အခန်း ၂၃—အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ

 

အခန်း ၂၃—အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ

ဤအခန်းသည် Exodus ၅–၁၀ ကို အခြေခံထားသည်။

ကောင်းကင်တမန်များ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ အာရုန်သည် အချိန်ကာလရှည်ကြာ ခွဲခွာနေခဲ့ရသော မိမိ၏ညီ မောရှေကို တွေ့ဆုံရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဟောရေဗ်အနီးရှိ တောကန္တာရ၏ တိတ်ဆိတ်သောအရပ်တွင် တွေ့ဆုံကြသည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ ဆွေးနွေးကြပြီး မောရှေက မိမိကို စေလွှတ်တော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်များနှင့် ထိုဘုရားသခင်က မိမိအား ပြုရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများအားလုံးကို အာရုန်အား ပြောပြလေသည်။ [Exodus ၄:၂၈] ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အတူတကွ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ခရီးဆက်ကြသည်။ ဂေါရှင်ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲများကို စုဝေးစေကြသည်။ အာရုန်သည် ဘုရားသခင်က မောရှေအား ပြုတော်မူခဲ့သော အမှုအရာအားလုံးကို ထပ်မံပြောပြပြီးနောက် ဘုရားသခင်က မောရှေအား ပေးထားသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို လူတို့ရှေ့၌ ပြသခဲ့သည်။ “လူများတို့သည် ယုံကြည်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ထံ ကြွလာတော်မူ၍ သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှုတော်မူကြောင်းကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ဦးညွှတ်၍ ကိုးကွယ်ကြ၏။” [အခန်းငယ် ၃၁]

မောရှေအား ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ပေးပို့ရမည့် သတင်းစကားလည်း အပ်နှင်းထားသည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ရှင်ဘုရင်တို့၏ နန်းတော်ထဲသို့ ဘုရင်တို့၏ဘုရင်ထံမှ သံတမန်များအဖြစ် ဝင်ရောက်ကာ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ဖြင့် ဤသို့ ပြောဆိုကြသည်—“ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားက ‘ငါ၏လူတို့ကို လွှတ်လော့။ သူတို့သည် တော၌ ငါ့အဖို့ ပွဲခံကြစေ’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

“ထာဝရဘုရားကား မည်သူနည်း။ သူ၏စကားကို နားထောင်၍ ဣသရေလအမျိုးကို အဘယ်ကြောင့် လွှတ်ရမည်နည်း။ ထာဝရဘုရားကို ငါမသိ၊ ဣသရေလအမျိုးကိုလည်း ငါမလွှတ်” ဟု အုပ်စိုးရှင်က မေးမြန်းသည်။

သူတို့ကလည်း “ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ကြွလာတော်မူပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သုံးရက်ခရီးခန့် တောသို့ သွား၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်နိုင်ပါစေဟု အကျွန်ုပ်တို့ တောင်းပန်ပါ၏။ သို့မဟုတ်လျှင် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကပ်ဘေးဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဓားဖြင့်ဖြစ်စေ ကျရောက်တော်မူမည်” ဟု ပြန်ဖြေကြသည်။

သူတို့အကြောင်းနှင့် လူတို့အကြား သူတို့နှိုးဆွနေသော စိတ်ဝင်စားမှုများအကြောင်း သတင်းများသည် ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အမျက်ဒေါသသည် ပြင်းထန်လာသည်။ “မောရှေနှင့် အာရုန်၊ အဘယ်ကြောင့် လူတို့ကို သူတို့၏အလုပ်မှ တားဆီးကြသနည်း” ဟု သူက ဆိုသည်။ “သင်တို့၏ဝန်ကို ထမ်းရန် သွားကြလော့။” ဤသူစိမ်းများ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် နိုင်ငံတော်သည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူက “ကြည့်ရှုလော့၊ ယခု ပြည်သူတို့သည် များပြားနေကြပြီ။ သင်တို့က သူတို့၏ဝန်ထမ်းခြင်းကို ရပ်နားစေကြ၏” ဟု ထပ်မံဆိုသည်။

ကျွန်ခံနေရသော အခြေအနေကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သိရှိခြင်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျောက်ဆုံးခဲ့ကြပြီး ယင်း၏စည်းမျဉ်းများမှလည်း လမ်းလွဲခဲ့ကြသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် မစောင့်ထိန်းကြတော့ဘဲ သူတို့၏ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများ၏ အလွန်အကျွံ တောင်းဆိုမှုများကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မောရှေက လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ပထမဆုံးအခြေအနေမှာ ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်းဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏လူတို့အား ပြသခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို ပြန်လည်စောင့်ထိန်းရန် ပြုလုပ်သော ကြိုးပမ်းမှုများသည် သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူများထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ [နောက်ဆက်တွဲ၊ မှတ်ချက် ၁ ကို ကြည့်ပါ။]

ရှင်ဘုရင်သည် လုံးဝနိုးကြားလာပြီး ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သူ၏အမှုတော်မှ ပုန်ကန်ထွက်ခွာရန် ကြံစည်နေကြသည်ဟု သံသယရှိလာသည်။ အလုပ်မလုပ်ခြင်းကြောင့် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူယူဆကာ အန္တရာယ်ရှိသော အကြံအစည်များ ကြံစည်ရန် အချိန်လုံးဝမကျန်စေရန် ပြုလုပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ချည်နှောင်ထားမှုကို ပိုမိုတင်းကျပ်စေပြီး သူတို့၏ လွတ်လပ်လိုစိတ်ကို ချေမှုန်းရန် အစီအမံများကို ချက်ချင်းချမှတ်သည်။ ထိုနေ့၌ပင် သူတို့၏အလုပ်ကို ပိုမိုရက်စက်ပြီး ဖိနှိပ်မှုများစွာ ဖြစ်စေမည့် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံတွင် အသုံးအများဆုံး ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းမှာ နေလှန်းအုတ်ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးအဆောက်အအုံများ၏ နံရံများကို ထိုအုတ်များဖြင့် ဆောက်လုပ်ပြီးနောက် ကျောက်ဖြင့် အပြင်ဘက်မှ ဖုံးအုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အုတ်လုပ်ငန်းတွင် ကျွန်များစွာ အလုပ်လုပ်ကြရသည်။ ရွှံ့စေးကို ခိုင်ခံ့စေရန် ဖြတ်ထားသော ကောက်ရိုးကို ရောစပ်ရသဖြင့် အုတ်လုပ်ငန်းအတွက် ကောက်ရိုးအမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။ ယခု ရှင်ဘုရင်က ကောက်ရိုးကို ထပ်မံမပေးရန် အမိန့်ပေးပြီး အလုပ်သမားများကိုယ်တိုင် ကောက်ရိုးရှာဖွေရမည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ သို့သော် ယခင်အတိုင်း အုတ်အရေအတွက်ကိုပင် ထုတ်လုပ်ရမည်ဟု တောင်းဆိုထားသည်။

ဤအမိန့်ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် တစ်နိုင်ငံလုံးအနှံ့ အလွန်ဒုက္ခရောက်ကြသည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့၏ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများသည် ဟေဗြဲအရာရှိများကို ခန့်ထား၍ သူတို့၏လက်အောက်ရှိ လူတို့လုပ်ဆောင်သည့် အလုပ်အတွက် တာဝန်ယူစေခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်၏တောင်းဆိုချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်သောအခါ လူတို့သည် ကောက်ရိုးအစား ကောက်ရိုးငုတ်များကို ရှာဖွေရန် နိုင်ငံအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ သို့သော် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်ပမာဏကို ပြည့်မီအောင် လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ကြ။ ဤမအောင်မြင်မှုအတွက် ဟေဗြဲအရာရှိများသည် ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခံကြရသည်။

ထိုအရာရှိများက သူတို့အပေါ် ဖိနှိပ်မှုသည် ရှင်ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ထံမှ ဖြစ်သည်ဟု မယူဆဘဲ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများထံမှသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ရှင်ဘုရင်ထံ သွားရောက်တင်ပြကြသည်။ သူတို့၏ တိုင်ကြားမှုကို ဖာရောဘုရင်က လှောင်ပြောင်ကာ “သင်တို့သည် ပျင်းရိကြ၏၊ ပျင်းရိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ‘သွား၍ ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ကြပါစေ’ ဟု ဆိုကြခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ပြန်ပြောသည်။ သူတို့၏ဝန်ကို လုံးဝလျှော့မပေးဘဲ အလုပ်သို့ ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးသည်။ ပြန်လာရာလမ်းတွင် သူတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို တွေ့ပြီး “ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ကြည့်ရှု၍ တရားစီရင်တော်မူပါစေ။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏ကျွန်များရှေ့တွင် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေခဲ့ကြပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ရန် သူတို့လက်၌ ဓားကို ထည့်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေကြပြီ” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။

သူတို့၏ အပြစ်တင်စကားများကို မောရှေကြားသောအခါ အလွန်စိတ်ဆင်းရဲရသည်။ လူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးအနှံ့ အိုသူငယ်သူမရွေး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး သူတို့၏အခြေအနေ ဆိုးရွားသွားခြင်းအတွက် မောရှေကို တညီတညွတ်တည်း အပြစ်တင်ကြသည်။ မောရှေသည် စိတ်ဝိညာဉ်အလွန်ခါးသီးစွာဖြင့် ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ သွား၍ “အို ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် ဤလူတို့ကို ဤမျှဆိုးရွားစွာ ပြုတော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် စေလွှတ်တော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ဖြင့် ဖာရောဘုရင်ထံသို့ ပြောဆိုရန် လာခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် ဤလူတို့အား မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့ပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို လုံးဝမကယ်တင်သေးပါ” ဟု အော်ဟစ်သည်။ ထိုအခါ အဖြေတော်မှာ “ယခု ဖာရောဘုရင်အား ငါအဘယ်သို့ပြုမည်ကို သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ အားကြီးသောလက်ဖြင့် သူသည် သူတို့ကို လွှတ်ရမည်၊ အားကြီးသောလက်ဖြင့် သူတို့ကို မိမိပြည်မှ နှင်ထုတ်ရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဘိုးဘေးများနှင့် ပြုထားတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကို မောရှေအား ထပ်မံညွှန်ပြပြီး ထိုပဋိညာဉ်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်ဟု အာမခံတော်မူသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံနေရသော နှစ်များတစ်လျှောက် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အကြား ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်ခြင်း၌ သစ္စာရှိနေသူအချို့ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏သားသမီးများသည် နေ့စဉ် အယူမှားတို့၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ပြီး အတုအယောင်ဘုရားများရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ကြသည်ကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲကြသည်။ ထိုဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း သူတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ထမ်းပိုးမှ ကယ်တင်ပေးရန်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ပျက်စီးစေသော သြဇာမှ လွတ်မြောက်စေရန် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ကြသည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အဲဂုတ္တုလူတို့ထံမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ သူတို့ကိုးကွယ်သော အရှင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှသည် ယာကုပ်၏ခေတ်တိုင်အောင် ကိုယ်တော်၏တည်ရှိခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော်၏ သက်သေအထောက်အထားများကို ပြန်လည်ပြောပြကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘာသာရေးကို သိကျွမ်းရန် အခွင့်အရေးရခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ကျွန်များထံမှ သင်ယူရန် ငြင်းပယ်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများအား ဆုလာဘ်ပေးမည်ဟု ကတိများဖြင့် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းမှ လမ်းလွဲစေရန် ကြိုးစားကြသည်။ ထိုနည်းမအောင်မြင်သောအခါ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် ရက်စက်မှုကို အသုံးပြုကြသည်။

ဣသရေလအမျိုး၏ အကြီးအကဲများသည် ဘိုးဘေးများအား ပေးထားသော ကတိတော်များနှင့် ယောသပ်သည် မသေမီ ပြောခဲ့သော ပရောဖက်ပြုစကားများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောပြခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ကျဆင်းနေသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ထိုစကားများကို အချို့က နားထောင်၍ ယုံကြည်ကြသည်။ အခြားသူများကမူ မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြေအနေများကို ကြည့်၍ မျှော်လင့်ရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် သူတို့၏ကျွန်များအကြား ပြောဆိုနေသောအရာများကို ကြားသိသောအခါ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များကို လှောင်ပြောင်ကြပြီး သူတို့၏ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကို အထင်အမြင်သေးကာ ငြင်းပယ်ကြသည်။ “သင်တို့၏ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတ၍ သနားကြင်နာတတ်ပြီး အဲဂုတ္တုဘုရားများထက် သာလွန်သောတန်ခိုးရှိသည်ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် သင်တို့ကို လွတ်လပ်သောလူမျိုးအဖြစ် မပြုလုပ်သနည်း” ဟု လှောင်ပြောင်ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကိုလည်း ထောက်ပြကြသည်။ သူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားများက အတုအယောင်ဘုရားများဟု ခေါ်သော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ကြသော်လည်း ချမ်းသာ၍ အင်အားကြီးသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ဘုရားများသည် သူတို့အား ကြွယ်ဝချမ်းသာစေပြီး ဣသရေလအမျိုးသားများကို ကျွန်များအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ကြေညာကြကာ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်သူများအား ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးနိုင်သော မိမိတို့၏တန်ခိုးကို ဂုဏ်ယူကြသည်။ ဖာရောဘုရင်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဟေဗြဲလူတို့၏ဘုရားသခင်သည် သူ၏လက်မှ သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ကြောင်း ကြွားဝါသည်။

ထိုသို့သော စကားများသည် ဣသရေလအမျိုးသားများစွာ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။ သူတို့၏အခြေအနေသည် အဲဂုတ္တုလူတို့ ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပုံရသည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် ကျွန်များဖြစ်ကြပြီး ရက်စက်သော အလုပ်ကြီးကြပ်သူများက မည်သည့်ဒုက္ခကိုမဆို ပေးလိုသမျှကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ကလေးများကို လိုက်လံဖမ်းဆီး၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အသက်တာများပင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်နေကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် အမှန်တကယ် ဘုရားအားလုံးထက် မြင့်မြတ်တော်မူသည်ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် အယူမှားသူများ၏ ကျွန်ဘဝတွင် ဤသို့ထားတော်မူမည်နည်း။ သို့သော် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူများကမူ ဣသရေလအမျိုးသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားခြင်း၊ အယူမှားမှုထဲသို့ ဦးတည်စေသော အယူမှားလူမျိုးများနှင့် ထိမ်းမြားလိုသော သဘောထားရှိခြင်းတို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ကျွန်ခံစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် မကြာမီ ဖိနှိပ်သူ၏ ထမ်းပိုးကို ချိုးဖျက်တော်မူမည်ဟု မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများအား ယုံကြည်စွာ အားပေးကြသည်။

ဟေဗြဲလူတို့သည် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို အထူးစမ်းသပ်ရန် သို့မဟုတ် အမှန်တကယ် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ခက်ခဲမှုများကို ခံရရန်မလိုဘဲ လွတ်မြောက်ခွင့်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် မပြင်ဆင်ရသေးကြ။ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း အနည်းငယ်သာရှိကြပြီး ကိုယ်တော်က သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ရန် သင့်တော်သောအချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရင်း မိမိတို့၏ဒုက္ခများကို စိတ်ရှည်စွာ ခံရန်လည်း မလိုလားကြ။ အများစုသည် ထူးခြားသောပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားရခြင်းနှင့်အတူ ပါလာမည့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရမည့်အစား ကျွန်ခံနေခြင်းကိုပင် ကျေနပ်ကြသည်။ အချို့သူများ၏ အလေ့အကျင့်များသည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ အလေ့အကျင့်များနှင့် အလွန်တူလာသဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်တွင်ပင် နေလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဖာရောဘုရင်ရှေ့၌ တန်ခိုးတော်ကို ပထမဆုံးပြသခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ချက်ချင်းမကယ်တင်ခဲ့။ အဲဂုတ္တုဘုရင်၏ အာဏာရှင်စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုဖော်ထုတ်ရန်နှင့် မိမိ၏လူတို့အား မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ ဖော်ပြရန် အဖြစ်အပျက်များကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ အုပ်စိုးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတခြင်း၊ တန်ခိုးနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာ၍ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံရန် ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားများစွာ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ပျက်စီးစေသော သြဇာအောက်တွင် အလွန်အကျွံ ဖောက်ပြန်နေကြပြီး အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာရန် မလိုလားကြသောကြောင့် မောရှေ၏တာဝန်သည် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား လူတို့ထံသို့ ထပ်မံသွား၍ ကယ်တင်မည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပြန်လည်ပြောပြရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အာမခံချက်အသစ်ကို ပေးရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ မောရှေသည် အမိန့်တော်အတိုင်း သွားသော်လည်း သူတို့သည် နားမထောင်ကြ။ ကျမ်းစာက “စိတ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ရက်စက်သောကျွန်ခံခြင်းကြောင့် ... မနားထောင်ကြ” ဟု ဆိုသည်။ ထပ်မံ၍ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားသည် မောရှေထံသို့ ရောက်လာပြီး “အဲဂုတ္တုရှင်ဘုရင် ဖာရောထံသို့ ဝင်၍ သူ၏ပြည်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို လွှတ်စေ” ဟု ဆိုသည်။ မောရှေက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့ပင် အကျွန်ုပ်စကားကို နားမထောင်ကြပါ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖာရောဘုရင်သည် အကျွန်ုပ်ကို မည်သို့ နားထောင်ပါမည်နည်း” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ထိုအခါ အာရုန်ကို မိမိနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်၍ ဖာရောဘုရင်ထံ သွားကာ “သူ၏ပြည်မှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို လွှတ်စေ” ဟု ထပ်မံတောင်းဆိုရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။

အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဘုရားသခင်က ဘေးဒဏ်များဖြင့် စီရင်တော်မူပြီး တန်ခိုးတော်ကို ထူးခြားစွာ ဖော်ပြ၍ ဣသရေလအမျိုးကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူသည့်အချိန်မတိုင်မီ အုပ်စိုးရှင်သည် အလျှော့ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း မောရှေအား အသိပေးတော်မူသည်။ ဘေးဒဏ်တစ်ခုစီ မကျရောက်မီ မောရှေသည် ယင်း၏သဘောသဘာဝနှင့် အကျိုးဆက်များကို ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်သည် ဆန္ဒရှိပါက ထိုဘေးဒဏ်မှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အခွင့်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ငြင်းပယ်ခံရသော အပြစ်ပေးမှုတိုင်းနောက်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုတစ်ရပ် လိုက်ပါလာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မာနထောင်လွှားသော နှလုံးသားသည် နှိမ့်ချခံရကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်သည် စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလာရမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် အဲဂုတ္တုလူတို့အား သူတို့၏တန်ခိုးကြီးသူများ၏ ဉာဏ်ပညာသည် မည်မျှအချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သောအခါ သူတို့၏ဘုရားများ၏ တန်ခိုးသည် မည်မျှအားနည်းကြောင်း မြင်တွေ့ရန် အခွင့်ပေးတော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအတွက် သူတို့ကို အပြစ်ပေးပြီး သူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော နတ်ဘုရားများထံမှ ရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးများအကြောင်း သူတို့၏ ကြွားဝါမှုကို နှုတ်ဆိတ်စေတော်မူမည်။ အခြားလူမျိုးများသည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို ကြားသိ၍ ကိုယ်တော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှုတော်များရှေ့တွင် တုန်လှုပ်ကြစေရန်၊ ကိုယ်တော်၏လူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ ပြန်လှည့်၍ စင်ကြယ်သောကိုးကွယ်မှုကို ကိုယ်တော်အား ဆက်ကပ်ကြစေရန် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နာမတော်ကို ဂုဏ်ပြုတော်မူမည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် အဲဂုတ္တုဘုရင်၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတော်ခန်းမများထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်ကြသည်။ မြင့်မားသော တိုင်ကြီးများ၊ တောက်ပသော အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အယူမှားဘုရားများ၏ ကြွယ်ဝသော ပန်းချီကားများနှင့် ထုဆစ်ထားသော ရုပ်ပုံများ ဝန်းရံနေသော၊ ထိုခေတ်က အင်အားအကြီးဆုံးနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ရှေ့တွင် ကျွန်ခံနေရသော လူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးသည် ဣသရေလအမျိုး လွတ်မြောက်ရန် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ထပ်မံပြောဆိုရန် ရပ်နေကြသည်။ ဘုရင်က သူတို့၏ဘုရားသခင်ထံမှ စေလွှတ်ခြင်းခံရကြောင်း သက်သေပြရန် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကို တောင်းဆိုသည်။ ထိုသို့တောင်းဆိုလာပါက မည်သို့ပြုရမည်ကို မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား ညွှန်ကြားထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အာရုန်သည် မိမိ၏တုတ်ကိုယူ၍ ဖာရောဘုရင်ရှေ့၌ ချလိုက်သည်။ ထိုတုတ်သည် မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် မိမိ၏ “ပညာရှိများနှင့် မှော်ဆရာများ” ကို ခေါ်စေပြီး သူတို့သည်လည်း “လူတိုင်း မိမိတို့၏တုတ်ကို ချလိုက်ကြသဖြင့် မြွေများဖြစ်လာကြ၏။ သို့သော် အာရုန်၏တုတ်သည် သူတို့၏တုတ်များကို မျိုချလိုက်၏။” ထိုအခါ ဘုရင်သည် မိမိ၏ မှော်ဆရာများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့နှင့် တန်ခိုးချင်းတူသည်ဟု ပိုမိုဆုံးဖြတ်သွားပြီး ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်များကို လိမ်လည်သူများဟု စွပ်စွဲကာ သူတို့၏တောင်းဆိုချက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချသွားသည်။ သို့သော် သူတို့၏သတင်းစကားကို အထင်အမြင်သေးသော်လည်း ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်က သူတို့အား အန္တရာယ်ပြုခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဖာရောဘုရင်ရှေ့၌ ပြသခဲ့သော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို လူသားတို့၏ သြဇာ သို့မဟုတ် တန်ခိုးဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏လက်တော်ကသာ ပြုလုပ်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မောရှေကို “ငါဖြစ်သည်” ဟူသော ဘုရားသခင်ကြီးက စေလွှတ်တော်မူကြောင်းနှင့် ဣသရေလအမျိုးသည် ထာဝရဘုရားကို အမှုတော်ဆောင်နိုင်ရန် လွှတ်ပေးရမည့် တာဝန်ရှိကြောင်း ဖာရောဘုရင်အား ယုံကြည်စေရန် ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာများသည်လည်း နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြသကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်သာ ပြုလုပ်ကြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို အတုယူပြုလုပ်ရာတွင် သူတို့၏ဘုရား၊ စာတန်၏ တန်ခိုးဖြင့် ကူညီခြင်းခံရကြသည်။

မှော်ဆရာများသည် မိမိတို့၏တုတ်များကို အမှန်တကယ် မြွေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မဟာလှည့်ဖြားသူ၏ အကူအညီဖြင့် မှော်ပညာအားဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်သကဲ့သို့ ပုံဖော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ တုတ်များကို အသက်ရှင်သော မြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ စာတန်၏တန်ခိုးကို ကျော်လွန်သောအရာ ဖြစ်သည်။ မကောင်းမှု၏ မင်းသားသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဖန်ဆင်းရန် သို့မဟုတ် အသက်ပေးရန် တန်ခိုးမရှိ။ ထိုအခွင့်အရေးသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်း၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ သို့သော် စာတန်၏ တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သူပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် အတုအယောင်တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ လူတို့မြင်ရသည့်အတိုင်း တုတ်များသည် မြွေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏နန်းတော်သားများကလည်း ၎င်းတို့ကို မြွေများဟု ယုံကြည်ကြသည်။ သူတို့၏အသွင်အပြင်တွင် မောရှေထံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မြွေနှင့် ခွဲခြားသိနိုင်သည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့။ ထာဝရဘုရားက အမှန်မြွေကို အတုအယောင်မြွေများကို မျိုချစေတော်မူသော်လည်း ဖာရောဘုရင်က ထိုအမှုကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အဖြစ် မယူဆဘဲ မိမိ၏ မှော်ဆရာများထက် သာလွန်သော မှော်ပညာတစ်မျိုး၏ အကျိုးဆက်ဟုသာ မှတ်ယူခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် မိမိ၏ခေါင်းမာမှုကို တရားမျှတစေရန် ကြိုးစားနေသဖြင့် ဘုရားသခင် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို လျစ်လျူရှုနိုင်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် သူလိုချင်သောအရာကို ပေးခဲ့သည်။ မှော်ဆရာများမှတစ်ဆင့် ပြုလုပ်သောအမှုကြောင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် မှော်ဆရာများနှင့် အတုအယောင်ပြုသူများသာဖြစ်ကြောင်း၊ သူတို့ယူဆောင်လာသော သတင်းစကားသည် သာလွန်မြင့်မြတ်သော အရှင်ထံမှ လာသည်ဟု ရိုသေလေးစားရန် မလိုကြောင်း အဲဂုတ္တုလူတို့အား ထင်မြင်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်၏ အတုအယောင်လုပ်ဆောင်မှုသည် အဲဂုတ္တုလူတို့အား ပုန်ကန်မှု၌ ပိုမိုရဲရင့်စေပြီး ဖာရောဘုရင်၏ နှလုံးသားကို ယုံကြည်ခြင်းမှ ပိုမိုခိုင်မာစွာ လှည့်ထွက်စေခဲ့သည်။ စာတန်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ တာဝန်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှုကိုလည်း တုန်လှုပ်စေလိုခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သူ၏ကိရိယာများသည် အောင်မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကို သူမလိုလားခဲ့။

သို့သော် မှော်ဆရာများမှတစ်ဆင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြသရာတွင် မကောင်းမှု၏ မင်းသား၌ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ကျွန်ခံထမ်းပိုးကို ချိုးဖျက်ပေးခြင်းသည် အပြစ်၏အုပ်စိုးမှုကို လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်မှ ချိုးဖျက်မည့် ခရစ်တော်ကို ကြိုတင်ပုံဖော်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိသည်။ ခရစ်တော်ကြွလာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်အား စေလွှတ်တော်မူကြောင်း ကမ္ဘာလောကသို့ သက်သေပြရန် တန်ခိုးကြီးသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူမည်ကိုလည်း သူသိသည်။ စာတန်သည် မိမိ၏တန်ခိုးအတွက် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်။ မောရှေမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏အမှုကို အတုယူခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလအမျိုး၏ လွတ်မြောက်မှုကို တားဆီးရုံသာမက နောင်ကာလများတစ်လျှောက် ခရစ်တော်၏အံ့ဖွယ်အမှုများအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန် သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် ခရစ်တော်၏အမှုကို အမြဲတစေ အတုယူရန်နှင့် မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို ထူထောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် လူတို့အား ခရစ်တော်၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို လူသားတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် တန်ခိုးတို့၏ ရလဒ်များကဲ့သို့ ရှုမြင်စေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူများစွာ၏စိတ်ထဲတွင် ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်အားဖြင့် ပေးအပ်တော်မူသော ကရုဏာတော်၏ ကမ်းလှမ်းချက်များကို ငြင်းပယ်စေသည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ရှင်ဘုရင် အမြဲသွားလေ့ရှိသော မြစ်ကမ်းဘေးသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားခံရသည်။ နိုင်းမြစ်ရေလျှံခြင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် အစားအစာနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုမြစ်ကို ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ကိုးကွယ်ကြပြီး ဘုရင်သည်လည်း နေ့စဉ် ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လေ့ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် သူ့ထံသို့ သတင်းစကားကို ထပ်မံပြောကြပြီးနောက် တုတ်ကို ဆန့်၍ ရေကို ရိုက်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော မြစ်ရေသည် သွေးဖြစ်လာပြီး ငါးများသေကာ မြစ်သည် အနံ့ဆိုးထွက်လာသည်။ အိမ်များအတွင်းရှိ ရေများနှင့် ရေတွင်းများတွင် သိုလှောင်ထားသော ရေများလည်း သွေးဖြစ်လာသည်။ သို့သော် “အဲဂုတ္တုပြည်မှ မှော်ဆရာများတို့သည်လည်း မိမိတို့၏မှော်အတတ်များဖြင့် ထိုအတိုင်း ပြုကြ၏”။ ထို့နောက် “ဖာရောဘုရင်သည် လှည့်၍ မိမိအိမ်သို့ ဝင်သွားပြီး ဤအမှုကိုလည်း စိတ်ထဲသို့ မထား”။ ဘေးဒဏ်သည် ခုနစ်ရက်တိုင် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့။

ထပ်မံ၍ တုတ်ကို ရေပေါ်သို့ ဆန့်လိုက်သောအခါ ဖားများသည် မြစ်ထဲမှ တက်လာ၍ မြေတစ်ပြင်လုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားကြသည်။ သူတို့သည် အိမ်များကို ဝင်ရောက်ဖုံးလွှမ်းကြပြီး အိပ်ခန်းများကိုပင် သိမ်းပိုက်ကြကာ မုန့်ဖုတ်မီးဖိုများနှင့် မုန့်နယ်သည့်အိုးများထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်ကြသည်။ ဖားကို အဲဂုတ္တုလူတို့က သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သောအရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး မဖျက်ဆီးကြသဖြင့် ထိုချွဲကျိကျိ သတ္တဝါများသည် ယခုအခါ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။ သူတို့သည် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲ၌ပင် အုပ်စုလိုက်ပြည့်နှက်နေကြပြီး ဘုရင်သည် သူတို့ကို ဖယ်ရှားလိုစိတ် အလွန်ပြင်းပြလာသည်။ မှော်ဆရာများက ဖားများကို ထုတ်လုပ်နိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှား၍ မရကြ။ ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဖာရောဘုရင်သည် အနည်းငယ် နှိမ့်ချလာသည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ခေါ်၍ “ငါနှင့် ငါ၏လူတို့ထံမှ ဖားများကို ဖယ်ရှားပေးရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ကြလော့။ ထိုအခါ ငါသည် လူတို့ကို လွှတ်မည်၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်နိုင်ကြမည်” ဟု ဆိုသည်။ ဘုရင်၏ ယခင်ကြွားဝါမှုကို သတိပေးပြီးနောက် သူတို့သည် ဖားများကို ဖယ်ရှားပေးရန် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတောင်းပေးရမည်ကို ဘုရင်အား သတ်မှတ်ခိုင်းကြသည်။ သူသည် နောက်တစ်နေ့ဟု သတ်မှတ်သည်။ အချိန်အတွင်း ဖားများသည် သူ့အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုသို့ဖြင့် ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ထံ အရှက်ရစွာ အလျှော့ပေးရခြင်းမှ လွတ်မြောက်မည်ဟု သူက လျှို့ဝှက်မျှော်လင့်နေသည်။ သို့သော် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တိုင်အောင် ဘေးဒဏ်သည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပြီး ထိုအချိန်ရောက်သောအခါ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ ဖားများ သေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ပုပ်ပွနေသောအလောင်းများ ကျန်ရစ်သဖြင့် လေထုကို ညစ်ညမ်းစေသည်။

“ဖာရောဘုရင်သည် သက်သာရာရသည်ကို မြင်သောအခါ မိမိနှလုံးသားကို ခိုင်မာစေ၏။” ဘုရားသခင်၏အမိန့်အတိုင်း အာရုန်သည် မိမိလက်ကို ဆန့်၍ မြေမှုန့်သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ခြင်များ ဖြစ်လာသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် မှော်ဆရာများကိုလည်း ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်ရန် ခေါ်သော်လည်း သူတို့မလုပ်နိုင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အမှုသည် စာတန်၏အမှုထက် သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ မှော်ဆရာများကိုယ်တိုင်ပင် “ဤအမှုသည် ဘုရားသခင်၏လက်ချောင်းတော်ဖြစ်သည်” ဟု ဝန်ခံကြသည်။ သို့သော် ဘုရင်သည် မပြောင်းလဲသေး။

တောင်းပန်ခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းတို့သည် အကျိုးမရှိသဖြင့် နောက်ထပ်ဘေးဒဏ်တစ်ရပ် ကျရောက်သည်။ ထိုဘေးဒဏ်ကျရောက်မည့်အချိန်ကို ကြိုတင်ပြောထားသဖြင့် မည်သူမျှ အမှတ်မဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်လာသည်ဟု မပြောနိုင်ကြ။ ယင်ကောင်များသည် အိမ်များကို ပြည့်စေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အုပ်စုလိုက် ဝဲပျံကြသဖြင့် “ယင်ကောင်များကြောင့် ထိုပြည်သည် ပျက်စီးခဲ့၏။” ထိုယင်ကောင်များသည် အလွန်ကြီးမားပြီး အဆိပ်ရှိကာ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ကိုက်သည့်အခါ အလွန်နာကျင်စေကြသည်။ ကြိုတင်ပြောထားသည့်အတိုင်း ဤဘေးဒဏ်သည် ဂေါရှင်ပြည်သို့ မရောက်ရှိခဲ့။

ဖာရောဘုရင်သည် ယခု ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား အဲဂုတ္တုပြည်အတွင်း၌ပင် ယဇ်ပူဇော်ရန် ခွင့်ပြုမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသော်လည်း သူတို့က ထိုအခြေအနေကို လက်မခံကြ။ မောရှေက “ထိုသို့ပြုရန် မသင့်တော်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ ယဇ်ပူဇော်ရမည့် အရာများကို အဲဂုတ္တုလူတို့၏ရှေ့တွင် ယဇ်ပူဇော်လျှင် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ကြမည် မဟုတ်ပါလော” ဟု ဆိုသည်။ ဟေဗြဲလူတို့ ယဇ်ပူဇော်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များသည် အဲဂုတ္တုလူတို့က သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည်ဟု မှတ်ယူထားသော တိရစ္ဆာန်များထဲမှ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသတ္တဝါများကို သူတို့က အလွန်ရိုသေကြသဖြင့် မတော်တဆ သတ်မိလျှင်ပင် သေဒဏ်ပေးခံရသည့် အမှုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟေဗြဲလူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်တွင် မိမိတို့၏ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လျှင် သူတို့၏သခင်များကို မထိခိုက်စေဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မောရှေသည် တောကန္တာရသို့ သုံးရက်ခရီးခန့် သွားရန် ထပ်မံအဆိုပြုသည်။ ဘုရင်သည် သဘောတူပြီး ဘေးဒဏ်ကို ဖယ်ရှားပေးရန် ဘုရားသခင်၏ကျွန်များအား တောင်းပန်သည်။ သူတို့က ထိုသို့ပြုမည်ဟု ကတိပေးသော်လည်း သူတို့နှင့် လှည့်စား၍ ဆက်ဆံခြင်းမပြုရန် သတိပေးကြသည်။ ဘေးဒဏ်သည် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ဘုရင်၏နှလုံးသားသည် အမြဲတစေ ပုန်ကန်ခြင်းကြောင့် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး သူသည် အလျှော့ပေးရန် ဆက်လက်ငြင်းပယ်သည်။

ထို့နောက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ချက်တစ်ရပ် ကျရောက်လာသည်—လယ်ပြင်တွင်ရှိသော အဲဂုတ္တုလူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များအားလုံး၌ ရောဂါဘေးကျရောက်သည်။ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဝန်ထမ်းတိရစ္ဆာန်များဖြစ်သော နွား၊ နွားထီး၊ သိုး၊ မြင်း၊ ကုလားအုတ်နှင့် မြည်းတို့ အားလုံး သေကြသည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ကင်းလွတ်မည်ဟု အတိအလင်း ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။ ဖာရောဘုရင်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အိမ်များသို့ တမန်များစေလွှတ်၍ မောရှေပြောဆိုခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မသေ”။ သို့သော် ဘုရင်သည် ဆက်လက်၍ ခေါင်းမာနေသည်။

ထို့နောက် မောရှေသည် မီးဖိုမှ ပြာကိုယူ၍ “ဖာရောဘုရင်မြင်စဉ် ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြဲရန်” ညွှန်ကြားခံရသည်။ ဤအမှုသည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အရာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ နှစ်ပေါင်း လေးရာက ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မိမိ၏လူတို့သည် နောင်တွင် ခံရမည့်ဖိနှိပ်မှုကို မီးခိုးထွက်နေသော မီးဖိုနှင့် ထွန်းလင်းသော မီးခွက်၏ပုံဖြင့် ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဘုရားသခင်က သူတို့၏ဖိနှိပ်သူများအပေါ် တရားစီရင်မှုများ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ခံသူများကို ပစ္စည်းဥစ္စာအများအပြားနှင့်အတူ ထုတ်ဆောင်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ မီးဖိုထဲ၌ ကာလရှည်ကြာ ညှဉ်းပန်းခံခဲ့ရကြသည်။ မောရှေ၏ ဤလုပ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကို မမေ့ကြောင်းနှင့် သူတို့လွတ်မြောက်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့အတွက် အာမခံချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ပြာမှုန်များကို ကောင်းကင်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြဲလိုက်သောအခါ အလွန်သေးငယ်သော အမှုန်များသည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ၎င်းတို့ကျရောက်ရာ နေရာတိုင်းတွင် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ ကိုယ်ပေါ်၌ “အနာစိမ်းများ ပေါက်ထွက်လာ” သည်။ ယခုတိုင်အောင် ဖာရောဘုရင်၏ ခေါင်းမာမှုကို မှော်ဆရာများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များက အားပေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ထံသို့ပင် ဘေးဒဏ်ရောက်လာသည်။ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး နာကျင်သောရောဂါဖြင့် နှိပ်စက်ခံရကြသဖြင့် သူတို့၏ ကြွားဝါထားသောတန်ခိုးသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်ကိုပင် အထင်အမြင်သေးဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်နှင့် ဆန့်ကျင်၍ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့ခြင်း မရှိကြ။ မှော်ဆရာများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ကာကွယ်မပေးနိုင်ကြသဖြင့် သူတို့ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် မည်မျှမိုက်မဲကြောင်း တစ်နိုင်ငံလုံးက မြင်တွေ့ရသည်။

သို့သော် ဖာရောဘုရင်၏ နှလုံးသားသည် ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ထံသို့ သတင်းစကားပေးပို့ကာ “ယခုအချိန်တွင် ငါ၏ဘေးဒဏ်များအားလုံးကို သင်၏နှလုံး၊ သင်၏ကျွန်များနှင့် သင်၏လူတို့အပေါ် ငါပို့မည်။ ထိုသို့ပြု၍ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးတွင် ငါနှင့်တူသောသူ မရှိကြောင်း သင်သိစေရန် ဖြစ်သည်။ ... အကယ်စင်စစ် ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သင့်ကို ငါပေါ်ပေါက်စေခြင်းဖြစ်သည်၊ သို့မှသာ သင့်အထဲ၌ ငါ၏တန်ခိုးကို ပြသနိုင်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် သူ့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ သို့သော် ဣသရေလအမျိုး၏ လွတ်မြောက်ရမည့်အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ရောက်စေသော အခြေအနေများကို ဘုရားသခင်၏ စီမံအုပ်စိုးခြင်းက ထိန်းကျောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမာနထောင်လွှားသော အာဏာရှင်သည် မိမိ၏အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ဆုံးရှုံးပြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏အသက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်းမှာ သူ၏ခေါင်းမာမှုမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရား၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဖော်ပြနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အဖြစ်အပျက်များကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အထူးစီမံအုပ်စိုးမှုဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပိုမိုသနားကြင်နာတတ်သော ဘုရင်တစ်ပါးကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ ထားနိုင်တော်မူပြီး၊ ထိုဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော် ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းများကို ဆန့်ကျင်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထာဝရဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံမည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ပျက်စီးစေသော သြဇာကို မလွဲမသွေ သိရှိနိုင်ရန် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ကြိတ်ကြိတ်တိုး ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်မှုကို ခံစားခွင့်ပြုခံခဲ့ရသည်။ ဖာရောဘုရင်နှင့် ဆက်ဆံတော်မူရာ၌ ထာဝရဘုရားသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအပေါ် မိမိ၏မုန်းတီးမှုနှင့် ရက်စက်မှု၊ ဖိနှိပ်မှုတို့ကို အပြစ်ပေးရန် မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဖာရောဘုရင်နှင့် ပတ်သက်၍ “သူသည် လူတို့ကို မလွှတ်စေရန် ငါသည် သူ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [Exodus ၄:၂၁] ရှင်ဘုရင်၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေရန် အံ့ဖွယ်အာဏာတန်ခိုးကို ဘုရားသခင်က အသုံးပြုတော်မူခြင်း မရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဖာရောဘုရင်အား ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်၏ အထူးထင်ရှားသော သက်သေအထောက်အထားများကို ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း ဘုရင်သည် အလင်းကို ခေါင်းမာစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူငြင်းပယ်ခဲ့သော အဆုံးမရှိသော တန်ခိုးတော်၏ ပြသမှုတိုင်းက သူ၏ပုန်ကန်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ပထမဆုံးနိမိတ်လက္ခဏာကို ငြင်းပယ်စဉ် သူကြဲခဲ့သော ပုန်ကန်မှုမျိုးစေ့များသည် အသီးအပွင့် ဖြစ်လာသည်။ သူသည် မိမိရွေးချယ်ထားသော လမ်းကို ဆက်လက်လျှောက်သွားပြီး ခေါင်းမာမှုတစ်ဆင့်မှ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏နှလုံးသည် ပိုမိုခိုင်မာလာကာ နောက်ဆုံးတွင် သားဦးများ၏ အေးစက်သေဆုံးနေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရှုရမည့်အချိန်သို့ ရောက်လာသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျွန်များမှတစ်ဆင့် လူတို့အား သတိပေးချက်များ၊ သတိပေးနှိုးဆော်ချက်များနှင့် အပြစ်ကို ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းများ ပေးတော်မူသည်။ လူတိုင်းအား မိမိ၏အမှားများသည် စရိုက်လက္ခဏာထဲတွင် အမြစ်တွယ်မသွားမီ ပြုပြင်ရန် အခွင့်အရေးပေးတော်မူသည်။ သို့သော် မည်သူမဆို ဆုံးမပြုပြင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်လျှင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်သည် ထိုသူ၏ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လမ်းကြောင်းကို အတင်းအကျပ် တားဆီးမည်မဟုတ်။ ထိုသူသည် တူညီသောလမ်းစဉ်ကို ထပ်မံပြုလုပ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သြဇာကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိနှလုံးကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ အလင်းကို ထပ်မံငြင်းပယ်ခြင်းက ထိုသူအား ပိုမိုအားကောင်းသော သြဇာတစ်ခုကပင် ထာဝရအကျိုးသက်ရောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်စေသည်။

တစ်ကြိမ် သွေးဆောင်မှုကို အလျှော့ပေးခဲ့သူသည် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ အလျှော့ပေးမည်။ အပြစ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်တိုင်း ခုခံနိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာပြီး မျက်စိကွယ်လာကာ အပြစ်သိစိတ်ကို ပိတ်ဆို့စေသည်။ မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ကြဲထားသော မျိုးစေ့တိုင်းသည် အသီးသီးလာမည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုအသီးအနှံကို တားဆီးရန် အံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုတော်မမူ။ “လူသည် မိမိစိုက်သောအတိုင်း မိမိရိတ်ရလိမ့်မည်။” [Galatians ၆:၇] ဘုရားသခင်၏အမှန်တရားအပေါ် မယုံကြည်လိုစိတ်နှင့် ခိုင်မာတောင့်တင်းသော လျစ်လျူရှုမှုကို ပြသသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သောအရာ၏ အသီးအနှံကိုသာ ရိတ်သိမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူအများသည် တစ်ချိန်က သူတို့၏ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သော အမှန်တရားများကိုပင် အေးစက်စွာ လျစ်လျူရှု၍ နားထောင်လာကြသည်။ သူတို့သည် အမှန်တရားကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းတို့ကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြပြီး ရိတ်သိမ်းရသော အသီးအနှံမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

အပြစ်ရှိသောသိစိတ်ကို “မိမိတို့အလိုရှိသည့်အချိန်တွင် မကောင်းသောလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုများကို လျစ်လျူရှုကစားနိုင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံသတိပေးခံရနိုင်သည်” ဟူသော အတွေးဖြင့် ငြိမ်သက်အောင်လုပ်နေသူများသည် မိမိတို့၏အန္တရာယ်ကို မိမိတို့ရှာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့သည် မဟာပုန်ကန်သူ၏ဘက်သို့ မိမိတို့၏ သြဇာအားလုံးကို ချထားပြီးနောက် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ဝန်းရံလာသော နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ပြောင်းလဲမည်ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့ အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်။ အပြစ်ကို အလိုလိုက်နေသော ဘဝတစ်လျှောက် ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံ၊ ပညာပေးမှုနှင့် လေ့ကျင့်မှုတို့သည် စရိုက်လက္ခဏာကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပုံသွင်းထားသဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ယေရှု၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို လက်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်။ သူတို့၏လမ်းပေါ်သို့ အလင်းတစ်စုံတစ်ရာ မကျရောက်ခဲ့ပါက အခြေအနေသည် ကွဲပြားနိုင်သည်။ ကရုဏာတော်သည် ဝင်ရောက်ကူညီ၍ သူတို့အား ၎င်း၏ကမ်းလှမ်းချက်များကို လက်ခံရန် အခွင့်အရေးပေးနိုင်သည်။ သို့သော် အလင်းကို ကာလရှည်ကြာ ငြင်းပယ်ပြီး အထင်အမြင်သေးခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအလင်းသည် ရုပ်သိမ်းခံရမည်။

ထို့နောက် ဖာရောဘုရင်ထံသို့ မိုးသီးဘေး ကျရောက်မည်ဟု သတိပေးခဲ့ပြီး “ထို့ကြောင့် ယခု သင်၏တိရစ္ဆာန်များနှင့် လယ်ပြင်၌ သင်ပိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စုဆောင်း၍ အိမ်သို့သွင်းထားလော့။ အကြောင်းမူကား လယ်ပြင်၌ တွေ့ရှိရမည့် လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တိုင်းအပေါ် မိုးသီးကျ၍ သေကြလိမ့်မည်” ဟု ပြောဆိုသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် မိုးရွာခြင်း သို့မဟုတ် မိုးသီးကျခြင်းသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ ထိုသို့သော မုန်တိုင်းမျိုးကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို ယုံကြည်သူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ တိရစ္ဆာန်များကို စုဆောင်း၍ အိမ်သို့သွင်းကြသည်။ သတိပေးချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများကမူ သူတို့ကို လယ်ပြင်၌ပင် ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တရားစီရင်ခြင်းအလယ်၌ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ပြသခဲ့သည်။ လူတို့ကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လာသူ မည်မျှရှိသည်ကိုလည်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

ကြိုတင်ပြောထားသည့်အတိုင်း မုန်တိုင်းကျရောက်လာသည်—မိုးချုန်းသံ၊ မိုးသီးနှင့် မီးရောနှောကျလာပြီး “အလွန်ပြင်းထန်၍ အဲဂုတ္တုပြည်သည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်လာသည့်နေ့မှစ၍ ထိုပြည်တစ်လျှောက်တွင် ထိုမျှပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းမျိုး မဖြစ်ဖူး”။ မိုးသီးသည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်လျှောက် လယ်ပြင်၌ရှိသမျှ လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ပြီး လယ်ပြင်ရှိ အပင်တိုင်းနှင့် သစ်ပင်တိုင်းကိုလည်း ဖျက်ဆီးချိုးဖဲ့ခဲ့သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းတို့သည် ဖျက်ဆီးသော ကောင်းကင်တမန် ဖြတ်သန်းရာလမ်းတွင် ထင်ရှားနေသည်။ ဂေါရှင်ပြည်တစ်ပြည်တည်းသာ ကင်းလွတ်ခဲ့သည်။ မြေကြီးသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း၊ သဘာဝတရား၏ အင်အားများသည် ကိုယ်တော်၏အသံကို နားထောင်ကြကြောင်း၊ တစ်ပါးတည်းသော ဘေးကင်းရာမှာ ကိုယ်တော်ကို နာခံခြင်း၌သာ ရှိကြောင်း အဲဂုတ္တုလူတို့အား သက်သေပြခဲ့သည်။

အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်သော တရားစီရင်ခြင်းအောက်၌ တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို အလျင်အမြန် ခေါ်စေပြီး “ယခုတစ်ကြိမ် ကျွန်ုပ်အပြစ်ပြုမိပါပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူပြီး ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏လူတို့သည် ဆိုးညစ်ကြပါ၏။ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပေးပါ။ အားကြီးသော မိုးချုန်းသံနှင့် မိုးသီးများ မရှိတော့ပါစေနှင့်။ ထိုအခါ သင်တို့ကို လွှတ်မည်၊ နောက်တစ်ဖန် ဤနေရာ၌ မနေကြရ” ဟု အော်ဟစ်သည်။ မောရှေက “ကျွန်ုပ်သည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထာဝရဘုရားထံသို့ လက်ဖြန့်ပါမည်။ ထိုအခါ မိုးချုန်းသံများ ရပ်တန့်၍ မိုးသီးများလည်း မကျတော့ပါ။ ဤမြေကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ မြေဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သိစေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သင်နှင့် သင်၏ကျွန်များသည် ထာဝရဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ကြသေးကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သိပါသည်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

မောရှေသည် ဤတိုက်ပွဲ မပြီးဆုံးသေးကြောင်း သိသည်။ ဖာရောဘုရင်၏ ဝန်ခံခြင်းနှင့် ကတိများသည် သူ၏စိတ်နှင့် နှလုံးသားတွင် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဖြစ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့ကြောင့် အတင်းအကျပ် ပြောဆိုရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မောရှေသည် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကတိပြုသည်။ အကြောင်းမှာ သူ့အား နောက်ထပ်ခေါင်းမာရန် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာ မပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် မုန်တိုင်း၏ အကြမ်းဖက်မှုကို မကြောက်ဘဲ ထွက်သွားသည်။ ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏လူအပေါင်းတို့သည် မောရှေကို ထာဝရဘုရားက မည်သို့ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်ကြောင်းကို မျက်မြင်တွေ့ကြသည်။ မြို့ပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မောရှေသည် “ထာဝရဘုရားထံသို့ လက်ဖြန့်” လိုက်သည်။ ထိုအခါ မိုးချုန်းသံနှင့် မိုးသီးများ ရပ်တန့်သွားပြီး မိုးလည်း မြေကြီးပေါ်သို့ မရွာတော့။ သို့သော် ဘုရင်သည် မိမိ၏ကြောက်ရွံ့မှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏နှလုံးသားသည် ယခင်ကဲ့သို့ ဆိုးသွမ်းသောလမ်းသို့ ပြန်လည်လှည့်သွားသည်။

ထို့နောက် ထာဝရဘုရားက မောရှေအား “ဖာရောဘုရင်ထံသို့ ဝင်သွားလော့။ အကြောင်းမူကား ငါ၏နိမိတ်လက္ခဏာများကို သူတို့အလယ်၌ ပြသရန်အတွက် သူ၏နှလုံးနှင့် သူ၏ကျွန်များ၏နှလုံးကို ငါခိုင်မာစေပြီ။ ထို့ပြင် သင်သည် ငါပြုသောအမှုများနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါပြခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို သင်၏သားနှင့် သင်၏မြေးတို့၏ နားထဲသို့ ပြောပြနိုင်ရန်၊ သင်တို့သည် ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ရန် ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏တန်ခိုးကို ဖော်ပြနေခြင်းမှာ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခြင်း ခိုင်မာစေရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့် အဲဂုတ္တုလူတို့အကြား ကိုယ်တော်ထားရှိသော ကွာခြားချက်ကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြတော်မူမည်။ ထို့ပြင် သူတို့မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဖိနှိပ်ခဲ့သော ဟေဗြဲလူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း လူမျိုးအပေါင်းတို့ သိစေတော်မူမည်။

မောရှေသည် ဘုရင်သည် ဆက်လက်၍ ခေါင်းမာနေပါက ကျိုင်းကောင်ဘေးဒဏ်ကို ပို့မည်ဟု သတိပေးသည်။ ကျိုင်းကောင်များသည် မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးလွှမ်း၍ ကျန်ရှိသမျှ အစိမ်းရောင်အပင်များကို စားပစ်ကြမည်။ သူတို့သည် အိမ်များ၊ နန်းတော်အတွင်းသို့ပင် ဝင်ရောက်ကြမည်။ “သင်၏ဘိုးဘေးများနှင့် သင်၏ဘိုးဘေးများ၏ ဘိုးဘေးများသည် မြေကြီးပေါ်၌ ပေါ်ပေါက်လာသည့်နေ့မှ ယနေ့တိုင်အောင် မမြင်ဖူးသော” ဘေးဒဏ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆိုသည်။

ဖာရောဘုရင်၏ အကြံပေးများသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကြသည်။ တိုင်းပြည်သည် တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးခြင်းကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားပြီးဖြစ်သည်။ လူများစွာသည် မိုးသီးကြောင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သစ်တောများ ပျက်စီးပြီး သီးနှံများလည်း ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။ ဟေဗြဲလူတို့၏ လုပ်အားဖြင့် ရရှိခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးရှုံးနေကြသည်။ တစ်ပြည်လုံး အစာခေါင်းပါးခြင်း၏ အန္တရာယ်အောက်တွင် ရောက်နေသည်။ မင်းသားများနှင့် နန်းတော်သားများသည် ဘုရင်ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာပြီး ဒေါသတကြီး “ဤလူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဘယ်မျှကြာအောင် ထောင်ချောက်ဖြစ်နေဦးမည်နည်း။ သူတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို အမှုတော်ဆောင်ရန် လူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပါ။ အဲဂုတ္တုပြည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သင်မသိသေးသလော” ဟု တောင်းဆိုကြသည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ထပ်မံခေါ်စေပြီး ဘုရင်က “သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို သွား၍ ဝတ်ပြုကြလော့။ သို့သော် မည်သူတို့ သွားကြမည်နည်း” ဟု မေးသည်။

သူတို့က “ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်၊ လူကြီး၊ သားများနှင့် သမီးများ၊ သိုးစုများနှင့် နွားစုများနှင့်အတူ သွားကြမည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားအဖို့ ပွဲခံရမည်” ဟု ပြန်ဖြေကြသည်။

ဘုရင်သည် အမျက်ဒေါသ အလွန်ထွက်လာသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိပါစေဟု ငါဆိုမည်၊ သင်တို့၏ကလေးများကိုပါ ငါလွှတ်မည်ဆိုပါက ဖြစ်မည်။ သင်တို့ရှေ့တွင် ဘေးအန္တရာယ် ရှိနေသည်ကို သတိထားကြ။ ထိုသို့မဟုတ်။ ယခု သင်တို့တောင်းဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ယောက်ျားများသာ သွား၍ ထာဝရဘုရားကို အမှုတော်ဆောင်ကြလော့” ဟု အော်ဟစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ကို ဖာရောဘုရင်၏ ရှေ့မှ နှင်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် ယခင်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို အလွန်အကျွံ အလုပ်ခိုင်း၍ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် သူတို့၏ကလေးငယ်များအတွက် နက်ရှိုင်းစွာ စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်နေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေသည်။ သူ၏ အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကို အမျိုးသားများ ပြန်လာရန် အာမခံချက်အဖြစ် ထားရှိရန် ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် ထိုအခါ မိမိ၏တုတ်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဆန့်လိုက်ရာ အရှေ့လေသည် တိုက်ခတ်၍ ကျိုင်းကောင်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။ “အလွန်ပြင်းထန်ကြ၏။ သူတို့မတိုင်မီ ထိုသို့သော ကျိုင်းကောင်များ မရှိခဲ့ဖူး၊ သူတို့နောက်၌လည်း ထိုသို့သော ကျိုင်းကောင်များ ရှိတော့မည်မဟုတ်”။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ကို ပြည့်လျှံသွားစေသဖြင့် မြေကြီးသည် မှောင်မိုက်သွားပြီး ကျန်ရှိသမျှ အစိမ်းရောင်အပင်များကို ကိုက်စားပစ်ကြသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် အလျင်အမြန် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ခေါ်၍ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့ကိုလည်းကောင်း ငါပြစ်မှားမိပြီ။ ယခုတစ်ကြိမ်သာ ငါ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ငါ့ထံမှ ဤသေခြင်းဘေးကို ဖယ်ရှားပေးရန် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းပန်ပေးပါ” ဟု ဆိုသည်။ သူတို့က ထိုသို့တောင်းပန်ပေးကြပြီးနောက် အားပြင်းသော အနောက်လေသည် ကျိုင်းကောင်များကို သယ်ဆောင်၍ ပင်လယ်နီဘက်သို့ ဖယ်ရှားသွားသည်။ သို့သော် ဘုရင်သည် မိမိ၏ခေါင်းမာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆက်လက်စွဲကိုင်ထားသည်။

အဲဂုတ္တုလူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ ယခင်က ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး နောင်တွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကိုလည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ထိုနိုင်ငံသည် ဖာရောဘုရင်ကို သူတို့၏ဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတွင် လူအများသည် သူသည် သဘာဝတရား၏ အင်အားအားလုံးကို မိမိ၏အလိုတော်အတိုင်း အမှုထမ်းစေနိုင်သော အရှင်တစ်ပါးကို ဆန့်ကျင်နေကြောင်း ယုံကြည်လာကြသည်။ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အထူးကာကွယ်ခံနေရသော ဟေဗြဲကျွန်များသည် မိမိတို့၏ လွတ်မြောက်မှုကို ယုံကြည်စိတ်ချလာကြသည်။ သူတို့၏ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မရက်စက်ရဲတော့ကြ။ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ဝန်းလုံးတွင် ဤကျွန်ခံလူမျိုးသည် တစ်နေ့တွင် ထ၍ မိမိတို့အပေါ် ပြုခဲ့သော အမှားများအတွက် လက်စားချေမည်ကို လူတို့သည် တိတ်တဆိတ်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ နေရာတိုင်း၌ လူတို့သည် အသံတိတ်စွာ မေးမြန်းနေကြသည်—နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာဦးမည်နည်း။

ရုတ်တရက် ထူထပ်ပြီး မည်းမှောင်သော အမှောင်သည် ပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ် ကျရောက်လာပြီး “ကိုင်တွယ်၍ရနိုင်သော အမှောင်” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ လူတို့သည် အလင်းကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက လေထုသည် အလွန်ဖိအားပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာသည်။ “သုံးရက်တိုင်အောင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မမြင်ကြ၊ မိမိတို့နေရာမှ မထကြ။ သို့သော် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ နေရာများ၌မူ အလင်းရှိ၏။” နေနှင့် လတို့သည် အဲဂုတ္တုလူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာအရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမှောင်ထဲတွင် လူများသာမက သူတို့၏ဘုရားများပင် ကျွန်များ၏အရေးကို ကာကွယ်ရန် ဆောင်ရွက်နေသော တန်ခိုးတော်၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံကြရသည်။ [နောက်ဆက်တွဲ၊ မှတ်ချက် ၂ ကို ကြည့်ပါ။] သို့သော် ဤဘေးဒဏ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာမှုနှင့် မဖျက်ဆီးလိုသော ဆန္ဒကို ထင်ရှားစေသည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဘေးဒဏ်ကို မကျရောက်မီ လူတို့အား စဉ်းစား၍ နောင်တရရန် အချိန်ပေးတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖာရောဘုရင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နောက်ထပ်အလျှော့တစ်ရပ် ပေးလိုက်သည်။ အမှောင်သုံးရက် ပြည့်သည့်အခါ မောရှေကို ခေါ်၍ လူတို့ ထွက်ခွာသွားရန် သဘောတူသော်လည်း သူတို့၏ သိုးစုနှင့် နွားစုများကို ချန်ထားခဲ့ရမည်ဟု ဆိုသည်။ “တစ်ကောင်၏ ခြေခွာပင် နောက်တွင် မကျန်ရ” ဟု မောရှေက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေသည်။ “အဘယ်အရာဖြင့် ထာဝရဘုရားကို အမှုတော်ဆောင်ရမည်ကို ထိုနေရာသို့ မရောက်မချင်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။” ထိုအခါ ဘုရင်၏အမျက်သည် ထိန်းမနိုင်အောင် ပေါက်ကွဲလာသည်။ “ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားလော့။ နောက်တစ်ကြိမ် ငါ၏မျက်နှာကို မမြင်နှင့်။ ငါ၏မျက်နှာကို မြင်သောနေ့၌ သင်သေရမည်” ဟု အော်ဟစ်သည်။

မောရှေက “သင်ပြောသည်မှာ မှန်ပါသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် သင်၏မျက်နှာကို ကျွန်ုပ် မမြင်တော့ပါ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

“အဲဂုတ္တုပြည်၌ မောရှေသည် ဖာရောဘုရင်၏ ကျွန်များနှင့် လူတို့၏အမြင်တွင် အလွန်ကြီးမြတ်သူ ဖြစ်လာသည်။” မောရှေကို အဲဂုတ္တုလူတို့က အံ့အားသင့်ကြောက်ရွံ့စွာ ရှုမြင်ကြသည်။ ဘုရင်သည် သူ့အား အန္တရာယ်ပြုရန် မဝံ့တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ လူတို့က ဘေးဒဏ်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူအဖြစ် သူ့ကို ရှုမြင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ အဆုံးတိုင်အောင် မောရှေ၏တောင်းဆိုချက်များကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများမှာ ဘုရင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။