အခန်း ၂၁ — ရေပေါ်တွင် လျှောက်ခြင်း

 

အခန်း ၂၁ — ရေပေါ်တွင် လျှောက်ခြင်း

ထိုအချိန်တွင် တပည့်တော်တို့သည် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး အိုင်ရေသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ နာရီပေါင်းများစွာ သူတို့သည် လှေတက်များကို အားကုန်အသုံးပြု၍ လှော်ခတ်ကြရသော်လည်း မခုခံနိုင်သော လှိုင်းတံပိုးများ၏ အင်အားကြောင့် ဟိုဘက်ဒီဘက် လွင့်မျောနေကြရသည်။ တစ်ညလုံး သူတို့သည် ဒေါသထွက်နေသော လှိုင်းလုံးကြီးများပေါ်တွင် လှုပ်ခါလွင့်မျောနေကြပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ထိုလှိုင်းများအောက်တွင် နစ်မြုပ်သွားနိုင်သည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။ ပုံမှန်ရာသီဥတုတွင် သူတို့ထွက်ခွာခဲ့သောနေရာမှ အိုင်တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရန် နာရီအနည်းငယ်သာ ကြာမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ပျော့ညံ့သောလှေသည် ရှာဖွေနေသော ဆိပ်ကမ်းနှင့် ပို၍ပို၍ ဝေးကွာသွားကာ ဒေါသထွက်နေသော မုန်တိုင်း၏ ကစားစရာဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ယေရှုကို စိတ်မကျေနပ်သော နှလုံးသားများဖြင့် ထားခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ သခင်ကို အစ္စရေးလ်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်ရန် မိမိတို့၏ဆန္ဒ မပြည့်မီခဲ့သောကြောင့် အချင်းချင်း မကျေမနပ်ပြောဆိုရင်း ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှ အလွယ်တကူ လွှဲပြောင်းခံခဲ့ရခြင်းနှင့် ယေရှု၏အမိန့်ကို အလွန်လွယ်ကူစွာ လိုက်နာခဲ့ခြင်းအတွက်လည်း မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ မိမိတို့သည် ထိုနေရာတွင် ဆက်နေပြီး မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မလျှော့ဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက နောက်ဆုံးတွင် မိမိတို့၏အလိုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု သူတို့ဆင်ခြင်ကြသည်။

မုန်တိုင်းပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ယေရှုကို ထားခဲ့မိခြင်းအတွက် ပို၍ပင် နောင်တရကြသည်။ သူတို့နေခဲ့လျှင် ဤအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုနှင့် မုန်တိုင်းကြားတွင် ယေရှုက သူတို့နှင့် တွေ့မည်ဟု ကတိပြုထားသောနေရာသို့ ရောက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းက သူတို့၏လမ်းကြောင်းမှ လွှဲထုတ်လိုက်သဖြင့် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် ခွန်အားရှိသောလူများဖြစ်ကြပြီး ရေပြင်နှင့်လည်း ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် နှလုံးအားလျော့သွားကြသည်။ သူတို့သည် ငြိမ်သက်၍ အမိန့်ပေးနိုင်သော သခင်၏ရှေ့မှောက်ကို တောင့်တကြပြီး သူသာ သူတို့နှင့်အတူရှိပါက လုံခြုံမည်ဟု ခံစားကြသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်များကို မမေ့ခဲ့ပါ။ ဝေးလံသောကမ်းမှ ကိုယ်တော်၏မျက်စိသည် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်၍ သူတို့၏အန္တရာယ်ကို မြင်ပြီး သူတို့၏အတွေးများကို သိတော်မူသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ သေဆုံးခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပါ။ ချစ်ခင်သောမိခင်တစ်ဦးက မိမိ၏ကလေးကို ကြင်နာစွာ ဆုံးမပြီးနောက် စောင့်ကြည့်သကဲ့သို့ သနားကြင်နာတတ်သော သခင်သည် မိမိတပည့်တော်များကို စောင့်ကြည့်တော်မူသည်။ သူတို့၏နှလုံးသားများ ငြိမ်သက်လာပြီး၊ မသန့်ရှင်းသော ရည်မှန်းချက်များ ငြိမ်းသွားကာ အကူအညီတောင်း၍ နှိမ့်ချစွာ ဆုတောင်းသောအခါ ထိုအကူအညီကို ပေးတော်မူသည်။ မိမိတို့ပျက်စီးတော့မည်ဟု ယုံကြည်နေသောအချိန်၌ လျှပ်စီးတစ်ချက်က ရေပေါ်တွင် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာနေသော လူတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းက သူတို့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သံကဲ့သို့ ကြွက်သားများဖြင့် လှေတက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များသည် ကိုင်တွယ်မှုကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး အားမဲ့စွာ ကိုယ်ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကျသွားကြသည်။ လှေသည် လှိုင်းများ၏ အလိုအတိုင်း လှုပ်ခါနေစဉ် သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ဖြူဖွေးသော လှိုင်းထိပ်များပေါ်တွင် ခြေခိုင်ခိုင်ဖြင့် လျှောက်လာနေသော ထိုလူ၏ မြင်ကွင်းပေါ်၌ စိုက်နေကြသည်။

ထိုသူသည် မိမိတို့၏ ချက်ချင်းပျက်စီးခြင်းကို နိမိတ်ပြသော ဝိညာဉ်တစ်ပါးဖြစ်ရမည်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။ ယေရှုသည် သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားမည့်အလား ငြိမ်သက်စွာ ရှေ့ဆက်လာတော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို သိမှတ်ကြပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဒုက္ခထဲတွင် သူတို့ကို ထားခဲ့မည်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏အကူအညီကို တောင်းခံ၍ အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုပုံသဏ္ဌာန်သည် လှည့်လာသည်။ သူတို့၏ချစ်လှစွာသော သခင်ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့ကောင်းစွာသိသော အသံဖြင့် သူတို့၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ငြိမ်သက်စေကာ “စိတ်ချကြလော့။ ငါပင်ဖြစ်၏။ မကြောက်ကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤစကားများထက် ပို၍ဝမ်းမြောက်ဖွယ်၊ ပို၍စိတ်ချစေသော စကားများကို မည်သူမျှ ကြားဖူးပါသလော။ တပည့်တော်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် စကားမပြောနိုင်ကြတော့ပါ။ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မုန်တိုင်းကို မေ့သွားကြသည်။ ယေရှုကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကြိုဆိုကြသည်။

စိတ်အားထက်သန်သော ပေတရုသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ မိမိ၏သခင်သည် အမြှုပ်ဖြင့်ဝိုင်းရံနေသော လှိုင်းများပေါ်တွင် ရဲရင့်စွာ နင်းလျှောက်၍ မိမိ၏နောက်လိုက်များကို ကယ်တင်ရန် လာနေသည်ကို မြင်ရပြီး ယခင်ကထက် ပို၍ပင် မိမိသခင်ကို ချစ်လာသည်။ ကိုယ်တော်ကို ဖက်၍ ကိုးကွယ်ရန် တောင့်တသည်။ ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံ၍ မုန်တိုင်းထန်နေသော ရေပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ဘေး၌ လျှောက်လှမ်းလိုသည်။ “သခင်၊ ကိုယ်တော်ဖြစ်လျှင် ရေပေါ်တွင် ကိုယ်တော်ရှိရာသို့ ကျွန်ုပ်လာရန် အမိန့်ပေးတော်မူပါ” ဟု အော်ဟစ်သည်။ ယေရှုသည် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ သို့သော် ပေတရုသည် ပွက်လောရိုက်နေသော ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ခြေတစ်လှမ်းသာ လှမ်းပြီးသောအခါ မိမိ၏လှုပ်ရှားမှုများကို အဖော်များက စောင့်ကြည့်နေကြပြီး မတည်ငြိမ်သောရေပေါ်တွင် လွယ်ကူစွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ခြင်းကို အံ့သြနေကြသည်မလားဟု ဂုဏ်ယူစွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ယေရှုထံမှ မျက်စိလွှဲလိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများသည် မိမိကို လောဘကြီးစွာ မျိုချရန် ခြိမ်းခြောက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ လှိုင်းများ၏ဟိန်းသံသည် သူ၏နားထဲသို့ ပြည့်လျှံလာသည်။ ဦးခေါင်းမူးဝေလာပြီး ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် နှလုံးအားလျော့သွားသည်။ နစ်မြုပ်နေစဉ် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်သော တစ်စုံတစ်ဦး အနီးတွင်ရှိကြောင်း သတိပြန်ရလာသည်။ ယေရှုထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း၍ “သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။ သို့မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်ပျက်စီးပါမည်” ဟု အော်ဟစ်သည်။ သနားကြင်နာသော ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆန့်တန်းလာသော တုန်လှုပ်နေသည့်လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နစ်မြုပ်နေသော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုယ်တော်၏ဘေးသို့ မြှောက်တင်တော်မူသည်။ ကရုဏာတောင်းခံ၍ ဆန့်တန်းလာသောလက်များမှ ထိုကြင်နာသောမျက်နှာနှင့် အစွမ်းထက်သောလက်မောင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ လှည့်ထွက်သွားခြင်းမရှိပါ။ ပေတရုသည် နှိမ့်ချသောယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိသခင်ကို ဖက်တွယ်နေစဉ် ယေရှုက နူးညံ့စွာ ဆုံးမတော်မူသည်မှာ “အို ယုံကြည်ခြင်းနည်းသောသူ၊ အဘယ်ကြောင့် သံသယဝင်သနည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

တုန်လှုပ်နေသော တပည့်တော်သည် ယခု သခင်၏လက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဝမ်းမြောက်နေသော အဖော်များအကြား လှေပေါ်တွင် ဘေးကင်းစွာ ထိုင်ကြသည်အထိ မလွှတ်တော့ပါ။ သို့သော် ပေတရုသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး စကားမပြောတော့ပါ။ မိမိကိုယ်ကို မြှောက်စားခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် မိမိအသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် အခြားတပည့်များထက် မိမိကိုယ်ကို ဝါကြွားရန် အကြောင်းမရှိတော့ပါ။ အခြားသူများ၏ အံ့ဩချီးကျူးမှုကို သတိပြုရန် ယေရှုထံမှ မျက်စိလွှဲလိုက်သောအခါ လမ်းညွှန်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့က သူ့ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အသက်တာ၌လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ မျက်စိကို ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ထားခြင်းမှတစ်ပါး လောက၏ မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်စေမည့် အရာမရှိပါ။ ယေရှုသည် လှေပေါ်သို့ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် ကမ်းသို့ ရောက်ကြသည်။ မုန်တိုင်းသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ညသည် အရုဏ်ဦး၏ အလင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။ တပည့်တော်များနှင့် လှေပေါ်တွင် အခြားရှိနေသူများသည် ကျေးဇူးတင်သောနှလုံးများဖြင့် ယေရှု၏ခြေရင်း၌ ဦးညွှတ်၍ “အမှန်ပင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြသည်။

ယခင်နေ့က အစာကျွေးခြင်းခံခဲ့ရသော လူအုပ်ကြီးသည် ယေရှုကို လူသူကင်းမဲ့သော ကမ်းပေါ်တွင် ထားခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်ထွက်ခွာနိုင်ရန် ကျန်ရစ်သောလှေ မရှိကြောင်း သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ကိုယ်တော်ထွက်ခွာသွားစဉ် သနားကြင်နာသောမျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေခဲ့သော နောက်ဆုံးမြင်ခဲ့သည့်နေရာသို့ ပြန်လာကြသည်။ လူအုပ်ကြီးကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အစာကျွေးခဲ့သည့်သတင်းသည် အဝေးအနီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသဖြင့် မနက်စောစောအချိန်၌ ကုန်းလမ်းနှင့် ရေလမ်းတို့မှ လူအများအပြား စတင်ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် ကြီးမြတ်သော ဆရာတော်ကို အချည်းနှီးရှာဖွေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း ကပေရနောင်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

ထိုအတောအတွင်း သခင်သည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ယခင်နေ့က သူတို့ရှာဖွေခဲ့သော ဆိတ်ငြိမ်ရာကို ရရှိခဲ့သည်။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား အထူးသွန်သင်ချက်အချို့ ပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း ခံစားတော်မူသော်လည်း လူအုပ်များသည် ကိုယ်တော်နောက်သို့ အလွန်နီးကပ်စွာ လိုက်လာကြသဖြင့် ထိုသို့ သီးခြားဆိတ်ငြိမ်နေရသောအချိန်များ ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ နေ့အချိန်၌ ဆုတောင်းရန် အချိန်မရနိုင်သော်လည်း ညတစ်ညလုံးကို မကြာခဏ မိမိ၏ကောင်းကင်ဘုံရှိအဘနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း၌ ကုန်ဆုံးကာ မှားယွင်းနေသော လူသားများအတွက် ဆုတောင်းတောင်းပန်တော်မူသည်။ လူသားတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရပြီး လောက၏အပြစ်ဒုစရိုက်ဝန်ထုပ်ကို ထမ်းဆောင်နေသော ကယ်တင်ရှင်သည် အမှန်ပင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပြည့်သောသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သိကျွမ်းသောသူ ဖြစ်တော်မူသည်။

ယေရှုသည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေခွင့်ရသော နာရီအနည်းငယ်ကို သူတို့နှင့်အတူ ဆုတောင်းခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုတိကျစွာ သွန်သင်ခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုတော်မူသည်။ သူတို့၏လူသားဆန်သော အားနည်းမှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏အုပ်စိုးမှုသည် လောကီအုပ်စိုးမှု ဖြစ်စေလိုကြောင်း တောင့်တနေကြသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။ သူတို့၏လောကီရည်မှန်းချက်သည် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သောတာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ ယခု ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏အထင်အမြင်မှားခြင်းကို ဆုံးမတော်မူပြီး လောကီဂုဏ်အသရေအစား အရှက်ကွဲခြင်းကို ကိုယ်တော်စောင့်မျှော်နေကြောင်း၊ ရာဇပလ္လင်အစား သနားကြင်နာမှုမရှိသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို စောင့်မျှော်နေကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန်လည်းကောင်း အရှက်ခွဲခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းတို့ကို သူတို့သည်လည်း ခံနိုင်ရန် အသင့်ရှိရမည်ဟု သွန်သင်တော်မူသည်။

ယေရှုသေဆုံးပြီး တပည့်တော်များကို အေးစက်၍ ရက်စက်သော လောကကြီးထဲတွင် တစ်ဦးတည်းထားခဲ့ရမည့်အချိန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ ခါးသီးသောမုန်းတီးမှုနှင့် မယုံကြည်မှုတို့က သူတို့ကို နှိပ်စက်မည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူပြီး သူတို့၏စမ်းသပ်မှုများအတွက် အားပေးခွန်အားပေးလိုတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် တစ်ဦးတည်း ထွက်ခွာသွား၍ သူတို့အတွက် ဆုတောင်းတော်မူကာ အဘထံ တောင်းပန်တော်မူသည်။ သူတို့စောင့်မျှော်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်စမ်းသပ်မှုအချိန်၌ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း တည်ကြည်ခိုင်မြဲစေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့သည် လုံးဝစိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မဖြစ်စေရန် တောင်းပန်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရမည့် နာကျင်မှုကို သိမြင်နေစဉ်ပင် မိမိ၏အဖော်များကို အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးရန် ရှေ့သို့ လက်လှမ်းမီတော်မူသော ဤမေတ္တာသည် အလွန်နူးညံ့လှပေသည်တကား။

တပည့်တော်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့ကို မေးတော်မူသည်မှာ “လူတို့သည် ငါသည် လူသား၏သားဖြစ်သောကြောင့် မည်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသနည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့က “အချို့က ကိုယ်တော်သည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာ ဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အချို့က ဧလိယ ဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားသူတို့က ယေရမိ သို့မဟုတ် ပရောဖက်တစ်ပါးပါး ဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်” ဟု ဖြေကြသည်။ ထို့နောက် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ မေးတော်မူသည်မှာ “သင်တို့ကမူ ငါသည် မည်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသနည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ပြောဆိုတတ်သော ပေတရုသည် မိမိနှင့် မိမိ၏ညီအစ်ကိုတပည့်တော်များကိုယ်စား ဖြေကြားသည်မှာ “ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယေရှုကလည်း “ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား အသားနှင့်အသွေးသည် ဤအရာကို သင့်အား ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ငါ၏အဘသည် ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်၏” ဟု ဖြေတော်မူသည်။

လူများစွာ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ အာဏာသည် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ အလွန်ကြီးမားနေသော်လည်း ထိုရဲရင့်သောတပည့်တော်သည် မိမိ၏ယုံကြည်ချက်ကို ဤသို့ ရဲဝံ့စွာ ကြေညာခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ဤဝန်ခံချက်ထဲ၌ နောင်လာမည့်ခေတ်များတွင် မိမိ၏ယုံကြည်သူတို့၏နှလုံးသားများကို လှုံ့ဆော်ပေးမည့် အသက်ရှင်သောအခြေခံသဘောတရားကို မြင်တော်မူသည်။ အလွန်နှိမ့်ချသောစိတ်ကိုပင် လောကီဉာဏ်ပညာအားလုံးထက် ကျော်လွန်သော အသိပညာသို့၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောအမှန်တရားများကို သိကျွမ်းခြင်းသို့ မြှင့်တင်ပေးသောအရာမှာ လူသား၏နှလုံးသားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် “ယောန၏သား ရှိမုန်၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား အသားနှင့်အသွေးသည် ဤအရာကို သင့်အား ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်” ဟု ဆိုရပေမည်။

ယေရှုက ဆက်လက်၍ “ငါလည်း သင့်အား ဆိုသည်ကား၊ သင်သည် ပေတရုဖြစ်၏။ ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ၏အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်မည်။ ငရဲတံခါးတို့သည်လည်း ထိုအသင်းတော်ကို မနိုင်ရ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ပေတရုဟူသော စကားလုံးသည် လှိမ့်လှုပ်နေသော ကျောက်တုံးဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏အသင်းတော်ကို တည်ထောင်မည့် ကျောက်မှာ ပေတရုဖြစ်သည်ဟု ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ “ဤကျောက်” ဟူသော ကိုယ်တော်၏စကားသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော မိမိကိုယ်တော်တိုင် ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၂၈:၁၆ တွင်လည်း ထိုအကြောင်းကိုပင် ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ “ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ဇိအုန်၌ အုတ်မြစ်အဖြစ် ကျောက်တစ်လုံး၊ စမ်းသပ်ပြီးသောကျောက်၊ အဖိုးထိုက်သော ထောင့်ကျောက်၊ ခိုင်မြဲသောအုတ်မြစ်ကို ငါချထား၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ လုကာ ၂၀:၁၇၊ ၁၈ တွင်လည်း ထိုကျောက်တစ်လုံးတည်းကိုပင် ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ “ထိုသူတို့ကို ကြည့်ရှု၍ ‘တည်ဆောက်သူများ ပယ်ထားသောကျောက်သည် ထောင့်၏ဦးကျောက် ဖြစ်လာသည်’ ဟူသော စာရေးထားချက်သည် အဘယ်သို့နည်း။ ထိုကျောက်ပေါ်သို့ ကျသူမည်သူမဆို ကျိုးပဲ့လိမ့်မည်။ ထိုကျောက်သည် အကြင်သူအပေါ်သို့ ကျသနည်း၊ ထိုသူကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မာကု ၁၂:၁၀၊ ၁၁ တွင်လည်း “တည်ဆောက်သူများ ပယ်ထားသောကျောက်သည် ထောင့်၏ဦးကျောက် ဖြစ်လာသည်ဟူသော ဤကျမ်းချက်ကို သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော။ ဤအမှုသည် သခင်ဘုရား၏ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်၍ ငါတို့မျက်မှောက်၌ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဤကျမ်းချက်များက အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်ထားသော ကျောက်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း အပြီးသတ်သက်သေပြသည်။ ပေတရုအား မိန့်တော်မူသောစကားတွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို အသင်းတော်၏အုတ်မြစ်ဖြစ်သော ကျောက်အဖြစ် ရည်ညွှန်းတော်မူသည်။ ထို့နောက် ဆက်လက်၍—

“ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့များကိုလည်း သင့်အား ငါပေးမည်။ သင်သည် မြေကြီးပေါ်၌ ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်၌ ချည်နှောင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်၌ ဖြေလွှတ်သမျှသည် ကောင်းကင်၌ ဖြေလွှတ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရိုမန်အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်၏ ဤစကားများကို မှားယွင်းစွာ အသုံးချသည်။ ဤစကားများကို ပေတရုတစ်ဦးတည်းအား အထူးသဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည်ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် အနုပညာလက်ရာများတွင် ပေတရုသည် ယုံကြည်အပ်နှံမှုနှင့် အာဏာ၏သင်္ကေတဖြစ်သော သော့တစ်စုကို ကိုင်ဆောင်ထားသူအဖြစ် ဖော်ပြခြင်းခံရသည်။ ထိုအခွင့်အာဏာသည် သံတမန်များနှင့် မြင့်မားသောရာထူးများရှိသူများအား ပေးအပ်ထားသော အာဏာဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့များကို သင့်အား ငါပေးမည်” ဟူသော စကားသည် ပေတရုတစ်ဦးတည်းအား မိန့်တော်မူခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ကို ခေတ်အဆက်ဆက် ဖွဲ့စည်းထားသူများအပါအဝင် တပည့်တော်များအား မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ပေတရုအား အခြားတပည့်တော်များထက် ဦးစားပေးမှု သို့မဟုတ် အာဏာပိုမိုပေးအပ်ခြင်း မရှိပါ။ အကယ်၍ ယေရှုသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးအား အထူးအာဏာ လွှဲအပ်တော်မူခဲ့ပါက မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်မည်နည်းဟု သူတို့အချင်းချင်း မကြာခဏ အငြင်းပွားနေကြမည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် မိမိတို့၏သခင်၏ဆန္ဒကို လိုက်နာကြပြီး ကိုယ်တော်ရွေးချယ်ထားသောသူကို မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်က ပေတရုအား ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အပေါ် အမြင့်ဆုံးအာဏာကို အပ်နှင်းခဲ့ပြီး သူ၏နောက်ဆက်ခံသူများသည် ခရစ်ယာန်လောကကို အုပ်ချုပ်ရန် ဘုရားသခင်က အာဏာပေးအပ်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ အခြားနေရာတစ်ခုတွင်လည်း ယေရှုသည် ယခင်ကိုးကားထားသော ကျမ်းချက်၏ အခွင့်အာဏာအပေါ် အခြေခံ၍ ပေတရုတစ်ဦးတည်းအား ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုထားသော ထိုအာဏာသည် အသင်းတော်တစ်ရပ်လုံး၌ ရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုတော်မူသည်။ “ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်၌ ချည်နှောင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်၌ ဖြေလွှတ်သမျှသည် ကောင်းကင်၌ ဖြေလွှတ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။”

Chapter 22—Christ in the Synagogue

This interview of Jesus with his disciples, in which they had received much precious instruction, was interrupted by those who had been searching for him. As the people began to flo