၂၃၀၀ ရက် ပြည့်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို မြင်ရသောအမြင်

 

၂၃၀၀ ရက် ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို မြင်ရသော ရူပါရုံ

ကျွန်ုပ်သည် ပလ္လင်တစ်ခုကို မြင်ရပြီး၊ ထိုပလ္လင်ပေါ်တွင် ခမည်းတော်နှင့် သားတော် ထိုင်တော်မူကြသည်။ ယေရှု၏မျက်နှာကို ကျွန်ုပ် စူးစိုက်ကြည့်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို အံ့ဩမိသည်။ ခမည်းတော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုမူ ကျွန်ုပ် မမြင်နိုင်ခဲ့ပါ၊ ဘုန်းအသရေပြည့်ဝသော အလင်းတိမ်တစ်ခုက ကိုယ်တော်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်နှင့် တူသောပုံသဏ္ဌာန် ရှိပါသလားဟု ကျွန်ုပ် ယေရှုအား မေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က ရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူသော်လည်း ကျွန်ုပ် မမြင်နိုင်ခဲ့ပါ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်က၊ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်၌ရှိသော ဘုန်းအသရေကို သင်သည် တစ်ကြိမ်မျှ မြင်လိုက်ပါက သင်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ပလ္လင်ရှေ့တွင် Advent လူများ၊ အသင်းတော်နှင့် လောကကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ပလ္လင်ရှေ့၌ လူစုတစ်စုသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားတက်ကြွစွာ ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို မြင်ရပြီး၊ သူတို့အများစုမှာမူ စိတ်မဝင်စားဘဲ ပေါ့ဆစွာ ရပ်နေကြသည်။ ပလ္လင်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်နေသူများသည် မိမိတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဆက်ကပ်ပြီး ယေရှုထံသို့ မျှော်ကြည့်ကြသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်ထံသို့ ကြည့်တော်မူပြီး ခမည်းတော်ထံ၌ တောင်းပန်ပေးနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ခမည်းတော်ထံမှ သားတော်ထံသို့ အလင်းတစ်ခု ရောက်လာပြီး၊ သားတော်ထံမှ ဆုတောင်းနေသော လူစုထံသို့ ရောက်လာသည်။

ထို့နောက် ခမည်းတော်ထံမှ သားတော်ထံသို့ အလွန်တောက်ပသော အလင်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး၊ သားတော်ထံမှ ထိုအလင်းသည် ပလ္လင်ရှေ့ရှိ လူများအပေါ်သို့ လွင့်ဝဲသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ သို့သော် လူအနည်းငယ်သာ ဤကြီးမားသောအလင်းကို လက်ခံကြသည်။ လူများစွာသည် ထိုအလင်းအောက်မှ ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ထိုအလင်းကို ဆန့်ကျင်ကြသည်။ အခြားသူများမှာမူ ပေါ့ဆ၍ ထိုအလင်းကို တန်ဖိုးမထားကြသဖြင့် အလင်းသည် သူတို့ထံမှ ရွေ့လျားသွားသည်။ အချို့သူများက ထိုအလင်းကို တန်ဖိုးထားကြပြီး ဆုတောင်းနေသော လူစုငယ်နှင့်အတူ သွား၍ ဦးညွှတ်ကြသည်။ ဤလူစုသည် အလင်းကို အားလုံးလက်ခံကြပြီး၊ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ထိုအလင်း၏ ဘုန်းအသရေဖြင့် တောက်ပနေသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

ထို့နောက် ခမည်းတော်သည် ပလ္လင်မှ ထတော်မူပြီး မီးလျှံတောက်နေသော ရထားဖြင့် ကန့်လန့်ကာအတွင်းရှိ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော်သို့ ဝင်၍ ထိုင်တော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် ပလ္လင်မှ ထတော်မူပြီး၊ ဦးညွှတ်နေကြသူများအနက် အများစုသည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထကြသည်။ ကိုယ်တော်ထပြီးနောက် ယေရှုထံမှ ပေါ့ဆသော လူအုပ်ထံသို့ အလင်းရောင်တစ်စင်းမျှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် မမြင်ရတော့ဘဲ၊ သူတို့သည် လုံးဝအမှောင်ထဲ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ယေရှုထတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထကြသူများသည် ကိုယ်တော်၏မျက်စိကို မလွှဲဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ပလ္လင်မှ ထွက်ခွာ၍ သူတို့ကို အနည်းငယ်အကွာအဝေးအထိ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လက်ျာလက်ကို မြှောက်တော်မူပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ်အသံကို ကြားရသည်မှာ၊ “ဤအရပ်၌ စောင့်နေကြလော့—နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရန် ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်ထံသို့ သွားမည်။ သင်တို့၏အဝတ်များကို အစွန်းအထင်းကင်းစင်အောင် ထိန်းသိမ်းကြလော့။ ခဏအကြာတွင် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲမှ ငါပြန်လာ၍ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့ လက်ခံမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်လောင်နေသော ဘီးများပါသည့် တိမ်ရထားတစ်စီးကို ကျွန်ုပ် မြင်ရပြီး၊ ယေရှုရှိရာသို့ ရောက်လာသောအခါ ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုရထားပတ်လည်၌ အားလုံးရှိနေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ရထားပေါ်သို့ တက်တော်မူပြီး ခမည်းတော်ထိုင်တော်မူရာ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော်သို့ သယ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ထိုနေရာ၌ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ရပ်တော်မူနေသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ဝတ်ရုံအနား၌ ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးနှင့် သလဲသီးတစ်လုံး၊ ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးနှင့် သလဲသီးတစ်လုံး ရှိသည်။

ထို့နောက် ယေရှုနှင့်အတူ ထကြသူများသည် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော်ရှိ ကိုယ်တော်ထံသို့ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပို့ဆောင်ကာ “အကျွန်ုပ်တို့၏ ခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို အကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းကြသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် သူတို့အပေါ်သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို မှုတ်တော်မူသည်။ ထိုအသက်ရှူခြင်း၌ အလင်း၊ တန်ခိုး၊ များစွာသောမေတ္တာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ ရှိသည်။

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ပလ္လင်ရှေ့၌ ဆက်လက်ဦးညွှတ်နေသော လူစုကို လှည့်ကြည့်သည်။ ယေရှုသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မသိကြပါ။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ စာတန်သည် ပလ္လင်အနီး၌ ရှိနေသည်ကို မြင်ရသည်။ သူတို့သည် ပလ္လင်ထံသို့ မော့ကြည့်၍ “ခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို အကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းကြသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။ ထို့နောက် စာတန်သည် သူတို့အပေါ်သို့ မသန့်ရှင်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို မှုတ်သွင်းသည်။ ထိုအထဲ၌ အလင်းနှင့် များစွာသောတန်ခိုး ရှိသော်လည်း ချိုမြိန်သောမေတ္တာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း မရှိပါ။ စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကို လှည့်စားခံနေရစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများကို နောက်ပြန်ဆုတ်စေပြီး လှည့်စားရန် ဖြစ်သည်။