အခန်း ၁၂—ခါနာန်ပြည်၌ အာဗြဟံ

 

အခန်း ၁၂—ခါနာန်ပြည်ရှိ Abraham

ဤအခန်းသည် [ကမ္ဘာဦး ၁၃] မှ [၁၅] အထိ၊ [၁၇: ၁-၁၆] နှင့် [၁၈] တို့ကို အခြေခံထားသည်။

Abraham သည် “တိရစ္ဆာန်၊ ငွေ၊ ရွှေတို့ဖြင့် အလွန်ကြွယ်ဝစွာ” ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ Lot သည်လည်း သူနှင့်အတူ ရှိနေသေးသဖြင့် သူတို့သည် Bethel သို့ တစ်ဖန်ရောက်လာပြီး ယခင်က ဆောက်လုပ်ခဲ့သော ယဇ်ပလ္လင်အနီးတွင် မိမိတို့၏တဲများကို ထိုးစိုက်ကြသည်။ မကြာမီ ပိုင်ဆိုင်မှုများ တိုးပွားလာခြင်းသည် အခက်အခဲများလည်း တိုးပွားလာစေကြောင်း သူတို့တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ဒုက္ခများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကြားတွင် သူတို့သည် အတူတကွ သဟဇာတဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသောအခါ သူတို့အကြား ရန်ပွဲဖြစ်လာမည့် အန္တရာယ်ရှိလာသည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ သိုးစုများနှင့် နွားအုပ်များအတွက် ကျက်စားရာမြေ မလုံလောက်တော့သဖြင့် သိုးထိန်းများနှင့် နွားကျောင်းသားများအကြား မကြာခဏ ဖြစ်ပွားသော အငြင်းပွားမှုများကို သူတို့၏သခင်များထံသို့ ဆုံးဖြတ်ပေးရန် ယူဆောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် ခွဲခွာရမည်မှာ ထင်ရှားလာသည်။ Abraham သည် အသက်အရွယ်အားဖြင့် Lot ထက်ကြီးသူ၊ ဆက်နွှယ်မှုအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ချမ်းသာမှုနှင့် အဆင့်အတန်းအားဖြင့်လည်းကောင်း သာလွန်သူဖြစ်သော်လည်း ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အစီအစဉ်ကို ပထမဆုံး အဆိုပြုသူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။ မြေတစ်ပြင်လုံးကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သူ့အား ပေးအပ်ထားသော်လည်း သူသည် ထိုအခွင့်အရေးကို ယဉ်ကျေးစွာ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

“ငါနှင့် သင်အကြားလည်းကောင်း၊ ငါ့နွားကျောင်းသားများနှင့် သင်၏နွားကျောင်းသားများအကြားလည်းကောင်း ရန်ပွဲမရှိစေနှင့်” ဟု သူကဆိုသည်။ “အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြ၏။ မြေတစ်ပြင်လုံးသည် သင့်ရှေ့၌ ရှိသည်မဟုတ်လော။ ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ထံမှ ခွဲထွက်လော့။ သင်သည် လက်ဝဲဘက်ကို ယူလျှင် ငါသည် လက်ယာဘက်သို့ သွားမည်။ သင်သည် လက်ယာဘက်သို့ ထွက်ခွာလျှင် ငါသည် လက်ဝဲဘက်သို့ သွားမည်။”

ဤနေရာတွင် Abraham ၏ မြင့်မြတ်၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော စိတ်ဓာတ်ကို ထင်ရှားစွာ တွေ့မြင်ရသည်။ အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိသူမည်မျှသည် မိမိတို့၏ တစ်ဦးချင်းအခွင့်အရေးများနှင့် နှစ်သက်မှုများကို မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြမည်နည်း။ ထိုသို့သောကြောင့် အိမ်ထောင်စုမည်မျှ ပြိုကွဲခဲ့ကြသနည်း။ အသင်းတော်မည်မျှ ခွဲခြားခဲ့ကြသနည်း။ ထိုသို့ဖြင့် အမှန်တရား၏အမှုသည် မတရားသောသူတို့အကြား ပြက်လုံးနှင့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ “ငါနှင့် သင်အကြား ရန်ပွဲမရှိစေနှင့်” ဟု Abraham က ဆိုခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြ၏။” သဘာဝအရ ဆွေမျိုးတော်စပ်ခြင်းကြောင့်သာမက စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်း ညီအစ်ကိုများဖြစ်ကြသည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် မိသားစုတစ်စုတည်းဖြစ်ကြပြီး တူညီသော ချစ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် သူတို့ကို အုပ်ချုပ်သင့်သည်။ “ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းဖြင့် အချင်းချင်း နူးညံ့ကြင်နာစွာ ချစ်ကြလော့။ ဂုဏ်အသရေအားဖြင့် အချင်းချင်း ရှေ့ဆောင်ကြလော့” ဟူသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ သွန်သင်ချက်ဖြစ်သည်။ တစ်ပြေးညီ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ မိမိတို့အား အခြားသူများ ပြုစေလိုသည့်အတိုင်း အခြားသူများအား ပြုလိုသောစိတ် ရှိခြင်းသည် ဘဝ၏ဒုက္ခအခက်အခဲ တစ်ဝက်ကိုပင် ပျောက်ကွယ်စေမည်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ကြီးမြတ်စေလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် စာတန်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းထားသော နှလုံးသား၌ မိမိအကျိုးကို မရှာသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ရှိလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောသူတို့သည် “လူတိုင်း မိမိအကျိုးအရာကိုသာ မရှာဘဲ အခြားသူတို့၏အကျိုးအရာကိုလည်း ရှာကြစေ” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြလိမ့်မည်။ ဖိလိပ္ပိ ၂:၄။

Lot သည် Abraham နှင့် ဆက်နွှယ်မှုကြောင့် မိမိ၏ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ကျေးဇူးရှင်အပေါ် ကျေးဇူးတင်မှုကို မပြခဲ့ပေ။ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုအရ ရွေးချယ်ခွင့်ကို Abraham အား ပေးသင့်သော်လည်း ထိုသို့မပြုဘဲ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို မိမိတစ်ဦးတည်း ရယူရန် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် “မျက်စိကိုမြှောက်၍ ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုရာ အရပ်ရပ်၌ ရေကောင်းစွာရရှိသည်ကို တွေ့မြင်၏။ ... Zoar သို့ သွားသကဲ့သို့ ထာဝရဘုရား၏ ဥယျာဉ်ကဲ့သို့၊ Egypt ပြည်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” Palestine ပြည်တစ်ဝန်းလုံးတွင် အလွန်မြေဩဇာကောင်းသော ဒေသမှာ ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းဖြစ်ပြီး ကြည့်ရှုသူတို့အား ပျောက်ဆုံးသွားသော ပရဒိသုဥယျာဉ်ကို သတိရစေသကဲ့သို့ မကြာသေးမီက သူတို့ထားခဲ့သော နိုင်းမြစ်၏ ရေဖြင့် ကြွယ်ဝသော လွင်ပြင်များ၏ အလှအပနှင့် ထွက်ကုန်များစွာရရှိမှုတို့နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ချမ်းသာလှပသော မြို့များလည်း ရှိကြပြီး စည်ကားသော ဈေးများတွင် အမြတ်အစွန်းရသော ကူးသန်းရောင်းဝယ်မှုအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိကြသည်။ လောကီအကျိုးအမြတ်၏ အိပ်မက်များကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားသော Lot သည် ထိုနေရာတွင် တွေ့ကြုံရမည့် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆိုးကျိုးများကို မမြင်မိခဲ့ပေ။ ထိုလွင်ပြင်တွင် နေထိုင်သူများသည် “ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ အလွန်ဆိုးညစ်သော အပြစ်သားများ” ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုအချက်ကို သူမသိခဲ့ပေ၊ သို့မဟုတ် သိသော်လည်း အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ သူသည် “ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို မိမိအတွက် ရွေးချယ်” ပြီး “Sodom ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ မိမိတဲကို ထိုးစိုက်၏။” ထိုတစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရွေးချယ်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရလဒ်များကို သူ မည်မျှနည်းပါးစွာ ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

Lot နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် Abraham သည် တစ်ပြည်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟူသော ထာဝရဘုရား၏ ကတိတော်ကို တစ်ဖန်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီ သူသည် Hebron သို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ Mamre ၏ ဝက်သစ်ချပင်များအောက်တွင် မိမိတဲကို ထိုးစိုက်ပြီး ထိုအနီး၌ ထာဝရဘုရားအတွက် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုကုန်းမြင့်လွင်ပြင်များ၏ လွတ်လပ်သောလေထုအတွင်း၊ သံလွင်ပင်တောများနှင့် စပျစ်ခြံများ၊ လေဖြင့် လှိုင်းထနေသော စပါးခင်းများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တောင်ကုန်းများ၏ ကျယ်ပြန့်သော ကျက်စားရာမြေများအကြား သူသည် ရိုးရှင်းသော ဘိုးဘေးဘဝဖြင့် ကျေနပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး Sodom ချိုင့်ဝှမ်း၏ အန္တရာယ်များသော ဇိမ်ခံဘဝကို Lot အား ချန်ထားခဲ့သည်။

Abraham ကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများက အင်အားကြီးသော မင်းသားတစ်ပါး၊ ပညာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုကြသည်။ သူသည် မိမိ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အိမ်နီးချင်းများထံမှ ပိတ်ပင်ထားခြင်းမရှိပေ။ ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်သူတို့၏ ဘဝနှင့် သူ၏ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာတို့သည် သိသာထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်နေသဖြင့် သူ၏ဘဝသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းဘက်သို့ ထိရောက်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏သစ္စာသည် မယိမ်းမယိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ ရင်းနှီးဖော်ရွေမှုနှင့် ရက်ရောကြင်နာမှုတို့သည် ယုံကြည်မှုနှင့် ခင်မင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဟန်ဆောင်မှုမရှိသော သူ၏ကြီးမြတ်မှုက လေးစားဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

သူ၏ဘာသာရေးကို တန်ဖိုးကြီးသော ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ မိမိတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ပြီး မနာလိုစွာ စောင့်ရှောက်ကာ မိမိတစ်ဦးတည်းသာ ခံစားရန် မထားခဲ့ပေ။ စစ်မှန်သောဘာသာတရားကို ထိုသို့ မထားနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမူကား ထိုသို့သောစိတ်ဓာတ်သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အခြေခံမူများနှင့် ဆန့်ကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် နှလုံးသားထဲ၌ ကိန်းဝပ်နေသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းမှ ထွက်ပေါ်သော အလင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထိုအလင်းကို မှိန်ဖျော့စေရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအစား နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနှင့် အပြစ်၏ မြူများသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနေ၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များကြောင့် ဖယ်ရှားခံရသကဲ့သို့ ထိုအလင်းသည် ပို၍တောက်ပလာမည်။

ဘုရားသခင်၏လူများသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ကြပြီး ဤလောက၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမှောင်ထုအတွင်း အလင်းများဖြစ်စေရန် ကိုယ်တော်ရည်ရွယ်ထားသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးအနှံ့၊ မြို့များ၊ မြို့ကြီးများနှင့် ကျေးရွာများ၌ ပြန့်ကျဲနေကြသော သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သက်သေများဖြစ်ကြပြီး မယုံကြည်သူများသော လောကသို့ ကိုယ်တော်၏အလိုတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်၏ အံ့ဖွယ်အရာများကို ဆက်သွယ်ပေးမည့် လမ်းကြောင်းများဖြစ်ကြသည်။ ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်းကို ခံစားရသူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်အတွက် သာသနာပြုသူများ ဖြစ်ကြရမည်ဟူသည်မှာ ကိုယ်တော်၏အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုမှုသည် လောကီသားတို့က ဧဝံဂေလိတရားကို တိုင်းတာဆုံးဖြတ်သည့် စံနှုန်းဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုများကို စိတ်ရှည်စွာ ခံယူခြင်း၊ ကောင်းချီးများကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကြင်နာခြင်း၊ သနားခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ကို အမြဲတစေ ဖော်ပြခြင်းသည် လောကရှေ့တွင် စရိုက်လက္ခဏာ၌ ထွန်းလင်းနေသော အလင်းများဖြစ်ပြီး သဘာဝနှလုံးသား၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အမှောင်ထုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

ယုံကြည်ခြင်း၌ ကြွယ်ဝသူ၊ ရက်ရောမှု၌ မြင့်မြတ်သူ၊ နာခံမှု၌ မယိမ်းမယိုင်သူ၊ မိမိ၏ ခရီးသည်ဘဝ ရိုးရှင်းမှု၌ နှိမ့်ချသူဖြစ်သည့် Abraham သည် သံတမန်ရေးရာတွင်လည်း ပညာရှိပြီး စစ်ရေးတွင် ရဲရင့်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ဘာသာတရားအသစ်တစ်ရပ်ကို သွန်သင်သူအဖြစ် လူသိများနေသော်လည်း သူနေထိုင်ရာ Amorite လွင်ပြင်များကို အုပ်ချုပ်သော တော်ဝင်ညီအစ်ကို သုံးဦးသည် ပိုမိုလုံခြုံရေးရရှိရန် သူတို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် သူ့အပေါ် မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနိုင်ငံသည် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မကြာမီ ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အသုံးချရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Elam ဘုရင် Chedorlaomer သည် ဆယ့်လေးနှစ်မတိုင်မီ ခါနာန်ပြည်ကို ကျူးကျော်ခဲ့ပြီး ထိုပြည်ကို မိမိအား အခွန်ဆက်ပေးရသော နိုင်ငံအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ မင်းသားအချို့က ပုန်ကန်ကြပြီး Elam ဘုရင်သည် မဟာမိတ်လေးဦးနှင့်အတူ သူတို့ကို ပြန်လည်လက်အောက်ခံစေရန် ထိုပြည်သို့ တစ်ဖန်ချီတက်လာသည်။ ခါနာန်ဘုရင် ငါးဦးသည် မိမိတို့၏တပ်များကို စုပေါင်း၍ Siddim ချိုင့်ဝှမ်း၌ ကျူးကျော်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြသော်လည်း လုံးဝချေမှုန်းခံရရန်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ စစ်တပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအများအပြားသည် အသတ်ခံရကြပြီး လွတ်မြောက်သူများသည် ဘေးကင်းရာ တောင်များသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ အောင်နိုင်သူများသည် လွင်ပြင်ရှိ မြို့များကို လုယက်ပြီး ကြွယ်ဝသော လုယူပစ္စည်းများနှင့် သုံ့ပန်းများစွာကို ယူဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထိုသုံ့ပန်းများထဲတွင် Lot နှင့် သူ၏မိသားစုလည်း ပါဝင်သည်။

Mamre ရှိ ဝက်သစ်ချပင်တောများအတွင်း ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နေသော Abraham သည် ထွက်ပြေးလာသူတစ်ဦးထံမှ တိုက်ပွဲနှင့် မိမိ၏တူ Lot အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်သတင်းကို ကြားသိခဲ့သည်။ Lot ၏ ကျေးဇူးကန်းမှုကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသောအမှတ်ရစရာအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားခြင်းမရှိပေ။ သူ့အပေါ်ရှိ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအားလုံး ပြန်လည်နိုးကြားလာပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် Abraham သည် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ စခန်းမှ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရန်၊ မိမိတို့၏သခင်ကို အစေခံရန်နှင့် လက်နက်အသုံးပြုရန် လေ့ကျင့်ပေးထားသော အစေခံသုံးရာ့ဆယ့်ရှစ်ဦးကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။ သူ၏မဟာမိတ်များဖြစ်သော Mamre၊ Eshcol နှင့် Aner တို့သည်လည်း မိမိတို့၏အဖွဲ့များနှင့်အတူ သူနှင့် ပူးပေါင်းကြပြီး အတူတကွ ကျူးကျော်သူများနောက်သို့ လိုက်ကြသည်။ Elam လူမျိုးများနှင့် သူတို့၏မဟာမိတ်များသည် ခါနာန်ပြည်၏ မြောက်ဘက်နယ်စပ်ရှိ Dan တွင် စခန်းချနေကြသည်။ အောင်ပွဲရရှိထားပြီး အရှုံးပေးခဲ့ရသော ရန်သူများထံမှ တိုက်ခိုက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမရှိသဖြင့် သူတို့သည် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် အလွန်အကျွံ ပျော်ပါးနေကြသည်။ ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏တပ်ဖွဲ့ကို လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးမှ ချဉ်းကပ်နိုင်ရန် ခွဲခြားပြီး ညအချိန်တွင် စခန်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် လျင်မြန်စွာ အောင်ပွဲရရှိခဲ့သည်။ Elam ဘုရင် အသတ်ခံရပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော သူ၏တပ်ဖွဲ့များသည် လုံးဝပြိုကွဲကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ Lot နှင့် သူ၏မိသားစု၊ သုံ့ပန်းအားလုံးနှင့် သူတို့၏ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ကြပြီး လုယူရရှိသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာသည် အောင်နိုင်သူများလက်သို့ ရောက်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏အောက်တွင် ထိုအောင်ပွဲသည် Abraham ကြောင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ Jehovah ကို ကိုးကွယ်သူသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးပြုမှုကို ပြုလုပ်ရုံသာမက မိမိကိုယ်ကို ရဲရင့်သောသူတစ်ဦးအဖြစ်လည်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် သူရဲဘောကြောင်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းနှင့် Abraham ၏ဘာသာတရားသည် မှန်ကန်သောအရာကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများကို ကာကွယ်ရန် သူ့အား ရဲရင့်စေကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ သူ၏သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးစုများအကြား ကျယ်ပြန့်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သူပြန်လာသောအခါ Sodom ဘုရင်သည် အောင်နိုင်သူကို ဂုဏ်ပြုရန် မိမိ၏အခြွေအရံများနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက Abraham အား ပစ္စည်းများကို ယူရန် ပြောပြီး သုံ့ပန်းများကိုသာ ပြန်လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ စစ်ထုံးတမ်းအရ လုယူရရှိသော ပစ္စည်းများသည် အောင်နိုင်သူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း Abraham သည် အကျိုးအမြတ်ရယူရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဤစစ်ဆင်ရေးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ကံဆိုးသူများ၏ အခက်အခဲကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး မိမိ၏မဟာမိတ်များသည် မိမိတို့ရသင့်သော အပိုင်းကိုသာ ရရှိစေရန် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုးကို ကြုံတွေ့ရလျှင် Abraham ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို ပြသနိုင်မည့်သူ အလွန်နည်းပါးပေမည်။ ထိုမျှကြွယ်ဝသော လုယူပစ္စည်းကို ရယူရန် သွေးဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်မည့်သူလည်း အလွန်နည်းပါးပေမည်။ သူ၏ဥပမာသည် မိမိအကျိုးကို ရှာဖွေသောသူများနှင့် အကျိုးအမြတ်အတွက် လုပ်ဆောင်သူများကို ပြစ်တင်ဆုံးမသည်။ Abraham သည် တရားမျှတမှုနှင့် လူသားချင်းစာနာမှု၏ တောင်းဆိုချက်များကို အလေးထားခဲ့သည်။ သူ၏အပြုအမူသည် “သင်၏အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်” ဟူသော ဝိညာဉ်တော်မှ မှုတ်သွင်းထားသော အမိန့်ကို သရုပ်ဖော်သည်။ ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၈။ “အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော ထာဝရဘုရားထံတော်၌ ငါသည် လက်ကို မြှောက်၍ ကျိန်ဆို၏” ဟု သူကဆိုသည်။ “ချည်မျှင်တစ်ချောင်းမှ ဖိနပ်ကြိုးအထိ ကိုယ်တော်၏အရာကို ငါမယူ။ ငါသည် Abraham ကို ချမ်းသာစေပြီဟု သင်ပြောမည်ကို စိုးသောကြောင့် သင်၏အရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ငါမယူ။” သူသည် မိမိသည် အကျိုးအမြတ်ရရန် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု ထင်စရာအကြောင်းကို သူတို့အား မပေးလိုသကဲ့သို့ မိမိ၏ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုသည် သူတို့၏လက်ဆောင်များ သို့မဟုတ် မျက်နှာသာပေးမှုကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုလည်း မဆိုစေလိုပေ။ ဘုရားသခင်သည် Abraham အား ကောင်းချီးပေးမည်ဟု ကတိပြုထားပြီး ဂုဏ်ကျေးဇူးသည် ကိုယ်တော်ထံသို့သာ ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အောင်ပွဲရရှိသော ဘိုးဘေးကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာသူနောက်တစ်ဦးမှာ Salem ဘုရင် Melchizedek ဖြစ်ပြီး သူသည် မိမိ၏စစ်တပ်ကို အားဖြည့်ရန် မုန့်နှင့် စပျစ်ရည်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ “အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်” အဖြစ် သူသည် Abraham အပေါ် ကောင်းချီးပေးပြီး မိမိ၏ကျွန်အားဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော ကယ်တင်ခြင်းကို ပြုတော်မူသော ထာဝရဘုရားအား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် Abraham သည် “အရာခပ်သိမ်း၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သူ့အား ပေး၏။”

Abraham သည် မိမိ၏တဲများနှင့် သိုးစုများထံသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏စိတ်သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများကြောင့် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ ငြိမ်းချမ်းသောသူဖြစ်ပြီး ရန်ငြိုးနှင့် ရန်ပွဲကို ရှောင်ရှားသူဖြစ်သဖြင့် မိမိမြင်တွေ့ခဲ့ရသော သတ်ဖြတ်မှုမြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ပြန်လည်အမှတ်ရခဲ့သည်။ သို့သော် သူအနိုင်ယူခဲ့သော လူမျိုးများသည် ခါနာန်ပြည်ကို ကျူးကျော်ရန် သံသယမရှိဘဲ ပြန်လည်ကြိုးပမ်းကြမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို မိမိတို့၏ လက်စားချေမှုအတွက် အထူးပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အမျိုးသားရေး ပဋိပက္ခများအတွင်း ပါဝင်ပတ်သက်လာပါက သူ၏ဘဝ၏ ငြိမ်းချမ်းသော တိတ်ဆိတ်မှု ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ခါနာန်ပြည်ကို မပိုင်ဆိုင်ရသေးသကဲ့သို့ ယခုအချိန်တွင် ကတိတော် ပြည့်စုံစေရန် အမွေခံမည့်သားတစ်ဦး ရရှိမည်ဟုလည်း မျှော်လင့်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ညအချိန် ရူပါရုံတစ်ခုတွင် ဘုရားသခင်၏အသံတော်ကို တစ်ဖန်ကြားရသည်။ “မကြောက်နှင့်၊ Abram” ဟူသည်မှာ မင်းသားတို့၏မင်းသားက ပြောသောစကားများဖြစ်သည်။ “ငါသည် သင်၏အကာအကွယ်ဖြစ်၏။ သင်၏အကျိုးအမြတ်သည် အလွန်ကြီးမားလိမ့်မည်။” သို့သော် ယခုအခါ သူ၏စိတ်သည် ကြိုတင်စိုးရိမ်မှုများဖြင့် အလွန်ဖိစီးနေသဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ ကတိတော်ကို မေးခွန်းမရှိ ယုံကြည်စွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုကတိပြည့်စုံမည်ဟူသော ထင်ရှားသော သက်သေအချို့ကို သူတောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သားတစ်ဦး ပေးအပ်ခြင်းကို ချန်ထားသေးသရွေ့ ပဋိညာဉ်ကတိတော်သည် မည်သို့ပြည့်စုံနိုင်မည်နည်း။ “ကျွန်ုပ်သည် သားမရှိဘဲ သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အဘယ်အရာကို ပေးတော်မူမည်နည်း” ဟု သူကဆိုသည်။ “ကျွန်ုပ်၏အိမ်၌ မွေးသောသူသည် ကျွန်ုပ်၏အမွေခံဖြစ်၏။” သူ၏ယုံကြည်ရသော အစေခံ Eliezer ကို မွေးစားသားအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး မိမိ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အမွေဆက်ခံစေလိုကြောင်း သူအဆိုပြုခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကိုယ်ပိုင်သားတစ်ဦးသည် သူ၏အမွေခံဖြစ်မည်ဟု အာမခံပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို တဲအပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်၌ တောက်ပနေသော မရေတွက်နိုင်သည့် ကြယ်များကို မော့ကြည့်ရန် ပြောခဲ့သည်။ သူ ထိုသို့ကြည့်နေစဉ် “သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် ထိုသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟူသော စကားများကို ပြောခဲ့သည်။ “Abraham သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်၍ ထိုယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့အတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူခြင်းခံရ၏။” ရောမ ၄:၃။

သို့သော် ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းကို အတည်ပြုရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးပြုသော ရည်ရွယ်ချက်များသည် နောက်မျိုးဆက်များအတွက်လည်း ပြည့်စုံမည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် မြင်သာသော သင်္ကေတတစ်ခုကို တောင်းဆိုနေဆဲဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အကြား လေးနက်သော သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို အတည်ပြုရာတွင် ထုံးစံအတိုင်း အသုံးပြုသော ပုံစံများကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏အစေခံနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ရန် နှိမ့်ချစွာ သဘောတူတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း Abraham သည် သုံးနှစ်သား နွားမတစ်ကောင်၊ ဆိတ်မတစ်ကောင်နှင့် သိုးထီးတစ်ကောင်တို့ကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး တိရစ္ဆာန်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို ခွဲကာ အပိုင်းများကို အနည်းငယ် ခြားနားစွာ ချထားသည်။ ထိုအရာများအပြင် ချိုးတစ်ကောင်နှင့် ခိုငယ်တစ်ကောင်ကို ထည့်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို မခွဲခဲ့ပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ယဇ်ကောင်အပိုင်းများကြားမှ ရိုသေစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်အမြဲ နာခံမည်ဟု လေးနက်စွာ ကတိပြုခဲ့သည်။ သတိရှိ၍ မယိမ်းမယိုင်ဘဲ နေဝင်ချိန်အထိ အသေကောင်များအနီးတွင် နေပြီး ၎င်းတို့ကို ညစ်ညမ်းစေခြင်း သို့မဟုတ် သားစားငှက်များ စားသုံးခြင်းမှ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ နေဝင်ချိန်ခန့်တွင် သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားပြီး “အလွန်ကြီးမားသော အမှောင်ထု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။” ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားရပြီး ကတိထားသောမြေကို ချက်ချင်းပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ရန် ပြောခဲ့ကာ ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချမနေမီ သူ၏အမျိုးအနွယ်များ ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ရှေ့သို့ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ခရစ်တော်၏သေခြင်း၊ ကြီးမြတ်သောယဇ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ဖြင့် ကြွလာခြင်းတို့အားဖြင့် သူ့အား ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ ကတိတော်၏ နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံသော အကောင်အထည်ဖော်မှုအဖြစ် ထာဝရပိုင်ဆိုင်ရန် ပေးအပ်မည့် မြေကြီးသည်လည်း ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ အလှအပသို့ ပြန်လည်ရရှိလာမည်ကို Abraham မြင်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အကြား ဤပဋိညာဉ်၏ အာမခံချက်အဖြစ် ဘုရားသခင်၏တည်ရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော မီးခိုးထွက်နေသည့် မီးဖိုနှင့် မီးလောင်နေသော မီးခွက်တို့သည် ခွဲထားသော ယဇ်ကောင်များကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းတို့ကို လုံးဝလောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခါနာန်ပြည်ကို Abraham ၏အမျိုးအနွယ်များအား “Egypt မြစ်မှစ၍ မြစ်ကြီးဖြစ်သော Euphrates မြစ်တိုင်အောင်” ပေးအပ်မည်ဟု အတည်ပြုသော အသံတော်ကို Abraham တစ်ဖန်ကြားခဲ့သည်။

Abraham သည် ခါနာန်ပြည်တွင် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်နီးပါး နေထိုင်ပြီးသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ထင်ရှား၍ “ငါသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်၏။ ငါ့ရှေ့၌ လျှောက်လှမ်း၍ ပြည့်စုံသောသူ ဖြစ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘိုးဘေးသည် ရိုသေကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် မျက်နှာကို မြေသို့ချကာ လဲကျပြီး သတင်းစကားသည် ဆက်လက်၍ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါ၏ပဋိညာဉ်သည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ သင်သည် လူမျိုးများစွာတို့၏ ဖခင်ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ဤပဋိညာဉ် ပြည့်စုံမည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် ယခင်က Abram ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော သူ၏အမည်ကို Abraham ဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထိုအမည်သည် “လူအများတို့၏ ဖခင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ Sarai ၏အမည်သည် Sarah—“မင်းသမီး” ဟု ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏အသံတော်က “သူမသည် လူမျိုးတို့၏မိခင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူမျိုးတို့၏ရှင်ဘုရင်များသည် သူမထံမှ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် Abraham အား အရေဖျားလှီးခြင်းအမှုကို “အရေဖျားမလှီးမီ သူ၌ရှိခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်း၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် တံဆိပ်” အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ရောမ ၄:၁၁။ ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်များက ထိုအမှုကို ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ထားကြောင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများထံမှ ခွဲထွက်ထားကြောင်း သက်သေအဖြစ် လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို မိမိ၏အထူးဘဏ္ဍာအဖြစ် လက်ခံတော်မူကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဤအမှုအားဖြင့် Abraham နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေများကို မိမိတို့ဘက်မှ ဖြည့်ဆည်းရန် ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အယူမှားသူများနှင့် အိမ်ထောင်မပြုရကြ၊ ထိုသို့ပြုလျှင် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောပညတ်တရားအပေါ် ရိုသေလေးစားမှု ပျောက်ဆုံးသွားမည်၊ အခြားလူမျိုးတို့၏ အပြစ်ရှိသောအလေ့အကျင့်များတွင် ပါဝင်ရန် သွေးဆောင်ခံရမည်၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ လှည့်ဖြားခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် Abraham အား ကြီးမြတ်သောဂုဏ်အသရေကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးက မိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်စကားပြောသကဲ့သို့ သူနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်၍ စကားပြောကြသည်။ Sodom အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်သောအခါ ထိုအကြောင်းကို သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ အပြစ်သားများအတွက် ဘုရားသခင်ထံ ကြားဝင်တောင်းပန်သူ ဖြစ်လာသည်။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် သူ၏တွေ့ဆုံမှုသည် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်း၏ လှပသော ဥပမာတစ်ရပ်ကိုလည်း ပြသသည်။

ပူပြင်းသော နွေရာသီမွန်းတည့်ချိန်တွင် ဘိုးဘေးသည် မိမိတဲဝတွင် ထိုင်လျက် ငြိမ်သက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေစဉ် အဝေးမှ ခရီးသွားသုံးဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တဲအနီးသို့ မရောက်မီ မိမိတို့သွားရမည့် လမ်းကြောင်းကို တိုင်ပင်နေသကဲ့သို့ ရပ်တန့်နေကြသည်။ သူတို့ထံမှ တောင်းဆိုလာရန် မစောင့်ဘဲ Abraham သည် အလျင်အမြန်ထကာ သူတို့သည် အခြားဘက်သို့ လှည့်သွားမည့်ပုံပေါ်သောအခါ နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ သူ့ထံတွင် ခဏနား၍ အစားအသောက်သုံးဆောင်ခြင်းဖြင့် သူ့အား ဂုဏ်ပြုရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ခရီးသွားခြင်းကြောင့် ခြေထောက်တွင် ကပ်နေသော ဖုန်မှုန့်များကို ဆေးကြောနိုင်ရန် သူကိုယ်တိုင် ရေယူလာပေးသည်။ သူကိုယ်တိုင် သူတို့စားရန် အစားအစာကို ရွေးချယ်ပြင်ဆင်ပြီး သူတို့သည် အေးမြသောအရိပ်အောက်တွင် အနားယူနေစဉ် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူတို့ စားသောက်နေစဉ်တွင် သူသည် ရိုသေစွာ အနား၌ ရပ်နေခဲ့သည်။ ဤယဉ်ကျေးပျူငှာမှုကို ဘုရားသခင်က မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ မှတ်တမ်းတင်ရန် လုံလောက်သော အရေးပါမှုရှိသည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အကြာတွင် ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခံ တမန်တော်တစ်ဦးက “ဧည့်သည်များကို ဧည့်ဝတ်ပြုရန် မမေ့ကြနှင့်။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် အချို့သူတို့သည် မသိဘဲ ကောင်းကင်တမန်များကို ဧည့်ခံခဲ့ကြပြီ” ဟု ထပ်မံရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ဟေဗြဲ ၁၃:၂။

Abraham သည် မိမိ၏ဧည့်သည်များထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခရီးသွားသုံးဦးကိုသာ မြင်ခဲ့ပြီး သူတို့အနက် တစ်ဦးသည် အပြစ်မရှိဘဲ ကိုးကွယ်နိုင်သောသူ ဖြစ်နေကြောင်း အနည်းငယ်မျှပင် မတွေးခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ကောင်းကင်တမန်များ၏ စစ်မှန်သောအဖြစ်ကို ဖော်ပြလာသည်။ သူတို့သည် အမျက်ဒေါသ၏ အမှုတော်ဆောင်များအဖြစ် လာနေကြသော်လည်း ယုံကြည်ခြင်းရှိသောသူ Abraham အား ပထမဆုံးပြောသောအရာမှာ ကောင်းချီးများဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို တိတိကျကျ မှတ်သား၍ ပြစ်မှားမှုကို အပြစ်ပေးတော်မူသော်လည်း လက်စားချေခြင်းကို နှစ်သက်တော်မမူပေ။ ဖျက်ဆီးခြင်းအမှုသည် အဆုံးမဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်အတွက် “ထူးဆန်းသောအမှု” ဖြစ်သည်။

“ထာဝရဘုရား၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သူတို့နှင့်အတူ ရှိ၏။” ဆာလံ ၂၅:၁၄။ Abraham သည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရားကလည်း သူ့အား ဂုဏ်ပြု၍ မိမိ၏အကြံအစည်များထဲသို့ ခေါ်သွင်းကာ မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ “ငါပြုမည့်အရာကို Abraham ထံမှ ငါဖုံးကွယ်ရမည်လော” ဟု ထာဝရဘုရားက ဆိုတော်မူသည်။ “Sodom နှင့် Gomorrah တို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ကြီးလှ၏။ သူတို့၏အပြစ်သည် အလွန်လေးလံသောကြောင့် ယခု ငါဆင်းသက်၍ ငါ့ထံသို့ ရောက်လာသော အော်ဟစ်သံအတိုင်း သူတို့သည် အမှန်တကယ် ပြုကြသည် မပြုကြသည်ကို ကြည့်မည်။ မပြုကြလျှင် ငါသိမည်။” ဘုရားသခင်သည် Sodom ၏အပြစ်အတိုင်းအတာကို ကောင်းစွာသိတော်မူသော်လည်း ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်း၏ တရားမျှတမှုကို နားလည်နိုင်စေရန် လူတို့ပြောဆိုသည့်ပုံစံအတိုင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ပြစ်မှားသူများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း မပြုမီ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် သွား၍ သူတို့၏အပြုအမူကို စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာ၏ နယ်နိမိတ်ကို မကျော်လွန်သေးလျှင် နောင်တရရန် အချိန်ကို ဆက်လက်ပေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန်နှစ်ဦးသည် ထွက်ခွာသွားကြပြီး Abraham သည် ယခုဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသောသူနှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းရှိသောသူသည် Sodom မြို့သားများအတွက် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က သူသည် သူတို့ကို မိမိဓားဖြင့် ကယ်တင်ခဲ့သကဲ့သို့ ယခုအခါ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ Lot နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများသည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး Abraham ၏ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် Elam လူမျိုးများထံမှ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သကဲ့သို့ ယခုလည်း ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းမုန်တိုင်းမှ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

နက်ရှိုင်းသော ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုဖြင့် သူ၏တောင်းပန်ချက်ကို အခိုင်အမာတင်ပြခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်သည် မြေမှုန့်နှင့် ပြာသာဖြစ်သော်လည်း ထာဝရဘုရားထံ စကားပြောရန် ဝံ့မိပါပြီ။” မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်အားကိုးခြင်းမရှိ၊ မိမိ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကြွားဝါခြင်းမရှိ။ မိမိ၏နာခံမှု သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ယဇ်များကြောင့် မျက်နှာသာပေးရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် အပြစ်သားဖြစ်သဖြင့် အပြစ်သားတို့အတွက် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်သူအားလုံးသည် ထိုသို့သောစိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်သင့်သည်။ သို့သော် Abraham သည် ချစ်ခင်သောဖခင်ထံ တောင်းပန်နေသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်တမန်ထံ နီးကပ်လာပြီး မိမိ၏တောင်းပန်ချက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တင်ပြခဲ့သည်။ Lot သည် Sodom တွင် နေထိုင်သူဖြစ်လာသော်လည်း ထိုမြို့သားတို့၏ အပြစ်တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။ ထိုလူဦးရေထူထပ်သော မြို့၌ စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူ အခြားသူများလည်း ရှိရမည်ဟု Abraham တွေးခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို အခြေခံ၍ သူက “ဖြောင့်မတ်သောသူကို မတရားသောသူနှင့်အတူ သတ်ခြင်းငှာ ဤသို့ပြုတော်မူခြင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် ဝေးပါစေ။ ... ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် ဝေးပါစေ။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို တရားစီရင်တော်မူသောသူသည် တရားသဖြင့် မပြုတော်မူသလော” ဟု တောင်းပန်ခဲ့သည်။ Abraham သည် တစ်ကြိမ်တည်းသာ မေးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အကြိမ်များစွာ မေးခဲ့သည်။ သူ၏တောင်းဆိုချက်များကို လက်ခံပေးလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ရဲရင့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုမြို့၌ ဖြောင့်မတ်သောသူ ဆယ်ဦးပင် ရှာတွေ့နိုင်လျှင် မြို့ကို မဖျက်ဆီးဘဲ ချန်ထားမည်ဟူသော အာမခံချက်ကို ရရှိသည်အထိ ဆက်လက်တောင်းပန်ခဲ့သည်။

ပျက်စီးတော့မည့် ဝိညာဉ်များအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာက Abraham ၏ ဆုတောင်းခြင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထိုအကျင့်ပျက်မြို့၏ အပြစ်များကို သူမုန်းတီးသော်လည်း အပြစ်သားများ ကယ်တင်ခြင်းရစေလိုခဲ့သည်။ Sodom အပေါ် သူ၏နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုသည် နောင်တမရသူများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားသင့်သည့် စိုးရိမ်မှုကို ပြသသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ကို မုန်းတီးသင့်သော်လည်း အပြစ်သားအပေါ် သနားခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်း ရှိသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် Sodom အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည့် ပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆင်းသက်နေသော ဝိညာဉ်များ အများအပြားရှိကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တစ်စုံတစ်ဦး၏ စမ်းသပ်ကာလသည် ပိတ်သိမ်းနေသည်။ နာရီတိုင်း တစ်စုံတစ်ဦးသည် ကရုဏာရနိုင်သည့် နယ်ပယ်အပြင်သို့ ရောက်သွားနေသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာမှ အပြစ်သား ထွက်ပြေးရန် သတိပေး၍ တောင်းပန်သော အသံများသည် အဘယ်မှာနည်း။ သေခြင်းမှ သူ့ကို ပြန်ဆွဲထုတ်ရန် ဆန့်တန်းထားသော လက်များသည် အဘယ်မှာနည်း။ သူ့အတွက် နှိမ့်ချမှုနှင့် မလျှော့သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပန်နေသူများသည် အဘယ်မှာနည်း။

Abraham ၏စိတ်ဓာတ်သည် ခရစ်တော်၏စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကိုယ်တိုင်သည် အပြစ်သားများအတွက် ကြီးမြတ်သော ကြားဝင်တောင်းပန်သူဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ရွေးနုတ်ခြင်းအတွက် အဖိုးအခပေးခဲ့သော ကိုယ်တော်သည် လူသား၏ဝိညာဉ်၏တန်ဖိုးကို သိတော်မူသည်။ အပြစ်ကို လုံးဝကင်းစင်သော သဘာဝ၌သာ ရှိနိုင်သည့် မကောင်းမှုအပေါ် ဆန့်ကျင်မှုရှိသော်လည်း ခရစ်တော်သည် အဆုံးမဲ့ကောင်းမြတ်ခြင်းကသာ စိတ်ကူးနိုင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် အပြစ်သားအပေါ် ပြုမူတော်မူခဲ့သည်။ ကားတိုင်တင်သတ်ခံရခြင်း၏ ဝေဒနာများအတွင်း လောကတစ်ခုလုံး၏ အပြစ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကိုယ်တော်တိုင် ထမ်းထားလျက် ကိုယ်တော်အား ကဲ့ရဲ့သူများနှင့် သတ်ဖြတ်သူများအတွက် “အိုအဘ၊ သူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြသောကြောင့် သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းတော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၂၃:၃၄။

Abraham အကြောင်း “သူသည် ဘုရားသခင်၏မိတ်ဆွေဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသည်”၊ “ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့၏ အဘ” ဖြစ်သည်ဟု ရေးထားသည်။ ယာကုပ် ၂:၂၃၊ ရောမ ၄:၁၁။ ဤသစ္စာရှိသော ဘိုးဘေးနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံချက်မှာ “Abraham သည် ငါ၏စကားကို နာခံ၍ ငါ၏တာဝန်၊ ငါ၏ပညတ်တော်များ၊ ငါ၏အထုံးအဖွဲ့များနှင့် ငါ၏ဥပဒေများကို စောင့်ရှောက်၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ၍ “သူ၏သားသမီးများနှင့် သူ၏နောက်မှ သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများကို ထာဝရဘုရား၏လမ်း၌ လျှောက်လှမ်းစေရန်၊ တရားမျှတခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းကို ပြုစေရန် သူက အမိန့်ပေးမည်ကို ငါသိ၏။ သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် Abraham အကြောင်း သူပြောခဲ့သမျှကို သူ့အပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းတော်မူမည်” ဟု ဆိုထားသည်။ Abraham သည် ရာစုနှစ်များစွာအတွင်း လောကအတွက် ဘုရားသခင်၏အမှန်တရားကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်မည့် လူမျိုးတို့၏ဖခင်ဖြစ်ရန်၊ ကတိထားသော မေရှိယကြွလာခြင်းအားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့ ကောင်းချီးခံစားရမည့် လူမျိုး၏ဖခင်ဖြစ်ရန် ခေါ်ခြင်းခံရခြင်းသည် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်အသရေဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘိုးဘေးကို ခေါ်တော်မူသောသူသည် သူ့ကို ထိုအခွင့်အရေးနှင့် ထိုက်တန်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူခဲ့သည်။ စကားပြောတော်မူသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ အဝေးမှပင် အတွေးများကို နားလည်တော်မူပြီး လူတို့ကို မှန်ကန်စွာ တန်ဖိုးဖြတ်တော်မူသောသူက “ငါသူ့ကို သိ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ Abraham သည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် အမှန်တရားကို သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပညတ်တရားကို စောင့်ရှောက်၍ တရားမျှတစွာ၊ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုမူမည်။ ထို့အပြင် သူကိုယ်တိုင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ရုံသာမက မိမိအိမ်၌လည်း ဘုရားတရားကို ပြုစုပျိုးထောင်မည်။ သူသည် မိမိ၏မိသားစုကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ သွန်သင်မည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားသည် သူ၏အိမ်တွင် စည်းမျဉ်းဖြစ်မည်။

Abraham ၏အိမ်သူအိမ်သားများတွင် လူဦးရေ တစ်ထောင်ကျော် ပါဝင်သည်။ သူ၏သွန်သင်ချက်များကြောင့် တစ်ပါးတည်းသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် လမ်းညွှန်ခံရသူများသည် သူ၏စခန်းတွင် အိမ်တစ်အိမ်ကဲ့သို့ နေရာရကြပြီး ထိုနေရာတွင် ကျောင်းတစ်ကျောင်းကဲ့သို့ စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်း၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်ရန် ပြင်ဆင်ပေးမည့် သွန်သင်ချက်များကို ရရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကြီးမားသော တာဝန်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသည်။ သူသည် မိသားစုခေါင်းဆောင်များကို လေ့ကျင့်ပေးနေပြီး သူ၏အုပ်ချုပ်မှုနည်းလမ်းများကို သူတို့အုပ်ချုပ်ရမည့် အိမ်ထောင်စုများတွင် လိုက်နာကျင့်သုံးကြမည်ဖြစ်သည်။

ရှေးအခါက ဖခင်သည် မိမိ၏မိသားစုအတွက် အုပ်ချုပ်သူနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ပြီး မိမိသားသမီးများသည် ကိုယ်ပိုင်မိသားစုများ ရှိလာပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့အပေါ် အာဏာကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူ၏အမျိုးအနွယ်များကို ဘာသာရေးနှင့် လောကီရေးရာ နှစ်မျိုးစလုံး၌ သူ့ကို မိသားစု၏ဦးခေါင်းအဖြစ် ရိုသေကြည့်ရှုရန် သွန်သင်ခဲ့ကြသည်။ Abraham သည် ဤဘိုးဘေးစနစ် အုပ်ချုပ်ရေးကို ဆက်လက်တည်တံ့စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုစနစ်သည် ဘုရားသခင်၏အသိပညာကို ထိန်းသိမ်းရန် အထောက်အကူပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အိမ်သူအိမ်သားများကို အတူတကွ ချည်နှောင်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို တားဆီးရန် အတားအဆီးတစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ Abraham သည် မိမိ၏စခန်းတွင် နေထိုင်သူများအား အယူမှားသူများနှင့် ရောနှောခြင်းနှင့် သူတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု အလေ့အကျင့်များကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မိမိ၏အစွမ်းရှိသမျှ နည်းလမ်းများဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား မကောင်းမှုနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းသည် အခြေခံမူများကို မသိမသာ ပျက်စီးစေမည်ကို သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသောဘာသာတရား ပုံစံအားလုံးကို တားဆီးပိတ်ပင်ရန်နှင့် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် ကြီးမြတ်မှုကို စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲစေရန် အလွန်ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုးကွယ်ထိုက်သော စစ်မှန်သောအရာမှာ ထိုဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် စီမံတော်မူခဲ့သော ဉာဏ်ပညာရှိသည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ်မှာ မိမိ၏လူများကို အယူမှားသူများနှင့် ဆက်နွှယ်မှုမှ ဖြစ်နိုင်သမျှ ဖြတ်တောက်ထားပြီး တစ်ပါးတည်းနေသော လူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်စေကာ လူမျိုးများအကြားတွင် မရေတွက်စေရန် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးသည် Mesopotamia တွင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိနေမည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများနှင့် ကင်းကွာ၍ မိမိမိသားစုကို လေ့ကျင့်သွန်သင်နိုင်ရန်နှင့် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် သူ၏အမျိုးအနွယ်များက စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းကို သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် Abraham ကို သူ၏ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဆွေမျိုးများထံမှ ခွဲထုတ်ခဲ့သည်။

Abraham သည် မိမိ၏သားသမီးများနှင့် အိမ်သူအိမ်သားများအပေါ် ချစ်ခင်မှုကြောင့် သူတို့၏ဘာသာရေးယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏အထုံးအဖွဲ့များကို အသိပညာပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် သူတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ သူတို့မှတစ်ဆင့် လောကသို့လည်းကောင်း လွှဲပြောင်းပေးနိုင်သော အဖိုးတန်ဆုံးအမွေအနှစ်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကို သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း သွန်သင်ခဲ့သည်။ မိဘများဘက်မှ ဖိနှိပ်ခြင်းမရှိရ၊ သားသမီးများဘက်မှ မနာခံခြင်းမရှိရ။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားသည် တစ်ဦးချင်းစီအတွက် မိမိတို့၏တာဝန်များကို သတ်မှတ်ပေးထားပြီး ထိုပညတ်တရားကို နာခံခြင်းအားဖြင့်သာ မည်သူမဆို ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိနိုင်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဥပမာ၊ နေ့စဉ်ဘဝ၏ တိတ်ဆိတ်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် အမြဲတမ်း သင်ခန်းစာတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မယိမ်းမယိုင်သော ဖြောင့်မတ်မှု၊ ရက်ရောမှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့သည် ရှင်ဘုရင်များ၏ လေးစားမှုကို ရရှိစေခဲ့သကဲ့သို့ အိမ်တွင်လည်း ထိုအတိုင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူ၏ဘဝတွင် မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ရပ်ကဲ့သို့ စရိုက်လက္ခဏာ၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့် ချစ်စဖွယ်ကောင်းမှုတို့ ရှိပြီး သူသည် ကောင်းကင်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသူဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ အနိမ့်ကျဆုံး အစေခံ၏ဝိညာဉ်ကိုပင် သူမလျစ်လျူရှုခဲ့ပေ။ သူ၏အိမ်၌ သခင်အတွက် ဥပဒေတစ်မျိုးနှင့် အစေခံအတွက် အခြားဥပဒေတစ်မျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ချမ်းသာသူအတွက် တော်ဝင်လမ်းတစ်လမ်းနှင့် ဆင်းရဲသူအတွက် အခြားလမ်းတစ်လမ်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ လူတိုင်းကို တရားမျှတမှုနှင့် သနားခြင်းဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့ကြပြီး သူနှင့်အတူ အသက်၏ကျေးဇူးတော်ကို အမွေဆက်ခံသူများအဖြစ် သဘောထားခဲ့သည်။

“သူသည် မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားများကို အမိန့်ပေးမည်။” သူ၏သားသမီးများ၏ မကောင်းသောစိတ်သဘောထားများကို ထိန်းချုပ်ရန် အပြစ်ရှိသော လျစ်လျူရှုမှု မရှိခဲ့ပေ။ အားနည်း၍ မပညာရှိသော အလိုလိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။ မှားယွင်းသော ချစ်ခင်မှု၏ တောင်းဆိုချက်များကြောင့် မိမိ၏တာဝန်ကို လိုက်နာရမည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ Abraham သည် မှန်ကန်သော သွန်သင်ချက်ကို ပေးရုံသာမက တရားမျှတ၍ ဖြောင့်မတ်သော ဥပဒေများ၏ အာဏာကိုလည်း ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်တွင် ဤဥပမာကို လိုက်နာသူ မည်မျှနည်းပါးသနည်း။ မိဘများစွာ၏ဘက်တွင် ချစ်ခြင်းဟု မှားယွင်းစွာ ခေါ်ဝေါ်ထားသော မျက်စိကန်း၍ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော စိတ်ခံစားမှုများ ရှိနေပြီး ကလေးများ၏ မဖွံ့ဖြိုးသေးသော ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် စည်းကမ်းမဲ့သော စိတ်ဆန္ဒများကို မိမိတို့၏အလိုအတိုင်း ထိန်းချုပ်စေခြင်းဖြင့် ဖော်ပြနေကြသည်။ ဤသည်မှာ လူငယ်များအပေါ် အလွန်ရက်စက်သော အပြုအမူဖြစ်ပြီး လောကအပေါ်လည်း ကြီးမားသော အမှားဖြစ်သည်။ မိဘများ၏ အလိုလိုက်မှုသည် မိသားစုများနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတွင် စည်းကမ်းပျက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် လူငယ်များအတွင်း ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်များကို လက်အောက်ခံခြင်းထက် မိမိတို့၏စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျှောက်လိုသော ဆန္ဒကို ခိုင်မာစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် မနှစ်သက်သော နှလုံးသားဖြင့် ကြီးပြင်းလာကြပြီး မိမိတို့၏ ဘာသာတရားမဲ့၍ မနာခံသော စိတ်ဓာတ်ကို မိမိတို့၏သားသမီးများနှင့် မြေးမြစ်များထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးကြသည်။ Abraham ကဲ့သို့ မိဘများသည် မိမိတို့နောက်တွင် မိမိတို့၏အိမ်သူအိမ်သားများကို အမိန့်ပေးသင့်သည်။ မိဘ၏အာဏာကို နာခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အာဏာကို နာခံခြင်းအတွက် ပထမဆုံးခြေလှမ်းဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်၍ အကောင်အထည်ဖော်သင့်သည်။

ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များအပါအဝင် လူအများက ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို အလေးမထားခြင်းသည် ကြီးမားသော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အထုံးအဖွဲ့များသည် လူတို့အပေါ် မည်သည့်အခါမျှ စည်းနှောင်မှုမရှိတော့ဟူသော အလွန်ကျယ်ပြန့်လာသော သွန်သင်ချက်သည် လူတို့၏ကိုယ်ကျင့်တရားအပေါ် သက်ရောက်မှုတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို လျော့နည်းစေရန် ကြိုးပမ်းသူများသည် မိသားစုများနှင့် လူမျိုးများ၏ အုပ်ချုပ်မှုအခြေခံကို တိုက်ရိုက်ထိုးနှက်နေကြသည်။ ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသော မိဘများသည် ဘုရားသခင်၏အထုံးအဖွဲ့များအတိုင်း မလျှောက်လှမ်းသောကြောင့် မိမိတို့၏အိမ်သူအိမ်သားများကို ထာဝရဘုရား၏လမ်း၌ လျှောက်လှမ်းရန် အမိန့်မပေးကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို ဘဝ၏စည်းမျဉ်းအဖြစ် မထားကြပေ။ ကလေးများသည် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်စုများကို တည်ဆောက်လာသောအခါ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မသင်ယူခဲ့ဖူးသောအရာကို မိမိတို့၏သားသမီးများအား သွန်သင်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု မခံယူကြပေ။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်မရှိသော မိသားစုများ အလွန်များပြားလာရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုသည် အလွန်နက်ရှိုင်း၍ အလွန်ကျယ်ပြန့်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

မိဘများကိုယ်တိုင် စုံလင်သောနှလုံးသားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ပညတ်တရားအတိုင်း မလျှောက်လှမ်းမချင်း မိမိတို့နောက်တွင် မိမိတို့၏သားသမီးများကို အမိန့်ပေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် လိုအပ်သည်။ နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ပြန့်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ရမည်။ မိဘများသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ ဓမ္မဆရာများသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့၏အိမ်ထောင်စုများတွင် ဘုရားသခင်ကို လိုအပ်ကြသည်။ အခြေအနေများ မတူညီစေလိုပါက ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိတို့၏မိသားစုများအတွင်းသို့ ယူဆောင်လာပြီး ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိတို့၏ အကြံပေးအဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့ထံသို့ ပြောဆိုသော ဘုရားသခင်၏အသံဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ နာခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း သားသမီးများအား သွန်သင်ရမည်။ ဘုရားသခင်ကို နှစ်သက်စေရန် မည်သို့နေထိုင်ရမည်ကို ကလေးများအား စိတ်ရှည်စွာ၊ ကြင်နာစွာနှင့် မမောမပန်း သွန်သင်ပေးသင့်သည်။ ထိုသို့သော အိမ်ထောင်စုမှ ကလေးများသည် ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်း၏ လှည့်ဖြားသော အယူအဆများကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံအဖြစ် လက်ခံထားကြပြီး သံသယဝါဒ၏ လှိုင်းတံပိုးကြီး ရိုက်ခတ်လာသော်လည်း မျောပါပျောက်ကွယ်သွားမည့် အခြေခံမဟုတ်ဘဲ မယိမ်းမယိုင်သော အခြေခံကို ရရှိထားကြသည်။

အိမ်ထောင်စုများစွာတွင် ဆုတောင်းခြင်းကို လျစ်လျူရှုထားကြသည်။ မိဘများသည် မနက်နှင့် ည ဝတ်ပြုရန် အချိန်မရှိဟု ခံစားကြသည်။ အပင်များ ပေါက်ဖွားကြီးထွားစေသော ကောင်းမြတ်သည့် နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေများ၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ စောင့်ရှောက်မှုတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ များပြားလှသော ကရုဏာတော်များကို ကျေးဇူးတင်ရန် အချိန်အနည်းငယ်ပင် မပေးနိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှု၊ အိမ်ထောင်စုအတွင်း ယေရှု၏ အမြဲတည်ရှိခြင်းအတွက် ဆုတောင်းရန်လည်း အချိန်မရှိကြပေ။ ဘုရားသခင် သို့မဟုတ် ကောင်းကင်အကြောင်း အတွေးတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ နွား သို့မဟုတ် မြင်းကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့၏ဝိညာဉ်များသည် အလွန်အဖိုးတန်သဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ပျောက်ဆုံးမသွားစေရန် ဘုရားသခင်၏သားတော်က သူတို့ကို ရွေးနုတ်ရန် မိမိ၏အသက်ကို ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ကြီးမားသော ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ပျက်စီးသွားသော တိရစ္ဆာန်များထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍တန်ဖိုးထားကြသည်။

ရှေးဘိုးဘေးများကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ကြောင်း ဝန်ခံသူများသည် မိမိတို့၏တဲကို ထိုးစိုက်ရာနေရာတိုင်းတွင် ထာဝရဘုရားအတွက် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်သင့်သည်။ အိမ်တိုင်းသည် ဆုတောင်းရာအိမ် ဖြစ်သင့်သည့်အချိန် ရှိခဲ့ဖူးပါက ယခုအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဖခင်များနှင့် မိခင်များသည် မိမိတို့အတွက်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏သားသမီးများအတွက်လည်းကောင်း နှိမ့်ချစွာ တောင်းလျှောက်၍ ဘုရားသခင်ထံ မကြာခဏ မိမိတို့၏နှလုံးသားများကို မြှောက်တင်သင့်သည်။ အိမ်ထောင်စု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ဖခင်သည် မနက်နှင့် ညနေ ယဇ်ကို ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ဆက်စဉ် ဇနီးနှင့်သားသမီးများသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတွင် ပူးပေါင်းသင့်သည်။ ထိုသို့သော အိမ်ထောင်စု၌ ယေရှုသည် ခဏတာနေထိုင်ရန် နှစ်သက်တော်မူမည်။

ခရစ်ယာန်အိမ်တိုင်းမှ သန့်ရှင်းသောအလင်း ထွက်ပေါ်သင့်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လုပ်ရပ်များဖြင့် ဖော်ပြသင့်သည်။ အိမ်တွင်းဆက်ဆံမှု အားလုံးတွင် ထိုအရာသည် စီးဆင်းနေသင့်ပြီး ဂရုတစိုက်ကြင်နာမှု၊ နူးညံ့၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့ဖြင့် ထင်ရှားသင့်သည်။ ဤအခြေခံမူကို လိုက်နာကျင့်သုံးသော အိမ်များ ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ပြီး စစ်မှန်ဆုံးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ စိုးမိုးသော အိမ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအိမ်များမှ မနက်နှင့်ည ဆုတောင်းခြင်းသည် မွှေးကြိုင်သော နံ့သာကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ထံသို့ တက်သွားပြီး ကိုယ်တော်၏ကရုဏာနှင့် ကောင်းချီးများသည် မနက်ခင်းနှင်းကဲ့သို့ ဆုတောင်းတောင်းလျှောက်သူများအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။

စနစ်တကျရှိသော ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်စုသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ စစ်မှန်မှုကို ထောက်ခံသော အင်အားကြီးသည့် အထောက်အထားတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းမရှိသူက ငြင်းဆို၍မရသော အထောက်အထားဖြစ်သည်။ မိသားစုအတွင်း ကလေးများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသော သြဇာတစ်ရပ် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို လူတိုင်းမြင်နိုင်ကြပြီး Abraham ၏ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသည်ကိုလည်း မြင်နိုင်ကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံသောသူများ၏ အိမ်များတွင် မှန်ကန်သော ဘာသာရေးပုံစံ ရှိခဲ့ပါက ကောင်းကျိုးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပြုနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့သည် “လောက၏အလင်း” ဖြစ်ကြမည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိသော မိဘတိုင်းအား Abraham ထံသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သော စကားများဖြင့် မိန့်တော်မူသည်မှာ “သူ့ကို ငါသိ၏။ သူသည် မိမိ၏သားသမီးများနှင့် မိမိနောက်မှ မိမိ၏အိမ်သူအိမ်သားများကို အမိန့်ပေးမည်။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏လမ်းကို စောင့်ရှောက်၍ တရားမျှတခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းကို ပြုကြမည်။ သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် Abraham အကြောင်း သူပြောတော်မူခဲ့သည့်အရာကို သူ့အပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းတော်မူမည်။”