အခန်း ၄၂—ပညတ်တော်ကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်း

 

အခန်း ၄၂—ပညတ်တော်ကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်း

ဤအခန်းသည် တရားဟောရာကျမ်း ၄ မှ ၆ အထိ၊ ၂၈ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ခါနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည့် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထာဝရဘုရားက မောရှေအား ကြေညာတော်မူ၏။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော ပရောဖက်သည် ယော်ဒန်မြစ်နှင့် ကတိထားရာပြည်ကို လှမ်းမြင်ရသည့် တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ရပ်လျက် မိမိလူမျိုးတို့၏ အမွေခံရမည့်ပြည်ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ဝင်စား၍ ကြည့်ရှုလေ၏။ ကာဒေရှ်အရပ်၌ မိမိပြုခဲ့သောအပြစ်ကြောင့် မိမိအပေါ် ချမှတ်ထားသော အမိန့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပေးနိုင်မည်လော။ သူသည် အလွန်အလေးအနက်ထား၍ “အို အရှင်ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ကိုယ်တော်၏ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကြီးသောလက်ရုံးကို ပြတော်မူခြင်းကို အစပြုတော်မူပြီ။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်များနှင့်အညီ၊ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးနှင့်အညီ ပြုနိုင်သောဘုရားသည် ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြေကြီး၌ဖြစ်စေ အဘယ်ဘုရားရှိသနည်း။ အကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါ၏၊ ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်သို့ ကူးသွား၍ ထိုကောင်းသောပြည်၊ ထိုကောင်းမြတ်သောတောင်နှင့် လေဗနုန်ကို မြင်ရပါစေ” ဟု ဆုတောင်းလေ၏။ တရားဟောရာကျမ်း ၃:၂၄-၂၇။

အဖြေမှာ “ဤအမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သင့်အတွက် လုံလောက်ပြီ။ ငါ့အား ဤအကြောင်းကို နောက်တစ်ဖန် မပြောနှင့်။ ပိသဂါတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်၍ အနောက်၊ မြောက်၊ တောင်၊ အရှေ့အရပ်သို့ မျက်စိကို မြှောက်ပြီး မျက်စိဖြင့် ကြည့်လော့။ အကြောင်းမူကား ဤယော်ဒန်မြစ်ကို သင်မကူးရ” ဟူ၍ ဖြစ်၏။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို မည်သည့်ညည်းညူမှုမျှမပြုဘဲ နာခံလေ၏။ ယခုတွင် သူ၏အကြီးမားဆုံးစိုးရိမ်မှုမှာ ဣသရေလအမျိုးအတွက် ဖြစ်၏။ သူခံစားပေးခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့၏ကောင်းကျိုးအတွက် မည်သူက ထိုမျှစိတ်ဝင်စားပေးမည်နည်း။ သူ၏အပြည့်အဝသောနှလုံးသားမှ “သခင်၊ အသားရှိသမျှတို့၏ဝိညာဉ်တို့၏ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်အပေါ်၌ လူတစ်ဦးကို ခန့်ထားတော်မူပါစေ။ ထိုသူသည် သူတို့ရှေ့မှာ ထွက်သွားနိုင်၍ သူတို့ရှေ့မှာ ဝင်လာနိုင်ပါစေ။ သူတို့ကို ထွက်စေ၍ သူတို့ကို ဝင်စေနိုင်ပါစေ။ သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရား၏အသင်းတော်သည် သိုးထိန်းမရှိသောသိုးများကဲ့သို့ မဖြစ်ပါစေနှင့်” ဟု ဆုတောင်းလေ၏။ တောလည်ရာကျမ်း ၂၇:၁၆၊ ၁၇။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိကျွန်၏ဆုတောင်းခြင်းကို နားထောင်တော်မူ၍ အဖြေမှာ “နုန်၏သား ယောရှုကိုယူလော့။ သူ၌ ဝိညာဉ်ရှိ၏။ သူ့အပေါ်၌ သင်၏လက်ကိုတင်လော့။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာရှေ့နှင့် ပရိသတ်အပေါင်းတို့ရှေ့တွင် သူ့ကိုထား၍ သူတို့မျက်မှောက်၌ သူ့အား တာဝန်ပေးလော့။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် နာခံစေရန် သင်၏ဂုဏ်အသရေအချို့ကို သူ့အပေါ်၌ တင်လော့” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အခန်းငယ် ၁၈-၂၀။ ယောရှုသည် မောရှေနှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ဉာဏ်ပညာ၊ စွမ်းရည်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိသူဖြစ်သောကြောင့် မောရှေ၏နေရာကို ဆက်ခံရန် ရွေးချယ်ခံရလေ၏။

မောရှေသည် အလွန်အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ပေးစကားနှင့်အတူ လက်တင်ခြင်းအားဖြင့် ယောရှုကို ဣသရေလတို့၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အလေးအနက်ထား၍ သီးခြားခန့်အပ်လေ၏။ သူသည် လက်ရှိအချိန်မှစ၍ အုပ်ချုပ်ရေးတွင်လည်း ပါဝင်ခွင့်ရလေ၏။ ယောရှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရား၏စကားတော်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် အသင်းတော်ထံသို့ ရောက်လာသည်မှာ “သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာရှေ့၌ ရပ်ရမည်။ ထိုသူသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဥရိမ်၏ စီရင်ချက်အတိုင်း သူ့အတွက် အကြံဉာဏ်တောင်းရမည်။ သူ၏စကားအတိုင်း သူတို့သည် ထွက်ရမည်၊ သူ၏စကားအတိုင်း ဝင်ရမည်။ သူနှင့်အတူ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့၊ အသင်းတော်အပေါင်းတို့လည်း ထိုသို့ပြုရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အခန်းငယ် ၂၁-၂၃။

ဣသရေလတို့၏ မြင်သာသောခေါင်းဆောင်ရာထူးကို မစွန့်လွှတ်မီ မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့လွတ်မြောက်လာခြင်း၏ သမိုင်းနှင့် တော၌ သူတို့ခရီးသွားခဲ့ကြပုံကို ပြန်လည်ဖော်ပြရန်၊ ထို့အပြင် သိနာတောင်မှ ပြောကြားခဲ့သော ပညတ်တော်ကိုလည်း ပြန်လည်တင်ပြရန် ညွှန်ကြားခံရလေ၏။ ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူသောအချိန်တွင် ထိုအချိန်အခါ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလေးအနက်မှုကို နားလည်နိုင်လောက်အောင် အသက်ကြီးသူများမှာ လက်ရှိအသင်းတော်ထဲတွင် အနည်းငယ်သာရှိကြ၏။ သူတို့သည် မကြာမီ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်၍ ကတိထားရာပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ရှေ့တွင် မိမိ၏ပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို တင်ပြ၍ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း၏ အခြေအနေအဖြစ် နာခံခြင်းကို သူတို့အပေါ်၌ ချမှတ်တော်မူမည်ဖြစ်၏။

မောရှေသည် သူ၏နောက်ဆုံးသတိပေးချက်များနှင့် တိုက်တွန်းဆုံးမချက်များကို ထပ်မံပြောကြားရန် လူတို့ရှေ့တွင် ရပ်လေ၏။ သူ၏မျက်နှာသည် သန့်ရှင်းသောအလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေ၏။ သူ၏ဆံပင်သည် အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြူဖွေးနေသော်လည်း သူ၏ကိုယ်ဟန်သည် ဖြောင့်မတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မျက်နှာသည် ကျန်းမာခြင်း၏ မလျော့ပါးသေးသော သန်စွမ်းမှုကို ဖော်ပြနေကာ မျက်လုံးများသည် ကြည်လင်၍ မမှေးမှိန်သေးပေ။ ထိုအချိန်သည် အရေးကြီးသောအချိန်ဖြစ်၍ သူသည် နက်ရှိုင်းသောခံစားချက်ဖြင့် သူတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၏ ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာကို ဖော်ပြလေ၏။

“ယခု သင်မမွေးမီ လွန်ခဲ့သောနေ့ရက်များကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်၌ လူကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောနေ့မှစ၍ ကောင်းကင်တစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်တိုင်အောင်ကိုလည်းကောင်း မေးမြန်းလော့။ ဤမျှကြီးမားသောအမှုမျိုး ဖြစ်ဖူးသလော၊ ထိုသို့သောအမှုမျိုးကို ကြားဖူးသလော။ သင်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ လူမျိုးတစ်မျိုးသည် မီးအလယ်မှ ဘုရားသခင်၏အသံတော် ပြောဆိုသည်ကို ကြားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသလော။ သို့မဟုတ် သင်တို့မျက်မှောက်၌ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် သင်တို့အတွက် ထာဝရဘုရား သင်တို့၏ဘုရားသခင် ပြုတော်မူသမျှအတိုင်း၊ စုံစမ်းခြင်း၊ နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ အံ့ဖွယ်အမှုများ၊ စစ်ပွဲ၊ တန်ခိုးကြီးသောလက်ရုံး၊ ဆန့်တန်းထားသောလက်ရုံးနှင့် ကြီးမားသောကြောက်မက်ဖွယ်အမှုများအားဖြင့် အခြားလူမျိုးအလယ်မှ မိမိအတွက် လူမျိုးတစ်မျိုးကို ယူဆောင်ရန် ဘုရားသခင် ကြိုးပမ်းတော်မူဖူးသလော။ ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ ထိုမှတစ်ပါး အခြားဘုရားမရှိကြောင်း သင်သိစေရန် ဤအမှုကို သင်၌ ပြတော်မူ၏။”

“ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ချစ်၍ ရွေးချယ်တော်မူသည်မှာ သင်တို့သည် အခြားလူမျိုးထက် အရေအတွက်ပိုများသောကြောင့် မဟုတ်။ သင်တို့သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ထက် အနည်းဆုံးဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ချစ်တော်မူသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်တို့ဘိုးဘေးများအား ကျိန်ဆိုထားသော သစ္စာတော်ကို စောင့်ရှောက်လိုသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် တန်ခိုးကြီးသောလက်ရုံးဖြင့် သင်တို့ကို ထုတ်ဆောင်၍ အဲဂုတ္တုမင်း ဖာရောဘုရင်၏လက်မှ ကျွန်ခံရာအိမ်မှ ရွေးနုတ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား သင်တို့၏ဘုရားသခင်သည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ သစ္စာရှိသောဘုရားဖြစ်တော်မူကြောင်းကို သိမှတ်ကြလော့။ ကိုယ်တော်ကို ချစ်၍ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်တော်နှင့် ကရုဏာတော်ကို မျိုးဆက်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်အောင် စောင့်ရှောက်တော်မူ၏။” တရားဟောရာကျမ်း ၇:၇-၉။

ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့၏ဒုက္ခများကို မောရှေအပေါ်သို့ ပုံချရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ယခုတွင် သူသည် မာန၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးခြင်း သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းတို့ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံနေရသည်ဟူသော သူတို့၏သံသယများ ပျောက်ကွယ်သွား၍ သူ၏စကားများကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ နားထောင်ကြလေ၏။ မောရှေသည် သူတို့၏အမှားများနှင့် သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ လွန်ကျူးမှုများကို သစ္စာရှိစွာ သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြလေ၏။ တော၌ ကြာရှည်စွာ လှည့်လည်သွားလာရခြင်းကြောင့် သူတို့သည် မကြာခဏ စိတ်မရှည်ဘဲ ပုန်ကန်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ခါနာန်ကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းနှောင့်နှေးမှုအတွက် ထာဝရဘုရား၌ အပြစ်မရှိ။ သူတို့ထက်ပင် ထိုအမှုကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ပို၍ဝမ်းနည်းတော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ ကတိထားရာပြည်ကို သူတို့အား ချက်ချင်းပိုင်ဆိုင်စေ၍ မိမိလူမျိုးကို ကယ်တင်ရာတွင် မိမိ၏တန်ခိုးကြီးခြင်းကို လူမျိုးအပေါင်းတို့ရှေ့၌ မပြနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်း၊ မာနနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့သည် ခါနာန်သို့ ဝင်ရန် အသင့်မဖြစ်ခဲ့ကြ။ ဘုရားသခင်သည် ထာဝရဘုရားဖြစ်တော်မူသော လူမျိုးကို သူတို့သည် မည်သို့မျှ ကိုယ်စားမပြုနိုင်ကြ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၌ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် စေတနာကောင်းခြင်းဟူသော အကျင့်စာရိတ္တ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူတို့၏ဘိုးဘေးများသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံ၍ ကိုယ်တော်၏စီရင်ချက်များအတိုင်း အုပ်ချုပ်ခံကာ ကိုယ်တော်၏စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပါက၊ သူတို့သည် အချိန်များစွာမတိုင်မီကပင် ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချနေထိုင်ပြီး ကြွယ်ဝချမ်းသာသော၊ သန့်ရှင်းသော၊ ပျော်ရွှင်သော လူမျိုးဖြစ်နေကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းမြတ်သောပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် နှောင့်နှေးခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်အသရေမဲ့စေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏မျက်မှောက်တွင် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းအသရေကို လျော့နည်းစေခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်၏ အကျင့်စာရိတ္တနှင့် တန်ဖိုးကို နားလည်သော မောရှေသည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား ပေးအပ်ထားသည့် စည်းမျဉ်းများကဲ့သို့ ပညာရှိ၊ ဖြောင့်မတ်၍ ကရုဏာပြည့်ဝသော စည်းမျဉ်းများကို အခြားမည်သည့်လူမျိုးကမျှ မရရှိခဲ့ကြောင်း အာမခံပြောကြားလေ၏။ “ကြည့်ရှုလော့” ဟု သူဆို၏။ “သင်တို့သွား၍ ပိုင်ဆိုင်ရမည့်ပြည်၌ ထိုသို့ပြုကြစေရန် ထာဝရဘုရား ငါ၏ဘုရားသခင် မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ငါသည် သင်တို့အား စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် စီရင်ချက်များကို သွန်သင်ပေးပြီ။ ထို့ကြောင့် ထိုအရာတို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ကျင့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဤစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များအားလုံးကို ကြားရသော လူမျိုးများ၏မျက်မှောက်၌ ဤအရာသည် သင်တို့၏ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်မှုဖြစ်၏။ သူတို့က ‘အကယ်စင်စစ် ဤကြီးမားသောလူမျိုးသည် ပညာရှိ၍ နားလည်တတ်သော လူမျိုးဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။”

မောရှေသည် “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဟောရပ်အရပ်၌ သင်ရပ်နေသောနေ့” ကို သူတို့၏အာရုံစိုက်စေခဲ့၏။ ထို့နောက် ဟေဗြဲလူအပေါင်းတို့အား “ငါတို့ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့တောင်းလျှောက်သမျှသောအမှုတို့၌ ငါတို့အနီး၌ ရှိတော်မူသကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမြတ်၍ ဘုရားသခင်အနီးရှိသော လူမျိုးအဘယ်မျှရှိသနည်း။ ယနေ့ ငါသည် သင်တို့ရှေ့၌ ချထားသော ဤပညတ်တော်အလုံးစုံကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် စီရင်ချက်များရှိသော အလွန်ကြီးမြတ်သော လူမျိုးအဘယ်မျှရှိသနည်း” ဟု စိန်ခေါ်လေ၏။ ယနေ့တွင်လည်း ဣသရေလတို့အား ထိုစိန်ခေါ်ချက်ကို ထပ်မံပြောနိုင်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှေးခေတ်မိမိလူမျိုးတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သော ပညတ်များသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အယဉ်ကျေးဆုံးသော လူမျိုးများ၏ ပညတ်များထက် ပို၍ပညာရှိ၊ ပို၍ကောင်းမွန်ပြီး ပို၍လူသားဆန်ကြ၏။ လူမျိုးတို့၏ပညတ်များသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းမခံရသေးသော နှလုံးသား၏ အားနည်းချက်များနှင့် ကိလေသာများ၏ အမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝကို ထင်ဟပ်စေသော အမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်ထား၏။

“ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကိုယူ၍ သံမီးဖိုထဲမှ ထုတ်ဆောင်တော်မူသည်” ဟု မောရှေက ကြေညာလေ၏။ “ကိုယ်တော်၏အမွေခံလူမျိုး ဖြစ်စေရန်” ဖြစ်၏။ မကြာမီ သူတို့ဝင်ရောက်ရမည့်ပြည်၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းအပေါ် အခြေအနေထား၍ သူတို့ပိုင်ဆိုင်ရမည့်ပြည်ကို သူတို့အား ဤသို့ဖော်ပြခဲ့၏။ ထိုကောင်းမြတ်သောပြည်၏ ကောင်းချီးများကို ဤမျှတောက်ပစွာ ပုံဖော်ပြခဲ့သူသည် သူတို့၏အပြစ်ကြောင့် သူ၏လူမျိုးတို့နှင့်အတူ ထိုအမွေကို မခံစားနိုင်ဘဲ ပိတ်ပင်ခံထားရကြောင်း သတိရသောအခါ ဣသရေလတို့၏နှလုံးသားများသည် ဤစကားများကြောင့် မည်မျှလှုပ်ရှားခဲ့မည်နည်း။

“ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကောင်းသောပြည်သို့ ဆောင်သွားတော်မူ၏”။ “သင်တို့ထွက်လာခဲ့သော အဲဂုတ္တုပြည်ကဲ့သို့ မဟုတ်။ ထိုပြည်၌ သင်သည် ဥယျာဉ်၌ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်သကဲ့သို့ မျိုးစေ့ကို ကြဲ၍ ခြေဖြင့် ရေလောင်းရ၏။ သင်သွား၍ ပိုင်ဆိုင်ရမည့်ပြည်မှာ တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများရှိသောပြည်၊ ကောင်းကင်မိုးရေကို သောက်သုံးသောပြည်ဖြစ်၏။” “ရေချောင်းများ၊ ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် တောင်ကုန်းများမှ စီးထွက်သော စမ်းရေများနှင့် နက်ရှိုင်းသောရေများရှိသောပြည်၊ ဂျုံ၊ မုယောစပါး၊ စပျစ်နွယ်ပင်၊ သဖန်းသီးပင်နှင့် သလဲပင်များရှိသောပြည်၊ သံလွင်ဆီနှင့် ပျားရည်ရှိသောပြည်၊ ထိုပြည်၌ သင်သည် အစာရှားပါးခြင်းမရှိဘဲ မုန့်ကိုစားရမည်၊ ထိုပြည်၌ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုအပ်ရ။ ထိုပြည်၏ကျောက်များသည် သံဖြစ်၍ ၎င်း၏တောင်ကုန်းများထဲမှ ကြေးနီကို တူးဖော်ရမည်။” “ထိုပြည်သည် ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင် စောင့်ရှောက်တော်မူသောပြည်ဖြစ်၏။ နှစ်စ၏အစမှစ၍ နှစ်ကုန်တိုင်အောင် ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင်၏မျက်စိသည် အစဉ်အမြဲ ထိုပြည်ပေါ်၌ ရှိ၏။” တရားဟောရာကျမ်း ၈:၇-၉၊ ၁၁:၁၀-၁၂။

“ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင်သည် သင်၏ဘိုးဘေး အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ကျိန်ဆို၍ ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသောပြည်သို့ သင့်ကို ဆောင်သွားပြီးလျှင်၊ သင်မဆောက်ခဲ့သော ကြီးမား၍ ကောင်းမွန်သောမြို့များ၊ သင်မဖြည့်ခဲ့သော ကောင်းသောအရာအပေါင်းနှင့် ပြည့်သောအိမ်များ၊ သင်မတူးခဲ့သော ရေတွင်းများ၊ သင်မစိုက်ခဲ့သော စပျစ်ဥယျာဉ်များနှင့် သံလွင်ပင်များကို ပေးတော်မူသောအခါ၊ သင်သည် စား၍ ဝပြီဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားကို မမေ့မလျော့စေရန် သတိပြုလော့။” “သင်တို့ကိုယ်ကို သတိပြုကြလော့။ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်ကို မမေ့မလျော့ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင်သည် လောင်သောမီးဖြစ်တော်မူ၍ မနာလိုသောဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။” သူတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မကောင်းမှုကို ပြုကြပါက မောရှေက “ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်၍ ပိုင်ဆိုင်ရန် သင်တို့သွားသောပြည်မှ မကြာမီ အမှန်ပင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုလေ၏။

ပညတ်တော်ကို လူထုရှေ့တွင် ပြန်လည်ဖော်ပြပြီးနောက် မောရှေသည် ဘုရားသခင်က သူ့အား ပေးတော်မူခဲ့သော ပညတ်များ၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် စီရင်ချက်များအားလုံး၊ ထို့အပြင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်နှင့်သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းများအားလုံးကို ရေးသားခြင်းအမှုကို ပြီးစီးစေ၏။ ထိုအရာများပါဝင်သော စာအုပ်ကို သင့်လျော်သော အရာရှိများထံ အပ်နှံထားပြီး သေတ္တာတော်၏ဘေးတွင် လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားလေ၏။ သို့သော် ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်သည် လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြည့်နေဆဲဖြစ်၏။ အလွန်မြင့်မြတ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော မိန့်ခွန်းတစ်ရပ်ဖြင့် နာခံခြင်းအပေါ် အခြေအနေထား၍ သူတို့ရရှိမည့် ကောင်းချီးများနှင့် လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် လိုက်ပါလာမည့် ကျိန်ခြင်းများကို သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြလေ၏။

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏အသံကို စေ့စေ့နားထောင်၍ ယနေ့ ငါမှာထားသော ပညတ်တော်အလုံးစုံတို့ကို စောင့်ရှောက်ကျင့်ဆောင်လျှင်” “မြို့၌ သင်သည် မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်၊ လယ်ပြင်၌လည်း မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်။” “သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာ၏အသီး၊ သင်၏မြေ၏အသီး၊ သင်၏တိရစ္ဆာန်တို့၏အသီး” တို့၌လည်း မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်။ “သင်၏တောင်းနှင့် သိုလှောင်ရာတို့သည် မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်။ သင်ဝင်လာသောအခါ မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်၊ သင်ထွက်သွားသောအခါလည်း မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်။ သင့်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ထလာသော သင်၏ရန်သူများကို ထာဝရဘုရားသည် သင့်မျက်မှောက်၌ ရှုံးနိမ့်စေတော်မူမည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏သိုလှောင်ရာများနှင့် သင်လက်တင်လုပ်ဆောင်သမျှတို့၌ ကောင်းချီးကို အမိန့်ပေးတော်မူမည်။”

“သို့သော် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏အသံကို နားမထောင်ဘဲ ယနေ့ ငါမှာထားသော ပညတ်တော်များနှင့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များအားလုံးကို စောင့်ရှောက်ကျင့်ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်လျှင်၊ ဤကျိန်ခြင်းအလုံးစုံတို့သည် သင့်အပေါ်သို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆောင်သွားမည့် လူမျိုးအပေါင်းတို့အလယ်၌ သင်သည် အံ့ဩဖွယ်ရာ၊ စကားပုံနှင့် ကဲ့ရဲ့စရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို မြေကြီးစွန်းတစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်တိုင်အောင် လူမျိုးအပေါင်းတို့အလယ်သို့ ကွဲပြားစေလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ သင်နှင့် သင်၏ဘိုးဘေးများ မသိခဲ့သော သစ်သားနှင့် ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်သော အခြားဘုရားများကို ဝတ်ပြုရလိမ့်မည်။ ထိုလူမျိုးတို့အလယ်၌ သင်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မတွေ့ရ၊ သင်၏ခြေဖဝါးသည်လည်း အနားယူရာကို မရ။ ထာဝရဘုရားသည် ထိုအရပ်၌ သင့်အား တုန်လှုပ်သောနှလုံး၊ မျက်စိမှေးမှိန်ခြင်းနှင့် စိတ်နှလုံးဝမ်းနည်းခြင်းကို ပေးတော်မူမည်။ သင်၏အသက်သည် သင့်ရှေ့တွင် မသေချာမရေရာဘဲ ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နေ့ညမပြတ် သင်သည် ကြောက်ရွံ့ရမည်၊ သင်၏အသက်ကိုလည်း ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိရ။ နံနက်အချိန်တွင် ‘ညနေဖြစ်ပါစေ’ ဟု သင်ဆိုရမည်။ ညနေအချိန်တွင်လည်း ‘နံနက်ဖြစ်ပါစေ’ ဟု သင်ဆိုရမည်။ အကြောင်းမှာ သင်၏နှလုံးသား၌ရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်၏မျက်စိဖြင့် မြင်ရမည့်အရာကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်၏။”

ဗျာဒိတ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ခေတ်ကာလများစွာကို ဝေးဝေးလှမ်းမျှော်ကြည့်လျက် မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးအဖြစ် နောက်ဆုံးပြိုလဲပျက်စီးခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းများနှင့် ရောမစစ်တပ်များ၏ ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကို ပုံဖော်ပြလေ၏။ “ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးစွန်းမှ၊ အဝေးအရပ်မှ သင့်အပေါ်သို့ လူမျိုးတစ်မျိုးကို လင်းယုန်ပျံသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆောင်လာတော်မူမည်။ ထိုလူမျိုး၏ဘာသာစကားကို သင်နားမလည်ရ။ မျက်နှာကြမ်းတမ်းသော လူမျိုးဖြစ်၍ အသက်ကြီးသူ၏အဆင့်အတန်းကို မလေးစား၊ လူငယ်ကိုလည်း မျက်နှာသာမပေး။”

ရာစုနှစ်များစွာကြာပြီးနောက် တိတုလက်ထက် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံထားစဉ် မြေပြင်တစ်ပြင်လုံး လုံးဝပျက်စီးခြင်းနှင့် လူတို့ခံစားခဲ့ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဆင်းရဲဒုက္ခကို ထင်ရှားစွာ ပုံဖော်ပြထားသည်။ “သူသည် သင့်ကို ဖျက်ဆီးသည်တိုင်အောင် သင်၏တိရစ္ဆာန်တို့၏အသီးနှင့် သင်၏မြေ၏အသီးကို စားလိမ့်မည်။ သင်ယုံကြည်အားကိုးသော သင်၏မြေတစ်လျှောက်လုံးရှိ မြင့်မား၍ ခိုင်ခံ့သောမြို့ရိုးများ ပြိုကျသည်အထိ သင်၏မြို့တံခါးအလုံးစုံတို့ကို သူသည် ဝိုင်းရံလိမ့်မည်။ သင်၏ရန်သူတို့သည် သင့်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခပေး၍ ကျပ်တည်းစေသောအခါ၊ ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင် ပေးတော်မူသော သင်၏သားသမီးတို့၏ အသား၊ သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်သောအသီးကိုပင် သင်စားရလိမ့်မည်။” “သင်တို့အထဲ၌ နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ နူးညံ့လွန်းသဖြင့် ခြေဖဝါးကို မြေပေါ်ချရန်ပင် မဝံ့သော မိန်းမသည် သူ၏ရင်ခွင်၌ရှိသော ခင်ပွန်းအပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သူမွေးဖွားမည့် သားသမီးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း မျက်စောင်းထိုးလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သင်၏ရန်သူသည် သင့်မြို့တံခါးများ၌ သင့်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခပေး၍ ဝိုင်းရံကျပ်တည်းစဉ် အရာခပ်သိမ်းကို လိုအပ်နေသောကြောင့် တိတ်တဆိတ် သူတို့ကို စားလိမ့်မည်။”

မောရှေသည် ဤအထင်ကြီးဖွယ်စကားများဖြင့် နိဂုံးချုပ်လေ၏။ “ယနေ့ သင်တို့တဘက်၌ သက်သေဖြစ်စေရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ငါခေါ်ထား၏။ သင်တို့ရှေ့၌ အသက်နှင့်သေခြင်း၊ ကောင်းချီးနှင့်ကျိန်ခြင်းကို ငါထားပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် အသက်ရှင်နိုင်ရန် အသက်ကို ရွေးချယ်လော့။ သင်သည် ထာဝရဘုရား သင်၏ဘုရားသခင်ကို ချစ်၍ ကိုယ်တော်၏အသံကို နာခံကာ ကိုယ်တော်၌ မှီဝဲနိုင်ရန် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် သင်၏အသက်ဖြစ်တော်မူ၍ သင်၏အသက်တာရှည်ခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ဘိုးဘေး အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူသောပြည်၌ သင်သည် နေထိုင်နိုင်ရန် ဖြစ်၏။” တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၉၊ ၂၀။

ဤအမှန်တရားများကို လူတိုင်း၏စိတ်ထဲ၌ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စွဲမှတ်စေရန် ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်သည် ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းသောကဗျာအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားလေ၏။ ဤသီချင်းသည် သမိုင်းကြောင်းသာမက ပရောဖက်ပြုချက်လည်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် အတိတ်က ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးတို့အပေါ် အံ့ဖွယ်အမှုများ ပြုတော်မူခဲ့ပုံကို ပြန်လည်ဖော်ပြရုံသာမက အနာဂတ်၏ ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်များ၊ ခရစ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူသောအခါ သစ္စာရှိသူတို့၏ နောက်ဆုံးအောင်မြင်ခြင်းကိုလည်း ကြိုတင်ဖော်ပြထား၏။ လူတို့အား ဤကဗျာဆန်သောသမိုင်းကို အလွတ်ကျက်မှတ်၍ မိမိတို့၏သားသမီးများနှင့် သားသမီးတို့၏သားသမီးများအား သင်ကြားပေးရန် ညွှန်ကြားထား၏။ သူတို့ဝတ်ပြုရန် စုဝေးသောအခါ အသင်းတော်က သီဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏နေ့စဉ်လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်နေစဉ်တွင်လည်း လူတို့က ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုရမည်ဖြစ်၏။ ဤစကားများကို မိမိတို့၏သားသမီးများ၏ နူးညံ့လွယ်သောစိတ်များထဲ၌ ထိုသို့စွဲမှတ်စေရန်မှာ မိဘတို့၏တာဝန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားများကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့စေရန် ဖြစ်၏။

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် အထူးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သူများနှင့် ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ပညတ်ချက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် နာခံခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို သူတို့အပေါ်၌ အထူးသဖြင့် စွဲမှတ်စေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့မှတစ်ဆင့် သူတို့၏သားသမီးများနှင့် သားသမီးတို့၏သားသမီးများအပေါ်၌လည်း စွဲမှတ်စေရမည်ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ “သင်၏သားသမီးတို့အား ထိုအရာများကို စေ့စေ့သွန်သင်ရမည်။ သင်သည် အိမ်၌ထိုင်သောအခါလည်းကောင်း၊ လမ်း၌သွားသောအခါလည်းကောင်း၊ အိပ်ရာဝင်သောအခါလည်းကောင်း၊ အိပ်ရာထသောအခါလည်းကောင်း ထိုအရာတို့ကို ပြောရမည်။ ထိုအရာတို့ကို သင်၏အိမ်တံခါးတိုင်များနှင့် သင်၏မြို့တံခါးများပေါ်၌ ရေးထားရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

နောင်အခါ သူတို့၏သားသမီးများက “ထာဝရဘုရား ငါတို့၏ဘုရားသခင်က သင်တို့အား မှာထားတော်မူသော သက်သေခံချက်များ၊ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် စီရင်ချက်များသည် အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း” ဟု မေးမြန်းလာသောအခါ မိဘတို့သည် ဘုရားသခင်က သူတို့အပေါ် ပြုတော်မူခဲ့သော ကျေးဇူးပြုခြင်း၏ သမိုင်းကို ပြန်လည်ပြောပြရမည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မည်သို့အမှုတော်ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့ကြောင်း၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို နာခံနိုင်ရန် မည်သို့ပြုတော်မူခဲ့ကြောင်း ပြောပြ၍ “ထာဝရဘုရားသည် ဤစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်အလုံးစုံတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြုရန် မှာထားတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားကို ကျွန်ုပ်တို့ကြောက်ရွံ့ရန်လည်း မှာထားတော်မူ၏။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် အစဉ်အမြဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ကောင်းကျိုးအတွက်ဖြစ်၍ ယနေ့ကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ရှင်စောင့်ရှောက်နိုင်ရန် ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရား ငါတို့၏ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ကိုယ်တော်မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ဤပညတ်တော်အလုံးစုံတို့ကို စောင့်ရှောက်ကျင့်ဆောင်လျှင် ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု သူတို့အား ကြေညာရမည်ဖြစ်၏။