အခန်း ၁၁—အာဗြဟံ၏ ခေါ်ခြင်း

 

အခန်း ၁၁—အာဗြဟံကို ခေါ်တော်မူခြင်း

ဗာဗုလုန်မြို့မှ လူစုကွဲသွားပြီးနောက် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် တစ်ဖန် အလွန်ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရဘုရားသည် ခေါင်းမာစွာ အပြစ်ကျူးလွန်သူတို့ကို သူတို့၏ မကောင်းသောလမ်းများအတိုင်း လိုက်စေရန် ထားခဲ့တော်မူ၏။ ထိုအချိန်တွင် ရှေမ၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော အာဗြဟံကို ရွေးချယ်၍ နောင်လာမည့် မျိုးဆက်များအတွက် ကိုယ်တော်၏တရားကို စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူ၏။ အာဗြဟံသည် အယူသီးမှုနှင့် အယူမှားကိုးကွယ်မှုများအလယ်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အသိပညာကို ထိန်းသိမ်းထားသူဖြစ်သော သူ၏ဖခင်၏အိမ်ထောင်စုကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လွှမ်းမိုးမှုများကို အလျှော့ပေးလာကြပြီး၊ ယေဟောဝါမှတစ်ပါး “အခြားဘုရားများကို ဝတ်ပြုကြ၏။” သို့သော် စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားရမည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ကို အစဉ်အမြဲ ဝတ်ပြုမည့် ကျန်ကြွင်းသူများကို ထိန်းသိမ်းထားတော်မူခဲ့သည်။ အာဒံ၊ ရှေသ၊ ဧနောက်၊ မသုရှလ၊ နောဧ၊ ရှေမတို့သည် အဆက်မပြတ်သော မျိုးရိုးတစ်လျှောက် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို အဖိုးတန်စွာ ဖော်ပြပေးထားခြင်းများကို ခေတ်အဆက်ဆက် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။ တေရ၏သားသည် ဤသန့်ရှင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှု၏ အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် သူ့ကို ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသူများအလယ်တွင် သစ္စာရှိသူ၊ ပျံ့နှံ့နေသော ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် မညစ်ညူးသူအဖြစ် သူသည် တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုခြင်း၌ မယိမ်းမယိုင် စွဲမြဲခဲ့သည်။ “အမှန်တရားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ခေါ်သောသူ၊ ကိုယ်တော်ကို ခေါ်သောသူအပေါင်းတို့နှင့် ထာဝရဘုရားသည် နီးတော်မူ၏။” [ဆာလံ ၁၄၅:၁၈]။ ကိုယ်တော်သည် အာဗြဟံအား မိမိအလိုတော်ကို ဆက်သွယ်ပြောကြားတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်၏တရားတော်၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြီးမြောက်စေမည့် ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သိရှိစေတော်မူ၏။

ထိုခေတ်က လူတို့အတွက် အထူးနှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်သော ကတိတော်တစ်ရပ်ကို အာဗြဟံအား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်မှာ များပြားသော အမျိုးအနွယ်နှင့် အမျိုးသားရေးအရ ကြီးမြတ်ခြင်းဖြစ်၏။ “သင်၏အမျိုးကို ကြီးမြတ်သောလူမျိုးဖြစ်စေမည်။ သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးမည်။ သင်၏နာမကို ကြီးမြတ်စေမည်။ သင်သည်လည်း ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်လိမ့်မည်။” ထို့အပြင် ယုံကြည်ခြင်း၏ အမွေဆက်ခံသူအတွက် အခြားအရာအားလုံးထက် အဖိုးတန်သော အာမခံချက်တစ်ရပ်ကို ထပ်မံပေးတော်မူသည်။ ကမ္ဘာ၏ရွေးနုတ်ရှင်သည် သူ၏အမျိုးအနွယ်မှ ကြွလာမည်ဟူသော အာမခံချက်ဖြစ်၏။ “သင်အားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အဆွေအမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံရကြလိမ့်မည်။” သို့သော် ထိုကတိတော် ပြည့်စုံရန် ပထမဆုံးလိုအပ်ချက်အဖြစ် ယုံကြည်ခြင်း၏ စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားသည် အာဗြဟံထံသို့ ရောက်လာသည်။ “သင်၏ပြည်၊ သင်၏အဆွေအမျိုး၊ သင်၏အဘ၏အိမ်မှ ထွက်၍ ငါပြမည့်ပြည်သို့ သွားလော့။” သန့်ရှင်းသော ဗျာဒိတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် မိမိ၏ကြီးမြတ်သောအလုပ်အတွက် ဘုရားသခင်က သူ့ကို အရည်အချင်းပြည့်မီစေရန် အာဗြဟံသည် မိမိ၏အစောပိုင်းဘဝမှ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများနှင့် ခွဲထွက်ရမည်။ အဆွေအမျိုးနှင့် မိတ်ဆွေများ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ထာဝရဘုရားက ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ပေးလိုသော လေ့ကျင့်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်။ ယခုအခါ အာဗြဟံသည် အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ဆက်နွှယ်လာသောကြောင့် သူစိမ်းများအကြားတွင် နေရမည်။ သူ၏အကျင့်စာရိတ္တသည် ထူးခြားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လောကရှိ လူတိုင်းနှင့် ကွဲပြားရမည်။ သူ၏အပြုအမူလမ်းစဉ်ကိုပင် သူ၏မိတ်ဆွေများ နားလည်နိုင်အောင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်။ ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများကို ဝိညာဉ်ရေးရာအားဖြင့်သာ ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်ကြပြီး၊ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် လုပ်ရပ်များကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သော သူ၏အဆွေအမျိုးများက နားမလည်နိုင်ကြ။

“ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အာဗြဟံသည် အမွေခံရမည့်နေရာသို့ ထွက်သွားရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရသောအခါ နာခံ၍ မိမိသွားရမည့်အရပ်ကို မသိဘဲ ထွက်သွား၏။” [ဟေဗြဲ ၁၁:၈]။ အာဗြဟံ၏ မေးခွန်းမရှိသော နာခံမှုသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင် တွေ့ရသော ယုံကြည်ခြင်း၏ အထင်ရှားဆုံး အထောက်အထားများထဲမှ တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ယုံကြည်ခြင်းသည် “မျှော်လင့်သောအရာတို့၏ အနှစ်သာရ၊ မမြင်ရသေးသောအရာတို့၏ သက်သေ” ဖြစ်သည်။ [အခန်းငယ် ၁]။ ထိုကတိတော် ပြည့်စုံမည်ဟူသော အပြင်ပန်းအာမခံချက် အနည်းဆုံးမျှပင် မရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်ကို မှီခို၍ သူသည် မိမိ၏အိမ်၊ အဆွေအမျိုးနှင့် ဇာတိမြေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘုရားသခင်က ဦးဆောင်မည့်နေရာသို့ မိမိဘယ်သွားရမည်ကို မသိဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် မိမိမပိုင်သောပြည်၌ နေထိုင်သကဲ့သို့ ကတိတော်ပြည်၌ ဧည့်သည်အဖြစ်နေ၍၊ ထိုကတိတော်တစ်ရပ်တည်းကို သူနှင့်အတူ အမွေခံကြသော ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ တဲများ၌ နေထိုင်ခဲ့၏။” [ဟေဗြဲ ၁၁:၉]။

ဤသို့ အာဗြဟံအပေါ် ကျရောက်လာသော စမ်းသပ်မှုသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စမ်းသပ်မှုမဟုတ်၊ သူ့ထံမှ တောင်းဆိုသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည်လည်း သေးငယ်သောအရာ မဟုတ်ခဲ့။ သူ၏ပြည်၊ အဆွေအမျိုးနှင့် အိမ်ကို ချည်နှောင်ထားသော ခိုင်မာသည့်နှောင်ကြိုးများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ခေါ်တော်မူခြင်းကို နာခံရန် သူမတွန့်ဆုတ်ခဲ့။ ကတိတော်ပြည်နှင့်ပတ်သက်၍ မြေသည် မြေဩဇာကောင်းမကောင်း၊ ရာသီဥတုသည် ကျန်းမာရေးနှင့် သင့်တော်မသင့်တော်၊ ထိုပြည်သည် သာယာဖွယ်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပေးနိုင်မပေးနိုင်နှင့် ဥစ္စာဓန စုဆောင်းရန် အခွင့်အလမ်းများ ပေးမပေးတို့ကို သူမေးမြန်းရန် မလိုခဲ့။ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူပြီးဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် နာခံရမည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် သူ့အတွက် အပျော်ရွှင်ဆုံးနေရာသည် ဘုရားသခင် သူ့အား ရှိစေလိုသည့်နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ယနေ့တိုင် အာဗြဟံကဲ့သို့ စမ်းသပ်ခံနေရသူများစွာ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက်ပြောသော ဘုရားသခင်၏အသံကို မကြားကြရသော်လည်း ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော် သွန်သင်ချက်များနှင့် ကိုယ်တော်၏ စီမံတော်မူခြင်းဖြစ်ရပ်များအားဖြင့် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံကြရသည်။ ဥစ္စာဓနနှင့် ဂုဏ်အသရေကို ကတိပေးသော အလုပ်အကိုင်တစ်ရပ်ကို စွန့်လွှတ်ရန်၊ သင့်မြတ်ပြီး အကျိုးအမြတ်ရှိသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများကို စွန့်ခွာရန်၊ အဆွေအမျိုးများနှင့် ခွဲခွာရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း၊ ခက်ခဲခြင်းနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းလမ်းတစ်ခုမျှသာဟု ထင်ရသောလမ်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သူတို့အား တောင်းဆိုခံရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့လုပ်ဆောင်ရန် အလုပ်တစ်ရပ် ရှိတော်မူ၏။ သို့သော် သက်သာလွယ်ကူသောဘဝနှင့် မိတ်ဆွေ၊ အဆွေအမျိုးတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ထိုအလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အကျင့်စာရိတ္တများ ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို လူသားတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် အကူအညီများမှ ခေါ်ထုတ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏အကူအညီ လိုအပ်ကြောင်း ခံစားလာစေကာ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ မှီခိုစေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူမည်။ ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်း၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ မြတ်နိုးစွာ စီစဉ်ထားသော အစီအစဉ်များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများကို စွန့်လွှတ်ရန် မည်သူက အသင့်ရှိသနည်း။ တာဝန်သစ်များကို လက်ခံပြီး မစမ်းသပ်ရသေးသော နယ်ပယ်များသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ ခရစ်တော်အတွက် မိမိ၏ဆုံးရှုံးမှုများကို အမြတ်ဟု မှတ်ယူလျက် ခိုင်မာပြီး လိုလိုလားလားသော နှလုံးသားဖြင့် ဘုရားသခင်၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်မည့်သူ မည်သူနည်း။ ဤသို့လုပ်ဆောင်မည့်သူသည် အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်ပြီး၊ “ထိုအလွန်ကြီးမား၍ ထာဝရတည်သော ဘုန်းအသရေဝန်” ကိုလည်း သူနှင့်အတူ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဘုန်းအသရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် “ယခုကာလ၌ ခံရသောဆင်းရဲခြင်းတို့သည် မထိုက်တန်ကြ။” [၂ ကောရိန္သု ၄:၁၇]; [ရောမ ၈:၁၈]။

ကောင်းကင်မှ ခေါ်တော်မူခြင်းသည် အာဗြဟံ “ခါလဒဲပြည်၏ ဥရမြို့” တွင် နေထိုင်စဉ် ပထမဆုံး ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုခေါ်တော်မူခြင်းကို နာခံ၍ သူသည် ဟာရန်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ ထိုအထိ သူ၏ဖခင်အိမ်ထောင်စုသည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်အတူ စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကိုလည်း ဝတ်ပြုခြင်းကို ပေါင်းစပ်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အာဗြဟံသည် တေရသေဆုံးသည်အထိ နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ဖခင်၏သင်္ချိုင်းမှ ဘုရားသခင်၏အသံတော်က သူ့အား ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။ သူ၏အစ်ကို နာဟောရသည် မိမိ၏အိမ်နှင့် မိမိ၏ရုပ်တုများကို စွဲလမ်းလျက် မိသားစုနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏ဇနီး စာရာမှတစ်ပါး၊ ကာလကြာမြင့်စွာကပင် သေဆုံးသွားခဲ့သော ဟာရန်၏သား လောတတစ်ဦးတည်းသာ အမျိုးအနွယ်၏ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ဘုရားဖူးခရီးသည်ဘဝကို မျှဝေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မက်ဆိုပိုတေးမီးယားမှ ထွက်ခွာလာသော အဖွဲ့သည် အတော်ကြီးမားခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၌ နွား၊ သိုးများ အမြောက်အမြား၊ အရှေ့တိုင်း၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ကာ ကျွန်များနှင့် နောက်လိုက်များစွာတို့က သူ့ကို ဝန်းရံထားကြသည်။ သူသည် မိမိဘိုးဘေးများ၏ပြည်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာမည်မဟုတ်တော့သဖြင့် မိမိပိုင်သမျှ အားလုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ “သူတို့စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာနှင့် ဟာရန်မြို့၌ ရရှိထားသော လူများ” ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူတို့ထဲတွင် အမှုထမ်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်းထက် မြင့်မြတ်သော အကြောင်းပြချက်များကြောင့် လိုက်ပါလာသူများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဟာရန်မြို့တွင် နေထိုင်စဉ် အာဗြဟံနှင့် စာရာတို့သည် အခြားသူများကို စစ်မှန်သောဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်းသို့ ဦးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် အမျိုးအနွယ်၏ခေါင်းဆောင်၏ အိမ်ထောင်စုနှင့် ပေါင်းစည်းကြပြီး၊ သူနှင့်အတူ ကတိတော်ပြည်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။ “သူတို့သည် ခါနန်ပြည်သို့ သွားရန် ထွက်ခွာကြ၏။ ခါနန်ပြည်သို့ ရောက်ကြ၏။”

သူတို့ ပထမဆုံး တည်းခိုခဲ့သောနေရာမှာ ရှေခင်မြို့ ဖြစ်သည်။ မောရေ၏ သပိတ်ပင်များ၏ အရိပ်အောက်၊ ကျယ်ဝန်း၍ မြက်ခင်းများရှိသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် သံလွင်ပင်တောများနှင့် ပေါက်ထွက်နေသော စမ်းရေများရှိပြီး၊ တစ်ဖက်တွင် ဧဗလတောင်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဂေရိဇိမ်တောင်တို့ကြား၌ အာဗြဟံသည် မိမိ၏တပ်စခန်းကို ချထားခဲ့သည်။ အမျိုးအနွယ်၏ခေါင်းဆောင် ဝင်ရောက်လာသောပြည်သည် လှပ၍ ကောင်းမွန်သောပြည်ဖြစ်သည်။ “ရေစီးချောင်းများ၊ ချိုင့်ဝှမ်းနှင့် တောင်ကုန်းတို့မှ ပေါက်ထွက်သော စမ်းရေတွင်းများနှင့် နက်ရှိုင်းသောရေများရှိသောပြည်၊ ဂျုံ၊ မုယော၊ စပျစ်နွယ်ပင်၊ သင်္ဘောသဖန်းသီးပင်နှင့် သလဲပင်များရှိသောပြည်၊ သံလွင်ဆီနှင့် ပျားရည်ရှိသောပြည်” ဖြစ်သည်။ [တရားဟောရာ ၈:၇၊ ၈]။ သို့သော် ယေဟောဝါအား ဝတ်ပြုသူအတွက် သစ်တောထူထပ်သော တောင်ကုန်းများနှင့် အသီးအနှံများဖြင့် ပြည့်စုံသော လွင်ပြင်များပေါ်တွင် လေးလံသောအရိပ်တစ်ခု ကျရောက်နေသည်။ “ထိုအခါ ခါနန်လူတို့သည် ထိုပြည်၌ ရှိကြ၏။” အာဗြဟံသည် မိမိမျှော်လင့်ချက်များ၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်လာသော်လည်း ထိုပြည်ကို သူစိမ်းမျိုးနွယ်တစ်မျိုးက သိမ်းပိုက်ထားပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သစ်တောများအတွင်းတွင် အတုအယောင်ဘုရားများ၏ ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ထားကြပြီး၊ အနီးအနားရှိ တောင်ကုန်းမြင့်များပေါ်တွင် လူသားယဇ်များကို ပူဇော်ကြသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်ကို စွဲမြဲနေသော်လည်း စိုးရိမ်ဖွယ်ကြိုတင်ခံစားချက်များမရှိဘဲ မိမိ၏တဲကို ချထားခြင်းမဟုတ်ခဲ့။ ထိုအခါ “ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံအား ထင်ရှား၍၊ ဤပြည်ကို သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ငါပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ဘုရားသခင်၏အထံတော်သည် သူနှင့်အတူရှိကြောင်း၊ မတရားသောသူတို့၏ ကရုဏာမဲ့မှုအောက်တွင် သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ထိုအာမခံချက်က သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။ “ထိုအရပ်၌ သူ့အား ထင်ရှားတော်မူသော ထာဝရဘုရားအဖို့ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်၏။” ခရီးသွားတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေပြီး မကြာမီ ဗေသလမြို့အနီးရှိ နေရာတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ရပ်ကို ထပ်မံတည်၍ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကို ခေါ်လေ၏။

အာဗြဟံသည် “ဘုရားသခင်၏မိတ်ဆွေ” ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထိုက်တန်သော စံနမူနာကို ချန်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ဘဝသည် ဆုတောင်းခြင်း၏ဘဝ ဖြစ်သည်။ သူ၏တဲကို မည်သည့်နေရာ၌ပင် ချထားသည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်း၏ဘေးတွင် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ထားပြီး၊ သူ၏တပ်စခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို နံနက်နှင့်ညနေ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ၏တဲကို ဖယ်ရှားသောအခါ ယဇ်ပလ္လင်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ခါနန်လူမျိုးများထဲမှ အာဗြဟံထံမှ သွန်သင်ခြင်းခံရသူများ ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုသူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဦးသည် ထိုယဇ်ပလ္လင်သို့ ရောက်လာသောအခါ မိမိမရောက်မီ ထိုနေရာတွင် မည်သူရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ မိမိ၏တဲကို ချထားပြီးသောအခါ ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ထိုနေရာ၌ ဝတ်ပြုခဲ့သည်။

အာဗြဟံသည် တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအခါ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် တစ်ဖန် စမ်းသပ်ခံရသည်။ မိုးကောင်းကင်သည် မိုးရေကို မပေးတော့၊ ချိုင့်ဝှမ်းများရှိ ချောင်းများ ခန်းခြောက်သွားပြီး လွင်ပြင်များပေါ်ရှိ မြက်များ ညှိုးနွမ်းသွားကြသည်။ သိုးများနှင့် နွားများအတွက် ကျက်စားရာမရှိတော့သဖြင့် တပ်စခန်းတစ်ခုလုံး ငတ်မွတ်ခြင်းအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယခုအခါ အမျိုးအနွယ်၏ခေါင်းဆောင်သည် ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်း၏ ဦးဆောင်မှုကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သလော။ ခါလဒဲပြည်၏ လွင်ပြင်များတွင် ရှိခဲ့သော ပေါများကြွယ်ဝမှုကို တမ်းတ၍ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ခဲ့သလော။ အခက်အခဲများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အာဗြဟံ မည်သို့လုပ်မည်ကို လူတိုင်းက စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူ၏ယုံကြည်မှု မတုန်မလှုပ်ရှိနေသရွေ့ သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ရှိကြောင်း ခံစားရကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို ဆက်လက်ဦးဆောင်နေကြောင်း ယုံကြည်စိတ်ချကြသည်။

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူခြင်း၏ ဦးဆောင်မှုကို ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ခဲ့။ မိမိမျှော်လင့်ထားသည့်အရာများ မဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း “သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးမည်၊ သင်၏နာမကို ကြီးမြတ်စေမည်၊ သင်သည်လည်း ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်လိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ခိုင်မြဲစွာ စွဲကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူ၏လူများနှင့် သိုးနွားများ၏ အသက်ကို မည်သို့ထိန်းသိမ်းရမည်ကို အလေးအနက် ဆုတောင်း၍ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေများကြောင့် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်း တုန်လှုပ်သွားရန် ခွင့်မပြုခဲ့။ အငတ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ခါနန်ပြည်ကို မစွန့်ခဲ့၊ မိမိလာခဲ့ရာ ခါလဒဲပြည်တွင်လည်း မုန့်အလွန်ရှားပါးသောကြောင့် မိမိအခက်အခဲတွင် နောက်ပြန်မလှည့်ခဲ့။ ထိုအစား ကတိတော်ပြည်နှင့် အတတ်နိုင်ဆုံးနီးသောနေရာတွင် ယာယီခိုလှုံရန် ရှာဖွေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်က သူ့ကို ထားရှိသည့်နေရာသို့ မကြာမီ ပြန်သွားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏စီမံတော်မူခြင်းအားဖြင့် ဤစမ်းသပ်မှုကို အာဗြဟံအပေါ် ကျရောက်စေခဲ့ခြင်းမှာ နာခံခြင်း၊ သည်းခံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများကို သင်ကြားပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထိုသင်ခန်းစာများကို နောက်ပိုင်းတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရမည့်သူအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားသမီးများကို သူတို့မသိသောလမ်းဖြင့် ဦးဆောင်တော်မူသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်အားကိုးသူတို့ကို မမေ့လျော့၊ မစွန့်ပစ်တော်မူ။ ကိုယ်တော်သည် ယောဘအပေါ် ဆင်းရဲဒုက္ခကျရောက်ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း သူ့ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့။ ချစ်မြတ်နိုးရသော ယောဟန်ကို အထီးကျန်သော ပတ်မုတ်ကျွန်းသို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ရူပါရုံသည် မသေမပျောက်သော ဘုန်းအသရေ၏ မြင်ကွင်းများနှင့် ပြည့်နှက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အပေါ် စမ်းသပ်မှုများ ကျရောက်ခွင့်ပြုတော်မူသည်မှာ သူတို့၏တည်ကြည်မှုနှင့် နာခံမှုအားဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ကြွယ်ဝလာစေရန်နှင့် သူတို့၏စံနမူနာသည် အခြားသူများအတွက် ခွန်အားဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ “သင်တို့အတွက် ငါကြံစည်သောအကြံတို့ကို ငါသိ၏ဟု ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။ ထိုအကြံတို့သည် ဘေးဥပဒ်မဟုတ်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းအကြံဖြစ်၏။” [ယေရမိ ၂၉:၁၁]။ ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို အပြင်းထန်ဆုံး စမ်းသပ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်တော်မူပြီဟု ထင်ရစေသော စမ်းသပ်မှုများကိုယ်တိုင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ခရစ်တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေရန် ဦးဆောင်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝန်အားလုံးကို ကိုယ်တော်၏ခြေရင်း၌ ချထားပြီး ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့အား အစားထိုးပေးမည့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခ၏မီးဖိုထဲတွင် အစဉ်အမြဲ စမ်းသပ်တော်မူခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အကျင့်စာရိတ္တ၏ စစ်မှန်သောရွှေမှ အညစ်အကြေးများ ခွဲထုတ်ခံရသည်မှာ မီးဖို၏အပူထဲတွင် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် စမ်းသပ်မှုကို စောင့်ကြည့်တော်မူ၏။ အဖိုးတန်သတ္တုကို သန့်စင်ရန် မည်သည့်အရာလိုအပ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူပြီး၊ ထိုသတ္တုသည် ကိုယ်တော်၏မေတ္တာ၏ တောက်ပမှုကို ထင်ဟပ်စေနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်များကို နီးကပ်၍ စမ်းသပ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများအားဖြင့် ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မူသည်။ အချို့သူတို့၌ ကိုယ်တော်၏အမှုတော် တိုးတက်ရေးအတွက် အသုံးပြုနိုင်သော အစွမ်းအစများရှိကြောင်း ကိုယ်တော်မြင်တော်မူပြီး၊ ထိုသူတို့ကို စမ်းသပ်မှုအောက်သို့ ထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏စီမံတော်မူခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏အကျင့်စာရိတ္တကို စမ်းသပ်ပြီး မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မသိသေးသော ချို့ယွင်းချက်များနှင့် အားနည်းချက်များကို ဖော်ထုတ်ပေးမည့် အခြေအနေများသို့ သူတို့ကို ဆောင်ယူတော်မူသည်။ ထိုချို့ယွင်းချက်များကို ပြုပြင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို သင့်လျော်အောင် ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေးကို သူတို့အား ပေးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အားနည်းချက်ကို ပြသပေးပြီး ကိုယ်တော်ကို မှီခိုရန် သင်ကြားပေးတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏တစ်ပါးတည်းသော အကူအညီနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံလာသည်။ သူတို့သည် ပညာသင်ကြားခံရ၊ လေ့ကျင့်ခံရ၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခံရပြီး၊ သူတို့၏အစွမ်းအစများကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် ကြီးမြတ်သောရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် အသင့်ပြင်ဆင်ခံရကြသည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် အသင့်ရှိကြပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် ပြီးမြောက်ရမည့်အလုပ်၌ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်တွင် နေထိုင်စဉ် အာဗြဟံသည် လူသားတို့၏အားနည်းချက်နှင့် မစုံလင်မှုမှ လွတ်ကင်းသူမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ စာရာသည် မိမိ၏ဇနီးဖြစ်ကြောင်း ဖုံးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏စောင့်ရှောက်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း၊ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက် မကြာခဏနှင့် မြင့်မြတ်စွာ ပြသခဲ့သော မြင့်မားသည့်ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သတ္တိတို့ ကင်းမဲ့ခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ စာရာသည် ကြည့်ရှု၍ လှပသူဖြစ်သဖြင့် မည်းမှောင်သောအသားအရေရှိ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ထိုလှပသော သူစိမ်းအမျိုးသမီးကို တပ်မက်ကြမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူမသံသယရှိခဲ့။ သူတို့သည် သူမကို ရရှိရန်အတွက် သူမ၏ခင်ပွန်းကို သတ်ရန်ပင် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ စာရာကို မိမိ၏ညီမဟု ပြောခြင်းသည် မုသားမဟုတ်ဟု သူက ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စာရာသည် မိမိ၏မိခင်၏သမီး မဟုတ်သော်လည်း မိမိ၏ဖခင်၏သမီး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အမှန်တကယ်ဆက်နွှယ်မှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်းသည် လှည့်ဖြားခြင်းဖြစ်သည်။ တင်းကျပ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းမှ သွေဖည်ခြင်းတစ်စုံတစ်ရာကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မမူနိုင်။ အာဗြဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့မှုကြောင့် စာရာသည် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ရှင်ဘုရင်သည် သူမ၏အလှအပအကြောင်း သိရှိသောအခါ သူမကို မိမိ၏နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်စေပြီး ဇနီးအဖြစ် ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကြီးမားသော ကရုဏာတော်ဖြင့် နန်းတော်အိမ်ထောင်စုအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းများကို ပို့လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် စာရာကို ကာကွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုနည်းအားဖြင့် အုပ်စိုးရှင်သည် ထိုကိစ္စ၏အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ပြီး မိမိအပေါ် ပြုခဲ့သော လှည့်ဖြားမှုကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ အာဗြဟံကို ဆုံးမပြီး သူ၏ဇနီးကို ပြန်ပေးခဲ့သည်။ “သင်သည် ငါ့အား အဘယ်သို့ပြုလေပြီနည်း။ … သူသည် ငါ့ညီမဖြစ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ပြောသနည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ငါသည် သူ့ကို ကိုယ့်မယားအဖြစ် ယူမိပေလိမ့်မည်။ ယခု သင်၏မယားကို ကြည့်ရှုလော့၊ သူ့ကိုယူ၍ သွားလော့။”

အာဗြဟံသည် ရှင်ဘုရင်၏ အလွန်အမင်း ကျေးဇူးပြုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဖာရောဘုရင်သည် သူ့အား သို့မဟုတ် သူနှင့်အတူရှိသူများအား ထိခိုက်နစ်နာမှု တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်စေရန် ခွင့်မပြုဘဲ၊ သူတို့ကို မိမိ၏အုပ်စိုးမှုနယ်မြေမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာသွားစေရန် အစောင့်များကို လိုက်ပါစေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က အဲဂုတ္တုလူများသည် နိုင်ငံခြားသား သိုးထိန်းများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးစွာ ပေါင်းသင်းခြင်း၊ ဥပမာ သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သောက်ခြင်းတို့ကို တားမြစ်သော ဥပဒေများ ပြဋ္ဌာန်းထားကြသည်။ ဖာရောဘုရင်က အာဗြဟံကို ပြန်လွှတ်ခြင်းသည် ကြင်နာ၍ ရက်ရောသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာစေရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ့ကို ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်နေခွင့်ပြုရန် မရဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖာရောဘုရင်သည် မသိဘဲ သူ့အပေါ် ကြီးမားသောအန္တရာယ်တစ်ရပ်ကို ကျရောက်စေတော့မည့်အချိန်တွင် ဘုရားသခင်က ဝင်ရောက်တားဆီးပြီး ထိုအုပ်စိုးရှင်အား ဤမျှကြီးမားသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခြင်းမှ ကယ်တင်တော်မူခဲ့သည်။ ဖာရောဘုရင်သည် ဤသူစိမ်း၌ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်က ဂုဏ်ပြုတော်မူသော လူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ထင်ရှားစွာပင် ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာကို ခံစားနေရသူတစ်ဦးကို မိမိ၏နိုင်ငံတွင် ရှိနေစေခြင်းကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံသည် အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပါက သူ၏တိုးပွားလာသော ဥစ္စာဓနနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ မနာလိုမှု သို့မဟုတ် လောဘကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ သူ့အပေါ် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ခံရနိုင်သည်။ ထိုအတွက် အုပ်စိုးရှင်တွင် တာဝန်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတော်အပေါ်သို့ တစ်ဖန် တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်လာနိုင်သည်။

ဖာရောဘုရင်အား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်သည် နောင်တွင် အယူမှားကိုးကွယ်သူများနှင့် အာဗြဟံ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာ၌ သူ့အတွက် အကာအကွယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထား၍ မရနိုင်တော့ဘဲ၊ အာဗြဟံဝတ်ပြုသော ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျွန်ကို ကာကွယ်တော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ့အပေါ် ပြုသော အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာကို လက်စားချေတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုရင်၏ သားသမီးတစ်ဦးကို ပြစ်မှားခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသောအရာ ဖြစ်သည်။ ဆာလံဆရာသည် ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအကြောင်း ပြောရာတွင် အာဗြဟံ၏ဘဝအတွေ့အကြုံထဲမှ ဤအခန်းကို ရည်ညွှန်း၍ ဘုရားသခင်သည် “သူတို့အတွက် ရှင်ဘုရင်များကို ဆုံးမတော်မူ၍၊ ငါ၏ဘိသိက်ခံသူတို့ကို မထိနှင့်၊ ငါ၏ပရောဖက်တို့ကို မပြုနှိပ်စက်နှင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။ [ဆာလံ ၁၀၅:၁၄၊ ၁၅]။

ရာစုနှစ်များစွာကြာပြီးနောက် အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံနှင့် အာဗြဟံ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံတို့အကြား စိတ်ဝင်စားဖွယ် တူညီမှုတစ်ရပ် ရှိသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အငတ်ဘေးကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် ထိုနေရာတွင် ဧည့်သည်များအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အကျိုးအတွက် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ ထင်ရှားပြသခြင်းအားဖြင့် အဲဂုတ္တုလူတို့သည် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့လာကြပြီး၊ အယူမှားကိုးကွယ်သူတို့၏ လက်ဆောင်များဖြင့် ကြွယ်ဝလာကာ များစွာသော ဥစ္စာပစ္စည်းများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။