အခန်း ၂၆—လောကသည် ဉာဏ်ပညာဖြင့်
ဘုရားသခင်ကို မသိခဲ့ပေ
ဘုရားသခင်၏
အမှန်တရားသည် အတိုင်းအဆမရှိဘဲ၊ အတိုင်းအဆမဲ့ ချဲ့ထွင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ ၎င်းကို
ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လေလေ၊ ၎င်း၏ ဘုန်းအသရေသည် ပိုမို ထင်ရှားလာလေလေ
ဖြစ်ပေမည်။ အမှန်တရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင်
ပွင့်လင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဂါလာတိမြို့သားတို့အား ပေါလု၏ စကားများသည်
ကျွန်ုပ်တို့နှင့် သက်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သူက “အို ဉာဏ်မရှိသော ဂါလာတိ လူတို့၊
သင့်မျက်စိရှေ့၌ ယေရှုခရစ်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသည်ဟု ထင်ရှားစွာ
ရေးဆွဲပြသထားလျက်ပင်၊ အမှန်တရားကို မနာခံကြစေရန် မည်သူသည် သင့်အား မျက်လှည့်ပြခဲ့သနည်း။
သင်တို့ထံမှ ဤအရာ တစ်ခုတည်းကိုသာ ငါသိလို၏၊ တရားဥပဒေ၏ အလုပ်များအားဖြင့်
ဝိညာဉ်တော်ကို ခံယူကြသလော၊ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကြားနာခြင်းအားဖြင့်
ခံယူကြသလော။ သင်တို့သည် ဤမျှလောက် ဉာဏ်မရှိကြသလော။ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့်
စတင်ခဲ့ကြပြီးနောက်၊ ယခုအခါတွင် ဇာတိပကတိအားဖြင့် စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီလော။
သင်တို့သည် ဤမျှများပြားသော အရာများကို အချည်းနှီး ခံစားခဲ့ကြရပြီလော။ အကယ်၍
၎င်းသည် အချည်းနှီး သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါမူ” ဟု ဆိုထား၏။
ခရစ်တော်က
“ငါမပါဘဲနှင့် သင်တို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပါ” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။
မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းသတ္တိဖြင့် အလုပ်ကို ရှေ့သို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန်
ကြိုးပမ်းကြမည့်သူများသည် သေချာပေါက် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ပညာရေး သက်သက်သည်
လူတစ်ဦးအား အလုပ်တွင် နေရာတစ်ခုအတွက် မပြင်ဆင်ပေးနိုင်ပါ၊ ဘုရားသခင်ကို
သိရှိခြင်းကို ရရှိရန်အတွက်လည်း မစွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ပါ။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပေါလု
ပြောဆိုခဲ့သည်များကို နားထောင်ပါ— “အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရစ်တော်သည်
ဗတ္တိဇံပေးရန်အတွက် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသည် မဟုတ်ပါ၊ ဧဝံဂေလိတရားကို
ဟောပြောရန်အတွက်သာ စေလွှတ်တော်မူ၏၊ ခရစ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် အချည်းနှီး ဖြစ်မသွားစေရန်အတွက်
စကားလုံးများ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို
ဟောပြောခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြသူများအတွက် မိုက်မဲခြင်း ဖြစ်သည်၊
သို့သော် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြသော ကျွန်ုပ်တို့အတွက်မူ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏
တန်ခိုးတော် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ‘ပညာရှိတို့၏ ဉာဏ်ပညာကို
ငါဖျက်ဆီးမည်၊ သတိပညာရှိတို့၏ နားလည်မှုကိုလည်း အချည်းနှီး ဖြစ်စေမည်’ ဟု
ရေးသားထားသောကြောင့်တည်း။ ပညာရှိသည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်း။ ကျမ်းပြုဆရာသည် အဘယ်မှာ
ရှိသနည်း။ ဤလောက၏ ဆွေးနွေးငြင်းခုံသူသည် အဘယ်မှာ ရှိသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ဤလောက၏
ဉာဏ်ပညာကို မိုက်မဲစေတော်မူသည် မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားသခင်၏
ဉာဏ်ပညာတော်အားဖြင့် ဤလောကသည် ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မသိခဲ့ကြပြီးနောက်၊
ယုံကြည်သူများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဟောပြောခြင်း၏ မိုက်မဲခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည်
နှစ်သက်တော်မူခဲ့သောကြောင့်တည်း” ဟု ဆိုထား၏။
မှောင်မိုက်ခြင်း၏
ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကာလများတစ်လျှောက်၊ တစ်ပါးသူကိုးကွယ်မှု၏
သန်းခေါင်ယံအချိန်၌၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကျေနပ်မှုအတွက် လူတို့၏
မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို ပြသရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏
နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်မှတစ်ဆင့် မှလွဲ၍ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကိုနှင့်
ကိုယ်တော်၏ သားတော် ယေရှုခရစ်ကို သိရှိခြင်းကို ရရှိနိုင်ကြမည် မဟုတ်ကြောင်း
လူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်ကြစေရန်အတွက်, မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာဖြင့်
ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း စမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်ရန် လူတို့ကို
ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ခရစ်တော် ဤလောကသို့ ကြွလာသောအခါ၊ ထိုစမ်းသပ်မှုကို အပြည့်အဝ
စမ်းသပ်ပြီးစီးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ရလဒ်အရ ဤလောကသည် ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဘုရားသခင်ကို
မသိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ အသင်းတော်အတွင်း၌ပင်လျှင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍
လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာကို စမ်းသပ်ရန် ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုခဲ့သည်၊
သို့သော် လူသားတို့၏ ချွတ်ယွင်းတတ်သော သဘောသဘာဝကြောင့် အကျပ်အတည်းတစ်ခု
ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကြီးမားသော
တန်ခိုးဖြင့် ထမြောက်တော်မူခဲ့သည်။ အသင်းတော်သည် နှိမ့်ချခြင်း ခံရသောအခါ၊
စမ်းသပ်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုများသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ၊
ကိုယ်တော်သည် ထင်ရှားသော လွတ်မြောက်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့အား ပိုမို ကြွယ်ဝစွာ
မြှင့်တင်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သစ္စာမဲ့သော ဆရာများသည် လူတို့အထဲသို့
ရောက်ရှိလာကြသောအခါ၊ အားနည်းခြင်း ပါလာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏
ယုံကြည်ခြင်းသည် မှေးမှိန်သွားပုံ ရခဲ့သည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထမြောက်၍ မိမိ၏
ကောက်နယ်မြေကို စင်ကြယ်စေတော်မူခဲ့ပြီး၊ စမ်းသပ်ခံရပြီး စစ်မှန်သူများသည်
မြှင့်တင်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။
တရားလွန်ဖောက်ပြန်ခြင်း
(အပူစတေ) သည် အတန်းအစားများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ၊ မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့်
တူသော ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ခြေလှမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်ကြသူများက
စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကိုင်းရှိုင်းမှုကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြသည့် အချိန်များ
ရှိနေပေသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးသည် မိမိတို့၏ အစွမ်းသတ္တိ၏ ရင်းမြစ်မှ
ကွဲထွက်သွားကြပြီး၊ မာန၊ အချည်းနှီးဖြစ်မှု၊ ဖြုန်းတီးမှုနှင့် ပြသမှုတို့သည်
နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် ရုပ်တုများ ရှိကြပြီး
အပြင်ပိုင်းတွင်လည်း ရုပ်တုများ ရှိကြသည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးသည်
၎င်းတို့၏ တရားလွန်ဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးခံရကြရန်နှင့် ၎င်းတို့၏
နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ခြင်းအတွက် အပြစ်တင်ခြင်း ခံရကြရန်အတွက် သက်သာစေမည့်သူ
(ကွန်ဖော်တာ) ကို အပြစ်တရား၏ အပြစ်တင်သူအဖြစ် စေလွှတ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်၏
ပိုမို တန်ဖိုးရှိသော ဖော်ပြချက်များကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဝန်ခံပြီး
တန်ဖိုးထားကြမည့်အခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် သက်သာစေမည့် ဆီဦးနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း
ဆီတို့ကို သွန်းလောင်းပေးတော်မူလိမ့်မည်။
လူတို့သည် မိမိတို့၏
လူသားဆန်သော တွက်ချက်မှုများသည် အလွန်တရာ လိုအပ်ချက် နည်းပါးနေကြောင်း
သဘောပေါက်လာကြရန် လမ်းညွှန်ခံကြရပြီး၊ မိမိတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် မိုက်မဲခြင်း သက်သက်သာ
ဖြစ်ကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြသောအခါ၊ ထိုအခါမှသာလျှင် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို
တွေ့ရှိနိုင်ကြရန်အတွက် စိတ်နှလုံး အကြွင်းမဲ့ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန်
ထာဝရဘုရားဆီသို့ လှည့်လာကြပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့အထဲတွင်
ရှိသော အသင်းတော်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ နက်ရှိုင်းသော
လှုပ်ရှားမှုများကို လိုအပ်နေကြောင်း ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ အို၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်
ကာလဗေလ လက်ဝါးကပ်တိုင်ဆီသို့ လူတို့ကို ညွှန်ပြကြပါစို့။ မိမိတို့၏ အပြစ်များက
ဖောက်ထွင်းခဲ့ကြသော ကိုယ်တော်ကို မျက်စိဖြင့် ရှုမြင်ကြရန် ကျွန်ုပ်တို့
တိုက်တွန်းကြပါစို့။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို တရားလွန် ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏
အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားနေကြရသော ဤလောက၏ ရွေးနှုတ်ရှင်ကို ရှုမြင်ကြရန် ကျွန်ုပ်တို့
တိုက်တွန်းကြပါစို့။ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ “အပြစ်ပြုသော ဝိညာဉ်သည် သေရမည်” ဟူ၍
ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အပြစ်သားသည် အဖဘုရား၏ တစ်ပါးတည်းသော
သားတော်ကို မိမိ၏ ကိုယ်စား အသေခံနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ တရားလွန်ဖောက်ဖျက်သူအား
အသက်ကို ပေးသနားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေသည်။ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ရှိ
ဉာဏ်ပညာရှိသမျှတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်၏ သားများဟု
ခေါ်ဝေါ်ခံကြရရန်အတွက် အဖဘုရားသည် မည်ကဲ့သို့သော မေတ္တာမျိုးကို
ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်ကို ရှုမြင်ကြရန် ဖိတ်ခေါ်ခံနေကြရပေသည်။
အပြစ်သားတိုင်းသည် ရှုမြင်နိုင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်ကြသည်။ ကာလဗေလ၏ ထိုမြင်ကွင်းကို
ပေါ့ဆသော၊ ဆင်ခြင်တွေးတောမှု မရှိသော စိတ်နှလုံးဖြင့် မစူးစမ်းကြနှင့်။ ဘုရားသခင်၏
မေတ္တာတော်ကို ခံယူကြသူများ ဖြစ်ကြသော ကျွန်ုပ်တို့အား ကောင်းကင်တမန်များသည်
အောက်သို့ ရှုမြင်ကြပြီး၊ ကျဆင်းသွားသော လောကတစ်ခုကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ
ကြီးမားလှသော အလုပ်ကို ကောင်းကင်ဘုံက အံ့ဩဖွယ်ရာ ရှုမြင်နေချိန်တွင်၊ ကာလဗေလ၏
မေတ္တာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ နက်နဲရာသို့ လေ့လာလိုစိတ် ရှိနေကြချိန်တွင်၊
ကျွန်ုပ်တို့သည် အေးစက်နေကြသည်ကို၊ ဂရုမစိုက်ကြသည်ကို၊ ခံစားချက် မရှိကြသည်ကို
မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်ပါသလော။ ကောင်းကင်တမန်များသည် အလွန်ကြီးမားသော ကယ်တင်ခြင်းကို
ပေးသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသူများကို အံ့ဩခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ဖြင့်
ရှုမြင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်က ၎င်းတို့အား နိုးထလာစေရန်
မပြုလုပ်နိုင်ကြခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ရှိခိုးကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ
သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးသံများကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မည်သို့
လမ်းညွှန်မပေးနိုင်ကြခြင်းကို အံ့ဩနေကြပေသည်။ သို့သော် ကောင်းကင် တစ်ခုလုံးက
မြင်တွေ့ရန် မျှော်လင့်နေကြသည့် ရလဒ်ကို ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု
ဝန်ခံကြသူများအကြားတွင် မတွေ့ရပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိတ်ဆွေများနှင့်
ဆွေမျိုးများအကြောင်းကို ချစ်စရာ စကားလုံးများဖြင့် မည်မျှလើយကူစွာ ပြောဆိုတတ်ကြပါသနည်း၊ သို့သော်
သင့်အလယ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ခရစ်တော်၌ ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း
နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိသော မေတ္တာရှိတော်မူသည့် ကိုယ်တော်၏ အကြောင်းကို ပြောဆိုရန်
ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်မျှနှေးကွေးနေကြပါသနည်း။
ကျွန်ုပ်တို့၏
ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖဘုရား၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို ဤလောကသို့
ပေးသနားတော်မူခြင်း၌ ပြသခဲ့သော မေတ္တာတော်သည် ဝိညာဉ်တိုင်းကို
စိတ်အားတက်ကြွစေရန်အတွက်၊ မေတ္တာကင်းမဲ့သော ခက်ထန်သော စိတ်နှလုံးတိုင်းကို
နောင်တရခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းဆီသို့ အရည်ပျော်စေရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်၊
သို့သော် ခရစ်တော် အသက်စွန့်ခဲ့ရသူများတွင် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာကို
အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း မရှိခြင်း၊ စိတ်နှလုံး ခက်ထန်ခြင်းနှင့် ကောင်းမှုအဖြာဖြာ၏
အရှင်သခင်ထံသို့ ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ချစ်ခင်ခြင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှု
မရှိခြင်းတို့ကို ကောင်းကင်ယံ ဉာဏ်ပညာရှိများက မြင်တွေ့ကြရမည် ဖြစ်ပါသလော။
အရေးပါမှု နည်းပါးသော ကိစ္စရပ်များသည် သတ္တဝါ၏ တန်ခိုးအာဏာ အားလုံးကို
စုပ်ယူထားလိုက်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်သည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ
ဖြစ်နေမည် ဖြစ်ပါသလော။ righteousness
(ဖြောင့်မတ်ခြင်း) ၏ နေမင်းသည် အချည်းနှီး တောက်ပနေမည်
ဖြစ်ပါသလော။ ဘုရားသခင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသမျှသော အရာများကို ထောက်ရှုလျက်၊ ကိုယ်တော်၏
တောင်းဆိုချက်များသည် သင့်အပေါ်တွင် လျော့နည်းနေနိုင်ပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့တွင်
ထိတွေ့ခံရနိုင်သော၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ဖြင့် ထطبာခံရနိုင်သော
စိတ်နှလုံးများ ရှိကြပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရွေးချယ်ခံရသော သင်္ဘောများ
ဖြစ်လာရန် အလိုရှိကြပါသလော။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် မိမိ၏
မျက်လုံးတော်ကို မထားရှိခဲ့ပါသလော၊ ကိုယ်တော်၏ အလင်း သတင်းစကားကို စေလွှတ်ရန်
ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော် မမိန့်မြွက်ခဲ့ပါသလော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်း
တိုးပွားရန် လိုအပ်နေပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စောင့်ဆိုင်းကြရမည်၊
စောင့်ကြည့်ကြရမည်၊ ဆုတောင်းကြရမည်၊ အလုပ်လုပ်ကြရမည်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည်
ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ကြွယ်ဝစွာ သွန်းလောင်းခံရရန်၊ ဤလောကတွင် အလင်းများ
ဖြစ်လာနိုင်ကြရန်အတွက် 간청 (တောင်းပန်)
ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ယေရှုသည် ဤလောက
ကျဆင်းသွားသော အနေအထားကို အတိုင်းအဆမရှိ သနားကြင်နာသော စိတ်ဖြင့်
ရှုမြင်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားချင်း ဆက်ဆံမှုကို ထိတွေ့နိုင်ရန်နှင့် မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက်
လူသားတို့၏ သဘောသဘာဝကို မိမိအပေါ်သို့ ခံယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည်
ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်များကို ရှာဖွေရန်နှင့် ကယ်တင်ရန်အတွက် ကြွလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည်
လူကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည့်အတိုင်း—အကျင့်ပျက်ပြားမှုဖြင့် စွန်းထင်းနေသော၊
အပြစ်ဖြင့် ယိုယွင်းနေသော၊ အပြစ်တရားဖြင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေသော၊ နှင့်
တရားလွန်ဖောက်ပြန်မှုတွင် စာတန်နှင့် ပေါင်းစည်းနေသော
သတ္တဝါတစ်ဦးအဖြစ်—လက်ခံရယူရန်အတွက် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဒုက္ခဝေဒနာ၏
အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းအထိ လက်လှမ်းတက်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏
ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုဆီသို့ မြှင့်တင်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော်
ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ “ကိုယ်တော်သည် အရှုံးမပေးရ၊ စိတ်မပျက်ရ” ဟု
ရေးသားထားခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ခြေရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်လျှောက်သင့်သော
ပုံသက်သေတစ်ခုကို ပေးသပ်လျက် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့်
ကိုယ့်ကိုယ်ကို စတေးခြင်း လမ်းကြောင်းတွင် ကြွသွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်
ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်များကို ရှာဖွေရန်နှင့် ကယ်တင်ရန်အတွက်၊ မှောင်မိုက်မှ
ဝိညာဉ်များကို အလင်းထဲသို့၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်၏ နေရောင်ခြည်ထဲသို့
ခေါ်ဆောင်လာရန်အတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖယ်ရှားလျက်၊
စာတန်၏ လာဘ်ထိုးမှုများကို ဖယ်ခွာလျက်၊ သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ရွံရှာလျက်၊ နှင့်
အတ္တဆန်မှုကို စက်ဆုပ်လျက် ယေရှု လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလောကသို့ ထွက်သွားပြီး သတ္တဝါတိုင်းအား ဧဝံဂေလိတရားကို
ဟောပြောရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်
ဆုံးရှုံးခဲ့ရသူများထံသို့ ခရစ်တော်သည် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်နိုင်သည်၊ သဘာဝကို
အသစ်ပြုပြင်နိုင်သည်၊ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း အဝတ်အစားများဖြင့်
ဝတ်ဆင်ပေးနိုင်သည်၊ အပြစ်သားကို သူ၏ မှန်ကန်သော စိတ်နေသဘောထားသို့
ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်သည်၊ နှင့် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အတူတကွ အလုပ်သမား ဖြစ်လာစေရန်
သင်ကြားပေးနိုင်ပြီး ပြင်ဆင်ပေးနိုင်သည်ဟူသော သတင်းကောင်းများကို ယူဆောင်လာကြရမည်
ဖြစ်သည်။
ပြောင်းလဲခြင်းသို့
ရောက်သော ဝိညာဉ်သည် ခရစ်တော်၌ အသက်ရှင်နေထိုင်သည်။ သူ၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည်
ကွယ်ပျောက်သွားပြီး၊ အသစ်သော ကောင်းကင်ယံ အလင်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ တောက်ပလာသည်။
“ဝိညာဉ်များကို အနိုင်ယူသူသည် ပညာရှိ၏”။ “ပညာရှိကြသောသူတို့သည် ကောင်းကင်ယံ
တောက်ပမှုကဲ့သို့ တောက်ပကြလိမ့်မည်၊ အများအပြားကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆီသို့
လှည့်ဆောင်ပေးကြသူတို့မူကား ထာဝရကာလ အဆက်ဆက် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပကြလိမ့်မည်”။
လူတို့နှင့် ဘုရားသခင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ပြုလုပ်သမျှသော
အရာများသည် ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်စီးမသွားဘဲ ထာဝရ ကာလ အဆက်ဆက် တည်တံ့မည့် အလုပ်တစ်ခု
ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာအဖြစ် ပြုလုပ်သူ၊ ခရစ်တော် ယေရှု၌ လူတစ်ဦး၏
အပြည့်အဝ အရွယ်ရောက်မှုဆီသို့ ကြီးထွားလာသူသည် ရှင်ဘုရင်များရှေ့တွင်၊ လောက၏
ကြီးမြတ်သူများဟု ခေါ်ဆိုကြသူများရှေ့တွင် ရပ်တည်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ မှောင်မိုက်ထဲမှ
မိမိ၏ အံ့ဖွယ်အလင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သူ၏ ကျေးဇူးတော်များကို ဖော်ပြကြလိမ့်မည်
ဖြစ်သည်။ သိပ္ပံပညာနှင့် စာပေများသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ဘုန်းအသရေရှိသော
ဧဝံဂေလိတရားသည် ယူဆောင်လာနိုင်သော အလင်းကို လူတို့၏ မှောင်မိုက်နေသော
စိတ်နှလုံးထဲသို့ မယူဆောင်လာနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ သားတော် တစ်ပါးတည်းသာလျှင်
ဝိညာဉ်ကို ထွန်းလင်းစေသော ကြီးမားသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ ပေါလုက
“အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါသည် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို မရှက်ကြောက်ပါ၊
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ယုံကြည်သူတိုင်းအား ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေရန်
ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုရာတွင် အံ့ဩစရာ
မရှိပေ။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားသည် ယုံကြည်သူများတွင် ကိုယ်ပိုင် شخصیت (ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး) ဖြစ်လာပြီး၊
လူအပေါင်းတို့ သိရှိကြပြီး ဖတ်ရှုကြသော အသက်ရှင်သော ဩစာစာစောင်များ ဖြစ်လာစေသည်။
ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ တဆေးသည် လူအများအပြားထဲသို့
ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယံ ဉာဏ်ပညာရှိများသည် စရိုက်လက္ခဏာရှိ ကြီးမြတ်ခြင်း၏
စစ်မှန်သော အစိတ်အပိုင်းများကို သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်, အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်
ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ထိရောက်မှုအဖြစ် ကောင်းမှုတစ်ခုတည်းသာလျှင်
တန်ဖိုးထားခံရသောကြောင့်တည်း။
ခရစ်တော်က
“ငါမပါဘဲနှင့် သင်တို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပါ” ဟု
မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပုံသက်သေသည် အတိတ်က
ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်ထက် ပိုမို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စွာ ထိန်းသိမ်းခံရကြရမည် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယခင်ကကဲ့သို့ လေ့လာရမည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည်
လူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေး လမ်းကြောင်းကို သင်ယူနိုင်ကြရန်အတွက်၊ နှင့် ဘုရားသခင်၏
အသက်တာနှင့် တိုင်းတာသော ထိုအသက်တာကို ရရှိနိုင်ကြရန်အတွက် လူတို့အား ကျွန်ုပ်တို့
တင်ဆက်ပေးရမည့် တန်ဖိုးရှိသော ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ လူတို့အကြားတွင်
အလွန်တရာ မြှင့်တင်ခံရသော လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနှုတ်ခံရသူများ
လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်ပေးထားသော လမ်းကို ညွှန်ပြပေးသည့် ထိုဉာဏ်ပညာရှေ့တွင်
အဓိပ္ပာယ်မရှိဘဲ ဖြစ်သွားရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ တစ်ခုတည်းသာလျှင် ပျက်စီးခြင်းနှင့်
သေခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော ကျယ်ပြန့်သော လမ်းမှ အသက်လမ်းကို
ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းကို ပေးစွမ်းပေသည်။—The Review and Herald, ဒီဇင်ဘာလ
၁၅ ရက်၊ ၁၈၉၁ ခုနှစ်။
No comments:
Post a Comment