အခန်း ၄၃ — မောရှေသေဆုံးခြင်း

 

အခန်း ၄၃ — မောရှေသေဆုံးခြင်း

ဤအခန်းသည် တရားဟောရာ ၃၁ မှ ၃၄ အထိကို အခြေခံထားသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အလုံးစုံသောဆက်ဆံမှုများ၌ မိမိ၏ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်တို့နှင့် ရောနှောလျက် တင်းကျပ်ပြီး ဘက်မလိုက်သော တရားမျှတမှု၏ အလွန်ထင်ရှားသော သက်သေကို တွေ့ရသည်။ ဤအရာကို ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းတွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ကြီးမားသောကောင်းချီးများ ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့အပေါ်ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကရုဏာကို ထိမိဖွယ်ရာ ဤသို့ဖော်ပြထားသည်။ “ရွှေလင်းတသည် မိမိအသိုက်ကို လှုပ်ရှားစေ၍၊ မိမိသားငယ်များအပေါ် ပျံဝဲကာ၊ မိမိအတောင်တို့ကို ဖြန့်၍၊ သူတို့ကိုယူဆောင်ပြီး မိမိအတောင်ပေါ်၌ တင်ဆောင်သကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ သူ့ကို ဦးဆောင်တော်မူ၏။” သို့သော် သူတို့၏အပြစ်များအတွက် မည်မျှလျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရသနည်း။

ပျောက်ဆုံးသွားသော လူမျိုးနွယ်ကို ရွေးနုတ်ရန် မိမိ၏တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို ပေးသနားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်၏အကျင့်စာရိတ္တကို လူတို့အား ဖော်ပြရန် မြေကြီးသို့ ကြွလာတော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏အသက်တာသည် ဘုရားသခင်၏ နူးညံ့ကြင်နာမှုနှင့် သနားကရုဏာတို့၏ လုပ်ရပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်က “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မပျောက်မချင်း ပညတ္တိကျမ်းထဲက အက္ခရာတစ်လုံး၊ အစက်တစ်စက်မျှ မပျောက်ရ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မဿဲ ၅:၁၈။ စိတ်ရှည်၍ ချစ်ခင်စွာ တောင်းပန်လျက် အပြစ်သားအား မိမိထံသို့ လာ၍ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဖိတ်ခေါ်သော ထိုအသံတော်သည်ပင် တရားစီရင်ခြင်းအချိန်တွင် မိမိ၏ကရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်သူတို့အား “ကျိန်ခြင်းကို ခံရသောသူတို့၊ ငါ့ထံမှ ထွက်သွားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူမည်။ မဿဲ ၂၅:၄၁။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင် ဘုရားသခင်ကို နူးညံ့သောဖခင်တစ်ပါးအဖြစ်သာမက ဖြောင့်မတ်သောတရားသူကြီးအဖြစ်လည်း ဖော်ပြထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကရုဏာပြခြင်းနှင့် “ဒုစရိုက်၊ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ခြင်း” တွင် နှစ်သက်တော်မူသော်လည်း “အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်ကင်းသည်ဟု အလျှင်းမမှတ်”။ ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၇။

လူမျိုးတို့၏ ကြီးမြတ်သောအုပ်စိုးရှင်သည် မောရှေအား အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အစုအဝေးကို ကောင်းမြတ်သောပြည်သို့ ဦးဆောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ကျွန်တော်၏ အလေးအနက်တောင်းပန်ခြင်းက ကိုယ်တော်၏အမိန့်ကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲစေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိသေရမည်ကို သိခဲ့သည်။ သို့သော် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အပေါ် သူ၏စောင့်ရှောက်မှုတွင် ခဏမျှပင် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။ ကတိထားတော်မူသော အမွေကို ဝင်ရောက်ခံယူရန် အစုအဝေးကို ပြင်ဆင်ပေးရန် သူသည် သစ္စာရှိစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်အတိုင်း မောရှေနှင့် ယောရှုတို့သည် တဲတော်သို့ သွားကြပြီး မိုးတိမ်တိုင်သည် လာ၍ တံခါးဝအပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။ ထိုနေရာ၌ လူတို့ကို ယောရှု၏တာဝန်အဖြစ် အလေးအနက်အပ်နှံခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မောရှေ၏အလုပ်သည် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီ။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကို မေ့၍ မိမိလူတို့အတွက် စိတ်ဝင်စားပူပန်နေဆဲဖြစ်သည်။ စုဝေးနေသော လူအများရှေ့တွင် မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ဖြင့် မိမိ၏အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမည့်သူအား သန့်ရှင်းသောအားပေးစကားများဖြင့် ဤသို့မိန့်တော်မူသည်။ “ခိုင်ခံ့၍ ရဲရင့်လော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သူတို့အား ကျိန်ဆိုထားသောပြည်သို့ သင်သည် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ကို ဆောင်သွားရမည်။ ငါသည်လည်း သင်နှင့်အတူ ရှိမည်။” ထို့နောက် သူသည် လူတို့၏ အသက်ကြီးသူများနှင့် အရာရှိများဘက်သို့ လှည့်၍ ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိပေးအပ်ခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များကို သစ္စာရှိစွာ နာခံရန် အလေးအနက် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။

မကြာမီ သူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားခံရတော့မည့် အသက်ကြီးသူကို လူတို့က ကြည့်ရှုနေစဉ် သူ၏မိဘတစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့မှု၊ ပညာရှိသော အကြံပေးမှုများနှင့် မနားမနေ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို အသစ်သော၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော တန်ဖိုးထားမှုဖြင့် ပြန်လည်သတိရလာကြသည်။ သူတို့၏အပြစ်များက ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသော တရားစီရင်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည့်အခါ မောရှေ၏ဆုတောင်းချက်များက ဘုရားသခင်ထံမှ သူတို့ကို မကြာခဏ သက်သာခွင့်ရစေခဲ့သည်မှာ မည်မျှအကြိမ်များခဲ့သနည်း။ သူတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို နောင်တရခြင်းက ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။ မိမိတို့၏ မာန်မာနဆန်သော ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် မောရှေအား သူသေရမည့်အပြစ်ကို ကျူးလွန်စေခဲ့ကြောင်းကို သူတို့သည် ခါးသီးစွာ ပြန်လည်အမှတ်ရကြသည်။

သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသော ခေါင်းဆောင်ကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် သူ၏အသက်တာနှင့် အမှုတော် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ပါက သူတို့ခံရနိုင်သည့် ပြစ်တင်ဆုံးမမှုထက်ပင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အတွက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်တင်ဆုံးမမှု ဖြစ်လာမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်၏ အသက်တာကို မောရှေ၏အသက်တာကို မိမိတို့ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ စမ်းသပ်နှိပ်စက်ခြင်း မပြုရကြောင်း ဘုရားသခင်က သူတို့အား ခံစားသိရှိလာစေမည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ပေးအပ်သောကောင်းချီးများဖြင့် စကားပြောတော်မူသည်။ ထိုကောင်းချီးများကို တန်ဖိုးမထားသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ထိုကောင်းချီးများကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် စကားပြောတော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်များကို မြင်၍ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လာကြစေရန် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့၌ပင် မောရှေထံသို့ ဤအမိန့်တော် ရောက်လာသည်။ “ထ၍ ... နေဗောတောင်သို့ တက်လော့။ ငါသည် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့အား အမွေအဖြစ် ပေးသော ခါနာန်ပြည်ကို ကြည့်ရှုလော့။ သင်တက်ရမည့် တောင်ပေါ်၌ သေ၍ သင်၏လူတို့ထံ စုဝေးခြင်းကို ခံလော့။” မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို နာခံ၍ ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် စခန်းမှ မကြာခဏ ထွက်ခွာခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူသည် အသစ်အဆန်းနှင့် နက်နဲသောတာဝန်တစ်ရပ်အတွက် ထွက်ခွာရတော့မည်။ သူသည် မိမိအသက်ကို မိမိဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်ထဲသို့ အပ်နှံရန် ထွက်သွားရမည်။ မောရှေသည် မိမိတစ်ဦးတည်း သေရမည်ကို သိခဲ့သည်။ သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များတွင် ကူညီပြုစုရန် မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်မိတ်ဆွေကိုမျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်း၌ နက်နဲသောလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာရှိသဖြင့် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ထိုအရာမှ နောက်ဆုတ်ချင်လာသည်။ အပြင်းထန်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုမှာ သူ၏စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းကို ခံရသော လူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းဖြစ်သည်—သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် အသက်တာတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပေါင်းစည်းခဲ့သော ထိုလူတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရန် သင်ယူခဲ့ပြီး၊ မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိနှင့် မိမိလူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ထံ အပ်နှံခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မောရှေသည် မိမိလူတို့၏ အစည်းအဝေးထဲတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်သို့ တစ်ဖန်ကျရောက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် ထိမိဖွယ်အကောင်းဆုံး စကားများဖြင့် အနွယ်တစ်နွယ်စီအပေါ် ကောင်းချီးပေးကာ အားလုံးအပေါ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

“အို ယေရှုရုန်၊ ဘုရားသခင်နှင့် အဘယ်သူမျှ မတူ၊
သင့်ကို ကူညီရန် ကောင်းကင်ကို စီးတော်မူ၍၊
မိမိဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် မိုးတိမ်တို့ပေါ်၌ စီးတော်မူ၏။
ထာဝရဘုရားသည် သင်၏နေရာဖြစ်တော်မူ၏၊
အောက်၌ ထာဝရလက်တော်များ ရှိ၏။
သင့်ရှေ့မှ ရန်သူကို နှင်ထုတ်၍၊
ဖျက်ဆီးလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အစ္စရေးသည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေထိုင်၏၊
ယာကုပ်၏ စမ်းရေတွင်းတစ်ခုတည်းကဲ့သို့၊
စပါးနှင့် စပျစ်ရည်ရှိသော ပြည်၌၊
အမှန်ပင် ကိုယ်တော်၏ကောင်းကင်များသည် နှင်းကို ကျစေ၏။
အို အစ္စရေး၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။
ထာဝရဘုရားက ကယ်တင်တော်မူသော လူမျိုးဖြစ်သော သင်နှင့် အဘယ်သူတူသနည်း။
ကိုယ်တော်သည် သင်၏ကူညီခြင်း၏ ဒိုင်းလွှားတော်ဖြစ်တော်မူ၏။” [တရားဟောရာ ၃၃:၂၆-၂၉]၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသောမူ။

မောရှေသည် အစည်းအဝေးမှ လှည့်ထွက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ဦးတည်း တောင်စောင်းပေါ်သို့ တက်သွားသည်။ သူသည် “နေဗောတောင်၊ ပိသဂါတောင်ထိပ်” သို့ သွား၏။ ထိုအထီးကျန်သော အမြင့်ပေါ်တွင် သူရပ်၍ မျက်စိအမြင် မဝါးမလျော့ဘဲ သူ့ရှေ့တွင် ဖြန့်ကျက်နေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုသည်။ အနောက်ဘက်အဝေးတွင် ပင်လယ်ကြီး၏ အပြာရောင်ရေပြင်များ ရှိသည်။ မြောက်ဘက်တွင် ဟေရမုန်တောင်သည် ကောင်းကင်နောက်ခံပေါ်၌ ထင်ရှားနေသည်။ အရှေ့ဘက်တွင် မောဘပြည်၏ ကုန်းမြင့်ပြင်များ ရှိပြီး ထိုထက်ကျော်လွန်၍ အစ္စရေး၏ အောင်ပွဲနေရာဖြစ်သော ဗာရှန်ပြည်ရှိသည်။ တောင်ဘက်အဝေးတွင် သူတို့၏ရှည်လျားသော လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရသည့် တောကန္တာရကြီး ဖြန့်ကျက်နေသည်။

အထီးကျန်စွာ မောရှေသည် နန်းတွင်းဂုဏ်အသရေများနှင့် အီဂုတ္တုပြည်တွင် မျှော်မှန်းထားသော နိုင်ငံတော်ကို စွန့်၍ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော လူတို့နှင့်အတူ မိမိကံကြမ္မာကို ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အပြောင်းအလဲများနှင့် အခက်အခဲများ ပြည့်နှက်သည့် မိမိ၏အသက်တာကို ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။ ယိသရော၏ သိုးစုများနှင့်အတူ တောကန္တာရ၌ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ရှည်လျားသည့်နှစ်များ၊ မီးလောင်နေသော ချုံပုတ်၌ ကောင်းကင်တမန်ပေါ်လာခြင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ကယ်နုတ်ရန် မိမိကိုယ်တိုင် ခေါ်တော်မူခြင်းတို့ကို သူပြန်လည်သတိရသည်။ ရွေးချယ်ထားသောလူတို့၏အကျိုးအတွက် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသခဲ့သည့် ကြီးမားသောအံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် သူတို့၏လှည့်လည်ခြင်း၊ ပုန်ကန်ခြင်းနှစ်များတစ်လျှောက် ကိုယ်တော်၏သည်းခံတော်မူသော ကရုဏာကို သူတစ်ဖန် မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သမျှ၊ မိမိ၏ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသော များပြားလှသည့် တပ်မကြီးထဲမှ အရွယ်ရောက်သူအားလုံးအနက် နှစ်ဦးသာ ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် သစ္စာရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ မောရှေသည် မိမိ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ၏ ရလဒ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ စမ်းသပ်မှုနှင့် ပူဇော်အနစ်နာခံမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သည့် သူ၏အသက်တာသည် အချည်းနှီးနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သို့သော် သူထမ်းခဲ့ရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများအတွက် နောင်တမရခဲ့ပေ။ မိမိ၏တာဝန်နှင့် အလုပ်သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ခန့်အပ်တော်မူခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ကျွန်ခံနေရသော အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရန် ပထမဆုံးခေါ်တော်မူခံရသောအခါ ထိုတာဝန်မှ နောက်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း အလုပ်ကို လက်ခံပြီးနောက် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဘေးဖယ်မထားခဲ့ပေ။ ထာဝရဘုရားက သူ့ကို လွှတ်ပေး၍ ပုန်ကန်သော အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု အဆိုပြုခဲ့သည့်အချိန်၌ပင် မောရှေသည် သဘောမတူနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏စမ်းသပ်မှုများ ကြီးမားခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာတော်၏ အထူးသက်သေများကို သူခံစားခဲ့ရသည်။ တောကန္တာရ၌ နေထိုင်ခဲ့စဉ် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေ ထင်ရှားပြသခြင်းများကို မြင်တွေ့ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းတို့မှ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့သည်။ ခဏတာအပြစ်၏ပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားရခြင်းထက် ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် ပညာရှိသောဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူခံစားခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မိမိ၏အတွေ့အကြုံကို ပြန်ကြည့်သောအခါ အမှားတစ်ရပ်က မှတ်တမ်းကို အရိပ်မည်းစေခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်ကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့ပါက သေခြင်းမှ နောက်ဆုတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားရသည်။ နောင်တရခြင်းနှင့် ကတိထားသော ပူဇော်သက္ကာကို ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်တောင်းဆိုတော်မူသမျှ ဖြစ်ကြောင်း သူသေချာသိရှိခဲ့ပြီး မောရှေသည် မိမိ၏အပြစ်ကို တစ်ဖန်ဝန်ခံကာ ယေရှု၏နာမတော်ဖြင့် ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

ယခုတွင် ကတိထားရာပြည်၏ မြင်ကွင်းကျယ်ကြီးကို သူ့ရှေ့တွင် ပြသခဲ့သည်။ တိုင်းပြည်၏အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖြန့်ကျက်နေသည်။ မှိန်ဝါး၍ မသေချာသော အဝေးအမြင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ သူ၏ဝမ်းမြောက်နေသော မျက်စိရှေ့တွင် ရှင်းလင်းတိကျ၍ လှပစွာ ထင်ရှားနေသည်။ ဤမြင်ကွင်းတွင် ထိုပြည်သည် ထိုအချိန်ကရှိနေသည့်အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးနှင့်အတူ ဖြစ်လာမည့်အတိုင်း ပြသခံရသည်။ သူသည် ဒုတိယဧဒင်ကို ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ လက်ဘနုန်အာရဇ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်များ၊ သံလွင်ပင်များဖြင့် မီးခိုးရောင်သန်းနေပြီး စပျစ်နွယ်ပင်တို့၏ မွှေးရနံ့များဖြင့် သင်းပျံ့နေသော တောင်ကုန်းများ၊ ပန်းများဖြင့် တောက်ပပြီး မြေဩဇာကြွယ်ဝသော ကျယ်ပြန့်သည့် အစိမ်းရောင်လွင်ပြင်များ၊ တစ်နေရာတွင် အပူပိုင်းဒေသ၏ စွန်ပလွံပင်များ၊ အခြားတစ်နေရာတွင် လေထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော ဂျုံနှင့် မုယောစပါးခင်းများ၊ ချောင်းရေစီးသံနှင့် ငှက်တို့၏သီချင်းသံများဖြင့် သာယာနေသော နေရောင်ခြည်ပြည့်ဝသည့် ချိုင့်ဝှမ်းများ၊ ကောင်းမွန်လှပသော မြို့များနှင့် လှပသောဥယျာဉ်များ၊ “ပင်လယ်တို့၏ ကြွယ်ဝခြင်း” ဖြင့် ပြည့်ဝသော ရေကန်များ၊ တောင်စောင်းများပေါ်တွင် စားကျက်နေသော သိုးစုများနှင့် ကျောက်တုံးများကြား၌ပင် တောပျားများ စုဆောင်းသိုမှီးထားသော ရတနာများကို သူမြင်ရသည်။ အမှန်ပင် ထိုပြည်သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော မောရှေက အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်းသော ပြည်ဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရားကောင်းချီးပေးတော်မူသော ... ကောင်းကင်၏အဖိုးတန်အရာများ၊ နှင်း၊ အောက်၌ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေသော နက်နဲရာ၊ နေမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖိုးတန်အသီးအနှံများ ... ရှေးဟောင်းတောင်များ၏ အကောင်းဆုံးအရာများ ... မြေကြီး၏အဖိုးတန်အရာများနှင့် ထိုမြေကြီး၏ ပြည့်စုံခြင်းတို့အတွက် ကောင်းချီးပေးတော်မူသောပြည်” ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် ရွေးချယ်ထားသောလူတို့ ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချနေထိုင်ပြီး အနွယ်တစ်နွယ်စီ မိမိတို့၏အမွေပိုင်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်ရသည်။ ကတိထားရာပြည်၌ အခြေချနေထိုင်ပြီးနောက် သူတို့၏သမိုင်းကိုလည်း မြင်ကွင်းရရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် ထိုဖောက်ပြန်ခြင်းအတွက် ခံရသောအပြစ်ဒဏ်၏ ရှည်လျားဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ဖြန့်ကျက်နေသည်။ သူတို့၏အပြစ်များကြောင့် အခြားလူမျိုးများကြားတွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို၊ အစ္စရေးထံမှ ဘုန်းအသရေ ထွက်ခွာသွားသည်ကို၊ သူတို့၏လှပသောမြို့တော် အပျက်အစီးများအဖြစ် ကျန်ရစ်သည်ကို၊ သူတို့၏လူတို့သည် တိုင်းတစ်ပါး၌ သုံ့ပန်းများဖြစ်နေသည်ကို သူမြင်သည်။ သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကိုလည်း မြင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရောမတို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သည်။

အချိန်၏စီးကြောင်းကို အောက်သို့ကြည့်ရှု၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ပထမအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို မြင်တွေ့ရန် သူ့အား ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဗက်လင်မြို့၌ ကလေးငယ်အဖြစ် ယေရှုကို သူမြင်သည်။ ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေး၏ အသံများသည် ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သီချင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို သူကြားရသည်။ အရှေ့ပြည်မှ ပညာရှိတို့ကို ယေရှုထံသို့ လမ်းညွှန်ပေးနေသော ကြယ်ကို ကောင်းကင်၌ သူမြင်ရပြီး “ယာကုပ်ထံမှ ကြယ်တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာမည်၊ အစ္စရေးထံမှ ရာဇလှံတံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုစကားများကို ပြန်လည်သတိရသည့်အခါ သူ၏စိတ်နှလုံးတွင် အလင်းကြီးတစ်ခု ထွန်းလင်းလာသည်။ တောလည်ရာ ၂၄:၁၇။ နာဇရက်မြို့၌ ခရစ်တော်၏ နှိမ့်ချသောအသက်တာ၊ ချစ်ခြင်း၊ ကိုယ်ချင်းစာခြင်းနှင့် ကုသခြင်းအမှုတော်၊ မာနထောင်လွှား၍ မယုံကြည်သော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ငြင်းပယ်ခြင်းတို့ကို သူမြင်သည်။ သူတို့က ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းကို ဂုဏ်ပြုကြောင်း ကြွားဝါစွာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေကြစဉ် ပညတ္တိကျမ်းကို ပေးတော်မူသော ကိုယ်တော်ကို သူတို့မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ငြင်းပယ်နေကြသည်ကို အံ့ဩစွာ နားထောင်ခဲ့သည်။ အိုလီဗက်တောင်ပေါ်တွင် ယေရှုသည် ငိုကြွေးလျက် မိမိချစ်သောမြို့ကို နှုတ်ဆက်နေသည်ကို သူမြင်သည်။ ကောင်းကင်မှ အလွန်ကြီးမားသော ကောင်းချီးများ ခံစားခဲ့ရသော ထိုလူမျိုး၏ နောက်ဆုံးငြင်းပယ်ခြင်းကို မောရှေမြင်ရသောအခါ—သူကြိုးစားအားထုတ်၍ ဆုတောင်းပြီး အနစ်နာခံခဲ့သော လူတို့၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်နာမကိုပင် အသက်စာစောင်မှ ပယ်ဖျက်ခံရရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သော လူတို့အတွက်—“သင်တို့၏အိမ်သည် သင်တို့အတွက် လူဆိတ်ညံလျက် ကျန်ရစ်၏” (မဿဲ ၂၃:၃၈) ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်စကားကို သူကြားရသောအခါ သူ၏နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ကြေကွဲခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်အတူ ကိုယ်ချင်းစာ၍ ခါးသီးသောမျက်ရည်များ သူ၏မျက်စိမှ ကျဆင်းလာသည်။

သူသည် ကယ်တင်ရှင်နောက်သို့ ဂေသရှေမန်သို့ လိုက်၍ ဥယျာဉ်ထဲ၌ ခံစားရသော ဝေဒနာ၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ ပြက်ရယ်ပြုခြင်းနှင့် ရိုက်နှက်ခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းတို့ကို မြင်ရသည်။ တောကန္တာရ၌ မောရှေသည် မြွေကို မြှောက်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည်လည်း မြှောက်ထားခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတိုင်း “ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရရှိ” ရမည်ကို မောရှေမြင်သည်။ ယောဟန် ၃:၁၅။ မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများရှေ့မှ သွားခဲ့သည့် အင်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်တော်ကို ဂျူးလူမျိုးတို့က ပြသခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဟန်ဆောင်မှုနှင့် စာတန်၏အမုန်းတရားတို့ကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ အမျက်ဒေါသနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းတို့က မောရှေ၏နှလုံးကို ပြည့်စေသည်။ ခရစ်တော်၏ ဝေဒနာပြင်းစွာ အော်ဟစ်သံဖြစ်သော “အကျွန်ုပ်၏ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏ဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်တော်မူသနည်း” ဟူသောစကားကို သူကြားသည်။ မာကု ၁၅:၃၄။ ယောသပ်၏ အသစ်သောသင်္ချိုင်းတွင်း၌ ကိုယ်တော်လဲလျောင်းနေသည်ကို သူမြင်သည်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ အမှောင်သည် ကမ္ဘာကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် သူတစ်ဖန်ကြည့်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် အောင်နိုင်သူအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုးကွယ်မြတ်နိုးသော ကောင်းကင်တမန်များခြံရံကာ သုံ့ပန်းအစုအဝေးကြီးကို ဦးဆောင်၍ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူသည်ကို မြင်ရသည်။ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရန် တောက်ပသောတံခါးများ ဖွင့်လှစ်လာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်အလုံးအရင်းတို့က အောင်ပွဲသီချင်းများဖြင့် မိမိတို့၏တပ်မှူးကို ကြိုဆိုနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း သူမြင်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူကိုယ်တိုင်ပင် ကယ်တင်ရှင်ကို အစောင့်အရှောက်ပြုမည့်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်အတွက် ထာဝရတံခါးများကို ဖွင့်ပေးမည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုစဉ် သူ၏မျက်နှာသည် သန့်ရှင်းသော ရောင်ခြည်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော် ခံရသောအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏အသက်တာတွင် ခံခဲ့ရသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် အနစ်နာခံမှုများသည် မည်မျှသေးငယ်ပုံရသနည်း။ “အလွန်ထူးကဲ၍ ထာဝရတည်သော ဘုန်းအသရေ၏ အလေးချိန်” နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မည်မျှပေါ့ပါးသနည်း။ ၂ ကောရိန္သု ၄:၁၇။ ခရစ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပါဝင်ခံစားခွင့်ရခဲ့ခြင်းအတွက် သူဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။

မောရှေသည် ယေရှု၏တပည့်တော်များ ကိုယ်တော်၏ဧဝံဂေလိတရားကို ကမ္ဘာသို့ သယ်ဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို မြင်သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် “ဇာတိအားဖြင့်” ဘုရားသခင်ခေါ်တော်မူခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့်အနာဂတ်ကို မရရှိခဲ့ကြသော်လည်း မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာ၏အလင်းဖြစ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်၊ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ရွေးချယ်ထားသောလူတို့အဖြစ် ရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်ကို မစွန့်ပစ်ခဲ့ပေ။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့မှတစ်ဆင့် ပြီးမြောက်စေရန် ကိုယ်တော်ဆောင်ရွက်ရန် ကတိပြုခဲ့သော ဘုန်းကြီးမြတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်များသည် ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်အားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်း၏သားသမီးများ ဖြစ်လာကြသူအားလုံးကို အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်အဖြစ် မှတ်ယူရမည်။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို အမွေခံသူများဖြစ်ကြပြီး အာဗြဟံကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းနှင့် သားတော်၏ဧဝံဂေလိတရားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ကမ္ဘာသို့ သိစေရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရကြသည်။ ယေရှု၏တပည့်တော်များမှတစ်ဆင့် ဧဝံဂေလိတရား၏အလင်းသည် “အမှောင်ထဲ၌ ထိုင်နေသူတို့” ထံသို့ ထွန်းလင်းထွက်ပေါ်လာသည်ကို မောရှေမြင်ပြီး တိုင်းတစ်ပါးသားတို့၏ပြည်များမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ထွက်ပေါ်လာသော ထိုအလင်း၏တောက်ပမှုဆီသို့ စုဝေးလာကြသည်ကို မြင်သည်။ ထိုအရာကို မြင်၍ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ တိုးပွားခြင်းနှင့် ကြီးပွားခြင်းအတွက် သူဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။

ယခုတွင် အခြားမြင်ကွင်းတစ်ခု သူ့ရှေ့၌ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်စေရန် ဂျူးလူမျိုးတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော စာတန်၏အလုပ်ကို သူ့အား ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် ခမည်းတော်၏ပညတ္တိကျမ်းကို ဂုဏ်ပြုကြောင်း ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် ခရစ်တော်ကို လက်ခံသည်ဟု ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းကို ငြင်းပယ်နေသော ခရစ်ယာန်ကမ္ဘာကို အလားတူလှည့်ဖြားမှုအောက်၌ သူမြင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများထံမှ “သူ့ကို ဖယ်ရှားကြ!” “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ပါ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ပါ!” ဟူသော ရူးသွပ်သောအော်ဟစ်သံကို သူကြားခဲ့ဖူးပြီး ယခုတွင် ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံသော ဆရာများထံမှ “ပညတ္တိကျမ်းကို ဖယ်ရှားကြ!” ဟူသော အော်ဟစ်သံကို သူကြားရသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို ခြေဖြင့်နင်းချေထားပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် အတုအယောင်အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ထားသည်ကို သူမြင်သည်။ မောရှေသည် တစ်ဖန် အံ့ဩထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ပြည့်လာသည်။ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူများသည် သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏နှုတ်တော်မှ ပြောကြားခဲ့သော ပညတ္တိကျမ်းကို မည်သို့ ငြင်းပယ်နိုင်ကြသနည်း။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၌ ကိုယ်တော်၏အစိုးရ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ပညတ္တိကျမ်းကို မည်သို့ဖယ်ရှားနိုင်မည်နည်း။ သစ္စာရှိလူအနည်းငယ်တို့က ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းကို ဆက်လက်ဂုဏ်ပြု၍ မြှောက်ပင့်ထားသည်ကို မောရှေသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မြင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းကို စောင့်ရှောက်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် မြေကြီးပေါ်ရှိ အင်အားများ၏ နောက်ဆုံးကြီးမားသော တိုက်ပွဲကို သူမြင်သည်။ မိမိတို့၏အပြစ်အတွက် မြေကြီးသားတို့ကို အပြစ်ပေးရန် ဘုရားသခင်ထကြွမည့်အချိန်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ထွက်သောနေ့၌ ဖုံးအုပ်ကာ ပုန်းကွယ်ခံရမည့်အချိန်ကိုလည်းကောင်း သူမျှော်လင့်စွာ ကြည့်ရှုသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသောနေရာတော်မှ အသံတော်ကို ထွက်ပေါ်စေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်လှုပ်နေချိန်တွင် မိမိ၏ပညတ္တိကျမ်းကို စောင့်ရှောက်သူတို့နှင့် ပြုတော်မူသော ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်ကို သူကြားရသည်။ ခရစ်တော်သည် ဘုန်းအသရေနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်သူသေများသည် မသေနိုင်သောအသက်သို့ ထမြောက်လာခြင်း၊ အသက်ရှင်နေသော သူတော်စင်တို့သည် သေခြင်းကို မတွေ့ဘဲ ပြောင်းလဲခြင်းခံရခြင်းနှင့် အားလုံးအတူ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သီချင်းများဖြင့် ဘုရားသခင်၏မြို့တော်သို့ တက်ကြွသွားခြင်းတို့ကို သူမြင်သည်။

ထို့နောက် အခြားမြင်ကွင်းတစ်ခု သူ့အမြင်ရှေ့၌ ပွင့်လာသည်—ကျိန်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ပြီး မကြာသေးမီက သူ့ရှေ့တွင် ဖြန့်ကျက်ပြသခဲ့သော လှပသောကတိထားရာပြည်ထက် ပိုမိုလှပသော မြေကြီးကို သူမြင်ရသည်။ ထိုနေရာတွင် အပြစ်မရှိ၊ သေခြင်းသည်လည်း ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်။ ထိုနေရာ၌ ကယ်တင်ခံရသော လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ထာဝရအိမ်ကို တွေ့ရှိကြသည်။ မပြောပြနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသောဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် မောရှေသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်သည်—သူ၏အတောက်ပဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်များပင် ပုံဖော်မပြနိုင်ခဲ့သော ပိုမိုဘုန်းကြီးမြတ်သည့် ကယ်နုတ်ခြင်း၏ ပြည့်စုံခြင်းကို မြင်ရသည်။ မြေကြီးပေါ်၌ လှည့်လည်ခဲ့ရသော သူတို့၏ခရီးသည် ထာဝရပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ဘုရားသခင်၏အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမြတ်သောပြည်သို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီ။

တစ်ဖန် ထိုရူပါရုံသည် မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ၏မျက်စိသည် အဝေးတွင် ဖြန့်ကျက်နေသော ခါနာန်ပြည်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်သည်။ ထို့နောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူသည် အနားယူရန် လှဲချလိုက်သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ကျွန် မောရှေသည် ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်အတိုင်း မောဘပြည်၌ ထိုအရပ်၌ သေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို မောဘပြည်၌ ဗက်ပေဩရနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်သော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် သင်္ဂြိုဟ်တော်မူ၏။ သို့သော် သူ၏သင်္ချိုင်းနေရာကို မည်သူမျှ မသိကြ။” မောရှေသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ် သူ၏အကြံဉာဏ်များကို နားမထောင်လိုသော လူများစွာသည် သူ၏သင်္ချိုင်းနေရာကို သိခဲ့ပါက သူ၏သေဆုံးပြီးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုးကွယ်ခြင်း၌ ကျရောက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိကြသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ၎င်းကို လူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့၏သစ္စာရှိကျွန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို သင်္ဂြိုဟ်ပေး၍ အထီးကျန်သောသင်္ချိုင်းကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။

“ထာဝရဘုရားသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် သိကျွမ်းတော်မူသော မောရှေကဲ့သို့သော ပရောဖက်သည် အစ္စရေး၌ နောက်တစ်ဖန် မပေါ်လာခဲ့။ ထာဝရဘုရားက သူ့ကို စေလွှတ်၍ ပြုစေတော်မူသော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများအားလုံး၌ ... မောရှေသည် အစ္စရေးလူမျိုးအပေါင်းတို့၏ မျက်မှောက်၌ ပြသခဲ့သော ထိုအင်အားကြီးသောလက်တော်နှင့် ထိုကြီးမားသောကြောက်မက်ဖွယ်အမှုများအားလုံး၌ ထိုသို့ဖြစ်၏။”

ကာဒေရှမြို့၌ ကျောက်ဆောင်မှ ရေကို ထုတ်ပေးခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား ဘုန်းအသရေ မပေးခဲ့သော ထိုအပြစ်တစ်ရပ်ကြောင့် မောရှေ၏အသက်တာ မထိခိုက်ခဲ့ပါက သူသည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး သေခြင်းကို မတွေ့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပြောင်းလဲခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သင်္ချိုင်းတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ နေရမည်မဟုတ်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်သည် မောရှေကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍ အိပ်ပျော်နေသော သူတော်စင်ကို ထမြောက်စေရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။ မောရှေအား ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစေ၍ သေခြင်း၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်စေခဲ့ခြင်းအတွက် စာတန်သည် မိမိအောင်မြင်ခဲ့သည်ဟု ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ “သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၍ မြေမှုန့်သို့ ပြန်ရမည်” (ကမ္ဘာဦး ၃:၁၉) ဟူသော ဘုရားသခင်၏စီရင်ချက်သည် သေသူတို့အပေါ် မိမိပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ပေးထားကြောင်း မဟာရန်သူက ကြေညာခဲ့သည်။ သင်္ချိုင်း၏အာဏာသည် တစ်ခါမျှ မချိုးဖျက်ခဲ့ရသေးဘဲ သင်္ချိုင်းထဲရှိသူအားလုံးကို မိမိ၏သုံ့ပန်းများအဖြစ် သူတောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူ၏မှောင်မိုက်သော အကျဉ်းထောင်မှ မည်သည့်အခါမျှ လွတ်မြောက်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေသူတို့အား အသက်ပေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေတော်မူသည်။ အသက်၏အရှင်နှင့် တောက်ပသောကောင်းကင်သားတို့သည် သင်္ချိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ စာတန်သည် မိမိ၏အုပ်စိုးမှုအတွက် စိုးရိမ်လာသည်။ မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ဟု တောင်းဆိုထားသော နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးရန် မိမိ၏ဆိုးညစ်သော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ သူရပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ကျွန်သည် မိမိ၏သုံ့ပန်းဖြစ်လာပြီဟု သူကြွားဝါသည်။ မောရှေပင် ဘုရားသခင်၏ပညတ္တိကျမ်းကို စောင့်ရှောက်နိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း၊ ထာဝရဘုရားအတွက်သာ ထိုက်တန်သော ဘုန်းအသရေကို မိမိအတွက် ယူခဲ့ကြောင်း—ထိုအပြစ်သည် စာတန်ကို ကောင်းကင်မှ နှင်ထုတ်စေခဲ့သော အပြစ်ပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ လွန်ကျူးခြင်းအားဖြင့် စာတန်၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့ကြောင်း သူကြေညာသည်။ မဟာသစ္စာဖောက်သည် ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်၍ မူလက ပြုလုပ်ခဲ့သော စွပ်စွဲချက်များကို တစ်ဖန်ထပ်မံပြောဆိုပြီး မိမိအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မတရားမှုနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏တိုင်ကြားချက်များကို ထပ်မံပြောဆိုသည်။

ခရစ်တော်သည် စာတန်နှင့် အငြင်းပွားရန် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချတော်မမူခဲ့ပေ။ သူ၏လှည့်ဖြားမှုများကြောင့် ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့်လုပ်ရပ်၊ ကောင်းကင်သားများစွာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းကို သူ့အား ပြန်လည်စွဲချက်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဧဒင်၌ ပြောဆိုခဲ့သော မုသားများကြောင့် အာဒံသည် အပြစ်ကျူးလွန်၍ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သေခြင်းကျရောက်လာခဲ့ခြင်းကိုလည်း သူညွှန်ပြနိုင်ခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ညည်းညူခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းသို့ သွေးဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ စာတန်၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် ခေါင်းဆောင်၏ ရှည်လျားစွာသည်းခံသော စိတ်ရှည်ခြင်းကို ပင်ပန်းစေကာ သတိမပြုမိသည့်အခိုက်တွင် သူ့အား လှည့်စား၍ သေခြင်း၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်စေခဲ့ကြောင်းကိုလည်း မောရှေအား သတိပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် အရာအားလုံးကို ခမည်းတော်ထံ အပ်နှံ၍ “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆုံးမတော်မူပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယုဒ ၉။ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ရန်သူနှင့် အငြင်းပွားခြင်း လုံးဝမပြုခဲ့ဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် လဲကျသွားသောရန်သူ၏အာဏာကို ချိုးဖျက်၍ သေသူတို့အား အသက်ပြန်ပေးသည့်အလုပ်ကို စတင်တော်မူခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စာတန်က မချေပနိုင်သော၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးအာဏာတော်၏ သက်သေဖြစ်သည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ထာဝရအတွက် သေချာစွာ အတည်ပြုခံခဲ့ရပြီ။ စာတန်သည် မိမိ၏သားကောင်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီ။ ဖြောင့်မတ်သော သေသူတို့သည် တစ်ဖန် အသက်ရှင်ကြမည်။

အပြစ်ကြောင့် မောရှေသည် စာတန်၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ကောင်းမှုအပေါ်တွင်မူ သူသည် သေခြင်း၏ တရားဝင်သုံ့ပန်းဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရွေးနုတ်ရှင်၏နာမတော်၌ မိမိ၏အခွင့်အရေးကို ကိုင်ဆောင်၍ မသေနိုင်သောအသက်သို့ ထမြောက်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ဘုန်းအသရေနှင့် ထွက်လာပြီး မိမိ၏ကယ်နုတ်ရှင်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏မြို့တော်သို့ တက်ကြွသွားသည်။

ခရစ်တော်၏ပူဇော်သက္ကာ၌ မိမိကိုယ်တိုင် ထင်ရှားဖော်ပြခဲ့သည်ထက် ယခင်က ဘုရားသခင်သည် မောရှေနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် တရားမျှတမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဤမျှထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား ခါနာန်ပြည်မှ ပိတ်ပင်ခဲ့ခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့ရမည့် သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို သင်ကြားရန်ဖြစ်သည်—ကိုယ်တော်သည် တိကျသောနာခံခြင်းကို တောင်းဆိုတော်မူပြီး မိမိတို့၏ဖန်ဆင်းရှင်အတွက် ထိုက်တန်သော ဘုန်းအသရေကို မိမိတို့အတွက် ယူဆောင်ခြင်းမှ လူတို့သတိပြုကြရမည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အမွေကို မိမိနှင့်အတူ ခံစားခွင့်ရရန် မောရှေတောင်းပန်ခဲ့သော ဆုတောင်းချက်ကို ကိုယ်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ကျွန်ကို မေ့လျော့ခြင်း၊ စွန့်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုရားသခင်သည် မောရှေခံခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်တော်မူသည်။ ပဋိပက္ခနှင့် စမ်းသပ်မှုများ ရှည်လျားသောနှစ်များတစ်လျှောက် သူပြုခဲ့သော သစ္စာရှိသောအမှုတိုင်းကို ကိုယ်တော် မှတ်သားတော်မူခဲ့သည်။ ပိသဂါတောင်ထိပ်၌ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား မြေကြီးပေါ်ရှိ ခါနာန်ထက် အဆမတန် ပိုမိုဘုန်းကြီးသော အမွေသို့ ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။

အရောင်ပြောင်းတောင်ပေါ်တွင် မောရှေသည် ဧလိယနှင့်အတူ ရှိခဲ့သည်။ ဧလိယသည် သေခြင်းမတွေ့ဘဲ ပြောင်းလဲခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခမည်းတော်ထံမှ သားတော်ထံသို့ အလင်းနှင့် ဘုန်းအသရေကို သယ်ဆောင်သူများအဖြစ် စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ရာစုနှစ်များစွာမတိုင်မီက မောရှေပြုခဲ့သော ဆုတောင်းချက်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ သူသည် မိမိလူတို့၏အမွေအတွင်းရှိ “ကောင်းမြတ်သောတောင်” ပေါ်တွင် ရပ်လျက် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ပေးထားသော ကတိတော်အားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်အတွက် သက်သေခံနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်၏အလွန်ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရသော ထိုလူ၏သမိုင်း၌ သေမျိုးလူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် ဖော်ပြခဲ့သော နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

မောရှေသည် ခရစ်တော်၏ပုံသက်သေဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား “သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အလယ်မှ၊ သင်တို့ညီအစ်ကိုတို့ထဲမှ ငါနှင့်တူသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို သင်တို့အဖို့ ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည်။ ထိုသူ၏စကားကို သင်တို့နားထောင်ရမည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ တရားဟောရာ ၁၈:၁၅။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား အစ္စရေးတပ်မကြီးများကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ခါနာန်ပြည်သို့ ဦးဆောင်ရန် မပြင်ဆင်မီ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု၏ကျောင်း၌ ဆုံးမလေ့ကျင့်ရန် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်တော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ခါနာန်သို့ ခရီးသွားနေသော ဘုရားသခင်၏အစ္စရေးလူမျိုးတို့၌ သူတို့၏ဘုရားသခင်၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ လူသားတို့၏သင်ကြားမှု မလိုအပ်သော တပ်မှူးတစ်ပါး ရှိသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများအားဖြင့် ပြည့်စုံစေခြင်းခံရပြီး “ကိုယ်တော်တိုင် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းကို ခံ၍ ဆင်းရဲဒုက္ခခံတော်မူသောကြောင့် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းခံရသူတို့ကို ကူညီနိုင်တော်မူ၏။” ဟေဗြဲ ၂:၁၀၊ ၁၈။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် မပြည့်စုံခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြခဲ့ပေ။ သို့သော် ကတိထားရာပြည်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် သေတော်မူခဲ့သည်။

“မောရှေသည် အနာဂတ်တွင် ပြောကြားရမည့်အရာများအတွက် သက်သေခံရန် အိမ်တော်တစ်ခုလုံး၌ ကျွန်ကဲ့သို့ သစ္စာရှိခဲ့၏။ ခရစ်တော်မူကား မိမိအိမ်တော်အပေါ် သားတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအိမ်တော်ကား ကျွန်ုပ်တို့ပင်ဖြစ်ကြ၏။ အဆုံးတိုင်အောင် မျှော်လင့်ခြင်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်စွဲထားလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအိမ်တော်ဖြစ်ကြ၏။” [ဟေဗြဲ ၃:၅၊ ၆]