အခန်းကြီး - (၂၈ - ၂၉ - ၃၀)

 

၂၈:၁–၂၉:၄၀။ ဝတ်ပြုရေးပြက္ခဒိန်အတွင်း ပူဇော်သက္ကာများ

ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ပူဇော်သက္ကာများသည် ကတိထားရာပြည်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလများအတိုင်း ပူဇော်ရမည့်အရာများ ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ နေ့စဉ်ပူဇော်သက္ကာများ (အခန်းငယ် ၃–၈၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃ တွင် မပါဝင်ပါ)၊ အပတ်စဉ်ပူဇော်သက္ကာများ (အခန်းငယ် ၉–၁၀) နှင့် လစဉ်ပူဇော်သက္ကာများ (အခန်းငယ် ၁၁–၁၅၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃ တွင် မဖော်ပြထားပါ) ရှိသကဲ့သို့ သီးခြားပွဲတော်များအတွက် ပူဇော်သက္ကာများလည်း ရှိသည် (၂၈:၁၆–၂၉:၄၀)။ ပွဲတော်များအတွက် ပူဇော်သက္ကာအမျိုးအစား လေးမျိုးကို ရည်မှန်းထားသည်။ တစ်ခုလုံးကို မီးရှို့ပူဇော်သက္ကာများမှာ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လုံး၏ အသားကို မီးရှို့ခြင်းဖြစ်သည်။ သီးနှံ/စပါးပူဇော်သက္ကာများမှာ စပါးနှင့် ဆီဖြစ်သည်။ သောက်စရာပူဇော်သက္ကာများမှာ စပျစ်ရည်ဖြစ်သည်။ အပြစ်/သန့်ရှင်းစေခြင်းဆိုင်ရာ ပူဇော်သက္ကာများလည်း ရှိသည် (၂၉:၃၉)။ ပွဲတော်များအတွင်း ဘုရားသခင်ထံ တင်ဆက်သော အမျိုးမျိုးသော ပူဇော်သက္ကာများသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များနှင့် ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော အောင်မြင်သော ရိတ်သိမ်းမှုများအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ ကတိကဝတ်ကိုလည်း ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပူဇော်သက္ကာများကို ပုံမှန်အချိန်ကာလများတွင် ဆက်လက်ပြုလုပ်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် အပြစ်ပူဇော်သက္ကာသည် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အလယ်၌ အစဉ်အမြဲ ကျိန်းဝပ်တော်မူကြောင်းနှင့် ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အပြစ်မှ အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းကို အစဉ်မပြတ် လိုအပ်ကြောင်း အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား သတိပေးသင့်သည်။ ပူဇော်သက္ကာများသည် လူတို့အတွင်း ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ပဋိညာဉ်ကို လိုက်နာခြင်း၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ကတိကဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏လက်ခံခြင်းခံရသူများဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်စိတ်ချမှုတို့ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပြက္ခဒိန်အရ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်သက္ကာများသည် ဘုရားသခင်၏ရှိနေခြင်း၊ သန့်ရှင်းခြင်း၊ ကျေးဇူးတော်နှင့် အထူးသဖြင့် မိမိလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းအတွင်း ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များကို အစဉ်မပြတ် သတိပေးပေးသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။

အစ္စရေးတွင် ပွဲတော်များစွာ ရှိခဲ့သည်။ ပသခါပွဲ (၂၈:၁၆၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ (၂၈:၁၇–၂၅၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ရိတ်သိမ်းပွဲ (၂၈:၂၆–၃၁၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၁၅–၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ တံပိုးမှုတ်ပွဲ (၂၉:၁–၆၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၂၃–၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့ (၂၉:၇–၁၁၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၂၆–၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် တဲပွဲ (၂၉:၁၂–၃၈၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃:၃၃–၄၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့ဖြစ်သည်။ ဤပွဲတော်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပျိုးရေးနှစ်နှင့် ရိတ်သိမ်းမှုများ၏ အခြေအနေအတွင်း စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲနှင့် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတို့ကို နွေဦးရာသီတွင် မုယောစပါးရိတ်သိမ်းချိန်၌ ကျင်းပရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ ရက်သတ္တပတ်ပွဲ သို့မဟုတ် ရိတ်သိမ်းပွဲသည် ဇွန်လခန့်တွင် ဂျုံရိတ်သိမ်းချိန်၌ ကျင်းပသည်။ တံပိုးမှုတ်ပွဲနှင့် တဲပွဲ၊ ထို့အပြင် အပြစ်ဖြေရာနေ့တို့ကို စက်တင်ဘာနှင့် အောက်တိုဘာလအကြား ကျင်းပပြီး စပျစ်သီး၊ သဖန်းသီးနှင့် သံလွင်သီးများ မှည့်ချိန်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ဤပွဲတော်များကို သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန်များတွင် ကျင်းပခြင်းအားဖြင့် အစားအစာပေးသနားတော်မူခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုရှိသော အယူမှားလူမျိုးတို့၏ ရိတ်သိမ်းပွဲများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှလည်း ကာကွယ်ခံခဲ့ရသည်။

ပွဲတော်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်ထဲတွင် ကတိထားရာပြည်ရှိ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အကြား ဆက်ဆံရေးများကို ခိုင်မာစေရန်လည်း ပါဝင်သည်။ ပွဲတော်များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သညာ၊ တာဝန်နှင့် အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း၊ အဓိကရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ အခြားလူမျိုးများအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း ခိုင်မာစေသည်။ ထို့အပြင် ထိုပွဲများသည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များ၊ ကိုယ်တော်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သူတို့အပေါ် အစဉ်မပြတ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းတို့ကို သတိရစေမည်ဖြစ်သည် (ပွဲတော်များ၏ ပုံဆောင်အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ယနေ့တွင်လည်း ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်နိုင်သောတန်ခိုးတော်ကို ဗဟိုပြုသင့်ပြီး၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအချိန် ဖြစ်သင့်သည်။

၃၀:၁–၁၆။ ကတိသစ္စာများနှင့်ပတ်သက်သော ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်

တောလည်ရာကျမ်း၏ ဤအပိုင်းတွင် ထာဝရဘုရားအား ကတိသစ္စာပြုခြင်း သို့မဟုတ် ကျိန်ဆိုခြင်း၏ အရေးကြီးမှုနှင့်ပတ်သက်သော ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ကတိသစ္စာ၏ သီးခြားသဘောသဘာဝကို ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှလွဲ၍ (အခန်းငယ် ၁၃) မဖော်ပြထားပါ။ သီးခြားအမှု ငါးမျိုးကို ဆွေးနွေးထားသည်။ ပထမ၊ အမျိုးသားတစ်ဦးက ကတိသစ္စာပြုပါက ထိုကတိကို ဖျက်ပယ်ခွင့်မရှိ (အခန်းငယ် ၂၊ တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၂၁–၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒုတိယ၊ မိမိဖခင်၏အိမ်တွင် နေထိုင်ဆဲဖြစ်သော မိန်းမငယ်တစ်ဦးက ကတိသစ္စာပြုခဲ့ပြီး ဖခင်က သိသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေပါက ထိုကတိသည် မဖျက်နိုင်သောကတိ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ သို့သော် ဖခင်က ထိုကတိအကြောင်း သိရှိသည့်အခါ ကန့်ကွက်ဖျက်ပယ်ပါက ထာဝရဘုရားသည် သူမကို “ခွင့်လွှတ်မည် သို့မဟုတ် လွတ်မြောက်စေမည်” (ဆိုလိုသည်မှာ ကတိကို ပြည့်စုံစေရန် တာဝန်မှ လွတ်မြောက်စေမည်) (အခန်းငယ် ၅)။ တတိယ၊ လက်ထပ်ခြင်းမပြုမီ ကတိသစ္စာပြုထားသော မိန်းမငယ်တစ်ဦး၏အမှုတွင် သူမ၏ခင်ပွန်းသည် ထိုကတိအကြောင်း သိရှိသည့်အချိန်တွင် ကတိကို ဖျက်ပယ်နိုင်ပြီး ထိုမိန်းမသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရမည်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ခင်ပွန်းက တိတ်ဆိတ်နေပါက ထိုကတိသည် အတည်ပြုခံရမည် (အခန်းငယ် ၆–၈)။ စတုတ္ထ၊ မုဆိုးမ သို့မဟုတ် ကွာရှင်းထားသော အမျိုးသမီး၏အမှုသည် အမျိုးသားတစ်ဦး၏အမှုနှင့် တူညီသည်။ သူမသည် မိမိကတိကို ပြည့်စုံစေရန် ချည်နှောင်ခံရသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ပဉ္စမ၊ အိမ်ထောင်ရှိအမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကတိသစ္စာပြုပါက သူမ၏ခင်ပွန်းသည် ထိုကတိအကြောင်း ပထမဆုံးကြားသည့်အချိန်တွင် ကန့်ကွက်ဖျက်ပယ်နိုင်သည်။ ထိုသို့မပြုပါက ကတိသည် ချည်နှောင်ထားမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ခင်ပွန်းက စိတ်ပြောင်းပြီး ကတိကို ဖျက်ပယ်ပါက အမျိုးသမီးသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ခင်ပွန်းသည် သူမ၏အပြစ်ကို ခံရမည် (ဆိုလိုသည်မှာ သူမ၏ကတိဖျက်မှုအတွက် တာဝန်ရှိခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ခံရခြင်း၊ အခန်းငယ် ၁၀–၁၅)။

ဖခင် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းက ကတိသစ္စာကို ဖျက်ပယ်ခြင်းသည် မိသားစု၏ အကန့်အသတ်ရှိသော စီးပွားရေးအရင်းအမြစ်များနှင့်ပတ်သက်သော စိုးရိမ်မှုများကြောင့် သို့မဟုတ် အခြားအိမ်ထောင်ရေးတာဝန်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဇနီးက မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရန် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရန် ကျိန်ဆိုသောအခါ ဖြစ်သည် (စာသားအရ “စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချခြင်း”၊ အခန်းငယ် ၁၃)။ ထိုအရာသည် အများအားဖြင့် အစာရှောင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဟေရှာယ ၅၈:၃၊ ၅)၊ သို့သော် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသောအချက်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မိမိဖခင် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်း၏ ကြိုတင်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ကတိသစ္စာပြုနိုင်ပြီး ထိုကတိသည် တရားဝင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဖခင် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းက ကတိကို ဖျက်ပယ်နိုင်ခြင်းသည် ထိုအမျိုးသမီးတွင် မိမိကတိကို ပြည့်စုံစေရန် လုံလောက်သောပိုင်ဆိုင်မှု မရှိခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ကတိသစ္စာ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အများအားဖြင့် ပူဇော်သက္ကာဖြစ်သော်လည်း နာဇရိလူအဖြစ် ခံယူခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။