Wednesday, August 19, 2026

အခန်း ၂၂—မောရှေ

 

အခန်း ၂၂—မောရှေ

ဤအခန်းသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁ မှ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄ အထိကို အခြေခံထားသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်သားတို့သည် အစာခေါင်းပါးခြင်းကာလအတွင်း မိမိတို့အတွက် အစားအစာရရှိစေရန် မိမိတို့၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မြေယာများကို မင်းထံသို့ ရောင်းချခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြဲတမ်းကျွန်ခံရသူများအဖြစ် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချည်နှောင်ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် သူတို့လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ပညာရှိစွာ စီမံပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏မြေယာများကို ဘုရင်ထံမှ ကိုင်ဆောင်ထားသော တော်ဝင်အိမ်ငှားများဖြစ်ခွင့်ပေးပြီး၊ သူတို့လုပ်အားမှ ရရှိသော ထွက်ကုန်၏ ငါးပုံတစ်ပုံကို နှစ်စဉ်အခွန်အဖြစ် ပေးဆောင်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ယာကုပ်၏သားများသည် ထိုသို့သောအခြေအနေများ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ကြပေ။ ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုလူမျိုးအတွက် ပြုခဲ့သော ဝန်ဆောင်မှုကြောင့် သူတို့အား တိုင်းပြည်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အိမ်ရာအဖြစ် ပေးရုံသာမက အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်လည်း ပေးခဲ့ပြီး အစာခေါင်းပါးခြင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်း အစားအစာကို ရက်ရက်ရောရော ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုသည် အခြားလူမျိုးများ အစာခေါင်းပါး၍ ပျက်စီးနေချိန်တွင် ပေါများကြွယ်ဝစွာ ခံစားရခြင်းမှာ ယောသပ်၏ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် ဝင်ရောက်ကူညီခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဘုရင်က လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ယောသပ်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကြောင့် နိုင်ငံတော်သည် အလွန်ကြွယ်ဝလာသည်ကိုလည်း သူမြင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ကျေးဇူးတင်မှုကြောင့် ယာကုပ်၏မိသားစုသည် တော်ဝင်မျက်နှာသာကို ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဲဂုတ္တုသည် အလွန်အကျိုးကျေးဇူးခံစားခဲ့ရသော ထိုကြီးမြတ်သူနှင့် သူ၏လုပ်အားဖြင့် ကောင်းချီးခံခဲ့ရသော မျိုးဆက်တို့သည် သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထို့နောက် “ယောသပ်ကို မသိသော ဘုရင်အသစ်တစ်ပါးသည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို အုပ်စိုးလာ၏။” ထိုသူသည် ယောသပ်၏ နိုင်ငံအတွက် ဆောင်ရွက်ခဲ့မှုများကို မသိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုအမှုများကို အသိအမှတ်မပြုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှ မေ့ပျောက်သွားအောင် ပြုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ “သူက မိမိလူတို့အား၊ ကြည့်ရှုကြလော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါတို့ထက် များပြား၍ အင်အားကြီးကြ၏။ လာကြ၊ သူတို့နှင့် ပညာရှိစွာ ပြုမူကြစို့။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့များပြားလာပြီး စစ်ပွဲတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ သူတို့သည် ငါတို့ရန်သူများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဤပြည်မှ ထွက်သွားကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ဣသရေလလူတို့သည် ထိုအချိန်တွင် အလွန်များပြားလာပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် “သားဖွား၍ အလွန်များပြားစွာ တိုးပွားကြ၏၊ များပြား၍ အလွန်အင်အားကြီးလာကြ၏။ ထိုပြည်သည် သူတို့နှင့် ပြည့်လျှံလျက်ရှိ၏။” ထိုအချိန်က အုပ်စိုးနေသော ဘုရင်၏ မျက်နှာသာနှင့် ယောသပ်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် တိုင်းပြည်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် သီးခြားလူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပြီး ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် ဘာသာရေးတို့တွင် အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် တူညီမှုမရှိခဲ့ကြပေ။ ယခု သူတို့၏တိုးပွားလာသော အရေအတွက်သည် စစ်ပွဲဖြစ်ပေါ်ပါက အဲဂုတ္တု၏ရန်သူများနှင့် ပူးပေါင်းမည်ကို ဘုရင်နှင့် သူ၏လူတို့အား စိုးရိမ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် နိုင်ငံရေးအကျိုးအမြတ်အရ သူတို့ကို တိုင်းပြည်မှ နှင်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့ထဲတွင် ကျွမ်းကျင်၍ ဉာဏ်ရည်ရှိသော အလုပ်သမားများ အများအပြားရှိပြီး သူတို့သည် နိုင်ငံ၏ကြွယ်ဝမှုကို များစွာတိုးပွားစေခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်သည် သူ၏ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်များနှင့် ဗိမာန်များကို ဆောက်လုပ်ရန် ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်သမားများ လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့်အတူ နိုင်ငံတော်ထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို ရောင်းချခဲ့ကြသော အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် တန်းတူထားခဲ့သည်။ မကြာမီ သူတို့အပေါ် အလုပ်ကြီးကြပ်သူများ ခန့်ထားပြီး သူတို့၏ကျွန်ခံမှုသည် ပြည့်စုံသွားသည်။ “အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ အလုပ်ခိုင်းကြ၏။ သူတို့သည် အင်္ဂတေ၊ အုတ်နှင့် လယ်ပြင်၌ အမျိုးမျိုးသောအလုပ်များဖြင့် သူတို့၏အသက်ကို ခက်ခဲစေကြ၏။ သူတို့အား ခိုင်းစေသော အလုပ်အားလုံးကို ကြမ်းတမ်းစွာ ခိုင်းစေကြ၏။” “သို့သော် သူတို့ကို ပို၍ညှဉ်းဆဲလေလေ၊ သူတို့သည် ပို၍များပြား၍ ပို၍တိုးပွားလေလေ ဖြစ်ကြ၏။”

ဘုရင်နှင့် သူ၏အကြံပေးများသည် ဣသရေလလူတို့အား ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အလုပ်ဖြင့် အနိုင်ယူပြီး ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏အရေအတွက်ကို လျှော့ချကာ လွတ်လပ်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက် မအောင်မြင်သောအခါ ပို၍ရက်စက်သော နည်းလမ်းများသို့ ဆက်လက်သွားကြသည်။ ဟေဗြဲအမျိုးသားကလေး ယောက်ျားလေးများ မွေးဖွားလာသောအခါ သတ်ပစ်ရန် ထိုအမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးရသော အမျိုးသမီးများထံ အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် စာတန်သည် လှုံ့ဆော်သူဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူတို့ထဲမှ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်ကို သူသိခဲ့သဖြင့် ဘုရင်အား သူတို့၏ကလေးများကို သတ်စေခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပျက်ပြားစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးများသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသဖြင့် ရက်စက်သောအမိန့်ကို မလိုက်နာရဲကြပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏အပြုအမူကို နှစ်သက်၍ သူတို့ကို ကောင်းစားစေတော်မူ၏။ ဘုရင်သည် မိမိအစီအစဉ် မအောင်မြင်သည့်အတွက် ဒေါသထွက်ကာ အမိန့်ကို ပို၍အရေးတကြီးနှင့် ပို၍ကျယ်ပြန့်စွာ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ အားကိုးရာမဲ့သော သားကောင်များကို ရှာဖွေ၍ သတ်ဖြတ်ရန် တစ်နိုင်ငံလုံးအား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ “ဖာရောမင်းက မိမိလူအပေါင်းတို့အား၊ မွေးဖွားသောသား ယောက်ျားတိုင်းကို မြစ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့၊ သမီးမိန်းကလေးတိုင်းကိုမူ အသက်ရှင်စေလော့ဟု မှာထား၏။”

ထိုအမိန့် အပြည့်အဝအာဏာသက်ရောက်နေစဉ် လေဝိအနွယ်မှ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းသော ဣသရေလလူများဖြစ်သည့် အာမရမ်နှင့် ယောခေဗက်တို့ထံ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာသည်။ ထိုကလေးသည် “ချောမောလှပသောကလေး” ဖြစ်ပြီး မိဘတို့သည် ဣသရေလလွတ်မြောက်ရမည့်အချိန် နီးလာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အတွက် ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို ပေါ်ထွန်းစေမည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် မိမိတို့၏ကလေးငယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခံရခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းသည် သူတို့၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေပြီး “ဘုရင်၏အမိန့်ကို မကြောက်ကြပေ။” [ဟေဗြဲ ၁၁:၂၃]

မိခင်သည် ကလေးကို သုံးလကြာအောင် အောင်မြင်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို လုံခြုံစွာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလာသောအခါ ကျူပင်များဖြင့် လှေငယ်တစ်စင်းကို ပြုလုပ်ပြီး အစေးနှင့် ကတ္တရာဖြင့် ရေမဝင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် ကလေးငယ်ကို ထည့်၍ မြစ်ကမ်းနားရှိ ကျူပင်များအကြား၌ ထားခဲ့သည်။ ကလေး၏အသက်နှင့် မိမိ၏အသက် နှစ်ခုစလုံး ဆုံးရှုံးရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမသည် ထိုနေရာ၌ စောင့်ကြည့်မနေရဲပေ။ သို့သော် သူ၏အစ်မ မိရိအံသည် အနီးတွင်နေ၍ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုမူနေသော်လည်း မိမိ၏ညီငယ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အခြားစောင့်ကြည့်သူများလည်း ရှိကြသည်။ မိခင်၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းချက်များက သူမ၏ကလေးကို ဘုရားသခင်၏စောင့်ရှောက်မှုသို့ အပ်နှံထားခဲ့ပြီး မမြင်ရသော ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ၏နိမ့်ကျသော အနားယူရာနေရာအပေါ် ပျံဝဲနေကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဖာရောမင်း၏သမီးကို ထိုနေရာသို့ ဦးတည်စေခဲ့ကြသည်။ လှေငယ်လေးကြောင့် သူမ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးပြီး အတွင်း၌ရှိသော လှပသောကလေးကို ကြည့်သောအခါ အဖြစ်အပျက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် နားလည်သွားသည်။ ကလေးငယ်၏ မျက်ရည်များသည် သူမ၏သနားကြင်နာစိတ်ကို နိုးကြားစေပြီး မိမိ၏တန်ဖိုးရှိသော ကလေးငယ်၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သော မသိရသေးသည့် မိခင်အပေါ် သူမ၏စိတ်ကရုဏာသက်လာသည်။ ထိုကလေးကို ကယ်တင်ရန် သူမဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး မိမိ၏သားအဖြစ် မွေးစားမည်ဖြစ်သည်။

မိရိအံသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ကလေးကို နူးညံ့စွာ အလေးထားနေကြသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ သူမသည် ပို၍နီးကပ်လာရဲပြီး နောက်ဆုံးတွင် “ဟေဗြဲအမျိုးသမီးများထဲမှ ကလေးကို သင့်အတွက် နို့တိုက်ပေးမည့် အမတစ်ဦးကို သွားခေါ်ပေးရမည်လော” ဟု မေးလေသည်။ ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သည်။

အစ်မသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်သတင်းကို မိခင်ထံ အလျင်အမြန်ပြောကြားပြီး မကြာမီ ဖာရောမင်း၏သမီးရှေ့သို့ သူမနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။ မင်းသမီးက “ဤကလေးကို ယူသွားပြီး ငါ့အတွက် နို့တိုက်ပေးလော့။ သင်ရမည့်အခကို ငါပေးမည်” ဟု ဆို၏။

ဘုရားသခင်သည် မိခင်၏ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူခဲ့ပြီး သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဆုချီးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။ ယခု လုံခြုံ၍ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ကို စတင်ထမ်းဆောင်ရခြင်းအတွက် သူမသည် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် မိမိကလေးကို ဘုရားသခင်အတွက် ပညာပေးရန် ရရှိလာသောအခွင့်အရေးကို သစ္စာရှိစွာ အသုံးချခဲ့သည်။ ထိုကလေးသည် ကြီးမားသောအလုပ်တစ်ခုအတွက် ထိန်းသိမ်းခံရသည်ဟု သူမယုံကြည်စိတ်ချခဲ့ပြီး မကြာမီ တော်ဝင်မိခင်ထံ ပြန်အပ်ရမည်ဖြစ်ကာ ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာစေရန် ဦးတည်စေမည့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများဖြင့် ဝန်းရံခံရမည်ကိုလည်း သိခဲ့သည်။ ထိုအရာအားလုံးကြောင့် သူမသည် အခြားကလေးများထက် ထိုကလေးကို ပို၍လုံ့လဝီရိယရှိစွာ၊ ပို၍ဂရုတစိုက် သွန်သင်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အမှန်တရားနှင့် တရားမျှတခြင်းကို ချစ်ခြင်းတို့ကို ထည့်သွင်းပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အကျင့်ပျက်စေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုတိုင်းမှ သူ့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရန် အလေးအနက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ရုပ်ဝတ္ထုမရှိသော အရာများကို အလွန်အမင်းရိုသေကိုးကွယ်ခြင်း၏ မိုက်မဲမှုနှင့် အပြစ်ကို သူ့အားပြသပြီး သူ့ကိုကြားနိုင်၍ အရေးပေါ်အခြေအနေတိုင်းတွင် ကူညီနိုင်သော တစ်ပါးတည်းသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံ ဦးညွှတ်ဆုတောင်းရန် ငယ်စဉ်ကတည်းက သင်ပေးခဲ့သည်။

သူမသည် ကလေးကို တတ်နိုင်သမျှ ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော်လည်း သူ့အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့်တွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏နိမ့်ကျသော တဲအိမ်ကလေးမှ ဖာရောမင်း၏သမီးရှိရာ တော်ဝင်နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရပြီး “သူမ၏သားဖြစ်လာသည်။” သို့သော် ထိုနေရာ၌ပင် ငယ်စဉ်က ရရှိခဲ့သော အထင်အမြင်များ မပျောက်ကွယ်ခဲ့ပေ။ မိခင်၏ဘေးတွင် သင်ယူခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို မေ့ပျောက်၍မရခဲ့ပေ။ ထိုသင်ခန်းစာများသည် နန်းတော်၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုအလယ်တွင် ထွန်းကားနေသော မာန၊ ဘုရားမဲ့ခြင်းနှင့် ဒုစရိုက်တို့မှ သူ့အတွက် အကာအကွယ်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုဟေဗြဲအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် မည်မျှအထိ ကျယ်ပြန့်သောရလဒ်များ ရှိခဲ့သနည်း။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ပြည်နှင်ခံရသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အပြင် ကျွန်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၊ ဣသရေလလူတို့၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူထမ်းဆောင်ခဲ့သော ကြီးမားသည့်တာဝန်သည် ခရစ်ယာန်မိခင်တစ်ဦး၏ အလုပ်သည် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သက်သေခံနေသည်။ ဤအလုပ်နှင့် တန်းတူနိုင်သော အခြားအလုပ်မရှိပေ။ အလွန်ကြီးမားသောအတိုင်းအတာအထိ မိခင်သည် မိမိ၏ကလေးများ၏ ကံကြမ္မာကို မိမိလက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမသည် ဖွံ့ဖြိုးလာနေသော စိတ်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ကိုင်တွယ်နေရပြီး ဤအချိန်ကာလအတွက်သာမက ထာဝရကာလအတွက်ပါ အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူမသည် ကောင်းကျိုးဖြစ်စေမည့် သို့မဟုတ် ဆိုးကျိုးဖြစ်စေမည့် အစေ့ကို ကြဲနေသည်။ သူမသည် ပန်းချီကားပေါ်တွင် အလှတရားရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို ရေးဆွဲရခြင်း၊ စကျင်ကျောက်ထဲမှ ထွင်းထုရခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူသား၏ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ဟပ်စေရန် ပုံဖော်ပေးရခြင်းဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလအတွင်း ကလေးများ၏စရိုက်ကို ပုံဖော်ပေးရန် တာဝန်သည် မိခင်အပေါ် ကျရောက်သည်။ ယခု သူတို့၏ဖွံ့ဖြိုးလာနေသော စိတ်ထဲတွင် ထင်ကျန်သည့် အထင်အမြင်များသည် သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အတူရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ မိဘများသည် မိမိတို့၏ကလေးများ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ခရစ်ယာန်များဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်၍ သူတို့၏ပညာပေးခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ခြင်းကို ဦးဆောင်သင့်သည်။ သူတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားရှိခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အင်ပါယာတစ်ခု၏ ရာဇပလ္လင်ကို အမွေဆက်ခံသူများအဖြစ် လေ့ကျင့်ရန်မဟုတ်ဘဲ အဆုံးမရှိသောကာလများတစ်လျှောက် ဘုရားသခင်အတွက် ဘုရင်များအဖြစ် စိုးစံနိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

မိခင်တိုင်းသည် မိမိ၏အချိန်တိုင်းသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ကြောင်း ခံစားသိရှိစေ။ သူမ၏အလုပ်ကို အလေးအနက်စာရင်းရှင်းရမည့်နေ့တွင် စစ်ဆေးခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ လူယောက်ျား၊ မိန်းမတို့၏ များစွာသောကျရှုံးမှုများနှင့် ရာဇဝတ်မှုများသည် ကလေးတို့၏ခြေလှမ်းများကို မှန်ကန်သောလမ်းသို့ ဦးဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသူများ၏ မသိနားမလည်မှုနှင့် လျစ်လျူရှုမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရမည်။ ထိုအခါ ပါရမီ၊ အမှန်တရားနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏အလင်းဖြင့် ကမ္ဘာကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ကြသူများစွာသည် သူတို့၏သြဇာနှင့် အောင်မြင်မှုတို့၏ အဓိကအခြေခံဖြစ်ခဲ့သော အခြေခံမူများကို ဆုတောင်းတတ်သော ခရစ်ယာန်မိခင်တစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရမည်။

ဖာရောမင်း၏ နန်းတော်တွင် မောရှေသည် အမြင့်ဆုံး အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ပညာကို ရရှိခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏မွေးစားမြေးကို ရာဇပလ္လင်၏ အရိုက်အရာဆက်ခံသူအဖြစ် ခန့်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်ကို သူ၏မြင့်မြတ်သောအဆင့်အတန်းအတွက် ပညာပေးခဲ့သည်။ “မောရှေသည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ပညာအလုံးစုံ၌ သင်ယူ၍ စကားနှင့်အမှု၌ အစွမ်းထက်၏။” [တမန်တော် ၇:၂၂] စစ်ရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏စွမ်းရည်ကြောင့် အဲဂုတ္တုစစ်တပ်များ၏ အချစ်တော်ဖြစ်လာပြီး ထူးခြားသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်ခံရသည်။ စာတန်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲကလေးများကို သေဒဏ်ပေးရန် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော အမိန့်ကိုပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့၏ အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်ကို လေ့ကျင့်ပညာပေးရန် အသုံးချတော်မူခဲ့သည်။

ဣသရေလအကြီးအကဲများအား သူတို့၏လွတ်မြောက်ချိန် နီးလာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအမှုကို ပြီးမြောက်စေရန် အသုံးပြုမည့်သူမှာ မောရှေဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်တမန်များက သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့၏ ကျွန်ခံခြင်းကို ချိုးဖျက်ရန် သူ့ကိုရွေးချယ်ထားကြောင်း ကောင်းကင်တမန်များက မောရှေအားလည်း ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်အင်အားဖြင့် လွတ်မြောက်ရမည်ဟု မောရှေထင်မှတ်သဖြင့် အဲဂုတ္တုစစ်တပ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် ဟေဗြဲတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ရည်ရွယ်၍ မိမိ၏မွေးစားမိခင် သို့မဟုတ် ဖာရောမင်းအပေါ် တွယ်တာမှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လွတ်လပ်စွာ မဆောင်ရွက်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိမိ၏ချစ်ခင်တွယ်တာမှုများကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

အဲဂုတ္တု၏ဥပဒေအရ ဖာရောမင်းများ၏ ရာဇပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်သူတိုင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမျိုးအနွယ်ဝင် ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် ရာဇပလ္လင်၏ အရိုက်အရာဆက်ခံသူဖြစ်သဖြင့် အမျိုးသားဘာသာရေး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများတွင် စတင်ဝင်ရောက်သင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ဤတာဝန်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံ အပ်နှံထားသည်။ သို့သော် သူသည် စိတ်အားထက်သန်၍ မပင်ပန်းသော ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ပါဝင်ရန် သူ့ကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် ထိုသို့ဆက်လက် ဟေဗြဲယုံကြည်ခြင်းကို စွဲမြဲနေပါက ရာဇပလ္လင်ဆုံးရှုံးမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခံရပြီး မင်းသမီးကလည်း သူ့ကို မိမိ၏သားအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော တစ်ပါးတည်းသောဘုရားသခင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အရိုအသေမပြုရန် ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ကိုးကွယ်သူများနှင့် ဆင်ခြင်ဆွေးနွေးကာ အသက်မဲ့သော အရာဝတ္ထုများကို အယူသီးစွာ ရိုသေကိုးကွယ်ခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူ၏အကြောင်းပြချက်များကို မည်သူမျှ မချေပနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း မည်သူမျှ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခိုင်မာမှုကို သူ၏မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းနှင့် ဘုရင်နှင့်လူတို့နှစ်ဖက်စလုံးက သူ့အပေါ်ထားရှိသော မျက်နှာသာကြောင့် သည်းခံပေးခဲ့ကြသည်။

“ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မောရှေသည် အရွယ်ရောက်သောအခါ ဖာရောမင်း၏သမီး၏သားဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်၍ ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အပြစ်၏ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားခြင်းထက် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ကြောင့် ရရှိသောကဲ့ရဲ့ခြင်းကို အဲဂုတ္တုပြည်၏ဘဏ္ဍာများထက် ပို၍ကြီးမားသော စည်းစိမ်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဆုလာဘ်ကို မျှော်ကြည့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။” [ဟေဗြဲ ၁၁:၂၄-၂၆] မောရှေသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကြီးမြတ်သူများအကြား ထင်ရှားရန်၊ အလွန်ခမ်းနားသော နိုင်ငံတော်၏ နန်းတော်များတွင် တောက်ပရန်နှင့် ထိုနိုင်ငံ၏အာဏာကို ကိုင်ဆောင်သော ရာဇလှံတံကို လွှမ်းမိုးရန် အရည်အချင်းပြည့်မီခဲ့သည်။ သူ၏ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ကြီးမြတ်သူများအထက်တွင် သူ့ကို ထင်ရှားစေသည်။ သမိုင်းပညာရှင်၊ ကဗျာဆရာ၊ ဒဿနပညာရှင်၊ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်နှင့် ဥပဒေပြုသူအဖြစ် သူသည် ပြိုင်ဘက်မရှိ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော်လည်း စည်းစိမ်၊ ကြီးမြတ်မှုနှင့် ကျော်ကြားမှုတို့၏ ချော့မော့သောအလားအလာများကို ငြင်းပယ်၍ “ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အပြစ်၏ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားခြင်းထက် ရွေးချယ်ရန်” ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခွန်အားရှိခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ နှိမ့်ချ၍ နာခံသောကျွန်များအား နောက်ဆုံးတွင် ပေးအပ်မည့် ဆုလာဘ်နှင့်ပတ်သက်၍ မောရှေကို သွန်သင်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် လောကီအကျိုးအမြတ်သည် ထိုဆုလာဘ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မည်မျှအရေးမပါကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ ဖာရောမင်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်နှင့် မင်းကြီး၏ ရာဇပလ္လင်ကို မောရှေအား ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ရှေ့တွင် ခင်းကျင်းထားခဲ့သော်လည်း လူတို့အား ဘုရားသခင်ကို မေ့စေသော အပြစ်ရှိသည့် ပျော်ရွှင်မှုများသည် ထိုမင်းမြတ်၏ နန်းတော်များတွင် ရှိနေကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ သူသည် ခမ်းနားသောနန်းတော်ထက် ကျော်လွန်၍၊ မင်းကြီး၏သရဖူထက် ကျော်လွန်၍ အပြစ်ကင်းစင်သော နိုင်ငံတော်တွင် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသူများအား ပေးအပ်မည့် မြင့်မြတ်သောဂုဏ်အသရေများကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုရင်သည် အောင်မြင်သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးမည့် မပျက်စီးနိုင်သော သရဖူကို သူမြင်ခဲ့သည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သူသည် မြေကြီး၏ အာဏာရှိသူများထံမှ လှည့်ထွက်ကာ အပြစ်ကို အစေခံခြင်းထက် ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော နှိမ့်ချ၊ ဆင်းရဲ၍ အထင်အမြင်သေးခံရသော လူမျိုးနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

မောရှေသည် အသက်လေးဆယ်အထိ နန်းတော်တွင် နေခဲ့သည်။ သူ၏အတွေးများသည် မိမိလူတို့၏ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေထံ မကြာခဏ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကျွန်ခံနေရသော မိမိ၏ညီအစ်ကိုများထံ သွားရောက်ကာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏လွတ်မြောက်မှုအတွက် အလုပ်လုပ်မည်ဟူသော အာမခံချက်ဖြင့် အားပေးခဲ့သည်။ မတရားမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုကို မြင်တွေ့ရတိုင်း အမျက်ထွက်လာကာ သူတို့၏အမှားများကို လက်စားချေလိုစိတ်ဖြင့် မီးလောင်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ထိုသို့ အပြင်ထွက်နေစဉ် အဲဂုတ္တုလူတစ်ဦးက ဣသရေလလူတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်၍ အဲဂုတ္တုလူကို သတ်လိုက်သည်။ ထိုအမှုကို ဣသရေလလူမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မမြင်ခဲ့သဖြင့် မောရှေသည် အလောင်းကို သဲထဲတွင် ချက်ချင်းမြှုပ်နှံလိုက်သည်။ ယခု သူသည် မိမိလူတို့၏အရေးကို ကာကွယ်ရန် အသင့်ရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး သူတို့သည် မိမိတို့၏လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရယူရန် ထကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် သူ၏လက်ဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်မည်ကို သူ၏ညီအစ်ကိုများ နားလည်ကြလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် နားမလည်ကြပေ။” [တမန်တော် ၇:၂၅] သူတို့သည် လွတ်လပ်မှုအတွက် မပြင်ဆင်ရသေးကြပေ။ နောက်တစ်နေ့တွင် မောရှေသည် ဟေဗြဲလူနှစ်ဦး အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ထင်ရှားစွာ အမှားရှိနေသည်။ မောရှေသည် အပြစ်ကျူးလွန်သူကို ဆုံးမလိုက်ရာ ထိုသူက ချက်ချင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြီး ဆုံးမသူအား မိမိတို့အရေးထဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း ငြင်းဆိုကာ ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် ယုတ်မာစွာ စွပ်စွဲခဲ့သည်။ “အဘယ်သူသည် သင့်ကို ငါတို့အပေါ် အကြီးအကဲနှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် ခန့်ထားသနည်း” ဟု သူဆို၏။ “အဲဂုတ္တုလူကို သတ်ခဲ့သကဲ့သို့ ငါ့ကိုလည်း သတ်ရန် ရည်ရွယ်သလော” ဟု ဆို၏။

ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးကို အဲဂုတ္တုလူတို့ထံ အလျင်အမြန် သိရှိစေခဲ့ပြီး အလွန်ချဲ့ကားပြောဆိုသဖြင့် မကြာမီ ဖာရောမင်း၏ နားသို့ ရောက်သွားသည်။ ဤအမှုသည် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ဘုရင်ထံ တင်ပြကြပြီး မောရှေသည် မိမိလူတို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဦးဆောင်၍ အစိုးရကို ဖြုတ်ချကာ မိမိကိုယ်တိုင် ရာဇပလ္လင်ပေါ် ထိုင်ရန် ရည်ရွယ်နေကြောင်း၊ သူအသက်ရှင်နေသရွေ့ နိုင်ငံတော်အတွက် လုံခြုံမှုမရှိနိုင်ကြောင်း ပြောကြားကြသည်။ မင်းကြီးသည် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း မိမိ၏အန္တရာယ်ကို သိရှိသွားသော မောရှေသည် လွတ်မြောက်ကာ အာရေဗျဘက်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် သူသွားရမည့်လမ်းကို ညွှန်ကြားတော်မူပြီး မိဒျန်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် မင်းသားဖြစ်သည့် ယိသရောထံတွင် အိမ်တစ်အိမ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယိသရောသည်လည်း ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်သည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် မောရှေသည် ယိသရော၏သမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် ယောက္ခမ၏ဝန်ဆောင်မှုအဖြစ် သူ၏သိုးစုများကို ထိန်းကျောင်းသူအဖြစ် လေးဆယ်နှစ် နေခဲ့သည်။

အဲဂုတ္တုလူကို သတ်ခြင်းအားဖြင့် မောရှေသည် မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများ မကြာခဏကျူးလွန်ခဲ့သည့် တူညီသောအမှားထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်လုပ်ဆောင်မည်ဟု ကတိပြုထားသောအမှုကို မိမိတို့လက်ထဲသို့ ယူဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ မောရှေထင်သကဲ့သို့ စစ်ပွဲဖြင့် မိမိလူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏အလိုတော် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ မိမိတစ်ပါးတည်းထံသာ ဘုန်းတော်ရောက်စေရန် မိမိ၏အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြင့် ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမဆင်မခြင်ပြုမှုကိုပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိရည်ရွယ်ချက်များ ပြီးမြောက်စေရန် လွှမ်းမိုးအသုံးပြုတော်မူခဲ့သည်။ မောရှေသည် သူ၏ကြီးမားသောအလုပ်အတွက် မပြင်ဆင်ရသေးပေ။ အာဗြဟံနှင့် ယာကုပ်တို့ သင်ကြားခံခဲ့ရသည့် ယုံကြည်ခြင်းသင်ခန်းစာကို သူလည်း သင်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။ လူသား၏ခွန်အား သို့မဟုတ် ဉာဏ်ပညာကို မမှီခိုဘဲ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များ ပြည့်စုံရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို မှီခိုရမည်ဖြစ်သည်။ တောင်များ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအလယ်တွင် မောရှေ သင်ယူရမည့် အခြားသင်ခန်းစာများလည်း ရှိသေးသည်။ ကိုယ်ကိုငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ခက်ခဲမှုများ၏ကျောင်းတွင် သူသည် စိတ်ရှည်ခြင်းကို သင်ယူရမည်၊ မိမိ၏စိတ်ဆန္ဒများကို ထိန်းညှိရမည်။ ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်နိုင်မည့်အချိန်မတိုင်မီ နာခံတတ်ရန် လေ့ကျင့်ခံရမည်။ ဣသရေလလူတို့အား ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိခြင်းကို သင်ကြားပေးနိုင်ရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်နှင့် အပြည့်အဝ သဟဇာတဖြစ်ရမည်။ သူ၏အကူအညီလိုအပ်သူအားလုံးအပေါ် ဖခင်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်နိုင်ရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအားဖြင့် ပြင်ဆင်ခံရမည်။

လူသားတို့သည် ဤမျှရှည်လျားသော ပင်ပန်းမှုနှင့် မထင်ရှားသောဘဝကာလကို အချိန်ဖြုန်းခြင်းကြီးတစ်ရပ်ဟု ယူဆကာ ဖယ်ရှားပစ်လိုကြပေမည်။ သို့သော် အဆုံးမဲ့ပညာတော်သည် မိမိလူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာမည့်သူကို နှိမ့်ချသော သိုးထိန်းအလုပ်တွင် လေးဆယ်နှစ် သုံးစွဲရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စောင့်ရှောက်တတ်သည့်အကျင့်၊ မိမိကိုယ်ကို မေ့လျော့တတ်ခြင်းနှင့် မိမိ၏သိုးစုအပေါ် နူးညံ့စွာ အလေးထားစောင့်ရှောက်ခြင်းတို့သည် သူ့ကို ဣသရေလလူတို့၏ သနားကြင်နာတတ်၍ စိတ်ရှည်သည်းခံသော သိုးထိန်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ လူသား၏လေ့ကျင့်ပညာပေးခြင်း သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှုက ပေးနိုင်သည့် မည်သည့်အားသာချက်မျှ ဤအတွေ့အကြုံကို အစားထိုးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မောရှေသည် မိမိသင်ယူထားသမျှထဲမှ မသင်ယူသင့်တော့သည့် အရာများစွာရှိကြောင်း သင်ယူနေခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် သူ့ကို ဝန်းရံခဲ့သော သြဇာများ—သူ၏မွေးစားမိခင်အပေါ် ချစ်ခြင်း၊ ဘုရင်၏မြေးအဖြစ် သူ၏မြင့်မားသောအဆင့်အတန်း၊ နေရာတိုင်း၌ရှိသော ပျော်ပါးမှု၊ အယူမှားဘာသာတရား၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှု၊ လှည့်စားမှုနှင့် နက်နဲသောအယူဝါဒများ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၊ ဗိသုကာနှင့် ပန်းပုတို့၏ အလေးအနက်ကြီးကျယ်မှု—အားလုံးတို့သည် သူ၏ဖွံ့ဖြိုးလာနေသော စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အထင်အမြင်များ ချန်ထားခဲ့ပြီး သူ၏အကျင့်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပုံဖော်ပေးခဲ့သည်။ အချိန်၊ ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းတို့သည် ထိုအထင်အမြင်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ မောရှေကိုယ်တိုင်သည် အမှားကို စွန့်ပယ်၍ အမှန်တရားကို လက်ခံရန် အသက်ရှင်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်သကဲ့သို့ ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုတိုက်ပွဲသည် လူသားခွန်အားအတွက် အလွန်ပြင်းထန်လာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ကူညီသူ ဖြစ်တော်မူမည်။

ဘုရားသခင်အတွက် အလုပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ရန် ရွေးချယ်ခံရသူအားလုံးတွင် လူသား၏အပိုင်းကို တွေ့မြင်ရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ပုံသေကျနေသော အကျင့်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာများရှိ၍ ထိုအခြေအနေတွင် ကျေနပ်နေသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပညာကို ရရှိရန်နှင့် ကိုယ်တော်အတွက် အလုပ်လုပ်တတ်ရန် သင်ယူရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆန္ဒရှိကြသည်။ တမန်တော်က “သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ပညာနည်းလျှင် လူအပေါင်းတို့အား ရက်ရောစွာပေး၍ အပြစ်တင်ခြင်းမပြုသော ဘုရားသခင်ထံ တောင်းစေ။ သို့ပြုလျှင် သူ့အား ပေးတော်မူမည်” ဟု ဆိုသည်။ [ယာကုပ် ၁:၅] သို့သော် လူတို့သည် အမှောင်ထဲတွင် နေထိုင်ရန် ကျေနပ်နေသရွေ့ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ဘုရားသခင်၏အလင်းကို ပေးတော်မူမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို ရရှိရန် လူသည် မိမိ၏အားနည်းခြင်းနှင့် ချို့တဲ့ခြင်းကို သိရှိရမည်။ မိမိအတွင်း၌ ပြုလုပ်ရမည့် ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုအတွက် မိမိ၏စိတ်ကို အသုံးချရမည်။ အလေးအနက်နှင့် မလျော့သော ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသို့ နိုးကြားရမည်။ မှားယွင်းသောအကျင့်နှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည်။ ထိုအမှားများကို ပြင်ဆင်ရန်နှင့် မှန်ကန်သောအခြေခံမူများနှင့် ကိုက်ညီရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာ ကြိုးပမ်းခြင်းအားဖြင့်သာ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။ များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့ရရှိနိုင်သည့် အဆင့်အတန်းသို့ မရောက်ရှိကြပေ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်က သူတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် တန်ခိုးပေးထားသည့်အရာကို ဘုရားသခင်က သူတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟု စောင့်မျှော်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အသုံးဝင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသူအားလုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုဖြင့် လေ့ကျင့်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို လူသား၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကူညီတော်မူမည်။

တောင်တန်းများ၏ အကာအရံများအတွင်း ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တု၏ ခမ်းနားသောဗိမာန်များသည် သူ၏စိတ်ကို အယူသီးမှုနှင့် မုသာများဖြင့် ဆွဲဆောင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထာဝရတည်မြဲသော တောင်ကုန်းများ၏ အလေးအနက်ကြီးကျယ်မှုအတွင်း အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကို သူမြင်ခဲ့ပြီး ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် အဲဂုတ္တု၏ဘုရားများသည် မည်မျှအာဏာမဲ့၍ အရေးမပါကြောင်း သိမြင်ခဲ့သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏နာမတော်ကို ရေးသားထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်တွင် ရပ်နေပြီး ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်က အရိပ်လွှမ်းမိုးနေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤနေရာတွင် သူ၏မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးမှုတို့ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။ တောကန္တာရဘဝ၏ တင်းကျပ်သော ရိုးရှင်းမှုအတွင်း အဲဂုတ္တု၏ သက်တောင့်သက်သာနှင့် ဇိမ်ခံမှုတို့၏ ရလဒ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မောရှေသည် “မြေကြီးပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့ထက် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူ” [တောလည်ရာ ၁၂:၃]၊ စိတ်ရှည်သူ၊ ရိုသေသူနှင့် နှိမ့်ချသူ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ယာကုပ်၏ တန်ခိုးကြီးသောဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာနေခဲ့သည်။

နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် တိတ်ဆိတ်သောနေရာများတွင် မိမိ၏သိုးစုများနှင့်အတူ လှည့်လည်ရင်း မိမိလူတို့၏ ဖိနှိပ်ခံနေရသောအခြေအနေကို ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဘိုးဘေးများနှင့် ပြုတော်မူခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ ရွေးချယ်ခံလူမျိုး၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ကတိတော်များကိုလည်းကောင်း ပြန်လည်အောက်မေ့ခဲ့သည်။ ဣသရေလအတွက် သူ၏ဆုတောင်းချက်များသည် နေ့ရောညပါ ကောင်းကင်သို့ တက်လျက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းကို ဖြန့်ဝေပေးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်၌ သူသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သည်။ တောကန္တာရ၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းအလယ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာသည် မောရှေနှင့် သူ၏လူတို့အတွက်သာမက နောင်လာမည့် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ကမ္ဘာလောကအတွက်ပါ ကောင်းချီးများနှင့် ပြည့်နှက်ခဲ့သည်။

“အချိန်ကာလတစ်ခု ကြာပြီးနောက် အဲဂုတ္တုဘုရင် သေဆုံးလေ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကျွန်ခံရခြင်းကြောင့် ညည်းတွားကြပြီး အော်ဟစ်ကြ၏။ သူတို့၏အော်ဟစ်သံသည် ကျွန်ခံရခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ တက်လေ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ညည်းတွားသံကို ကြားတော်မူပြီး အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကို အောက်မေ့တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူပြီး သူတို့ကို အလေးထားတော်မူ၏။” ဣသရေလလူတို့၏ လွတ်မြောက်ရမည့်အချိန် ရောက်လာခဲ့ပြီ။ သို့သော် လူသား၏မာနကို အရှက်ရစေမည့် နည်းလမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် လက်ထဲတွင် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းသာ ကိုင်ဆောင်ထားသော နှိမ့်ချသော သိုးထိန်းတစ်ဦးအဖြစ် ထွက်ခွာရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ထိုတောင်ဝှေးကို မိမိ၏တန်ခိုးတော်၏ သင်္ကေတအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူမည်။ တစ်နေ့တွင် “ဘုရားသခင်၏တောင်” ဟူသော ဟောရပ်အနီးတွင် မောရှေသည် မိမိ၏သိုးစုများကို ဦးဆောင်သွားနေစဉ် အကိုင်းအခက်များ၊ အရွက်များနှင့် ပင်စည်တစ်ခုလုံး မီးတောက်လောင်နေသော်လည်း မလောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ချုံပုတ်တစ်ပင်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ထူးဆန်းအံ့ဖွယ်သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် သူနီးကပ်လာသောအခါ မီးလျှံထဲမှ အသံတစ်သံက သူ့နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် တုန်လှုပ်သောနှုတ်ခမ်းများဖြင့် “ကျွန်ုပ်ရှိပါ၏” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ မရိုမသေ မချဉ်းကပ်ရန် သတိပေးခံရသည်။ “သင်၏ခြေနင်းကို ချွတ်လော့။ သင်ရပ်နေသောနေရာသည် သန့်ရှင်းသောမြေဖြစ်၏။ … ငါသည် သင်၏အဘ၏ဘုရား၊ အာဗြဟံ၏ဘုရား၊ ဣဇာက်၏ဘုရားနှင့် ယာကုပ်၏ဘုရား ဖြစ်၏။” ရှေးအခါကာလများတွင် ပဋိညာဉ်၏ကောင်းကင်တမန်အဖြစ် ဘိုးဘေးများအား ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားပြတော်မူခဲ့သောသူ ဖြစ်သည်။ “မောရှေသည် ဘုရားသခင်ကို ကြည့်ရန် ကြောက်သောကြောင့် မိမိမျက်နှာကို ဖုံးထား၏။”

ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်သို့ ဝင်ရောက်လာသူအားလုံး၏ အပြုအမူတွင် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့ ရှိသင့်သည်။ ယေရှု၏နာမတော်ဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကိုယ်တော်ရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တန်းတူအဆင့်ရှိသကဲ့သို့ ရဲတင်းစွာ မရိုမသေ မချဉ်းကပ်သင့်ပေ။ မချဉ်းကပ်နိုင်သောအလင်း၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူသော ကြီးမြတ်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်နှင့် သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်အား မိမိနှင့်တန်းတူသူ သို့မဟုတ် မိမိထက်နိမ့်ကျသူတစ်ဦးအား ပြောဆိုသကဲ့သို့ ပြောဆိုသူများရှိကြသည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦး၏ ပရိသတ်ခန်းမတွင်ပင် မလုပ်ရဲသည့်အရာများကို ကိုယ်တော်၏အိမ်တော်တွင် ပြုမူသူများလည်း ရှိကြသည်။ ထိုသူများသည် စေရပ်ကောင်းကင်တမန်များ ကိုးကွယ်ရိုသေကြသောသူ၊ ကောင်းကင်တမန်များက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားရသောသူ၏ မျက်မှောက်တော်တွင် ရှိနေကြောင်း အောက်မေ့သင့်သည်။ ဘုရားသခင်ကို အလွန်ရိုသေရမည်။ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကို အမှန်တကယ် သိရှိသူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ယာကုပ်က ဘုရားသခင်၏ ရူပါရုံကို မြင်သောအခါ “ဤနေရာသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ဤနေရာသည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်၊ ကောင်းကင်တံခါးပင် ဖြစ်၏” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့လည်း အော်ဟစ်ကြမည်။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ရိုသေကြောက်ရွံ့စွာ စောင့်နေစဉ် စကားတော်များ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ “အဲဂုတ္တုပြည်၌ ရှိသော ငါ၏လူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ငါအမှန်ပင် မြင်ပြီ။ သူတို့၏အလုပ်ခိုင်းသူများကြောင့် အော်ဟစ်သံကို ငါကြားပြီ။ သူတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို ငါသိ၏။ အဲဂုတ္တုလူတို့၏လက်မှ သူတို့ကို ကယ်နုတ်၍ နို့နှင့်ပျားရည် စီးဆင်းသော ကောင်းမွန်ကျယ်ဝန်းသည့် ပြည်သို့၊ ထိုပြည်မှ ကောင်းမွန်ကျယ်ဝန်းသော ပြည်သို့ သူတို့ကို ဆောင်ယူရန် ငါဆင်းသက်လာပြီ။ … ယခုလာလော့။ ဖာရောထံသို့ သင့်ကို ငါစေလွှတ်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါ၏လူ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို သင်ထုတ်ဆောင်ရမည်။”

အမိန့်တော်ကြောင့် အံ့အားသင့်၍ ထိတ်လန့်နေသော မောရှေသည် နောက်ဆုတ်ကာ “ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သူဖြစ်၍ ဖာရောထံသို့ သွားရမည်နည်း။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ရမည်နည်း” ဟု ဆို၏။ အဖြေမှာ “ငါသည် အမှန်ပင် သင်နှင့်အတူ ရှိမည်။ ဤအရာသည် သင့်ထံသို့ ငါစေလွှတ်ကြောင်း သက်သေဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်သည် လူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ပြီးသောအခါ ဤတောင်ပေါ်၌ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် မိမိရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများ၊ မိမိလူတို့၏ မျက်စိကန်းခြင်း၊ မသိနားမလည်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ကို စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလွန်နည်းပါးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ “ကြည့်ပါ” ဟု သူဆို၏။ “ကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ထံသို့ သွား၍ ‘သင်တို့၏ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကို သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပြီ’ ဟု ပြောသောအခါ သူတို့က ‘သူ၏နာမည်ကား အဘယ်နည်း’ ဟု ကျွန်ုပ်ကို မေးကြလျှင် သူတို့အား အဘယ်သို့ ပြောရမည်နည်း” အဖြေမှာ—

“ငါသည် ငါဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ‘ငါသည် ငါဖြစ်၏’ ဟူသောသူက ငါ့ကို သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပြီဟု ဤသို့ပြောရမည်။”

မောရှေသည် ဦးစွာ ဣသရေလအကြီးအကဲများ၊ သူတို့ထဲတွင် အမြတ်ဆုံးနှင့် ဖြောင့်မတ်ဆုံးသူများကို စုဝေးစေရန် အမိန့်ပေးခံရသည်။ ထိုသူတို့သည် သူတို့၏ကျွန်ခံခြင်းကြောင့် ကာလရှည်စွာ ဝမ်းနည်းနေခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကတိတော်ပါသော သတင်းစကားကို သူတို့အား ကြေညာရမည်။ ထို့နောက် အကြီးအကဲများနှင့်အတူ ဘုရင်ရှေ့သို့သွား၍ သူ့အား ဤသို့ပြောရမည်—

“ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံတော်မူပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့အား သုံးရက်ခရီး တောကန္တာရသို့ သွားခွင့်ပြုပါရန် တောင်းပန်ပါသည်။ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်လိုပါသည်။”

ဖာရောမင်းသည် ဣသရေလလူတို့ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုမှုကို ဆန့်ကျင်မည်ဖြစ်ကြောင်း မောရှေအား ကြိုတင်သတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကျွန်၏ သတ္တိမပျက်သင့်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် ဤအရာကို အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် မိမိလူတို့ရှေ့တွင် မိမိ၏တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေရန် အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။ “ငါသည် ငါ၏လက်ကို ဆန့်၍ အဲဂုတ္တုပြည်အလယ်၌ ပြုမည့် အံ့ဖွယ်အမှုအပေါင်းတို့ဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ရိုက်မည်။ ထိုနောက် သူသည် သင်တို့ကို လွှတ်မည်။”

ခရီးစဉ်အတွက် သူတို့ပြင်ဆင်ရမည့် ထောက်ပံ့ပစ္စည်းများနှင့်ပတ်သက်၍လည်း ညွှန်ကြားချက် ပေးခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက “သင်တို့ထွက်သွားသောအခါ လက်ဗလာနှင့် မထွက်ရ။ မိန်းမတိုင်းသည် မိမိအိမ်နီးချင်းထံမှလည်းကောင်း၊ မိမိအိမ်၌ ဧည့်သည်အဖြစ် နေထိုင်သူထံမှလည်းကောင်း ငွေလက်ဝတ်ရတနာ၊ ရွှေလက်ဝတ်ရတနာနှင့် အဝတ်အစားတို့ကို တောင်းယူရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ထံမှ မတရားစွာ တောင်းယူခဲ့သော အလုပ်၏အကျိုးဖြင့် ကြွယ်ဝလာခဲ့ကြပြီး ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့၏နေအိမ်အသစ်သို့ ခရီးစတင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းလုပ်ကိုင်ခဲ့ရခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်ကို တောင်းခံခြင်းသည် မှန်ကန်ပေသည်။ အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သော တန်ဖိုးရှိသည့် ပစ္စည်းများကို တောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏ မျက်မှောက်တွင် မျက်နှာသာရစေမည်။ သူတို့၏လွတ်မြောက်မှုအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော တန်ခိုးကြီးသော အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ဖိနှိပ်သူများအပေါ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ခံသူများ၏ တောင်းဆိုမှုများကို ခွင့်ပြုကြမည်။

မောရှေသည် မိမိရှေ့တွင် ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော အခက်အခဲများကို မြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိကို အမှန်ပင် စေလွှတ်ခဲ့ကြောင်း မိမိလူတို့အား မည်သည့်သက်သေကို ပြနိုင်မည်နည်း။ “ကြည့်ပါ” ဟု သူဆို၏။ “သူတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ယုံကြည်မည်မဟုတ်၊ ကျွန်ုပ်၏စကားကို နားထောင်မည်မဟုတ်။ ‘ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား ထင်ရှားတော်မမူ’ ဟု ပြောကြလိမ့်မည်။” ယခု သူ၏ကိုယ်ပိုင်အာရုံများကိုပင် အထောက်အထားဖြစ်စေမည့် သက်သေကို ပေးခဲ့သည်။ သူ၏တောင်ဝှေးကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချရန် မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ပြုသောအခါ “မြွေဖြစ်လာ၍ မောရှေသည် ထိုမြွေရှေ့မှ ထွက်ပြေး၏။” ထိုမြွေကို ဆွဲယူရန် အမိန့်ပေးသောအခါ သူ့လက်ထဲ၌ တောင်ဝှေးဖြစ်လာသည်။ မိမိ၏လက်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ရန်လည်း အမိန့်ပေးသည်။ သူနာခံ၍ “ပြန်ထုတ်သောအခါ သူ၏လက်သည် နှင်းကဲ့သို့ နူနာဖြစ်နေ၏။” ထိုလက်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် ပြောသောအခါ ထုတ်ယူလိုက်သည့်အခါ အခြားလက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤလက္ခဏာများအားဖြင့် အဲဂုတ္တုဘုရင်ထက် ပို၍တန်ခိုးကြီးသောသူတစ်ဦးသည် သူတို့အလယ်၌ ထင်ရှားနေကြောင်း ဖာရောမင်းနှင့် မိမိလူတို့ နှစ်ဖက်စလုံး ယုံကြည်စေရန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား အာမခံတော်မူခဲ့သည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကျွန်သည် မိမိရှေ့တွင်ရှိနေသော ထူးဆန်း၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသောအလုပ်ကို စဉ်းစားခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လွှမ်းမိုးခံနေရဆဲဖြစ်သည်။ စိတ်သောကနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ယခု သူသည် စကားပြောရန် အဆင်သင့်မဖြစ်ခြင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “အို ကျွန်ုပ်၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် စကားပြောကောင်းသူ မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏ကျွန်အား စကားပြောပြီးနောက်၌ပင် ထိုအတိုင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် စကားနှေးသူ၊ လျှာနှေးသူ ဖြစ်ပါ၏။” သူသည် အဲဂုတ္တုလူတို့နှင့် ဝေးကွာနေသည်မှာ အလွန်ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် သူတို့အကြားရှိစဉ်ကကဲ့သို့ သူတို့၏ဘာသာစကားကို ရှင်းလင်းစွာ မသိတော့သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာလည်း မသုံးနိုင်တော့ပေ။

ထာဝရဘုရားက သူ့အား “လူ၏နှုတ်ကို အဘယ်သူ ပြုသနည်း။ ဆွံ့အသူ၊ နားမကြားသူ၊ မြင်သူ သို့မဟုတ် မမြင်သူကို အဘယ်သူ ပြုသနည်း။ ငါထာဝရဘုရားသည် ပြုတော်မမူသလော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို ထပ်မံအာမခံတော်မူသည်။ “ယခုသွားလော့။ ငါသည် သင်၏နှုတ်နှင့်အတူ ရှိမည်။ သင်ပြောရမည့်အရာကို သွန်သင်မည်။” သို့သော် မောရှေသည် ပို၍အရည်အချင်းရှိသောသူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပေးရန် ဆက်လက်တောင်းပန်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဤအကြောင်းပြချက်များသည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မယုံကြည်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် အခက်အခဲအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး နောက်ဆုံးအောင်မြင်မှုကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုပြီးနောက်တွင် ထပ်မံနောက်ဆုတ်ခြင်းနှင့် မိမိမသင့်လျော်ကြောင်း တိုင်ကြားခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းကို ပြသသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ထိုကြီးမားသောအလုပ်အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီအောင် မပြုလုပ်နိုင်ဟု ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် လူကို ရွေးချယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မှားယွင်းခဲ့သည်ဟု ယူဆခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ယခု မောရှေသည် သူ၏အစ်ကိုအကြီး အာရုန်ထံသို့ ညွှန်ကြားခံရသည်။ အာရုန်သည် အဲဂုတ္တုဘာသာစကားကို နေ့စဉ်အသုံးပြုလာခဲ့သောကြောင့် ထိုဘာသာစကားကို ပြည့်စုံစွာ ပြောနိုင်သူဖြစ်သည်။ အာရုန်သည် သူ့ကိုတွေ့ရန် လာနေပြီဟု မောရှေအား ပြောခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ထပ်စကားများသည် ခြွင်းချက်မရှိသော အမိန့်ဖြစ်သည်။

“သင်သည် သူ့အား စကားပြော၍ သူ၏နှုတ်၌ စကားကို ထည့်ပေးရမည်။ ငါသည် သင်၏နှုတ်နှင့်အတူလည်းကောင်း၊ သူ၏နှုတ်နှင့်အတူလည်းကောင်း ရှိမည်။ သင်တို့လုပ်ရမည့်အရာကို သွန်သင်မည်။ သူသည် လူတို့ထံ သင်၏အာဘော်ပြောသူ ဖြစ်ရမည်။ သူသည် သင်၏နှုတ်အစား သင့်အတွက် ဖြစ်ရမည်။ သင်သည်လည်း သူ့အတွက် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ သင်၏လက်၌ ဤတောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားရမည်။ ထိုတောင်ဝှေးဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြုရမည်။” ထိုနောက် မောရှေသည် ထပ်မံခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အကြောင်းပြချက်ပေးရန် အကြောင်းရင်းအားလုံး ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

မောရှေအား ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏အမိန့်သည် သူ့ကို မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်သူ၊ စကားနှေးသူနှင့် ကြောက်ရွံ့သူအဖြစ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ကိုယ်စား စကားပြောသူဖြစ်ရန် မိမိမတတ်နိုင်ကြောင်း ခံစားချက်ဖြင့် သူလွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုအလုပ်ကို တစ်ကြိမ် လက်ခံပြီးနောက် သူသည် စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ထိုအလုပ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းအားလုံးကို ထာဝရဘုရားထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ သူ၏တာဝန်၏ ကြီးမားမှုသည် သူ၏စိတ်၏ အကောင်းဆုံးစွမ်းရည်များကို အသုံးချစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏အသင့်ရှိသော နာခံမှုကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပြီး သူသည် စကားပြောကောင်းသူ၊ မျှော်လင့်ချက်ရှိသူ၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူနှင့် လူသားတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သမျှထဲတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသောအလုပ်အတွက် ကောင်းစွာအရည်အချင်းပြည့်မီသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝယုံကြည်ပြီး ကိုယ်တော်၏အမိန့်များအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြည့်အဝ အပ်နှံသူများ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ခိုင်မာစေရန် ဘုရားသခင် မည်သို့ပြုတော်မူကြောင်း ပြသသည့် ဥပမာဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်က လူတစ်ဦးအပေါ် တာဝန်များကို တင်ပေးသောအခါ ထိုတာဝန်များကို မှန်ကန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ရန် မိမိ၏စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီရန် ကြိုးစားသည်နှင့်အမျှ ထိုသူသည် စွမ်းအားနှင့် ထိရောက်မှုကို ရရှိလာမည်။ သူ၏အဆင့်အတန်း မည်မျှနှိမ့်ချသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏စွမ်းရည် မည်မျှကန့်သတ်သည်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ယုံကြည်၍ မိမိ၏အလုပ်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ရန် ကြိုးစားသူသည် စစ်မှန်သောကြီးမြတ်မှုကို ရရှိမည်။ မောရှေသည် မိမိ၏ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာကို မှီခိုပြီး ထိုကြီးမားသောတာဝန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံခဲ့ပါက ထိုအလုပ်အတွက် လုံးဝမသင့်လျော်ကြောင်း ပြသခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏အားနည်းမှုကို ခံစားသိရှိခြင်းသည် မိမိအပေါ် ခန့်အပ်ထားသောအလုပ်၏ ကြီးမားမှုကို သိရှိနားလည်ကြောင်း ပြသသည့် အနည်းဆုံး သက်သေတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏အကြံပေးနှင့် ခွန်အားအဖြစ် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ပြသသည်။

မောရှေသည် ယောက္ခမထံ ပြန်သွား၍ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများထံ သွားရောက်လိုကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ယိသရောသည် ကောင်းချီးပေး၍ “ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သွားလော့” ဟု ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ မောရှေသည် မိမိ၏ဇနီးနှင့် သားသမီးများနှင့်အတူ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏တာဝန်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြောရဲခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့အား သူနှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်မပေးနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ မရောက်မီ သူတို့၏လုံခြုံရေးအတွက် သူတို့ကို မိဒျန်ရှိ အိမ်သို့ ပြန်ပို့ခြင်းသည် ပိုကောင်းမည်ဟု သူကိုယ်တိုင် ထင်မြင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော လေးဆယ်နှစ်က မိမိအပေါ် အမျက်ထွက်ခဲ့သော ဖာရောမင်းနှင့် အဲဂုတ္တုလူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းသည် မောရှေကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားရန် ပို၍တွန့်ဆုတ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို နာခံရန် ခရီးစတင်ပြီးနောက် ထာဝရဘုရားက သူ၏ရန်သူများ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့သည်။

မိဒျန်မှ ခရီးထွက်လာစဉ် မောရှေသည် ထာဝရဘုရား၏ မနှစ်သက်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ် သတိပေးချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့အား ခြိမ်းခြောက်သည့်ပုံစံဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး ချက်ချင်းသတ်ပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်သည်။ ရှင်းလင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာ မပေးခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ်ကို မိမိလျစ်လျူရှုခဲ့ကြောင်း မောရှေ သတိရလာသည်။ မိမိ၏ဇနီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို လိုက်လျော၍ အငယ်ဆုံးသားအား အရေဖျားလှီးခြင်း အမှုကို မပြုခဲ့ပေ။ ထိုကလေးသည် ဣသရေလနှင့် ဘုရားသခင်ပြုသော ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းချီးများကို ခံစားခွင့်ရစေမည့် အခြေအနေကို သူမလိုက်နာခဲ့ပေ။ သူတို့၏ရွေးချယ်ခံခေါင်းဆောင်ထံမှ ထိုသို့သော လျစ်လျူရှုမှုသည် လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်များ၏ အင်အားကို မလွှဲမရှောင်သာ လျော့နည်းစေမည်ဖြစ်သည်။ ဇိပေါရသည် မိမိ၏ခင်ပွန်း အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အရေဖျားလှီးခြင်းကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုနောက် ကောင်းကင်တမန်သည် မောရှေအား ခရီးဆက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဖာရောမင်းထံသို့ မိမိ၏တာဝန်ဖြင့် သွားရသောအခါ မောရှေသည် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ရှိသည့် အခြေအနေတွင် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏အသက်ကို သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ ကာကွယ်မှုဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သိရှိထားသော တာဝန်တစ်ရပ်ကို လျစ်လျူရှုလျက် နေထိုင်နေပါက သူသည် လုံခြုံမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန် မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကာလတွင် ဖြောင့်မတ်သူများသည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းခံရမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူအတွက် လုံခြုံမှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်များထဲမှ တစ်ချက်ကိုပင် လျစ်လျူရှုနေသူများကို ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုအချိန်တွင် ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

 

No comments:

Post a Comment