုထမ်းလူငယ်နှစ်ဦးနှင့်အတူ
ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ဖခင်နှင့်သားသည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ
ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ ဘိုးဘေးကြီးသည် မိမိ၏လေးလံသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို စဉ်းစားနေသောကြောင့်
စကားပြောရန် စိတ်မရှိခဲ့ပါ။ သူ၏အတွေးများသည် မာနကြီးပြီး သားကိုချစ်သော
မိခင်ထံသို့ ရောက်နေခဲ့ပြီး၊ သူမထံသို့ တစ်ဦးတည်း ပြန်ရမည့်နေ့ကို
စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဓားသည် သူမ၏သား၏အသက်ကို နုတ်ယူသောအခါ သူမ၏နှလုံးကိုလည်း
ထိုးဖောက်မည်ကို သူကောင်းစွာသိသည်။
ထိုနေ့သည် အာဗြဟံ၏ဘဝတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှထဲတွင်
အရှည်ကြာဆုံးနေ့ဖြစ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏သားနှင့် လူငယ်များ
အိပ်ပျော်နေစဉ် သူသည် တစ်ညလုံး ဆုတောင်းနေခဲ့ပြီး၊ စမ်းသပ်ခြင်းသည် လုံလောက်ပြီ၊
လူငယ်သည် မိခင်ထံသို့ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်သွားနိုင်ပြီဟု ပြောရန်
ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်
သူ၏ညှဉ်းပန်းခံနေရသော စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် သက်သာရာ မရောက်လာခဲ့ပါ။
နောက်ထပ်ရှည်လျားသောနေ့တစ်နေ့၊ နောက်ထပ် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့၏ ညတစ်ည ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို
သားမရှိသူဖြစ်စေမည့် အမိန့်တော်သည် သူ၏နားထဲတွင် အစဉ်မြည်နေခဲ့သည်။ စာတန်သည်
အနီးတွင်ရှိ၍ သံသယနှင့် မယုံကြည်မှုများကို တိုးတိုးပြောခဲ့သော်လည်း အာဗြဟံသည်
သူ၏အကြံပြုချက်များကို ခုခံခဲ့သည်။ သုံးရက်မြောက်နေ့၏ ခရီးကို
စတင်တော့မည့်အချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီးသည် မြောက်ဘက်သို့ မော့ကြည့်ရာ ကတိပြုထားသော
အမှတ်အသားဖြစ်သည့် မောရိယတောင်ပေါ်တွင် ဝဲလည်နေသော ဘုန်းတော်၏တိမ်ကို
မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ့အား ပြောဆိုခဲ့သောအသံသည် ကောင်းကင်မှဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။
ယခုအချိန်၌ပင် သူသည် ဘုရားသခင်ကို မညည်းညူခဲ့ဘဲ၊
ထာဝရဘုရား၏ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်း၏ အထောက်အထားများကို
အာရုံပြုခြင်းဖြင့် မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားပေးခဲ့သည်။ ဤသားကို မမျှော်လင့်ဘဲ
ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအဖိုးတန်ဆုကို ပေးတော်မူသောသူသည် မိမိပိုင်ဆိုင်သောအရာကို
ပြန်လည်ယူပိုင်ခွင့် မရှိသလော။ ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းက “ဣဇာက်အားဖြင့်
သင်၏အမျိုးအနွယ်ကို ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို
ထပ်မံသတိပေးခဲ့သည်—ကမ်းခြေရှိသဲများကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးအနွယ်ဖြစ်မည်။
ဣဇာက်သည် အံ့ဖွယ်အမှုကြောင့် မွေးဖွားလာသောကလေးဖြစ်သည်။ သူ့ကိုအသက်ပေးခဲ့သော
တန်ခိုးသည် သူ၏အသက်ကို ပြန်လည်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်သလော။ မြင်ရသောအရာထက် ကျော်လွန်၍
အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို
သေခြင်းမှပင် ထမြောက်စေနိုင်တော်မူသည်ဟု မှတ်ယူလျက်” ဟေဗြဲ ၁၁:၁၉။
သို့သော် မိမိသားကို သေခြင်းသို့ အပ်နှံခြင်း၌
ဖခင်၏စွန့်လွှတ်မှုသည် မည်မျှကြီးမားသည်ကို ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ
နားမလည်နိုင်ပါ။ အာဗြဟံသည် ထိုခွဲခွာရသည့်မြင်ကွင်းကို ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ
မမြင်စေလိုခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏အမှုထမ်းများကို နောက်တွင်နေစေ၍
“ငါနှင့်လူငယ်သည် ဟိုဘက်သို့သွား၍ ဝတ်ပြုကြမည်။ ထို့နောက် သင်တို့ထံသို့
ပြန်လာမည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ပူဇော်ခံရမည့် ဣဇာက်၏ပခုံးပေါ်တွင် ထင်းများကို
တင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဖခင်က ဓားနှင့်မီးကို ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည်
တောင်ထိပ်ဘက်သို့ အတူတက်ခဲ့ကြသည်။ လူငယ်သည် သိုးခြံများနှင့် သိုးစုများနှင့် ဤမျှဝေးသောနေရာတွင်
ယဇ်ပူဇော်ရန်အရာသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမည်နည်းဟု တိတ်တဆိတ် အံ့ဩနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူက “အဖေ” ဟု ပြောပြီး “မီးနှင့်ထင်းကို တွေ့ရပါ၏။ သို့သော်
မီးရှို့ရာယဇ်အတွက် သိုးသငယ်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု မေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ
အဘယ်မျှကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုဖြစ်သနည်း။ “အဖေ” ဟူသော ချစ်ခင်ရင်းနှီးသော စကားသည်
အာဗြဟံ၏နှလုံးကို မည်မျှထိုးဖောက်ခဲ့မည်နည်း။ မဖြစ်သေးပါ—ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို
မပြောနိုင်သေးပါ။ “ငါ့သား” ဟု သူပြောခဲ့သည်၊ “ဘုရားသခင်သည် မီးရှို့ရာယဇ်အတွက်
မိမိအလိုအလျောက် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။”
သတ်မှတ်ထားသောနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်ကို
တည်ဆောက်ပြီး ထိုပေါ်တွင် ထင်းများကို ခင်းကျင်းခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အာဗြဟံသည်
တုန်ယင်သောအသံဖြင့် မိမိ၏သားအား ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို ဖွင့်ပြောခဲ့သည်။ ဣဇာက်သည်
မိမိ၏ကံကြမ္မာကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ သိရှိခဲ့သော်လည်း ခုခံခြင်းမပြုခဲ့ပါ။
သူသည် မိမိ၏အဆုံးကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ရွေးချယ်ခဲ့လျှင်သာ
ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးရက်တာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုန်းကန်မှုကြောင့် အင်အားကုန်ခမ်းနေသော
ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည့် အဘိုးအိုသည် အင်အားပြည့်ဝသော လူငယ်၏ဆန္ဒကို
မဆန့်ကျင်နိုင်ခဲ့ပါ။ သို့သော် ဣဇာက်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အဆင်သင့်နာခံ၍
ယုံကြည်စိတ်ချစွာ နာခံရန် လေ့ကျင့်ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို
သူ့ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြသောအခါ သူသည် စိတ်လိုလက်ရ လက်အောက်ခံခဲ့သည်။ သူသည်
အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းတွင် ပါဝင်သူဖြစ်ပြီး မိမိ၏အသက်ကို ဘုရားသခင်ထံ ယဇ်ပူဇော်ရန်
ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်ကို ဂုဏ်ယူစရာအဖြစ် ခံယူခဲ့သည်။ ဖခင်၏ဝမ်းနည်းမှုကို
ပေါ့ပါးစေရန် နူးညံ့စွာ ကြိုးစားပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်တွင် သူ့ကိုချည်နှောင်မည့်
ကြိုးများကို ချည်နိုင်ရန် တုန်ယင်အားနည်းနေသော ဖခင်၏လက်များကို အားပေးခဲ့သည်။
ယခုအခါ ချစ်ခြင်း၏နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောကြားပြီးပြီ။
နောက်ဆုံးမျက်ရည်များကို ကျပြီးပြီ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထွေးဖက်ပြီးပြီ။ ဖခင်သည်
မိမိ၏သားကို သတ်ရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို တားဆီးလိုက်သည်။
ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းကင်မှ ဘိုးဘေးကြီးကို “အာဗြဟံ၊ အာဗြဟံ” ဟု
ခေါ်လိုက်သည်။ သူက အလျင်အမြန် “အကျွန်ုပ်ရှိပါသည်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက်
အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ “လူငယ်အပေါ် သင်၏လက်ကို မတင်နှင့်၊ သူ့အား တစ်စုံတစ်ရာ
မပြုနှင့်။ ယခု သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြောင်း ငါသိပြီ။ အကြောင်းမူကား
သင်၏သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသားကိုပင် ငါ့ထံမှ မချန်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”
ထို့နောက် အာဗြဟံသည် “ချုံပုတ်ထဲတွင် ဦးချိုများဖြင့်
ငြိနေသော သိုးထီးတစ်ကောင်” ကို မြင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအစားထိုးပူဇော်ရန်
တိရစ္ဆာန်အသစ်ကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာကာ “မိမိသား၏အစား” ပူဇော်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည်
ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာကို
အမည်အသစ်ပေးခဲ့သည်—“ယေဟောဝါယိရေ”၊ “ထာဝရဘုရားသည် ပြင်ဆင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟူ၍
ဖြစ်သည်။
မောရိယတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကို
ထပ်မံအသစ်ပြုတော်မူပြီး၊ အလေးအနက်ထားသော ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် အာဗြဟံနှင့်
သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား နောင်လာမည့်မျိုးဆက်အားလုံးအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို
အတည်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ “ငါသည် ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ကျိန်ဆို၏၊
ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည် ဤအမှုကို ပြု၍ သင်၏သား၊
သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသားကို မချန်ထားသောကြောင့်၊ ငါသည် သင့်ကို အမှန်ကောင်းကြီးပေးမည်။
သင်၏အမျိုးအနွယ်ကို ကောင်းကင်ကြယ်များကဲ့သို့၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေရှိ သဲများကဲ့သို့
များပြားစေမည်။ သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် မိမိတို့၏ရန်သူတို့၏ မြို့တံခါးများကို
ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။ သင်၏အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ
လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည်
ငါ၏အသံကို နာခံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”
အာဗြဟံ၏ ကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်းလုပ်ရပ်သည်
နောင်လာမည့်ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏အစေခံများ၏ လမ်းကြောင်းကို ထွန်းလင်းပေးသော
အလင်းတိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ ရပ်တည်နေသည်။ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို
ဆောင်ရွက်ရန် မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြ၍ ရှောင်လွှဲရန် မကြိုးစားခဲ့ပါ။
ထိုသုံးရက်တာခရီးအတွင်း သူသည် ဘုရားသခင်ကို သံသယဝင်လိုလျှင်
ဆင်ခြင်တွေးတောရန်နှင့် သံသယဝင်ရန် လုံလောက်သောအချိန် ရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သားကို
သတ်ခြင်းကြောင့် လူသတ်သမား၊ ဒုတိယကာဣနအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်၊ သူ၏သွန်သင်ချက်ကို
ငြင်းပယ်၍ မထီမဲ့မြင်ပြုကြမည်၊ ထိုသို့ဖြင့် မိမိ၏အဖော်လူသားများအတွက်
ကောင်းမှုလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းအား ပျက်စီးသွားမည်ဟု ဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့သည်။
အသက်ကြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် နာခံရန်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးသင့်သည်ဟု
တောင်းပန်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘိုးဘေးကြီးသည် ထိုဆင်ခြေများထဲမှ တစ်ခုကိုမျှ
ခိုလှုံရာအဖြစ် မယူခဲ့ပါ။ အာဗြဟံသည် လူသားဖြစ်သောကြောင့် သူ၏စိတ်ခံစားမှုများနှင့်
ချစ်ခင်တွယ်တာမှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်တူကြသည်။ သို့သော် ဣဇာက်အသတ်ခံရပါက ကတိတော်သည်
မည်သို့ပြည့်စုံမည်နည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ရန် သူမရပ်တန့်ခဲ့ပါ။
နာကျင်နေသောနှလုံးနှင့် ဆင်ခြင်ငြင်းခုံရန်လည်း မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏တောင်းဆိုချက်အားလုံးတွင် တရားမျှတ၍ ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်း သူသိခဲ့ပြီး၊
အမိန့်တော်ကို စာလုံးအတိုင်း နာခံခဲ့သည်။
“အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍ ထိုယုံကြည်ခြင်းကို
ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူတော်မူ၏။ သူသည် ဘုရားသခင်၏မိတ်ဆွေဟု
ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရ၏။” ယာကုပ် ၂:၂၃။ ပေါလုကလည်း “ယုံကြည်ခြင်းရှိသောသူတို့သည်
အာဗြဟံ၏သားများဖြစ်ကြသည်” ဟု ဆိုသည်။ ဂလာတိ ၃:၇။ သို့သော် အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းကို သူ၏အကျင့်များအားဖြင့်
ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ “ငါတို့၏အဘ အာဗြဟံသည် မိမိသား ဣဇာက်ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်
ပူဇော်သောအခါ အကျင့်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည်မဟုတ်လော။ ယုံကြည်ခြင်းသည်
သူ၏အကျင့်များနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သင်မြင်သလော။ အကျင့်အားဖြင့်
ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြည့်စုံလာသည်မဟုတ်လော။” ယာကုပ် ၂:၂၁၊ ၂၂။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အကျင့်တို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို
နားမလည်သောသူများစွာ ရှိကြသည်။ သူတို့က “ခရစ်တော်ကိုသာ ယုံကြည်လော့၊ သင်သည်
ကယ်တင်ခြင်းရပြီ။ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် သင်၌ ဘာမျှမဆိုင်” ဟု
ဆိုကြသည်။ သို့သော် စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းသည် နာခံခြင်းအားဖြင့် ထင်ရှားလာမည်။
မယုံကြည်သော ယုဒလူတို့အား ခရစ်တော်က “သင်တို့သည် အာဗြဟံ၏သားများဖြစ်လျှင်
အာဗြဟံ၏အကျင့်များကို ပြုကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၈:၃၉။ ယုံကြည်သူတို့၏ဖခင်နှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရားက “အာဗြဟံသည်
ငါ၏အသံကို နာခံ၍ ငါ၏တာဝန်၊ ငါ၏ပညတ်များ၊ ငါ၏အထုံးအဖွဲ့များနှင့် ငါ၏တရားများကို
စောင့်ရှောက်လေပြီ” ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ ကမ္ဘာဦး ၂၆:၅။ တမန်တော်ယာကုပ်က “ယုံကြည်ခြင်းသည် အကျင့်မရှိလျှင်
တစ်ပါးတည်းဖြစ်သောကြောင့် သေသည်” ဟု ဆိုသည်။ ယာကုပ် ၂:၁၇။ ချစ်ခြင်းအကြောင်းကို အလွန်ပြည့်စုံစွာ ပြောဆိုသော
ယောဟန်ကလည်း “ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းဟူသည်ကား ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို
စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောသည်။ ၁ ယောဟန် ၅:၃။
ပုံဆောင်ချက်နှင့် ကတိတော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် “အာဗြဟံအား
ဧဝံဂေလိတရားကို ကြိုတင်ဟောပြောတော်မူခဲ့သည်။” ဂလာတိ ၃:၈။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးကြီး၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကြွလာမည့်
ရွေးနှုတ်ရှင်အပေါ် တည်မှီခဲ့သည်။ ခရစ်တော်က ယုဒလူတို့အား “သင်တို့၏အဘ အာဗြဟံသည်
ငါ၏နေ့ရက်ကို မြင်ရမည်ဟု ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ သူမြင်၍ ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်” ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၈:၅၆။ ဣဇာက်၏အစား ပူဇော်ခဲ့သော သိုးထီးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အစား
ယဇ်ပူဇော်ခံရမည့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူသည်
ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကြောင့် သေခြင်းသို့
ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သောအခါ၊ ခမည်းတော်သည် မိမိ၏သားတော်ကို ကြည့်၍ အပြစ်သားအား
“အသက်ရှင်လော့။ သင်၏အစားထိုးရွေးနုတ်ဖိုးကို ငါတွေ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
အာဗြဟံ၏စိတ်တွင် ဧဝံဂေလိတရား၏ အမှန်တကယ်ဖြစ်ခြင်းကို
ထင်ရှားစေရန်နှင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား
မိမိ၏သားကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စမ်းသပ်မှု၏
အမှောင်ကျသောနေ့ရက်များအတွင်း သူခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာသည် လူသားတို့၏
ရွေးနုတ်ခြင်းအတွက် အနန္တဘုရားသခင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏
ကြီးမြတ်မှုအကြောင်း မိမိကိုယ်တိုင်၏အတွေ့အကြုံမှ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်စေရန်
ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ အာဗြဟံအား မိမိသားကို ပူဇော်စေခြင်းကဲ့သို့ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို
ဤမျှညှဉ်းဆဲစေနိုင်သည့် အခြားစမ်းသပ်မှု မရှိနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏သားတော်ကို ဝေဒနာနှင့် အရှက်ကွဲခြင်းဖြင့် သေခြင်းသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ဝေဒနာကို မြင်တွေ့ခဲ့သော
ကောင်းကင်တမန်များသည် ဣဇာက်၏အဖြစ်တွင် ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဝင်ရောက်တားဆီးရန်
ခွင့်မပြုခံခဲ့ရပါ။ “လုံလောက်ပြီ” ဟု အော်ဟစ်ရန် အသံမရှိခဲ့ပါ။ ကျဆုံးခဲ့သော
လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် ဘုန်းတော်၏ဘုရင်သည် မိမိ၏အသက်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏ အနန္တကရုဏာနှင့် ချစ်ခြင်းကို ဤထက်ပို၍ ခိုင်မာစွာ သက်သေပြနိုင်သည့်အရာ
ရှိနိုင်ပါသေးသလော။ “မိမိသားတော်ကိုပင် မနှမြောဘဲ ငါတို့အပေါင်းအတွက်
အပ်ပေးတော်မူသောသူသည်၊ သားတော်နှင့်အတူ အရာခပ်သိမ်းတို့ကို ငါတို့အား အခမဲ့မပေးဘဲ
နေတော်မူမည်လော။”
ရောမ ၈:၃၂။
အာဗြဟံထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည်
သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက်သာ မဟုတ်သကဲ့သို့ နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များ၏
အကျိုးအတွက်သာလည်း မဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်ရှိ အပြစ်ကင်းစင်သော
ဉာဏ်ရည်ရှိသတ္တဝါများနှင့် အခြားကမ္ဘာများရှိ ဉာဏ်ရည်ရှိသတ္တဝါများကို
သွန်သင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့ကြား
အငြင်းပွားမှုဖြစ်ပွားရာ နယ်ပယ်—ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ် အကောင်အထည်ဖော်ရာ နယ်ပယ်—သည်
စကြဝဠာကြီးအတွက် သင်ခန်းစာစာအုပ်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို
ယုံကြည်ခြင်း မလုံလောက်ခဲ့သောကြောင့် စာတန်သည် သူ့ကို ပဋိညာဉ်၏အခြေအနေများကို
မလိုက်နာသူ၊ ထိုကတိတော်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် မထိုက်တန်သူအဖြစ်
ကောင်းကင်တမန်များရှေ့နှင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏အစေခံ၏ သစ္စာရှိမှုကို ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှေ့တွင် သက်သေပြလိုခဲ့သည်။
ပြည့်စုံသောနာခံခြင်းထက် လျော့နည်းသောအရာကို လက်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း
ပြသလိုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို သူတို့ရှေ့တွင် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ
ဖွင့်ပြလိုခဲ့သည်။
အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဣဇာက်၏လက်အောက်ခံခြင်းတို့ကို
စမ်းသပ်နေသော ထိုမြင်ကွင်း၏ သက်သေများသည် ကောင်းကင်သားများဖြစ်ကြသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုသည်
အာဒံအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော စမ်းသပ်မှုထက် များစွာပိုမိုပြင်းထန်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ပထမဦးဆုံး မိဘနှစ်ပါးအပေါ် ချမှတ်ထားသော တားမြစ်ချက်ကို
နာခံခြင်းတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခမပါဝင်ခဲ့ပါ။ သို့သော် အာဗြဟံထံ
တောင်းဆိုခဲ့သောအမိန့်မှာ အလွန်နာကျင်စေသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အာဗြဟံ၏ မတုန်မလှုပ် နာခံမှုကို ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးက အံ့ဩခြင်းနှင့်
လေးစားခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးက သူ၏သစ္စာရှိမှုကို
ချီးကျူးခဲ့သည်။ စာတန်၏စွပ်စွဲချက်များသည် မှားယွင်းကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစေခံအား “ယခု သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြောင်း ငါသိပြီ
[စာတန်၏စွပ်စွဲချက်များ ရှိသော်လည်း]။ သင်၏သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသားကိုပင် ငါ့ထံမှ
မချန်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ အခြားကမ္ဘာများရှိ
ဉာဏ်ရည်ရှိသတ္တဝါများရှေ့တွင် ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် အာဗြဟံအား အတည်ပြုခဲ့သော
ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်သည် နာခံခြင်းကို ဆုချမည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။
ရွေးနုတ်ခြင်း၏
နက်နဲသောအရာကို နားလည်ရန်—ကောင်းကင်ကို အုပ်စိုးသူ၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည်
အပြစ်ရှိသောလူသားအတွက် သေခြင်းခံရမည်ဟူသောအချက်ကို နားလည်ရန်—ကောင်းကင်တမန်များပင်
ခက်ခဲခဲ့ကြသည်။ အာဗြဟံအား မိမိ၏သားကို ပူဇော်ရန် အမိန့်ပေးသောအခါ
ကောင်းကင်ရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် ထိုအဖြစ်အပျက်တွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။
သူတို့သည် အလွန်အလေးအနက်ထား၍ ဤအမိန့်ကို ပြည့်စုံစေရာတွင် ခြေလှမ်းတိုင်းကို
စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ဣဇာက်က “မီးရှို့ရာယဇ်အတွက် သိုးသငယ်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု
မေးသောအခါ အာဗြဟံက “ဘုရားသခင်သည် မိမိအလိုအလျောက် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို
ပြင်ဆင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖခင်သည် မိမိ၏သားကို
သတ်တော့မည့်အချိန်တွင် သူ၏လက်ကို တားဆီးလိုက်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ပြင်ဆင်ပေးထားသော သိုးထီးကို
ဣဇာက်၏အစား ပူဇော်ခဲ့သောအခါ ရွေးနုတ်ခြင်း၏နက်နဲသောအရာအပေါ် အလင်းရောင်
ထွန်းလင်းလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန်များပင် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက်
ဘုရားသခင်ပြင်ဆင်ပေးထားသော အံ့ဖွယ်အစီအစဉ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ
နားလည်လာခဲ့ကြသည်။
၁ ပေတရု ၁:၁၂۔
No comments:
Post a Comment