အခန်း ၃၄—သူလျှို ဆယ့်နှစ်ယောက်

 

အခန်း ၃၄—သူလျှို ဆယ့်နှစ်ယောက်

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း ၁၃ နှင့် ၁၄ ကို အခြေခံထားသည်။

ဟောရပ်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ဆယ့်တစ်ရက်အကြာတွင် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ကတေရှမြို့၊ ပါရန်တောအရပ်၌ စခန်းချကြသည်။ ထိုအရပ်သည် ကတိထားရာပြည်၏ နယ်စပ်များနှင့် မဝေးလှပေ။ ထိုနေရာတွင် လူတို့က တိုင်းပြည်အခြေအနေကို စုံစမ်းကြည့်ရှုရန် သူလျှိုများ စေလွှတ်သင့်ကြောင်း အဆိုပြုကြသည်။ မောရှေသည် ထိုအရေးကို ထာဝရဘုရားထံ တင်ပြခဲ့ရာ ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီး၊ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အမျိုးနွယ်အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးစီကို ရွေးချယ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း လူတို့ကို ရွေးချယ်ပြီး မောရှေက သူတို့အား တိုင်းပြည်သို့ သွား၍ တိုင်းပြည်၏အခြေအနေ၊ တည်နေရာနှင့် သဘာဝအရ အားသာချက်များကို ကြည့်ရှုရန်၊ ထိုပြည်၌ နေထိုင်သူတို့သည် အားကြီးသူများလော၊ အားနည်းသူများလော၊ လူနည်းလော၊ လူများလောဟူ၍ စူးစမ်းရန်၊ ထို့အပြင် မြေဆီလွှာ၏ သဘောသဘာဝနှင့် မြေထွက်ကုန်များ၏ ဖြစ်ထွန်းမှုကိုလည်း ကြည့်ရှုရန်၊ ထိုပြည်၏ အသီးအနှံအချို့ကို ယူဆောင်လာရန် မှာကြားခဲ့သည်။

သူတို့သည် သွားကြပြီး တောင်ဘက်နယ်စပ်မှ ဝင်ကာ မြောက်ဘက်အဆုံးတိုင်အောင် တစ်ပြည်လုံးကို စူးစမ်းလေ့လာကြသည်။ မျက်မှောက်မရှိဘဲ ရက်လေးဆယ်ကြာပြီးနောက် ပြန်လာကြသည်။ အစ္စရေးလူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များကို ထားရှိကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။ သူလျှိုများ ပြန်လာကြောင်းသတင်းကို အမျိုးနွယ်တစ်နွယ်မှ တစ်နွယ်သို့ သယ်ဆောင်သွားကြပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုကြသည်။ လူတို့သည် အန္တရာယ်များပြားသော မိမိတို့၏ ခက်ခဲသည့်တာဝန်မှ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာသော သတင်းပို့သူများကို တွေ့ဆုံရန် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။ သူလျှိုများသည် မြေဆီလွှာ၏ မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုကို ပြသသည့် အသီးအနှံနမူနာများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ စပျစ်သီးမှည့်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် လူနှစ်ယောက်ကြားတွင် သယ်ဆောင်ရလောက်အောင် ကြီးမားသော စပျစ်သီးအခိုင်တစ်ခိုင်ကို ယူလာကြသည်။ ထိုအရပ်တွင် ပေါများစွာပေါက်သော သင်္ဘောသဖန်းသီးများနှင့် သလဲသီးများကိုလည်း ယူလာကြသည်။

လူတို့သည် ဤမျှကောင်းမွန်သောပြည်ကို မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြပြီး၊ မောရှေထံ အစီရင်ခံချက်ကို တင်ပြသည့်အခါ စကားတစ်လုံးမျှ မလွတ်စေရန် အာရုံစူးစိုက်၍ နားထောင်ကြသည်။ “အကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ပြည်သို့ အကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ခဲ့ကြပါပြီ” ဟု သူလျှိုများက စတင်ပြောကြသည်။ “အမှန်ပင် ထိုပြည်သည် နို့နှင့်ပျားရည် စီးသောပြည်ဖြစ်ပါ၏။ ဤသည်ကား ထိုပြည်၏အသီးဖြစ်ပါ၏။” လူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အသံတော်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ နာခံပြီး ထိုပြည်ကို ချက်ချင်းတက်၍ ပိုင်ဆိုင်လိုကြသည်။ သို့သော် ထိုပြည်၏ အလှအပနှင့် မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုကို ဖော်ပြပြီးနောက် သူလျှိုနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးသည် အစ္စရေးလူတို့က ခါနာန်ကို အောင်နိုင်ရန် ကြိုးစားလျှင် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများနှင့် အန္တရာယ်များကို ချဲ့ကားပြောကြသည်။ သူတို့သည် ထိုပြည်၏ အရပ်ရပ်တွင် နေထိုင်သော အင်အားကြီးသော လူမျိုးများကို ရေတွက်ဖော်ပြပြီး မြို့များသည် တံတိုင်းခတ်ထားကာ အလွန်ကြီးမားကြောင်း၊ ထိုမြို့များတွင် နေထိုင်သူတို့သည် အားကြီးကြောင်း၊ ထိုသူတို့ကို အောင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အာနက်၏သားများဖြစ်သော ဧရာမလူများကို တွေ့ခဲ့ကြောင်းလည်း ပြောကြပြီး ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် စဉ်းစားခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

ယခု မြင်ကွင်းသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူလျှိုများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မယုံကြည်သောနှလုံးသားတို့၏ အတွေးအမြင်များကို ပြောဆိုကြသဖြင့် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရဲရင့်ခြင်းတို့သည် သူရဲဘောကြောင်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ စာတန်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေကြသည်။ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းသည် လူစုလူဝေးအပေါ် မှောင်မိုက်သောအရိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းစေပြီး ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုး၏အကျိုးအတွက် အကြိမ်ကြိမ် ထင်ရှားပြခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ လူတို့သည် စဉ်းစားရန် မစောင့်ကြတော့ပေ။ ဤနေရာအထိ သူတို့ကို ပို့ဆောင်ခဲ့သောအရှင်သည် ထိုပြည်ကိုလည်း အမှန်ပင် ပေးတော်မူမည်ဟု မစဉ်းစားကြပေ။ သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူများလက်မှ ဘုရားသခင်သည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် သူတို့ကို ကယ်နုတ်ခဲ့ပုံ၊ ပင်လယ်အလယ်တွင် လမ်းဖွင့်ပေးပြီး ဖာရောဘုရင်၏ လိုက်လံလာသော စစ်တပ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံတို့ကိုလည်း မအောက်မေ့ကြပေ။ သူတို့သည် အရေးကိစ္စထဲမှ ဘုရားသခင်ကို ဖယ်ထုတ်ထားပြီး မိမိတို့သည် လက်နက်အင်အားတစ်ခုတည်းပေါ်၌သာ မှီခိုရမည်ကဲ့သို့ ပြုမူကြသည်။

မယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကို ကန့်သတ်ထားကြပြီး ယခုတိုင်အောင် သူတို့ကို ဘေးကင်းစွာ လမ်းပြပေးခဲ့သော လက်တော်ကို မယုံကြည်ကြပေ။ ထို့နောက် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ဆန့်ကျင်၍ ယခင်က ညည်းညူခဲ့သည့် အမှားကို ထပ်မံကျူးလွန်ကြသည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ” ဟု သူတို့ပြောကြသည်။ “ဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့ အဲဂုတ္တုပြည်ကနေ တစ်လျှောက်လုံး ခရီးထွက်လာပြီး ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တဲ့ ပြည်ပဲ။” သူတို့သည် ခေါင်းဆောင်များက လူတို့ကို လှည့်စားပြီး အစ္စရေးအပေါ် ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ကြသည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။

လူတို့သည် စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် အားငယ်ခြင်း၌ အလွန်ဆိုးရွားစွာ ကျရောက်ကြသည်။ နာကျင်ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်သံသည် ရောထွေးနေသော အသံများ၏ မရှင်းမလင်း ညည်းညူသံနှင့် ရောနှော၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကာလက်သည် အခြေအနေကို နားလည်ပြီး ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကာကွယ်ရန် ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ကာ မိမိ၏ သစ္စာမရှိသော အဖော်များ၏ ဆိုးညစ်သော သြဇာကို တားဆီးရန် တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်သည်။ ခဏတာ လူတို့သည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကောင်းမွန်သောပြည်နှင့် ပတ်သက်၍ သူပြောသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရဲရင့်ခြင်းစကားများကို နားထောင်ကြသည်။ သူက အရင်ပြောခဲ့သော အရာများကို မငြင်းပယ်ပေ။ တံတိုင်းများသည် မြင့်မားပြီး ခါနာန်လူတို့သည် အားကြီးကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ထိုပြည်ကို အစ္စရေးအား ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ “ယခုချက်ချင်း တက်၍ ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြစို့” ဟု ကာလက်က တိုက်တွန်းသည်။ “အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုပြည်ကို အောင်နိုင်ကြပါ၏။”

သို့သော် ဆယ်ယောက်က သူ့ကို ဖြတ်၍ စကားပြောကာ အတားအဆီးများကို ယခင်ထက် ပိုမိုမှောင်မိုက်သော အရောင်များဖြင့် ပုံဖော်ကြသည်။ “ထိုလူတို့ကို တက်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ မတတ်နိုင်ကြပါ” ဟု သူတို့ကြေညာကြသည်။ “အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ထက် ပို၍အားကြီးကြ၏။ ... ထိုပြည်၌ ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့သော လူအပေါင်းတို့သည် အရပ်အမောင်းကြီးသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအရပ်၌ ဧရာမလူများ၊ ဧရာမလူတို့မှ ဆင်းသက်လာသော အာနက်၏သားများကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုသူတို့ရှေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့မျက်စိထဲတွင် ကျိုင်းကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့မျက်စိထဲတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။”

ထိုသူတို့သည် လမ်းမှားတစ်ခုကို စတင်လိုက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကာလက်နှင့် ယောရှု၊ မောရှေ၊ ဘုရားသခင်တို့ကိုပင် ခေါင်းမာစွာ ဆန့်ကျင်ကြသည်။ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းစီ လှမ်းလေလေ သူတို့သည် ပို၍ ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လာကြလေဖြစ်သည်။ ခါနာန်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို စိတ်ဓာတ်ကျစေရန် သူတို့ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ သူတို့၏ အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော သြဇာကို ထောက်ခံစေရန် အမှန်တရားကို ပုံပျက်အောင် ပြောဆိုကြသည်။ “ထိုပြည်သည် မိမိ၌ နေထိုင်သူတို့ကို ဝါးမျိုသောပြည် ဖြစ်၏” ဟု သူတို့ပြောကြသည်။ ဤသည်မှာ ဆိုးညစ်သော အစီရင်ခံချက်သာမက လိမ်လည်သော အစီရင်ခံချက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏စကားသည် မိမိနှင့်မိမိပင် ဆန့်ကျင်နေသည်။ သူလျှိုများက ထိုပြည်သည် မြေဩဇာကောင်းမွန်ပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း၊ လူတို့သည် ဧရာမအရပ်အမောင်းရှိကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ ရာသီဥတုသည် ကျန်းမာရေးကို ထိုမျှထိခိုက်စေပြီး ထိုပြည်သည် “နေထိုင်သူတို့ကို ဝါးမျိုသည်” ဟု ဆိုနိုင်လောက်အောင် မကျန်းမာပါက ထိုအရာအားလုံး ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လူတို့သည် မိမိတို့၏နှလုံးကို မယုံကြည်ခြင်းထံ အပ်နှံလိုက်သောအခါ စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားလိုက်ကြပြီး သူသည် သူတို့ကို မည်မျှအထိ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

“ထိုအခါ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့အသံကို မြှင့်၍ အော်ဟစ်ကြပြီး ထိုညတွင် လူတို့သည် ငိုကြွေးကြ၏။” ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ပွင့်လင်းသော ဆူပူပုန်ကန်မှုသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမူကား စာတန်သည် အပြည့်အဝ အုပ်စိုးနေပြီး လူတို့သည် အကြောင်းအကျိုးဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို ကျိန်ဆဲကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဆိုးညစ်သောစကားများကို နားထောင်တော်မူကြောင်း၊ မိုးတိမ်တိုင်အတွင်း ဖုံးကွယ်နေသော အရှင်၏ မျက်မှောက်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသပေါက်ကွဲမှုကို မြင်နေကြောင်း မေ့လျော့ကြသည်။ ခါးသီးစွာဖြင့် “အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ပင် သေခဲ့လျှင် ကောင်းမည်။ သို့မဟုတ် ဤတော၌ပင် သေခဲ့လျှင် ကောင်းမည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ခံစားချက်သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်လာသည်။ “ငါတို့၏ မယားများနှင့် သားသမီးများ လုယူခြင်းခံရစေရန် ဓားဖြင့်သတ်ခြင်းခံရဖို့ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကို ဤပြည်သို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်တော်မူသနည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားခြင်းက ပိုကောင်းသည် မဟုတ်လော” ဟု ပြောကြသည်။ ထို့နောက် အချင်းချင်း “ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ခန့်ထားကြစို့၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်ကြစို့” ဟု ပြောကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် မောရှေကိုသာမက ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကိုပင် လှည့်စားသည်ဟု စွပ်စွဲကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော ပြည်တစ်ပြည်ကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အတိုင်းအတာကျော်လွန်၍ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အားကြီးသောလက်တော်ဖြင့် ကယ်နုတ်ခြင်းခံခဲ့ရသော မိမိတို့၏ ဒုက္ခနှင့် ကျွန်ခံရာပြည်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကိုပင် ခန့်ထားကြသည်။

အရှက်ရခြင်းနှင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းဖြင့် “မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် အစ္စရေးအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့ရှေ့တွင် မြေပေါ်တွင် ပျပ်ဝပ်ကြ၏။” သူတို့၏ အလျင်စလို စိတ်ပြင်းပြသော ရည်ရွယ်ချက်မှ လူတို့ကို မည်သို့ ပြန်လှည့်စေရမည်ကို မသိကြပေ။ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သည် ဆူညံသံကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် အမျက်ဒေါသကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် မိမိတို့၏အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲကာ လူတို့အကြားသို့ ပြေးဝင်ကြပြီး သူတို့၏ ပြတ်သားကျယ်လောင်သော အသံများသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် ပုန်ကန်သော ဝမ်းနည်းခြင်းတို့၏ မုန်တိုင်းအသံအထက်တွင် ကြားရသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်သန်း၍ စူးစမ်းခဲ့သောပြည်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သောပြည်ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဤပြည်သို့ ငါတို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ငါတို့အား ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ နို့နှင့်ပျားရည် စီးသောပြည်ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားကိုသာ မပုန်ကန်ကြနှင့်။ ထိုပြည်သူတို့ကိုလည်း မကြောက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့စားစရာမုန့်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ကာကွယ်မှုသည် သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။”

ခါနာန်လူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်ဒုစရိုက် အတိုင်းအတာကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြပြီး ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ဆက်လက်သည်းခံတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်၏ ကာကွယ်မှုကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ သူတို့သည် အလွယ်တကူ လုယူခြင်းခံရမည့်သူများ ဖြစ်လာကြမည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်အားဖြင့် ထိုပြည်ကို အစ္စရေးတို့အတွက် အာမခံပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သစ္စာမရှိသော သူလျှိုများ၏ မှားယွင်းသော အစီရင်ခံချက်ကို လက်ခံလိုက်ကြပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့် ပရိသတ်တစ်ရပ်လုံး လှည့်စားခံလိုက်ရသည်။ သစ္စာဖောက်များသည် မိမိတို့၏အလုပ်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ လူနှစ်ယောက်သာ ဆိုးညစ်သော အစီရင်ခံချက်ကို ယူဆောင်လာပြီး ဆယ်ယောက်စလုံးက ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် သူတို့ကို အားပေးခဲ့ပါက၊ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဆယ်ယောက်ထက် လူနှစ်ယောက်၏ အကြံဉာဏ်ကို ပို၍ နှစ်သက်လက်ခံကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မှန်ကန်သောဘက်တွင် ရပ်တည်သူမှာ နှစ်ယောက်သာရှိပြီး ပုန်ကန်ခြင်းဘက်တွင် ဆယ်ယောက် ရှိနေကြသည်။

သစ္စာမရှိသော သူလျှိုများသည် ကာလက်နှင့် ယောရှုကို ကျယ်လောင်စွာ ရှုတ်ချကြပြီး သူတို့ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ရန် အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရူးသွပ်နေသော လူအုပ်သည် ထိုသစ္စာရှိသူများကို သတ်ရန် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုမည့် ကျောက်ခဲများကို ကောက်ယူကြသည်။ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်၍ ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာကြသောအခါ ရုတ်တရက် ကျောက်ခဲများသည် သူတို့လက်ထဲမှ ကျဆင်းသွားကြပြီး တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ရပ် ကျရောက်လာကာ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို တားဆီးရန် ကြားဝင်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်ဘုန်းတော်သည် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပစွာ တဲတော်ကို လင်းလက်စေသည်။ လူအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အချက်ပြမှုကို မြင်ကြသည်။ သူတို့ထက် ပို၍တန်ခိုးကြီးသောသူသည် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူပြီး မည်သူမျှ ဆက်လက်ခုခံဝံ့ခြင်းမရှိကြပေ။ ဆိုးညစ်သော အစီရင်ခံချက်ကို ယူဆောင်လာသော သူလျှိုများသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကိုယ်ကိုကိုင်း၍ အသံကိုလျှော့ကာ မိမိတို့၏ တဲများသို့ သွားကြသည်။

ထိုအခါ မောရှေသည် ထ၍ တဲတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ ထာဝရဘုရားက သူ့အား “ငါသည် သူတို့ကို ကပ်ရောဂါဖြင့် ဒဏ်ခတ်၍ အမွေမပေးဘဲ ပယ်ရှားမည်။ သင့်ကို သူတို့ထက် ကြီးမြတ်သော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သို့သော် မောရှေသည် မိမိလူတို့အတွက် ထပ်မံတောင်းပန်သည်။ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ပို၍တန်ခိုးကြီးသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်လာရန်ကို သူသဘောမတူနိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံ၍ သူက “ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ‘ထာဝရဘုရားသည် အမျက်ထွက်ရန် နှေးကွေးတော်မူ၍ ကရုဏာတော်ကြီးမားတော်မူ၏’ ဟူသည့်အတိုင်း အကျွန်ုပ်၏သခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ကြီးမြတ်ပါစေသော။ ... ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော် ကြီးမားခြင်းနှင့်အညီ ဤလူတို့၏ အပြစ်ဒုစရိုက်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါရန် တောင်းပန်ပါ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ယခုတိုင်အောင် ဤလူတို့ကို ကိုယ်တော်ခွင့်လွှတ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဟု ဆိုသည်။

ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးတို့ကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကယ်တင်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် သူရဲဘောကြောင်ခြင်းကြောင့် သူတို့၏ ရန်သူများကို အောင်နိုင်အောင် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို ထင်ရှားစွာ မပြနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် အန္တရာယ်ကင်းစေရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းအဖြစ် ပင်လယ်နီဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရန် သူတို့ကို အမိန့်ပေးတော်မူသည်။

လူတို့သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်မှု၌ “ဤတောထဲမှာပဲ ငါတို့သေခဲ့ရင် ကောင်းမယ်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ထိုဆုတောင်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတော့မည်။ ထာဝရဘုရားက “သင်တို့သည် ငါ့နားထဲတွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သင်တို့အား ငါပြုမည်။ သင်တို့၏ အလောင်းများသည် ဤတော၌ လဲကျကြလိမ့်မည်။ အသက်နှစ်ဆယ်နှင့် အထက်ရှိသူတို့မှ သင်တို့၏ စုစုပေါင်းအရေအတွက်အတိုင်း ရေတွက်ခံရသူ အပေါင်းတို့သည် ထိုသို့ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ... သို့သော် သင်တို့လုယူခြင်းခံရမည်ဟု သင်တို့ပြောခဲ့သော သင်တို့၏သူငယ်များကို ငါသည် ထိုပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်မည်။ သူတို့သည် သင်တို့မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ထိုပြည်ကို သိကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကာလက်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း “ငါ၏ကျွန် ကာလက်သည် အခြားသောစိတ်ရှိ၍ ငါ့နောက်သို့ အပြည့်အဝ လိုက်လျှောက်သောကြောင့် သူသွားခဲ့သောပြည်သို့ ငါခေါ်ဆောင်မည်။ သူ၏အမျိုးအနွယ်သည် ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သူလျှိုများသည် ခရီးသွားရာတွင် ရက်လေးဆယ်ကြာခဲ့သကဲ့သို့ အစ္စရေးတပ်များသည် တော၌ နှစ်လေးဆယ် လှည့်လည်ရမည်ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အသိပေးသောအခါ သူတို့၏ အမျက်ဒေါသသည် ဝမ်းနည်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိမိတို့၏ အပြစ်ဒဏ်သည် တရားမျှတကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ သစ္စာမရှိသော သူလျှိုဆယ်ယောက်သည် ဘုရားသခင်၏ ဒဏ်ခတ်ခြင်းဖြင့် အားလုံးသော အစ္စရေးတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် သေဆုံးကြပြီး သူတို့၏ကံကြမ္မာ၌ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အဆုံးသတ်ကို ဖတ်ရှုကြသည်။

ယခု သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိသော အပြုအမူအတွက် အမှန်တကယ် နောင်တရသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် မိမိတို့၏ ကျေးဇူးကန်းခြင်းနှင့် မနာခံခြင်းကို ခံစားသိမြင်၍ ဝမ်းနည်းခြင်းထက် မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်၏ အကျိုးဆက်ကြောင့် ပို၍ဝမ်းနည်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ အမိန့်ကို မပြောင်းလဲကြောင်း သိလာသောအခါ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒသည် တစ်ဖန်ပေါ်ပေါက်လာပြီး တောသို့ ပြန်မသွားဟု ကြေညာကြသည်။ ရန်သူတို့၏ပြည်မှ ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ အပြင်ပန်းနာခံမှုကို စမ်းသပ်ပြီး ထိုနာခံမှုသည် အမှန်တကယ်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြတော်မူသည်။ မိမိတို့၏ အလျင်စလို ခံစားချက်များကို အုပ်စိုးခွင့်ပေးခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို နာခံရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော သူလျှိုများကို သတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းတို့၌ မိမိတို့ အလွန်အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ သို့သော် မိမိတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုအမှား၏ အကျိုးဆက်များသည် မိမိတို့အတွက် ဆိုးရွားမည်ကို သိရှိရသောကြောင့်သာ ထိတ်လန့်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် မပြောင်းလဲကြပေ။ အလားတူ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်စေရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ လိုအပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် မောရှေက သူတို့အား တောသို့ ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ထိုအကြောင်းပြချက်ကို တွေ့ရှိကြသည်။

အစ္စရေးတို့သည် နှစ်လေးဆယ်အတွင်း ခါနာန်သို့ မဝင်ရဟူသော အမိန့်သည် မောရှေနှင့် အာရုန်၊ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့အတွက် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံပုံကို စောဒကတက်ခဲ့ကြသူများနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသူများသည် မိမိတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ကောင်းချီးများကို မိမိတို့ထံမှ ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ အလွန်ငိုကြွေး၍ ဝမ်းနည်းကြသည်။ သူတို့သည် ဘာမျှမဖြစ်သည့်အရာများအတွက် စောဒကတက်ခဲ့ကြပြီး ယခု ဘုရားသခင်က သူတို့ငိုကြွေးရန် အကြောင်းပေးတော်မူသည်။ သူတို့၏အပြစ်ကို သစ္စာရှိစွာ သူတို့ရှေ့တွင် တင်ပြသောအချိန်၌ အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းခဲ့ကြပါက ဤအမိန့်ကို ထုတ်ပြန်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းသည် နောင်တမဟုတ်သဖြင့် မိမိတို့၏အပြစ်ဒဏ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ညကို ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးကြသော်လည်း မနက်ရောက်သောအခါ မျှော်လင့်ချက်တစ်ရပ် ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ သူရဲဘောကြောင်မှုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့အား တက်၍ ပြည်ကို သိမ်းယူရန် အမိန့်ပေးသောအခါ သူတို့ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ယခု ကိုယ်တော်က ဆုတ်ခွာရန် ညွှန်ကြားသောအခါလည်း ထိုနည်းတူ ပုန်ကန်ကြသည်။ သူတို့သည် ပြည်ကို အတင်းသိမ်းယူ၍ ပိုင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏လုပ်ဆောင်မှုကို လက်ခံပြီး သူတို့အပေါ် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲတော်မူမည် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိသတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် ထိုပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်ထူးနှင့် တာဝန်ကို သူတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ တမင်တကာ လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အစ္စရေးတို့ ခါနာန်သို့ မဝင်နိုင်ရန် တားဆီးခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခု ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်၍၊ ဘုရားသခင်က ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုစဉ်က ငြင်းဆန်ခဲ့သော အရာကိုပင် ပြုလုပ်ရန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကြီးမားသော လှည့်ဖြားသူသည် သူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် ပုန်ကန်စေခြင်းအားဖြင့် အောင်ပွဲရရှိခဲ့သည်။ ခါနာန်ကို ပိုင်ဆိုင်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ရန် တန်ခိုးရှိတော်မူသည်ကို သူတို့မယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ဘုရားသခင်၏အကူအညီမပါဘဲ မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် ထိုအလုပ်ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဟု မိမိတို့ကိုယ်ကို အားကိုးကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားကြပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်မှာတော်မူသမျှအတိုင်း တက်၍ တိုက်ခိုက်ကြမည်” ဟု သူတို့အော်ဟစ်ကြသည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁:၄၁။ သူတို့သည် အပြစ်ကျူးလွန်မှုကြောင့် အလွန်မျက်စိကန်းသွားကြပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား “တက်၍ တိုက်ခိုက်ကြ” ဟု တစ်ခါမျှ အမိန့်မပေးခဲ့ပေ။ စစ်တိုက်ခြင်းဖြင့် သူတို့ပြည်ကို သိမ်းယူရန်သည် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏အမိန့်များကို တိတိကျကျ နာခံခြင်းအားဖြင့်သာ သိမ်းယူရန် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏နှလုံးသားများ မပြောင်းလဲသေးသော်လည်း သူလျှိုများ၏ အစီရင်ခံချက်ကို ကြားပြီးနောက် လူတို့သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်မှု၏ အပြစ်ရှိခြင်းနှင့် မိုက်မဲခြင်းကို ဝန်ခံလာကြသည်။ ယခု မိမိတို့ အလျင်စလို ပစ်ပယ်လိုက်သော ကောင်းချီး၏ တန်ဖိုးကို မြင်လာကြသည်။ ခါနာန်မှ သူတို့ကို ဖယ်ထုတ်ထားခြင်းမှာ မိမိတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ပြုခဲ့ကြပြီ” ဟု ပြောကြပြီး အပြစ်သည် မိမိတို့ထံ၌သာ ရှိကြောင်း ဝန်ခံကြသည်။ မိမိတို့အား ကတိတော်များ မပြည့်စုံစေခဲ့ဟု ဆိုးညစ်စွာ စွပ်စွဲခဲ့သော ဘုရားသခင်၌ အပြစ်မရှိကြောင်း ဝန်ခံကြသည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံခြင်းသည် စစ်မှန်သော နောင်တမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူတို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူရာ၌ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို ထောက်ခံပေးရန် အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား မိမိ၏ တရားမျှတမှုကို ဝန်ခံစေခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏နာမတော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေရန် အလားတူနည်းလမ်းဖြင့် ယနေ့တိုင် လုပ်ဆောင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ကို ချစ်သည်ဟု အမည်ခံသူများက ကိုယ်တော်၏ အုပ်ချုပ်စောင့်ရှောက်မှုကို စောဒကတက်ကြပြီး ကတိတော်များကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းကို အလျော့ပေး၍ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖျက်ဆီးရန် ဆိုးညစ်သော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ပူးပေါင်းကြသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် အခြေအနေများကို မကြာခဏ ထိန်းချုပ်လွှမ်းမိုးတော်မူသဖြင့် ထိုသူတို့သည် စစ်မှန်သောနောင်တ မရှိသော်လည်း မိမိတို့၏အပြစ်ကို ယုံကြည်စွာသိမြင်လာပြီး မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်၏ ဆိုးညစ်မှုနှင့် သူတို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူရာ၌ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ဝန်ခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် အမှောင်၏အမှုများကို ထင်ရှားစေရန် ဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားများကို အလုပ်လုပ်စေတော်မူသည်။ ဆိုးညစ်သောလမ်းစဉ်သို့ တွန်းပို့ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်သည် အခြေခံအားဖြင့် မပြောင်းလဲသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်အသရေကို ကာကွယ်ပေးပြီး ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် မှားယွင်းစွာ ပုံဖော်ခံခဲ့ရသော ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိစွာ အပြစ်ဖော်ပြသူများကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြသည့် ဝန်ခံချက်များကို ပြုလုပ်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒေါသကို နောက်ဆုံးတွင် သွန်းလောင်းတော်မူမည့်အချိန်၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသူ တစ်သောင်းနှင့်အတူ ကြွလာ၍ လူအပေါင်းတို့ကို တရားစီရင်ရန်” ကြွလာသောအခါ “မတရားသောသူတို့သည် မတရားသောအမှုအလုံးစုံတို့ကို ပြုခဲ့ကြသည်” ဟူသည်ကိုလည်း သူတို့အား ယုံကြည်စေတော်မူလိမ့်မည်။ ယုဒ ၁၄၊ ၁၅။ အပြစ်သားတိုင်းသည် မိမိခံရမည့် အပြစ်ဒဏ်၏ တရားမျှတမှုကို မြင်ပြီး ဝန်ခံရမည်။

ဘုရားသခင်၏ အမိန့်အာဏာကို မည်သို့ပင် သတ်မှတ်ထားစေကာမူ အစ္စရေးတို့သည် ခါနာန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် စစ်လက်နက်များကို တပ်ဆင်ပြီး မိမိတို့အမြင်၌ တိုက်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဝမ်းနည်းနေသော ကျွန်များ၏ အမြင်၌ သူတို့သည် အလွန်ချို့တဲ့နေကြသည်။ နှစ်လေးဆယ်နီးပါးကြာပြီးနောက် ထာဝရဘုရားက အစ္စရေးတို့အား တက်၍ ယေရိခေါမြို့ကို သိမ်းယူရန် ညွှန်ကြားသောအခါ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ သွားမည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ပါရှိသော သေတ္တာကို သူတို့၏ တပ်ရှေ့တွင် သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ ကိုယ်တော်ခန့်ထားသော ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ညွှန်ကြားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့ထံ အန္တရာယ်မကျရောက်နိုင်ပေ။ သို့သော် ယခုတွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်နှင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ လေးနက်သော တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ သေတ္တာတော်မပါ၊ မောရှေမပါဘဲ ရန်သူတို့၏ တပ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်သွားကြသည်။

တံပိုးမှုတ်၍ အချက်ပေးသံထွက်လာပြီး မောရှေသည် သူတို့နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ကာ “သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် ယခု ဖောက်ဖျက်ကြသနည်း။ သို့သော် ထိုအမှုသည် အောင်မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်။ မတက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အထဲ၌ မရှိတော်မူသောကြောင့် ရန်သူတို့ရှေ့တွင် သင်တို့ ဒဏ်ခတ်ခြင်းမခံရစေရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အာမလက်လူနှင့် ခါနာန်လူတို့သည် သင်တို့ရှေ့၌ ရှိကြပြီး သင်တို့သည် ဓားဖြင့် ကျဆုံးကြလိမ့်မည်” ဟု သတိပေးသည်။

ခါနာန်လူတို့သည် ဤလူမျိုးကို ကာကွယ်နေသည်ဟု ထင်ရသော အံ့ဖွယ်တန်ခိုးနှင့် သူတို့အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများအကြောင်း ကြားသိခဲ့ကြသည်။ ယခု ကျူးကျော်လာသူများကို ပြန်လည်တားဆီးရန် အင်အားကြီးသော တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းကြသည်။ တိုက်ခိုက်လာသော တပ်တွင် ခေါင်းဆောင်မရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား အောင်ပွဲပေးရန် ဆုတောင်းခြင်းလည်း မပြုလုပ်ကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထွက်ခွာကြသည်။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှု မရှိသော်လည်း လက်နက်ကိုင်လူအများအပြား ဖြစ်ကြပြီး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းအားဖြင့် မည်သည့် ခုခံမှုကိုမဆို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ ယခင်က သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မဝံ့ခဲ့သော ရန်သူကို မာန်မာနဖြင့် စိန်ခေါ်ကြသည်။

ခါနာန်လူတို့သည် ခက်ခဲသောလမ်းကြောင်းများနှင့် မတ်စောက်၍ အန္တရာယ်ရှိသော တောင်တက်လမ်းများမှသာ ရောက်နိုင်သော ကျောက်တောင်ကုန်းပြင်ပေါ်တွင် နေရာယူထားကြသည်။ ဟေဗြဲလူတို့၏ များပြားလှသော အရေအတွက်သည် သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကိုသာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်စေမည်။ သူတို့သည် အပေါ်ဘက်ရှိ ရန်သူတို့၏ သေစေနိုင်သော လက်နက်များကို ခံနေရင်း တောင်လမ်းများအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်ကြသည်။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးများသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ လှိမ့်ကျလာပြီး သူတို့သွားရာလမ်းကို သေဆုံးသူတို့၏ သွေးဖြင့် အမှတ်အသားပြုကြသည်။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်နိုင်သူများသည် တက်လာရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်တွန်းလှန်ခံရကာ အလွန်များပြားသော ဆုံးရှုံးမှုများဖြင့် ပြန်လည်မောင်းထုတ်ခံရသည်။ လူသတ်ကွင်းသည် သေဆုံးသူတို့၏ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အစ္စရေးတပ်သည် လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ထိုပုန်ကန်သော ကြိုးပမ်းမှု၏ ရလဒ်မှာ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နာခံရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်လာကြပြီး ကျန်ရစ်သူများသည် “ပြန်လာ၍ ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ငိုကြွေးကြ၏” သို့သော် “ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏အသံကို နားမထောင်တော်မူ”။ တရားဟောရာကျမ်း ၁:၄၅။ သူတို့၏ ထင်ရှားသောအောင်ပွဲကြောင့် ယခင်က ထိုအင်အားကြီးသော တပ်ကြီး ချဉ်းကပ်လာမည်ကို တုန်လှုပ်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့သော အစ္စရေးတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့ကို ခုခံရန် ယုံကြည်မှု ရရှိလာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အတွက် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကြားခဲ့သမျှ အစီရင်ခံချက်များကို ယခု မမှန်ကန်ဟု ယူဆကြပြီး ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်းမရှိဟု ခံစားကြသည်။ အစ္စရေးတို့၏ ပထမဆုံး ရှုံးနိမ့်မှုသည် ခါနာန်လူတို့ကို ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစေခြင်းအားဖြင့် သိမ်းပိုက်မှု၏ အခက်အခဲများကို အလွန်တိုးပွားစေခဲ့သည်။ အစ္စရေးတို့အတွက် အောင်ပွဲရနေသော ရန်သူများရှေ့မှ ဆုတ်ခွာ၍ တောသို့ ပြန်ဝင်သွားရန်မှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ မကျန်တော့ပေ။ ထိုနေရာ၌ မျိုးဆက်တစ်ဆက်လုံး၏ သင်္ချိုင်းဖြစ်ရမည်ကို သူတို့သိရှိကြသည်။