အခန်း ၅၀—ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများ

 

အခန်း ၅၀—ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများ

ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ စီးပွားရေးစနစ်တွင် လူတို့၏ဝင်ငွေ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ဘုရားသခင်အား အများပြည်သူက ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မောရှေက ဣသရေလလူတို့အား ဤသို့ကြေညာခဲ့သည်။ “မြေ၌ရှိသမျှသော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့၊ မြေ၌ဖြစ်သောမျိုးစေ့ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်၏အသီးဖြစ်စေ၊ ထာဝရဘုရား၏အဖို့ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်း၏။” “နွား၊ သိုးစုတို့၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် စပ်လျဉ်း၍လည်းကောင်း၊ ... ဆယ်ခုမြောက်သည် ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်းရမည်။” [ဝတ်ပြုရာ ၂၇:၃၀၊ ၃၂]

သို့သော် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းစနစ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ထံမှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ အစောဆုံးကာလများမှစ၍ ထာဝရဘုရားသည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို မိမိ၏အဖို့အဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ထိုတောင်းဆိုချက်ကို အသိအမှတ်ပြုကာ ရိုသေလေးစားခဲ့ကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် မေလခိဇေဒက်ထံ အာဗြဟံသည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခဲ့သည်။ [ကမ္ဘာဦး ၁၄:၂၀] ဗေသလအရပ်၌ ယာကုပ်သည် ပြည်နှင်ခံရသူ၊ လှည့်လည်သွားလာသူဖြစ်စဉ်တွင် ထာဝရဘုရားအား “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ပေးသမျှအရာတို့မှ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို အမှန်ပင် ကိုယ်တော်အား ပေးပါမည်” ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ [ကမ္ဘာဦး ၂၈:၂၂] ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် အခြေချတည်ထောင်ခံရတော့မည့်အချိန်တွင် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးရမည့်ဥပဒေကို ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော ပညတ်တော်များထဲမှ တစ်ရပ်အဖြစ် ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ချမ်းသာတိုးတက်မှုသည် ထိုဥပဒေကို နာခံခြင်းအပေါ် မူတည်ခဲ့သည်။

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများပေးလှူခြင်းစနစ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ကြီးမားသောအမှန်တရားတစ်ရပ်ကို စွဲမြဲစေရန်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သတ္တဝါများရရှိသမျှသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာတိုင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မိမိ၏စောင့်ရှောက်ပေးသနားခြင်းမှ ရရှိသော ကောင်းသောဆုကျေးဇူးများအတွက် လူတို့၏ကျေးဇူးတင်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်သင့်သည်ဟူသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။

“ကိုယ်တော်သည် လူအပေါင်းတို့အား အသက်၊ အသက်ရှူခြင်းနှင့် အရာခပ်သိမ်းကို ပေးတော်မူ၏။” [တမန်တော် ၁၇:၂၅] ထာဝရဘုရားက “တောတောင်၌ရှိသော တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်ကြ၏။ တောင်တစ်ထောင်ပေါ်မှာရှိသော နွားတို့သည်လည်း ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ [ဆာလံ ၅၀:၁၀] “ငွေသည် ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်၏၊ ရွှေသည်လည်း ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်၏။” [ဟဂ္ဂဲ ၂:၈] လူတို့အား စည်းစိမ်ဥစ္စာရရှိစေရန် အစွမ်းသတ္တိကို ပေးတော်မူသူမှာလည်း ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ [တရားဟောရာ ၈:၁၈] အရာခပ်သိမ်းသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် မိမိ၏ကြွယ်ဝစွာပေးသနားခြင်းမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်ဆောင်များနှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန် ပြန်လည်ပေးအပ်ရမည်ဟု ထာဝရဘုရားက ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

“ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည် ... ထာဝရဘုရား၏အဖို့ဖြစ်၏။” ဤနေရာတွင် ဥပုသ်နေ့ဥပဒေ၌ အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း တူညီသောစကားအသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုထားသည်။ “သတ္တမနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။” [ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၀] ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏အချိန်နှင့် သူတို့၏ပစ္စည်းဥစ္စာတို့မှ သတ်မှတ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ကို မိမိအတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားတော်မူခဲ့ပြီး၊ မည်သူမျှ အပြစ်ကင်းစွာဖြင့် မိမိ၏အကျိုးအတွက် ထိုအရာနှစ်ရပ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို သိမ်းယူအသုံးပြုခွင့် မရှိခဲ့ပါ။

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ အမှုတော်အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခံရသော အနွယ်ဖြစ်သည့် လေဝိအနွယ်တို့ အသုံးပြုရန်သာ အပ်နှံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘာသာရေးရည်ရွယ်ချက်များအတွက် လှူဒါန်းမှုများသည် ဤမျှနှင့် မကန့်သတ်ထားပါ။ တဲတော်ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဗိမာန်တော်ကိုလည်းကောင်း လုံးဝဆန္ဒအလျောက် လှူဒါန်းမှုများဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ လိုအပ်သောပြုပြင်မှုများနှင့် အခြားကုန်ကျစရိတ်များအတွက်လည်း လူတို့ကို ရေတွက်သည့်အခါတိုင်း တစ်ဦးစီက “တဲတော်၏အမှုတော်အတွက်” ရှေခယ်တစ်ဝက်စီ လှူဒါန်းရမည်ဟု မောရှေက ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ နေဟမိခေတ်တွင် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် နှစ်စဉ်လှူဒါန်းမှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၁၂-၁၆၊ ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၄၊ ၅၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၄:၄-၁၃၊ နေဟမိ ၁၀:၃၂၊ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ။ အခါအားလျော်စွာ အပြစ်ဖြေရာယဇ်များနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရာယဇ်များကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်ခဲ့ကြသည်။ နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ပွဲတော်များတွင် ထိုအရာများကို အမြောက်အမြား ဆက်ကပ်ခဲ့ကြသည်။ ဆင်းရဲသားများအတွက်လည်း အလွန်ရက်ရောသော စီမံပေးမှုကို ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကိုပင် မဖယ်ထားမီကတည်းက ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ကို အသိအမှတ်ပြုထားခဲ့သည်။ မြေ၏ထွက်ကုန်တိုင်းတွင် ပထမဆုံးမှည့်သောအရာကို ကိုယ်တော်အတွက် သန့်ရှင်းစေခဲ့သည်။ သိုးများကို သိုးမွေးညှပ်သောအခါ ပထမဆုံးရရှိသောသိုးမွေး၊ ဂျုံကို ရိတ်သိမ်းသောအခါ ပထမဆုံးရရှိသော စပါး၊ ဆီနှင့် စပျစ်ရည်တို့၏ ပထမဆုံးထွက်ကုန်ကို ဘုရားသခင်အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ သားဦးများကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ သားဦးသားအတွက် ရွေးနုတ်ဖိုးကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ပထမသီးနှံများကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ ဆက်ကပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အသုံးပြုရန်အတွက် အပ်နှံရသည်။

ဤသို့ဖြင့် လူတို့အား ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏လယ်ယာများ၊ သိုးစုများနှင့် နွားစုများ၏ အမှန်တကယ်ပိုင်ရှင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း အစဉ်မပြတ် သတိပေးခံရကြသည်။ သူတို့၏မျိုးစေ့ကြဲချိန်နှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်အတွက် နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေကို ကိုယ်တော်ပေးတော်မူကြောင်း၊ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှအရာအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းထားသောအရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ဥစ္စာများကို စောင့်ရှောက်စီမံရန် သူတို့အား ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူကြောင်းကို သတိပေးခံရကြသည်။

လယ်ကွင်း၊ သစ်သီးခြံနှင့် စပျစ်ခြံတို့၏ ပထမဆုံးထွက်ကုန်များကို ထမ်းဆောင်လာကြသော ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် တဲတော်၌ စုဝေးလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းကို အများပြည်သူရှေ့၌ အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်က လက်ဆောင်ကို လက်ခံသောအခါ လှူဒါန်းသူက ယေဟောဝါ၏ရှေ့တော်၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ပြောဆို၍ “ရှမာရိအမျိုးသားတစ်ဦး သေတော့မည့်အခြေအနေ၌ ရှိခဲ့သောသူသည် ကျွန်ုပ်၏အဘဖြစ်၏” ဟု ဆိုပြီး၊ အဲဂုတ္တုပြည်၌ နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်က “ဆန့်တန်းထားသောလက်ရုံးတော်၊ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သောအမှုများ၊ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ” ဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့ကို ကယ်နုတ်ခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် “ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤအရပ်သို့ ဆောင်ခဲ့၍ နို့နှင့်ပျားရည်စီးသော ဤပြည်ကိုပင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူပြီ။ ယခု ကြည့်ရှုတော်မူပါ၊ ယေဟောဝါ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသော မြေ၏ပထမသီးနှံများကို ကျွန်ုပ် ယူဆောင်လာပါပြီ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ [တရားဟောရာ ၂၆:၅၊ ၈-၁၁]

ဘာသာရေးနှင့် ပရဟိတရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ထံမှ လိုအပ်သော လှူဒါန်းမှုများသည် သူတို့၏ဝင်ငွေ၏ လေးပုံတစ်ပုံအထိ ရှိခဲ့သည်။ လူတို့၏အရင်းအမြစ်များအပေါ် ဤမျှလောက်လေးလံသော အခွန်အတုပ်သည် သူတို့အား ဆင်းရဲမွဲတေစေမည်ဟု မျှော်လင့်ရနိုင်သော်လည်း၊ ထိုစည်းမျဉ်းများကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာခြင်းသည် အမှန်အားဖြင့် သူတို့၏ချမ်းသာတိုးတက်မှုအတွက် အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့နာခံပါက ဘုရားသခင်က ဤကတိကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။ “သင်တို့အတွက် ဖျက်ဆီးသောသူကို ငါဆုံးမမည်။ သူသည် သင်တို့မြေ၏အသီးကို မဖျက်ဆီးရ။ သင်တို့စပျစ်နွယ်ပင်သည် လယ်၌ အချိန်မတိုင်မီ အသီးမကြွေစေရ။ ... လူမျိုးအပေါင်းတို့က သင်တို့ကို မင်္ဂလာရှိသူဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသောပြည် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” [မာလခိ ၃:၁၁]

ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် ဆန္ဒအလျောက် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများကိုပင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားခြင်း၏ ရလဒ်ကို အထင်အရှား ဖော်ပြသည့် ဥပမာတစ်ရပ်ကို ပရောဖက် ဟဂ္ဂဲ၏ခေတ်တွင် တွေ့ရသည်။ ဗာဗုလုန်ပြည်၌ သိမ်းသွားခြင်းခံရပြီးနောက် ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရန်သူများထံမှ ပြင်းထန်သောဆန့်ကျင်မှုကို တွေ့ကြုံရသဖြင့် အလုပ်ကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ်လိုအပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်းကို ပြီးစီးအောင်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်လာကြသည်။ “ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရမည့်အချိန် မရောက်သေးပါ” ဟု သူတို့ပြောကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် သူတို့ထံသို့ ဤသတင်းစကား ရောက်လာသည်။ “အို သင်တို့၊ အမိုးအကာပြည့်သော အိမ်များ၌ နေထိုင်ရန်အချိန် ရောက်ပြီလော။ ဤအိမ်တော်သည် ပျက်စီးလျက်ရှိနေပါသလား။ ယခုမူကား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့၏အကျင့်လမ်းကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ သင်တို့သည် များစွာမျိုးစေ့ကြဲသော်လည်း အနည်းငယ်သာ သိုလှောင်ရ၏။ စားသော်လည်း မဝရ။ သောက်သော်လည်း ရေငတ်ပြေသည်အထိ မသောက်ရ။ အဝတ်ကို ဝတ်သော်လည်း မနွေးရ။ လုပ်အားခရသူသည် လုပ်အားခကို အပေါက်များသောအိတ်ထဲ ထည့်ရန်အတွက် ရသကဲ့သို့ ရ၏။” [ဟဂ္ဂဲ ၁:၂-၆] ထို့နောက် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ “သင်တို့သည် များစွာရမည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရ၏။ ထိုအရာကို အိမ်သို့ ယူလာသောအခါ ငါသည် လေဖြင့် မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မေးတော်မူသည်။ ငါ၏အိမ်တော်သည် ပျက်စီးလျက်ရှိပြီး သင်တို့သည် အသီးသီး မိမိအိမ်သို့ ပြေးသွားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် သင်တို့အပေါ်၌ရှိသော မိုးကောင်းကင်သည် နှင်းရည်မကျစေရန် တားဆီးထားပြီး မြေသည်လည်း မိမိ၏အသီးအနှံကို မပေးစေရန် တားဆီးထား၏။ ငါသည် ပြည်၊ တောင်များ၊ စပါး၊ စပျစ်ရည်သစ်၊ ဆီ၊ မြေမှထွက်သမျှအရာများ၊ လူတို့၊ တိရစ္ဆာန်တို့နှင့် လက်လုပ်သမျှအပေါ် မိုးခေါင်ခြင်းကို ခေါ်ခဲ့၏။” [အခန်းငယ် ၉-၁၁] “လူတစ်ဦးသည် တိုင်းတာမှုနှစ်ဆယ်ရှိမည်ဟု မျှော်လင့်၍ စပါးပုံသို့ ရောက်သောအခါ ဆယ်ခုသာ ရှိ၏။ လူတစ်ဦးသည် စပျစ်သီးနယ်ရာအရပ်၌ အိုးငါးဆယ်ကို ခပ်ယူမည်ဟု လာသောအခါ အိုးနှစ်ဆယ်သာ ရှိ၏။ သင်တို့လက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သမျှ အမှုအရာတို့၌ ပျက်စီးခြင်း၊ မှိုတက်ခြင်းနှင့် မိုးသီးကျခြင်းတို့ဖြင့် သင်တို့ကို ငါဒဏ်ခတ်ခဲ့၏။” [ဟဂ္ဂဲ ၂:၁၆၊ ၁၇]

ဤသတိပေးချက်များကြောင့် နိုးကြားလာသော လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံကြသည်။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူတို့ထံသို့ ရောက်လာသည်။ “ယခုမှစ၍ နောက်သို့ ဆင်ခြင်ကြလော့။ ကိုးလမြောက်လ၏ နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်အုတ်မြစ်ကို ချသောနေ့မှစ၍ ... ယနေ့မှစ၍ ငါသည် သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်။” [အခန်းငယ် ၁၈၊ ၁၉]

ပညာရှိသောသူက “အရပ်ရပ်သို့ ကြဲဖြန့်သော်လည်း တိုးပွားလာသောသူရှိ၏။ အလွန်အကျွံ မဟုတ်ဘဲ ပေးသင့်သည်ထက် ပို၍ ချုပ်တည်းထားသောသူလည်းရှိ၏၊ သို့သော် ထိုအရာသည် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်စေ၏” ဟု ဆိုသည်။ [သုတ္တံ ၁၁:၂၄] ထိုသင်ခန်းစာကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်လည်း တမန်တော်ပေါလုက ဤသို့ သွန်သင်ထားသည်။ “အနည်းငယ်မျိုးစေ့ကြဲသောသူသည် အနည်းငယ်သာ ရိတ်သိမ်းရမည်။ အများကြီးမျိုးစေ့ကြဲသောသူသည် အများကြီး ရိတ်သိမ်းရမည်။” “သင်တို့သည် အရာခပ်သိမ်း၌ အမြဲလုံလောက်မှုရှိ၍ ကောင်းသောအမှုအရာအပေါင်းတို့၌ ကြွယ်ဝနိုင်စေရန် ဘုရားသခင်သည် သင်တို့အပေါ်သို့ ကျေးဇူးတော်အပေါင်းကို အလျှံပယ် သွန်းလောင်းနိုင်တော်မူ၏။” [၂ ကောရိန္သု ၉:၆၊ ၈]

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတော်အား မြေကြီးပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့အတွက် အလင်းကို ဆောင်ယူသူများ ဖြစ်စေလိုတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အများပြည်သူဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏တည်ရှိခြင်းနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာကို သက်သေခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ပေးခြင်းသည်လည်း ကိုယ်တော်အပေါ် သူတို့၏သစ္စာနှင့် ချစ်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းအဖြစ် သူတို့ရရှိထားသော အခွင့်ထူးဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်သို့ အလင်းနှင့် အမှန်တရား ပျံ့နှံ့ခြင်းသည် ကောင်းကင်ဆုကျေးဇူးကို ခံစားရသူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် လှူဒါန်းမှုများအပေါ် မူတည်စေရန် ထာဝရဘုရားက စီမံထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်တမန်များကို မိမိ၏အမှန်တရား၏ သံတမန်များအဖြစ် ခန့်ထားနိုင်တော်မူသည်။ သိနာတောင်ပေါ်မှ ပညတ်တော်ကို မိမိ၏အသံဖြင့် ကြေညာခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏အလိုတော်ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် အဆုံးမရှိသော မေတ္တာတော်နှင့် ဉာဏ်ပညာတော်အားဖြင့် လူတို့ကို ဤအမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ကာ မိမိနှင့်အတူ ပူးတွဲလုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်လာရန် ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။

ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ခေတ်တွင် မြင့်မြတ်သောဝတ်ပြုရေးအစီအစဉ်များကို ထိန်းသိမ်းရန် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ဆန္ဒအလျောက် လှူဒါန်းမှုများ လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယခုခေတ်တွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ထိုထက်နည်း၍ ပေးသင့်ပါသလော။ ခရစ်တော်ချမှတ်ထားသော မူမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ လှူဒါန်းသောအရာများသည် ကျွန်ုပ်တို့ခံစားရရှိထားသော အလင်းနှင့် အခွင့်ထူးများနှင့် အချိုးကျသင့်သည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။ “မည်သူ့ကို များစွာပေးထားသနည်း၊ ထိုသူထံမှ များစွာတောင်းလိမ့်မည်။” [လုကာ ၁၂:၄၈] ကယ်တင်ရှင်သည် တပည့်တော်များကို စေလွှတ်စဉ် “အခမဲ့ရကြသည်ဖြစ်၍ အခမဲ့ပေးကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [မဿဲ ၁၀:၈] ကျွန်ုပ်တို့၏ကောင်းချီးများနှင့် အခွင့်ထူးများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ—အထူးသဖြင့် ဘုန်းအသရေရှိသော ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့၌ ရှိနေသောအခါ—ကယ်တင်ခြင်းသတင်းစကားကို အခြားသူများထံ ဖြန့်ဝေရန် ပိုမိုများပြားသော လက်ဆောင်များဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ဖော်ပြသင့်သည်မဟုတ်ပါလော။ ဧဝံဂေလိတရား၏အမှုတော်သည် ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ ရှေးကာလတွင် လိုအပ်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ထောက်ပံ့မှုကို လိုအပ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများဆိုင်ရာ ဥပဒေသည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ စီးပွားရေးစနစ်အောက်တွင် ရှိခဲ့သည်ထက် ယခုအချိန်တွင် ပို၍ပင် အရေးတကြီး လိုအပ်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖြည့်တင်းရန် ခရစ်ယာန်မဆန်သော၊ မသန့်ရှင်းသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည့်အစား မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလျောက် လက်ဆောင်များဖြင့် ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ကို ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့ပေးကြမည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်တော်ထင်ရှားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်များစွာတို့သည် ခရစ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

တဲတော်တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သောငွေကြေးကို စုဆောင်းရန် မောရှေစီမံထားသော အစီအစဉ်သည် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့သည်။ မည်သည့်တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှုမျှ မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ ထိုခေတ်တွင် ဘုရားကျောင်းများသည် ယနေ့ခေတ်၌ မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသော မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ သူအသုံးမပြုခဲ့ပါ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတော်ကို မကျင်းပခဲ့ပါ။ လူတို့ကို ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ၊ ကခုန်ခြင်းများနှင့် အထွေထွေပျော်ရွှင်မှုများပြုလုပ်ရာ အခမ်းအနားများသို့လည်း မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်အတွက် တဲတော်တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သောငွေကြေးကို ရရှိစေရန် ထီဖောက်ခြင်းများ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အညစ်အကြေးနှင့်ဆိုင်သော မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှလည်း မပြုလုပ်ခဲ့ပါ။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား မိမိတို့၏လှူဖွယ်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ရမည်ဟု ထာဝရဘုရားက မောရှေကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ မိမိစိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဆန္ဒအလျောက် ပေးလှူသူတိုင်းထံမှ လက်ဆောင်များကို သူလက်ခံရမည်။ လှူဖွယ်ပစ္စည်းများသည် အလွန်အမင်း များပြားစွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မောရှေက လူတို့အား ထပ်မံမယူဆောင်လာကြရန် တားမြစ်ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမူကား အသုံးပြုနိုင်သည်ထက်ပင် ပို၍ လုံလောက်စွာ ရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို မိမိ၏ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်က သူတို့လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားသော ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ဧဝံဂေလိတရား ပျံ့နှံ့စေရန် ကိုယ်တော်စီမံပေးထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကို သစ္စာရှိသော ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် သက်သေပြသူတို့ထံ ပိုမိုကြီးမားသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုများကို ကိုယ်တော်အပ်နှံတော်မူမည်။ ထာဝရဘုရားက “ငါ့ကို ရိုသေသောသူတို့ကို ငါရိုသေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ [၁ ရှမွေလ ၂:၃၀] “ဘုရားသခင်သည် ရွှင်လန်းစွာ ပေးလှူသောသူကို နှစ်သက်တော်မူ၏”။ မိမိ၏လူတို့သည် ကျေးဇူးတင်သောစိတ်နှလုံးဖြင့် မိမိတို့၏လက်ဆောင်များနှင့် လှူဖွယ်ပစ္စည်းများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ “တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ မဖြစ်မနေ လုပ်ရသကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ” ယူဆောင်လာသောအခါ ကိုယ်တော်က ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်၏ကောင်းချီးသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိလိမ့်မည်။ “ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလုံးစုံကို ယူဆောင်လာကြလော့။ ငါ၏အိမ်တော်၌ စားစရာရှိစေရန် ဖြစ်၏။ ထိုအမှု၌ ငါ့ကို စမ်းသပ်ကြလော့ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်၍ သင်တို့လက်ခံရန် နေရာမလောက်အောင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို သွန်းလောင်းမည်မဟုတ်သည်ကို စမ်းသပ်ကြလော့။” [မာလခိ ၃:၁၀]