အခန်း ၂၈—မောရှေ ၏အပြစ်
အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ စုဝေးရာအဖွဲ့ကို တစ်ဖန်
တောကန္တာရထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာလာပြီး မကြာမီကာလတွင်
ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သော နေရာအတိအကျသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုသူတို့သည်
ကျောက်ဆောင်သို့ တစ်ဖန်မရောက်မီအထိ စီးဆင်းနေခဲ့သော ရေကို သခင်ဘုရားသည်
ထိုကျောက်ထဲမှ ထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏လူတို့ကို တစ်ဖန် စမ်းသပ်ရန်၊
သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်သည့်အရာကို ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ၊ သို့မဟုတ် တစ်ဖန်
သူ့ကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းတွားမည်လားဆိုသည်ကို သိရန် ထိုအသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းကို
ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။
ဟေဗြဲလူတို့သည် ရေငတ်၍ ရေကိုမတွေ့နိုင်သောအခါ
စိတ်မရှည်ဖြစ်လာကြပြီး၊ လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ်နီးပါးက ကျောက်ဆောင်ထဲမှ ရေကို
ထုတ်ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို မအောက်မေ့ကြတော့ပေ။ ဘုရားသခင်ကို
ယုံကြည်ကိုးစားမည့်အစား Moses
နှင့် Aaron ကို ညည်းတွား၍
“ငါတို့အစ်ကိုများ သခင်ဘုရားရှေ့တော်၌ သေကြစဉ် ငါတို့လည်း သူတို့နှင့်အတူ
သေခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ” ဟု ဆိုကြ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ Korah၊ Dathan နှင့် Abiram တို့၏ ပုန်ကန်မှု၌
ကပ်ဘေးဖြင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသူများထဲတွင် သူတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့လျှင် ကောင်းမည်ဟု
ဆန္ဒရှိကြခြင်းဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် “ငါတို့နှင့်
ငါတို့၏တိရစ္ဆာန်များသည် ဤတော၌ သေရမည်အောင် သခင်ဘုရား၏ စုဝေးရာအဖွဲ့ကို ဤတောသို့
အဘယ်ကြောင့် ခေါ်လာကြသနည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ထွက်စေ၍
ဤဆိုးသောနေရာသို့ ဆောင်လာကြသနည်း။ ဤအရပ်၌ မျိုးစေ့၊ သဖန်းသီး၊ စပျစ်နွယ်ပင်၊
သလဲသီးတို့ မရှိ။ သောက်စရာရေလည်း မရှိ” ဟု မေးမြန်းကြ၏။ Moses နှင့် Aaron သည်
စုဝေးရာအဖွဲ့ရှေ့မှ ထွက်၍ ပရိသတ်စည်းဝေးရာတဲတော်တံခါးဝသို့ သွားပြီး
မျက်နှာပြင်မြေသို့ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ထိုအခါ သခင်ဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် သူတို့ရှေ့၌
ထင်ရှားလာ၏။ သခင်ဘုရားသည် Moses
အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “တောင်ဝှေးကို ယူလော့။ သင်နှင့်
သင်၏အစ်ကို Aaron တို့သည် စုဝေးရာအဖွဲ့ကို စုစည်း၍၊ သူတို့ရှေ့၌ ကျောက်ကို စကားပြောကြလော့။
ထိုကျောက်သည် မိမိ၏ရေကို ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်သည် ကျောက်ထဲမှ သူတို့အတွက်
ရေကို ထုတ်ပေးရမည်။ သို့ဖြင့် စုဝေးရာအဖွဲ့နှင့် သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များကို
သောက်စရာပေးရမည်။” ထိုအခါ Moses
သည် သခင်ဘုရားရှေ့၌ ရှိသော တောင်ဝှေးကို
မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ယူ၏။ Moses နှင့် Aaron သည် ကျောက်ရှေ့၌ စုဝေးရာအဖွဲ့ကို စုစည်းပြီး သူက “ယခု
နားထောင်ကြလော့၊ ပုန်ကန်သူတို့၊ ငါတို့သည် သင်တို့အတွက် ဤကျောက်ထဲမှ ရေကို
ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆို၏။ Moses
သည် လက်ကိုမြှောက်၍ မိမိတောင်ဝှေးဖြင့် ကျောက်ကို နှစ်ကြိမ်
ရိုက်လေ၏။ ထိုအခါ ရေသည် အလွန်များပြားစွာ ထွက်လာ၍ စုဝေးရာအဖွဲ့နှင့်
သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များလည်း သောက်ကြ၏။ သခင်ဘုရားသည် Moses နှင့် Aaron အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “သင်တို့သည် ငါ့ကို မယုံကြည်၍
အစ္စရေးအမျိုးသားတို့ရှေ့၌ ငါ့ကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေရန် မပြုသောကြောင့်၊
ငါပေးသောပြည်သို့ ဤစုဝေးရာအဖွဲ့ကို သင်တို့ မဆောင်သွားရကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဤနေရာတွင် Moses အပြစ်ပြုခဲ့သည်။ လူတို့သည် သူ့ကို အစဉ်မပြတ် ညည်းတွားဆန့်ကျင်နေကြသဖြင့် သူသည်
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး သခင်ဘုရား၏အမိန့်အတိုင်း တောင်ဝှေးကိုယူခဲ့သော်လည်း
ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ကျောက်ကို စကားပြောမည့်အစား “ငါတို့သည်
သင်တို့အတွက် ဤကျောက်ထဲမှ ရေကို ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆိုပြီး တောင်ဝှေးဖြင့်
နှစ်ကြိမ် ရိုက်လေ၏။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် မိမိနှုတ်ဖြင့် မဆင်မခြင် ပြောဆိုခဲ့သည်။
“ဘုရားသခင်သည် ယခု သင်တို့အား မိမိ၏တန်ခိုးကို နောက်ထပ်သက်သေပြ၍ ဤကျောက်ထဲမှ
သင်တို့အတွက် ရေကို ထုတ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု သူမဆိုခဲ့ပေ။ ကျောက်ကြမ်းထဲမှ ရေကို
တစ်ဖန် စီးဆင်းစေတော်မူသော ဘုရားသခင်အား တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်ကို
မပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် လူတို့ရှေ့၌ ဘုရားသခင်ကို မချီးမြှောက်ခဲ့ပေ။ Moses ၏ ဤပျက်ကွက်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား
ကတိထားရာပြည်သို့ လူတို့ကို ဦးဆောင်ခွင့် မပြုတော်မူခဲ့ပေ။
ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြရန် လိုအပ်သော ဤအခါသမယသည်
အလွန်လေးနက်သော အခါသမယဖြစ်လာခဲ့သည်။ Moses နှင့် Aaron တို့သည် ဤအခါသမယကို အသုံးပြု၍ လူတို့အပေါ်
ကောင်းမွန်သောအကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်စေသင့်ကြသည်။ သို့သော် Moses သည် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူတို့၏ညည်းတွားမှုကြောင့်
လူတို့အပေါ် စိတ်မရှည်၊ ဒေါသထွက်ကာ “ယခု နားထောင်ကြလော့၊ ပုန်ကန်သူတို့၊ ငါတို့သည်
သင်တို့အတွက် ဤကျောက်ထဲမှ ရေကို ထုတ်ပေးရမည်လော” ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ဤသို့ပြောခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာစေခြင်းမှာ မိမိဖြစ်သည်ဟု
စွပ်စွဲကြခြင်း မှန်ကန်ကြောင်း ညည်းတွားနေသော အစ္စရေးလူတို့ရှေ့၌ အမှန်တကယ်
ဝန်ခံသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ ဤထက်ကြီးမားသော အပြစ်များကို
ခွင့်လွှတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ မိမိ၏လူတို့ကို ဦးဆောင်သူတစ်ဦး၏ အပြစ်ကို ဦးဆောင်ခံရသူတို့၏
အပြစ်ကဲ့သို့ မမှတ်ယူနိုင်ပေ။ Moses ၏အပြစ်ကို
ဆင်ခြေပေး၍ သူ့အား ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
ဤနေရာတွင် သခင်ဘုရားသည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကျွန်ဘဝမှ သူတို့ကို
အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ကယ်နုတ်ပေးခဲ့သူမှာ အားကြီးသောကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ပြီး Moses မဟုတ်ကြောင်းကို မိမိ၏လူတို့အား မငြင်းနိုင်သော သက်သေပြချက်
ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူတို့ရှေ့မှ သွားခဲ့သောသူသည်
ထိုကောင်းကင်တမန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူနှင့်ပတ်သက်၍ “ကြည့်ရှုလော့၊ သင့်ရှေ့၌
ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ငါစေလွှတ်မည်။ သင်သွားရမည့်လမ်း၌ သင့်ကို စောင့်ရှောက်၍
ငါပြင်ဆင်ထားသောအရပ်သို့ သင့်ကို ဆောင်သွားမည်။ သူ့ကို သတိထား၍ သူ၏အသံကို
နားထောင်လော့။ သူ့ကို မဆန့်ကျင်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သူသည်
သင်တို့၏လွန်ကျူးခြင်းများကို ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်။ ငါ၏နာမသည် သူ၌ရှိ၏” ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် သက်ဆိုင်သော ဘုန်းတော်ကို Moses က မိမိအတွက် ယူခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပုန်ကန်သော
အစ္စရေးလူတို့အား အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သူမှာ Moses မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း အစဉ်အမြဲ
ကျေနပ်လောက်အောင် သိစေရန် ဘုရားသခင်အနေဖြင့် သူ့အမှု၌ ထိုသို့ပြုရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။
သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့ကို ဦးဆောင်ရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို Moses အား အပ်နှင်းခဲ့သော်လည်း အားကြီးသောကောင်းကင်တမန်သည်
သူတို့၏ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး သူတို့ရှေ့မှ သွား၍ သူတို့၏ခရီးလမ်းအားလုံးကို
ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် သူတို့ကို
ဦးဆောင်နေကြောင်း မေ့ရန် အလွန်လွယ်ကူပြီး၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းသာ
လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာကို လူသားထံ အပ်နှင်းရန်လည်း အလွန်လွယ်ကူသောကြောင့်၊
သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏စကားကို နာခံမည်မည်၊ မနာခံမည်ကို သိရန် သူတို့ကို စမ်းသပ်၍
စစ်ဆေးတော်မူခဲ့သည်။ စမ်းသပ်မှုတိုင်း၌ သူတို့သည် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏လမ်းကို ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်အထောက်အထားများ၊ သူ၏စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ထင်ရှားသောအမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်စေတော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်ကို
ယုံကြည်၍ အသိအမှတ်ပြုမည့်အစား သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ဘဲ အဲဂုတ္တုပြည်မှ
ထွက်လာခြင်းကို Moses ကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ကာ သူ့ကို သူတို့၏ဘေးဒုက္ခအားလုံး၏
အကြောင်းရင်းအဖြစ် စွပ်စွဲကြသည်။ Moses သည် သူတို့၏ခေါင်းမာမှုကို အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သည်းခံခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က
သူတို့သည် သူ့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပင် ပစ်သတ်ရန် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြသည်။
သခင်ဘုရားသည် Moses အား ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ခွင့်မပြုခြင်းအားဖြင့် ထိုအထင်အမြင်ကို
သူတို့၏စိတ်ထဲမှ အစဉ်အမြဲ ဖယ်ရှားတော်မူမည်ဖြစ်သည်။ သခင်ဘုရားသည် Moses ကို အလွန်မြင့်မြတ်စေတော်မူခဲ့သည်။ သူ့အား မိမိ၏ကြီးမားသော
ဘုန်းတော်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ တောင်ပေါ်၌ သူ့ကို မိမိနှင့် အလွန်နီးကပ်သော
သန့်ရှင်းသည့်ဆက်ဆံမှုသို့ ခေါ်ဆောင်၍ မိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့် စကားပြောသကဲ့သို့ သူနှင့်
စကားပြောတော်မူခဲ့သည်။ မိမိ၏အလိုတော်၊ အထုံးအဖွဲ့များနှင့် ပညတ်တော်များကို Moses ထံသို့လည်းကောင်း၊ သူ့အားဖြင့် လူတို့ထံသို့လည်းကောင်း
ဆက်သွယ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်၏ မြင့်မြတ်စေခြင်းနှင့်
ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသောကြောင့် သူ၏အမှားသည် ပို၍ကြီးမားလာခဲ့သည်။ Moses သည် မိမိ၏အပြစ်အတွက် နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌
အလွန်နှိမ့်ချခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်အတွက် မိမိဝမ်းနည်းခြင်းကို အစ္စရေးလူအားလုံးအား
ပြောပြခဲ့သည်။ မိမိအပြစ်၏အကျိုးဆက်ကို သူမဖုံးကွယ်ခဲ့ဘဲ ဘုရားသခင်အား
ဘုန်းတော်မပေးအပ်ခဲ့သော ဤပျက်ကွက်မှုကြောင့် ကတိထားရာပြည်သို့ သူတို့ကို
ဦးဆောင်၍မရကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက သူတို့အား မေးသည်မှာ၊ သူ့ဘက်မှ
ဤအမှားသည် ဘုရားသခင်က ထိုသို့ဆုံးမရလောက်အောင် ကြီးမားပါက၊
သူတို့၏အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်၏ထူးခြားသော ဒဏ်ခတ်ခြင်းများကို Moses ကြောင့်ဟု စွပ်စွဲ၍ အကြိမ်ကြိမ် ညည်းတွားနေခြင်းကို
ဘုရားသခင်က မည်သို့မှတ်ယူမည်နည်းဟု ဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တည်းသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် Moses သည် လူတို့အကြား မိမိက ကျောက်ထဲမှ ရေကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်ဟူသော
အထင်အမြင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏လူတို့အကြား
သခင်ဘုရား၏နာမတော်ကို ချီးမြှောက်သင့်ခဲ့သည်။ ယခု သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့နှင့်
ထိုအရေးကို အပြီးသတ်ရှင်းလင်းတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ Moses သည် မိမိထက် တန်ခိုးကြီးသောသူ၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် ညွှန်ကြားမှုကို လိုက်နာသော
လူသားမျှသာဖြစ်ကြောင်း သိစေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအရာ၌ သူတို့အား သံသယကင်းစွာ သိရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ အလွန်များစွာ ပေးအပ်ထားသူထံမှ
အလွန်များစွာ တောင်းဆိုခံရမည်။ Moses သည်
ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် ပတ်သက်သော အထူးရူပါရုံများကို အလွန်အကျွံ
မျက်နှာသာပေးခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏အလင်းနှင့် ဘုန်းတော်ကို သူ့ထံသို့ ကြွယ်ဝစွာ
ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရားက သူ့အပေါ် ထွန်းလင်းစေတော်မူသော ဘုန်းတော်ကို သူ၏မျက်နှာက
လူတို့အပေါ် ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ရရှိခဲ့သော အခွင့်ထူးများနှင့်
ပေးအပ်ခံရသော အလင်းနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများအတိုင်း တရားစီရင်ခံရမည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် အတုယူထိုက်သော အကျင့်အမူရှိခဲ့ကြသည့်
ကောင်းသောသူတို့၏ အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ အထူးသဖြင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်သည်။
ထိုအပြစ်များသည် စာတန်အား အောင်ပွဲခံစေပြီး ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသော ကိရိယာများ၏
ပျက်ကွက်မှုများကို ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များအား လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်စေကာ၊
မဖြောင့်မတ်သူတို့အား ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်ရန်
အခွင့်ပေးသည်။ သခင်ဘုရားကိုယ်တော်တိုင် Moses ကို အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ
မဖော်ပြသည့်အတိုင်း သူ့အား မိမိ၏ဘုန်းတော်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ သူသည်
သဘာဝအားဖြင့် စိတ်မရှည်သူဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ခိုင်မြဲစွာ
ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကောင်းကင်မှ ဉာဏ်ပညာကို အလွန်နှိမ့်ချစွာ တောင်းခံခဲ့သဖြင့်
ဘုရားသခင်ထံမှ ခွန်အားရရှိကာ မိမိ၏စိတ်မရှည်မှုကို အောင်မြင်ကျော်လွှားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူ့ကို သခင်ဘုရားက မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ အနူးညံ့သိမ်မွေ့ဆုံးသူဟု
ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။
Aaron သည် Hor တောင်၌
သေဆုံးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား Meribah ၌ ကျောက်ဆောင်ထဲမှ
ရေကို ထုတ်ပေးသောအချိန်တွင် Moses နှင့်အတူ
အပြစ်ပြုခဲ့သောကြောင့် ကတိထားရာပြည်သို့ သူဝင်ရောက်မည်မဟုတ်ဟု သခင်ဘုရား
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လူတို့သည် သူ၏အလောင်းကို အလွန်အကျွံ အခမ်းအနားပြုရန်
သွေးဆောင်ခံရ၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအပြစ်ကို မကျူးလွန်စေရန် Moses နှင့် Aaron ၏သားတို့သည်
သူ့ကို တောင်ပေါ်၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။
Canaan လူတို့သည် အစ္စရေးလူတို့နှင့် စစ်တိုက်၍ သူတို့ထဲမှ
အချို့ကို ဖမ်းဆီးသွားကြသည်။ အစ္စရေးလူတို့၏တပ်သည် Canaan လူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရာ၌ သူတို့နှင့်အတူ သွား၍ သူတို့ကို မိမိတို့လက်သို့
အပ်ပေးရန် သခင်ဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သူတို့၏မြို့များကို
အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏နောက်တော်သို့ သစ္စာရှိစွာ လိုက်မည်ဟု
ဆိုကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဆုတောင်းချက်ကို နားညောင်း၍ သူတို့၏တပ်များနှင့်အတူ
စစ်တိုက်ရန် ထွက်တော်မူ၏။ အစ္စရေးလူတို့သည် ရန်သူများကို အောင်နိုင်၍ သူတို့နှင့်
သူတို့၏မြို့များကို အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးကြ၏။
No comments:
Post a Comment