အခန်း ၂၉—စာတော်ကို ဆန့်ကျင်သော စာတန်၏ ရန်ငြိုး
ဘုရားသခင်၏ စာတော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် စာတန်၏
ပထမဆုံးကြိုးပမ်းမှုကို အပြစ်ကင်းစင်သော ကောင်းကင်သားများအကြားတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ရာ
အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ အောင်မြင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကောင်းကင်တမန်များစွာတို့သည်
လှည့်ဖြားခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် စာတန်၏ ထင်ရှားသော အောင်ပွဲသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့်
ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲခွာခြင်းနှင့် ကောင်းကင်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းတို့ကို
ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ပဋိပက္ခသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားသောအခါ စာတန်သည်
ထပ်မံ၍ အသာရရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူသည် လွန်ကျူးခြင်းအားဖြင့် သူ၏သုံ့ပန်းဖြစ်လာပြီး
လူ၏နိုင်ငံတော်သည်လည်း အကြီးမားဆုံးသူပုန်၏ လက်ထဲသို့ သစ္စာဖောက်အပ်နှံခံခဲ့ရသည်။
ယခုတွင် စာတန်အတွက် လွတ်လပ်သောနိုင်ငံတော်တစ်ခု တည်ထောင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့်
သူ၏သားတော်၏ အာဏာကို အံတုရန် လမ်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော်
ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကြောင့် လူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သဟဇာတဖြစ်လာနိုင်ရန်၊
ကိုယ်တော်၏စာတော်ကို နာခံနိုင်ရန်၊ လူနှင့် မြေကြီးနှစ်ရပ်စလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင်
ဆိုးယုတ်သူ၏အာဏာမှ ရွေးနုတ်ခံရနိုင်ရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စာတန်သည် ထပ်မံရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ထိုရှုံးနိမ့်မှုကို
အောင်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ လှည့်ဖြားမှုကို
ထပ်မံအသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျဆုံးသွားသော လူမျိုးနွယ်အတွင်း ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန်
ယခုအခါ ဘုရားသခင်သည် လူအား ကိုယ်တော်၏စာတော်ကို လွန်ကျူးခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းမှာ
မတရားကြောင်း ပုံဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ရလဒ်မည်သို့ဖြစ်မည်ကို
သိတော်မူလျက်နှင့် လူကို စမ်းသပ်ခြင်းခံရသောအခြေအနေသို့ ရောက်စေပြီး အပြစ်ပြုကာ
ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုတော်မူသနည်း” ဟု
လိမ္မာပါးနပ်သော သွေးဆောင်သူက ဆိုခဲ့သည်။ ထိုအခါ အာဒံ၏သားသမီးများသည် လူအား
နောက်ထပ်စမ်းသပ်ခွင့်တစ်ကြိမ် ပေးခဲ့သော အလွန်ရှည်လျားသော သည်းခံကရုဏာတော်ကို
မေ့လျော့ကာ၊ ကောင်းကင်ဘုရင်အတွက် သူတို့၏ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော
အံ့ဩဖွယ်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို မစဉ်းစားဘဲ သွေးဆောင်သူ၏စကားကို
နားထောင်ကာ စာတန်၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောအာဏာမှ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်သည့်
တစ်ပါးတည်းသောအရှင်ကိုပင် ညည်းညူကြသည်။
ယနေ့တွင်လည်း ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို
ဆန့်ကျင်သည့် ထိုတူညီသော ပုန်ကန်ညည်းညူသံကို ပဲ့တင်ထပ်နေကြသည်။ လူအား
ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှုမှ ဖယ်ရှားခြင်းသည် အသိဉာဏ်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ်
သူ၏အခွင့်အရေးကို လုယူပြီး စက်ရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်စေမည်ကို သူတို့မမြင်ကြပါ။
အလိုဆန္ဒကို အတင်းအကျပ်ချုပ်ကိုင်ရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ လူကို
လွတ်လပ်စွာ ကိုယ်ကျင့်တရားရွေးချယ်နိုင်သော သတ္တဝါအဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသည်။
အခြားကမ္ဘာများရှိ နေထိုင်သူများကဲ့သို့ပင် သူသည် နာခံခြင်း၏ စမ်းသပ်မှုကို
ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း မကောင်းမှုကို လိုက်လျောခြင်းသည် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည့်
အခြေအနေမျိုးသို့ သူ့ကို ဘယ်သောအခါမျှ မပို့ဆောင်ပါ။ သူ မခုခံနိုင်သော
သွေးဆောင်မှု သို့မဟုတ် စမ်းသပ်မှုမျိုးကို သူ့ထံသို့ ရောက်လာရန် ခွင့်မပြုပါ။
စာတန်နှင့် ပဋိပက္ခတွင် လူသည် ဘယ်သောအခါမျှ ရှုံးနိမ့်ရန်မလိုအပ်စေရန်
ဘုရားသခင်သည် လုံလောက်ပြည့်စုံသော အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။
မြေကြီးပေါ်တွင် လူတို့တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ
ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးနီးပါးသည် ပုန်ကန်သူများ၏အတန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ စာတန်သည်
တစ်ဖန် အောင်ပွဲရရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် အနန္တတန်ခိုးတော်သည် မတရားမှု၏
လုပ်ဆောင်မှုကို တစ်ဖန် ရပ်တန့်စေခဲ့ပြီး ရေကြီးခြင်းအားဖြင့် မြေကြီးကို ၎င်း၏
ကိုယ်ကျင့်တရားညစ်ညမ်းမှုမှ သန့်စင်စေခဲ့သည်။
ပရောဖက်က ဤသို့ဆိုသည်။ “ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်းများသည်
မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိသောအခါ ကမ္ဘာသားတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သင်ယူကြလိမ့်မည်။
မတရားသောသူအား ကျေးဇူးပြုသော်လည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မသင်ယူ၊ ... ထာဝရဘုရား၏
ဘုန်းအာနုဘော်ကိုလည်း မမြင်ရ။” [ဟေရှာယ ၂၆:၉၊ ၁၀] ထို့ကြောင့် ရေကြီးပြီးနောက်တွင်
ဖြစ်ခဲ့သည်။ တရားစီရင်ခြင်းများမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ မြေကြီးသားတို့သည် တစ်ဖန်
သခင်ဘုရားကို ပုန်ကန်ကြပြန်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်နှင့် စီရင်ထုံးတို့ကို ကမ္ဘာက
နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပယ်ချခဲ့သည်။ ရေကြီးခြင်းမတိုင်မီ လူတို့နှင့်
နောဧ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာကို ပယ်ဖျက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ
ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံနှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၍ မိမိ၏စာတော်ကို
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်လာစေရန် လူမျိုးတစ်မျိုးကို မိမိအတွက်
ရွေးယူခဲ့သည်။ ထိုလူမျိုးကို သွေးဆောင်၍ ဖျက်ဆီးရန် စာတန်သည် ချက်ချင်းပင်
သူ၏ထောင်ချောက်များကို စတင်ချထားခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏သားသမီးများသည်
အယူမတူသောသူတို့နှင့် အိမ်ထောင်ပြုရန်နှင့် သူတို့၏ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ရန်
သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ပြီး
သူ၏သစ္စာရှိမှုသည် စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းအတွက် အမြဲတမ်းသက်သေခံချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုအလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် စာတန်သည် ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများ၏ မနာလိုမှုမှတစ်ဆင့်
လုပ်ဆောင်ကာ သူ့ကို အယူမတူသောပြည်တွင် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားစေခဲ့သည်။ သို့သော်
ဘုရားသခင်သည် အဖြစ်အပျက်များကို မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ထိန်းချုပ်တော်မူသဖြင့်
အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့အား မိမိကိုယ်တော်အကြောင်း သိကျွမ်းခြင်းကို
ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပေါတိဖာ၏အိမ်၌လည်းကောင်း၊ ထောင်ထဲ၌လည်းကောင်း ယောသပ်သည်
ပညာသင်ကြားမှုနှင့် လေ့ကျင့်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအရာတို့သည် ဘုရားသခင်ကို
ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ နိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးချုပ်အဖြစ်
သူ၏မြင့်မြတ်သောရာထူးအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ဖာရောဘုရင်တို့၏ နန်းတော်မှ
သူ၏သြဇာသည် တစ်ပြည်လုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာသည်
အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည်လည်း
ကြီးပွားချမ်းသာလာကြပြီး ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူတို့သည် ကျယ်ပြန့်သော သြဇာကို
သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဘာသာတရားအသစ်သည်
လူတို့၏နှစ်သက်မှုကို ရရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်ကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိ၌ရှိသော ရန်ငြိုးဖြင့် စာတန်၏ လှုံ့ဆော်မှုကိုခံရပြီး
သူတို့သည် အလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။
နန်းတော်အမွေဆက်ခံမည့်သူ၏ ပညာရေးကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ထံ အပ်နှံထားခဲ့ပြီး
ဘုရားသခင်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာ ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအပေါ်
ဇွဲလုံ့လပြင်းပြခြင်းတို့သည် အနာဂတ်ဘုရင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံသွင်းခဲ့ကာ
ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အပေါ် ရက်စက်ခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
မောရှေသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း
လေးဆယ်အတွင်း ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် အောင်မြင်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမိုမှေးမှိန်လာသည်။
ဘုရင်နှင့် လူတို့သည် မိမိတို့၏အာဏာကို ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူကြပြီး
အစ္စရေးတို့၏ဘုရားသခင်ကို ပြက်ရယ်ပြုကြသည်။ ထိုအရာသည် မောရှေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော
ဖာရောဘုရင်ထံတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲခေါင်းဆောင်သည်
“အစ္စရေးတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား” ထံမှ သတင်းစကားကို ကိုင်ဆောင်၍ ဘုရင်ရှေ့သို့
ရောက်လာသောအခါ စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို မသိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ
ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို အံတုခြင်းကြောင့် “ထာဝရဘုရားကား အဘယ်သူနည်း။ ထိုအသံကို
ငါနားထောင်ရမည်အကြောင်း၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ... ထာဝရဘုရားကို ငါမသိ” ဟု
ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ အစမှအဆုံးတိုင် ဖာရောဘုရင်၏ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို
ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် မသိခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မုန်းတီးခြင်းနှင့် အံတုခြင်းကြောင့်
ဖြစ်ခဲ့သည်။
အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာကို
အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပယ်ချခဲ့ကြသော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား နောင်တရရန်
အခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ခေတ်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်သည် အစ္စရေးတို့အတွက်
ခိုလှုံရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အား ပြသခဲ့သော ကြင်နာမှုကြောင့်
ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသည်။ ယခုတွင် အမျက်ထွက်ရန် နှေးကွေး၍ သနားကရုဏာကြွယ်ဝသော
သည်းခံတော်မူသောအရှင်သည် တရားစီရင်ခြင်းတစ်ခုစီကို မိမိ၏အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန်
အချိန်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ကိုးကွယ်ခဲ့သော အရာဝတ္ထုများကြောင့်ပင်
ကျိန်ခြင်းခံရကာ ထာဝရဘုရား၏တန်ခိုးကို သက်သေအထောက်အထားအဖြစ် ရရှိခဲ့ကြပြီး၊
အလိုရှိသူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံ၍ ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်းများမှ
လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရင်၏ အစွဲအလမ်းနှင့် ခေါင်းမာမှုတို့ကြောင့်
ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာ ပျံ့နှံ့လာပြီး အဲဂုတ္တုလူများစွာတို့သည်
ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံလာကြသည်။
အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် အယူမတူသူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းကာ
သူတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို အတုယူရန် အလွန်သဘောထားရှိသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည်
သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဆင်းသွားခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင်
ယောသပ်၏သြဇာသည် ကျယ်ပြန့်စွာ သက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့ သီးခြားလူမျိုးအဖြစ်
ဆက်လက်တည်ရှိရန် အခြေအနေများလည်း အဆင်ပြေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဲဂုတ္တုလူတို့၏
အလွန်ရိုင်းစိုင်းသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ ထိုပြည်၌
နေထိုင်ခဲ့သည့် နောက်ပိုင်းကာလအတွင်း သူတို့ခံရသော ရက်စက်မှုနှင့်
ဖိနှိပ်မှုတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ရွံရှာစေပြီး သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏
ဘုရားသခင်ထံ ခိုလှုံရန် ပြေးလာစေသင့်သည်။ သို့သော် ထိုဘုရားသခင်၏စောင့်ရှောက်ပေးမှုကိုပင်
စာတန်သည် မိမိရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးချကာ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ စိတ်များကို
မှောင်မိုက်စေပြီး သူတို့၏အယူမတူသော သခင်များ၏ အကျင့်များကို အတုယူစေခဲ့သည်။
အဲဂုတ္တုလူတို့သည် တိရစ္ဆာန်များကို အလွန်အယူသီးစွာ ရိုသေကြသောကြောင့်
ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ကျွန်ဘဝအတွင်း ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို မဆက်သနိုင်ခဲ့ကြပါ။
ထို့ကြောင့် ဤအမှုတော်အားဖြင့် သူတို့၏စိတ်များသည် ကြီးမြတ်သော
ယဇ်ပူဇော်သက္ကာထံသို့ မညွှန်ပြနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည်
အားနည်းလာခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို လွတ်မြောက်စေမည့်အချိန် ရောက်လာသောအခါ
စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ရန် မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့သည်။
လူနှစ်သန်းကျော် ပါဝင်သော ထိုကြီးမားသောလူမျိုးကို မသိနားမလည်ခြင်းနှင့်
အယူသီးခြင်းအတွင်း ထိန်းသိမ်းထားရန် သူဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ကောင်းချီးပေး၍
တိုးပွားစေမည်၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အင်အားကြီးသောလူမျိုးဖြစ်စေမည်၊
ထိုသူတို့မှတစ်ဆင့် မိမိအလိုတော်အကြောင်း အသိပညာကို ဖော်ပြမည်၊ မိမိ၏စာတော်ကို
စောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ပြုလုပ်မည်ဟု ကတိပြုထားသော ထိုလူမျိုးကိုပင် စာတန်သည်
မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝအတွင်း ထားရှိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့်
သူတို့၏စိတ်ထဲမှ ဘုရားသခင်အကြောင်း အမှတ်ရခြင်းကို ဖျောက်ဖျက်လိုခဲ့သည်။
ဘုရင်ရှေ့တွင် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်သောအခါ စာတန်သည်
ထိုအမှုများ၏ သြဇာကို တန်ပြန်ရန်နှင့် ဖာရောဘုရင်အား ဘုရားသခင်၏ အထွတ်အမြတ်အာဏာကို
ဝန်ခံပြီး ကိုယ်တော်၏အမိန့်ကို နာခံခြင်းမှ တားဆီးရန် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။
စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏အမှုကို အတုယူကာ ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန်
မိမိ၏တန်ခိုးရှိသမျှဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရလဒ်မှာ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးနှင့်
ဘုန်းတော်ကို ပိုမိုကြီးမားစွာ ဖော်ပြရန် လမ်းကိုသာ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး
အစ္စရေးလူမျိုးတို့နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ခုလုံးအတွက် စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော
ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို ပိုမိုထင်ရှားစေခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို
ကြီးမားစွာဖော်ပြခြင်းနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘုရားများအားလုံးအပေါ်
တရားစီရင်ခြင်းများအားဖြင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ကယ်လွှတ်တော်မူခဲ့သည်။
“ကိုယ်တော်သည် မိမိလူတို့ကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏၊
မိမိရွေးကောက်သောသူတို့ကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ... သူတို့သည်
ကိုယ်တော်၏စီရင်ထုံးများကို စောင့်ရှောက်၍ ကိုယ်တော်၏ဥပဒေများကို
လိုက်နာကြစေရန်တည်း။” [ဆာလံ ၁၀၅:၄၃-၄၅] ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကျွန်ဘဝမှ
ကယ်လွှတ်တော်မူပြီး ကောင်းသောပြည်တစ်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြုတော်မူသည်။
ထိုပြည်သည် သူ၏စောင့်ရှောက်မှုအရ သူတို့၏ရန်သူများမှ ခိုလှုံရာအဖြစ်
ပြင်ဆင်ထားသောပြည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အတောင်တော်အရိပ်အောက်တွင်
နေထိုင်နိုင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိထံသို့ ခေါ်ဆောင်၍
ထာဝရလက်တော်များဖြင့် ဝန်းရံတော်မူမည်။ သူတို့အပေါ် ပြုတော်မူခဲ့သမျှ
ကောင်းကျိုးနှင့် ကရုဏာအတွက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရာတွင် အသက်ရှင်တော်မူသော
ဘုရားသခင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်ရှေ့၌ အခြားဘုရားများကို မထားရန်၊ ကိုယ်တော်၏နာမကို
ချီးမြှောက်၍ မြေကြီးပေါ်တွင် ဘုန်းထင်ရှားစေရန်သာ သူတို့ထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံနေစဉ် အစ္စရေးလူမျိုးများစွာတို့သည်
ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို အလွန်အမင်း မေ့လျော့သွားခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများကို
အယူမတူသူတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် ရောနှောထားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို
သိနာတောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး ထိုနေရာတွင် မိမိ၏အသံတော်ဖြင့် ကိုယ်တော်၏စာတော်ကို
ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။
စာတန်နှင့် ဆိုးညစ်သောကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုနေရာ၌
ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အား စာတော်ကို ကြေညာနေစဉ်တွင်ပင် စာတန်သည်
သူတို့ကို အပြစ်ပြုရန် သွေးဆောင်ဖို့ ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော
ထိုလူမျိုးကို ကောင်းကင်၏ရှေ့မှောက်၌ပင် ဆွဲခွာသွားစေလိုခဲ့သည်။ သူတို့ကို
ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ဦးဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ကိုးကွယ်ခြင်းအားလုံး၏
ထိရောက်မှုကို ဖျက်ဆီးမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိထက် မမြင့်မြတ်သောအရာကို
ကိုးကွယ်ခြင်း၊ မိမိလက်ဖြင့်ပြုလုပ်သောအရာဖြင့် ကိုယ်စားပြုနိုင်သည့်အရာကို
ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် လူသည် မည်သို့မြင့်မြတ်လာနိုင်မည်နည်း။ အကန့်အသတ်မရှိသော
ဘုရားသခင်၏တန်ခိုး၊ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် ဘုန်းတော်တို့ကို လူတို့သည်
အလွန်မျက်စိကန်းလာ၍ ထုလုပ်သောရုပ်တုဖြင့်ပင်ဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ်
တွားသွားသတ္တဝါဖြင့်ပင်ဖြစ်စေ ကိုယ်စားပြုလာနိုင်ကြလျှင်၊ မိမိတို့ဖန်ဆင်းရှင်၏
ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံရသော မိမိတို့၏ မြင့်မြတ်သောဆက်နွှယ်မှုကိုပင်
မေ့လျော့ကာ ထိုစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်း၍ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာများရှေ့၌
ဦးညွှတ်နိုင်ကြလျှင် အကျင့်ပျက်ခြင်းအတွက် လမ်းပွင့်သွားမည်ဖြစ်သည်။ နှလုံးသား၏
ဆိုးညစ်သောအလိုဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ စာတန်သည် အပြည့်အဝ
အုပ်စိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သိနာတောင်ခြေရင်း၌ပင် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို
ဖြိုဖျက်ရန် မိမိ၏အစီအစဉ်များကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်၌ စတင်ခဲ့သော
အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်၌ ရှိနေသော
လေးဆယ်ရက်အတွင်း စာတန်သည် သံသယ၊ အယူဖောက်ပြန်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုတို့ကို
လှုံ့ဆော်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်လူမျိုး
အစ္စရေးလူမျိုးတို့ထံ အပ်နှံရန် စာတော်ကို ရေးသားနေစဉ် အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည်
ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ငြင်းပယ်ကာ ရွှေဘုရားများကို တောင်းဆိုနေကြသည်။
မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်သော အထံတော်မှ စာတော်၏
စည်းမျဉ်းများကို ယူဆောင်၍ ဆင်းလာသောအခါ သူတို့ကို အမိန့်တော်များကို
ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အံတုကာ ရွှေရုပ်တုရှေ့တွင် ကိုးကွယ်နေကြသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။
အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ထာဝရဘုရားအား ဤမျှရဲတင်းစွာ စော်ကား၍
ဘုရားကိုပြစ်မှားစေရန် ဦးဆောင်ခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် သူတို့၏ပျက်စီးခြင်းကို
ဖြစ်စေရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ယုတ်ညံ့ပျက်စီးနေကြပြီး
ဘုရားသခင်ပေးအပ်ထားသော အခွင့်ထူးများနှင့် ကောင်းချီးများကိုလည်းကောင်း၊
မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် အလေးအနက်ပြုထားသော သစ္စာရှိမည်ဟူသည့်
ကတိများကိုလည်းကောင်း လုံးဝမသိတော့သည့်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို မိမိထံမှ
ကွာရှင်း၍ ပျက်စီးခြင်းအတွက် အပ်နှံမည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့်
အာဗြဟံ၏မျိုးနွယ်၊ ကတိတော်၏မျိုးနွယ်ကို ပျောက်ကွယ်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုမျိုးနွယ်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာကို
ထိန်းသိမ်းရမည့်မျိုးနွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမျိုးနွယ်မှတစ်ဆင့် စာတန်ကို အောင်နိုင်မည့်
စစ်မှန်သောမျိုးစေ့တော် ကြွလာရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကြီးမားသော သူပုန်သည်
အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ပျက်ပြားစေရန်
ကြံစည်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ဖန် သူရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည်
အပြစ်ရှိကြသော်လည်း မဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပါ။ စာတန်ဘက်၌ ခေါင်းမာစွာ ရပ်တည်သူများကို
ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သော်လည်း အရှက်ရ၍ နောင်တရသော လူတို့ကို ကရုဏာတော်ဖြင့်
ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ဤအပြစ်၏သမိုင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ကိုလည်းကောင်း၊
ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် သည်းခံကရုဏာကိုလည်းကောင်း အစဉ်အမြဲ သက်သေခံချက်အဖြစ်
ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။
စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သိနာတောင်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော
အဖြစ်အပျက်များကို သက်သေခံခဲ့သည်။ အုပ်ချုပ်မှုနှစ်ရပ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံတွင်
ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုနှင့် စာတန်၏အုပ်ချုပ်မှုတို့အကြား ခြားနားချက်ကို
တွေ့မြင်ရသည်။ အခြားကမ္ဘာများရှိ အပြစ်ကင်းစင်သော နေထိုင်သူများသည် စာတန်၏
အယူဖောက်ပြန်မှု၏ ရလဒ်များနှင့် သူ့အား ကောင်းကင်၌ အုပ်စိုးခွင့်ပေးခဲ့ပါက
သူတည်ထောင်မည့် အုပ်ချုပ်မှုပုံစံကို တစ်ဖန်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယပညတ်တော်ကို လူတို့အား ချိုးဖောက်စေခြင်းအားဖြင့်
စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်သော သူတို့၏အမြင်ကို ယုတ်ညံ့စေရန်
ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ဖယ်ရှားခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို
လုံးဝမေ့လျော့စေရန် ပြုမည်ဖြစ်သည်။ အယူမတူသူတို့၏ ဘုရားများထက် ဘုရားသခင်အား
ရိုသေကိုးကွယ်ရမည့် အခွင့်အရေးသည် ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ပြီး
အခြားသတ္တဝါအားလုံးတို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ မိမိတို့၏တည်ရှိမှုကို ရရှိကြခြင်းအပေါ်
အခြေခံသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက် ယေရမိက “ထာဝရဘုရားသည်
စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏။
ထာဝရဘုရင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ... မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မဖန်ဆင်းသော
ဘုရားတို့သည် မြေကြီးပေါ်မှလည်းကောင်း၊ ဤမိုးကောင်းကင်အောက်မှလည်းကောင်း
ပျောက်ကွယ်ကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတော်ဖြင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။
ဉာဏ်ပညာတော်ဖြင့် ကမ္ဘာကို တည်စေတော်မူ၏။ ဆင်ခြင်တော်မူခြင်းဖြင့်
မိုးကောင်းကင်ကို ဖြန့်တော်မူ၏။” “လူတိုင်းသည် မိမိ၏အသိပညာ၌ မိုက်မဲ၏။
သတ္တုကိုသွန်း၍ ရုပ်တုလုပ်သူတိုင်းသည် ထုလုပ်သောရုပ်တုကြောင့် အရှက်ကွဲရ၏။
အကြောင်းမူကား သူ၏သွန်းသောရုပ်တုသည် မုသာဖြစ်၏။ ထိုအရာ၌ အသက်ရှူခြင်းမရှိ။
ထိုအရာတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်၍ မှားယွင်းသောအလုပ်ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့အပေါ်
တရားစီရင်ခြင်းရောက်သောအချိန်တွင် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်၏အမွေသည်
ထိုအရာတို့နှင့် မတူ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အရာခပ်သိမ်းတို့ကို
ဖန်ဆင်းသောအရှင်ဖြစ်တော်မူ၏။” [ယေရမိ ၁၀:၁၀-၁၂၊ ၁၄-၁၆] ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်၏
ဖန်ဆင်းတော်မူသောတန်ခိုးကို အမှတ်ရစေသည့် အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သဖြင့် ကိုယ်တော်သည်
မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းသောအရှင်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။
ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့သည် ကိုယ်တော်၏တည်ရှိခြင်းအတွက် အစဉ်မပြတ်
သက်သေခံချက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ကြီးမြတ်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့်
ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ကို သတိရစေသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို အစဉ်အမြဲ မြင့်မြတ်စွာ
စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြလျှင် ဘုရားမဲ့ဝါဒီ သို့မဟုတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ မည်သည့်အခါမျှ
ရှိလာမည်မဟုတ်ပါ။
ဧဒင်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဥပုသ်နေ့စနစ်သည်
ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် ရှေးကျသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှစ၍ ဘိုးဘေးအားလုံးတို့သည်
ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံနေရစဉ်
အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ အလုပ်ကြပ်သူများ၏ အတင်းအကျပ်စေခိုင်းမှုကြောင့်
ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏မြင့်မြတ်မှုကို အလွန်အမင်း
မေ့လျော့သွားခဲ့ကြသည်။ သိနာတောင်၌ စာတော်ကို ကြေညာသောအခါ စတုတ္ထပညတ်တော်၏
ပထမဆုံးစကားများမှာ “ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့၍ သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်လော့” ဟူ၍
ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာက ဥပုသ်နေ့ကို ထိုအချိန်၌ အသစ်စတင်သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း
ပြသသည်။ ၎င်း၏အစကို ဖန်ဆင်းခြင်းထံသို့ ပြန်လည်ညွှန်ပြထားသည်။ လူတို့၏စိတ်ထဲမှ
ဘုရားသခင်ကို ဖျောက်ဖျက်ရန် စာတန်သည် ဤကြီးမားသော အထိမ်းအမှတ်ကို ဖြိုဖျက်ရန်
ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ လူတို့အား မိမိတို့၏ဖန်ဆင်းရှင်ကို မေ့လျော့စေနိုင်လျှင်
မကောင်းမှု၏တန်ခိုးကို ခုခံရန် ကြိုးပမ်းကြမည်မဟုတ်တော့ဘဲ စာတန်သည်
မိမိ၏သားကောင်ကို သေချာစွာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏စာတော်အပေါ် စာတန်၏ရန်ငြိုးသည် သူ့ကို
ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ပညတ်တော်တိုင်းကို စစ်တိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ အားလုံးတို့၏အဘ
ဘုရားသခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်း၏ ကြီးမြတ်သောအခြေခံမူနှင့် မိဘအပေါ်
သားသမီးတို့၏ ချစ်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်း၏အခြေခံမူသည် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေသည်။
မိဘ၏အာဏာကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းသည် မကြာမီ ဘုရားသခင်၏အာဏာကို
မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းသို့ ဦးတည်သွားမည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်သည် ပဉ္စမပညတ်၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို
လျော့နည်းစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အယူမတူသောလူမျိုးတို့အကြား ဤပညတ်တော်တွင်
သတ်မှတ်ထားသော အခြေခံမူကို အနည်းငယ်သာ ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည်။ လူမျိုးများစွာတို့တွင်
မိမိတို့ကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်နိုင်တော့သည့် အသက်အရွယ်သို့ ရောက်သောအခါ
မိဘများကို စွန့်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ပြုခဲ့ကြသည်။ မိသားစုအတွင်း
မိခင်ကို အနည်းငယ်သာ လေးစားခဲ့ကြပြီး ခင်ပွန်းသေဆုံးသွားသောအခါ သားအကြီး၏အာဏာကို
နာခံရန် သူမထံမှ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် သားသမီးတို့၏ နာခံခြင်းကို
သတ်မှတ်ပေးခဲ့သော်လည်း အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ထာဝရဘုရားထံမှ ဝေးကွာသွားသည်နှင့်အမျှ
ပဉ္စမပညတ်တော်သည် အခြားပညတ်များနှင့်အတူ လျစ်လျူရှုခံလာရသည်။
စာတန်သည် “အစကတည်းက လူအသက်ကိုသတ်သောသူ” ဖြစ်ခဲ့သည် [ယောဟန်
၈:၄၄]။ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အာဏာရရှိသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူသည် လူတို့အား
အချင်းချင်း မုန်းတီး၍ သတ်ဖြတ်စေရုံသာမက ဘုရားသခင်၏အာဏာကို ပို၍ရဲတင်းစွာ
အံတုရန်အတွက် ဆဋ္ဌမပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကိုပင် သူတို့၏ဘာသာရေး၏
အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ရည်တော်များကို
လွဲမှားစွာနားလည်ခြင်းအားဖြင့် အယူမတူသောလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ဘုရားများ၏
နှစ်သက်မှုကို ရရှိရန် လူသားယဇ်ပူဇော်မှုများ လိုအပ်သည်ဟု ယုံကြည်လာကြပြီး
ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုပုံစံအမျိုးမျိုးအောက်တွင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော
ရက်စက်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအမှုများအနက် တစ်ခုမှာ
မိမိတို့၏သားသမီးများကို မိမိတို့၏ရုပ်တုများရှေ့တွင် မီးထဲဖြတ်သန်းစေခြင်း
ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့အနက် တစ်ဦးသည် ဤစမ်းသပ်မှုမှ အန္တရာယ်မရှိဘဲ ဖြတ်ကျော်လာသောအခါ
သူတို့၏ယဇ်ပူဇော်မှုများကို လက်ခံခဲ့သည်ဟု လူတို့ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုသို့
ကယ်တင်ခံရသူကို ဘုရားများ၏ အထူးမျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသူဟု သတ်မှတ်ကာ
အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ပေးအပ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်မြင့်မားစွာ
ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူ၏အပြစ်များ မည်မျှပင် ဆိုးရွားပါစေ သူ့ကို ဘယ်သောအခါမျှ
အပြစ်ပေးခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် မီးထဲဖြတ်သန်းစဉ် တစ်စုံတစ်ဦး
မီးလောင်သေဆုံးခဲ့ပါက သူ၏ကံကြမ္မာသည် အဆုံးအဖြတ်ခံပြီးဖြစ်သည်။ ဘုရားများ၏အမျက်ကို
အဆိုပါသားကောင်၏ အသက်ကိုယူခြင်းဖြင့်သာ ပြေစေနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသဖြင့် ထိုသူကို
ယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ အယူဖောက်ပြန်မှု အလွန်ကြီးမားသောအချိန်များတွင်
ဤစက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အကြား၌လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ
ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။
သတ္တမပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းကိုလည်း ဘာသာရေးအမည်ဖြင့်
အစောပိုင်းကတည်းက ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အလွန်အမင်း ကာမဂုဏ်လိုက်စားပြီး
စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အခမ်းအနားများကို အယူမတူသူတို့၏ ကိုးကွယ်မှု၏
အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားများကိုယ်တိုင်ပင်
မသန့်ရှင်းသူများအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို ကိုးကွယ်သူများသည် အခြေခံကျသော
ကာမဆန္ဒများကို အတားအဆီးမရှိ လွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သဘာဝမကျသော ဒုစရိုက်များ
ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး ဘာသာရေးပွဲတော်များသည် အလုံးစုံသော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့်
အကျင့်ပျက်ခြင်းဖြင့် လက္ခဏာပြခဲ့ကြသည်။
မယားများစွာယူခြင်းကို အစောပိုင်းကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။
၎င်းသည် ရေကြီးခြင်းမတိုင်မီ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ကို
ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်များအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေကြီးပြီးနောက်တွင်လည်း
၎င်းသည် တစ်ဖန် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ရေးစနစ်ကို လွဲမှားဖျက်ဆီးရန်၊
၎င်း၏တာဝန်ဝတ္တရားများကို အားနည်းစေရန်နှင့် ၎င်း၏မြင့်မြတ်မှုကို လျော့နည်းစေရန်
စာတန်သည် အကြံအစည်ရှိရှိ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား လူ၌ရှိသော
ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဒုစရိုက်အတွက်
တံခါးဖွင့်ရန် ထိုထက်ပိုသေချာသောနည်းလမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကြီးမားသော ပဋိပက္ခစတင်ချိန်မှစ၍ စာတန်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ
ဘုရားသခင်၏စရိုက်လက္ခဏာကို မှားယွင်းစွာဖော်ပြရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏စာတော်ကို
ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဤအလုပ်သည် အောင်မြင်သကဲ့သို့
ထင်ရသည်။ လူအများအပြားသည် စာတန်၏လှည့်ဖြားမှုများကို နားထောင်ကာ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ရန်
မိမိတို့ကိုယ်ကို ရပ်တည်ကြသည်။ သို့သော် မကောင်းမှု၏လုပ်ဆောင်မှုများကြားတွင်
ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များသည် မိမိတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ
ရွေ့လျားနေကြသည်။ ဖန်ဆင်းထားသော အသိဉာဏ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးတို့ထံ ကိုယ်တော်သည်
မိမိ၏တရားမျှတမှုနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ထင်ရှားစေတော်မူနေသည်။
စာတန်၏သွေးဆောင်မှုများကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို
လွန်ကျူးသူများ ဖြစ်လာကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏သားတော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့်
သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာနိုင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးထားသည်။ ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့်
သူတို့သည် အဘ၏စာတော်ကို နာခံနိုင်ကြရန် အခွင့်ရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ်အဆက်ဆက်
အယူဖောက်ပြန်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုတို့၏ အလယ်မှ ဘုရားသခင်သည် မိမိအပေါ် သစ္စာရှိသော
လူမျိုးကို ရွေးထုတ်တော်မူသည်။ ထိုလူမျိုးသည် “သူတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ကိုယ်တော်၏စာတော်
ရှိသောသူများ” ဖြစ်ကြသည်။ [ဟေရှာယ ၅၁:၇]
စာတန်သည် ကောင်းကင်တမန်များကို လှည့်ဖြားခြင်းအားဖြင့်
သွေးဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ်အဆက်ဆက် လူတို့အကြား၌လည်း မိမိ၏အလုပ်ကို
ထိုနည်းအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး အဆုံးတိုင်အောင် ဤမူဝါဒကို
ဆက်လက်ကျင့်သုံးမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏စာတော်ကို
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စစ်တိုက်နေသည်ဟု ကြေညာခဲ့လျှင် လူတို့သည် သတိထားကြမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ အမှန်တရားကို မှားယွင်းမှုနှင့်
ရောနှောထားသည်။ အန္တရာယ်အရှိဆုံး မုသားများသည် အမှန်တရားနှင့် ရောနှောထားသော
မုသားများဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းစား၍ ဖျက်ဆီးသော
မှားယွင်းမှုများကို လက်ခံကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် စာတန်သည် ကမ္ဘာကြီးကို
မိမိနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏အောင်ပွဲသည် အစဉ်အမြဲ
အဆုံးသတ်သွားမည့်နေ့ ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။
ပုန်ကန်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏
ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှုများသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖုံးကွယ်၍ လုပ်ဆောင်လာခဲ့သော
အမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်စေမည်ဖြစ်သည်။ စာတန်၏အုပ်စိုးမှု၏ ရလဒ်များ၊ ဘုရားသခင်၏
စီရင်ထုံးများကို ဖယ်ရှားခြင်း၏ အသီးအပွင့်များကို ဖန်ဆင်းထားသော အသိဉာဏ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးတို့၏
ရှေ့မှောက်တွင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏စာတော်သည် အပြည့်အဝ
ဖြောင့်မတ်ကြောင်း သက်သေပြခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏
ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှုအားလုံးသည် မိမိလူတို့၏ ထာဝရကောင်းကျိုးနှင့်
ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာအားလုံးတို့၏ ကောင်းကျိုးကို ရည်ညွှန်း၍
ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ သက်သေခံနေသော စကြဝဠာ၏ရှေ့မှောက်တွင်
စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင် ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှု၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏စာတော်၏
ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် စော်ကားခံထားရသော မိမိ၏အာဏာကို ကာကွယ်ရန်
ထကြွတော်မူမည့်အချိန်သည် မဝေးတော့ပါ။ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိနေရာတော်မှ ထွက်လာ၍
မြေကြီးသားတို့၏ အပြစ်ကြောင့် သူတို့ကို အပြစ်ပေးတော်မူမည်။” [ဟေရှာယ ၂၆:၂၁]
“သို့သော် သူကြွလာသောနေ့ကို အဘယ်သူသည် ခံနိုင်မည်နည်း။ သူပေါ်လာသောအခါ အဘယ်သူသည်
ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။” [မာလခိ ၃:၂] အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် အပြစ်ရှိသောကြောင့်
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏စာတော်ကို ကြေညာရန် တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မည့်အချိန်တွင်
ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်၏ တောက်လောင်သောဘုန်းတော်ကြောင့်
မီးလောင်ပျက်စီးမည်စိုးသဖြင့် တောင်သို့ ချဉ်းကပ်ရန် တားမြစ်ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏စာတော်
ကြေညာရန် ရွေးချယ်ထားသောနေရာ၌ပင် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်၏ ထိုသို့သောဖော်ပြချက်များ
ရှိခဲ့လျှင် ဤမြင့်မြတ်သော စီရင်ထုံးများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်
ကိုယ်တော်ကြွလာသောအခါ တရားရုံးတော်သည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။
ကိုယ်တော်၏အာဏာကို ခြေဖြင့်နင်းခဲ့သူများသည် နောက်ဆုံးလက်စားချေခြင်း၏
ကြီးမြတ်သောနေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကို မည်သို့ခံနိုင်ကြမည်နည်း။ သိနာတောင်၏
ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အဖြစ်အပျက်များကို လူတို့အား
ကိုယ်စားပြုဖော်ပြရန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ တံပိုးသံသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို
ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်အကြီး၏ အသံနှင့် ဘုရားသခင်၏
တံပိုးသံသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးမှ အသက်ရှင်သူနှင့် သေဆုံးသူ နှစ်ရပ်စလုံးကို
သူတို့၏တရားသူကြီးရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ယူမည်ဖြစ်သည်။ အဘနှင့်သားတော်သည်
ကောင်းကင်တမန်များစွာနှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ကြီးမြတ်သော
တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ခရစ်တော်သည် “မိမိအဘ၏ဘုန်းတော်နှင့်
ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ” ကြွလာတော်မူမည်။ [မဿဲ ၁၆:၂၇] ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည်
မိမိ၏ဘုန်းအသရေရှိသော ပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်ရှေ့တွင်
လူမျိုးအပေါင်းတို့ စုဝေးကြမည်။
သိနာတောင်ပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်ကို
ထင်ရှားစေသောအခါ ထာဝရဘုရား၏ဘုန်းတော်သည် အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံး၏ မြင်ကွင်းတွင်
လောင်ကျွမ်းနေသောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည်
သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ဘုန်းတော်ဖြင့် ကြွလာသောအခါ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည်
ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအလင်းဖြင့် မီးလောင်တောက်ပလိမ့်မည်။
“ငါတို့ဘုရားသခင်သည် ကြွလာတော်မူ၍ တိတ်ဆိတ်နေမည်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ မီးသည်
လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်ပတ်လည်တွင် မုန်တိုင်းအလွန်ပြင်းထန်လိမ့်မည်။
အထက်မှ မိုးကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိလူတို့ကို တရားစီရင်ရန်
မြေကြီးကိုလည်းကောင်း ခေါ်တော်မူလိမ့်မည်။” [ဆာလံ ၅၀:၃၊ ၄] ကိုယ်တော်ရှေ့မှ
မီးစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သောအပူကြောင့် သဘာဝအရာများ
အရည်ပျော်သွားမည်။ မြေကြီးနှင့် ၎င်း၌ရှိသမျှသောအလုပ်များသည်လည်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားမည်။
“ထာဝရဘုရားယေရှုသည် မိမိ၏တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ
မီးတောက်လောင်ခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်မှ ထင်ရှားတော်မူ၍ ဘုရားသခင်ကို
မသိသောသူတို့နှင့် ဧဝံဂေလိတရားကို မနာခံသောသူတို့ကို အပြစ်ပေးတော်မူမည်။” [၂
သက်သာလောနိတ် ၁:၇၊ ၈]
လူကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သိနာတောင်ပေါ်မှ စာတော်ကို
ကြေညာသောအခါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ဤမျှကြီးမားစွာ
ဖော်ပြခြင်းမျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ကြရပါ။ “မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်၍
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်၌ မိုးကောင်းကင်မှ မိုးရေကျ၏။ အစ္စရေးတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်၌ သိနာတောင်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့၏။” [ဆာလံ ၆၈:၈] သဘာဝ၏
အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုများအလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏အသံသည်
မိုးတိမ်ထဲမှ တံပိုးသံကဲ့သို့ ကြားရသည်။ တောင်သည် အောက်ခြေမှ အထွတ်အထိ
တုန်လှုပ်ခဲ့ပြီး အစ္စရေးတပ်များသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့၍
တုန်လှုပ်ကာ မြေပေါ်တွင် မှောက်လျက်နေကြသည်။ ထိုအခါ အသံတော်ဖြင့် မြေကြီးကို
တုန်လှုပ်စေသောအရှင်က “တစ်ကြိမ်ထပ်၍ မြေကြီးကိုသာမက မိုးကောင်းကင်ကိုပါ
ငါလှုပ်ဦးမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [ဟေဗြဲ ၁၂:၂၆] ကျမ်းစာက “ထာဝရဘုရားသည်
အမြင့်မှ ဟောက်တော်မူ၍ သန့်ရှင်းသောနေရာတော်မှ အသံတော်ကို လွှင့်တော်မူမည်”၊
“မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ [ယေရမိ ၂၅:၃၀]၊
[ယောလ ၃:၁၆] ထိုကြီးမြတ်သော ကြွလာမည့်နေ့တွင် မိုးကောင်းကင်ကိုယ်တိုင်သည်
“လိပ်ထားသောစာလိပ်ကဲ့သို့” လွင့်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ [ဗျာဒိတ် ၆:၁၄]
တောင်တိုင်းနှင့် ကျွန်းတိုင်းသည်လည်း မိမိတို့၏နေရာမှ ရွှေ့သွားကြမည်။
“မြေကြီးသည် မူးယစ်သောသူကဲ့သို့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ယိမ်းယိုင်လိမ့်မည်။ တဲကဲ့သို့
ရွှေ့သွားလိမ့်မည်။ ၎င်း၏လွန်ကျူးမှုသည် ၎င်းအပေါ်တွင် လေးလံလိမ့်မည်။ ထိုအခါ
လဲကျ၍ တစ်ဖန် မထနိုင်တော့။” [ဟေရှာယ ၂၄:၂၀]
“ထို့ကြောင့် လက်ရှိသမျှတို့သည် အားနည်းကြလိမ့်မည်”၊
မျက်နှာရှိသမျှတို့သည် “ဖြူဖျော့သွားကြလိမ့်မည်”၊ “လူတိုင်း၏နှလုံးသည်
ပျော့ပျောင်းလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်
နာကျင်ခြင်းတို့သည် သူတို့ကို ဖမ်းဆုပ်လိမ့်မည်။” “သူတို့၏မကောင်းမှုကြောင့် ငါသည်
ကမ္ဘာကို အပြစ်ပေးမည်” ဟု ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။ “မာနထောင်လွှားသူတို့၏
အကြီးအကျယ်မာနကို ချုပ်ငြိမ်းစေမည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်သောသူတို့၏ မာနထောင်လွှားမှုကို
နှိမ့်ချမည်။” [ဟေရှာယ ၁၃:၇၊ ၈၊ ၁၁]၊ [ယေရမိ ၃၀:၆]
မောရှေသည် သက်သေခံချက်ပြားများကို ရရှိခဲ့သော တောင်ပေါ်ရှိ
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်မှ ဆင်းလာသောအခါ သူ၏မျက်နှာသည် ဘုန်းတော်ဖြင့်
တောက်ပနေသဖြင့် အပြစ်ရှိသော အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ထိုအလင်းကို မခံနိုင်ကြပါ။
ထို့ထက်ပင် ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို လွန်ကျူးသူများနှင့် ကိုယ်တော်၏အပြစ်ဖြေခြင်းကို
ပယ်ချသူများအပေါ် တရားစီရင်ရန် ကောင်းကင်တပ်သားအပေါင်းတို့နှင့် ဝန်းရံလျက်
မိမိအဘ၏ဘုန်းတော်ဖြင့် ကြွလာမည့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို အပြစ်ကျူးလွန်သူများသည်
မည်သို့ကြည့်ရှုနိုင်ကြမည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ခရစ်တော်၏အသွေးကို
ခြေဖြင့်နင်းခဲ့သူများ၊ “မြေကြီး၏ဘုရင်များ၊ ကြီးမြတ်သောသူများ၊ ချမ်းသာသောသူများ၊
တပ်မှူးကြီးများနှင့် အင်အားကြီးသူများ” သည် “လိုဏ်ဂူများနှင့်
တောင်ကျောက်ဆောင်များအတွင်း” ပုန်းအောင်းကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် တောင်များနှင့်
ကျောက်ဆောင်များကို “ငါတို့အပေါ်သို့ ကျကြလော့။ ပလ္လင်ပေါ်ထိုင်တော်မူသောသူ၏
မျက်နှာတော်နှင့် သိုးသငယ်၏အမျက်တော်မှ ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား
သူတို့၏အမျက်တော်ကြီးသောနေ့ ရောက်လာပြီ။ အဘယ်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း” ဟု
ပြောကြလိမ့်မည်။ [ဗျာဒိတ် ၆:၁၅-၁၇] “ထိုနေ့၌ လူသည် မိမိ၏ငွေရုပ်တုများနှင့်
ရွှေရုပ်တုများကို ... ပုတ်သင်များနှင့် လင်းနို့များထံသို့ ပစ်ချလိမ့်မည်။
ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းအာနုဘော်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည်
မြေကြီးကို အလွန်တုန်လှုပ်စေရန် ထကြွလာသောအခါ ကျောက်ဆောင်အက်ကြားများနှင့်
ကြမ်းတမ်းသောကျောက်တောင်ထိပ်များအတွင်း ဝင်ရောက်လိမ့်မည်။” [ဟေရှာယ ၂:၂၀၊ ၂၁]
ထိုအခါ စာတန်၏ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော ပုန်ကန်မှုသည်
သူ့ကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏လက်အောက်ခံဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သူအားလုံးအတွက်
ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလာမည်။ လွန်ကျူးခြင်းမှ
ကြီးမားသောကောင်းကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု သူက ပုံဖော်ခဲ့သော်လည်း “အပြစ်၏အခသည်
သေခြင်းဖြစ်၏” ဟု ထင်ရှားလာမည်။ “အကြည့်ရှုလော့။ မီးဖိုကဲ့သို့ လောင်မည့်နေ့ရက်သည်
လာလိမ့်မည်။ မာနထောင်လွှားသူအပေါင်းတို့နှင့် မတရားသောအမှုကို ပြုသူအပေါင်းတို့သည်
ကောက်ရိုးဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ လာမည့်နေ့ရက်သည် သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေမည်ဟု
ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။ အမြစ်ဖြစ်စေ၊ အကိုင်းအခက်ဖြစ်စေ
သူတို့၌ ချန်ထားမည်မဟုတ်။” [မာလခိ ၄:၁] အပြစ်တိုင်း၏အမြစ်ဖြစ်သော စာတန်နှင့်
သူ၏အကိုင်းအခက်များဖြစ်သော မကောင်းမှုလုပ်သားအားလုံးတို့သည် လုံးဝဖြတ်တောက်ခံရမည်။
အပြစ်နှင့်အတူ ၎င်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသမျှသော ဝမ်းနည်းဒုက္ခနှင့်
ပျက်စီးခြင်းတို့၏ အဆုံးကိုလည်း ရောက်စေမည်။ ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်သည်
မတရားသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူပြီ။ သူတို့၏နာမကို အစဉ်အမြဲ ပယ်ရှင်းတော်မူပြီ။
အိုရန်သူ၊ ပျက်စီးခြင်းတို့သည် ထာဝရအဆုံးသို့ ရောက်ကြပြီ” ဟု ဆိုသည်။ [ဆာလံ ၉:၅၊
၆]
သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းမုန်တိုင်းအလယ်တွင်
ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းမရှိကြပါ။ “ထာဝရဘုရားသည်
မိမိလူတို့၏ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ခွန်အား
ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။” [ယောလ ၃:၁၆] ဘုရားသခင်၏စာတော်ကို လွန်ကျူးသူများအတွက်
ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ယူဆောင်လာမည့်နေ့သည် နာခံသူတို့အတွက်
“မပြောပြနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဘုန်းအသရေပြည့်စုံခြင်း” ကို
ယူဆောင်လာမည်။ “ငါ၏သန့်ရှင်းသူတို့ကို ငါ့ထံသို့ စုဝေးစေလော့” ဟု
ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်။ “ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့်
ငါနှင့်ပဋိညာဉ်ပြုထားသောသူတို့ကို ဆိုလိုသည်။ မိုးကောင်းကင်သည်
ကိုယ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကြေညာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည်
ကိုယ်တော်တိုင် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူ၏။”
“ထိုအခါ သင်တို့သည် ပြန်လာ၍ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့်
မတရားသောသူ၊ ဘုရားသခင်ကို အမှုဆောင်သောသူနှင့် ကိုယ်တော်ကို
အမှုမဆောင်သောသူတို့အကြား ခွဲခြားသိမြင်ကြလိမ့်မည်။” [မာလခိ ၃:၁၈]
“ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိသောသူတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ ငါ၏စာတော်သည်
သူတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ ရှိသောလူမျိုး။” “ကြည့်ရှုလော့။
သင်၏လက်မှ တုန်လှုပ်ခြင်း၏ခွက်ကို ငါဖယ်ရှားလိုက်ပြီ။ ... သင်သည် နောက်တစ်ဖန်
မသောက်ရတော့။” “သင်တို့ကို နှစ်သိမ့်သောသူမှာ ငါ၊ ငါပင်ဖြစ်၏။” [ဟေရှာယ ၅၁:၇၊ ၂၂၊
၁၂] “တောင်များသည် ရွေ့သွား၍ တောင်ကုန်းများသည် ဖယ်ရှားခံရသော်လည်း
ငါ၏ကြင်နာခြင်းသည် သင်တို့ထံမှ မရွေ့မသွား။ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်သည်လည်း
မဖယ်ရှားရဟု သင်တို့ကို သနားသော ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။” [ဟေရှာယ ၅၄:၁၀]
ရွေးနုတ်ခြင်း၏ ကြီးမြတ်သောအစီအစဉ်သည် ကမ္ဘာကို
ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာတော်အတွင်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခြင်း၏ ရလဒ်ကို
ဖြစ်စေသည်။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့သမျှအားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိစေမည်။ လူသာမက မြေကြီးကိုပါ
ရွေးနုတ်မည်ဖြစ်ပြီး နာခံသူတို့၏ ထာဝရနေရာအဖြစ် ဖြစ်လာမည်။ စာတန်သည် မြေကြီးကို
ပိုင်ဆိုင်ထားရန် နှစ်ပေါင်းခြောက်ထောင်တိုင်တိုင် ရုန်းကန်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်
မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းစဉ်က ဘုရားသခင်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံလာပြီ။
“အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိ၍ အစဉ်အမြဲ၊ အစဉ်အဆက်
အစဉ်အမြဲ နိုင်ငံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်။” [ဒံယေလ ၇:၁၈]
“နေထွက်ရာမှ နေဝင်ရာတိုင်အောင် ထာဝရဘုရား၏နာမတော်သည်
ချီးမွမ်းခံရမည်။” [ဆာလံ ၁၁၃:၃] “ထိုနေ့၌ ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ ရှိမည်ဖြစ်၍
ကိုယ်တော်၏နာမတော်လည်း တစ်ပါးတည်း ဖြစ်မည်။” “ထာဝရဘုရားသည်
မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးအပေါ် ဘုရင်ဖြစ်တော်မူမည်။” [ဇာခရိ ၁၄:၉] ကျမ်းစာက
“အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကောင်းကင်၌ အစဉ်အမြဲ တည်၏” ဟု ဆိုသည်။
“ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်အပေါင်းတို့သည် ယုံကြည်စိတ်ချရ၏။ ထာဝရအမြဲ တည်ကြ၏။” [ဆာလံ
၁၁၉:၈၉]၊ [၁၁၁:၇၊ ၈] စာတန်မုန်းတီး၍ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့်
စီရင်ထုံးများသည် အပြစ်ကင်းစင်သော စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၌ ဂုဏ်ပြုခံရမည်။ “မြေကြီးသည်
မိမိ၏အညှောက်ကို ထွက်စေသကဲ့သို့၊ ဥယျာဉ်သည် မိမိ၌ စိုက်ထားသောအရာများကို
ပေါက်စေသကဲ့သို့ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ရှေ့၌
ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေါက်ဖွားစေတော်မူမည်။” [ဟေရှာယ ၆၁:၁၁]
No comments:
Post a Comment