အခန်း ၂၁—ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ

 

အခန်း ၂၁—ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၁:၅၄-၅၆၊ ၄၂ မှ ၅၀ အထိကို အခြေခံထားသည်။

အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသောနှစ်များ အစပြုသည်နှင့် မကြာမီရောက်လာမည့် အစာခေါင်းပါးခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် အီဂျစ်ပြည်ရှိ အရေးပါသောနေရာအားလုံးတွင် ကြီးမားသောသိုလှောင်ရုံများကို ဆောက်လုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ မျှော်မှန်းထားသော ရိတ်သိမ်းမှုအပိုထွက်ကုန်များကို ထိန်းသိမ်းသိုလှောင်နိုင်ရန် လုံလောက်သောစီမံချက်များ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းလမ်းကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းသော ခုနစ်နှစ်လုံး ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့ကြသဖြင့် သိုလှောင်ထားသော စပါးပမာဏသည် ရေတွက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလာခဲ့သည်။

ယခု အစာခေါင်းပါးသော ခုနစ်နှစ်သည် ယောသပ်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း စတင်လာခဲ့သည်။ “အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် တိုင်းနိုင်ငံအရပ်ရပ်တို့၌ ဖြစ်၏။ သို့သော် အီဂျစ်ပြည်တစ်ပြည်လုံး၌မူကား မုန့်ရှိ၏။ အီဂျစ်ပြည်သားအပေါင်းတို့သည် အစာငတ်မွတ်ကြသောအခါ မုန့်ကိုတောင်း၍ ဖာရောမင်းထံသို့ အော်ဟစ်ကြ၏။ ဖာရောမင်းကလည်း အီဂျစ်လူမျိုးအပေါင်းတို့အား ‘ယောသပ်ထံသို့ သွားကြ။ သူပြောသမျှကို လုပ်ကြ’ ဟုဆို၏။ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်တစ်လျှောက်လုံး၌ ဖြစ်လေ၏။ ယောသပ်သည် သိုလှောင်ရုံရှိသမျှတို့ကို ဖွင့်၍ အီဂျစ်လူတို့အား ရောင်းလေ၏။”

အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်သို့လည်း ပျံ့နှံ့လာပြီး ယာကုပ်နေထိုင်ရာဒေသ၌ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ခံစားရသည်။ အီဂျစ်ဘုရင်သည် အစားအစာများကို ပေါများစွာ စုဆောင်းထားကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် ယာကုပ်၏သားဆယ်ယောက်သည် စပါးဝယ်ရန် ထိုပြည်သို့ ခရီးထွက်ကြသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူတို့ကို ဘုရင်၏ကိုယ်စားလှယ်ထံသို့ ညွှန်ကြားပေးပြီး အခြားလာရောက်ဝယ်ယူသူများနှင့်အတူ ထိုပြည်၏အုပ်ချုပ်သူရှေ့၌ လာရောက်တင်ပြကြသည်။ သူတို့သည် “မျက်နှာကို မြေသို့ချ၍ ဦးညွှတ်ကြ၏။”

“ယောသပ်သည် မိမိညီအစ်ကိုတို့ကို သိ၏။ သို့သော် သူတို့သည် သူ့ကို မသိကြ။” ယောသပ်၏ ဟေဗြဲအမည်ကို ဘုရင်ပေးထားသောအမည်ဖြင့် ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် သူတို့ရောင်းစားခဲ့သော ဣရှမေလလူတို့ထံသို့ ရောင်းချခဲ့သည့် လူငယ်လေးတို့အကြား တူညီမှုအနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ ဦးညွှတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မိမိ၏အိပ်မက်များကို သတိရလာပြီး အတိတ်ကအဖြစ်အပျက်များသည် သူ့စိတ်ထဲ၌ ထင်ရှားစွာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ လူစုကို စူးရှသောမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရှုရာတွင် ဗင်္ယာမိန် မပါလာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုသူသည်လည်း ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောသူတို့၏ သစ္စာမဲ့ရက်စက်မှု၏ သားကောင်ဖြစ်သွားပြီလော။ အမှန်တရားကို သိရှိရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ “သင်တို့သည် သူလျှိုများဖြစ်ကြ၏။ ပြည်၏အားနည်းသောနေရာများကို စုံစမ်းရန် လာကြ၏” ဟု တင်းမာစွာ ပြောဆိုသည်။

သူတို့က “မဟုတ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် အစားအစာဝယ်ရန် လာသော ကျွန်တော်မျိုးများ ဖြစ်ကြပါသည်။ အကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် လူတစ်ယောက်တည်း၏သားများ ဖြစ်ကြပါသည်။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးသားသောသူများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် သူလျှိုများ မဟုတ်ကြပါ” ဟု ဖြေကြားကြသည်။ သူတို့သည် ယောသပ်နှင့်အတူ ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ မာနကြီးသောစိတ် ရှိနေသေးခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိလိုသကဲ့သို့ သူတို့၏အိမ်အကြောင်းကိုလည်း သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရရှိရန် သူက ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် သူတို့၏ပြောဆိုချက်များသည် မည်မျှလှည့်စားနိုင်သည်ကို သူကောင်းစွာ သိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစွပ်စွဲချက်ကို ထပ်မံပြောဆိုသောအခါ သူတို့က “ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် ညီအစ်ကိုတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက် ဖြစ်ကြပါသည်။ ခါနာန်ပြည်၌ လူတစ်ယောက်တည်း၏သားများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ယခုအချိန်တွင် အငယ်ဆုံးသောသူသည် အဘနှင့်အတူ ရှိပါသည်။ တစ်ယောက်မူကား မရှိတော့ပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေဆိုကြသည်။

သူတို့၏စကားကို ယုံကြည်ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို သူလျှိုများအဖြစ် ဆက်လက်သတ်မှတ်ကာ အုပ်ချုပ်သူက သူတို့ကို စမ်းသပ်မည်ဟု ကြေညာသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် သွား၍ အငယ်ဆုံးသောညီကို ခေါ်လာသည်အထိ အီဂျစ်ပြည်၌ နေရမည်။ ထိုသို့မလုပ်လျှင် သူလျှိုများအဖြစ် ဆက်ဆံခံရမည်။ သို့သော် ယာကုပ်၏သားများသည် ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောမတူနိုင်ကြ။ ထိုအမှုကို ပြီးမြောက်ရန် လိုအပ်သောအချိန်ကာလသည် သူတို့၏မိသားစုများကို အစားအစာမရှိဘဲ ဒုက္ခရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ညီအစ်ကိုများကို ထောင်ထဲ၌ ချန်ထားပြီး တစ်ယောက်တည်း ခရီးထွက်ရန် မည်သူက လုပ်ဆောင်မည်နည်း။ ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် မိမိတို့အဘထံသို့ မည်သို့ ပြန်သွားကြမည်နည်း။ သူတို့ကို သတ်ပစ်မည် သို့မဟုတ် ကျွန်များအဖြစ် ပြုလုပ်မည်ဟု ထင်ရှားလာသည်။ ဗင်္ယာမိန်ကို ခေါ်လာခဲ့လျှင်လည်း သူသည် သူတို့နှင့်အတူ ထိုကံကြမ္မာကို ခံရမည်ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အဘ၏ တစ်ဦးတည်းကျန်သောသားကို ထပ်မံဆုံးရှုံးစေခြင်းဖြင့် အဘအား ဝမ်းနည်းမှုအသစ် ဖြစ်စေမည့်အစား သူတို့အားလုံးအတူတကွ နေ၍ ဒုက္ခခံရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ထောင်ထဲသို့ ချလိုက်ပြီး သုံးရက်တိုင်တိုင် ထိုနေရာ၌ နေကြရသည်။

ယောသပ်နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် နှစ်များစွာအတွင်း ယာကုပ်၏သားများသည် အကျင့်စာရိတ္တအားဖြင့် ပြောင်းလဲလာကြသည်။ ယခင်က မနာလိုခြင်း၊ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခြင်း၊ လှည့်စားခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်းနှင့် လက်စားချေခြင်းတို့ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ဒုက္ခအားဖြင့် စမ်းသပ်ခံရသောအခါ သူတို့သည် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သူများ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သစ္စာရှိသူများ၊ မိမိတို့အဘအပေါ် ဆက်ကပ်သူများဖြစ်ကြောင်း၊ အသက်အရွယ်အားဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ရောက်နေကြသော်လည်း အဘ၏အာဏာကို နာခံသူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

အီဂျစ်ထောင်ထဲ၌ ကုန်ဆုံးခဲ့သော သုံးရက်သည် သူတို့၏အတိတ်အပြစ်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း ခါးသီးသောဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပြည့်နေသောနေ့ရက်များ ဖြစ်သည်။ ဗင်္ယာမိန်ကို မခေါ်လာနိုင်လျှင် သူလျှိုများဟူသော စွပ်စွဲချက်သည် သေချာသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဘက ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ ပြန်လွှတ်ရန် သဘောတူမည်ဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယောသပ်သည် သူတို့ကို မိမိရှေ့သို့ ခေါ်လာစေသည်။ သူတို့ကို ထပ်မံကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းထားရန် သူ မဝံ့တော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏အဘနှင့် သူနှင့်အတူရှိသော မိသားစုများသည် အစားအစာကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေလောက်ပြီ။ “ဤသို့ပြုကြလော့၊ အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၏။ သင်တို့သည် ရိုးသားသောသူများ ဖြစ်ကြလျှင် သင်တို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုသာ သင်တို့၏ထောင်အိမ်၌ ချည်နှောင်ထားကြ။ သင်တို့သည် သွား၍ မိမိတို့အိမ်များအတွက် အစာခေါင်းပါးခြင်းကြောင့် စပါးယူသွားကြ။ သင်တို့၏စကားမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရန် အငယ်ဆုံးသောညီကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်လာကြ။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင်တို့မသေရကြ” ဟု ဆိုသည်။

သူတို့သည် ထိုအဆိုကို လက်ခံရန် သဘောတူကြသော်လည်း အဘသည် ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ ပြန်လွှတ်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိကြသည်။ ယောသပ်သည် စကားပြန်မှတစ်ဆင့် သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်နေသဖြင့် အုပ်ချုပ်သူသည် သူတို့၏စကားကို နားလည်သည်ဟု သူတို့မထင်ကြ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ရှေ့၌ပင် အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ယောသပ်အပေါ် ပြုခဲ့သောအမှုနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို စွပ်စွဲကြသည်။ “အမှန်ပင် ငါတို့သည် ငါတို့ညီအပေါ် အပြစ်ရှိကြ၏။ သူသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်ဝေဒနာကို တောင်းပန်နေသည်ကို ငါတို့မြင်လျက်ပင် နားမထောင်ခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် ဤဒုက္ခသည် ငါတို့အပေါ် ရောက်လာပြီ” ဟု ပြောကြသည်။ ဒေါသန်၌ ယောသပ်ကို ကယ်တင်ရန် အစီအစဉ်ပြုခဲ့သော ရုဗင်ကလည်း “ထိုကလေးကို မပြစ်မှားကြနှင့်ဟု ငါပြောခဲ့သည်မဟုတ်လော။ သို့သော် သင်တို့သည် နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ယခု သူ၏သွေးအတွက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရပြီ” ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။ ယောသပ်သည် နားထောင်ရင်း မိမိ၏ခံစားချက်များကို မထိန်းနိုင်တော့သဖြင့် အပြင်ထွက်၍ ငိုကြွေးသည်။ ပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ရှိမောင်ကို သူတို့ရှေ့တွင် ချည်နှောင်၍ ထပ်မံထောင်ချရန် အမိန့်ပေးသည်။ သူတို့၏ညီကို ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ရာတွင် ရှိမောင်သည် လှုံ့ဆော်သူနှင့် အဓိကပါဝင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအတွက် သူ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့ကို မပြန်လွှတ်မီ ယောသပ်သည် စပါးကို လုံလောက်စွာ ထည့်ပေးရန်နှင့် လူတစ်ဦးစီ၏ ငွေကိုလည်း သူတို့၏အိတ်ပေါက်ဝ၌ လျှို့ဝှက်၍ ထည့်ထားရန် အမိန့်ပေးသည်။ အိမ်ပြန်လမ်းတွင် တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစာကိုလည်း ထည့်ပေးသည်။ လမ်းတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က မိမိ၏အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ရာ မိမိပေးခဲ့သော ငွေအိတ်ကို တွေ့သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအကြောင်းကို အခြားသူများအား ပြောပြသောအခါ သူတို့သည် ထိတ်လန့်၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြပြီး “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အပေါ် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူသနည်း” ဟု အချင်းချင်းပြောဆိုကြသည်။ ထိုအရာကို ထာဝရဘုရားထံတော်မှ ကောင်းကျိုး၏အမှတ်အသားအဖြစ် ယူဆရမည်လော၊ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏အပြစ်များကြောင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောဒုက္ခထဲသို့ ကျရောက်စေရန် ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းလော။ ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့၏အပြစ်များကို မြင်တော်မူပြီး ယခု အပြစ်အတွက် အပြစ်ပေးတော်မူနေသည်ဟု သူတို့ဝန်ခံကြသည်။

ယာကုပ်သည် မိမိသားများ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေသည်။ သူတို့ရောက်လာသောအခါ တစ်တပ်လုံးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သူတို့အနီးတွင် စုဝေးကြပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှကို အဘအား ပြောပြကြသည်။ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့သည် လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို ပြည့်နှက်လာသည်။ အီဂျစ်အုပ်ချုပ်သူ၏ အပြုအမူသည် မကောင်းသောအကြံအစည်တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့၏အိတ်များကို ဖွင့်ကြည့်သောအခါ လူတစ်ဦးစီ၏ ငွေကို တွေ့ရသဖြင့် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုသည် ပိုမိုအတည်ပြုခံရသည်။ အသက်ကြီးသောအဘသည် ဝမ်းနည်းစွာ “သင်တို့သည် ငါ့သားများကို ဆုံးရှုံးစေကြပြီ။ ယောသပ်မရှိတော့၊ ရှိမောင်လည်းမရှိတော့၊ ယခု ဗင်္ယာမိန်ကိုလည်း ယူသွားကြဦးမည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ငါ့အပေါ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေကြ၏” ဟု အော်ဟစ်သည်။ ရုဗင်က “အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို ပြန်မခေါ်လာလျှင် အကျွန်ုပ်၏သားနှစ်ယောက်ကို သတ်ပါ။ သူ့ကို အကျွန်ုပ်လက်သို့ အပ်ပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လာပါမည်” ဟု ဖြေသည်။ ထိုအလွန်အမင်း ပြောဆိုခြင်းသည် ယာကုပ်၏စိတ်ကို မသက်သာစေပါ။ သူက “ငါ့သားသည် သင်တို့နှင့်အတူ မသွားရ။ သူ၏အစ်ကိုသေပြီ၊ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့၏။ သင်တို့သွားရာလမ်း၌ သူ့၌ ဘေးဥပဒ်တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လျှင် သင်တို့သည် ငါ၏ဆံပင်ဖြူများကို ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်အတူ သင်္ချိုင်းသို့ ချသွားကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။

သို့သော် မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး အီဂျစ်ပြည်မှ ယူဆောင်လာခဲ့သော စပါးအနည်းငယ်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်လာသည်။ ဗင်္ယာမိန်မပါဘဲ အီဂျစ်ပြည်သို့ ပြန်သွားလျှင် အကျိုးမရှိကြောင်း ယာကုပ်၏သားများ ကောင်းစွာသိကြသည်။ အဘ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ အခြေအနေကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ အစာခေါင်းပါးခြင်း၏အရိပ်သည် ပို၍နက်ရှိုင်းလာသည်။ တစ်တပ်လုံး၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်၍ အဘိုးအိုသည် သူတို့၏လိုအပ်ချက်ကို သိမြင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် “တစ်ဖန်သွား၍ ငါတို့အတွက် အစာအနည်းငယ် ဝယ်လာကြ” ဟု ပြောသည်။

ယုဒက “ထိုလူသည် ကျွန်တော်မျိုးတို့အား အလေးအနက်ပြော၍ ‘သင်တို့ညီနှင့်အတူ မရှိလျှင် ငါ့မျက်နှာကို မမြင်ရ’ ဟု ဆိုခဲ့ပါသည်။ သင်သည် ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ညီကို ကျွန်တော်မျိုးတို့နှင့်အတူ လွှတ်လျှင် ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် သွား၍ သင့်အတွက် အစာဝယ်လာပါမည်။ သို့သော် သူ့ကို မလွှတ်လျှင် ကျွန်တော်မျိုးတို့ မသွားပါ။ အကြောင်းမူကား ထိုလူက ‘သင်တို့ညီမပါလျှင် ငါ့မျက်နှာကို မမြင်ရ’ ဟု ပြောခဲ့ပါသည်” ဟု ပြန်ပြောသည်။ အဘ၏ဆုံးဖြတ်ချက်သည် စတင်ယိမ်းယိုင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ “ထိုလုလင်ကို ကျွန်တော်နှင့်အတူ လွှတ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ထပြီး သွားကြစို့။ သို့မှသာ ကျွန်တော်တို့၊ သင်နှင့် ကျွန်တော်တို့၏ကလေးငယ်များ အားလုံး အသက်ရှင်၍ မသေကြရမည်” ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုပြီး ညီအတွက် အာမခံသူဖြစ်ရန်နှင့် ဗင်္ယာမိန်ကို မပြန်လည်ပို့ဆောင်နိုင်လျှင် အစဉ်အမြဲ အပြစ်ကို မိမိခံယူမည်ဟု ကတိပြုသည်။

ယာကုပ်သည် မိမိ၏ခွင့်ပြုချက်ကို မတားဆီးနိုင်တော့သဖြင့် သားများကို ခရီးအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထို့အပြင် အီဂျစ်ပြည်၏ အစာခေါင်းပါးနေသော နိုင်ငံမှ ရရှိနိုင်သမျှကို လက်ဆောင်အဖြစ် အုပ်ချုပ်သူထံ ယူဆောင်သွားရန်လည်း မှာကြားသည်—“ဗာလစံဆီ အနည်းငယ်၊ ပျားရည်အနည်းငယ်၊ နံ့သာမျိုးနှင့် မုရန်၊ အခွံမာသီးနှင့် ဗာဒံသီး” တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ငွေကို နှစ်ဆယူသွားရန်လည်းကောင်း မှာကြားသည်။ “သင်တို့၏ညီကိုလည်း ယူကြ၊ ထပြီး ထိုလူထံသို့ တစ်ဖန်သွားကြ” ဟု ဆိုသည်။ သူ၏သားများသည် မသေချာမရေရာသော ခရီးအတွက် ထွက်ခွာတော့မည်အချိန်တွင် အသက်ကြီးသောအဘသည် ထ၍ ကောင်းကင်သို့ လက်မြှောက်ကာ “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် ထိုလူရှေ့၌ သင်တို့အား ကရုဏာတော်ကို ရစေတော်မူ၍ သင်တို့၏အခြားညီနှင့် ဗင်္ယာမိန်ကို ပြန်လွှတ်စေတော်မူပါစေ။ ငါသည် ငါ့သားများနှင့် ကွဲရလျှင် ကွဲရပါစေ” ဟု ဆုတောင်းသည်။

သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်သို့ တစ်ဖန်ခရီးထွက်၍ ယောသပ်ရှေ့၌ ရပ်ကြသည်။ ယောသပ်၏မျက်လုံးသည် မိမိမိခင်တစ်ဦးတည်းမှ မွေးဖွားသော ဗင်္ယာမိန်အပေါ် ကျရောက်သောအခါ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် မိမိ၏ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူတို့ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန်နှင့် သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားရန် အမိန့်ပေးသည်။ အုပ်ချုပ်သူ၏နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် အလွန်ထိတ်လန့်ကြသည်။ သူတို့၏အိတ်များထဲ၌ တွေ့ခဲ့သော ငွေအတွက် စာရင်းရှင်းရန် ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုငွေကို သူတို့အား ကျွန်များအဖြစ် ဖမ်းဆီးရန် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်စေရန် တမင်ထည့်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။ ထိတ်လန့်စိုးရိမ်နေသဖြင့် အိမ်အုပ်ထိန်းသူနှင့် တိုင်ပင်ပြီး အီဂျစ်သို့ မိမိတို့လာရောက်ခဲ့ပုံအကြောင်းကို ပြောပြကြသည်။ မိမိတို့၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရန်အတွက် အိတ်များထဲတွင် တွေ့ရသော ငွေကို ပြန်ယူလာကြောင်း၊ အစားအစာဝယ်ရန်အတွက် အခြားငွေကိုလည်း ယူလာကြောင်း ပြောကြပြီး “ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ငွေကို မည်သူက အိတ်ထဲသို့ ထည့်ထားသည်ကို မသိနိုင်ပါ” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသူက “ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ။ မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့၏ဘုရားသခင်နှင့် သင်တို့အဘ၏ဘုရားသခင်သည် သင်တို့၏အိတ်များထဲ၌ ရတနာကို ပေးတော်မူခြင်းဖြစ်၏။ သင်တို့၏ငွေကို ငါရပြီးသားဖြစ်၏” ဟု ပြန်ပြောသည်။ သူတို့၏စိုးရိမ်မှုသည် ပြေလျော့သွားပြီး ထောင်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော ရှိမောင်လည်း သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းလာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် အမှန်ပင် သူတို့အပေါ် ကရုဏာပြတော်မူကြောင်း သူတို့ခံစားလာကြသည်။

အုပ်ချုပ်သူသည် သူတို့နှင့် တစ်ဖန်တွေ့ဆုံသောအခါ သူတို့ယူလာသောလက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ပြီး “မြေသို့ ဦးညွှတ်ကြသည်။” ယောသပ်သည် မိမိအိပ်မက်များကို တစ်ဖန်သတိရလာသည်။ ဧည့်သည်များကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူက “သင်တို့ပြောသော အသက်ကြီးသောအဘသည် ကျန်းမာပါသလော။ အသက်ရှင်သေးသလော” ဟု အလျင်အမြန်မေးသည်။ “ကျွန်တော်မျိုးတို့၏အဘ၊ သင်၏ကျွန်သည် ကျန်းမာပါသည်။ အသက်ရှင်သေးပါသည်” ဟု ဖြေဆိုကြပြီး သူတို့သည် တစ်ဖန် ဦးညွှတ်ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးသည် ဗင်္ယာမိန်အပေါ် ကျရောက်ပြီး “သင်တို့ပြောခဲ့သော သင်တို့၏ညီအငယ်ဆုံးသည် ဤသူပေလော” ဟု မေးသည်။ “ငါ့သား၊ ဘုရားသခင်သည် သင့်အား ကျေးဇူးပြုတော်မူပါစေ” ဟု ဆိုသော်လည်း နူးညံ့သောခံစားချက်များ လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် ထပ်မံပြောဆိုနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ “ထိုအခါ သူသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ ထိုနေရာ၌ ငိုကြွေး၏။”

မိမိ၏စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် သူပြန်လာကာ အားလုံးသည် စားသောက်ပွဲသို့ ဆက်လက်ဝင်ကြသည်။ အမျိုးအစားခွဲခြားထားသော လူမှုစည်းမျဉ်းများအရ အီဂျစ်လူတို့သည် အခြားလူမျိုးတစ်မျိုးမျိုးနှင့်အတူ စားသောက်ရန် တားမြစ်ထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်၏သားများသည် သီးခြားစားပွဲတစ်ခု၌ စားကြရပြီး၊ အုပ်ချုပ်သူသည် မိမိ၏အဆင့်အတန်းမြင့်မားမှုကြောင့် သီးခြားစားပွဲ၌ စားသည်။ အီဂျစ်လူတို့လည်း သီးခြားစားပွဲများ၌ စားကြသည်။ အားလုံးထိုင်ပြီးသောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် သူတို့ကို အသက်အလိုက် အတိအကျစီစဉ်ထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်ကြသည်။ ယောသပ်သည် “သူ့ရှေ့မှ စားစရာများကို သူတို့ထံ ပို့ပေးသည်”။ သို့သော် ဗင်္ယာမိန်အတွက်မူ အခြားသူများထက် ငါးဆပို၍ ပေးသည်။ ဗင်္ယာမိန်အပေါ် ဤမျှအထူးမျက်နှာသာပေးခြင်းဖြင့် အငယ်ဆုံးညီကို မိမိအပေါ် မနာလိုမုန်းတီးခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့အချင်းချင်း မနာလိုမုန်းတီးကြသေးခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယောသပ်သည် သူတို့၏ဘာသာစကားကို နားမလည်ဟု ဆက်လက်ထင်မှတ်နေကြသဖြင့် ညီအစ်ကိုများသည် အချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏အမှန်တကယ်ခံစားချက်များကို သိရှိရန် သူ့အတွက် ကောင်းသောအခွင့်အရေး ရရှိသည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့ကို ထပ်မံစမ်းသပ်လိုသေးသဖြင့် သူတို့မထွက်ခွာမီ မိမိ၏ငွေဖလားကို အငယ်ဆုံး၏အိတ်ထဲ၌ ဝှက်ထားရန် အမိန့်ပေးသည်။

သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ အိမ်ပြန်ခရီး စတင်ကြသည်။ ရှိမောင်နှင့် ဗင်္ယာမိန်တို့သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိကြသည်။ သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များသည် စပါးများဖြင့် ဝန်ပိနေကြပြီး သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ကို ဝန်းရံခဲ့သည့် အန္တရာယ်များမှ လုံခြုံစွာ လွတ်မြောက်လာပြီဟု ခံစားကြသည်။ သို့သော် မြို့ပြင်အနီးသို့ပင် ရောက်သေးသောအခါ အုပ်ချုပ်သူ၏အိမ်အုပ်ထိန်းသူက သူတို့ကို လိုက်မီလာပြီး “အဘယ်ကြောင့် သင်တို့သည် ကောင်းကျိုးအတွက် ဆိုးကျိုးကို ပြန်ဆပ်ကြသနည်း။ ငါ့သခင် သောက်သုံးသောဖလား၊ အမှန်ပင် ထိုဖလားဖြင့် သူသည် အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းတတ်သည်မဟုတ်လော။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သင်တို့သည် မကောင်းမှုကို ပြုကြပြီ” ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် မေးမြန်းသည်။ ထိုဖလားသည် အဆိပ်အတောက်တစ်စုံတစ်ရာ ထည့်ထားခြင်းရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေနိုင်သော အစွမ်းသတ္တိရှိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုခေတ်၌ ထိုသို့သောဖလားများကို အဆိပ်ခတ်၍ လူသတ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။

အိမ်အုပ်ထိန်းသူ၏ စွပ်စွဲချက်ကို ခရီးသွားများက “ကျွန်တော်မျိုးတို့သည် ဤစကားများကို အဘယ်ကြောင့် ကြားရပါသနည်း။ ဤသို့ပြုရန် ကျွန်တော်မျိုးတို့နှင့် ဝေးပါစေ။ အိတ်များ၏အဝတွင် တွေ့ခဲ့သော ငွေကိုပင် ခါနာန်ပြည်မှ ပြန်ယူလာ၍ သင့်ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ကြပါသည်။ သို့ဖြစ်၍ သင့်သခင်၏အိမ်မှ ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေကို ခိုးယူမည်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သင်၏ကျွန်များထဲမှ မည်သူ့ထံ၌ ထိုအရာကို တွေ့ရှိလျှင် ထိုသူသည် သေစေရမည်။ ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း သင့်သခင်၏ကျွန်များ ဖြစ်ရပါမည်” ဟု ဖြေကြားကြသည်။

အိမ်အုပ်ထိန်းသူက “ယခုလည်း သင်တို့ပြောသည့်အတိုင်း ဖြစ်စေ။ ထိုအရာကို တွေ့ရှိသောသူသာ ငါ၏ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ သင်တို့ကျန်သူများမူကား အပြစ်ကင်းကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။

ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေကြသည်။ “သူတို့သည် လူတိုင်း မိမိအိတ်ကို အလျင်အမြန် မြေကြီးပေါ်သို့ ချကြ၏။” အိမ်အုပ်ထိန်းသူသည် ရုဗင်၏အိတ်မှ စတင်၍ အစဉ်အတိုင်း အငယ်ဆုံး၏အိတ်အထိ တစ်အိတ်ပြီးတစ်အိတ် စစ်ဆေးသည်။ ဗင်္ယာမိန်၏အိတ်ထဲ၌ ဖလားကို တွေ့ရှိကြသည်။

ညီအစ်ကိုများသည် အလွန်အမင်းဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် မိမိတို့၏အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲကြပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မြို့သို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကတိအရ ဗင်္ယာမိန်သည် ကျွန်ဘဝကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အိမ်အုပ်ထိန်းသူနောက်သို့ လိုက်၍ နန်းတော်သို့ ဝင်ကြသောအခါ အုပ်ချုပ်သူသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့ရပြီး သူ့ရှေ့၌ ပျပ်ဝပ်ကြသည်။ “သင်တို့သည် အဘယ်အမှုကို ပြုကြပြီနည်း။ ငါကဲ့သို့သောသူသည် အမှန်ပင် ခန့်မှန်း၍ သိနိုင်သည်ကို သင်တို့မသိကြသလော” ဟု သူဆိုသည်။ ယောသပ်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့၏အပြစ်ကို ဝန်ခံစေရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဗေဒင်ဟော၍ အနာဂတ်ကို သိနိုင်သည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မဆိုခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် သူတို့၏ဘဝလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖတ်ရှုသိနိုင်သူဖြစ်သည်ဟု သူတို့ယုံကြည်စေရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

ယုဒက “ကျွန်တော်တို့သခင်ထံ အဘယ်သို့ ပြောရပါမည်နည်း။ အဘယ်သို့ ဆိုရပါမည်နည်း။ အဘယ်သို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ပြနိုင်ပါမည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် သင်၏ကျွန်များ၏အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်တော်မူပြီ။ ဖလားကို တွေ့ရှိသောသူနှင့်တကွ ကျွန်တော်မျိုးတို့အားလုံးသည် ကျွန်တော်တို့သခင်၏ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါသည်” ဟု ဖြေကြားသည်။

“ထိုသို့ မပြုရပါ။ ဖလားကို တွေ့ရှိသောသူသာ ငါ၏ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ သင်တို့မူကား သင်တို့၏အဘထံသို့ ငြိမ်ဝပ်စွာ ပြန်တက်သွားကြ” ဟု ယောသပ်က ပြန်ပြောသည်။

ယုဒသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် အုပ်ချုပ်သူထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး “အကျွန်ုပ်သခင်၊ ကျွန်တော်မျိုး၏သခင်၏နား၌ စကားတစ်ခွန်း ပြောခွင့်ပြုပါ။ သင်၏ကျွန်အပေါ် အမျက်မထွက်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဖာရောမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု အော်ဟစ်သည်။ သူသည် ထိမိသောစကားများဖြင့် မိမိတို့အဘသည် ယောသပ်ဆုံးရှုံးခြင်းကြောင့် ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဗင်္ယာမိန်ကို အီဂျစ်သို့ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါစေရန် ခွင့်ပြုရန် အလွန်တွန့်ဆုတ်ခဲ့ပုံကို ရှင်းပြသည်။ အကြောင်းမူကား ဗင်္ယာမိန်သည် ယာကုပ်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ရာခေလ၏အမိမှ ကျန်ရစ်သော တစ်ဦးတည်းသောသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ “ယခု ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော်၏အဘထံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုလင်သည် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ မပါလျှင်၊ သူ၏အသက်သည် ထိုလုလင်၏အသက်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ထိုလုလင်မပါကြောင်းကို မြင်လျှင် သူသည် သေသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်၏ကျွန်များသည် ကျွန်တော်တို့အဘ၏ဆံပင်ဖြူများကို ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်အတူ သင်္ချိုင်းသို့ ချသွားရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်၏ကျွန်သည် ထိုလုလင်အတွက် ကျွန်တော်၏အဘထံ အာမခံ၍ ‘သူ့ကို သင့်ထံသို့ ပြန်မခေါ်လာနိုင်လျှင် ကျွန်တော်သည် အစဉ်အမြဲ အဘထံ၌ အပြစ်ခံရပါမည်’ ဟု ပြောခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါသည်။ ကျွန်တော်သည် လုလင်၏အစား ကျွန်တော်သခင်၏ကျွန်အဖြစ် နေပါရစေ။ လုလင်ကိုမူကား သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ပြန်သွားခွင့်ပြုပါ။ လုလင်မပါဘဲ ကျွန်တော်၏အဘထံသို့ မည်သို့ ပြန်တက်နိုင်ပါမည်နည်း။ ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော်၏အဘအပေါ် ကျရောက်မည့်ဘေးကို မမြင်ချင်ပါ” ဟု ဆိုသည်။

ယောသပ်သည် ကျေနပ်သွားသည်။ သူ၏ညီအစ်ကိုများထဲ၌ စစ်မှန်သောနောင်တ၏အသီးအပွင့်များကို မြင်ခဲ့ပြီ။ ယုဒ၏မြင့်မြတ်သောကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားသောအခါ သူတို့အားလုံးမှလွဲ၍ အခြားသူများ ထွက်သွားကြရန် အမိန့်ပေးပြီး၊ ထို့နောက် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကာ “ငါသည် ယောသပ်ဖြစ်၏။ ငါ့အဘ အသက်ရှင်သေးသလော” ဟု အော်ပြောသည်။

သူ၏ညီအစ်ကိုများသည် ကြောက်ရွံ့အံ့ဩခြင်းဖြင့် မလှုပ်မယှက်၊ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရပ်နေကြသည်။ အီဂျစ်ပြည်၏အုပ်ချုပ်သူသည် မိမိတို့၏ညီ ယောသပ်ဖြစ်နေသည်။ မိမိတို့ မနာလိုခဲ့ပြီး သတ်ပစ်ရန်ပင် ကြံစည်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခဲ့သော ယောသပ်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ယောသပ်အပေါ် ပြုခဲ့သမျှ မကောင်းမှုအားလုံးသည် သူတို့၏စိတ်ရှေ့၌ ဖြတ်သန်းလာကြသည်။ ယောသပ်၏အိပ်မက်များကို မည်မျှအထင်အမြင်သေးခဲ့ကြကြောင်းနှင့် ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံခြင်းကို တားဆီးရန် မည်သို့ကြိုးစားခဲ့ကြကြောင်းကို သတိရကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များက ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာစေရန်ပင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ကစားပေးခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် သူ၏လက်ထဲ၌ လုံးဝအာဏာကျရောက်နေသောအချိန်တွင် သူခံစားခဲ့ရသောအမှားအတွက် လက်စားချေမည်မှာ သေချာသည်ဟု ထင်ကြသည်။

သူတို့၏ရှုပ်ထွေးနေမှုကို မြင်သောအခါ ယောသပ်က “ငါ့ထံသို့ နီးကပ်လာကြ” ဟု နူးညံ့စွာ ပြောပြီး သူတို့နီးကပ်လာသောအခါ “ငါသည် သင်တို့ညီ ယောသပ်ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ငါ့ကို အီဂျစ်သို့ ရောင်းခဲ့ကြ၏။ ယခု ငါ့ကို ဤအရပ်သို့ ရောင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်း မပြုကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား လူတို့အသက်ရှင်ရန် ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို သင်တို့ရှေ့သို့ စေလွှတ်တော်မူခြင်း ဖြစ်၏” ဟု ဆက်လက်ပြောသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ရက်စက်မှုအတွက် လုံလောက်စွာ ခံစားခဲ့ကြပြီဟု ခံယူသောကြောင့် သူသည် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်း၏ ခါးသီးမှုကို လျော့ပါးစေရန် မြင့်မြတ်စွာ ကြိုးစားသည်။

“ယခု အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ဤပြည်၌ နှစ်နှစ်ရှိပြီ။ သို့သော် လယ်ထွန်ခြင်းနှင့် ရိတ်သိမ်းခြင်း မရှိသော နောက်ထပ်ငါးနှစ် ရှိသေး၏။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်၌ သင်တို့၏မျိုးဆက်ကို ကျန်ရစ်စေရန်နှင့် ကြီးမားသောကယ်တင်ခြင်းအားဖြင့် သင်တို့အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ငါ့ကို သင်တို့ရှေ့သို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ငါ့ကို ဤအရပ်သို့ စေလွှတ်သူမှာ သင်တို့မဟုတ်၊ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဖာရောမင်းအတွက် အဘကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏အိမ်တော်တစ်ခုလုံး၏ အရှင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အီဂျစ်ပြည်တစ်လျှောက်လုံး၏ အုပ်ချုပ်သူကဲ့သို့လည်းကောင်း ငါ့ကို ခန့်ထားတော်မူ၏။ သင်တို့သည် အလျင်အမြန် ငါ့အဘထံသို့ ပြန်တက်၍ ‘သင်၏သားယောသပ်က ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံး၏အရှင် ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်ထံသို့ ဆင်းလာပါ၊ မနှောင့်နှေးပါနှင့်။ သင်နှင့် သင်၏သားသမီးများ၊ သင်၏မြေးများ၊ သင်၏သိုးစုများ၊ သင်၏နွားစုများနှင့် သင်ပိုင်သမျှတို့သည် ငါ့အနီး၌ ရှိစေရန် ဂေါရှင်ပြည်၌ နေထိုင်ရမည်။ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် နောက်ထပ်ငါးနှစ် ရှိသေးသောကြောင့် သင်နှင့် သင်၏အိမ်သူအိမ်သားများ၊ သင်ပိုင်သမျှတို့ ဆင်းရဲခြင်းသို့ မကျရောက်စေရန် ငါသည် သင့်ကို ထောက်ပံ့မည်’ ဟု ဆိုသည်။ သင်တို့၏မျက်စိနှင့် ငါ့ညီဗင်္ယာမိန်၏မျက်စိတို့သည် ငါ၏ပါးစပ်မှ ထွက်သောစကားဖြစ်ကြောင်း မြင်ကြရပြီ” ဟု ဆက်လက်ပြောသည်။ “သူသည် မိမိညီဗင်္ယာမိန်၏လည်ပင်း၌ လဲကျ၍ ငိုကြွေး၏။ ဗင်္ယာမိန်လည်း သူ၏လည်ပင်း၌ ငိုကြွေး၏။ ထို့နောက် သူသည် ညီအစ်ကိုအားလုံးကို နမ်း၍ ငိုကြွေး၏။ ထိုနောက် သူ၏ညီအစ်ကိုများသည် သူနှင့် စကားပြောကြ၏။” သူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်ကို နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။ သူတို့သည် ကာလရှည်ကြာ စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ကို ခံစားခဲ့ကြရပြီး၊ ယောသပ်သည် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သိရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

ဖြစ်ပျက်သမျှသတင်းသည် ဘုရင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ယောသပ်အပေါ် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသလိုသော ဘုရင်သည် အုပ်ချုပ်သူ၏ဖိတ်ကြားချက်ကို အတည်ပြုကာ “အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းသောအရာသည် သင်တို့အတွက် ဖြစ်၏” ဟု ဆိုသည်။ ညီအစ်ကိုများကို မိသားစုများနှင့် အစေခံများအားလုံး အီဂျစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ရန် လိုအပ်သမျှသော စားနပ်ရိက္ခာ၊ လှည်းများနှင့် အခြားအရာများကို ပေါများစွာ ထောက်ပံ့၍ ပြန်လွှတ်ကြသည်။ ဗင်္ယာမိန်အား ယောသပ်သည် အခြားသူများထက် ပို၍တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်များ ပေးသည်။ သူတို့အိမ်ပြန်လမ်းတွင် အချင်းချင်း အငြင်းပွားကြမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့ထွက်ခွာမည့်အချိန်တွင် “လမ်း၌ အချင်းချင်း မရန်ဖြစ်ကြနှင့်” ဟု မှာကြားသည်။

ယာကုပ်၏သားများသည် “ယောသပ် အသက်ရှင်သေး၏။ သူသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်သူဖြစ်၏” ဟူသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကို အဘထံသို့ ပြန်ယူလာကြသည်။ အသက်ကြီးသောအဘသည် ပထမတွင် အလွန်အမင်း လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် သူကြားရသောစကားကို မယုံနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လှည်းများရှည်လျားစွာနှင့် ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များကို မြင်သောအခါ၊ ဗင်္ယာမိန်ကိုလည်း မိမိထံ ပြန်တွေ့ရသောအခါ ယုံကြည်သွားပြီး ဝမ်းမြောက်ခြင်းအပြည့်ဖြင့် “လုံလောက်ပြီ။ ငါ့သားယောသပ် အသက်ရှင်သေး၏။ ငါမသေမီ သူ့ကို သွား၍ တွေ့မည်” ဟု အော်ပြောသည်။

ဆယ်ယောက်သောညီအစ်ကိုများအတွက် နောက်ထပ်အရှက်ရခြင်းတစ်ရပ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ဘဝနှင့် သူတို့၏ဘဝကို ခါးသီးစေခဲ့သော လှည့်စားမှုနှင့် ရက်စက်မှုအကြောင်းကို ယခု သူတို့၏အဘထံ ဝန်ခံကြသည်။ ယာကုပ်သည် သူတို့အား ထိုမျှအောက်တန်းကျသောအပြစ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အားလုံးကို ကောင်းကျိုးအတွက် အုပ်စိုးပြောင်းလဲတော်မူခဲ့ကြောင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မှားယွင်းသောသားများကို ခွင့်လွှတ်၍ ကောင်းချီးပေးသည်။

အဘသည် သားများနှင့်အတူ၊ သူတို့၏မိသားစုများ၊ သိုးစုများ၊ နွားစုများနှင့် များပြားသော အစေခံများနှင့်အတူ မကြာမီ အီဂျစ်သို့ ခရီးထွက်ကြသည်။ သူတို့သည် စိတ်နှလုံးဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ခရီးဆက်ကြပြီး ဗေရရှေဘသို့ ရောက်သောအခါ အမျိုးအနွယ်အတွက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသော ယဇ်များကို ပူဇော်၍ ဘုရားသခင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည်ဟု အာမခံချက်ပေးတော်မူရန် ဆုတောင်းသည်။ ည၏ရူပါရုံ၌ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်မှာ “အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းသွားရန် မကြောက်နှင့်။ ထိုအရပ်၌ သင့်ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်။ သင်နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ ငါဆင်းမည်။ သင့်ကိုလည်း အမှန်ပင် ပြန်ခေါ်ဆောင်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

“အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းသွားရန် မကြောက်နှင့်။ ထိုအရပ်၌ သင့်ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်” ဟူသော အာမခံချက်သည် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ အာဗြဟံအား ကြယ်များကဲ့သို့ မရေတွက်နိုင်သော အမျိုးအနွယ်ရမည်ဟု ကတိပေးထားသော်လည်း ထိုအချိန်အထိ ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးသည် အလွန်နှေးကွေးစွာသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ခါနာန်ပြည်သည် ယခုအချိန်တွင် အားကြီးသော အယူဝါဒီလူမျိုးများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအောက်၌ ရှိနေပြီး “စတုတ္ထမျိုးဆက်” မတိုင်မီ သူတို့ကို မနှင်ထုတ်ရသေးပေ။ ဣသရေလ၏အမျိုးအနွယ်များသည် ဤနေရာ၌ များပြားသောလူမျိုးတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ဆိုလျှင် ထိုပြည်သားများကို နှင်ထုတ်ရမည် သို့မဟုတ် သူတို့အကြားတွင် ပြန့်ကျဲနေထိုင်ရမည်။ ပထမအရာကို ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်အရ သူတို့ မပြုလုပ်နိုင်ကြ။ ဒုတိယအရာကို ပြုလျှင် ခါနာန်လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သို့သော် အီဂျစ်ပြည်သည် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံရန် လိုအပ်သောအခြေအနေများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ရေကောင်းစွာရရှိပြီး မြေသြဇာကောင်းသော နိုင်ငံ၏အပိုင်းတစ်ခုသည် သူတို့အတွက် ဖွင့်ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူတို့အလျင်အမြန် တိုးပွားလာရန် အားသာချက်တိုင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အီဂျစ်ပြည်၌ သူတို့လုပ်ကိုင်သောအလုပ်ကြောင့် ခံရမည့် မနှစ်မြို့မှု—အကြောင်းမူကား သိုးထိန်းတိုင်းသည် “အီဂျစ်လူတို့အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်၏”—သည် သူတို့ကို သီးခြားလူမျိုးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိစေရန် ကူညီမည်ဖြစ်ပြီး အီဂျစ်လူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမှလည်း ကာကွယ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ အဖွဲ့သည် ဂေါရှင်ပြည်သို့ တိုက်ရိုက်သွားကြသည်။ ယောသပ်သည် နန်းတော်သုံးရထားကို စီး၍ မင်းသားများကဲ့သို့ အခြွေအရံများနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ လာသည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် သူ၏ရာထူး၏ ဂုဏ်သိက္ခာတို့ကို လုံးဝမေ့လျော့သွားသည်။ အတွေးတစ်ခုတည်းက သူ့စိတ်ကို ပြည့်စေပြီး တောင့်တခြင်းတစ်ခုတည်းက သူ့နှလုံးကို လှုပ်ရှားစေသည်။ ခရီးသွားများ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော မေတ္တာ၏တောင့်တမှုသည် ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ပေ။ သူသည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး အဘကို ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ “သူသည် အဘ၏လည်ပင်း၌ လဲကျ၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငိုကြွေး၏။ ဣသရေလကလည်း ယောသပ်အား ‘ယခု ငါသေပါစေ။ သင်၏မျက်နှာကို ငါမြင်ရပြီ၊ သင်သည် အသက်ရှင်သေးကြောင်းကိုလည်း သိရပြီ’ ဟု ဆို၏။”

ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုငါးယောက်ကို ဖာရောမင်းထံသို့ ခေါ်သွား၍ သူတို့၏အနာဂတ်နေအိမ်အတွက် မြေယာကို ဘုရင်ထံမှ ရရှိစေရန် ပြသသည်။ ယောသပ်အပေါ် ကျေးဇူးတင်သောဘုရင်သည် သူတို့ကို နိုင်ငံတော်အရာရှိများအဖြစ် ခန့်အပ်၍ ဂုဏ်ပြုလိုစိတ် ရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ယောသပ်သည် ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း၌ သစ္စာရှိသူဖြစ်သောကြောင့် မိမိညီအစ်ကိုများကို အယူဝါဒီနန်းတော်၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများမှ ကယ်တင်လိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရင်က သူတို့၏အလုပ်အကိုင်ကို မေးမြန်းသောအခါ မိမိတို့၏အလုပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရန် အကြံပေးသည်။ ယာကုပ်၏သားများသည် ထိုအကြံကို လိုက်နာကြပြီး မိမိတို့သည် ထိုပြည်၌ ခဏတာနေထိုင်ရန်သာ လာကြောင်း၊ ထိုပြည်၌ အမြဲတမ်းနေထိုင်သူများ ဖြစ်လာရန် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သေချာစွာ ပြောကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိတို့ဆန္ဒရှိလျှင် ထိုပြည်မှ ထွက်ခွာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ ဘုရင်သည် ကမ်းလှမ်းထားသည့်အတိုင်း သူတို့အတွက် “မြေကောင်းဆုံးသောနေရာ” ဖြစ်သည့် ဂေါရှင်ပြည်ကို နေအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည်။

သူတို့ရောက်ရှိပြီး မကြာမီ ယောသပ်သည် မိမိအဘကိုလည်း ဘုရင်ထံသို့ ခေါ်လာ၍ တွေ့ဆုံစေသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် နန်းတော်များတွင် အကျွမ်းတဝင်ရှိသူ မဟုတ်သော်လည်း သဘာဝ၏မြင့်မြတ်သော မြင်ကွင်းများအကြား ပိုမိုကြီးမြတ်သော ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် မိတ်သဟာယပြုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုလည်း မိမိ၏အတွင်းစိတ်၌ ထိုဘုရင်ထက်သာလွန်သော အာဏာကို သိရှိလျက် လက်ကိုမြှောက်၍ ဖာရောမင်းအား ကောင်းချီးပေးသည်။

ယာကုပ်သည် ယောသပ်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်က ဤမျှနှစ်ရှည်လများ စိုးရိမ်ဝမ်းနည်းမှု၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ်အဆုံးသတ်နှင့်အတူ မိမိသေဆုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဟု ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂေါရှင်ပြည်၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူရန် နောက်ထပ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ကို သူ့အား ပေးခဲ့သည်။ ထိုနှစ်များသည် ယခင်နှစ်များနှင့် လုံးဝကွာခြား၍ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူ၏သားများ၌ စစ်မှန်သောနောင်တရှိကြောင်း သက်သေများကို မြင်ရသည်။ သူ၏မိသားစုသည် လူမျိုးကြီးတစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရန် လိုအပ်သော အခြေအနေအားလုံးဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်ကိုလည်း မြင်ရသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်၌ သူတို့၏အနာဂတ်တည်ထောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော သေချာသောကတိတော်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူသည် အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်သော မိမိ၏ရှည်လျားစွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သောသားထံမှ ရရှိနိုင်သမျှသော ချစ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း၏ အထောက်အထားတိုင်းဖြင့် ဝန်းရံခံရပြီး၊ ချစ်ခင်ရသောသားနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရင်း ငြိမ်းချမ်းစွာ သေခြင်းသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်သွားသည်။

သေဆုံးချိန် နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားရသောအခါ ယာကုပ်သည် ယောသပ်ကို ခေါ်သည်။ ခါနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ကတိတော်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်၍ “ငါ့ကို အီဂျစ်ပြည်၌ မသင်္ဂြိုဟ်ပါနှင့်။ ငါသည် ငါ၏ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ အိပ်ချင်၏။ သင်သည် ငါ့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်၍ သူတို့၏သင်္ချိုင်း၌ သင်္ဂြိုဟ်ရမည်” ဟု ဆိုသည်။ ယောသပ်က ထိုသို့ပြုမည်ဟု ကတိပေးသော်လည်း ယာကုပ်သည် မကျေနပ်သေးပေ။ မိမိကို ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ ထားရန် မက်ခပေလာဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်မည်ဟု သစ္စာဆိုစေသည်။

နောက်ထပ် အရေးကြီးသောအမှုတစ်ရပ်ကိုလည်း အာရုံစိုက်ရမည်။ ယောသပ်၏သားများကို ဣသရေလအမျိုး၏သားများအကြား တရားဝင် သတ်မှတ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ယောသပ်သည် အဘနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံရန် လာသောအခါ ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်လာသည်။ ထိုလုလင်နှစ်ဦးသည် မိခင်ဘက်မှ အီဂျစ်ယဇ်ပုရောဟိတ်အဆင့်အမြင့်ဆုံး မိသားစုနှင့် ဆက်နွယ်နေကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့အဘ၏ရာထူးသည် အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် ဆက်စပ်လိုပါက စည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ရရှိနိုင်ရန် လမ်းများကို ဖွင့်ပေးထားသည်။ သို့သော် ယောသပ်၏ဆန္ဒမှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏လူမျိုးနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်ကတိတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသသည့်အနေဖြင့် သူ၏သားများအတွက် အီဂျစ်နန်းတော်က ပေးအပ်နိုင်သော ဂုဏ်အသရေအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်တော်များကို အပ်နှင်းထားသော မထင်ရှားသော သိုးထိန်းလူမျိုးများအကြား နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်သည်။

ယာကုပ်က “အီဂျစ်ပြည်သို့ သင်မရောက်မီ အီဂျစ်ပြည်၌ သင်၌ မွေးဖွားသော သင်၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့သည် ငါ့သားများ ဖြစ်ကြ၏။ ရုဗင်နှင့် ရှိမောင်တို့ကဲ့သို့ သူတို့သည် ငါ့သားများ ဖြစ်ရမည်” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့ကို မိမိသားများအဖြစ် မွေးစား၍ သီးခြားအမျိုးနှစ်မျိုး၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်စေမည်။ ထို့ကြောင့် ရုဗင်ဆုံးရှုံးခဲ့သော သားဦးအခွင့်အရေးတစ်ရပ်သည် ယောသပ်ထံသို့ ရောက်လာသည်—ဣသရေလ၌ နှစ်ဆသောအမွေကို ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ယာကုပ်၏အသက်အရွယ်ကြီးလာသဖြင့် မျက်စိမှုန်နေပြီး ထိုလုလင်နှစ်ဦး ရှိနေကြောင်း မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်သောအခါ “ဤသူတို့သည် အဘယ်သူနည်း” ဟု မေးသည်။ သူတို့မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသောအခါ “သူတို့ကို ငါ့ထံသို့ ယူလာကြ။ ငါသူတို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့နီးကပ်လာသောအခါ အဘိုးအိုသည် သူတို့ကို ဖက်၍ နမ်းပြီး သူတို့၏ဦးခေါင်းများပေါ်တွင် လက်ကို အလေးအနက်တင်ကာ ကောင်းချီးပေးသည်။ ထို့နောက် “ငါ့ဘိုးဘေး အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်တို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော ဘုရားသခင်၊ ငါ့အသက်တာတစ်လျှောက် ယနေ့တိုင် ငါ့ကို ကျွေးမွေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၊ မကောင်းမှုအပေါင်းမှ ငါ့ကို ရွေးနုတ်တော်မူသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဤလုလင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ” ဟု ဆုတောင်းသည်။ ယခုတွင် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးခြင်း၊ လူ့အာဏာ သို့မဟုတ် လူ့ဉာဏ်ကောက်ကျစ်မှုကို မှီခိုခြင်းဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ကာကွယ်သူနှင့် ထောက်မသူ ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ အတိတ်က ဆိုးရွားသောနေ့ရက်များအပေါ် တိုင်ကြားမှုလည်း မရှိတော့ပေ။ စမ်းသပ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို “ငါ့အပေါ် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောအရာများ” အဖြစ် မမြင်တော့ပေ။ သူ၏ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူနှင့်အတူ ရှိခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုသာ အမှတ်ရနေသည်။

ကောင်းချီးပေးခြင်း ပြီးဆုံးသောအခါ ယာကုပ်သည် သားအား အာမခံချက်ပေးသည်—ရှည်လျားသောကျွန်ဘဝနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကို ဖြတ်သန်းရမည့် နောင်မျိုးဆက်များအတွက် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို သက်သေခံချက်အဖြစ် ချန်ထားခဲ့သောစကားဖြစ်သည်—“ငါသည် သေတော့မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူမည်။ သင်တို့ကိုလည်း သင်တို့၏ဘိုးဘေးများ၏ပြည်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်တော်မူမည်။”

နောက်ဆုံးတွင် ယာကုပ်၏သားများအားလုံးသည် သူ၏သေဆုံးရာအိပ်ရာပတ်လည်တွင် စုဝေးကြသည်။ ယာကုပ်သည် သားများကို ခေါ်၍ “ယာကုပ်၏သားတို့၊ စုဝေးကြလော့။ သင်တို့၏အဘ ဣသရေလ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့” ဟု ဆိုပြီး “နောက်ဆုံးသောကာလ၌ သင်တို့၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို ငါပြောပြမည်” ဟု ဆက်ပြောသည်။ သူတို့၏အနာဂတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် စိုးရိမ်စွာ စဉ်းစားခဲ့ပြီး အမျိုးအနွယ်တစ်မျိုးစီ၏သမိုင်းကို မိမိစိတ်ထဲ၌ ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခု သူ၏သားများသည် နောက်ဆုံးကောင်းချီးကို လက်ခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသောအခါ ဗျာဒိတ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်လာပြီး သူ့ရှေ့၌ သူ၏အမျိုးအနွယ်များ၏ အနာဂတ်သည် ပရောဖက်ပြုရူပါရုံ၌ ဖွင့်ပြလာသည်။ သားတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး၏အမည်ကို ခေါ်ဆို၍ တစ်ဦးစီ၏အကျင့်စာရိတ္တကို ဖော်ပြကာ အမျိုးတစ်မျိုးစီ၏ အနာဂတ်သမိုင်းကို အကျဉ်းချုံး၍ ဟောပြောသည်။

“ရုဗင်၊ သင်သည် ငါ၏သားဦး၊
ငါ၏အစွမ်းသတ္တိ၊ ငါ၏ခွန်အား၏အစဖြစ်၏။
ဂုဏ်အသရေ၏ထူးမြတ်ခြင်း၊
တန်ခိုး၏ထူးမြတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်၏။”

ထို့ကြောင့် အဘသည် သားဦးဖြစ်သော ရုဗင်အတွက် ဖြစ်သင့်ခဲ့သည့် အနေအထားကို ပုံဖော်ပြသည်။ သို့သော် ဧဒါ၌ ပြုခဲ့သော ကြီးမားသောအပြစ်ကြောင့် သားဦးအခွင့်အရေး၏ ကောင်းချီးကို ခံယူရန် မထိုက်တန်တော့ပေ။ ယာကုပ်က ဆက်၍—

“ရေကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်သောကြောင့်
သင်သည် ထူးမြတ်ခြင်း မရှိရ။”

ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာကို လေဝိအား ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတော်နှင့် မေရှိယနှင့်ဆိုင်သော ကတိတော်ကို ယုဒအား ပေးခဲ့သည်။ နှစ်ဆသောအမွေကို ယောသပ်အား ပေးခဲ့သည်။ ရုဗင်အမျိုးသည် ဣသရေလ၌ မည်သည့်ထင်ရှားကျော်ကြားမှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ယုဒ၊ ယောသပ် သို့မဟုတ် ဒန်တို့ကဲ့သို့ အရေအတွက်များပြားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အရင်ဆုံး သိမ်းသွားခံရသောအမျိုးများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

အသက်အရွယ်အားဖြင့် ရုဗင်နောက်တွင် ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ရှေခင်လူတို့အပေါ် ရက်စက်မှု၌ အတူတကွ ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး ယောသပ်ကို ရောင်းစားရာတွင်လည်း အပြစ်အရှိဆုံးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှင့် ပတ်သက်၍—

“ငါသည် သူတို့ကို ယာကုပ်၌ ခွဲဝေမည်၊
ဣသရေလ၌လည်း သူတို့ကို ပြန့်ကျဲစေမည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

ခါနာန်သို့ ဝင်ရောက်မည့်အချိန်မတိုင်မီ ဣသရေလလူတို့ကို ရေတွက်သောအခါ ရှိမောင်သည် အငယ်ဆုံးသောအမျိုး ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် မိမိ၏နောက်ဆုံးကောင်းချီး၌ ရှိမောင်အကြောင်း မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ပေ။ ခါနာန်ပြည်ကို ခွဲဝေပေးသောအခါ ဤအမျိုးသည် ယုဒ၏အမွေထဲမှ အနည်းငယ်သောအပိုင်းကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အင်အားကြီးမားလာသော မိသားစုအချို့သည် ကိုလိုနီများအဖြစ် ကွဲထွက်၍ သန့်ရှင်းသောပြည်၏နယ်နိမိတ်ပြင်ပ၌ အခြေချနေထိုင်ကြသည်။ လေဝိသည်လည်း မိမိပိုင်အမွေအဖြစ် မည်သည့်နယ်မြေမျှ မရရှိဘဲ ပြည်အရပ်ရပ်၌ ပြန့်ကျဲနေသော မြို့လေးဆယ့်ရှစ်မြို့ကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအမျိုး၏အမှု၌ အခြားအမျိုးများ အယူဖောက်ပြန်သောအခါ ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ခြင်းကြောင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ မြင့်မြတ်သောအမှုတော်အတွက် ခန့်အပ်ခံရပြီး ကျိန်ခြင်းသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သားဦးအခွင့်အရေး၏ အမြင့်ဆုံးသောကောင်းချီးများကို ယုဒထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ “ချီးမွမ်းခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ထိုအမည်၏အဓိပ္ပာယ်သည် ဤအမျိုး၏ ပရောဖက်ပြုသမိုင်း၌ ဖော်ပြထားသည်—

“ယုဒ၊ သင်၏ညီအစ်ကိုများသည် သင့်ကို ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်။
သင်၏လက်သည် သင်၏ရန်သူတို့၏လည်ပင်းပေါ်၌ ရှိလိမ့်မည်။
သင်၏အဘ၏သားတို့သည် သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြလိမ့်မည်။
ယုဒသည် ခြင်္သေ့ကလေးဖြစ်၏။
ငါ့သား၊ သင်သည် သားကောင်ကို ဖမ်းပြီး ပြန်တက်လာပြီ။
သူသည် ဝပ်လျက်နေသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊
အိုမင်းသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
သူ့ကို မည်သူ နှိုးဆော်မည်နည်း။
ရာဇလှံတံသည် ယုဒထံမှ မထွက်သွားရ။
ဥပဒေပြုသူသည်လည်း သူ၏ခြေကြားမှ မထွက်သွားရ။
ရှိလော ကြွလာသည်တိုင်အောင်၊
လူမျိုးတို့သည် သူ့ထံသို့ စုဝေးကြလိမ့်မည်။”

တော၏ဘုရင်ဖြစ်သော ခြင်္သေ့သည် ဤအမျိုးအတွက် သင့်လျော်သော သင်္ကေတဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ယုဒအမျိုးမှ ဒါဝိဒ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏သားဖြစ်သော ရှိလောတို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ရှိလောသည် “ယုဒအမျိုး၏ခြင်္သေ့” အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အာဏာရှိသမျှတို့သည် သူ့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြကာ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် သူ့အား ရိုသေလေးစားကြလိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် မိမိ၏သားအများစုအတွက် အောင်မြင်သောအနာဂတ်ကို ဟောပြောခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယောသပ်၏အမည်သို့ ရောက်သောအခါ အဘ၏နှလုံးသည် ပြည့်လျှံလာပြီး “မိမိညီအစ်ကိုများနှင့် ခွဲထားခြင်းခံရသောသူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌” ကောင်းချီးများကို ခေါ်ဆောင်ပေးသည်—

“ယောသပ်သည် အသီးများသောအကိုင်း၊
ရေတွင်းနား၌ အသီးများသောအကိုင်း ဖြစ်၏။
သူ၏အကိုင်းအခက်များသည် တံတိုင်းကို ကျော်လွန်သွားကြ၏။
လေးသမားတို့သည် သူ့ကို အလွန်နာကျင်စေကြ၏။
သူ့ကို ပစ်ကြ၏။ သူ့ကို မုန်းကြ၏။
သို့သော် သူ၏လေးသည် ခိုင်မြဲနေ၏။
သူ၏လက်မောင်းများသည် ခွန်အားရှိကြ၏။
ယာကုပ်၏တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၏လက်တော်အားဖြင့် ဖြစ်၏။
ထိုအရပ်မှ သိုးထိန်း၊ ဣသရေလ၏ကျောက်ဖြစ်၏။
သင်၏အဘ၏ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကူညီတော်မူမည်။
အနန္တတန်ခိုးရှင်သည်လည်း သင့်ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူမည်။
အထက်ကောင်းကင်၏ ကောင်းချီးများ၊
အောက်၌ရှိသော နက်ရှိုင်းသောရေ၏ ကောင်းချီးများ၊
ရင်သားနှင့်ဝမ်း၏ ကောင်းချီးများနှင့်အတူ၊
သင်၏အဘ၏ကောင်းချီးများသည်
ငါ၏ဘိုးဘေးတို့၏ကောင်းချီးများထက် လွန်၍
ထာဝရတောင်ကုန်းများ၏ အစွန်းတိုင်အောင် ရှိကြလိမ့်မည်။
ထိုကောင်းချီးများသည် ယောသပ်၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ ရှိကြလိမ့်မည်။
သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ခွဲထားခြင်းခံရသောသူ၏
ဦးခေါင်းသရဖူပေါ်၌ ရှိကြလိမ့်မည်။”

ယာကုပ်သည် အစဉ်အမြဲ နက်ရှိုင်း၍ ပြင်းပြသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏သားများအပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းသည် ခိုင်မြဲ၍ နူးညံ့သည်။ သူ၏သေခါနီး သက်သေခံချက်သည် မျက်နှာလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အငြိုးအတေးဖြင့် ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူတို့အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တိုင်အောင် ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ သူ၏အဘအဖြစ် နူးညံ့သောမေတ္တာသည် အားပေးခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းစကားများဖြင့်သာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုမည် ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသဖြင့် မည်မျှနာကျင်စေကာမူ အမှန်တရားကို ပြောဆိုရန် ဗျာဒိတ်တော်၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အတင်းအကျပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးကောင်းချီးများကို ပေးပြီးနောက် ယာကုပ်သည် မိမိ၏သင်္ဂြိုဟ်ရာနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ မှာကြားချက်ကို ထပ်မံပြောသည်။ “ငါသည် ငါ၏လူမျိုးထံသို့ စုဝေးခံရတော့မည်။ ငါ့ကို ငါ၏ဘိုးဘေးများနှင့်အတူ မက်ခပေလာလယ်ထဲရှိ ဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ပါ။” “ထိုနေရာ၌ အာဗြဟံနှင့် သူ၏ဇနီးစာရာကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဣဇာက်နှင့် သူ၏ဇနီး ရေဗက္ကာကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ငါသည် လေယာကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့၏။” ထို့ကြောင့် သူ၏ဘဝ၏ နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယာကုပ်၏နောက်ဆုံးနှစ်များသည် စမ်းသပ်မှုများနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများပြည့်နေသော နေ့တစ်နေ့ပြီးနောက် ရောက်လာသော ငြိမ်းချမ်းတိတ်ဆိတ်သော ညနေခင်းနှင့် တူသည်။ သူ၏လမ်းပေါ်၌ မိုးတိမ်များသည် မှောင်မိုက်စွာ စုဝေးခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏နေဝင်ချိန်သည် ကြည်လင်ပြီး ကောင်းကင်၏အလင်းရောင်သည် သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်များကို ထွန်းလင်းပေးခဲ့သည်။ ကျမ်းစာက “ညဦးယံ၌ အလင်းရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ဇာခရိ ၁၄:၇။ “စုံလင်သောသူကို မှတ်သား၍ ဖြောင့်မတ်သောသူကို ကြည့်ရှုလော့။ ထိုသူ၏အဆုံးသည် ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်၏” ဟု ဆိုသည်။ ဆာလံ ၃၇:၃၇။

ယာကုပ်သည် အပြစ်ပြုခဲ့ပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ အဘ၏တဲမှ ထွက်ပြေးရစေခဲ့သော မိမိ၏ကြီးမားသောအပြစ် ပြုလုပ်သည့်နေ့မှစ၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်ပင်ပန်းမှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။ အိမ်မရှိသော ပြေးလွှားသူတစ်ဦးအဖြစ် မိမိ၏မိခင်နှင့် ခွဲခွာခဲ့ရပြီး သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့ရတော့ပေ။ သူချစ်မြတ်နိုးသော မိန်းမအတွက် ခုနစ်နှစ်အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း အရှက်မဲ့စွာ လှည့်စားခံခဲ့ရသည်။ လောဘကြီးပြီး အမြတ်ကြီးစားသော ဆွေမျိုးတစ်ဦး၏အမှု၌ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ဥစ္စာများ တိုးပွားလာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သားများ မိမိပတ်လည်၌ ကြီးပြင်းလာသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ခဲ့ရသော်လည်း အငြင်းပွားပြီး ကွဲပြားနေသော အိမ်ထောင်စုကြောင့် ဝမ်းမြောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ မိမိ၏သမီးအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော အရှက်ကွဲမှု၊ သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ လက်စားချေမှု၊ ရာခေလသေဆုံးခြင်း၊ ရုဗင်၏ သဘာဝမကျသောအပြစ်၊ ယုဒ၏အပြစ်၊ ယောသပ်အပေါ် ပြုခဲ့သော ရက်စက်သောလှည့်စားမှုနှင့် မကောင်းမှုတို့ကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသည်—ဤအမှုအလုံးစုံတို့သည် မည်မျှရှည်လျား၍ မှောင်မိုက်သော အဆိုးများ၏စာရင်း ဖြစ်သနည်း။ မိမိ၏ပထမဆုံးအမှားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသီးအပွင့်များကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့သောအပြစ်များကို မိမိ၏သားများအကြား ထပ်ခါထပ်ခါ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် စည်းကမ်းပေးခြင်းသည် ခါးသီးလှသော်လည်း ၎င်းသည် မိမိ၏အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။ နာကျင်စေသော ဆုံးမခြင်းသည်ပင် “ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ငြိမ်းချမ်းသောအသီး” ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၁။

ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာကို ခံရသူများ၊ ကြီးမားသောတာဝန်များကို အပ်နှင်းခံရသူများ၏ အပြစ်များကိုပင် ဗျာဒိတ်တော်သည် သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အမှန်ပင် သူတို့၏အပြစ်များကို သူတို့၏ကောင်းမြတ်မှုများထက် ပို၍ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤအရာသည် လူများစွာအတွက် အံ့ဩစရာဖြစ်ပြီး ကျမ်းစာကို မယုံကြည်သူများအား လှောင်ပြောင်ရန် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ကျမ်းစာ၏မှန်ကန်မှုကို သက်သေပြသည့် အခိုင်မာဆုံးအထောက်အထားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အဖြစ်မှန်များကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဘုရားသခင်၏အနှစ်သက်ဆုံးသော အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အပြစ်များကိုလည်း ဖိနှိပ်ဖျောက်ဖျက်မထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူတို့၏စိတ်သည် မလိုမုန်းထားမှုများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရလွယ်သဖြင့် လူသားတို့ရေးသားသော သမိုင်းမှတ်တမ်းများသည် လုံးဝဘက်မလိုက်နိုင်ကြပေ။ ကျမ်းစာကို ဗျာဒိတ်တော်မခံရသောသူများက ရေးသားခဲ့ပါက ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရသော သူတို့၏အကျင့်စာရိတ္တကို ပို၍ချီးမွမ်းဖော်ပြမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ယခုကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိနေသည်မှာ သူတို့၏အတွေ့အကြုံများကို မှန်ကန်စွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာကို ခံရသူများနှင့် ကြီးမားသောတာဝန်များကို အပ်နှင်းခံရသူများသည် တစ်ခါတစ်ရံ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို မခံနိုင်ဘဲ အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ရုန်းကန်ခဲ့ကြ၊ ယိမ်းယိုင်ခဲ့ကြ၊ အမှားများကို မကြာခဏ ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အပြစ်များနှင့် မိုက်မဲမှုများအပါအဝင် သူတို့၏ဘဝများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အားပေးမှုနှင့် သတိပေးချက်အတွက် ရှေ့တွင် ဖွင့်ထားသည်။ သူတို့ကို အပြစ်ကင်းသူများအဖြစ်သာ ဖော်ပြထားပါက ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်ရှိသောသဘာဝကြောင့် မိမိတို့၏အမှားများနှင့် ကျရှုံးမှုများအပေါ် စိတ်ပျက်အားလျော့သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်တူသော စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းများအတွင်း သူတို့လည်း ရုန်းကန်ခဲ့ကြသည်ကို မြင်ရခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ စုံစမ်းခြင်းအောက်၌ ကျရှုံးခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ပြန်လည်အားယူ၍ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်ကို မြင်ရခြင်းက ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ကြိုးစားမှုတွင် အားပေးမှု ဖြစ်စေသည်။ သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ နောက်ပြန်တွန်းလှန်ခံရသော်လည်း မိမိတို့ဆုံးရှုံးခဲ့သော မြေကို ပြန်လည်ရယူကာ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးကို ခံစားခဲ့ကြသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ယေရှု၏ခွန်အားအားဖြင့် အောင်မြင်သူများ ဖြစ်လာနိုင်ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူတို့၏ဘဝမှတ်တမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူကို လုံးဝအပြစ်ကင်းစေမည် မဟုတ်ကြောင်း ထိုမှတ်တမ်းက ပြသသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအနှစ်သက်ဆုံးသူများ၌ပင် အပြစ်ကို မြင်တော်မူပြီး အလင်းနှင့် တာဝန်ပိုမိုရရှိသူများထက်ပင် သူတို့အပေါ် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်တော်မူသည်။

ယာကုပ်ကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများ၏နှလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယောသပ်သည် သူတို့အပေါ် ကြင်နာခဲ့သော်လည်း အပြစ်ရှိကြောင်း သိနေခြင်းကြောင့် သူတို့သည် မယုံကြည်နိုင်၊ သံသယဝင်နေကြသည်။ အဘကြောင့်သာ သူတို့ကို မထိခိုက်စေဘဲ နှောင့်နှေးစွာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခု သူတို့အပေါ် မိမိတို့ကျူးလွန်ခဲ့သောအပြစ်အတွက် နှစ်ရှည်လများ ရွှေ့ဆိုင်းထားသော အပြစ်ပေးမှုကို လာရောက်စေမည်လောဟု တွေးကြသည်။ သူ့ရှေ့သို့ ကိုယ်တိုင်မလာဝံ့ကြသဖြင့် သတင်းစကားတစ်စောင် ပေးပို့ကြသည်။ “သင်၏အဘ မသေမီ ‘သင်တို့၏ညီအစ်ကိုများကို ဤသို့ပြောကြလော့—သင်တို့သည် ငါ့အပေါ် မကောင်းသောအမှုကို ပြုခဲ့ကြသောကြောင့် သင်တို့၏အပြစ်နှင့် အပြစ်ကျူးလွန်မှုကို ယခု ခွင့်လွှတ်ပေးပါရန် တောင်းပန်ကြလော့။ သင်တို့သည် သင်တို့၏အဘ၏ဘုရားသခင်၏ကျွန်များ ဖြစ်ကြသည်’ ဟု မိန့်မှာခဲ့ပါသည်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် ယောသပ်ကို မျက်ရည်ကျစေသည်။ ထိုအရာကိုမြင်၍ အားတက်လာသော ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ထံသို့ လာပြီး “ကြည့်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့သည် သင်၏ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါသည်” ဟု ပြော၍ သူ့ရှေ့၌ ပျပ်ဝပ်ကြသည်။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများအပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းသည် နက်ရှိုင်း၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ချစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သူသည် မိမိတို့အပေါ် လက်စားချေလိုသောစိတ်ကို မွေးမြူထားသည်ဟု ထင်မြင်ကြခြင်းကြောင့် နာကျင်ရသည်။ “မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် ဘုရားသခင်၏နေရာ၌ ရှိသလော။ သင်တို့သည် ငါ့အပေါ် မကောင်းမှုကို ကြံစည်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ကဲ့သို့ လူများစွာကို အသက်ရှင်စေရန် ထိုအမှုကို ကောင်းကျိုးအဖြစ် ရည်ရွယ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ကလေးငယ်များကို ငါကျွေးမွေးမည်” ဟု ဆိုသည်။

ယောသပ်၏ဘဝသည် ခရစ်တော်၏ဘဝကို ပုံဖော်ပြသည်။ ယောသပ်၏ညီအစ်ကိုများသည် မနာလိုမှုကြောင့် သူ့ကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထက် ကြီးမြတ်လာမည်ကို တားဆီးလိုကြသည်။ သူ့ကို အီဂျစ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ သူ၏အိပ်မက်များကြောင့် နောက်ထပ် စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်တော့ဘဲ ထိုအိပ်မက်များ ပြည့်စုံနိုင်မည့် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဟု မိမိတို့ကိုယ်ကို အားပေးကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များကို ဘုရားသခင်က အုပ်စိုးပြောင်းလဲ၍ သူတို့တားဆီးလိုသော အဖြစ်အပျက်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ဂျူးယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် ခရစ်တော်အပေါ် မနာလိုကြပြီး လူများ၏အာရုံစိုက်မှုသည် သူတို့ထံမှ လွှဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော် ဘုရင်မဖြစ်လာစေရန် ကိုယ်တော်ကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ထိုရလဒ်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်။

ယောသပ်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ကျွန်ခံရခြင်းအားဖြင့် မိမိအဘ၏မိသားစုအတွက် ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ထိုအချက်သည် သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ အပြစ်ကို လျော့ပါးစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထိုနည်းတူ ခရစ်တော်ကို ရန်သူများက လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ သတ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်ကို လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်၊ ကျဆုံးသောလူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်တော်က အဖြစ်အပျက်များကို မိမိ၏ဘုန်းတော်နှင့် လူသားတို့၏ကောင်းကျိုးအတွက် ထိန်းချုပ်တော်မူခြင်း မရှိခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်ကို သတ်သောသူတို့၏အပြစ်သည် အလွန်ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယောသပ်ကို မိမိ၏ညီအစ်ကိုများက အယူဝါဒီလူမျိုးများထံ ရောင်းစားခဲ့သကဲ့သို့ ခရစ်တော်ကိုလည်း ကိုယ်တော်၏တပည့်တစ်ဦးက ကိုယ်တော်၏ အခါးသီးဆုံးရန်သူများထံ ရောင်းစားခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏သီလကြောင့် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံရပြီး ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ခရစ်တော်သည်လည်း ဖြောင့်မတ်၍ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သောဘဝသည် အပြစ်ကို အပြစ်တင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် အထင်အမြင်သေးခြင်းနှင့် ပယ်ချခြင်းခံခဲ့ရသည်။ မည်သည့်အမှားမျှ မပြုခဲ့သော်လည်း မဟုတ်မမှန်သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်အပေါ် အပြစ်ရှိသူအဖြစ် စီရင်ခံခဲ့ရသည်။ ယောသပ်သည် မတရားမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုအောက်၌ သည်းခံ၍ နူးညံ့စွာ နေခဲ့ခြင်း၊ မိမိ၏သဘာဝမကျသော ညီအစ်ကိုများကို အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်၍ မြင့်မြတ်စွာ ကျေးဇူးပြုခဲ့ခြင်းတို့သည် မကောင်းသောသူများ၏ မုန်းတီးမှုနှင့် မတရားပြုမှုကို မတိုင်ကြားဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်၏ သည်းခံခြင်းနှင့် သူ၏လူသတ်သမားများသာမက မိမိတို့၏အပြစ်ကို ဝန်ခံ၍ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းခံလာသူအားလုံးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယောသပ်သည် မိမိ၏အဘထက် ငါးဆယ့်လေးနှစ် အသက်ရှည်ခဲ့သည်။ သူသည် “ဧဖရိမ်၏သားသမီးများကို တတိယမျိုးဆက်တိုင်အောင်” မြင်ခဲ့ပြီး၊ “မနာရှေ၏သား မာခိရ၏သားသမီးများကိုလည်း ယောသပ်၏ဒူးပေါ်တွင် ပျိုးထောင်ကြသည်။” သူသည် မိမိလူမျိုး တိုးပွား၍ စည်ပင်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ပြီး နှစ်များတစ်လျှောက် ဣသရေလကို ကတိထားရာပြည်သို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ကတိတော်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။

မိမိ၏အဆုံးနီးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွေမျိုးများကို မိမိအနီးသို့ ခေါ်စုသည်။ ဖာရောမင်းတို့၏ပြည်၌ မည်မျှဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရသော်လည်း အီဂျစ်ပြည်သည် သူ့အတွက် ပြည်နှင်ခံနေရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်သည် မိမိ၏အမွေသည် ဣသရေလနှင့်အတူ ရှိကြောင်းကို ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏နောက်ဆုံးစကားများမှာ “ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ထံသို့ အမှန်ပင် ကြွလာတော်မူမည်။ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့အား ကျိန်ဆိုပေးထားသောပြည်သို့ သင်တို့ကို ဤပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့က သူ၏အရိုးများကို ခါနာန်ပြည်သို့ ယူဆောင်သွားမည်ဟု သစ္စာဆိုစေသည်။ “ထို့နောက် ယောသပ်သည် အသက်တစ်ရာတစ်ဆယ်ရှိ၍ သေဆုံး၏။ သူ့ကို ဆေးလိမ်း၍ အီဂျစ်ပြည်၌ ခေါင်းတလားထဲတွင် ထားကြ၏။” ထို့နောက် ရာစုနှစ်များစွာကြာသော အလုပ်ပင်ပန်းမှုနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းများအတွင်း ထိုခေါင်းတလားသည် ယောသပ်၏သေခါနီးစကားများကို သတိပေးနေသည့် အရာတစ်ခုဖြစ်လာပြီး၊ ဣသရေလလူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ခဏတာနေထိုင်သူများသာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံကာ ကတိထားရာပြည်အပေါ် မိမိတို့၏မျှော်လင့်ချက်များကို စွဲမြဲထားရန်နှင့် လွတ်မြောက်ရာအချိန်သည် အမှန်ပင် ရောက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေခဲ့သည်။