အခန်း ၁၉—သူတို့၏ ခရီးစဉ်များ

 

အခန်း ၁၉—သူတို့၏ ခရီးစဉ်များ

ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် တော၌ ခရီးသွားကြရာ သုံးရက်တိုင်တိုင် သောက်ရန် ကောင်းသောရေကို မတွေ့ကြရ။ သူတို့သည် ရေငတ်ခြင်းကို ခံစားနေရကြ၏။ “လူတို့သည် မောရှေအား ညည်းညူ၍ ‘အဘယ်အရာကို သောက်ရမည်နည်း’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ သူသည် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ရာ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ပြတော်မူ၏။ ထိုသစ်ပင်ကို ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သောအခါ ရေသည် ချိုမြိန်လာ၏။ ထိုအရပ်၌ သူတို့အတွက် ပညတ်တော်နှင့် အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်တော်မူ၍ ထိုအရပ်၌ သူတို့ကို စမ်းသပ်တော်မူပြီး မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ အသံတော်ကို သေချာစွာ နားထောင်၍၊ ရှေ့တော်၌ မှန်ကန်သောအရာကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နားထောင်ကာ ကိုယ်တော်၏ အထုံးအဖွဲ့များအားလုံးကို စောင့်ထိန်းမည်ဆိုလျှင်၊ အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့အပေါ် ငါဆောင်ခဲ့သော ဤရောဂါများထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ သင့်အပေါ်သို့ ငါမချစေရ။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့ကို အနာရောဂါကင်းစေသော ထာဝရဘုရားသည် ငါဖြစ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ဣသရေလအမျိုးသားတို့၌ မယုံကြည်ခြင်း၏ ဆိုးညစ်သောနှလုံးရှိပုံရ၏။ သူတို့သည် တော၌ အခက်အခဲများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် မလိုလားကြ။ လမ်းခရီး၌ အခက်အခဲများနှင့် တွေ့ကြုံသောအခါ ထိုအရာများကို မဖြစ်နိုင်သောအရာများအဖြစ် မှတ်ယူကြ၏။ ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှု ပျက်ပြားသွားပြီး သူတို့ရှေ့၌ သေခြင်းမှတစ်ပါး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ကြ။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် တော၌ မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ညည်းညူကြ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကလည်း သူတို့အား ‘အဲဂုတ္တုပြည်၌ အသားအိုးများအနားမှာ ထိုင်၍ ဝမ်းပြည့်အောင် မုန့်ကို စားခဲ့စဉ်၊ ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်ဖြင့် သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ’ ဟု ဆိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ‘သင်တို့သည် ဤလူစုတစ်စုလုံးကို ငတ်မွတ်၍ သတ်ရန် ဤတောသို့ ထုတ်ဆောင်လာကြပြီ’ ဟု ဆိုကြ၏။”

သူတို့သည် အမှန်တကယ် ငတ်မွတ်ခြင်း၏ ဝေဒနာကို မခံစားခဲ့ကြရသေး။ ထိုအချိန်အတွက် အစားအစာရှိကြ၏။ သို့သော် အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ကြ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အစုအဝေးကြီးသည် တော၌ ရှည်လျားစွာ ခရီးသွားရစဉ် ထိုအချိန်၌ ရှိနေသော ရိုးရှင်းသည့်အစားအစာဖြင့် မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်မည်ကို သူတို့မမြင်နိုင်ကြ။ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ငတ်မွတ်သေဆုံးနေသည်ဟု မြင်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ အစားအစာကို အနည်းငယ် ကန့်သတ်ခံရစေလိုပြီး အခက်အခဲများနှင့် တွေ့ကြုံစေလိုတော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ယခင်ကတည်းက သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်ထံ သူတို့၏နှလုံးကို လှည့်လာစေပြီး ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်စေလိုတော်မူ၏။ သူတို့အတွက် လက်ရှိအချိန်၌ အကူအညီဖြစ်ရန် အသင့်ရှိတော်မူ၏။ သူတို့သည် လိုအပ်နေချိန်၌ ကိုယ်တော်ထံ ခေါ်ကြလျှင် သူတို့အပေါ် ထားရှိတော်မူသော ချစ်ခြင်းနှင့် အစဉ်မပြတ် စောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို ပြတော်မူမည်ဖြစ်၏။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့မျက်စိရှေ့၌ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို အစဉ်မပြတ် သက်သေပြနေသည်ကို မတွေ့ရလျှင် ထာဝရဘုရားကို နောက်ထပ် ယုံကြည်ရန် မလိုလားကြပုံရ၏။ အကယ်၍ သူတို့၌ စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ခိုင်မာသောယုံကြည်စိတ်ချမှု ရှိခဲ့ပါက၊ ကျွန်ဘဝမှ သူတို့ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီးနောက် အဆင်မပြေမှုများနှင့် အတားအဆီးများ၊ အမှန်တကယ် ခံစားရသောဆင်းရဲခြင်းပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဝမ်းမြောက်စွာ ခံကြရမည်ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထာဝရဘုရားကလည်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို နာခံမည်ဆိုလျှင် မည်သည့်ရောဂါမျှ သူတို့အပေါ် မကျရောက်စေရဟု ကတိပေးတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်က “သင်တို့ကို အနာရောဂါကင်းစေသော ထာဝရဘုရားသည် ငါဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဘုရားသခင်ထံမှ ဤသေချာသော ကတိတော်ကို ရရှိပြီးနောက် မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏သားသမီးများသည် ငတ်မွတ်၍ သေကောင်းသေမည်ဟု ကြိုတင်စိုးရိမ်ခြင်းသည် အပြစ်ရှိသော မယုံကြည်ခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အလုပ်ဝန်ကို အလွန်အမင်း တိုးမြှင့်ခံရခြင်းကြောင့် အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏သားသမီးများသည် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ကြရပြီး၊ သူတို့၏ နာကျင်ဝမ်းနည်းစွာ ဆုတောင်းတောင်းလျှောက်ခြင်းများကို တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် သူတို့ကို ကယ်နုတ်တော်မူခဲ့၏။ သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည်၊ သူတို့ကို မိမိ၏လူမျိုးအဖြစ် လက်ခံတော်မူမည်၊ ကြီးမား၍ ကောင်းမွန်သောပြည်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူမည်ဟု ကတိပေးတော်မူခဲ့၏။ သို့သော် ထိုပြည်သို့ သွားရာလမ်း၌ ခံရမည့်ဆင်းရဲခြင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့်ပင် သူတို့သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ရန် အသင့်ရှိကြ၏။ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ များစွာခံခဲ့ကြရသော်လည်း ယခု ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ ဆင်းရဲခြင်းကို မခံနိုင်ကြ။ စမ်းသပ်ခံရသောအခါ မှောင်မိုက်သော သံသယများထဲသို့ လက်လျှော့ဝင်ရောက်၍ စိတ်ဓာတ်ကျရန် အသင့်ရှိကြ၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော အစေခံ မောရှေအား ညည်းညူကြပြီး မိမိတို့ကြုံတွေ့ရသမျှ စမ်းသပ်မှုများအတွက် သူ့အား အပြစ်တင်ကြ၏။ ထို့ပြင် အသားအိုးများအနား၌ ထိုင်၍ ဝမ်းပြည့်အောင် မုန့်စားနိုင်သည့် အဲဂုတ္တုပြည်၌သာ ကျန်ခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု ဆိုးညစ်သောဆန္ဒကို ဖော်ပြကြ၏။

ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ညည်းညူခြင်းများသည် ယခုကမ္ဘာပေါ်၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို သရုပ်ဖော်ပြနေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အတွက် များစွာပြုတော်မူခဲ့ပြီး သူတို့အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းနှင့် စောင့်ရှောက်ခြင်း၏ သက်သေများကို အကြိမ်ကြိမ်ပေးတော်မူခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် အစဉ်မပြတ် ညည်းညူခြင်းများကို လူအများက ပြန်လည်ကြည့်ရှု၍ အံ့ဩကြ၏။ ထိုသို့ ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်း မဖြစ်သင့်ဟု သူတို့ထင်ကြ၏။ သို့သော် ထိုသို့ထင်သူအချို့ပင် အရေးမကြီးသည့် အရာများအပေါ် ညည်းညူ၍ မကျေနပ်ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မသိကြ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို မကြာခဏ စမ်းသပ်တော်မူ၍ သေးငယ်သောအရာများ၌ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို စစ်ဆေးတော်မူ၏။ သူတို့သည် ရှေးဣသရေလတို့ထက် ထိုစမ်းသပ်ခြင်းကို ပို၍ မခံနိုင်ကြ။

လူအများတို့သည် လက်ရှိလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးထားသော်လည်း အနာဂတ်အတွက် ထာဝရဘုရားကို မယုံကြည်ကြ။ သူတို့သည် မယုံကြည်ခြင်းကို ပြသ၍ အနာဂတ်၌ လိုအပ်လာမည်ကို ကြိုတင်စိုးရိမ်ခြင်းကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ ကျဆင်းကြ၏။ အချို့တို့သည် မိမိတို့ ဆင်းရဲလာမည်နှင့် မိမိတို့၏သားသမီးများ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရမည်ကို အစဉ်စိုးရိမ်နေကြ၏။ အခက်အခဲများ ပေါ်လာသောအခါ သို့မဟုတ် ကျဉ်းကျပ်သောအခြေအနေများထဲသို့ ရောက်လာသောအခါ—သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းကို စမ်းသပ်သောအခါ—သူတို့သည် ထိုစမ်းသပ်မှုမှ နောက်ဆုတ်၍ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို သန့်စင်ရန် ရွေးချယ်တော်မူသော လုပ်ငန်းစဉ်အပေါ် ညည်းညူကြ၏။ သူတို့၏ချစ်ခြင်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို ခံနိုင်ရန် စစ်မှန်ပြီး ပြည့်စုံကြောင်း မသက်သေပြနိုင်ကြ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၏ လူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခိုင်မာ၍ တက်ကြွပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိသင့်သည်—မျှော်လင့်သောအရာများ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သင့်သည်။ ထိုသို့သောသူတို့၏ စကားသည် “အို ငါ့ဝိညာဉ်၊ ထာဝရဘုရားကို ကောင်းချီးပေးလော့။ ငါ့အတွင်း၌ ရှိသမျှတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောနာမကို ကောင်းချီးပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား အလွန်ကြွယ်ဝစွာ ပြုတော်မူပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်မည်။ အချို့တို့က မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ဆင်းရဲခြင်းဟု ယူဆကြ၏။ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အလိုဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းကြ၏။ ကျန်းမာရေးနှင့် မညီညွတ်သော အစားအစာအလိုကို ချုပ်တည်းလိုက်ခြင်းသည်ပင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံသူများစွာကို ရိုးရှင်းသောအစားအစာကြောင့် အမှန်တကယ် အစာငတ်သေမည်ကဲ့သို့ နောက်ဆုတ်စေမည်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကဲ့သို့ သူတို့သည် အသားအိုးများမှ ကင်းလွတ်ရခြင်းထက် ကျွန်ဘဝ၊ ရောဂါထူပြောသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သေခြင်းကိုပင် ရွေးချယ်ကြမည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ၌ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့အတွက် ကတိပြုထားသည်မှာ မုန့်နှင့်ရေမျှသာ ဖြစ်၏။

“နံနက်ယံ၌ နှင်းသည် ပျောက်သွားသောအခါ တော၏မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းခဲကဲ့သို့ သေးငယ်၍ လုံးဝန်းသော အရာတစ်ခု ကျန်ရှိနေသည်ကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထိုအရာကို မြင်သောအခါ အချင်းချင်း ‘ဒါသည် မန္နဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သူတို့မသိကြ။ မောရှေကလည်း သူတို့အား ‘ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့စားရန် ပေးတော်မူသော မုန့်သည် ဤအရာပင် ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်မှာ ဤသို့ဖြစ်၏။ လူတစ်ဦးစီသည် မိမိစားနိုင်သလောက်၊ သင်တို့၏လူဦးရေအတိုင်း လူတစ်ဦးလျှင် အိုမာတစ်အိုမာစီ စုယူကြလော့။ မိမိတို့၏တဲ၌ ရှိသူတိုင်းအတွက် လူတစ်ဦးစီ ယူကြလော့။

“ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထိုအတိုင်းပြုကြ၍ အချို့က များစွာ၊ အချို့က အနည်းငယ် စုယူကြ၏။ အိုမာဖြင့် တိုင်းသောအခါ များစွာစုယူသူ၌ ပိုမကျန်၊ အနည်းငယ်စုယူသူ၌လည်း မလျော့။ လူတိုင်း မိမိစားနိုင်သလောက် စုယူကြ၏။ မောရှေကလည်း ‘နံနက်တိုင်အောင် မည်သူမျှ ထိုအထဲမှ မကျန်စေနှင့်’ ဟု ဆို၏။ သို့သော် သူတို့သည် မောရှေ၏စကားကို နားမထောင်ကြ။ အချို့တို့သည် နံနက်တိုင်အောင် ချန်ထားကြရာ ပိုးကောင်များပေါက်၍ အနံ့ဆိုးထွက်လာ၏။ မောရှေသည် သူတို့အပေါ် အမျက်ထွက်၏။ သူတို့သည် နံနက်တိုင်း မိမိစားနိုင်သလောက် လူတိုင်း စုယူကြ၏။ နေထွက်၍ ပူလာသောအခါ အရည်ပျော်သွား၏။

“ဆဋ္ဌမနေ့၌ သူတို့သည် မုန့်ကို ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆ စုယူကြ၏။ လူတစ်ဦးလျှင် အိုမာနှစ်အိုမာ ဖြစ်၏။ ပရိသတ်၏ အကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည် လာ၍ မောရှေအား ပြောကြ၏။ သူကလည်း ‘ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသောအရာသည် ဤအရာပင် ဖြစ်၏။ မနက်ဖြန်သည် ထာဝရဘုရားအတွက် သန့်ရှင်းသော ဥပုသ်နေ့၏ အနားယူရာနေ့ ဖြစ်၏။ ယနေ့ဖုတ်လိုသောအရာကို ဖုတ်ကြလော့၊ ပြုတ်လိုသောအရာကို ပြုတ်ကြလော့။ ကျန်ကြွင်းသောအရာကို နံနက်တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းရန် သင်တို့အတွက် သိမ်းထားကြလော့’ ဟု ဆို၏။ မောရှေမှာထားသည့်အတိုင်း သူတို့သည် နံနက်တိုင်အောင် သိမ်းထားကြရာ အနံ့မဆိုး၊ ပိုးကောင်လည်း မရှိ။ မောရှေက ‘ယနေ့ထိုအရာကို စားကြလော့။ အကြောင်းမူကား ယနေ့သည် ထာဝရဘုရားအတွက် ဥပုသ်နေ့ ဖြစ်၏။ ယနေ့ လယ်ပြင်၌ ထိုအရာကို တွေ့ရမည်မဟုတ်။ ခြောက်ရက် စုယူကြလော့။ သို့သော် သတ္တမနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သောကြောင့် ထိုနေ့၌ မရှိ’ ဟု ဆို၏။”

ထာဝရဘုရားသည် ယခုအချိန်၌ပင် မိမိ၏ ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော အထူးညွှန်ကြားချက်များ ပေးတော်မူစဉ်ကကဲ့သို့ အလေးထားတော်မူ၏။ သူတို့သည် ဆဋ္ဌမနေ့၌ မိမိတို့ဖုတ်လိုသောအရာကို ဖုတ်ပြီး မိမိတို့ပြုတ်လိုသောအရာကို ပြုတ်—ဆိုလိုသည်မှာ ပြုတ်ချက်ပြင်ဆင်ပြီး—ဥပုသ်နေ့၏ အနားယူခြင်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် တောင်းဆိုတော်မူခဲ့၏။ ဆဋ္ဌမနေ့၌ ဥပုသ်နေ့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန် ပျက်ကွက်သူများနှင့် ဥပုသ်နေ့၌ အစားအစာချက်ပြုတ်သူများသည် စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်၍ ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို လွန်ကျူးသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ပညတ်တော်နှင့်အညီ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်သူအပေါင်းတို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ အစားအစာကို ချက်ပြုတ်မည်မဟုတ်ကြ။ သိနာတောင်မှ မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူသော ထိုဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ကြ၍ ဆဋ္ဌမနေ့၌ ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာကို အရသာမကောင်းလျှင်ပင် စားကြမည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဥပုသ်နေ့၌ ဖုတ်ခြင်းနှင့် ပြုတ်ခြင်းကို တားမြစ်တော်မူ၏။ ထိုတားမြစ်ချက်ကို ဥပုသ်နေ့စောင့်သူတိုင်းသည် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ မိမိတို့အတွက် ပေးထားသော အလေးအနက်ထားရမည့် အမိန့်တော်အဖြစ် မှတ်ယူသင့်၏။ ထာဝရဘုရားသည် မြင့်မြတ်သော တွေးတောဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် သီးခြားထားတော်မူသော ဥပုသ်နေ့၌ မိမိ၏လူတို့သည် အစားအလွန်အကျွံစားခြင်း၌ မွေ့လျော်မနေစေရန် စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။

ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့သည် အလုပ်မှ အနားယူရာနေ့ ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ အစားအစာသည် ခြောက်ရက်အလုပ်လုပ်ရသောနေ့များထက် ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး ပမာဏလည်း နည်းသင့်၏။ အကြောင်းမူကား ဥပုသ်နေ့၌ တစ်ပတ်၏ အခြားနေ့များ၌ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ လူအများတို့သည် ဥပုသ်နေ့၌ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို မကျင့်သုံးသောကြောင့် မှားယွင်းကြ၏။ ခြောက်ရက်အလုပ်လုပ်ရသောနေ့များကဲ့သို့ ဝမ်းပြည့်အောင် စားခြင်းကြောင့် သူတို့၏စိတ်သည် မှိုင်းမှိုင်းဝေဝါးလာ၍ ဉာဏ်ထိုင်းလာပြီး မကြာခဏ အိပ်ငိုက်ကြ၏။ အချို့တို့သည် ခေါင်းကိုက်ခြင်းကို ခံစားကြ၏။ ထိုသို့သောသူများ၌ ဥပုသ်နေ့နှင့် အမှန်တကယ် သက်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာခံစားချက် မရှိကြ၊ ဥပုသ်နေ့အပေါ် ကျရောက်သော ကောင်းချီးသည်လည်း သူတို့အတွက် ကောင်းချီးဖြစ်လာခြင်း မရှိကြ။ ဖျားနာသူများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများသည် တစ်ပတ်၏ အခြားခြောက်ရက်ကဲ့သို့ပင် ဥပုသ်နေ့၌လည်း စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် အာရုံစိုက်ခြင်း လိုအပ်ကြ၏။ သူတို့၏ သက်သာချမ်းသာမှုအတွက် ဥပုသ်နေ့၌ နွေးသောအစားအစာနှင့် အဖျော်ယမကာများကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကောင်းလိုအပ်နိုင်၏။ ထိုသို့သောအခြေအနေများ၌ သူတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ သက်သာချမ်းသာစေရန် ပြုလုပ်ပေးခြင်းသည် စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း မဟုတ်။ ကြီးမြတ်သော ပညတ်တော်ပေးရှင်သည် တရားမျှတခြင်း၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သကဲ့သို့ ကရုဏာတော်၏ ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်မှ မုန့်ကို ပေးပို့တော်မူခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏လူတို့အပေါ်ထားရှိသော ကြီးမားသည့် စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။ “လူသည် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ အစားအစာကို စားရ၏” ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်တမန်တို့က သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးသော အစားအစာကို ဆိုလို၏။ မန္နနှင့်ပတ်သက်သော အံ့ဖွယ်သုံးမျိုး—ဆဋ္ဌမနေ့၌ နှစ်ဆပေးခြင်း၊ သတ္တမနေ့၌ မရှိခြင်းနှင့် အခြားနေ့များ၌ အသုံးပြုရန် မသင့်လျော်တော့သော်လည်း ဥပုသ်နေ့တစ်လျှောက် လတ်ဆတ်စွာ ကျန်ရှိခြင်း—တို့သည် ဥပုသ်နေ့၏ မြင့်မြတ်မှုကို သူတို့စိတ်ထဲ စွဲမြဲစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ အစားအစာကို လုံလောက်စွာ ရရှိပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ညည်းညူခြင်းတို့ကြောင့် ရှက်ကြပြီး အနာဂတ်၌ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်မည်ဟု ကတိပြုကြ၏။ သို့သော် မကြာမီပင် မိမိတို့၏ကတိကို မေ့သွားကြ၍ ယုံကြည်ခြင်း၏ ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှု၌ပင် ကျရှုံးကြ၏။ သူတို့သည် သိန်တောမှ ထွက်ခွာ၍ ရေဖိဒိမ်အရပ်၌ တဲချကြရာ လူတို့သောက်ရန် ရေမရှိ။ “ထိုကြောင့် လူတို့သည် မောရှေနှင့် ရန်တွေ့၍ ‘ကျွန်ုပ်တို့သောက်ရန် ရေပေးပါ’ ဟု ဆိုကြ၏။ မောရှေကလည်း ‘သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ငါနှင့် ရန်တွေ့ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရားကို စုံစမ်းကြသနည်း’ ဟု ဆို၏။ လူတို့သည် ထိုအရပ်၌ ရေငတ်ကြ၍ မောရှေအား ညည်းညူကာ ‘ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သားသမီးများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏တိရစ္ဆာန်များကို ရေငတ်၍ သေစေရန် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဤအရပ်သို့ အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ဆောင်လာသနည်း’ ဟု ဆိုကြ၏။ မောရှေသည် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်၍ ‘ဤလူတို့အား ငါအဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။ သူတို့သည် ငါ့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်ရန် အလွန်နီးကပ်နေကြပြီ’ ဟု ဆို၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း မောရှေအား ‘လူတို့ရှေ့သို့ သွားလော့။ ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲများထဲမှ အချို့ကို သင်နှင့်အတူ ယူသွားလော့။ မြစ်ကို ရိုက်ခဲ့သော တုတ်ကိုလည်း သင့်လက်၌ ကိုင်၍ သွားလော့။ ငါသည် ဟောရပ်အရပ်၌ ကျောက်ပေါ်တွင် သင့်ရှေ့၌ ရပ်နေမည်။ သင်သည် ကျောက်ကို ရိုက်ရမည်။ ထိုကျောက်မှ ရေထွက်လာ၍ လူတို့ သောက်ကြလိမ့်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲများရှေ့၌ ထိုအတိုင်းပြု၏။ ထိုအရပ်ကို မဿာနှင့် မေရိဗာဟု အမည်ပေး၏။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ရန်တွေ့ကြ၍ ‘ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့အလယ်၌ ရှိသလော၊ မရှိသလော’ ဟု ဆိုကာ ထာဝရဘုရားကို စုံစမ်းကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။”

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ထိုနေရာ၌ စခန်းချရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ ရေမရှိခြင်းသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောအခါ ကိုယ်တော်ထံ လှည့်ကြည့်မည်လော၊ သို့မဟုတ် ယခင်ကဲ့သို့ ညည်းညူမည်လောကို သိရန် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လွတ်မြောက်စေခဲ့သည့်အရာများကို ထောက်ထားလျှင် သူတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခထဲ၌ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သင့်ကြ၏။ မိမိ၏လူမျိုးအဖြစ် လက်ခံမည်ဟု ကတိပေးထားသူတို့ကို ရေငတ်၍ သေစေရန် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့သိသင့်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် နှိမ့်ချစွာ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်မည့်အစား မောရှေအား ညည်းညူ၍ သူ့ထံမှ ရေကို တောင်းဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ရရှိသမျှ အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာကြောင်း နားလည်စေရန်နှင့် မိမိ၏အလိုတော်အတိုင်း သူတို့အား ပေးနိုင်သကဲ့သို့ ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း သိစေရန် သူတို့ရှေ့၌ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် မိမိ၏တန်ခိုးကို အစဉ်မပြတ် ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့သည် ဤအရာကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်၍ ထာဝရဘုရားရှေ့၌ အလွန်နှိမ့်ချကြ၏။ သို့သော် ရေငတ်သောအခါ သို့မဟုတ် ငတ်မွတ်သောအခါ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာခြင်းသည် မောရှေ့အလိုကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဖြစ်သကဲ့သို့ အားလုံးကို မောရှေအပေါ် ပုံချကြ၏။ မောရှေသည် သူတို့၏ ရက်စက်သော ညည်းညူမှုများကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲရ၏။ သူဘာလုပ်ရမည်ကို ထာဝရဘုရားထံ မေးမြန်း၏။ အကြောင်းမူကား လူတို့သည် သူ့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်ရန် အသင့်ရှိကြ၏။ ထာဝရဘုရားက သူ့အား ဘုရားသခင်၏တုတ်ဖြင့် ကျောက်ကို ရိုက်ရန် မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ရှိသော မိုးတိမ်သည် ကျောက်၏ရှေ့တည့်တည့်၌ တည်နေ၏။ “တော၌ ကျောက်များကို ခွဲ၍ ကြီးမားသော နက်နဲရာများမှ ထွက်သကဲ့သို့ သူတို့အား သောက်ရေကို ပေးတော်မူ၏။ ကျောက်ထဲမှ ချောင်းများကိုလည်း ထုတ်၍ မြစ်များကဲ့သို့ ရေများ စီးဆင်းစေတော်မူ၏။” မောရှေသည် ကျောက်ကို ရိုက်ခဲ့သော်လည်း သူ့အနား၌ ရပ်နေ၍ မာကျောသောကျောက်မှ ရေစီးထွက်လာစေသူမှာ ခရစ်တော် ဖြစ်၏။ လူတို့သည် ရေငတ်ခြင်း၌ ထာဝရဘုရားကို စုံစမ်း၍ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို ဤအရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာလျှင် အဘယ်ကြောင့် မုန့်ကဲ့သို့ ရေကိုလည်း မပေးသနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ထို “လျှင်” ဟူသောစကားသည် အပြစ်ရှိသော မယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြ၍ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော ညည်းညူမှုများကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အပြစ်ပေးမည်ကို မောရှေအား ကြောက်ရွံ့စေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်တော်မူသော်လည်း သူတို့သည် ထိုစမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ကြ။ အစားအစာအတွက်လည်းကောင်း၊ ရေအတွက်လည်းကောင်း ညည်းညူကြ၍ မောရှေအား အပြစ်တင်ကြ၏။ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ရန်သူများကို သူတို့နှင့် စစ်တိုက်ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏ခွန်အားသည် မည်သည့်အရပ်မှ လာသည်ကို မိမိ၏လူတို့အား ထင်ရှားစေလိုတော်မူ၏။

“ထိုအခါ အာမလက်သည် လာ၍ ရေဖိဒိမ်၌ ဣသရေလနှင့် စစ်တိုက်၏။ မောရှေက ယောရှုအား ‘ငါတို့အတွက် လူတို့ကို ရွေးချယ်၍ ထွက်သွားပြီး အာမလက်နှင့် စစ်တိုက်လော့။ မနက်ဖြန် ငါသည် ဘုရားသခင်၏တုတ်ကို လက်၌ကိုင်၍ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရပ်မည်’ ဟု ဆို၏။ ယောရှုသည် မောရှေမှာထားသည့်အတိုင်း ပြု၍ အာမလက်နှင့် စစ်တိုက်၏။ မောရှေ၊ အာရုန်နှင့် ဟုရတို့သည် တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ကြ၏။ မောရှေသည် မိမိလက်ကို မြှောက်ထားသောအခါ ဣသရေလသည် အနိုင်ရ၏။ မိမိလက်ကို ချသောအခါ အာမလက်သည် အနိုင်ရ၏။ မောရှေ၏လက်များသည် လေးလံလာသောအခါ သူတို့သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ယူ၍ သူ့အောက်၌ ထားကြပြီး သူသည် ထိုကျောက်ပေါ်၌ ထိုင်၏။ အာရုန်နှင့် ဟုရတို့သည် တစ်ယောက်က တစ်ဖက်၊ တစ်ယောက်က တစ်ဖက်မှ သူ၏လက်များကို ထောက်ထားကြ၏။ ထိုသို့ နေဝင်ချိန်တိုင်အောင် သူ၏လက်များသည် မြဲမြံစွာ ရှိနေ၏။”

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏တုတ်ကို မိမိ၏ညာလက်၌ ကိုင်၍ ကောင်းကင်ဘက်သို့ မိမိ၏လက်များကို မြှောက်ကာ ဘုရားသခင်ထံ အကူအညီတောင်းလျှောက်နေ၏။ ထိုအခါ ဣသရေလသည် အနိုင်ရ၍ မိမိတို့၏ရန်သူများကို နောက်ဆုတ်စေကြ၏။ မောရှေသည် မိမိလက်များကို ချသောအခါ ဣသရေလသည် မကြာမီ ရရှိထားသမျှကို ဆုံးရှုံး၍ ရန်သူတို့၏ လက်အောက်၌ အနိုင်ယူခံနေရသည်ကို တွေ့ရ၏။ မောရှေသည် ကောင်းကင်ဘက်သို့ မိမိလက်များကို ထပ်မံမြှောက်သောအခါ ဣသရေလသည် အနိုင်ရ၍ ရန်သူသည် နောက်ဆုတ်သွား၏။

မောရှေသည် မိမိလက်များကို ဘုရားသခင်ထံသို့ မြှောက်တင်ခြင်းသည် ဣသရေလတို့အား သင်ကြားရန်ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့၏ယုံကြည်ကိုးစားရာအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ကိုယ်တော်၏ခွန်အားကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ကိုယ်တော်၏ ရာဇပလ္လင်ကို ချီးမြှောက်နေသရွေ့ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်၍ သူတို့၏ရန်သူများကို အောင်မြင်စေမည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ခွန်အားကို လွှတ်၍ မိမိတို့၏အစွမ်းကို ယုံကြည်အားကိုးကြလျှင် ဘုရားသခင်ကို မသိသော ရန်သူများထက်ပင် ပို၍ အားနည်းကြမည်ဖြစ်၍ သူတို့၏ရန်သူများက သူတို့ကို အနိုင်ယူကြမည်။ ထိုအခါ “ယောရှုသည် အာမလက်နှင့် သူ၏လူတို့ကို ဓားသွားဖြင့် အနိုင်ယူ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း မောရှေအား ‘ဤအရာကို အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ် စာအုပ်၌ ရေးထား၍ ယောရှုကြားနိုင်အောင် ထပ်မံပြောလော့။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်အောက်မှ အာမလက်၏ အမှတ်ရခြင်းကို ငါလုံးဝဖျောက်ပစ်မည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်၍ ထိုအမည်ကို ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏အလံဟု ခေါ်၏။ အကြောင်းမူကား ‘ထာဝရဘုရားသည် အာမလက်နှင့် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် စစ်တိုက်မည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူပြီ’ ဟု ဆို၏။” ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ညည်းမညူခဲ့လျှင် ရန်သူများကို သူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရန် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။

မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ မထွက်ခွာမီ မိမိ၏ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို မိမိယောက္ခမထံသို့ ပြန်ပို့ထား၏။ ယေသရောသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အံ့ဖွယ်လွတ်မြောက်ခြင်းကို ကြားသိပြီးနောက် တောသို့ မောရှေထံ လာ၍ သူ၏ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို သူ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာ၏။ “မောရှေသည် မိမိယောက္ခမကို တွေ့ရန် ထွက်သွား၍ ဦးညွှတ်ကာ နမ်း၏။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကျန်းမာချမ်းသာခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းကြပြီး တဲထဲသို့ ဝင်ကြ၏။ မောရှေသည် မိမိယောက္ခမအား ဣသရေလအတွက် ထာဝရဘုရားက ဖာရောနှင့် အဲဂုတ္တုလူတို့အား ပြုတော်မူသမျှ၊ လမ်းခရီး၌ သူတို့ကြုံခဲ့ရသော ဒုက္ခအပေါင်းနှင့် ထာဝရဘုရားက သူတို့ကို မည်သို့ ကယ်နုတ်တော်မူသည်တို့ကို ပြောပြ၏။ ယေသရောသည် ထာဝရဘုရားက အဲဂုတ္တုလူတို့၏လက်မှ ကယ်နုတ်တော်မူသော ဣသရေလအတွက် ပြုတော်မူသမျှသော ကောင်းကျိုးများကြောင့် ဝမ်းမြောက်၏။ ယေသရောကလည်း ‘သင်တို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏လက်မှလည်းကောင်း၊ ဖာရော၏လက်မှလည်းကောင်း ကယ်နုတ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ လူတို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏လက်အောက်မှ ကယ်နုတ်တော်မူပြီ။ ယခု ငါသိပြီ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မာနထောင်လွှားစွာ ပြုသောအမှု၌ ကိုယ်တော်သည် အထက်၌ရှိတော်မူသောကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားတကာတို့ထက် ကြီးမြတ်တော်မူ၏’ ဟု ဆို၏။ မောရှေ၏ယောက္ခမ ယေသရောသည် ဘုရားသခင်အတွက် မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ယဇ်များကို ယူဆောင်လာ၏။ အာရုန်နှင့် ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲအပေါင်းတို့သည် မောရှေ၏ယောက္ခမနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မုန့်စားရန် လာကြ၏။”

လူတို့သည် မိမိတို့၏အခက်အခဲရှိသမျှကို မောရှေထံသို့ ယူဆောင်လာကြသဖြင့် မောရှေအပေါ် ကျရောက်နေသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ အလွန်ကြီးမားကြောင်း ယေသရော၏ ထက်မြက်သောမျက်စိသည် မကြာမီ မြင်တွေ့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ အထုံးအဖွဲ့များနှင့် တရားတော်တို့နှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့ကို သွန်သင်ပေး၏။ သူက မောရှေအား “ယခု ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ငါသည် သင့်အား အကြံပေးမည်။ ဘုရားသခင်သည်လည်း သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူလိမ့်မည်။ လူတို့၏အရေးကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်ရန် လူတို့အတွက် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ သင်ကိုယ်စားပြုရမည်။ သူတို့အား အထုံးအဖွဲ့များနှင့် တရားတော်များကို သင်ကြားပေးရမည်။ သူတို့လျှောက်ရမည့်လမ်းနှင့် သူတို့လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှုကို ပြရမည်။ ထို့အပြင် လူအပေါင်းတို့ထဲမှ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော၊ သစ္စာရှိသော၊ လောဘကို မုန်းသော အရည်အချင်းရှိသည့် လူတို့ကို ရွေးချယ်၍ သူတို့အပေါ်တွင် လူတစ်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်သူ၊ လူတစ်ရာကို အုပ်ချုပ်သူ၊ လူငါးဆယ်ကို အုပ်ချုပ်သူနှင့် လူဆယ်ယောက်ကို အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ခန့်ထားလော့။ သူတို့သည် အချိန်တိုင်း လူတို့ကို တရားစီရင်စေ။ ကြီးမားသောအမှုတိုင်းကို သင့်ထံသို့ ယူဆောင်လာကြစေ။ သေးငယ်သောအမှုတိုင်းကိုမူ သူတို့ကိုယ်တိုင် တရားစီရင်ကြစေ။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင့်အတွက် ပို၍လွယ်ကူမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည်လည်း သင်နှင့်အတူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းကြလိမ့်မည်။ သင်သည် ဤအမှုကိုပြု၍ ဘုရားသခင်ကလည်း ထိုသို့ပြုရန် အမိန့်ပေးတော်မူလျှင် သင်ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဤလူအပေါင်းတို့သည်လည်း မိမိတို့နေရာသို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားနိုင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ မောရှေသည် မိမိယောက္ခမ၏ စကားကို နားထောင်၍ သူပြောသမျှအတိုင်း ပြု၏။ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ထဲမှ အရည်အချင်းရှိသော လူတို့ကို ရွေးချယ်၍ လူတို့အပေါ်တွင် အကြီးအကဲများအဖြစ် ခန့်ထား၏။ လူတစ်ထောင်ကို အုပ်ချုပ်သူ၊ လူတစ်ရာကို အုပ်ချုပ်သူ၊ လူငါးဆယ်ကို အုပ်ချုပ်သူနှင့် လူဆယ်ယောက်ကို အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ခန့်ထား၏။ သူတို့သည် အချိန်တိုင်း လူတို့ကို တရားစီရင်ကြ၏။ ခက်ခဲသောအမှုများကို မောရှေထံသို့ ယူဆောင်လာကြသော်လည်း သေးငယ်သောအမှုတိုင်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် တရားစီရင်ကြ၏။ ထိုနောက် မောရှေသည် မိမိယောက္ခမကို ပြန်လွှတ်လိုက်ရာ သူသည် မိမိပြည်သို့ သွား၏။

မောရှေသည် မိမိယောက္ခမထံမှ သွန်သင်ခြင်းခံရရန် မိမိကိုယ်ကို အလွန်မြင့်မြတ်သည်ဟု မယူဆခဲ့။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို အလွန်ချီးမြှောက်တော်မူ၍ သူ၏လက်ဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူခဲ့၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်က သူ့အား အခြားသူများကို သွန်သင်ရန် ရွေးချယ်ထားပြီး သူ၏လက်ဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူခဲ့သောကြောင့် သူ့အား ထပ်မံသွန်သင်ပေးရန် မလိုတော့ဟု မောရှေသည် မဆင်ခြင်ခဲ့။ သူသည် မိမိယောက္ခမ၏ အကြံပြုချက်များကို ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်၍ ထိုအစီအစဉ်ကို ပညာရှိသော စီမံချက်တစ်ရပ်အဖြစ် လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့၏။