အခန်း ၃၃—ဆိုင်းနိုင်းမှ ကာဒေရှ်အထိ

 

အခန်း ၃၃—ဆိုင်းနိုင်းမှ ကာဒေရှ်အထိ

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ဣသရေလလူတို့ ဆိုင်းနိုင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် တဲတော်တည်ဆောက်ခြင်းကို ချက်ချင်းမစတင်ခဲ့ကြပါ။ ထွက်မြောက်ရာမှစ၍ ဒုတိယနှစ်အစတွင်မှ သန့်ရှင်းသောအဆောက်အအုံကို ပထမဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို အပ်နှံခြင်း၊ ပသခါပွဲကျင်းပခြင်း၊ လူတို့ကို ရေတွက်ခြင်းနှင့် သူတို့၏ အရပ်ဘက်နှင့် ဘာသာရေးစနစ်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစီအစဉ်အမျိုးမျိုးကို ပြီးစီးအောင်ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသဖြင့် ဆိုင်းနိုင်းတောင်တွင် စခန်းချနေထိုင်ခဲ့ရသောကာလမှာ တစ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုသည် ပိုမိုတိကျသောပုံစံကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ လူမျိုးတော်ကို အုပ်ချုပ်ရန် ဥပဒေများကို ပေးအပ်ခဲ့ကာ၊ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် ပိုမိုထိရောက်သော အဖွဲ့အစည်းကိုလည်း ဖွဲ့စည်းပြီးစီးခဲ့သည်။

ဣသရေလ၏ အုပ်ချုပ်မှုစနစ်သည် အလွန်ပြည့်စုံပြီး ရိုးရှင်းမှုနှင့်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော စနစ်တကျဖွဲ့စည်းမှုဖြင့် ထင်ရှားသည်။ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသမျှအရာတို့၏ ပြည့်စုံမှုနှင့် စီစဉ်ထားပုံတွင် ထင်ရှားစွာတွေ့ရသော အစီအစဉ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်တွင်လည်း ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဏာနှင့် အုပ်ချုပ်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ဣသရေလ၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ မြင်တွေ့ရသော ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်ကာ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ဖြင့် ဥပဒေများကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးအနွယ်ခေါင်းဆောင်များထဲမှ အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်ပါသော ကောင်စီတစ်ရပ်ကို ရွေးချယ်၍ လူမျိုးတော်၏ အထွေထွေရေးရာများတွင် မောရှေကို ကူညီစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ရှိလာပြီး၊ သူတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ထာဝရဘုရားထံ တိုင်ပင်မေးမြန်းကြသည်။ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် မင်းများသည် အမျိုးအနွယ်များကို အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ထိုသူတို့အောက်တွင် “လူတစ်ထောင်စီအပေါ် အုပ်ချုပ်သူများ၊ လူတစ်ရာစီအပေါ် အုပ်ချုပ်သူများ၊ လူငါးဆယ်စီအပေါ် အုပ်ချုပ်သူများ၊ လူဆယ်ယောက်စီအပေါ် အုပ်ချုပ်သူများ” ရှိပြီး နောက်ဆုံးတွင် အထူးတာဝန်များအတွက် ခန့်ထားနိုင်သော အရာရှိများ ရှိကြသည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁:၁၅။

ဟေဗြဲလူတို့၏ စခန်းကို အတိအကျ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းကို အပိုင်းကြီး သုံးပိုင်းခွဲထားပြီး အပိုင်းတိုင်းတွင် စခန်းချရန် သတ်မှတ်ထားသော နေရာရှိသည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် မမြင်ရသော ဘုရင်၏ ကျိန်းဝပ်ရာ တဲတော်ရှိသည်။ ထိုတဲတော်ပတ်လည်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများ စခန်းချကြသည်။ ထိုအပြင်ဘက်တွင် ကျန်အမျိုးအနွယ်အားလုံး စခန်းချကြသည်။

တဲတော်နှင့် သက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စခန်းအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ခရီးသွားရာတွင်ဖြစ်စေ စောင့်ရှောက်ရန်တာဝန်ကို လေဝိအမျိုးသားများအား အပ်နှင်းထားသည်။ စခန်းသည် ရွေ့လျားသောအခါ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောတဲကို ဖြုတ်ရမည်။ ရပ်နားရာနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည်။ အခြားအမျိုးအနွယ်မှ မည်သူမျှ ထိုအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့်မရှိဘဲ ချဉ်းကပ်ပါက သေဒဏ်ခံရမည်။ လေဝိအမျိုးသားများကို လေဝိ၏သားသုံးယောက်မှ ဆင်းသက်လာသူများအဖြစ် အုပ်စုသုံးစုခွဲထားပြီး အုပ်စုတစ်စုစီအတွက် သီးခြားနေရာနှင့် အလုပ်တာဝန်ကို သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ တဲတော်၏ ရှေ့ဘက်၊ တဲတော်နှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ တဲများရှိသည်။ တောင်ဘက်တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာနှင့် အခြားပရိဘောဂများကို စောင့်ရှောက်ရန်တာဝန်ရှိသော ကောဟတ်အမျိုးသားများ ရှိသည်။ မြောက်ဘက်တွင် တိုင်များ၊ အောက်ခံခုံများ၊ ပျဉ်ပြားများနှင့် အခြားအရာများကို တာဝန်ယူထားသော မေရရိအမျိုးသားများ ရှိသည်။ နောက်ဘက်တွင် ကန့်လန့်ကာများနှင့် ချိတ်ဆွဲထားသော အထည်များကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်အပ်နှင်းထားသော ဂေရရှုန်အမျိုးသားများ ရှိသည်။

အမျိုးအနွယ်တစ်ခုစီ၏ နေရာကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့၏ အလံတော်အောက်တွင် မိမိတို့၏ အမျိုးအနွယ်နှင့်အတူ ချီတက်ရမည်၊ စခန်းချရမည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့တွင် လူတိုင်းသည် မိမိတို့အဘ၏အိမ်ထောင်စု၏ အမှတ်အသားနှင့်အတူ မိမိတို့၏အလံတော်အောက်၌ တဲထိုးရမည်။ အစည်းအဝေးတဲတော်ပတ်လည်တွင် အကွာအဝေးဖြင့် တဲထိုးရမည်။” “သူတို့စခန်းချသကဲ့သို့ပင် ချီတက်ရမည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏အလံတော်အလိုက် မိမိတို့၏နေရာတွင် ရှိရမည်။” တောလည်ရာကျမ်း ၂:၂၊ ၁၇။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ရောနှောလူစုသည် အမျိုးအနွယ်များနှင့်အတူ တစ်နေရာတည်းတွင် နေထိုင်ခွင့်မရဘဲ စခန်း၏ အပြင်ဘက်အစွန်အဖျားတွင် နေထိုင်ရမည်။ ထိုသူတို့၏ အမျိုးအနွယ်များသည် တတိယမျိုးဆက်မတိုင်မီ လူစုအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်မရကြ။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၇၊ ၈။

စခန်းနှင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက်တွင် အလွန်တိကျသော သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုနှင့် တင်းကျပ်သော စနစ်တကျရှိမှုကို တောင်းဆိုထားသည်။ ကျန်းမာရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကိုလည်း အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို မသန့်ရှင်းသူတိုင်း စခန်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်မရှိ။ ဤအစီအမံများသည် ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးအကြား ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် ဣသရေလလူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်၏ အထံတော်ကို ခံစားနိုင်ရန် ပြည့်စုံသော စနစ်တကျရှိမှုနှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန်လည်း လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ကယ်တင်ရန်နှင့် သင်၏ရန်သူတို့ကို သင့်ရှေ့၌ အပ်နှံရန် သင်၏စခန်းအလယ်၌ လှည့်လည်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သင်၏စခန်းသည် သန့်ရှင်းရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဣသရေလတို့၏ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် “ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် သူတို့ရှေ့၌ သွား၍ သူတို့အတွက် နားနေရာကို ရှာဖွေပေးသည်။” တောလည်ရာကျမ်း ၁၀:၃၃။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဥပဒေတော်ကို ထည့်ထားသော သန့်ရှင်းသေတ္တာကို ကောဟတ်၏သားများက ထမ်းဆောင်၍ အရှေ့တပ်ကို ဦးဆောင်ရမည်။ ထိုသေတ္တာရှေ့တွင် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ သွားကြပြီး ငွေတံပိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များက အနီးတွင် နေရာယူကြသည်။ ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မောရှေထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံပြီး တံပိုးများဖြင့် လူတို့အား ဆက်သွယ်ပေးကြသည်။ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုစီ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် တံပိုးများက ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည့် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များ ပေးရန် တာဝန်ရှိကြသည်။ ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန် ပျက်ကွက်သူတိုင်းသည် သေဒဏ်ခံရသည်။

ဘုရားသခင်သည် စနစ်တကျရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်သက်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ပြည့်စုံစွာ စနစ်တကျရှိသည်။ ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် လက်အောက်ခံခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော စည်းကမ်းရှိမှုတို့သည် ထင်ရှားသည်။ အောင်မြင်မှုသည် စနစ်တကျရှိမှုနှင့် ညီညွတ်စွာ လုပ်ဆောင်မှုရှိမှသာ ရရှိနိုင်သည်။ ဣသရေလခေတ်ကဲ့သို့ပင် ယနေ့ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင်လည်း ဘုရားသခင်သည် စနစ်တကျရှိမှုနှင့် အစီအစဉ်ကို တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်အတွက် အလုပ်လုပ်သူအားလုံးသည် ပေါ့ဆ၍ မစီမံမထားဘဲ လုပ်ဆောင်ရမည့်ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ အသိဉာဏ်ရှိစွာ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရမည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အတည်ပြုခြင်းတံဆိပ်ကို ထိုအမှုအပေါ် တင်နိုင်ရန် အမှုတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တိကျမှုရှိစွာ ဆောင်ရွက်စေလိုတော်မူသည်။

ဣသရေလတို့၏ ခရီးစဉ်အားလုံးတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ သူတို့စခန်းချရမည့်နေရာကို မိုးတိမ်တိုင် ဆင်းသက်လာခြင်းဖြင့် ပြသတော်မူသည်။ သူတို့ စခန်းချနေသရွေ့ မိုးတိမ်သည် တဲတော်အပေါ်၌ နားနေသည်။ ခရီးဆက်ရမည့်အချိန်တွင် မိုးတိမ်သည် သန့်ရှင်းသောတဲတော်အထက်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။ ရပ်နားခြင်းနှင့် ထွက်ခွာခြင်းနှစ်မျိုးစလုံးတွင် အလေးအနက်ထားသော ဆုတောင်းခေါ်ဆိုမှု ရှိသည်။ “ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် ရှေ့သို့ ထွက်ခွာသောအခါ မောရှေက ‘အို ထာဝရဘုရား၊ ထတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ရန်သူတို့သည် ကွဲပြားကြပါစေ။ ကိုယ်တော်ကို မုန်းသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြပါစေ’ ဟု ဆို၏။ ထိုသေတ္တာသည် ရပ်နားသောအခါ ‘အို ထာဝရဘုရား၊ ဣသရေလအမျိုးသား အထောင်အသောင်းတို့ထံသို့ ပြန်လာတော်မူပါ’ ဟု ဆို၏။” တောလည်ရာကျမ်း ၁၀:၃၅၊ ၃၆။

ဆိုင်းနိုင်းနှင့် ခါနာန်နယ်စပ်ရှိ ကာဒေရှ်အကြား ခရီးသည် ဆယ့်တစ်ရက်မျှသာ ကြာသည်။ ထိုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် မိုးတိမ်က ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် အချက်ပြသောအခါ ဣသရေလတပ်များသည် မကြာမီ ထိုကောင်းမြတ်သောပြည်သို့ ဝင်ရောက်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခရီးပြန်စကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ရာတွင် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။ ယခု သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား မိမိတို့၏ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံရန် တရားဝင်ပဋိညာဉ်ပြုထားကြပြီး အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ ရွေးချယ်တော်မူသောလူမျိုးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသဖြင့် မည်သည့်ကောင်းချီးများကို မျှော်လင့်နိုင်ကြမည်နည်း။

သို့သော် လူများစွာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စခန်းချနေခဲ့သော ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန်ပင် မလိုလားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနေရာကို မိမိတို့၏အိမ်ဟုပင် သဘောထားလာကြသည်။ ထိုကျောက်သားနံရံကြီးများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် အခြားလူမျိုးများအားလုံးနှင့် ကွဲကွာစေ၍ မိမိလူမျိုးတော်ကို စုဝေးစေပြီး သန့်ရှင်းသောဥပဒေတော်ကို ထပ်မံပေးအပ်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် မြင့်မားပြီး အိုမင်းသော တောင်ထိပ်များနှင့် သစ်ပင်မရှိသော တောင်ကြောများပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထင်ရှားပြသတော်မူခဲ့သည့် သန့်ရှင်းသောတောင်ကို ကြည့်ရှုရခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ အထံတော်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသဖြင့် မဆင်မခြင်စွာ သို့မဟုတ် ဝမ်းမြောက်စွာပင် ထားခဲ့ရန် မသင့်တော်လောက်အောင် သန့်ရှင်းသည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် တံပိုးမှုတ်သူများ၏ အချက်ပြမှုကို ရရှိသောအခါ စခန်းတစ်ခုလုံးသည် ရှေ့သို့ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ တဲတော်ကို အလယ်တွင် ထမ်းဆောင်သွားပြီး အမျိုးအနွယ်တစ်ခုစီသည် မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ထားသောနေရာ၌ မိမိတို့၏ အလံတော်အောက်တွင် ချီတက်ကြသည်။ မိုးတိမ်သည် မည်သည့်ဦးတည်ရာသို့ ဦးဆောင်မည်ကို သိလိုသဖြင့် လူတိုင်းက စိုးရိမ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မိုးတိမ်သည် အရှေ့ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားရာ ထိုဘက်တွင် တောင်ထုကြီးများသာ အစုအဝေးဖြစ်နေပြီး မည်းမှောင်ကာ ခြောက်သွေ့တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် သံသယစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူတို့ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းသည် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းသည် ကျောက်ခဲများပြည့်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် အသီးအနှံမရှိသော တောကန္တာရများကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူတို့ပတ်လည်တွင် ကြီးမားသော တောကန္တာရကြီးသာ ရှိသည်—“တောကန္တာရများနှင့် တွင်းများရှိသောပြည်၊” “မိုးခေါင်၍ သေခြင်းအရိပ်ရှိသောပြည်၊” “မည်သူမျှ ဖြတ်သန်းမသွားသော၊ မည်သူမျှ မနေထိုင်သောပြည်” ဖြစ်သည်။ ယေရမိ ၂:၆။ အနီးအဝေးရှိ ကျောက်ဆောင်ချိုင့်ဝှမ်းများသည် လူ၊ မိန်းမ၊ ကလေးများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လှည်းများ၊ သိုးစုနှင့် နွားစုရှည်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ခရီးသည် မဖြစ်မနေ နှေးကွေး၍ ပင်ပန်းခက်ခဲရသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စခန်းချနေပြီးနောက် လူအများသည် ထိုလမ်းခရီး၏ အန္တရာယ်များနှင့် အခက်အခဲများကို ခံနိုင်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်ကြသေးပါ။

ခရီးသုံးရက်သွားပြီးနောက် ပွင့်လင်းစွာ မကျေနပ်ချက်များကို ကြားလာရသည်။ ထိုမကျေနပ်မှုများသည် ရောနှောလူစုထဲမှ စတင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသူများအနက် အများအပြားသည် ဣသရေလတို့နှင့် အပြည့်အဝ မစည်းလုံးကြဘဲ အပြစ်တင်ရန် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာကို အမြဲရှာဖွေနေကြသည်။ မကျေနပ်သူများသည် ချီတက်သွားသော ဦးတည်ရာကို မနှစ်သက်ကြဘဲ မောရှေက သူတို့ကို ဦးဆောင်သည့်ပုံစံကို အမြဲအပြစ်တင်နေကြသည်။ မောရှေသည်လည်း သူတို့နည်းတူ ဦးဆောင်သော မိုးတိမ်နောက်သို့ လိုက်နေသည်ကို သူတို့ကောင်းစွာသိကြသော်လည်း ဖြစ်သည်။ မကျေနပ်မှုသည် ကူးစက်လွယ်ပြီး မကြာမီ စခန်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူတို့သည် ထပ်မံ၍ စားရန်အသားတောင်းဆိုကာ ဆူညံစွာ တောင်းဆိုလာကြသည်။ မန္နကို အလျှံပယ်ရရှိနေသော်လည်း မကျေနပ်ကြ။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ခံနေစဉ် ဣသရေလလူတို့သည် အလွန်ရိုးရှင်းသော အစားအစာများဖြင့်သာ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် အတင်းအကျပ်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချို့တဲ့မှုနှင့် ခက်ခဲသောအလုပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆာလောင်မှုက ထိုအစားအစာများကို အရသာရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသော အဲဂုတ္တုလူအများအပြားသည် အလွန်ဇိမ်ခံသော အစားအစာများကို စားသုံးနေကျဖြစ်ကြပြီး ထိုသူတို့ကပင် ပထမဆုံး မကျေနပ်ကြသည်။ ဣသရေလတို့ ဆိုင်းနိုင်းသို့ မရောက်မီ မန္နပေးအပ်သောအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းရန် အသားကို ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း တစ်ရက်တည်းအတွက်သာ ပေးတော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် မန္နပေးသကဲ့သို့ အသားကိုလည်း အလွယ်တကူ ပေးနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့၏အကျိုးအတွက် ကန့်သတ်ချက်တစ်ရပ် ထားရှိတော်မူသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် လူအများ အသားကျနေသော စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့် အစားအစာထက် သူတို့၏လိုအပ်ချက်နှင့် ပိုမိုသင့်လျော်သော အစားအစာကို ပေးရန် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဖောက်ပြန်နေသော အစားအစာလိုချင်စိတ်ကို ပိုမိုကျန်းမာသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ဆောင်ကြဉ်းရမည်။ ထိုအခါ လူသားအတွက် မူလက ပြင်ဆင်ပေးထားသော အစားအစာဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်က ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် အာဒံနှင့် ဧဝအား ပေးတော်မူသော မြေကြီး၏အသီးအနှံများကို သူတို့ခံစားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဣသရေလလူတို့သည် တိရစ္ဆာန်အစားအစာကို အများအားဖြင့် မစားရဘဲ ချို့တဲ့ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

စာတန်သည် ထိုကန့်သတ်ချက်ကို မတရား၍ ရက်စက်သည်ဟု သူတို့ထင်မြင်လာအောင် စုံစမ်းခဲ့သည်။ အစားအစာလိုချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်ဘဲ လွတ်လပ်စွာ ဖြည့်ဆည်းခြင်းသည် ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို သူမြင်သောကြောင့် တားမြစ်ထားသောအရာများကို လိုချင်တပ်မက်လာအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုနည်းဖြင့် လူတို့ကို သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဆွဲသွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ရောဂါနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့၏ အစပြုသူသည် မိမိအောင်မြင်နိုင်ခြေအများဆုံးရှိသည့်နေရာတွင် လူတို့ကို တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။ အစာစားချင်စိတ်ကို ဦးတည်သည့် စုံစမ်းခြင်းများမှတစ်ဆင့် သူသည် ဧဝအား တားမြစ်ထားသော အသီးကို စားစေခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ လူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ အကြီးအကျယ် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် ဣသရေလတို့ကို ဘုရားသခင်အား မကျေမနပ်ပြောဆိုစေခဲ့သည်။ အစားအသောက်နှင့် သောက်စားမှုတွင် မတော်မတရား လွန်ကျူးခြင်းသည် အောက်ကျသော စိတ်ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းစေသဖြင့် လူတို့သည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တာဝန်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုရန် လမ်းဖွင့်ပေးသည်။ စုံစမ်းခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသောအခါ သူတို့တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာတော်မူခြင်းမှာ သန့်ရှင်း၍ ပျော်ရွှင်သောလူမျိုးအဖြစ် ခါနာန်ပြည်၌ တည်ထောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးနှင့် သူတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့၏ အကျိုးအတွက် စည်းကမ်းသင်ကြားမှုလမ်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ခံယူစေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညာရှိသော ကန့်သတ်ချက်များကို နာခံ၍ အစားအစာလိုချင်စိတ်ကို ငြင်းပယ်ရန် သူတို့ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက အားနည်းခြင်းနှင့် ရောဂါသည် သူတို့အကြား မသိရသောအရာများ ဖြစ်လာမည်။ သူတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်နှစ်မျိုးစလုံး၌ ခွန်အားရှိကြမည်။ အမှန်တရားနှင့် တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ကြမည်၊ ကောင်းမကောင်းကို ထက်မြက်စွာ ခွဲခြားနိုင်ကြမည်၊ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချနိုင်ကြမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို လက်အောက်ခံရန် သူတို့၏ မလိုလားမှုကြောင့် ကိုယ်တော်အလိုရှိသော မြင့်မားသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် ကိုယ်တော်ပေးအပ်ရန် အသင့်ရှိသော ကောင်းချီးများကို ရရှိရန် အလွန်အမင်း အဟန့်အတားဖြစ်ခဲ့သည်။

ဆာလံဆရာက ဤသို့ဆိုသည်။ “သူတို့သည် မိမိတို့၏ တပ်မက်မှုအတွက် အသားတောင်းခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို စုံစမ်းကြ၏။ အမှန်ပင် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုကြ၏။ ‘ဘုရားသခင်သည် တောကန္တာရ၌ စားပွဲကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မည်လော။ ကြည့်ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်သည် ကျောက်ကို ရိုက်၍ ရေများ စီးထွက်စေပြီး ချောင်းရေများ လျှံထွက်စေတော်မူပြီ။ မုန့်ကိုလည်း ပေးနိုင်မည်လော။ မိမိလူတို့အတွက် အသားကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မည်လော’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ကြားတော်မူသောအခါ အမျက်ထွက်တော်မူ၏။” ဆာလံ ၇၈:၁၈-၂၁။ ပင်လယ်နီမှ ဆိုင်းနိုင်းအထိ ခရီးတွင် မကျေနပ်ပြောဆိုခြင်းနှင့် ဆူပူခြင်းများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မသိနားမလည်မှုနှင့် မျက်စိကန်းမှုကို သနားတော်မူသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ထိုအချိန်က အပြစ်ကို တရားစီရင်ခြင်းဖြင့် မအပြစ်ပေးခဲ့ပါ။ သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ ဟောရပ်တောင်တွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို သူတို့အား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်၊ တန်ခိုးနှင့် ကရုဏာတို့ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသဖြင့် အလင်းကြီးကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် မကျေနပ်မှုသည် ပိုမိုကြီးမားသော အပြစ်ဖြစ်လာသည်။ ထို့အပြင် ထာဝရဘုရားကို မိမိတို့၏ ဘုရင်အဖြစ် လက်ခံပြီး ကိုယ်တော်၏အာဏာကို နာခံမည်ဟု ပဋိညာဉ်ပြုထားကြသည်။ ယခု သူတို့၏ မကျေနပ်ပြောဆိုမှုသည် ပုန်ကန်မှုဖြစ်လာပြီး ဣသရေလတို့ကို မင်းမဲ့စရိုက်နှင့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် အလျင်အမြန်နှင့် ထင်ရှားစွာ အပြစ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ မီးသည် သူတို့အလယ်၌ လောင်ကျွမ်း၍ စခန်း၏ အစွန်အဖျား၌ ရှိသောသူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေ၏။” မကျေနပ်သူများအနက် အပြစ်အများဆုံးသူတို့သည် မိုးတိမ်မှ ဆင်းသက်လာသော လျှပ်စီးဖြင့် သေဆုံးကြသည်။

လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့၍ မောရှေထံ တောင်းပန်ပြီး သူတို့အတွက် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ မောရှေသည် ထိုသို့ပြုသောအခါ မီးငြိမ်းသွားသည်။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းကို အမှတ်ရစေရန် ထိုနေရာကို တာဗေရဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ “လောင်ကျွမ်းခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

သို့သော် ထိုအဆိုးသည် မကြာမီ ယခင်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တရားစီရင်ခြင်းသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတို့အား နောင်တရ၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချစေမည့်အစား သူတို့၏ မကျေနပ်ပြောဆိုမှုများကို ပိုမိုများပြားလာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် အရပ်ရပ်မှ မိမိတို့၏တဲတံခါးဝများတွင် စုဝေးကာ ငိုကြွေး၍ မြည်တမ်းကြသည်။ “သူတို့အလယ်၌ ရှိသော ရောနှောလူစုသည် တပ်မက်လိုချင်ကြ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့လည်း တဖန်ငိုကြွေး၍ ‘ငါတို့စားရန် အသားကို မည်သူပေးမည်နည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် အခမဲ့စားခဲ့သော ငါတို့၏ငါးများ၊ သခွားသီးများ၊ ဖရဲသီးများ၊ ကြက်သွန်မြိတ်များ၊ ကြက်သွန်နီများနှင့် ကြက်သွန်ဖြူများကို ငါတို့မှတ်မိကြ၏။ ယခုမူ ငါတို့၏အသက်သည် ခြောက်သွေ့လျက်ရှိ၏။ ဤမန္နမှတစ်ပါး ငါတို့မျက်စိရှေ့တွင် ဘာမျှမရှိ’ ဟု ဆိုကြ၏။” ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ပေးအပ်ထားသော အစားအစာကို မကျေနပ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာပြကြသည်။ သို့သော် ထိုအစားအစာသည် သူတို့၏လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီကြောင်း အမြဲတမ်း သက်သေရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ခံစားခဲ့ရသော အခက်အခဲများကြားမှ သူတို့၏ အမျိုးအနွယ်အားလုံးတွင် အားနည်းသောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မောရှေ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကျဆင်းသွားသည်။ မိမိ၏သားစဉ်မြေးဆက်သည် လူမျိုးကြီးတစ်မျိုး ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ဣသရေလတို့ မပျက်စီးစေရန် သူတောင်းပန်ခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့ကိုချစ်သောကြောင့် သူတို့ပျက်စီးသွားသည်ထက် မိမိ၏နာမည်ကို အသက်စာစောင်မှ ဖျက်ပစ်ရန်ပင် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်စားခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ သူတို့ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲအားလုံး၊ စိတ်ကူးဖြင့် ခံစားနေသော ဆင်းရဲဒုက္ခများပင်လျှင် သူ့အပေါ် ပုံချကြသည်။ သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော မကျေနပ်ပြောဆိုမှုများကြောင့် သူထမ်းဆောင်နေရသော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် တာဝန်၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် နှစ်ဆပိုမိုလေးလံလာသည်။ သူ၏စိတ်ဆင်းရဲမှုအတွင်း ဘုရားသခင်ကိုပင် မယုံကြည်တော့ရန် စုံစမ်းခံရသည်။ သူ၏ဆုတောင်းချက်သည် မကျေနပ်ချက်တစ်ခုနှင့် နီးပါးတူလာသည်။ “ကိုယ်တော်၏ ကျွန်ကို အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲစေတော်မူသနည်း။ ကျွန်တော်သည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ကျေးဇူးတော်ကို အဘယ်ကြောင့် မတွေ့ရသနည်း။ ဤလူအပေါင်းတို့၏ ဝန်ကို အကျွန်ုပ်အပေါ်၌ တင်တော်မူပါသည်။ ... ဤလူအပေါင်းတို့အား ပေးရန် အသားကို အဘယ်က ရမည်နည်း။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ‘ငါတို့စားရန် အသားပေးပါ’ ဟု ငါ့ထံ ငိုကြွေးကြ၏။ ဤလူအပေါင်းတို့ကို တစ်ဦးတည်း မခံနိုင်ပါ။ အကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်လေးလံလွန်းပါသည်။”

ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို နားညောင်းတော်မူ၍ ဣသရေလအမျိုး၏ အသက်ကြီးသူများထဲမှ လူခုနစ်ဆယ်ကို ခေါ်ယူရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ ထိုသူတို့သည် အသက်အရွယ်ကြီးရုံမျှမက ဂုဏ်သိက္ခာရှိခြင်း၊ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် အတွေ့အကြုံရှိခြင်းတို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ရမည်။ “သူတို့ကို အစည်းအဝေးတဲတော်သို့ ယူလာလော့။ ထိုအရပ်၌ သင်နှင့်အတူ ရပ်ကြစေ။ ထိုအရပ်သို့ ငါဆင်း၍ သင်နှင့် စကားပြောမည်။ သင့်အပေါ်၌ ရှိသော ဝိညာဉ်တော်ထဲမှ အချို့ကို ယူ၍ သူတို့အပေါ်၌ ထားမည်။ သို့ဖြင့် သင်တစ်ဦးတည်း မထမ်းရဘဲ လူတို့၏ဝန်ကို သူတို့နှင့်အတူ ထမ်းရမည်။”

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိမိနှင့်အတူ တာဝန်မျှဝေရန် အယုံကြည်ရဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံးသောသူများကို မိမိစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့်ပေးတော်မူသည်။ သူတို့၏ သြဇာသည် လူတို့၏ ရိုင်းစိုင်းသောစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ပုန်ကန်မှုကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ကို မြှင့်တင်ခြင်းမှ နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသောဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းအကြောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော သက်သေများနှင့် ကိုက်ညီသော ယုံကြည်ခြင်းကို မောရှေက ဖော်ပြခဲ့ပါက ထိုသူများကို ရွေးချယ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် မိမိ၏ဝန်ဆောင်မှုများကို ကြီးကျယ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ပြုလုပ်ရာတွင် မိမိသည် အကျိုးဆောင်ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ ကျိန်စာဖြစ်သော မကျေနပ်ပြောဆိုသည့်စိတ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မိမိထဲတွင် လက်ခံထားခြင်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်မလွတ်နိုင်ပါ။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝ မှီခိုခဲ့ပါက ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို အစဉ်မပြတ် ဦးဆောင်ပေးပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေတိုင်းအတွက် ခွန်အားပေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

မောရှေအား ဘုရားသခင်က သူတို့အတွက် ပြုလုပ်တော့မည့်အရာကို လူတို့အား ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ “မနက်ဖြန်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေကြလော့။ အသားကို စားရကြမည်။ အကြောင်းမူကား ‘ငါတို့စားရန် အသားကို မည်သူပေးမည်နည်း။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ငါတို့အတွက် ကောင်းမွန်ခဲ့သည်’ ဟု ထာဝရဘုရား၏ နားတော်တွင် ငိုကြွေးပြောဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အား အသားပေးတော်မူ၍ သင်တို့စားရကြမည်။ တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်၊ ငါးရက်၊ ဆယ်ရက်၊ နှစ်ဆယ်ရက်မျှ စားရမည်မဟုတ်။ တစ်လလုံးပင် စားရကြမည်။ သင်တို့၏ နှာခေါင်းမှပင် ထွက်လာပြီး သင်တို့အတွက် ရွံရှာစရာဖြစ်လာသည်အထိ စားရမည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အလယ်၌ ရှိသော ထာဝရဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ‘ငါတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ အဘယ်ကြောင့် ထွက်လာကြသနည်း’ ဟု ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ငိုကြွေးပြောဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

“ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိသော လူတို့သည် ခြေလျင်စစ်သည် ခြောက်သိန်းရှိပါသည်” ဟု မောရှေက အော်ဟစ်ပြောဆိုသည်။ “သို့သော် ကိုယ်တော်က ‘သူတို့တစ်လလုံး စားနိုင်ရန် အသားပေးမည်’ ဟု မိန့်တော်မူပါသည်။ သူတို့အတွက် လုံလောက်အောင် သိုးစုနှင့် နွားစုအားလုံးကို သတ်ရမည်လော။ သို့မဟုတ် ပင်လယ်ရှိ ငါးအားလုံးကို စုဝေးပေးရမည်လော။”

သူ၏ မယုံကြည်မှုအတွက် ဆုံးမခြင်းခံရသည်။ “ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် တိုသွားပြီလော။ ယခု ငါ့စကားသည် သင့်အတွက် ပြည့်စုံမည်လော၊ မပြည့်စုံမည်လောကို သင်မြင်ရမည်။”

မောရှေသည် ထာဝရဘုရား၏ စကားများကို အစည်းအဝေးရှိ လူတို့အား ပြန်လည်ပြောပြပြီး အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်ကို ခန့်အပ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ ထိုရွေးချယ်ခံရသောသူများအား ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်၏ မိန့်မှာချက်သည် ယနေ့ခေတ် တရားသူကြီးများနှင့် ဥပဒေပြုသူများအတွက် တရားစီရင်ရေးဆိုင်ရာ ဖြောင့်မတ်မှု၏ စံနမူနာတစ်ရပ် ဖြစ်သင့်သည်။ “သင်တို့၏ ညီအစ်ကိုတို့အကြား အမှုအရာများကို နားထောင်၍ လူတိုင်းနှင့် သူ၏ညီအစ်ကို၊ သူနှင့်အတူရှိသော တိုင်းတစ်ပါးသားတို့အကြား ဖြောင့်မတ်စွာ တရားစီရင်ကြလော့။ တရားစီရင်ရာတွင် မျက်နှာလိုက်ခြင်း မပြုကြနှင့်။ အသေးအဖွဲဖြစ်စေ၊ အကြီးအကျယ်ဖြစ်စေ နားထောင်ကြလော့။ လူ၏မျက်နှာကို မကြောက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အမှု ဖြစ်သည်။” တရားဟောရာကျမ်း ၁:၁၆၊ ၁၇။

မောရှေသည် ယခု အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်ကို တဲတော်သို့ ခေါ်ယူသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် မိုးတိမ်ဖြင့် ဆင်းသက်၍ သူနှင့် စကားပြောတော်မူသည်။ သူ့အပေါ်၌ ရှိသော ဝိညာဉ်တော်ထဲမှ ယူ၍ အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်အပေါ်၌ ပေးတော်မူသည်။ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ်၌ နားသောအခါ သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြ၍ ထိုအမှုကို မရပ်ကြ။” ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် တပည့်တော်များကဲ့သို့ သူတို့သည် “အထက်မှ တန်ခိုး” ကို ဝတ်ဆင်ခံရကြသည်။ ထိုသို့ သူတို့၏အလုပ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန်နှင့် အစည်းအဝေးရှိ လူတို့ရှေ့တွင် သူတို့ကို ဂုဏ်ပြုရန် ထာဝရဘုရားသည် နှစ်သက်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဣသရေလ၏ အုပ်ချုပ်ရေးတွင် မောရှေနှင့်အတူ ပူးပေါင်းရန် ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်ထားသောသူများဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်၏ မြင့်မြတ်၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော စိတ်ဓာတ်၏ သက်သေကို ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့သည်။ အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်ထဲမှ နှစ်ဦးသည် ထိုမျှကြီးမားသော တာဝန်ရှိသည့် ရာထူးနှင့် မထိုက်တန်ဟု မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ သဘောထားကြသဖြင့် တဲတော်တွင် မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ မပူးပေါင်းကြပါ။ သို့သော် သူတို့ရှိရာနေရာတွင်ပင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့လည်း ပရောဖက်ပြုဆုကျေးဇူးကို ကျင့်သုံးကြသည်။ ထိုအကြောင်းကို သိရသောအခါ ယောရှုသည် ထိုသို့ စည်းမျဉ်းမကျသောအခြေအနေကို တားဆီးလိုသည်။ ထိုအရာသည် ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်သောကြောင့် မိမိ၏သခင်၏ ဂုဏ်ကို ထိန်းသိမ်းလိုစိတ်ဖြင့် “အကျွန်ုပ်၏သခင် မောရှေ၊ သူတို့ကို တားမြစ်ပါ” ဟု ဆိုသည်။ အဖြေမှာ “ငါ့အတွက် သင်သည် မနာလိုဖြစ်သလော။ ထာဝရဘုရား၏ လူအပေါင်းတို့သည် ပရောဖက်များ ဖြစ်ကြပါစေ။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သူတို့အပေါ်၌ ထားတော်မူပါစေဟု ငါအလိုရှိ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ယခု ပင်လယ်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြင်းသည် ငုံးငှက်အုပ်များကို ယူဆောင်လာသည်။ “စခန်း၏ တစ်ဘက်တွင် တစ်ရက်ခရီးအကွာ၊ အခြားတစ်ဘက်တွင်လည်း တစ်ရက်ခရီးအကွာ၊ စခန်းပတ်လည်၌ မြေပြင်မှ နှစ်တောင်ခန့်အမြင့်၌ ရှိကြသည်။” တောလည်ရာကျမ်း ၁၁:၃၁။ ထိုတစ်နေ့လုံးနှင့် တစ်ညလုံး၊ နောက်တစ်နေ့တစ်လျှောက်လုံး လူတို့သည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြင်ဆင်ပေးထားသော အစားအစာကို စုဆောင်းရန် အလုပ်လုပ်ကြသည်။ အလွန်များပြားသော ပမာဏကို စုဆောင်းရရှိကြသည်။ “အနည်းဆုံး စုဆောင်းသူပင် ဆယ်ဟောမော် ရရှိ၏။” ချက်ချင်းစားရန် မလိုအပ်သောအရာအားလုံးကို ခြောက်သွေ့အောင်ပြုလုပ်၍ သိမ်းဆည်းထားကြသဖြင့် ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း တစ်လလုံးအတွက် လုံလောက်သော အစားအစာဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် လူတို့အတွက် အမြင့်ဆုံးအကျိုးမရှိသောအရာကို သူတို့အလိုရှိနေသည့်အတွက် အမြဲတစေ တောင်းဆိုနေကြသောကြောင့် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် အကျိုးရှိမည့်အရာများကို မကျေနပ်ကြ။ သူတို့၏ ပုန်ကန်သောဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သော်လည်း ထိုဆန္ဒများ၏ အကျိုးဆက်ကို သူတို့ခံစားစေရန် ထားတော်မူသည်။ သူတို့သည် မထိန်းချုပ်ဘဲ စားသောက်ပျော်ပါးကြပြီး ထိုလွန်ကျူးမှုများကို မကြာမီ အပြစ်ပေးခံရသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် လူတို့ကို အလွန်ကြီးမားသော ဘေးဒဏ်ဖြင့် ရိုက်တော်မူ၏။” လူအများအပြားသည် ပူလောင်သောဖျားနာခြင်းဖြင့် လဲကျသေဆုံးကြပြီး သူတို့တပ်မက်ခဲ့သော အစားအစာကို မြည်းစမ်းလိုက်သည်နှင့် အပြစ်အများဆုံးသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အပြစ်ပေးခံရသည်။

တာဗေရမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နောက်ထပ်စခန်းချရာနေရာဖြစ်သော ဟာဇေရုတ်တွင် မောရှေအား ပိုမိုခါးသီးသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် စောင့်ကြိုနေသည်။ အာရုန်နှင့် မိရိအံတို့သည် ဣသရေလတွင် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်နှင့် ခေါင်းဆောင်မှုရာထူးကို ရရှိထားကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပရောဖက်ပြုဆုကျေးဇူးကို ရရှိထားပြီး ဟေဗြဲလူတို့ကို ကယ်တင်ရာတွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ဖြင့် မောရှေနှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ “မောရှေ၊ အာရုန်၊ မိရိအံတို့ကို သင့်ရှေ့၌ ငါစေလွှတ်ခဲ့သည်” (မိက္ခာ ၆:၄) ဟု ပရောဖက်မိက္ခာအားဖြင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်။ မိရိအံ၏ စရိုက်ခိုင်မာမှုသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထင်ရှားခဲ့သည်။ မောရှေငယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော တောင်းလေးသည် နိုင်းမြစ်ကမ်းတွင် ရှိနေစဉ် သူမသည် ကလေးတစ်ဦးအဖြစ် အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုနှင့် အခြေအနေကို ထိန်းညှိနိုင်မှုတို့ကို ဘုရားသခင်က မိမိလူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သည်။ ကဗျာနှင့် ဂီတဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးများကို ကြွယ်ဝစွာရရှိထားသော မိရိအံသည် ပင်လယ်နီကမ်းခြေတွင် ဣသရေလအမျိုးသမီးများကို သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် ကခုန်ခြင်းဖြင့် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ လူတို့၏ ချစ်ခင်မှုနှင့် ကောင်းကင်၏ ဂုဏ်ပြုမှုတွင် သူမသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ပြီးလျှင် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်တွင် ပထမဆုံး သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သော အလားတူဆိုးယုတ်မှုသည် ယခု ဤဣသရေလအမျိုးသမီး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူမ၏ မကျေနပ်မှုတွင် အားပေးထောက်ခံသူတစ်ဦးကို မရှာမတွေ့ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

အသက်ကြီးသူ ခုနစ်ဆယ်ကို ခန့်အပ်ရာတွင် မိရိအံနှင့် အာရုန်တို့ကို မတိုင်ပင်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ မနာလိုမှုသည် မောရှေအပေါ်သို့ ရောက်လာသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ဆိုင်းနိုင်းသို့ ခရီးသွားနေစဉ် ယက်သရော လာရောက်ခဲ့သောအချိန်တွင် မောရှေသည် မိမိယောက္ခမ၏ အကြံဉာဏ်ကို အဆင်သင့်လက်ခံခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏သြဇာသည် ကြီးမြတ်သောခေါင်းဆောင်အပေါ်တွင် မိမိတို့၏သြဇာထက် ပိုမိုကြီးမားသည်ဟု အာရုန်နှင့် မိရိအံတို့ စိုးရိမ်လာကြသည်။ အသက်ကြီးသူများ၏ ကောင်စီကို ဖွဲ့စည်းရာတွင် သူတို့၏ ရာထူးနှင့် အာဏာကို လျစ်လျူရှုထားသည်ဟု ခံစားရသည်။ မိရိအံနှင့် အာရုန်တို့သည် မောရှေအပေါ် ကျရောက်နေသော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် တာဝန်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မည်သည့်အခါမျှ မခံစားခဲ့ကြသော်လည်း သူ့အား ကူညီရန် ရွေးချယ်ခံထားရသောကြောင့် ခေါင်းဆောင်မှုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မိမိတို့သည်လည်း သူနှင့် တန်းတူမျှဝေထားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်ကူညီသူများ ခန့်အပ်ခြင်းသည် မလိုအပ်ဟု သူတို့ယူဆကြသည်။

မည်သည့်အခြားလူထက်မဆို မောရှေသည် သူ့ထံ အပ်နှင်းထားသော ကြီးမားသည့်အမှုတော်၏ အရေးကြီးမှုကို ပိုမိုခံစားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏အားနည်းမှုကို နားလည်ပြီး ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ အကြံပေးအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အာရုန်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်မြင့်မားစွာ တန်ဖိုးထားပြီး ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်အားထားမှု နည်းပါးသည်။ တာဝန်အပ်နှင်းခံရသောအခါ မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ ဆိုင်းနိုင်းတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကိစ္စ၌ အခြေမရှိသော လိုက်လျောမှုဖြင့် မိမိစရိုက်၏ အားနည်းမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်။ သို့သော် မိရိအံနှင့် အာရုန်တို့သည် မနာလိုမှုနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြောင့် မျက်စိကန်းသွားပြီး ထိုအရာကို မမြင်တော့ကြ။ မိသားစုအား ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် သန့်ရှင်းသောရာထူးသို့ ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် အာရုန်ကို ဘုရားသခင်က အလွန်ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုထိုဂုဏ်သည်ပင် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိုစိတ်ကို ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ “သူတို့က ‘ထာဝရဘုရားသည် မောရှေမှတစ်ပါး အခြားသူအားဖြင့် မိန့်တော်မူသလော။ ငါတို့အားဖြင့်လည်း မိန့်တော်မူသည်မဟုတ်လော’ ဟု ဆိုကြ၏။” မိမိတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်က တန်းတူမျှ နှစ်သက်တော်မူသည်ဟု ယူဆကြသဖြင့် မိမိတို့သည်လည်း ထိုအတိုင်းရာထူးနှင့် အာဏာကို ရသင့်သည်ဟု ခံစားကြသည်။

မကျေနပ်မှုစိတ်ကို လိုက်လျောသဖြင့် မိရိအံသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် အထူးစီမံတော်မူခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များထဲမှ မကျေနပ်စရာအကြောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ မောရှေ၏ အိမ်ထောင်ရေးကို သူမ မနှစ်သက်ခဲ့ပါ။ ဟေဗြဲလူမျိုးထဲမှ မိန်းမတစ်ဦးကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် မရွေးဘဲ အခြားလူမျိုးမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် သူမ၏ မိသားစုနှင့် လူမျိုးရေးဂုဏ်ကို ထိခိုက်စေသည့် ပြစ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဇိဖော်ရာကို မထင်ရှားအောင် အထင်သေးဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

“ကုရှိအမျိုးသမီး” (တောလည်ရာကျမ်း ၁၂:၁) ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း မောရှေ၏ ဇနီးသည် မိဒျန်အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်အားဖြင့် သူမ၏ အသားအရေမှာ အနည်းငယ်ပိုမိုညိုသောကြောင့် ဟေဗြဲလူတို့နှင့် ကွာခြားသည်။ ဇိဖော်ရာသည် ဣသရေလအမျိုးသားမဟုတ်သော်လည်း စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှက်ရွံ့၍ အေးဆေးစွာ နေတတ်သူ၊ နူးညံ့ပြီး ချစ်ခင်တတ်သူဖြစ်ကာ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တွေ့ရလျှင် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်တတ်သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သွားရာလမ်းတွင် မောရှေသည် သူမကို မိဒျန်ပြည်သို့ ပြန်သွားရန် သဘောတူခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းများကို သူမမြင်တွေ့ရ၍ နာကျင်ခံစားရခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးလိုခဲ့သည်။

ဇိဖော်ရာသည် တောကန္တာရတွင် ခင်ပွန်းနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသောအခါ သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကြောင့် ခွန်အားကျဆင်းလာသည်ကို မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ယက်သရောထံ မိမိ၏စိုးရိမ်မှုကို ပြောပြခဲ့ပြီး ယက်သရောက သူ၏ဝန်ကို ပေါ့ပါးစေရန် နည်းလမ်းများကို အကြံပြုခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဇိဖော်ရာအပေါ် မိရိအံ၏ မုန်းတီးမှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ မိမိနှင့် အာရုန်တို့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်ဟု ယူဆကာ နာကျင်နေသဖြင့် မောရှေ၏ဇနီးကို အကြောင်းရင်းဟု ယူဆခဲ့ပြီး ယခင်ကဲ့သို့ သူတို့နှင့် တိုင်ပင်ခြင်းမှ မောရှေအား သူမ၏သြဇာက တားဆီးထားသည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ အာရုန်သည် မှန်ကန်သောအရာဘက်မှ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ပါက ထိုဆိုးကျိုးကို တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိရိအံ၏ အပြုအမူသည် အပြစ်ရှိကြောင်း ပြောပြမည့်အစား သူမနှင့် စာနာခဲ့ပြီး သူမ၏ မကျေနပ်ချက်များကို နားထောင်ခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ မနာလိုမှုကိုလည်း မျှဝေခံစားလာခဲ့သည်။

သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို မောရှေသည် မကျေမနပ်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံယူခဲ့သည်။ မိဒျန်ပြည်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အလုပ်ပင်ပန်း၍ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံ၊ ထိုနေရာတွင် ဖွံ့ဖြိုးလာသော နှိမ့်ချမှုနှင့် သည်းခံရှည်မြော်မှုစိတ်ဓာတ်တို့က လူတို့၏ မယုံကြည်မှုနှင့် မကျေနပ်မှု၊ မိမိကို မယိမ်းမယိုင် ကူညီပေးသင့်သူများ၏ မာနနှင့် မနာလိုမှုတို့ကို သည်းခံစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် မောရှေကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ မောရှေသည် “မြေကြီးပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့ထက် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ” ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများထက် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ပိုမိုရရှိခဲ့သည်။ ကျမ်းစာက “နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူတို့ကို တရားစီရင်ခြင်း၌ လမ်းညွှန်တော်မူမည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသူတို့အား မိမိ၏လမ်းကို သွန်သင်တော်မူမည်” ဟု ဆိုသည်။ ဆာလံ ၂၅:၉။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သူတို့သည် သင်ကြားပေးနိုင်သောသူများဖြစ်၍ သွန်သင်ခြင်းခံလိုကြသောကြောင့် ထာဝရဘုရားက သူတို့ကို လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ သူတို့တွင် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိလို၍ လုပ်ဆောင်လိုသော ရိုးသားသောဆန္ဒရှိသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ကတိတော်မှာ “အကြင်သူသည် ထိုအရှင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်လိုလျှင် ထိုသူသည် ဤအယူဝါဒသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ဖြစ်သည်ကို သိလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၇:၁၇။ တမန်တော်ယာကုပ်အားဖြင့်လည်း ကိုယ်တော်က “သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဉာဏ်ပညာလိုလျှင် လူအပေါင်းတို့အား စေတနာအပြည့်ဖြင့် ပေး၍ အပြစ်တင်ခြင်းမပြုသော ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပါစေ။ ထိုသူအား ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယာကုပ် ၁:၅။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ကတိတော်သည် ထာဝရဘုရားနောက်သို့ အပြည့်အဝ လိုက်ရန် ဆန္ဒရှိသူတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မည်သူ့ဆန္ဒကိုမျှ အတင်းအကျပ် မပြောင်းလဲစေတော်မူပါ။ ထို့ကြောင့် သွန်သင်ခြင်းခံရန် မာနကြီးလွန်းသူ၊ မိမိအလိုအတိုင်းသာ ပြုလုပ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူများကို ကိုယ်တော် ဦးဆောင်၍ မရနိုင်ပါ။ နှစ်မျိုးစိတ်ရှိသူ၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်သည်ဟု ပြောဆိုနေစဉ် မိမိအလိုအတိုင်း လိုက်ရန် ကြိုးစားသူအကြောင်းကို “ထိုသူသည် ထာဝရဘုရားထံမှ တစ်စုံတစ်ရာ ရမည်ဟု မထင်စေနှင့်” ဟု ရေးသားထားသည်။ ယာကုပ် ၁:၇။

ဘုရားသခင်သည် မောရှေကို ရွေးချယ်ပြီး သူ့အပေါ်၌ မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို ထားတော်မူခဲ့သည်။ မိရိအံနှင့် အာရုန်တို့သည် မကျေနပ်ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်အပေါ်သာမက ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်အပေါ်၌ပါ သစ္စာမဲ့မှုအတွက် အပြစ်ရှိကြသည်။ ပုန်ကန်စွာ တိတ်တဆိတ်ပြောဆိုနေသူများကို တဲတော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး မောရှေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့စေသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် မိုးတိမ်တိုင်ဖြင့် ဆင်းသက်၍ တဲတော်တံခါးဝ၌ ရပ်တော်မူပြီး အာရုန်နှင့် မိရိအံကို ခေါ်တော်မူ၏။” သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုဆုကျေးဇူးကို ဘုရားသခင်က ငြင်းပယ်တော်မမူပါ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ရူပါရုံနှင့် အိပ်မက်များဖြင့် စကားပြောနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင် “ငါ့အိမ်တော်၌ သစ္စာရှိသူ” ဟု ကြေညာထားသော မောရှေအား ပိုမိုနီးကပ်သော မိတ်သဟာယကို ပေးအပ်ထားသည်။ သူနှင့် ဘုရားသခင်သည် နှုတ်ချင်းဆိုင် စကားပြောတော်မူသည်။ “သို့ဖြစ်၍ ငါ၏ကျွန်မောရှေအကြောင်းကို ပြောဆိုရန် သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် မကြောက်ကြသနည်း။ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် သူတို့အပေါ်၌ ထွက်၍ ကိုယ်တော်သည် ထွက်ခွာတော်မူ၏။” ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုကို အမှတ်အသားပြုသည့်အနေဖြင့် မိုးတိမ်သည် တဲတော်မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိရိအံသည် အနာကြီးရောဂါဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရသည်။ သူမသည် “နှင်းကဲ့သို့ ဖြူသော အနာကြီးရောဂါသည် ဖြစ်လာ၏။” အာရုန်သည် ချမ်းသာခွင့်ရသော်လည်း မိရိအံအပေါ် ကျရောက်သော အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခြင်းခံရသည်။ ယခု သူတို့၏ မာနသည် မြေမှုန့်ထဲသို့ နှိမ့်ချခံရပြီး အာရုန်သည် မိမိတို့၏အပြစ်ကို ဝန်ခံကာ မိမိ၏အစ်မကို ရွံရှာဖွယ်ကောင်း၍ သေစေနိုင်သော ထိုရောဂါကြောင့် ပျက်စီးမသွားစေရန် တောင်းပန်သည်။ မောရှေ၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားတော်မူ၍ အနာကြီးရောဂါကို သန့်ရှင်းစေတော်မူသည်။ သို့သော် မိရိအံသည် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး စခန်းအပြင်တွင် နေရသည်။ သူမကို စခန်းမှ ထုတ်ပယ်ပြီးသည့်အချိန်မှသာ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော မိုးတိမ်သည် တဲတော်အပေါ်၌ ပြန်လည်နားနေသည်။ သူမ၏ မြင့်မြတ်သောရာထူးကို လေးစား၍ သူမအပေါ် ကျရောက်သော ထိုးနှက်ချက်အတွက် ဝမ်းနည်းသဖြင့် လူအပေါင်းတို့သည် ဟာဇေရုတ်တွင် သူမပြန်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထာဝရဘုရား၏ မနှစ်သက်မှုကို ဤသို့ ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခြင်းသည် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့အတွက် သတိပေးချက်ဖြစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ပိုမိုကြီးထွားလာသော မကျေနပ်မှုနှင့် အမိန့်မနာခံမှုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ မိရိအံ၏ မနာလိုမှုနှင့် မကျေနပ်မှုကို ထင်ရှားစွာ မဆုံးမခဲ့ပါက ကြီးမားသော ဆိုးကျိုးကို ဖြစ်စေမည်။ မနာလိုမှုသည် လူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိနိုင်သော စာတန်ဆန်ဆုံး စရိုက်လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အကျိုးဆက်သည် အလွန်ဆိုးရွားသည်။ ပညာရှိသူက “ဒေါသသည် ရက်စက်၏၊ အမျက်သည် အလွန်ပြင်းထန်၏။ သို့သော် မနာလိုမှုရှေ့၌ မည်သူရပ်နိုင်သနည်း” ဟု ဆိုသည်။ သုတ္တံကျမ်း ၂၇:၄။ ကောင်းကင်တွင် ပထမဆုံး သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ မနာလိုမှုဖြစ်ပြီး ထိုစိတ်ကို လိုက်လျောခြင်းသည် လူတို့အကြား မရေမတွက်နိုင်သော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ “မနာလိုခြင်းနှင့် ရန်တွေ့ခြင်းရှိရာ၌ ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့် မကောင်းသောအမှုအမျိုးမျိုး ရှိ၏။” ယာကုပ် ၃:၁၆။

အခြားသူများအကြောင်း မကောင်းပြောခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် လုပ်ရပ်များကို မိမိတို့က တရားသူကြီးလုပ်၍ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို သေးငယ်သောအရာအဖြစ် မယူဆသင့်ပါ။ “ညီအစ်ကိုအကြောင်း မကောင်းပြော၍ ညီအစ်ကိုကို တရားစီရင်သောသူသည် ပညတ်တရားအကြောင်း မကောင်းပြော၍ ပညတ်တရားကို တရားစီရင်သောသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် ပညတ်တရားကို တရားစီရင်လျှင် ပညတ်တရားကို ကျင့်သောသူမဟုတ်ဘဲ တရားသူကြီးဖြစ်၏။” ယာကုပ် ၄:၁၁။ တရားသူကြီးတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်—ထိုသူသည် “မှောင်မိုက်၌ ဝှက်ထားသောအရာများကို ဖော်ပြ၍ စိတ်နှလုံး၏ အကြံအစည်များကို ထင်ရှားစေတော်မူမည့်သူ” ဖြစ်သည်။ ကောရိန္သုသြဝါဒစာပထမစောင် ၄:၅။ မိမိ၏လူချင်းများကို တရားစီရင်၍ အပြစ်တင်ရန် မိမိကိုယ်ကို တာဝန်ယူထားသူတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အခွင့်အာဏာကို မတရားသိမ်းယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်က မိမိ၏ သံတမန်များအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်တော်မူထားသူများကို အလွယ်တကူ စွပ်စွဲခြင်းမှ သတိထားရန် သမ္မာကျမ်းစာက အထူးသွန်သင်ထားသည်။ တမန်တော်ပေတရုသည် အပြစ်၌ လုံးဝကျဆင်းနေသော လူတစ်စုကို ဖော်ပြရာတွင် “သူတို့သည် ရဲတင်း၍ ကိုယ်အလိုအတိုင်း ပြုလုပ်ကြသူများဖြစ်ပြီး အာဏာရှိသူများကို မကောင်းပြောရန် မကြောက်ကြ။ တန်ခိုးနှင့် အင်အားပိုကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များပင် ထိုသူတို့ကို ထာဝရဘုရားရှေ့၌ မကောင်းပြော၍ စွပ်စွဲခြင်း မပြုကြ” ဟု ဆိုသည်။ ပေတရုသြဝါဒစာဒုတိယစောင် ၂:၁၀၊ ၁၁။ ပေါလုသည် အသင်းတော်ကို အုပ်ချုပ်ရန် ခန့်အပ်ထားသူများအတွက် သွန်သင်ရာတွင် “အသက်ကြီးသူတစ်ဦးအပေါ် စွပ်စွဲချက်ကို သက်သေနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦးမရှိဘဲ လက်မခံနှင့်” ဟု ဆိုသည်။ တိမောသေသြဝါဒစာပထမစောင် ၅:၁၉။ မိမိ၏လူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဆရာများအပေါ် လေးလံသော တာဝန်ကို လူတို့အား အပ်နှင်းထားသောသူသည် မိမိ၏အစေခံများကို လူတို့က မည်သို့ဆက်ဆံကြသည်နှင့် ပတ်သက်၍ လူတို့အား တာဝန်ယူစေတော်မူမည်။ ဘုရားသခင် ဂုဏ်ပြုတော်မူသောသူတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဂုဏ်ပြုရမည်။ မိရိအံအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းသည် မနာလိုမှုကို လိုက်လျောသူများနှင့် ဘုရားသခင်က မိမိ၏အမှုတော်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အပ်နှင်းထားသူများအပေါ် မကျေနပ်၍ မြည်တမ်းသူများအားလုံးအတွက် ဆုံးမချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သင့်သည်။