အခန်း ၁၆—အီဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဘေးဒဏ်များ

 

အခန်း ၁၆—အီဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဘေးဒဏ်များ

ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ထို့ကြောင့် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့အား ပြောလော့။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှ သင်တို့ကို ငါဆောင်ထုတ်မည်။ သူတို့၏ ကျွန်ခံခြင်းမှ သင်တို့ကို ငါလွတ်စေမည်။ ဆန့်ထုတ်သောလက်ရုံးနှင့် ကြီးစွာသော တရားစီရင်ခြင်းများဖြင့် သင်တို့ကို ငါရွေးနုတ်မည်။ သင်တို့ကို ငါ၏လူမျိုးအဖြစ် သိမ်းယူမည်၊ ငါသည်လည်း သင်တို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှ သင်တို့ကို ဆောင်ထုတ်သော သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ငါဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သိကြလိမ့်မည်။ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ပေးမည်ဟု ငါကျိန်ဆိုခဲ့သောပြည်သို့ သင်တို့ကို ငါဆောင်သွားမည်။ ထိုပြည်ကို သင်တို့အမွေခံရသောအရာအဖြစ် ငါပေးမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။” မောရှေသည် ဤသို့ပင် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့အား ပြောဆိုသော်လည်း သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်နာကျင်ခြင်းနှင့် ရက်စက်သောကျွန်ခံခြင်းကြောင့် မောရှေ၏စကားကို နားမထောင်ကြ။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “သွားလော့။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘုရင် ဖာရောထံသို့ ဝင်၍ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို မိမိပြည်မှ ထွက်ခွင့်ပြုရန် ပြောလော့။”

မောရှေသည် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၌ ထာဝရဘုရားထံ မေးမြန်းသည်မှာ၊ “အရှင်ဘုရား၏ ကိုယ်ပိုင်အရေဖျားလှီးခြင်းခံသော လူမျိုးဖြစ်သည့် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ပင် အကျွန်ုပ်၏စကားကို နားမထောင်လျှင်၊ အရေဖျားမလှီးသော ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ ဖာရောသည် အကျွန်ုပ်၏စကားကို မည်သို့ နားထောင်ပါမည်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘ကြည့်ရှုလော့။ သင့်ကို ဖာရောအတွက် ဘုရားကဲ့သို့ ငါခန့်ထားပြီ။ သင်၏အစ်ကို အာရုန်သည် သင်၏ပရောဖက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါမှာထားသမျှကို သင်ပြောရမည်။ သင်၏အစ်ကို အာရုန်သည် ဖာရောအား အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို မိမိပြည်မှ ထွက်စေကြောင်း ပြောရမည်။ ဖာရော၏နှလုံးကို ငါခိုင်မာစေမည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါ၏နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို များပြားစေမည်။ သို့သော် ဖာရောသည် သင်တို့စကားကို နားမထောင်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်၌ ငါ၏လက်ကို တင်၍ ကြီးစွာသော တရားစီရင်ခြင်းများဖြင့် ငါ၏တပ်များနှင့် ငါ၏လူမျိုးဖြစ်သော အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဆောင်ထုတ်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ငါ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို သူတို့အလယ်မှ ဆောင်ထုတ်သောအခါ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း သိကြလိမ့်မည်။’ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ထာဝရဘုရား မှာထားသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။”

မောရှေသည် ဖာရောရှေ့၌ ပြသရမည့် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ဖာရော၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေမည်ဟု ထာဝရဘုရားက မောရှေအား ပြောတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုအမှုများကို လက်မခံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပို၍များပြားစေတော်မူမည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ပယ်ချသော ပြစ်ဒဏ်တိုင်းသည် နောက်လာမည့် အပြစ်ပေးခြင်းကို ပို၍နီးကပ်၍ ပို၍ပြင်းထန်စေမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုမာနထောင်လွှားသော ရှင်ဘုရင်၏နှလုံးသည် နှိမ့်ချခံရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော အလုံးစုံတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရလိမ့်မည်။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူမျိုးကို ရှည်လျားစွာ ကျွန်ခံခဲ့ရခြင်းမှ ထူးခြားသောနည်းလမ်းဖြင့် ဆောင်ထုတ်တော်မူခဲ့ပြီး အဲဂုတ္တုလူတို့အား မိမိတို့၏ တန်ခိုးကြီးသူများ၏ အားနည်းသောဉာဏ်ပညာကို ပြသရန်နှင့် မိမိတို့၏ဘုရားများ၏ တန်ခိုးကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ခင်းကျင်းပြရန် အခွင့်အရေးပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကျွန် မောရှေအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော အလုံးစုံတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး ဘုရားဟုခေါ်သော အရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်တော်မူကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအရှင်၏ခွန်အားသည် အင်အားအကြီးဆုံးအရာထက်ပင် ပို၍ကြီးမားကြောင်း၊ အနန္တတန်ခိုးတော်သည် မိမိလူမျိုးကို မြင့်မားသောလက်နှင့် ဆန့်ထုတ်သောလက်ရုံးဖြင့် ဆောင်ထုတ်နိုင်ကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ဖာရောရှေ့၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများသည် သူ၏အကျိုးအတွက်သာ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် သူတို့အား ဘုရားသခင်အကြောင်း ပို၍ရှင်းလင်းပြီး မြင့်မြတ်သောအမြင်များ ရရှိစေရန်နှင့် အစ္စရေးအမျိုးသားအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ကြ၍ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒရှိကာ စစ်မှန်၍ သနားကြင်နာတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ရွေးချယ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤအံ့ဖွယ်ထင်ရှားပြခြင်းများ မရှိခဲ့လျှင် လူအများတို့သည် တော၌ ခရီးသွားရခြင်းထက် အဲဂုတ္တုပြည်၌ပင် နေလိုကြပေလိမ့်မည်။

“မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဖာရောထံသို့ ဝင်၍ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။ အာရုန်သည် ဖာရောနှင့် သူ၏ကျွန်တို့ရှေ့၌ မိမိ၏တုတ်ကို ပစ်ချလိုက်ရာ မြွေဖြစ်သွား၏။ ထိုအခါ ဖာရောသည် ပညာရှိများနှင့် နတ်ဆရာများကို ခေါ်လိုက်၏။ အဲဂုတ္တုနတ်ဆရာများသည်လည်း မိမိတို့၏ လှည့်စားမှုများဖြင့် ထိုနည်းအတိုင်း ပြုကြ၏။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏တုတ်ကို ပစ်ချလိုက်ရာ မြွေများဖြစ်လာကြ၏။ သို့သော် အာရုန်၏တုတ်သည် သူတို့၏တုတ်များကို မျိုချလိုက်၏။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း ဖာရော၏နှလုံးသည် ခိုင်မာလာ၍ သူတို့စကားကို နားမထောင်။”

နတ်ဆရာများသည် မိမိတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် မောရှေနှင့် အာရုန်၏လက်ဖြင့် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူသော အရာများနှင့် ဆင်တူသည့် အရာများစွာကို ပြုလုပ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အမှန်အားဖြင့် သူတို့၏တုတ်များကို မြွေများအဖြစ် မပြောင်းလဲစေခဲ့ကြပါ။ သို့သော် ကြီးစွာသော လှည့်ဖြားသူ၏ အကူအညီဖြင့် မှော်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏တုတ်များသည် မြွေများကဲ့သို့ ထင်ရအောင် ပြုလုပ်ကာ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို အတုယူခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ကျွန်များကို အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏အမှုတော်ကို ခုခံရန် ကူညီခဲ့ပြီး လူတို့ကို လှည့်ဖြားကာ သူတို့၏ပုန်ကန်မှုတွင် အားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အားဖြင့် ပြုလုပ်သော ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ခုခံရန် မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြနိုင်မည့် အနည်းဆုံးအထောက်အထားကိုပင် အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်ထားမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဤကျွန်များအား မိမိ၏နတ်ဆရာများသည် ဤအံ့ဖွယ်အမှုအားလုံးကို ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အမှုနှင့် နတ်ဆရာများ၏အမှုတို့အကြား ကွာခြားချက်မှာ တစ်ခုသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်ပြီး တစ်ခုသည် စာတန်ထံမှဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုသည် အမှန်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုသည် အတုဖြစ်သည်။

ဖာရောက မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် လှည့်စားသူများဖြစ်ကြပြီး မိမိ၏နတ်ဆရာများထက် ပို၍ဘာမျှ မပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့က ဖာရောအား၊ “သင်မသိဟု ဟန်ဆောင်နေသော ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားအပေါင်းတို့ထက် မိမိသည် ပို၍တန်ခိုးကြီးကြောင်း သင့်အား သိစေတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ပြောကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ယခုထက်ပင် ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာများသည် သူ့အတွက် ဆင်ခြေမရှိစေဘဲ အစ္စရေးအတွက် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာနှင့် တန်ခိုးတော်၏ အမြဲတမ်းအမှတ်အသားများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ့အား အသိပေးကြသည်။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘ဖာရော၏နှလုံးသည် ခိုင်မာ၍ လူတို့ကို မလွှတ်လို။ နံနက်အချိန်တွင် ဖာရောထံသို့ သွားလော့။ သူသည် ရေရှိရာသို့ ထွက်လာလိမ့်မည်။ သူလာသောအခါ မြစ်ကမ်းနား၌ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်လော့။ မြွေဖြစ်သွားသော တုတ်ကို သင်၏လက်၌ ကိုင်ထားလော့။ ထိုသူအား “ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပြီး၊ တော၌ အကျွန်ုပ်၏လူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်ပါ” ဟု ပြောလော့။ ယခုတိုင်အောင် သင်သည် နားမထောင်လို။ ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ “ဤအရာအားဖြင့် ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်သိလိမ့်မည်။ ကြည့်ရှုလော့။ ငါ့လက်၌ရှိသော တုတ်ဖြင့် မြစ်၌ရှိသော ရေကို ငါရိုက်မည်။ ထိုရေသည် သွေးဖြစ်လိမ့်မည်။ မြစ်၌ရှိသော ငါးများသေလိမ့်မည်။ မြစ်သည် နံစော်လိမ့်မည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် မြစ်ရေကို သောက်ရန် စက်ဆုပ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ပြောလော့။’”

ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏စကားကို နားမထောင်ဘဲ သူတို့၏စကားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော်လည်း သူတို့အား ထိခိုက်အောင်ပြုရန် တန်ခိုးမရှိခဲ့။ “မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည့်အတိုင်း ပြုကြ၏။ သူသည် တုတ်ကို မြှောက်၍ ဖာရောနှင့် သူ၏ကျွန်တို့ရှေ့၌ မြစ်၌ရှိသောရေကို ရိုက်လေ၏။ မြစ်၌ရှိသမျှသောရေတို့သည် သွေးဖြစ်လေ၏။” ရေပေါ်သို့ ကျရောက်သော ဘေးဒဏ်သည် ခုနစ်ရက်တိုင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် မိမိကိုယ်ကို မနှိမ့်ချဘဲ မိမိ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ ဘေးဒဏ်များကို မကျရောက်မီ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဘေးဒဏ်တစ်ခုစီ၏ သဘောသဘာဝနှင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်ကို ဖာရောအား သစ္စာရှိစွာ ကြိုတင်ပြောပြရန် ပထမဦးစွာ အမိန့်ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ပြောခြင်းမှာ ဖာရောအနေဖြင့် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ရန် လွှတ်ပေးလိုပါက ထိုဘေးဒဏ်မှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိစေရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နားမထောင်လျှင် သူ့အပေါ်သို့ တရားစီရင်ခြင်းများ ဆက်လက်ကျရောက်မည်ဖြစ်သည်။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘ဖာရောထံသို့ သွား၍ “ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ ငါ၏လူတို့သည် ငါ့အား ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်လော့။ သို့မဟုတ် သင်သည် သူတို့ကို မလွှတ်လျှင် သင်၏နယ်မြေအားလုံးကို ဖားများဖြင့် ငါဒဏ်ခတ်မည်။’”

“အာရုန်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ရေပေါ်သို့ မိမိ၏လက်ကို ဆန့်လိုက်ရာ ဖားများသည် တက်လာ၍ အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဖုံးလွှမ်းလေ၏။ နတ်ဆရာများသည်လည်း မိမိတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် ထိုနည်းအတိုင်းပြု၍ အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ဖားများကို တက်စေကြ၏။ ထိုအခါ ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍၊ ‘ဖားများကို ငါနှင့် ငါ၏လူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားပေးရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ကြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် လူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်နိုင်ရန် သူတို့ကို ငါလွှတ်မည်’ ဟု ပြော၏။ မောရှေက ဖာရောအား၊ ‘ကျွန်ုပ်အပေါ်၌ အောင်ပွဲရသကဲ့သို့ ပြောနိုင်ပါသည်။ သင့်အတွက်၊ သင်၏ကျွန်များအတွက်နှင့် သင်၏လူတို့အတွက် ဖားများကို သင်၏အိမ်များမှ ဖျက်ဆီး၍ မြစ်ထဲ၌သာ ကျန်ရှိစေရန် မည်သည့်အချိန်တွင် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ရမည်နည်း’ ဟု မေး၏။ သူက ‘မနက်ဖြန်’ ဟု ဖြေ၏။ မောရှေက ‘သင်ပြောသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေမည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့် တူသောအရှင် မရှိကြောင်း သင်သိလိမ့်မည်’ ဟု ဆို၏။”

နတ်ဆရာများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကဲ့သို့ ဖားများကို ထုတ်ပေါ်စေနိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထိုဖားများကို မဖယ်ရှားနိုင်ကြ။ နတ်ဆရာများသည် ဘေးဒဏ်ကို မတားဆီးနိုင်၊ ဖားများကိုလည်း မဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း ဖာရောမြင်သောအခါ အနည်းငယ် နှိမ့်ချလာပြီး မောရှေနှင့် အာရုန်အား မိမိအတွက် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်၍ ဖားဘေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိလုံးဝမသိကြောင်း ဟန်ဆောင်ထားသော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ စတင်သိလာခဲ့သည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့က ဖာရောအား ဖားများကို မှော်ပညာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့၌ရှိသော တန်ခိုးတစ်စုံတစ်ရာဖြင့်ဖြစ်စေ မထုတ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တန်ခိုးဖြင့် ဖားများကို ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူပြီး ထိုဖားများကို ဖယ်ရှားနိုင်သူမှာ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောထားခဲ့ကြသည်။ ထိုမတိုင်မီက ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အပေါ် အောင်ပွဲခံကာ နတ်ဆရာများသည် မိမိတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ ယခု သူသည် မောရှေအား မိမိအတွက် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ရန် တောင်းဆိုသောအခါ မောရှေက ယခင်က နတ်ဆရာများ၏အမှုများကြောင့် မိမိ၏မာနနှင့် ဂုဏ်ယူဝါကြွားခဲ့ခြင်းကို သူ့အား ပြန်လည်သတိပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယခု သူ၏ဝါကြွားမှုသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်း၊ ဘေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားရန် ထိုနတ်ဆရာများ၏ တန်ခိုးသည် ယခု မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းဟု ဖာရောအား မေးခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေ၏ တောင်းပန်ခြင်းကို နားထောင်၍ ဖားဘေးဒဏ်ကို ရပ်တန့်စေတော်မူသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ချက်ချင်းခံစားနေရသော ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို လွှတ်ရန် ထပ်မံ၍ ခေါင်းမာစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်အတိုင်း မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် မြေမှုန့်များကို ခြင်များဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။ ဖာရောသည် နတ်ဆရာများကို ခေါ်၍ သူတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် ထိုနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်စေသော်လည်း သူတို့ မပြုလုပ်နိုင်ကြ။ ဘုရားသခင်၏ကျွန်များဖြစ်သော မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ကိုယ်တော်၏အမိန့်အတိုင်း ခြင်ဘေးဒဏ်ကို ဖြစ်စေခဲ့ကြသည်။ စာတန်၏ကျွန်များဖြစ်သော နတ်ဆရာများသည်လည်း သူ၏အမိန့်အတိုင်း မိမိတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် ထိုအတိုင်းဖြစ်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း မပြုလုပ်နိုင်ကြ။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်သည် စာတန်၏တန်ခိုးထက် သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ အကြောင်းမှာ နတ်ဆရာများသည် မိမိတို့၏လှည့်စားမှုများဖြင့် အရာအနည်းငယ်ကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်ဆရာများသည် ခြင်များကို မဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သိသောအခါ ဖာရောအား “ဤအမှုသည် ဘုရားသခင်၏လက်ညှိုးတော် ဖြစ်သည်” ဟု ပြောကြ၏။ သို့သော် ဖာရော၏နှလုံးသည် ခိုင်မာ၍ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း သူတို့၏စကားကို နားမထောင်။

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန်အား ဖာရောထံသို့ ထပ်မံပြောရန် အမိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ငါ၏လူတို့သည် ငါ့အား ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်လော့။ သို့မဟုတ် ငါ၏လူတို့ကို မလွှတ်လျှင် သင်နှင့် သင်၏ကျွန်များ၊ သင်၏လူတို့နှင့် သင်၏အိမ်များထဲသို့ ယင်ကောင်အုပ်များကို ငါပို့မည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့၏အိမ်များနှင့် သူတို့နေသောမြေပြင်တို့သည် ယင်ကောင်အုပ်များဖြင့် ပြည့်လိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ ငါ၏လူတို့နေထိုင်သော ဂေါရှင်ပြည်ကို ခွဲခြားထားမည်။ ထိုနေရာ၌ ယင်ကောင်အုပ်များ မရှိစေရ။ ဤအရာအားဖြင့် မြေကြီးအလယ်၌ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း သင်သိလိမ့်မည်။ ငါ၏လူတို့နှင့် သင်၏လူတို့အကြား ခွဲခြားခြင်းကို ငါပြုမည်။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာသည် မနက်ဖြန်တွင် ဖြစ်လိမ့်မည်။” ထာဝရဘုရားသည် ထိုသို့ပြုတော်မူ၍ ဖာရော၏အိမ်၊ သူ၏ကျွန်တို့၏အိမ်များနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက်သို့ ပြင်းထန်သော ယင်ကောင်အုပ်ကြီး ရောက်လာလေ၏။ ယင်ကောင်အုပ်ကြောင့် မြေသည် ပျက်စီးလေ၏။ ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍၊ “သွားကြ။ ဤပြည်၌ပင် သင်တို့၏ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ကြ” ဟု ဆို၏။ မောရှေက၊ “ဤသို့ပြုရန် မသင့်တော်ပါ။ အကြောင်းမူကား အဲဂုတ္တုလူတို့ စက်ဆုပ်ရွံရှာသောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရမည်ဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့ရှေ့တွင် သူတို့စက်ဆုပ်သောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ ယဇ်ပူဇော်လျှင် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ကြမည် မဟုတ်လော။ ထာဝရဘုရား ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း တော၌ သုံးရက်ခရီး သွား၍ ထိုအရပ်၌ ကိုယ်တော်အား ယဇ်ပူဇော်ရမည်” ဟု ပြော၏။

အဲဂုတ္တုလူတို့သည် အချို့သောတိရစ္ဆာန်များကို ကိုးကွယ်ကြပြီး ထိုတိရစ္ဆာန်များထဲမှ တစ်ကောင်ကို သတ်ခြင်းကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော ပြစ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ သူတို့ကိုးကွယ်သော အရာများထဲမှ တစ်ခုကို မတော်တဆပင်ဖြစ်စေ သတ်မိလျှင် ထိုပြစ်မှုအတွက် ထိုသူ၏အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ရနိုင်သည်။ မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အဲဂုတ္တုလူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖာရောအား ပြသခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ရန် ရွေးချယ်မည့် တိရစ္ဆာန်များထဲမှ အဲဂုတ္တုလူတို့က သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် တော၌ သုံးရက်ခရီး သွားရန် ထပ်မံအဆိုပြုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမဒဏ်ပေးသောလက်အောက်တွင် ရှိနေစဉ် ရှင်ဘုရင်က သဘောတူခဲ့သည်။ “ဖာရောက၊ ‘သင်တို့သည် တော၌ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်နိုင်ရန် သင်တို့ကို ငါလွှတ်မည်။ သို့သော် အလွန်ဝေးဝေး မသွားကြနှင့်။ ငါ့အတွက် တောင်းပန်ကြလော့’ ဟု ဆို၏။ မောရှေက၊ ‘ကြည့်ရှုပါ။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်သွား၍ မနက်ဖြန်တွင် ယင်ကောင်အုပ်များသည် ဖာရော၊ ဖာရော၏ကျွန်များနှင့် ဖာရော၏လူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားစေရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပါမည်။ သို့သော် လူတို့ကို ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန် မလွှတ်ဘဲ ယခုကဲ့သို့ လှည့်စားခြင်းကို ဖာရော ထပ်မပြုပါစေနှင့်’ ဟု ဆို၏။ မောရှေသည် ဖာရောထံမှ ထွက်သွား၍ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်လေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေ၏စကားအတိုင်း ပြု၍ ဖာရော၊ သူ၏ကျွန်များနှင့် သူ၏လူတို့ထံမှ ယင်ကောင်အုပ်များကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ တစ်ကောင်မျှ မကျန်ရစ်။ သို့သော် ဖာရောသည် ဤအချိန်တွင်လည်း မိမိ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ လူတို့ကို မလွှတ်။”

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန်အား ထပ်မံ၍ ဖာရောရှေ့သို့ ဝင်ပြီး “ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ ငါ၏လူတို့သည် ငါ့အား ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်လော့” ဟု ပြောရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ သူသည် သူတို့ကို မလွှတ်ဘဲ ဆက်လက်ချုပ်နှောင်ထားလျှင် ဘေးဒဏ်သည် သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များပေါ်သို့ ကျရောက်မည်။ “ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးလူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များအကြား ခွဲခြားတော်မူမည်။ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့၏ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ သေလိမ့်မည်မဟုတ်။” ဘေးဒဏ်ကျရောက်သော တိရစ္ဆာန်အားလုံး သေကြသော်လည်း ဟေဗြဲလူတို့၏ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မသေခဲ့။ ဖာရောသည် အစ္စရေးလူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များထဲမှ တစ်ကောင်တစ်လေ သေခဲ့ခြင်းရှိမရှိ စုံစမ်းရန် သံတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သံတမန်သည် ရှင်ဘုရင်ထံ ပြန်လာ၍ သူတို့ထဲမှ တစ်ကောင်မျှ မသေကြောင်းနှင့် ဘေးဒဏ်ကြောင့် တစ်ကောင်မျှ မထိခိုက်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏နှလုံးသည် ခိုင်မာနေ၍ အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ထိုအခါ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်အတိုင်း “မီးဖိုထဲမှ ပြာကိုယူ၍ ဖာရောရှေ့၌ ရပ်ကြ၏။ မောရှေသည် ထိုပြာကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြဲလိုက်ရာ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၌ အနာစိမ်းများ ပေါက်၍ ဆိုးရွားသော အနာများ ဖြစ်လာကြ၏။ အနာစိမ်းကြောင့် နတ်ဆရာများသည် မောရှေရှေ့၌ မရပ်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမှာ နတ်ဆရာများနှင့် အဲဂုတ္တုလူအားလုံး၌ အနာစိမ်းများ ပေါက်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဖာရော၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ မောရှေအား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူတို့၏စကားကို နားမထောင်။”

နတ်ဆရာများသည် မိမိတို့၏ မှော်ပညာနှင့် ယူဆထားသော တန်ခိုးအားလုံးဖြင့် ထိုအနာစိမ်းများ၏ ပြင်းထန်သော ဘေးဒဏ်မှ မိမိတို့ကိုယ်ကို မိမိတို့၏လှည့်စားမှုတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် မကာကွယ်နိုင်ကြ။ ထိုပြင်းထန်သော ဒုက္ခကြောင့် မောရှေနှင့် အာရုန်ရှေ့၌ မရပ်နိုင်တော့ကြ။ ထို့ကြောင့် အဲဂုတ္တုလူတို့သည် မိမိတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဘေးဒဏ်များမှ မကယ်တင်နိုင်သောအခါ နတ်ဆရာများ၏ ဝါကြွားထားသောတန်ခိုးကို ယုံကြည်အားထားခြင်းသည် မည်မျှအသုံးမဝင်ကြောင်း မြင်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘နံနက်စောစောထ၍ ဖာရောရှေ့၌ ရပ်ပြီး “ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ ငါ၏လူတို့သည် ငါ့အား ဝတ်ပြုနိုင်ရန် သူတို့ကို လွှတ်လော့။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သင်နှင့် သင်၏ကျွန်များ၊ သင်၏လူတို့၏နှလုံးပေါ်သို့ ငါ၏ဘေးဒဏ်အလုံးစုံကို ပို့မည်။ ဤလောကတစ်ဝန်း၌ ငါနှင့်တူသောသူ မရှိကြောင်း သင်သိစေရန် ဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် လက်ကိုဆန့်၍ သင်နှင့် သင်၏လူတို့ကို ကပ်ရောဂါဖြင့် ရိုက်မည်။ သင်သည် မြေကြီးမှ ဖြတ်တောက်ခံရလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သင့်ကို ငါထမြောက်စေခဲ့သည်။ သင့်အားဖြင့် ငါ၏တန်ခိုးကို ပြသ၍ ငါ၏နာမကို မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ ကြားစေရန် ဖြစ်သည်။ သင်သည် ယခုတိုင်အောင် ငါ၏လူတို့အပေါ် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်၍ သူတို့ကို မလွှတ်ဘဲ နေဦးမည်လော။ ကြည့်ရှုလော့။ မနက်ဖြန် ဤအချိန်ခန့်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ထိုပြည်တည်ရှိစကတည်းက ယနေ့တိုင်အောင် မဖြစ်ဖူးသည့် အလွန်ပြင်းထန်သော မိုးသီးကို ရွာစေမည်။ ထို့ကြောင့် ယခု စေလွှတ်၍ သင်၏တိရစ္ဆာန်များနှင့် လယ်ပြင်၌ သင်ပိုင်ဆိုင်သမျှကို စုသိမ်းလော့။ အကြောင်းမူကား လယ်ပြင်၌ တွေ့ရှိရသော လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တိုင်း၊ အိမ်သို့ မခေါ်ဆောင်ထားသောသူတို့အပေါ် မိုးသီးကျ၍ သေလိမ့်မည်။ ဖာရော၏ကျွန်တို့ထဲတွင် ထာဝရဘုရား၏စကားကို ကြောက်ရွံ့သောသူသည် မိမိ၏ကျွန်များနှင့် မိမိ၏တိရစ္ဆာန်များကို အိမ်များထဲသို့ ပြေးဝင်စေ၏။ ထာဝရဘုရား၏စကားကို အရေးမထားသောသူသည် မိမိ၏ကျွန်များနှင့် မိမိ၏တိရစ္ဆာန်များကို လယ်ပြင်၌ ထားခဲ့၏။’” ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့အပေါ်၊ လယ်ပြင်၌ရှိသမျှသော မြက်ပင်တိုင်းအပေါ် မိုးသီးကျစေရန် သင်၏လက်ကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဆန့်လော့။” မောရှေသည် မိမိ၏တုတ်ကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဆန့်လိုက်ရာ ထာဝရဘုရားသည် မိုးကြိုးနှင့် မိုးသီးကို စေလွှတ်တော်မူ၍ မီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြေးလွှားလေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ မိုးသီးကို ရွာစေတော်မူ၏။”

ထာဝရဘုရား၏စကားကို အရေးထားသူတို့သည် မိမိတို့၏တိရစ္ဆာန်များကို ကျီများနှင့် အိမ်များထဲသို့ စုသိမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ဖာရောကဲ့သို့ နှလုံးခိုင်မာသူတို့သည် မိမိတို့၏တိရစ္ဆာန်များကို လယ်ပြင်၌ ထားခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ မြင့်မြတ်စွာထင်မြင်ထားသော မာနကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် မိမိတို့မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်ပြုမူဆောင်ရွက်ခြင်းများကြောင့် အမှန်တကယ် စိတ်နှလုံးထိခိုက်ခဲ့သူ မည်မျှရှိကြောင်း ပြသရန် အခွင့်အရေး ရှိလာသည်။ “ထို့ကြောင့် မိုးသီးနှင့် မီးတို့ ရောနှောလျက် အလွန်ပြင်းထန်သော မိုးသီးကျလေ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်သည် လူမျိုးဖြစ်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ထိုအချိန်တိုင်အောင် ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်ဖူး။ မိုးသီးသည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် လယ်ပြင်၌ရှိသမျှ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့ကို ရိုက်လေ၏။ မိုးသီးသည် လယ်ပြင်ရှိ မြက်ပင်တိုင်းကို ရိုက်၍ လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်တိုင်းကို ချိုးဖျက်လေ၏။ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ရှိရာ ဂေါရှင်ပြည်၌သာ မိုးသီးမကျ။ ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍၊ ‘ဤတစ်ကြိမ်တွင် ငါပြစ်မှားပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ငါနှင့် ငါ၏လူတို့သည် မတရားသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ အလွန်ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးသံနှင့် မိုးသီးများ မရှိတော့လောက်အောင် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပါ။ ငါသင်တို့ကို လွှတ်မည်။ သင်တို့သည် ဤအရပ်၌ နောက်ထပ်မနေကြရ’ ဟု ဆို၏။ မောရှေက သူ့အား၊ ‘မြို့မှ ထွက်သွားသည်နှင့် အမျှ ထာဝရဘုရားထံသို့ အကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဖြန့်ပါမည်။ မိုးကြိုးသံ ရပ်သွား၍ မိုးသီးလည်း မကျတော့ပါ။ ထိုအခါ မြေကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ပိုင်ဖြစ်ကြောင်း သင်သိလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်နှင့် သင်၏ကျွန်တို့သည် ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ကြသေးကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သိ၏။ မုယောစပါးနှင့် ပိုက်ဆန်တို့ ပျက်စီးကြ၏။ မုယောစပါးသည် အနှံထွက်နေပြီး ပိုက်ဆန်သည် ပန်းပွင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂျုံနှင့် ကောက်ပဲသီးနှံတို့ မပျက်စီးကြ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မရင့်ကျက်သေးကြ’ ဟု ဆို၏။”

ဘေးဒဏ်ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ရှင်ဘုရင်သည် အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ပုန်ကန်ခြင်းသည် ပုန်ကန်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို အစဉ်အမြဲ ဆန့်ကျင်နေခြင်းကြောင့် အလွန်ခိုင်မာလာပြီး မိမိ၏ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ထင်ရှားပြခြင်းများကိုပင် ပုန်ကန်ဆန့်ကျင်လာခဲ့သည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဖာရောထံသို့ ထပ်မံဝင်၍ အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်ရန် တောင်းဆိုရမည်ဟု အမိန့်ရရှိကြသည်။ ထာဝရဘုရားက ရှင်ဘုရင်အား သူတို့ကို ခုခံခွင့်ပေးထားပြီး သူ၏အဆက်မပြတ် ပုန်ကန်မှုကို သည်းခံတော်မူခဲ့ခြင်းမှာ ရှင်ဘုရင်ရှေ့၌လည်းကောင်း၊ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ရှေ့၌လည်းကောင်း မိမိ၏ကြီးမားသော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြသရန်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ “သင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါပြုသောအမှုများနှင့် သူတို့အလယ်၌ ငါပြုခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို သင်၏သားနှင့် သင်၏သား၏သားတို့၏ နားထဲသို့ ပြောပြနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သိကြလိမ့်မည်။”

ဤနေရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် မိမိသည် တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း အစ္စရေးလူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန် မိမိ၏တန်ခိုးကို ထင်ရှားပြတော်မူနေသည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် မိမိ၏လူတို့အကြား မည်သို့သော ကွာခြားချက်ကို ကိုယ်တော်ထားရှိကြောင်း မမှားနိုင်သော သက်သေအထောက်အထားများကို သူတို့အား ပေးတော်မူမည်။ သူတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်း၌ ကိုယ်တော်၏အံ့ဖွယ်အမှုများသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့အား သူတို့သည် ခက်ခဲသောအလုပ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခံခဲ့ရသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိ၏အထူးလူမျိုးအဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် သူတို့၏လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် အံ့ဖွယ်သောနည်းလမ်းဖြင့် အမှုတော်ဆောင်ရွက်တော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း သိစေမည်ဖြစ်သည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နာခံ၍ ဖာရောအား ဘုရားသခင်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်စေတော့မည့် ပြင်းထန်သော ဘေးဒဏ်၏ သဘောသဘာဝကို ပြောပြကြသည်။ သူသည် အစ္စရေးလူတို့ကို မလွှတ်လျှင် အဲဂုတ္တုပြည်၏ နယ်နိမိတ်များထဲသို့ ကျိုင်းကောင်များကို ပို့၍ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းစေမည်။ မိုးသီးဘေးမှ လွတ်ကျန်ခဲ့သမျှကိုလည်း ကျိုင်းကောင်များက စားကြလိမ့်မည်။ ရှင်ဘုရင်အား ရွေးချယ်ခွင့်ပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်မည်လော၊ သို့မဟုတ် ငြင်းဆန်၍ ဘေးဒဏ်၏ အကျိုးဆက်များကို ခံမည်လောဟူ၍ ဖြစ်သည်။

“ဖာရော၏ကျွန်တို့က သူ့အား၊ ‘ဤသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ထောင်ချောက်ဖြစ်နေမည်နည်း။ လူတို့ကို လွှတ်ပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြုကြပါစေ။ အဲဂုတ္တုပြည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ယခုတိုင် သင်မသိသေးသလော’ ဟု ပြောကြ၏။” ရှင်ဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်သူများ သို့မဟုတ် အကြံပေးများကို သူတို့သည် ဖာရော၏လက်အောက်၌ ရှိသောကြောင့် သူ၏ကျွန်များဟု ခေါ်ကြသည်။ သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်အား အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်ရန် တောင်းပန်ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးခြင်းကြောင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရကြောင်းနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်သည် လျှပ်စီးကြောင့် အလွန်နီးပါး ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ပြောကြသည်။ မီးနှင့် ရောနှောသော မိုးသီးသည် သစ်တောများကို ချိုးဖျက်၍ အသီးအနှံများကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး စပါးအများစုကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ဟေဗြဲလူတို့၏ အလုပ်ဖြင့် ရရှိခဲ့သမျှအားလုံးကို ဆုံးရှုံးနေကြကြောင်း ပြောကြသည်။ ရှင်ဘုရင်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ခေါ်၍၊ “သွားကြ။ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြ။ သို့သော် မည်သူတို့ သွားမည်နည်း” ဟု မေး၏။ မောရှေက၊ “ကျွန်ုပ်တို့သည် လူငယ်များနှင့် လူကြီးများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သားများနှင့် သမီးများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သိုးစုများနှင့် နွားစုများနှင့်အတူ သွားမည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားအား ပွဲခံရမည်” ဟု ဖြေ၏။ ရှင်ဘုရင်က၊ “သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ကလေးငယ်များကို ငါလွှတ်မည်ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိပါစေ။ မကောင်းမှုသည် သင်တို့ရှေ့တွင် ရှိနေကြောင်း သတိထားကြ။ ထိုသို့မဟုတ်။ ယခု လူများဖြစ်သော သင်တို့သာ သွား၍ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြ။ သင်တို့တောင်းဆိုခဲ့သည်မှာ ထိုအရာပင် ဖြစ်သည်” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့ကို ဖာရော၏မျက်မှောက်တော်မှ နှင်ထုတ်ကြ၏။

ရှင်ဘုရင်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား ပြန်ပြောသည့်စကားဖြင့် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြောင်း ပြသသည်။ “သင်တို့၏ဘုရားသခင်က ဤအရာကို သင်တို့အား တောင်းဆိုလိုလျှင် သင်တို့၏ကလေးငယ်များကိုပါ ယူဆောင်သွားစေ။ သင်တို့ကို ငါမလွှတ်။ သင်တို့၏ကလေးငယ်များသည် သင်တို့၏ခရီးတွင် မလိုအပ်ကြ။ သင်တို့၏ဘုရားသခင်သည် ဤအရာကို ငါပြုမည်ဟု ထင်သလော။ သင်တို့၏မယားများနှင့် ကလေးငယ်များကို အန္တရာယ်ရှိသော ထိုခရီးအတွက် တောထဲသို့ သင်တို့နှင့်အတူ ငါလွှတ်မည်ဟု ထင်သလော။ ငါဤသို့ မပြု။ လူများဖြစ်သော သင်တို့သာ သွား၍ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြလော့။” ဤမာကျော၍ ဖိနှိပ်သော ရှင်ဘုရင်သည် ယခု ဟေဗြဲလူတို့အား သူတို့၏ကောင်းကျိုးကို အထူးဂရုစိုက်သူ၊ သူတို့၏ကလေးငယ်များအပေါ် နူးညံ့စွာ စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသည်။ သူသည် အစ္စရေးလူတို့ကို ခက်ခဲသောအလုပ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယခု မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူတို့အပေါ် အထူးဂရုစိုက်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ မိသားစုများနှင့်အတူ တောထဲသို့ သွားရန် သူတို့၏ဘုရားသခင်က ထိုကဲ့သို့သောအရာကို တောင်းဆိုပါက မနာခံသင့်ကြောင်း မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောကြားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်သာ ဆောင်ထုတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏အလောင်းများသည် တော၌ အမှန်ပင် လဲလျောင်းရမည်ဟု သူက ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘ကျိုင်းကောင်များအတွက် သင်၏လက်ကို အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ဆန့်လော့။ ထိုအခါ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ တက်လာ၍ မြေ၏အပင်ရှိသမျှ၊ မိုးသီးချန်ထားခဲ့သမျှအားလုံးကို စားကြလိမ့်မည်။’ မောရှေသည် မိမိ၏တုတ်ကို အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ ဆန့်လိုက်ရာ ထာဝရဘုရားသည် ထိုနေ့တစ်လျှောက်လုံးနှင့် ထိုညတစ်ညလုံး အရှေ့လေကို တိုက်စေတော်မူ၏။ နံနက်ရောက်သောအခါ အရှေ့လေသည် ကျိုင်းကောင်များကို ဆောင်လာ၏။ ကျိုင်းကောင်များသည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် တက်လာ၍ အဲဂုတ္တုပြည်၏ နယ်မြေအားလုံး၌ နားနေကြ၏။ အလွန်ပြင်းထန်ကြ၏။ သူတို့မတိုင်မီ ထိုကဲ့သို့သော ကျိုင်းကောင်မျိုး မရှိခဲ့သလို သူတို့နောက်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကျိုင်းကောင်မျိုး ရှိတော့မည်မဟုတ်။ သူတို့သည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသဖြင့် မြေသည် မှောင်မိုက်သွား၏။ မြေ၏အပင်ရှိသမျှနှင့် မိုးသီးချန်ထားခဲ့သော သစ်ပင်အသီးရှိသမျှကို စားကြ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် သစ်ပင်များ၌ဖြစ်စေ၊ လယ်ပြင်ရှိအပင်များ၌ဖြစ်စေ အစိမ်းရောင်အရာတစ်စုံတစ်ခုမျှ မကျန်တော့။ ထိုအခါ ဖာရောသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်၍၊ ‘သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကိုလည်းကောင်း ငါပြစ်မှားပြီ။ ယခု ဤတစ်ကြိမ်တွင်သာ ငါ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်၏။ ငါ့ထံမှ ဤသေခြင်းတရားကိုသာ ဖယ်ရှားပေးရန် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ကြလော့’ ဟု ဆို၏။” ကျိုင်းကောင်များသည် လယ်ပြင်ရှိအရာအားလုံးကို စားပြီးနောက် အဲဂုတ္တုလူတို့ကိုပင် တိုက်ခိုက်၍ ဝါးမျိုမည်ကို အဲဂုတ္တုလူတို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

“မောရှေသည် ဖာရောထံမှ ထွက်သွား၍ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်လေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အနောက်လေကို တိုက်စေတော်မူ၍ ကျိုင်းကောင်များကို ဖယ်ရှားပြီး ပင်လယ်နီထဲသို့ ပစ်ချတော်မူ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ နယ်မြေအားလုံး၌ ကျိုင်းကောင်တစ်ကောင်မျှ မကျန်ရစ်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ဖာရော၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို မလွှတ်။” သေခြင်းတရားက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေစဉ် သူသည် နှိမ့်ချဟန်ပြု၍ အစ္စရေးလူတို့ကို လွှတ်မည်ဟု ကတိပြုခဲ့သော်လည်း ဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ သူတို့ကို လွှတ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘အဲဂုတ္တုပြည်ပေါ်၌ ထိတွေ့ခံစားရနိုင်သည့်အထိ မှောင်မိုက်ခြင်း ရှိစေရန် သင်၏လက်ကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဆန့်လော့။’ မောရှေသည် မိမိ၏လက်ကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဆန့်လိုက်ရာ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် သုံးရက်တိုင် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ခြင်း ဖြစ်လေ၏။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မမြင်နိုင်ကြ။ သုံးရက်တိုင် မည်သူမျှ မိမိနေရာမှ မထကြ။ သို့သော် အစ္စရေးအမျိုးသားအားလုံး၏ နေရာများ၌ အလင်းရှိ၏။ ဖာရောသည် မောရှေကို ခေါ်၍၊ ‘သွားကြ။ ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြ။ သို့သော် သင်တို့၏သိုးစုနှင့် နွားစုများကို ဤအရပ်၌ ထားခဲ့ကြ။ သင်တို့၏ကလေးငယ်များကိုလည်း သင်တို့နှင့်အတူ သွားစေ’ ဟု ဆို၏။ မောရှေက၊ ‘ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်နိုင်ရန် ယဇ်များနှင့် မီးရှို့ရာယဇ်များကိုလည်း ကိုယ်တော်ပေးရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏တိရစ္ဆာန်များလည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ သွားရမည်။ ခြေခွာတစ်ခုပင် နောက်တွင် မကျန်ရ။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာတို့ကို ယူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ဝတ်ပြုရမည်။ ထိုအရပ်သို့ မရောက်မချင်း ထာဝရဘုရားအား မည်သည့်အရာဖြင့် ဝတ်ပြုရမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိသေးပါ’ ဟု ဆို၏။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ဖာရော၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေ၍ သူတို့ကို မလွှတ်။ ဖာရောက သူ့အား၊ ‘ငါ့ထံမှ ထွက်သွား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထား။ ငါ့မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် မမြင်စေနှင့်။ အကြောင်းမူကား ငါ့မျက်နှာကို မြင်သောနေ့၌ သင်သေလိမ့်မည်’ ဟု ဆို၏။ မောရှေက၊ ‘ကိုယ်တော်ပြောသည်မှာ ကောင်းမွန်စွာ ပြောပါပြီ။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ဖန် မမြင်တော့ပါ’ ဟု ဆို၏။”

ဖာရောသည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေခဲ့ပြီး မိမိမြင်တွေ့ခဲ့သမျှသော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုများရှိနေသော်လည်း မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ ထပ်မံပေါ်လာလျှင် သူတို့ကို သတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ရန်ပင် ဝံ့ခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော မိမိ၏ပုန်ကန်မှု၌ မာကျောမလာခဲ့လျှင် ကယ်တင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်တော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ခံစားသိမြင်၍ နှိမ့်ချခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောအံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်၍ မိမိ၏နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို များပြားစေနိုင်သောအရှင်သည် အဲဂုတ္တုရှင်ဘုရင်ကို သတ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် မိမိရွေးချယ်ထားသော ကျွန်များ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တော်မူကြောင်း သူသိပေလိမ့်မည်။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ယုံကြည်စိတ်ချမှုလည်း တည်မြဲလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားပြခြင်းများအားဖြင့် မောရှေအား အစ္စရေးတပ်များ၏ရှေ့၌ ရပ်နိုင်ရန်နှင့် မိမိလူတို့၏ သိုးထိန်းတစ်ဦးအဖြစ် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဆောင်ထုတ်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်၍ အရည်အချင်းပြည့်စုံစေတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်အားထားခြင်းကြောင့် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် မြင့်မားလာခဲ့ပြီး ရှင်ဘုရင်အား၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏တိရစ္ဆာန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ သွားမည်။ ခြေခွာတစ်ခုပင် နောက်တွင် မကျန်ရ” ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်ရှေ့၌ ဤသို့ ခိုင်မာရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ခြင်းသည် သူ၏မာနထောင်လွှားမှုကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ကျွန်များကို သတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်စေခဲ့သည်။ မိမိ၏မျက်စိကန်းခြင်း၌ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကိုသာ ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော တန်ခိုးကြီးသည့် ယေဟောဝါကိုပင် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေကြောင်း သူမသိခဲ့။ မောရှေသည် လူတို့၏မျက်နှာသာကို ရရှိထားခဲ့သည်။ သူ့ကို အလွန်ထူးခြားသောသူအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး ရှင်ဘုရင်သည် သူ့အား ထိခိုက်ရန် မဝံ့ခဲ့။

“ထာဝရဘုရားက မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘ဖာရောနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ်သို့ နောက်ထပ်ဘေးဒဏ်တစ်ခုကို ငါဆောင်လာဦးမည်။ ထို့နောက် သူသည် သင်တို့ကို ဤအရပ်မှ လွှတ်လိမ့်မည်။ သူသည် သင်တို့ကို လွှတ်သောအခါ အလုံးစုံလွှတ်၍ ဤအရပ်မှ အတင်းနှင်ထုတ်လိမ့်မည်။ ယခု လူတို့၏နားထဲသို့ ပြောလော့။ လူတိုင်းသည် မိမိ၏အိမ်နီးချင်းထံမှ ငွေထည်များနှင့် ရွှေထည်များကို ချေးယူကြလော့။ မိန်းမတိုင်းလည်း မိမိ၏အိမ်နီးချင်းထံမှ ထိုအရာများကို ချေးယူကြလော့။’”

မောရှေသည် ဖာရော၏မျက်မှောက်တော်သို့ နောက်တစ်ဖန် မဝင်ရဟု တားမြစ်ခံထားရပြီး သူ့မျက်နှာကို မြင်သောနေ့၌ သေရမည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း ပုန်ကန်သော ရှင်ဘုရင်အတွက် ဘုရားသခင်ထံမှ နောက်ဆုံးသတင်းစကားတစ်ခု ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရဲရင့်စွာ ဖာရော၏မျက်မှောက်တော်သို့ ဝင်ရောက်၍ သူ့ရှေ့၌ မကြောက်မရွံ့ ရပ်ကာ ထာဝရဘုရား၏စကားကို ကြေညာခဲ့သည်။

“မောရှေက၊ ‘ထာဝရဘုရားက ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်အလယ်သို့ ငါထွက်သွားမည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ရှိသမျှသော သားဦးတို့သည် သေလိမ့်မည်။ နန်းတော်ပေါ်၌ ထိုင်နေသော ဖာရော၏သားဦးမှစ၍ ကြိတ်ဆုံနောက်၌ရှိသော အစေခံမိန်းမ၏သားဦးတိုင်အောင်၊ တိရစ္ဆာန်တို့၏ သားဦးအားလုံးပင် သေလိမ့်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက်၌ ကြီးစွာသော အော်ဟစ်ငိုကြွေးခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်ဖူးသကဲ့သို့ နောက်တစ်ဖန်လည်း မဖြစ်ရ။ သို့သော် လူဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်အပေါ်၌ ခွေးတစ်ကောင်ပင် လျှာလှုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဤအရာအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့အကြား ခွဲခြားတော်မူကြောင်း သင်တို့သိကြလိမ့်မည်။ သင်၏ကျွန်အပေါင်းတို့သည် ငါ့ထံသို့ ဆင်းလာ၍ ငါ့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကာ “သင်နှင့် သင့်နောက်သို့လိုက်သော လူအပေါင်းတို့သည် ထွက်သွားကြပါ” ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ငါထွက်သွားမည်’ ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် မောရှေသည် အလွန်ဒေါသထွက်၍ ဖာရောထံမှ ထွက်သွား၏။”

မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ယခင်ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များအားလုံးထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒဏ်သည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဖာရော၏ အကြံပေးကြီးများအားလုံးပင် သူ့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်၍ အစ္စရေးလူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာရန် တောင်းပန်ကြမည်ဟု ရှင်ဘုရင်အား ပြောပြသောအခါ ရှင်ဘုရင်သည် အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ရှင်ဘုရင်အာဏာရှေ့တွင် မောရှေကို ခြိမ်းခြောက်၍ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်အောင် မပြုနိုင်သောကြောင့် အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မောရှေသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်မင်း၏လက်ရုံးထက်မဆို ပို၍တန်ခိုးကြီးသော လက်ရုံးကို အားကိုးအားထားပြုနေခဲ့သည်။